장음표시 사용
281쪽
De cultu , et Inoocatione Sanesorum. et 'credebant. Hinc Prophetae saepe in id incumbunt , ut ostendant , idola deos non esse , ut videre est in Psal.
tres ob salsam illum opinionem Gentiles irrident. At Catholici non scelestos homines , aut daemones , Vel Creaturas irrationales ut Deos colunt , sed Dei amicos, et Servos in eorum imaginibus venerantur , quae Pro
Pterea idola dici non possunt ; nec putant , di Vinum aliquid in ipsis imaginibus inesse , ut declarat Tride
tinum , cujus Verba paulo ante recitavimus.
Inst. a.' IV. XVIII. 4. laudatur Ezechias piissimus Bex, eo quod confregit ser 'entem aeneum , quem fecerat Moses: siquidem usque ad illud temρuspilii Israel adolebant ei incensum. Notum autem est , serpentem illum figuram Christi fuisse. Ergo nefas est in Censum adolere coram quacumque imagine , exi mipsius Christi. Neg. Cons. Duplici enim ratione Iudaei peccabant, I.' quia incensum coram serpente adolebant incensum Rutem apud Iudaeos in solis adhibebatur sacrificiis, ita ut adolere incensum idem esset , ac sacrificium offer Te , ut patet ex IV. Reg. XXIII . 5. et aliis Script xae locis , ubi adolere incensum Baal oblationem Sincrificii significat, 2. ' Quia serpentem in 'idolum Con . Verterant, et pro Deo colebant. At catholici incensum non in solo adhihent sacrificio , sed illud etiam Saceu
i Priucipibus , clero , populo , et ipsis morinis exhi
bent , o Co imagines sanctorum habent ut idola. Objic. II. Tribus prioribus saeculis cultus imaginum nullus erat ,. inao et interdictus omnis imaginum usus Nullum quidem fuisse imaginum cultum , constat eri si lentio Patrum eorum temporum, atque ex silentio cella
ilium , qui non praetermisissent cullum isaginum iquis tunc sitisset ) Christianis objicere, qiii cultum id lorum ipsis Gentilibus objiciebant. Interdictum etiam sui se omnem imaginum usum, constat ex Can. XXXVI. Concilii Eliherini supra laudato : Placuit, pictums iussi cclesia esse non debere - ne quod colitur , et ad0ratur, in Parietibus depingatur. Initi ethim quarto Saeculo , Reddita Ecclesiae pace , Patres contra usum imaginum in
burre erunt; Eusebius enim Coi sta tiae flagitanti imagi-
282쪽
nem Christi mittere noluit Epist. ad Constant. J. Phaurus vero Dist. ad Asm. Ierosolym. narrat, Sein quodam' vico Ierosolymitariae dioecesis , cum vidisset in soribus templi pendens verum, imagiuem Christi, aut alterius sancti reserens, illad .coneidisse Cum pissis- em, inquis, ιn Ecclesis Chiristi, contra auctoritatem Sc Pturarum, hominis Pendere imaginem, scidi illud petat/t, et magis dessi consilium custodibus eissdem ἰοci, Me
' s. Dist. ant. Nullus siti imaginum usu, , imo ut interdictus in uiaversa Ecclesia , neg. In aliquibus Ecclesiis , subdist. Ex prudenti disciplina tempori illi, evraco opportu ira , conc.. En eo quod jure naturali , auudivino prohibebatur, ner. Dixinins, Ecclesiae disciplinam, Mirca imagines suisse variam pro locorum , et temporum 'opportunitate , primis saeculis fuisse raras , et alicubi in aerdictas tum propter periculam idololatriae tu iis Chri in ani&, qui ex Gentilibus erediderant, tum ne Gentilibus ipsis Christianos calumniandi praeberetur occasio tamen' etiam lutio imagines non omnino defuisse, ei ali quo cultu fuisse honoratas. Redditae vero Ecclesiae pacet aeculo IV. si qui adhuc imagines cultui fidelium e p Mere metuebaut, ut Eusebius , et Eρiρhanius. hn obje et
etione laudati , ii peculi avi suarum Ecclesiarum diseisi aua movebantur, in quibus adhuc vetus disciplina durabadiat eorum gelum Ecclesia noti probavit ut ipse EP Phanius .iu eadem Epistola satis innuit ; et constat eFContrAria Praxi totius Ecclesiae. Ceteruti, non desunt qui
um Damasceno , et aliis putatim, Emolam Epiphoni
esse spuriam , aut ii ter Iatam; itet spumriam esse Epistosam in 'usebii. . Sed eo e Mytur milaeo, ut genuinae nostro responsio. satis dM hi tem diluit.
