장음표시 사용
371쪽
- Gratio et Praedestinatione. 3 Dei. Atqui immerito trahi , atque agi spiritu Dei ainereinur , nisi ipse Nos Deus orta iiipotenti sua virtute ex nolentibus volentes saceret. Ergo et C. Apposite Augustinus Lib. I ad Bonis caP. 19. Nemo Potest oenire aia me, n/3ι Pale r , quι ΠιιSu me, trax rit eum. Non anim ait duxerat, Mi illic utiquo modo intelligamus pra cedere oesuntiatem, quis enim trahitur, si iam polebat'. . . Trahatur ergo marras modis, ut petis, ab illo qui no-Mιt ιntus in lysis cordibus hominum verari, non ut ho mines, quod feri non Potest, nolentes credant. sed urviolers ex ritentibus fant. Et Lib. de gestis Peria. s.
3. Procul utib/ο ρωs est vi, quam regi i qui enim reingiliar, alινrd Μιι, α G Deo recitur, Mi recte aeat 9ιιδ autem agitur, agere aliquid Ose piae intelligitur: et amen tantum Praesim ' Moluntatibus nostris erati.
Euloatari: ut non dubitet Apostolus dicere: quot cid haram Dei agunttir, hi sunt fili Dei. Neo aliquid
nobas Iibera Moliavim melius vere potest, quam in alti se agendam commendet, gui m/ue vere non potest.
5. . Πis .addi Possunt ea loca Scripturarum, quae cor Domi uis in potestate Dei esse docetit. Prop. XXI iSicut diuisiones aquariaηι, ita Cor Regis in .manu DO-- ωι, quociamque pomerii inclinahit illud. Et Esther conuertis Detis 'iritum Regis in mansue auctinem, cum scilicet plenus furoris esset. Et L Rez. a. 26. Illi secuti sunt Saul , quorum Deus tetieerataeorda. In quem locum Augustiuus L . de Core. et grat. Cli4. Si ergo, inquit, cum potuerit miles ιn terna dis constisuere , magis habet in potestate altiliantates homιnum, quam ipsi suas , quis alius facit
Prob. II. ex orationibus Ecclesiae , quae tanti sunt pondetis, ut Caelestitius I. Dist. ad Episc. Gultae hoc vitatuat fixum , immotuv.que principium : Lex suppli-aeandι Iegem statuit credendi. Non enim Ecclesia, quae MoIumna, et firmametatiun veritatis est, Llios suos 1al Sas orationes edocere potest. Rogat autem Ecclesia Ucum pro infideliinis, ut cr dant i pro fidelibus, ut om-
es vululum actus exerceant, et in bono pPrSeverenti
372쪽
Theolor. Instit. Lib Vra Cap. VIII.
orat. : Ad te, Domine, nostras etiam rebelles comρ Ilenropitius poluntates. Et Donii ilica V. post Pascha Lar-Eire supplicibus tuis , iat cogitemus , te LΠSPrrante ,
ouae recta sunt. et te g tibernante , eadem faciamus.
