Institutiones theologicae ad usum studiosae juventutis auctore Cajetano De Fulgure Aversanae .. Tomus 3. Continens tractatus. De incarnatione. De grazia. 3

발행: 1822년

분량: 594페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

LIBER . VII.

.' SIVE' TRACTATUS DE GRATIA cIIRISTI ET PRAEDESTINATIONE

Praefatio εxplicata in superiori Libro Incarnationis taetri in apposite jam in hoc est de Gratia disputandum, quaviucarnationis ipsius et fiuis, et effectus est. Quo in libro etiam de praedestinatione Sanctorum disseremus, quae a gratia ipsa divelli nequit. Ad hoc enim Ne hum Caro tactum est, ut de planitudine gratiae eius omnes accipereurus , atque ubi abundavit delictum s Perabundaret gratia. sed quia varii sucrutit, et sunt Circa eam haereticorum errores ii primum , nc in eos et ipsi incante inducamur , .aperiendi sunt.

Recensentur brepiter 'uraliae bostes , et praecipui , de gratia errores haereticorum. I. Iudaei et Gentiles.

udaei de Iege Mosaica, et Gentilas de naturilibus ingenii viribus , atque serentiis gloriati, aut nulla se egere Dei gratia putabant, aut eam suis 'operibus sibi meruisse arbitrabantur, quos vehemeuter redarguit AP .stolus in EpistoIa ad Ronianos. II. Diuiligod by Corale

302쪽

3.o Theol. Instit. Lib. VII. cap. I.

' . , ' II. Pelagiam. Pelagius Britannus Μonachi habitu , vitam ager vagam , primum Romae Magistro usus Rirno Origeisianis erroribus imbuto docuit, hominem originali peccato non nasci insectum, eo. quod Adam per peccatum. sibi soli nocuit : quem errorem Lib. V. refutavimus. Bine inserebat, ex liberi arbitrii viribus adhuc satiis , atque integris posse hominem universam Dei legem servare , totamque vium sine ullo peecato ducere , ' et Regnum CacIorum mereri. Ad declinandam tamen ea- tholicorum invidiam , gratiam necessariam esse conced bat, nihil aliud gratiae nomine inii l ligotis , nisi Fi- herum arbitrium, a.' Iegem, atque docuinam. 3. litte-tiores mentis illustrationes ad facilius operatissum , ut testatur Angustinus Lib. de G at a 4. ' deinque

remissionem peccatorum, gratiam tamen 'quam agnoscere videbatur , asserebat , secundum merita. nostra

dari. Numquam vero adduci potuit, iit eam gratiam fateretur , qua nou solum lacienda tio erimus , verum etiam' cognita faciamus. Hac subdola gratiae consessio damnationem vitavit in Concilio Dio spolitatio anno CCCCXV. Verum ejiis' haeresis usique detecta , evdamnata est in primis ah unocentio I. Zosinio, et Caelestino I. tum in variis Conciliis provincialibus, ac

demum in generali P hesino ita ut visinti quatuor oncilia ad eam profligandam habita sint, de quibus vide Norisium, qui Historiam Petu .m a) sese, ev

Ejus Diseipulus Caelestius acriori ingenio praeditus, Iiberius, ac vehementius haeresim spargere stuὁuit, unde Pelagiani aliquando Caelestiani dieti sunt. Iulianus vero Episcopus Eclanensis ici Campania' in hoc aliquan

a Scripsetunt etiam Pelciqianam Historiam Gerhardoyο. Vossius, est cornei us Iisus enius Sed Norssius uravi est, atque accuratior Multa etiam egregia habet D. Garne rius in Disserisιionibu

303쪽

De Gratia et Praedesilaatis me . 3 'tulum Pelagii systema temperavit , quod Putabat, necessariam esse gratiam ad Prosectum , non vero ad initium boni operis, ceterum in reliquis cum Pelagio sentiens , accerrime contra Augustinum scripsit, a quo tamen invictissime refutatus est. Pulsus in exilium atque haeresis infamia flagratis , ad Theodorum Moραε-γιenum , et Nestorium A recepit.