Iust. Ipse Epiphanius moes. XVII. post Irenaeum Lib. I. c . 2Φ. inter alia Gnosticorum crimina illud
recensci, quod imaginem Cluisti haherent, eamque Ser-εiS coronantes Venexarent M. Alii vero Patres , ut Ambrosius , Heroum sugustistiws auriter adorator imaginum repretiendunt. Ergo etc- N. Dist. 'anc .Quin imaginem Christi venerarentur more Gentilium. orirentes ei sacrificia eum aliis simu
nexis PhilosoPhorum , ut Protagorae, Aristoιetu GK-
283쪽
De euhu , et Im scatione Sanctomm. 284 cone. Quod eas' Venerarentur more Catholicorum, neg.
Inquit enim Epiphalitus : Ciam quibus imaginibus Philosopliorum) etiam ii uigines Iesu coliocant, collocatas-S ιe adorant, et gen m ministeria persciurit. Erecιis enim his in vinιbus ue celero . gentium morUs Seruont Qui Mero sentium mores alii , quam sacriscium atque alia r Idem esto responsum ad aliorum Pareum loca , qui adoratores imaginum coarguunt damnant enim adorationem laέriae , vel adoratiotiem ulmis pro illo empi veletasam , et xeceptis Ecclesiae moribus con
Objic. III. Gregorius M. ad solam memoriam retine ri imagines in Ecclesia voluit, non vero ad adorationem. Inquit enim in Epistola ad Serenum Massilien--βem, qui imagines confregerat, Epist IX. Lib. IX. Ind. 4. Idcirco pictura in Ecclesia adhibetur, utat, qui litteras neseiunt, saltem in Parietibus pidendo legant, qu-'tegere in codicibus non orient. Tua ergo fraternitas et illas serpare, et ab earum adoratu poμulum Prota bere debuit, quatenus et litterarum nescii haberent raude scientiam historiae colligerent, et poμulus in victuraσωdorati e minime peccaret. In eandem sententiam loquitur in altera. ad eumdem Seremini Epistola Epist.
CXLV3 VII. Indici. a. Ergo Concilium Nicaenum II. et post illud omneς Catholici, qui imagines habendas p docent non talum ad memoriam , sed etiam ad adorationem, doctrinae Gregorii Μ. manifeste adversantur. u. Dist. ant. Gregorius M. retineri vuIt imagines ad So- Iam memoriam , quae excludat adqrationem ladebitam seco ἐC. Quae excludat omnem Om uino veneratiisnem, neg.
ult enim Gregorius , imagines relineri ad memoriam, 'aed. non sine debito honore , ut patet non solum ex his Epistolis , ita quibus imagines collocati vult in Ecclariis, in quidem loco decenti quae est nou exigua ti Doris species, verum etiam Epistolis ad Onuarium , et Secundinum supra laudatis , tu quibus imagines auferr mandat ea qua decet oenoratione. Prohibet ergo solum Gregorius adorationem latriae imaginibus impendi. Ait enim: man actum adorari non licet, quoniam scriPtu σαι Dominum Deum suum adorabis, o I illi soli Sem
284쪽
pies . . . . Sed hoc sollicite fraternitas tua admoneas, ut ex Visione rei gestae ardorem compunctionis percipiant, et in adorationem solius Trinitatis prouemcintiar; quae Verba nemo non videt, intelligenda de adoratione latriae. . Sed quia adorationis uomen ambiguum est ,
et saepe in ipsis Scripturis pro quocumque cultu cuam civili usurpatur , ut cum dicitur Abraham ado assct populum Gen. XXIII. 2- idcirco Concilium Nicaenum II. et Catholici docent , posse imagines adorari, sed caute addunt, non adorari eas cultu latriae,
qui soli Trinitati debetur , ut ex ipsis' Concilii di scaeni
Objic. IV. Ecclesia Gallicana Concilium Nicaenum II.