Item Dominica XIII. post Poniec . Fac nos id , quod praecipis, id d siderare. cynod promittis. Similes Ecclesiae preces colligunt multas Meni ius , Eertι etc. credit ergo Ecclesia, Deum ipsum haec donare, quae ipsa postulat ; nam prorsus non Oramus, sed orare in stimus, si nos ipsi, non illum credimus facere quod Or nius, inquit Augustinus Epist. CCXVII. al. CVII. ad Vitalem. Atqui inepte prorsus , ae salso Deum nohis
donare diceremus , quod ipsi iacimus ex gratia Versatili omnibus corrumuni, et Rustra a Deo postularemus, quod Ita nostra esset Potestate ; nempe ut Per au n- sum nostrum Dei gratiam redderemus esticacem. Lmoetc. idem concludi potest ex gratiis quas Deo agi mus pro bonis operibus , quas aut in nobis , aut in aliis cernimus. Non enim sincere Deo gratias ageremus . nisi illum crederemus donasse , ac secisse. v I
de Augustinum cit. Epist. ad Vital. Proh. III. Ex Augustino, quem Molina quidem n
genue sessus est, sibi esse contrarium ; at Congruistae ne tanto auctoritatis pondere opprimerentur , in Partes suas trahere frustra conati sunt : I.' enim docet, gratiae essicacitatem. omnipotentissima esse Dei potestate repetetidam. Sic Lib. de Core. et grat. Cay ' . Molenti saloum facere titillum hominis resistit arbitrιum. Sic enim pelle, et nolle in polentis, et nolemιs eSι PO 'restate, ut dioinam ooluntatem non impediat, nec si Pe rei potestatem. Et mox ... Sine dubio habens ιumariorum cordium, quo placeret, inclinandor uom iPotontissimam Potestatem. El.Lib. de Gratis C riStι cur. 24. ait: Interna, et occulta, mirabili. atque LueFu ιιι potestase operari Deum in cordibus
Meras repelationes, sed bonas etiam Ooluntates
autem cum Molinistis , et Congruistis apud I Vr0 'I, ideo voluntates nos iras moveri ab omtii potenti β ik Dei potestate , quia gratia versatilis est donum R., Deus sua omnipoletitia largitur , prorsus de in pn ς
Ton enim ait Augustinus posse pelle qisod οβι δ o
373쪽
ne Gratia et 2'rueaesti/mtione. versatili ) sed . Melle ipsum , esse ab omnipotentissima Dei potestate , quae Voluntatem nostram , quo ei placet inclinat , . et ex I belli , . et reluctante volentvm iacit. Ergo.' a ' Idem S. socior Lib. . de Core. et gratia cap Ia :in eo statuit discrimen inter gratiam Adae innocentis , .et hominum in hoc depravato naturae . statu, quod ille quidem ex gratia haberet Ps JSe , nec . unquam ait, V duntatem ejus ab omnipotentissima Dei volun te actam isti vero nori solum potentiam , Sed ipsam bonam X 'untatem , gratia Dei indeclinibiliter, et inobperabilia ter a) operante accipi aut ζ-Ut quoniam non Peraester . . burit , nisi et possint , . et Melim; Perseverandi. eis et possibilitas. et soluntas dioinae putiae largit de donetur. Tantum quippe Spiritu Sancto accenditur. qluntas eo
et ideo sic Melint, quia Deus in eis operαtur. ut pelins.' ide alia ejusdem loci verba superius Cap. 6. . reeit - a ,- quibus . nihil praedicari poterat apex ius. Ergo. 3. ' Ne quis autem pulet, Augustinum, alibi alitis ocuisse excepto eo tempore, . quo ante Episcopatum cum Semipelagianis errabat, ut ipse i fatetur ) constan- tissime docet . Deum in nobis . operari efficacissima sua
voluptate , praeter volendi possibilitatem ipsum Melltiet. Perficere. Sem. LVL cap 5. Quod si a te, ψ e Deus facit in te i numquam sit a te quod non lyse facit in te.
velle cum polumus, sed θρἔe iscit . ut velimus donum , ide quo dictum. est Deus .est , qui operatur Di. po- bis. et . Melte. Certum est, nos facere cum facimus : sed ille focis. utfaciamus, praetbendo. Mires e lyicacissinios po- uritati, . qui dixit: faciam . ut in jussis cutionibus meis .umbuletis. Item Lib. . de Gratia Chr. cv. Non en con equens , ut qui potest . perire, etiam nisi id. Vt erit, . atque iecerpt. Sed omnis, qui didiω. o PMres
374쪽
Theolog. Instit. LibVII. Cap. VIII.