III. Semipelagiani

Semipelagiani , sive Massaienses dicti sunt, mi in Gallia , praesertim Massiliae , laetis Augustini libris tum

contra Pelagianos , tum ad sedandas turbaa , quae de gratia inter Monachos Adrumetinos ortae erant , valde Gommoti, novum procuderunt dogma , ut scribunt Pr

syer , et Hilarius in suis ad Augustinum Epistolis, quod partim cum Pelagiana haeresi congruebat, partim ab ilia discrepabat. Discrepabat quidem a Pelogio , eo quod

agnoscebant isti originale peccatum , et necessitatem gratiae ad bona opera ; sed cum Pelogis congruebat, eis quod putabant, ad initium fidei, et bonae voluntatis, , et ad perseverantiam usque in suem praeveniente Dei alia opus Dan esse , ideoque ad hanc gratiam nonnullos esse pe aliis ab aetorno praedestinatos, negabant. Baec tria inter Sem*elagianos omnes conveniebant, IMeet in paucis aliis ipsi inter se .dissentirent. Resinati primum ab Augustino in libris de Praedestinatione Sa Moriam , et de Dons yersererentiae . deinde damnati tu Concilio Aransolano Il. anno DXXXIX non destit runt diu adversus Catholicam doctrinam belltim g rere eo periculasius . quod inter illos viri erant doctrinae , et Pietatis opinione celebres , imo et dignitate iuIustres. In eo errore Versati sunt Farastus Regiensis , Cassiantis, Vincentius Lirinensis, Gennadius, aliique reundemque retrorem mox , inquit Ludoricus moeri post Crem1- Iallieanum in Comitis anni MDCC. mutatis

tantum Vocibus revocarunt, qui inter recentiores commenti sunt pactum quoddam inter Christum , et Patrem , ut saci si quod id se est natio Ae visibus,. Deus

aliam non negaret. Hhbes Semmelagianorum i Histo

riam apud eundem Nortitam in Historia Pelagiana

304쪽

Pine tinassicini sunt , oui ex libris Aut Numi perpexam intellectili , docuisse dicontur 1. ' Liberum hominis histium per Adae peccatum suisse amissum. 2. ' Devim , Dolle Disi solos praedestinatos salvos facere. 3- Ο iis solis mortuum esse Christum. έ. ' reliquos vero praedestimatos ad peccandum ,, et ad pomam ae)ernam subeundam. Sed eruditi hanc sectam quain ex ritisse negant , putantque , quatuor illa dogmata m Semipelagi nis per ealumniam imposita fuisse Discipulis, quom 'aedestinculanorum uominst 'trataeebania Vide m in , Alexandr- , I risium Berti , etc. Ceterum quainor, illa erepita damnata sunt in Conediis Moguntino. iv C-, risiaco., Valentino , Tulleusii, ac tatidem Tridentitio milies Iceu Monachus .eius haeresis accusatus', aut ue damnatus est a Rabano in Concilia Moguntino , atque xal, mnemaro in Concilio Carisiueo , ubi virgis caesus, Sacerdotuli honore exauctoratiis , titque in Carcerem tru-US , E Sententua tamen usque ad mortem dimoveri vion potuit. Habuit tamen ille , habetque hodis sieut adve sarios insignes, Sic et Patronos non igitobiles , qui ρο- .ratat eum strenuum Augustinianae doctrinae vindie . in eoque fortasse tantummodo culpandum , quoa Nimio VIo, sed non εectan in seientiam, atque prudentiam. imo nimis dure Augustini dogmata praerebat, ac Pr i pugnabat. Vide Christianum Lupum Not. M. L Cωα min. et dorisi uni in Histor. . Gothiscalchi say

il Mit aliquis , sed rectam uoti consitituit, Disit eo by Corale

305쪽

Zutherarii et . quatuor illa praedestinati a- 'orum dog ata .revera amplexi sunt ser) ; additis etiam

de suo. riovis erroribus; sic autem totum systema inserinarunt. I.' Gratiam inuctificans em fuisse naturalem pris minis proprietatem, sicut et: arbitrium omnino li- dirum a necessitate , a concupiscentia , a miseria.. a. 'ger peccatum Adae non solum gratiam sanctἱsacaulem esse amissam , sed ipsum liberum arbitrium petiisse, itatu remanserit sine re fgmenis mam et. Yolim s homiuis ρassipe se tamen se tentiam . emollientes statuerunt voluntatem hominis non quidem Passise se tabere,i sed moveri vel a gratia Dei. Vel a concupiscentia necessa io , quamvis non coactam. d. Opera tymen hominis , etiam non libera, Vera cMQPeccata, et Mamnationem mereri, si. aliquid in ordinati Dabeant: eo quod sua culpa in hanc peccandi necessita tem homo se coniecerit. q. ' Non aliud esse jbrmestier' ιεν ale.Peccatum, . nisi concupiscentiam ipsam i ejus