recipere noluit, imo et damnavit in Concilio Franc fordiensi anno DCCXCIV. Can. 2 : ubi proposito Conc Iio Nicaeno II. dicitur: Sanctissimi Patres nostri Omnia
modis adorationem , et semitutem renuentes contemserunt, oique consentientes damnaoerunt. Idipsum definivit Synodus Parisielisis anno DCCCXXVI. cum scilicet ucs sedulo examiuata esse debuerat. Carolus etiam quam tuor Libros contra imaginum cultum a Concilio Nicaeno, ΙΙ. Statutum, ad Hadrianum Ι. Papam misit; neo. Pontifex eam ob causam ipsum reprehendit. Frustra a tem quis responderet aut cum Beliamnino, Libros Cain xolinos , et Sinodum Parisiensem fuisse consiela ab ha Teticis , aut cum Suaresio, Coint ιo , et aliis , Synodulis Francosordiensem non damnasse Nicaenum Is sed aliud quoddam Goncilium ; evidenter enim contrarium erudiri demonstrant. Omnes praeterea nobiliores ejus temporis Galli Scriptores unanimi consensu i inagi nurn cultum
damnant,ut Ambardus Lugdunensis Lib. de Imaginibus; Ionas Aurelianensis Lib. de cultu imaginum , Dungatu. Res m. o G daum Taurim. Walfridus Strabo Cap. VIII. de Reb. Eccles. Neque umqua in ut haeretici, aut temerarii ab Ecclesia damnati sun t , dum apertis Verbis
Romanum colendarum imaginum morem ut indiis r rum , et superstitiosiam trac cebant. Ergo etc. ππ. Dis . ant. Eviesia Gallieana Concilium Nicaenum II. noluit aliquandiu recipere, tum ex errore facti , tum
propter disciplinam in ea riclesia diversam , conc. F. Iun
285쪽
De ctidiu , et Inoocatione Sanctorum. 283 luit umquam recipere propter contrarium , quod ten bat, dogma, nex Duo itaque in Causa suerunt, cur
Gallicana Ecclesia Concilium illud principio respuit ;primum infidelis , et barbara versio Latina textus Craeci Sic enim in versione. illa habebantur verba Constanlini
Cypri Episcopi : Susci 'io , et amρiector honorabiliter
Sanctas, ac penerandas imagines Secundum seroicium ad
mlionis , quod Trinitati emitto , ut videre est in Libro III. Carolino Cv. 17 cum contra in Craeco textu I gatur ' adorationem pero , quae sit secundum latriam , soli Trinitati emitto. Hinc Concilium Francosordimiseetiam in objectione citatum ait Con. u. Allara est in medium quaestio de nooa Graecor m Synodo, quam de
adorandis imaginibus Constantinopoli Iecemnet quippe Synodus Nicaena II. Coustautinopoli coepta est tu qua
scriptum hGebatur, ut qui imaginibus sanctorum ita, Medebicae Trinitati seruitium, aut adorationem non imPenderent, anathema judicarentur. Fortasse Summus Pontifex , ejusque legati vcl auditi non snut , veI Acta sincera nec ipsi habuerunt, unde Hadrianus Ι. res i-bens Carolo M. excusat dictum Constantini Cyprii , sed non detegit versionis errorem. Altera causa reiiciendi Concilium Nicaenum II. GaIlis fuit diversa ejus Ecelesiae disciplina. Nondum enim ibi mos receptus erat osculandi imagines, aut coram iis lumiliaria , et thymiamata incendendi, aliaque exhibendi honoris signa , quae in eo Concilio ut licita reci Piebantur. Iam enim diximus , variam fuisse variis lo- Cis , et temporibus circa modum honorandi imagines
Ecclesiae disciplinam. Putabant autem Galli quod et nos dicimus imagines mitiori dignas esse honore ,