Monissum PoleSt Uenire , Sed penit Joan. I. ubi jam possibilitatis Profectus , et poluntatis assectus , et actionis escctus est. Vide quam Vigilanter Posse, seMet agere distinguat, et omnia Deo operanti tribuat. Et ut alia omittamus, Lib. de grat. 'et lib. arb.cαρ. 5. Ut de Caelo oocaretur Paulus ) et tam mugna, et cacissima pocatione conperieretur, gratia Deι erat sOG. Quod autem Augustinus gratiam Dei suisse solam .dixerit non eo si usu, quo putat To rnely, quod scilicet illa dumtaxat animi motum non deliberatum produxerit , patet ex ipsis Augostiui verbis , quibus ait, iueonversione 1'auli , quae utique deliberata 1uit, gratiam Dei suisse solam. Quod sapienter est a Bellar-mino observatum Lib. I. De gradi et lib. au Cαρ. I 4 Prob. IV. ex Patribus Augustino antiquioribus , nequis eum Molinianis, imo et Semipelagianis, Atigustini
doctrinam suisse novam calumnietur. Licet enim veteres , Dondum exorta Pelagialia haeresi , striclim , et veluti per transennam, quid de gratia Sentirent, attigerint, ut observat Augustinus de Pruedest. Sanct. Cay. I . Non tamen omnino , quantum Dei gratia valeret, et quomodo ageret , siluerunt. i. ' Tertulliatius Lib. de anima Cay. 2 . Gratia , inquit , Potentior est natura , habens in nobis subjacentem sibi liberam arbi-erii votestatem. a.' Cyprianus Eρist. LXXVII. 'Dominus adytipat dimicantes , pincontes coronat remunerans in nobis quidqtiid ipse 'raestitit , et honoraus quod iρse perfecit. Et Lib. III. ad Quirin. Cap. 4. In nullo gloriandum , quaudo nostrum nihil sit. 3.' Basilius Lib. de Spir. San. caμ. 8. Cum ait Apostolus: in his omnibus suPeramus propter eum, qui dilexit nos, indicat auxilium , quod Per imPerrum
suae Potentiae ορρratiar in nobis. S.' Ambrosius Lib. I. de fuga Saec. Cap. I. Non est in Potestate nostra Cor nostrum , et nostrae cogitationes: et Lib.
VII. in Luc. Si ooluisset Deus ) eae indeootis dein
potos fecisset. Ceteros omittimus. Ergo etc. Prob. V. ex Patrihus Augustino, et Pelagiana haere- si posterioribus. I 'Prosyera testimonia supra Prodii xi-nnis. a.' Fulgentius Lib. I. de peritate Praedest. ca'. 15. Ista gratia, inquit, quam Deus pasti misericordiae . . m
375쪽
De Gratia et Prhedestinatione. 37Sp- s donat .... hominis Moliaritatem non Onam υμ enit, sed facit . . . Neque suscipitur, aut diligitur , nisi hoc ipsa in eorde hominis operatur' ergo ersusceptio, et desiderium gratiae, Opus ipsius est gratiae. himilia liabet Lib. I. ad stranim. cap. 14. 3. . Remigius Lngdunensis Lib. de ribus Epist. cap. 38. ex Sententia totius Lugilii Mensis Ecclesiae ' Bouum , inquid nostrum totum Dei est, 'tria totum ex Deo est, et nihil boni nostrum est , quia nihil boni nostri , ea nobis est. Ideo . . . . omne bonum, et totiam Dei est donando , et totum noStrum it accipiendo . . . t tum itaque Deo est tribuendum . . . . iam totum et ab illo inchoatur, et ab illo Peragitur. Bemarduu am acriter internam gratiae virtutem asserit, ut cum alicui negare liberum arbitrium videretur, Librum scripserit de gratia, et libero arbitrio, quo ita gratiae t tum honum adjudicandum docet, ut non destruatur sub gratia hominis libertas. Sane, inquit, Diabolo nostra nos mancipat Woluntas , non ipsius Potesms : Deo subseeit ejus gratia , nom nostra Woluntas. Sed torus libet legendus est. 5. ' De sententia S. Thomae, et donarenturae , quos non solum ut Theologos , sed etiam ut Ecclesiae Doctores suspicere debemus, nullum eat dubium. Ergo etc. Prob. VI. ex consen'I omnium Scholarum ante M linam , et solis Molinistis, et Congruistis exceptis, posv Molinam, quem quidem coDSenSum unanimem Laurentius Berri late demonstrat Lib. XIIL Cap. 9. Naim: ut ait Melehior Canus Lib. VIII. de Loc. cap. 4.