que motu , quamVis iuvoluntarios , vera esse Peccat et .mortalia. . Cum concupiscentia cunctis

nominum .eribus aliquid inordinatum , licet i volun taxium admisceat , oninia opera hominum esse pecc at mortaua. J.' Et quoniana coiicupiscentia . Deque' γλMaptismum ., neque per alia Sacramenta dctetur; hi nodocent , Peccata in iustificatic ne non deleri , sed tegi, hoc est non imputari. I.' Iegi autem peccata per justi m

etin ipsius Christi, sive s juxta Osiandrum ) ipsius

Dei, quam justitiam homo sibi per sdem applicat; ita ut sola fides justificet. quatenus per solam fidem appremtiendi pir justitia Christi, . eaque, tamquam Veste Peccat DPeriun in ,. iduoque omnes. justi aequales in iustitia sunt, Quin un' sit Christi justiti omnibus applicata per si-

satagnant, ut videre ast apud Eud eunti

306쪽

dem, neq iustitia est aliquid animae intrinsecus inhaerens, sed Dei favor , extrinsecus non impulautis peccata pee Christum. 8.' Sacramenta ad nihil aliud valere, insitit excitent in homine fidem. 9.' Fidem autem justis eantem non esse fidem historicam omnium eorum , quae' revelavit Deus , sed fidem promissionum , qua quiseerto credit , peccata Sibi esse remissa , hoc est non imputata per Christum. Io.' Quandiu quis hanc fidem habet, peccata ei non imputari i quandiu ea caret, im

putari ; ideoque omnia opera iusidelium , quia feteoncupiscentiam insecta, peccata esse mortalia ' oni

nia vero opera fidelium esse peccata Venialia , hoc est, esse quidem peccati gravia , sed non imputari in peerata ; ceterum nullum esse meritum bonorum operum cum omnia opera peccata sint, et Vix per summam D imisericordiam non imputentur fidelibus. it.' Lut horani tamen docent , per omnia peccata voluntaria amisti fi dem , ideoque Vere illa , et sequentia opera imputari in peccata. Calvinistae vero statuunt, fidem semel appre hensam amitti nullo modo posse, ideoque praedestina-sos nulti piam amittere institiam per fidem apprehentam. Quod si quis aliquando voluntarie peccat, Non tunc fidem amittere , sed ostendere . Se numquam vexam fidem' habuisse. In hoc Caloinus a Lihero distat; ideoquc docet, quemque teneri ad credendum , ,e esse praedestinatum ; et ominia praedestinatorum opera hssi, cccata vim talia , reproborum mortalia. Damnata sutilaec Omnia hujus systematis capita in Concilio Tridentitio Sess. V. et VI. VI. Bajus.

Mehael Bajus Doctor, et Decanus Loviiniensis Academiae, redux e Concilio Tridentino, qub missus fuerat una cum Hesselio a Psiilippo LI. nis an . Bere

enuscula quaedam VulgaVit. in quibus cum a communi Theologorum doctrina recedere videretur , excerptae ex

iis sunt Propositiones LXXVIII. vel LXXIX. pro variis editionibus , atque ad sedem Apostolicain delatae , damnataeque primum a Pio v. antio Μ DLXMI tum

a Gregoricia dura. anno Μ DLXXIX. tandem ab inhamo .

- VIII

307쪽

De cratis et praedem nation . 3ώ,

v III. anno MDCLXlv. tamquam haereticas, erroneue, ausρectae, temerαriae, scandalosαe, et Pias aures ostendentes res'ectioe sa). Totum autem Bais susterna ex thesibus illis excerptum huc redit. I. Integritatem pri mae conditionis naturae humanae non fuisse supernat rate Dei hi nefactuin, sed naturalem Conditionem homitiis Pro . 25 ideoque ejus exaltationem , et sublimatio hem in consortium divinae naturae, debitam fuisse integritati primae conditionis. ac proinde naturalem dioe dam esse, non supernaturalem Prost. 21. nec Deum potuisse a principio talem creare hominem , qualis nunc nascitur Prop. 55. hinc meritum botiorum operum in sa hominis creatione suisse naturale , Deo vi am aeter nam tunc vocari potuisse gratiam. sed mercedem Pro . 2.3. 4. etc. II. Amisso per peccatum Adae libero ar-hitrio ad bene vἱ vcndum , et vitaiada pecData P μ. 27. 29. 3o. peccare hominem , ethim damnabilitereo, quod necessarior facit Prορ. 6 P. concupiscentiam. et