quam Sauctorum reIiquilis, et Vasa sacra : cum hae quandam hauriant sanctitatem ex anima sancta , cujus meruiat instrumenta , et ex contactu corporis Christi , quod tu vasis sacris continetur , cum Contra materia
imaginum Dihil in se sanctitatis habeat. Quapropter Galli Scriptores, ipsique4Libri Carolini, et Concilium. Eraneo rdiense , et Parisiense conventulit in dogmate cum Concilio Nicaeno II. scilicet honorandas esse ima-εiue , eQβqRe , qui eas concid*ant, effriucunx, aut in-
286쪽
hon rant , Sacrilegos esse ; et in hoc sicut Clodiuα Taurinensem , sic NOVatores nostri temporis damnat Iieet honor , qui imaginibus in Italia , et Graecia impendebatur , Dimis es usus tunc Gallis videretur . Inquit enim Mailridus Strabo Lib. de Reh. Ecclesiat, cap. 8. Cum itaque talis sit Christiani perfectio sensus, non sunt omnimodis honesti, et moderati imagorum honoret abjiciendi. Nec movere nos debet, quod Galli eo tempore om-.. Dem cultum religionis imaginibus negaverint : jam senim diximus , non Psse ab Ecclesia desinitum. utrum sanctorum , et imaginum cultus ad religionem pertineat, an ad charitatem. Inst. lidem abusus , quos Galli Scriptores Graecis , ariue Italis exprobrabant, vigent hodie in Ecclesia. Romana. Videmus enim Catholicos uni potius , quam alteri imagini ejusdem Sancti addictos esse, unam PG-tius , quam alteram Venerari, velis tegere, ab ea beneficia . petere , et expectare ; ac proinde ita una ima
sine divinum aliquid inesse opinari , quod in alteration sit Ergo dicendum cum A bardo Lugdunensi ,
satius esse , imagines non pingere, quam ejusmodi superstitiones in populo grassari. N. Neg. ant. et cons. Si qui enim in vulgus irre-Pserunt nbusus , non sunt Ecclesiae tribuendi, quae adeo elare mentem suam in Tridenti ci Concilio exposuit , et inculcavit Pastoribus , ut abusus , pravasque opiniores , si quae sunt in populo, extirpare satagant, docean
que, nihil esse divinum in imaginibus , non esse ab iis petenda beneficia, nec unam prae alia eiusdem Sancti eoiendam imaginem; nisi quia forte melius formata autanti luior aut alia de causa magis ad pietatem movet: --terum si, propter aliquem abusum res sanctae eSsent emedio tollendae, ipsa sacramenta abolenda essent; nihil enim est adeo sanctum, quo quis male uti noti possit. Objic. V. cono. 2m. Prop. Ratio, qua Patres imagia
Dem Dei pingi posse negabant , nimirum quod Deus
Purus sit Spiritus , et quidem non circumseriptus, im mensus , etiam hodie valere debet. Nefas ergo est, quod in Ecclesiis Catholicorum cernitur , nempe ima idem
287쪽
ve cultia , et ' Apocatione vinctorum. 285 Dei oeulis sidelium exponi. Dixerat Augustitius Lissi. Deinde , et Symbolo cαρ. 7. Nec quasi fiunt anaformo ei
cumdatum esse Deum arbitrandum est ne in
illud incidamus sacrilegium, in quo execratur Apostolus eos, qui conamutaruut gloriam incormptibilis Dei in similitudinem corruptibilis hominis. Tale enim sis lacrum Deo nefas est 'Christiano in templo collocare. Et innaca
hane propositionem Tribunal Inquisitionis Romae damnavit anno MDCXC. Et Dei simulacrum MDa mChriasiano in templo collocare , quae videtur esse ipsissima Augustini propositio, atque sententia. Similia objici possunt contra imagines Angelorum, qui ei. ipsi
u. Dist ant. Etiam hodie valere debet ratio a Patribus adhibita ad probandum illud idem , quod inde