Scholae communem consensum nonnisi impudenter , et temere rejiciemus. Ergo.
objie. I. Dogma fidei est a Concilio Tridentino Sestin. ean. 4. dbfinitum. Si quis inruerit, libertim ho--
376쪽
rit. Atqui posita gratia intrinsecus esticaci , non posset volutitas liominis dissentire . alioquin gratia esset
emcax sine effectu , quod repugnat. Ergo. U. Neg. min..Nam I.' Si anima voluntatem suam ita nectit, ut ei libertatem, et dissentiendi potestatem non adimat, multo magis hoc potest Deus, qui est no- his intimior intimo nostro, et ina s habet in potestate voluntates homiuum, quam ipsi suas , ut loquitus qu-gustinus. a.' Cum voluntas Dei essicacissima sit, non solum sequitur , ut tant ea, quae vult fieri Deus, sed etiam ut fiant co modo , quo vult ό ac proinde cum Deus velit, ut volontas nostra libere moveatur a gratia ', tantum abest , ut eat enicacissima Dei motione Iibertas auferatur, quin potius ex illa oriatur, et servetur , quia tunc potius efficax Dei motio frustraretur effectu, si Deus vellet, nos moveri libere, ad contra nos necessi- ais' hovcfemur. 3.' IIaec quaestio, ubi ' de gratia, et libero arbitrio disputatur , adeo est ad discernendum dis- scilis , ut cum defenditur libertim arbitrium, negari Dei patia videatur; cum contra defenditur gratia, liberum arbitrium putetur auferri. , ut, iri quit Augustinus Lib. de gras. Chr. cap. 47. Non ergo negandum nobis esset quod apertum' est; hoc est hominem a Dei motione' intrinsecus esticaci moveri , et tamen libere moveri ;quamvis lateret , quod obscurum est, hoc est quomodo secum duo illa conveniant : nam nequo in aliis sidei nostrae mysteriis negamus' aperta, quia latent obscvia:
4.' Ex his , quae Lib. V. Par. n. cap. 4. f. a. diximus i explicare optime possumus, quomodo voluntlas' ratia Dei intrinsecus esticaei moveatur , et tamen ita tibere moveatur , ut dissentire possit. Diximus enim ibi, rationabilem creaturam ad ima ainem Dei conditam, in solum finem ultiinum , nempe heatitudinem genera tim , necessario serri, quia non potest, nisi in bono 'insinito conquiescere ; instrumenta vero, sive media affillud assequendum , lihere eligere sub quacumque Deil
motione , excepto lumine gloriae: quia quantumcumqtie alia Dei illustretur , et accendatur , remanet tamen
temper iudicii indisserentia , quo valeat media illa eemsum Deum , quem nondum beata visione intuetur ρ
377쪽
' De Gratia et priae stiλαωὴλ mente apprehendere ut noxia, vel inuti Iia ; vel non necessaria ad finem beatitudinis consequendum, quae olimi, in lumine gloriae nou habent locum ; quia eo persuri heati vident, Deum undequaque bonum/sse ipsum urutimum finem , ad quem necessario pondere trahuntur Insi. i. ' Quaevis fingatur indifferemia iudieii; tameti cum voluntas ab ipsa gratia movetur , noti potest non
moveri. Ergo. tum Dist. ant, Non potest non moveri in sensu com posito, sive potentia composita, et conjuncta cum aetu, idest simul moveri, et non moveri, conc. In sensu diviso, sive potentia divisa ab actu, nes. Itaque cum aliquid. libere , repugnat non moVeri; sicut cum