ipsam infidelitatem negativam iii iis , qui nihil audire

potuerunt de s vangelio, Peccatum esse Proρ. 68. nea ullum esse peccatum natura Sua veniale, sed omne pe ea tum mereri poenam aeternam PrOρ. 2o. Pelagianum esse asserere, Deum impossibilia non jubere Prop. 54 cumque concupiscentia etiam neccSsaria in eo systemate I eccatum sit, hinc omnia opera peccatorum, et infide-ium vera esse peccata PsOP. I S. et 35. nec ullum esse opus bonum sine charitate Proρ. 16. nomine autem εharitatis gratiam sanctificantem intelligebat. Hi ne

inuem amorem creaturae rationalis aut esse cupiditatem

damnabilem in peccatoribus , , aut cliaritatem laudabilem in iustis Prop. 38. Necessariam ergo esse ad opus bonum gratiam sanctificantem , sed meritum bo- Tom. III. V no

Qite ti sunt B si s tutores, non singulas prnpositi nanes, Sua quamque ceti ura ncitatas , sed omnes in elobora res ρ er/ve Sed quamvis optandum sit, ut semper si Mari P tc St, Sua cu que propositioni censura a. datur a cum t m n Ecelcsta Ju tis, ut exi rimare debemus , de causis alia ter facit, ut in Cenc. Constantiensi, nefas est Obstr er

308쪽

3ους Theolog. Instit. Lib. VII. Cay L.

Norum operum non esse repetendum ex eo , quod states, hornine iusto , sed ex ipsa operis bonitate , quae hauita sua mercedcm exigit, sicut opus malum sua ineretur poenarii Prop. a. III. Asserebat etiam, diri posse gratiam sanctificantem sine remissione pec- . e tofum Proy. 3 . 3Δ. st 33. 1 .namnatas ti s propositiones revocavit, et damnavit

ipse Bajus, agente Francisco Toleto e S ff. postea cardinali, sed cum ipse Pius Q in Bulla ita pronun- laverit ', Quamquam nonnultae Propositiones ) Miquo precto defendi possint, in rigore, et proprio perborum

sensu ab auctoribus intenso damnamus etc. hinc Bajifautores dictitiabant, Vel legendum hoc 'comma sine interiecta virgula , sicut revera habuisse dicebatue exemplar Bialae Lovanium delatao; itaut sensus sit , theses

illas defendi posse m sensu Baji; VeI si interlicienda .t illa virgula , Pontificem errore facti decerum, Deo

theses illas in sensu pravo positas a Bajo. Sed cuui supremum Ecclesiae Tributiat sententiam maturo exa-i inine pronunciavit , eam privatos impugnare summae emeritatis, et arrogantiae est; praesertim cum et ipse 'mjus obedientiae exemplum praebuerit, et Iarisenius, o ultimuis ex ejus sodalibus, ingenue fateatur , Ba- . Augustini fundamenta non stitis detexisse, pel o Arasse fa Illud nobis scire satis est, Sedem ΑΡΟ- olicam nequaquam theses illas damnasse in sensu pa- rum, ei Catholicorum Theologorum; sed tantum in rigore , et proprio sensu ab auccoribus intento. . - VII. Iamenitii. 's .33 '' cornelius Iansenius ex Doctore Lovaniensi Episcopus Yprensis, edito in Eoangelicam Concordiam commetiturio non ignobili, peste in Dioecesim suam grassante corre Pius , ac morti proximus Reginaldo Lainaeo librum a

se longo multorum annorum labore consCriptum com

309쪽

. De cratia et Praedessinatione. Eori garet, collatis cum Fromondo', et Caleno consiliis ut editio esset ydelissima. Addidit tamen do testa mento , quod adhucidegitur operi illi praefixum t Si tamen Romana Aedes . aliquid mutari oelii, stinxobediens filias . et illius Ecclesiae, in qua semPer ὐisi usqtie ad hunc tectiam mortis, obediens stim..occasione ejus editionis quinque prspositiones primum ad Theologicam facultatem Parisiensem sine nomine aiectoris delatae, atque damnatae, deinde eaedem a pluribus Episcopis Gallicauis , indicato etiam Iara senii nomine, nocentio A. de nunciaiae , ab eodemque damnatae .smiit anno MasCLIII. in Bulla Gm occasione, in qua licet obiter ) Hare tamen significabatur , propositi sies illas in libro Iausetat cotitiiteri. Sunt aut in hae et F. Aliqua Dei Prueeeyta hominibus justis solent 8us , et conantibus , Secundum Praesentes , quas ha-5ene, pires sunt imρOssibilia, deest quoque illis er iis , qua possibilia inane. II. Interiori s ratiae in statu nam e lapsae num-quram resistitur.