Patres inserebant, conc. Ad aliud probandum , negΡatres itaque in id incumbebant , ut fideles edocerent nullam imagitiem exprimere potae Dei naturam , qtiast spiritalis , et infinita est'; quod etiam hodie fidelibus sedulo iuculcandum est, si quando pingi debeat aliqua SCripturarum historia , ut monet Coticilium Tridenti rium. Sed ratio a Patrihus ProposiIa non evincit, quod stetit ejus temporis disciplina bon ferreat, ut imago Dei nullo' pacto pingeretur etiam sub iis si8nis atque figuris , quibus eam Sacra Scriptura exprimit, ita numquam invehi possit disciplina , ut sub iis signis exprimaturis Scriptura enim a pictura non differt , nisi quod illa I gitur, haec videtur. Si ergo Sacra Scriptura membra humana per metaphoram Deo tribuit, imo Darrat, Deum sub humana specie Proplictis aliquando apparuisse; quia ni idipsum pictura exprimi possit , modo doceatur po- lus , uullos colores Dei naturam posse repraesentare P nde doctrina Catholicae Ecclesiae a Ρatrum dogmate non differt D disciplina varia est. Propositio autem damnatat a Sacra Inquisitinne duabus in rebus ab Augustin una disert: I'. quidem , quia Augustinus ait rTuis simulacrum hoc est, quo significetur , Deum esse Co 'oreum , ut ex contextu eruitur ) Deo ne fω eae
Christiano in templo collocare : at propositio damnata seneratim asseres ala Dei. simulacrum nefas est etc. 2.
288쪽
Quia aetate Augustinr, Vigente contraria disciplina , ne..tas erat Dei imaginem in templo collocare: at damnata propositio asserebat, id etiam hodie nefas. esse. Ceterum haec. quaestio de Dei imagine adsidem non peri Bet, ut supra diximus. Quod vero ' ad Angelorum ima gines , si ipsi humana specie hominibus appariterunt in ex Scripturis ediscimus, cur non sub eadem specii, pingi possunt; modo Populus edoceatur , eos esse i . corporeos / .i', Scholion. . Qinamvis cuItus reliquiarum , sacrorum Vasorum , et Imaginum non absolutus sed telativus sit , major ita- men debetur honor reliquiis, sacrisque Vasis, quam ima
ginibus . . propter argumenta a Gallis Scriptoribus Sae-Qui IX. saepe proposita.
CAP. ' VIII. Uerum crux Christi honoranda sit, et quo cultu.
CBux Christi triplex est. I. ' illa ipsa, cui
Christus sumxus est,quamque Helena Co stantini mater mirabiliter invenit. a. in alia quaevis Crux. ad ejus imaginem sormata, sive cum si ra Christi crucifixi sive sine figura ulla. 3. ' crux agitatione manuum peracta , qua nos ipsos Siguamus , aut res alias henedicimus. II. Donomachi , ut supra diximus , licet alias imagines aboleverint, crucem tamen Venerabantur in triplici. Sensu paulo ante explicato. . At Μanichaei , 'eorumque propagines Pauliciani, Albigenses, uenriciant, I exrobrusiani omne crucis signum abjicebani ucsuperstitiosum, et ad idololatriam pertinens , quam impietatem Claudius Tatirinensis Saec. IX. e t nostri temporis NovMores sectati
a Vide Natalem Alexandrum Druert. VI. in D is. Meι. Sue. VI II, ubi Ioannis Drilaei argumenta retellit s
289쪽