Petrus Ithere ambulat , repugnat eum non ambulare , eum non possit idem simul esse, et non esse. Sed non repugnat, eum ambulare , habentem tamen non ambu-Iandi potestatem.' Sic etiam eum decreverit Deus mundum condere , et conservare, repugnat eum agere Contrarium , cum sit immutabilis ; non tamen repugnat , eum ita mundum condere, atque servare, ut retineat Iiberam non creandi, nec servandi potestatem. Pari igitur ratione , cum Voluntas hominis ita moveatur a gratia , ut retineat judicii indifferentiam , ideoque 'potest
.tem resistendi repugnat quidem, eam non moVeri. ; eum reipsa moveatur a graua , sed hoc non efficit, ut monlibere, sed necessario moveatur. Pulchre S. Thomas Q. II XIV. de peritate art. 5. ad. 3. Quampis, inquit , non esse esseelus dipinae poluntatis stare non possicetim dioina poluntate ; tamen potentia defciendi etiam simul stat cum dioina Moluntate ; non enim ista sunt impossibilia Deus pult istum sauari , et iste pose est damari : sed ista sunt impossibilia , veras stultistum saloari ,' et iste dam fur. Inst. a.' ritentia resistendi gratiae intrinsecus es eaci similis est pinentiae ambulandi , qua pollet homo vincuIis constrictus ; posset enim ille ambulare , si 'in enla solverentur. Atqui hoc. est omnino auferre libe rum arbitrium. Ergo. N. Neg. maj. Longe enim dispar est ratio hominis vinculis religati, et gratia Dei moti . In actibus enim a voluntate impera is, qui scilieet per inseriores poten
378쪽
fias fiunt, qualis est ambulatio , potest habere Ioeum eoamo ; quae tamen in stibus a viauntate ipsatis locum habere non potest repugnat enim', aliquem nolentem velle. Potest quidem volantas necessitate agi; sed haeo Ioeum habet dumtarait cum voluntam sertur in ultimum finem, sive beatitudinem generatim , Ver in mum per lumen gloriae clare cognitum hanc tamen claram , ac beatam eognitionem hic gratia effcax ton producit. Lim 3. ' Posita gratia phyrice movente, Voluntaston a se ipsa , sed a gratia movetur. Ergo physica haeo gratiae motio voluntati aufers indisserentiam, quam vocant aetioam. Sed haec ad arbitrii libertatem seri
Bet. Ergo. 'U. Din. avrε. Non movetur a seipsa , hoe est sitis viribuς, cono. Non movetur a seipsa, hoe est ipsa Di-hil a sit, neg. certum enim est, nos Melle cum polumus,
sed uis seu, tiι Melimus bonum , de qtio dictum est :Meus est psi ope atur m Mobis pelle, Verba sunt Augustini loc. suρ. au. Μanet ergo sub gratia snil erentis aeripa, hoc est actio voluntatis, indisserens, tantum que aufertur indifferentia suspensa, quam ineunt suspe sipam quae ad liherum arbitrium Decessaria non est , alioquin Deus, cujus voluntas Dumquam ire utramque
Pariem pendens suit , sed ab aetex no voluit quidquid Voluit, nec mutari potes , libero careret actitrio. Inspo 4. Coucilium Tridenti uiam supra laudatum definit, hominem gratia Dei motum posse dissentire , si velit. Ergo latendum est, habere hominem sub ρο- ita indisseretiliam stis ensam, quae Deo mo eriti, et exestanti vel assentiri possis , vel repus nare. Atqui si
gratiq intrinsecus efficax produceret ipsum voluntatis eoi sensum , jam indissereuria haea suspensa non haberet locum, ut patet. Ergo etc. u. Ad In . neg. cons. Si euh enim de .h-ine, q-jam ambulat, vere dixeris : potest ille non ambulare. sic de eo, qui reipsa eonsentit. vere dicimus: potest illae dissentire. Ceterum Concilium, Tridentiuum contra Pr
res antes eoactnm damnavit tantum impiam eorum h.