III. Ad merendum , et demerendum in statu natu σαe Mysae non reqMiritur in Lomine lib.rias a necessitate , sed susscis libertas a icoactione. IV. Semiρelagiani admittebant Pramenientis gratiae interioris necessitatem ad singulos actus , etiam

ad initium iidei, et in hoc erant haeretici, quod να- I nt , eam gratiam talem esse , cui posset humana V. Semi Pelagianum est. dicere , Christum Pro omniabus omnino homietibus mortuum esse, aut Sanguinem fidisse. Harum thesium prima damnata est ut temera-νia, impia, blasPhema, anathemate damnaέα 'et haere tinea; altera ut horretica: tertia item ut haeret ca : quarta in falsa quoad primam enis pariem et haeretiaca cinoad alteram ; quinta ut rem rearia, scandali re, et . antellicta sensti ut christus pro saltite dunttaxat pra destinatorum mortuus sit, ut imρia , blasPhema, bc n timetiOSa diMinae Pietati d romna , et haereti . At Iansenti. f. tutores ciun frustra tentassent ejus La- 1,rum a pontilicia conmira liberare, missis eliatii Bomana legatis, qui diu ante edit On m Bullae auditi sulit man de4titerunt cum pro virili defendere, Mamvis

310쪽

263 mheolog. Instit. Lib. VII. cap. I. .

uxoscriptum ab eodem Innocentio X. in Co egationeo---nli Im Wisitionis anno MDCLIN. Distinguentes enm vaesitionem juris a quaestione jacta, professi sunt, se iudicio Sedis Apostolicae quoad damnationem illarum quinque thesium acquiescere, Sed negare, eas esseis ramenti libro . praeter primam . quae conceptis emidem verbis posita est a Iansenio Lib. III. de Gratia aloatoris cap. a 3, sed sensu, inquiebant , Cathesico. In quaestionibus autem facti Ecclesiam errare posse ,

communi I laeologorum confrimu constare. Quapropter,

ne qua fraus sub hac distinctionis larva latitaret, AI αα ider VII. Innocentii successor anno MDCLVI. d Claravit, quinque Propositiones reVera esse quoad se sum in Iansenti libro, editoque Formularis , - in quo Non solum quinque theses damnabantur, sed est amasserebatur , eas esse Ionsenii , omnes Galliae Pr sules , alios iue suspectos ei subscribere compulit α . Non potest antem paucis Verbis ; imo nec paucis libris explicari , quot turbas ea occasione anserati fautores in Galliis conei verint. Nos quamvis lateamur , quaestionem juris a quaestione facti esse diversam , primam pertinere ad fidem, non audim alteram ; tardensupremo Ecclesiae Pastori, ejusque iudicio ab Ecclesia universa iam probato, judicium nostruna anteferre nefas putamus. Vide quae diximus Lib. II. cap. 7. Ceterum .cum nonnulli catholicos Theologos inique vexarent,

atque ut Iamenistas uaducerent, Innocensrus II. tam

to malo occurens anno MDCXCIV. severe proibuit, ne quis traduca tur inoidisio nomine Iansensemι, mSavritis Deitime constiseria, aliquam ex quinPe PropoSι-tionibus docuisse , et, tenuisse'. Quod animadversione dignum est,

s) Calviniqrae illi, inter' quos praecipue Melchior Lei. deverus in I inseni mi , qui contendunt, Is leonii doctrinam a Calviniana non differre, dum causam suam facere se putant Ianienti societote , atque auctoritate me.

liorem . iudicium Sedis Apristolicae verum fuisse. tu. stum inviti eonfirmant. Ceterum qui Formularii Ar m i VI l. subseribere detreetarunt, Refrae uri dicti sunt, inter quos praecipue illi, qui in Portum Regalem se rece. Perunt prope Parisios.

SEARCH

MENU NAVIGATION