Di ctili, et Inoocmcone Sanctorum 28 sunt. Alii inter hos medii solam crucem, in qua Christus pependit Venerati, omnem aliam rejiciebant. III. Catholici Crucem in triplici supra dicta si ita catione honorandam docent, cultu quidem non absol to , sed relativo. At dissentiunt inter se , quo cultu ve-ncranda sit Qui enim.putant, lotum imaginum cultum non ad ipsas imagines , sed ad exemplaria per mentem clarigi ; ex consequenti docetit , Crucem eodem eultu quo ipse Christus , esse honorandam , idest cultu lafriaeum vero tenent cultum imaginum aliquo pacto ad
rum aloe pera cui Christus a mus est, siste ad eius amΜιnem formata , FDe manuum vitalione peracta , honoranda est. Prob Ia. pars. Ex quo Helena Constantini Mater Christi crucem m terra a tribus saeculis defossam in nit , Deo inspirante, et miraculis veram Crucem ostendente , et allustrante , hoc est anno circiter CCCXXV tota Ecclesia crucem illam Venerata est, ut narrant
rinus Ierosobmrtanus ; qui sortasse ipli inventioni Crucis praesens fuit ist. adConstantis. Cyz. Θt Oration. in Theodos. qui ait, Helenam ImposuΙsse crucem coronis Remim ut omnibus crux adoraretur ; Paulinus Enist XL quo habemus, Festum Invcntionis. S. Crucis quod e iam hodie Ecclesia sollemniter celebrat, iam inde ab eius L .LLHistor. B Rimus Lib. L mst. Theodoretus Lib. I. Hist can
insaniae est. Ergo etc. Porro de inventione S. Crucis. eluliue festo , vade quae cruditissime disserunt Bolla dιsl- in Actrs SS. Maji, Tulemonmius in Memor. Eces. Prob.
290쪽
. Prob. 2a. pars. eadem ratione. A primis usque Saeculis Christiani cruces ail lint a iii iii verae crucis formatas colueri uit, eumque morem SauCii Patro Milo ore Pp probarunt. Hi ne i. ' Theodoretiis Serm. I f. coni. Graec.
Graeci, inquit. Romani, ac Barbari crucisaeum prosterιιur Desino Crucisque sigraum Venerantur. T.' Augusti us .
Seem. LXXXVIII. H. XVIII. de Verb'Dom. cni'. 0 Quia ipse honormurus erat fideles suos in sine hujus saeculi, petas honorapit Crucem in hoc Saeculo. 3 . 'Chrysosto-nuus Hom. LXI. testatur, ipsos luat,eratores Crucem summo honore prosecutos, dum eam Suis Coronis, vestibus, et armis imposuerum ' imo lege prohibuerunt . De quis deinceps crucis supplicio assicimetur L. L. Cod. de Sastros. Eccles. Denique idipsuiu omnes iamne Patres Confirmatit. Imo. tam Constans, et univer salis suit in Ecclesia crucis honor , ut Manichaci id catholicis obi Cerint, nec Catholici umquam negaverint; et ipsi Ico- Domaclii sane celera audacissimi Crucis tamen cultum intactum reliquerint, quamvis Viderent, catholicos hine validissimum depromere pro ci teri 4 imagiuibus argvinentum. Ergo.
Prob. 3 a. pars. Tertullianus Lib. de Coro in Ad om-riem, inquit, Progressum, ad omnem exitum, ad Inoa-
issmodi disciplinarum si legem exyostules Scri 'tura ram, utillam inoenies, traditio tibi lyraetendetur auctrix, cousuetudo consereatrix , sides observatrix. Quod autem haec traditio , quae jam secundo saeculo, quo no-xuit Tertullianus, antiqua erat. Et apud omnes Christia- . nos recepta , Doti ut somniant Novatores ) a docri-1ia Montani, qua ille liuectus erat, sed ex Aposto- . is descendat, testatur Basilius Lib. de Sρiritus S. c . Dogmata. et instituta, quae in Ecclesia praedicamur quaedum habemus eae doctrina scriρta, quedam rursus ex Apostolorum traditione quorum utraque. Parem rim hisent ad Pietatem ut quod Primum estoc ora ali ranum Primo loco commemorerii, ut Signo Cr eis eos, qui syem collocarunt in Christum , signemus.