MSim , qua asserebant, hominem sub gratia vel nihilo uiuo agere , instas inanimati instrumenti, vel incliω-
379쪽
De Gratia et Praedestinatione. 337etabili necessitate operari. At doctriDam Calliolicorum omnium Theologoriam de phasica gratiae Praemolione latitiam abest , ut damnaverit, quin i otius illam ago
scens ut veram , definivit tantum , :Ex ea nota sequi
Itherialis interitum. Quod vel ex eo' manifestum est, quod . Theologi , qui Tridentinis Comitiis adsuerunt, quique proxime secuti sunt, nihil minus phvsica gratiae moliouem des euderuiit, quam ii , qui Tride
tinum Praecesserunt et ita ut vix prolata in publicum Molinae opinione , in eam omnes insurroxeritit; et is Congregationibus de , ιιxiliis coram Stimmis, Potiti . eibus veterum doctrinam mordicus tenuerint, novam ni Semi elagianismum traduxerint. Inst. 5. ' Poteritia . quae nurnquam in autum erumpit, commentitia est. Talis est potcntia dissentiendi, quaam sub gratia inirinsecus efficaci remanere dicimus. Ergo. N. Nex. maj. Potest Deus non sacere , quae sacere
decrevit i libere enim agit. At id numquam siet, inio nec fieri potest. Potest justus auxiliis gratiae ordina'
His omnia vitare peccata venialia , et tamen taluum Rhest, ni rd umquam eveniat , quiu Tridentinum d
sitierii ; id fieri moraliter non posse , ut inii a d
Cemus. Potest quis e turri se praecipiem dare , et i men donec satius est, id numquam faciet. Inst. 6.' Longius recedimus a semitis haereticorum, si gratiam Degemus intrinsceus ellicacem, et PDSicσmoventem ; faciliusque explicamus , quomodo subfratia liberum non distruatur arbitrium. .um ergo do utrina Thomistarum ad fidem non pertineat ', Satius
est . eam sequi sententiam , quae omnia vitat lucom moda , et, rationi est conpruentior, N. . φ δε g. ant. Tutic enim potius haereticorum
laquaeri implicabimur , si simul eis concesserimus, Mori posse sub gratia intrinsecus efficaci Iibertatem ar-hitrii stare, aut explicari. I 'robabutit enim illi statim ex Scripturis , Patribus , et Ouiuium veterum ConsCu sione insitata gratiae vim, et Physicam moti OMemmatque ita ex ipsa consessione nostra sequetur 4 liberumaria trium figmentum esse humatium , saltem in actibiis superuat ratibus.
380쪽
v. a.' Dalo antecedenti. Neg. cons. Augustinus enim
docet, Ecclesiae doctrinam de gratia , et Iibero arbitrio , quam contra Pelagianos asserebat, esse acl discernendum difficilem. Ergo illa opinio, in qua omnis dIcitur difficultas evanescere, eontraria est Augustini, ei Ecclesiae Catholicae doctrinae. Hoe est autem interna urales scietitias , et Theologiam disci imen, quod in illis est praeferendum,' quod est rationi congruentius; in hac vero , quod est magis Scripturae, et traditioni i
Obie. II. Si gratia intrinsecus et physice esset
ei sicax , injusta foret peccatorum correptio , soVeretur socordia, tolleretur ardens virtutis studium , curaquφsalutis ; posset enim quisque dicere , se non accepisse gratiam intrinsecus emcacem ; cumque illam aceperit, sine dubio bene victurum, et usque in finem perse-Veraturum , quidquid nunc mali faciat. Ergo haec doctrina rejieienda prorsus est. 'U. Neg. ant. Baee' enim objectio Verus est Semip Iagianorum querib , ut patet ex Epistolis Prosperi, et Hilarii ad Augustinum , quam non pudet adverSaxios recinere. Iubet Deus fieri correptiones, quia licet attingat a sine usque ad finem fortiter , disponit tamen omnia suaviter ; ideoque solet occasione praedicati 'nis, et correptionis gratiam peccatoribus elargiri, Ideoque ait Apostolus Rom. X. 17. Fidra ex audim; non quod auditus sufficiat ad concipiendam fidem , sed quia solet Deus eam occasione auditus insundere. Neo mo correptio injustae es, quia semper culpa, et quidem libera peccantis est,ansgressio mandatorum sive habuerit ille gratiam sussicientein, qnam suo vilio res
dit inutilem , sive Don habuerit ex justo Dei judicio ,
et poena praecedentium peccatorum. Studium Vero Virtutis lautum abest, ut haec doctrina removeat, quin potius: inde et illa fovetur humilitas, quae o mium virtutum fundamentum est, et sanctus paVor; ne forte irascatur Dominus ,' et pereamus 'de via justa;
qui quidem pavor ad orationem nos compellit, scie tes quia Deus eu, qui operatur in nobis velle , et