장음표시 사용
401쪽
De. Gratia et Praedestinatione. 399ul haberet in inde liberrimam, inpictissimam, Persesee
rantissimamque ooluntatem y Ubi malaifestum est, vo-Iuntalem liberrimam esse voluntatem maxime vehemi n-wm. Nec usquam respondens Pelagianis meminit indisserentiae , in qua nos dicimus, constare arbitrii tibertatem. Ergo non aliam agnovit sub gratia libertatem , nisi naturae , quam nos libertatem a coactione dicimus Augustinus vero vocat libertatem arbitrii. U. Dist. ant. Tota concertatio cum Pelagianis erat
de libertate arbitrii, ad resutandam scilicet falsam libertatis definitionem, quam Pelagiani obtrudebant, conc. Ad statuendam apsam libertatis existentiam , neg: Augustinus itaque cum variis libris contra Manichaeos dem instrasset Ecclesiae fidem, ac doctrinam de libertato arbitrii, in hoc cum Pelagianis conveniebat, non destrui sive a concupiscentia , sive a gratia liberum arbitrium ; et cόntratium dogma ipsi impositum ab adver-βariis semper rejecit, ut haereticorum calumniam Sed Pelagiani in explicanda arbitrii libertate duobus ex capitibus errabant. I. v quidem quia putabant, non constare Iiberum hominis arbitrium , nisi ipsa per Se Voluntas sine Dei inspiratione , et impulsu posset bonum elisere. a.' quia naturam libertatis in eo putabant si tam , cluod possit homo per se velle bonum ,' et malum. Primum quidem errorem resellit Augustinus, eo quod Iiberum arbitrium duobus constat, voluntate , et indis-
ferentia. Ex quo igitur gratia Dei dat bonam volun--tatem, non sequitur eam destruere , sed perficere liberum arbitrium ; cum numquam auferat judicii, ide
que et electionis indisserentiam : constanter enim doeci Augustinus , solum in patria reservatum esse Sanctis, ut
Peccare nou Possint. Alterum Vero eri orem ex eo resu
tat, quod posse Iede malum non est natura , sed desectus liberi arbitrii , alioquin Deus , qui peccare non
Potest , libero arbitrio careret. Quamvis ergo gratia Dei, bonam tribuens voluntatem, minuat potentiam Peccandi ', non tamen inde fit, ut laedat, sed ut perficiat liberum arbitrium , quia scilicet liberans illud a necessitate morBli Serviendi concupiscentiae , expeditum reddit in eligendis iis, quae ad ultimum finem perducunt e Praesertim cum in statu viae relinquat semper judicii in-. disse-
402쪽
disserentiam, qua possit uou sequi gratiae movinis
Iust. 3 Ahinritum est, Augustinum , qui toties de Iibero arbitrio cum Manichaeis primum , deinde cum Pelagi aliis decertavit, liheruin arbitrium inadae ἀω in.
Olli xis,e . semperilue et ipsum in obscuro laborasse , et
est scuritatem perpetuam otiadisse Iegentibus. Ergo. N. Neg. ant. Ideo enim Doctor acinissime de libis. arbitrio saepe inadaequale loquitur , quia de ea liberi ai . hi inii parae , quae in Voluntario , aς spontaneo sita est . quaestio illi erat eum Mauichaeis, et Pelagiariis. Man chari enim docebant, voluntatem , hominis non esse libe-Tana, sed extrinsecus cogi, vel a malo principio, παfato stellarum. Hino Augustinus ioviete probat, Voluntatem semper esse liberam . quia quidquid vult, sponte Sua vul t, imo repugnat, voluntatem veste atquid inviaram. Quibus autem in rebus esset Iibera lilbertate nisis urae , in quibus vero libertate etiam indifferentiae , nou erat Doeesse disputare sustus, neu tamen id omnino praetremisit. - 1 e agis ui vero ideo potissimum negabanti gratiam Dei
Bon:un tribuere voluntatem, quia inde sequeretur: dicendum e P eum Mauichaeis, voluntatem extrimetus emgi, ideoque non esse liberam. Contra Augustinus prohat, non perire sub pratia liberialem, quia Ileethon ravoluntatem divinitus homo accipiat , tamen n- eo Clus , sed sponte vult, ideoque scrvatur sub gratia prior ilia liberi arbitrii pars , quam sub gratia auferet giani objiciebant. nempe voluntarium , et Sp in eum. IVst. 4,' Ad asserinidam arbitrii liberialem nota satia
erat ostendisse. Bosa auferri sub gratia νυIunturium, oepontaneum , visi illam castenderetur , Mon ausoria indis-Dremiam , qua si osset volutilaa vitae sistere. Atqui Augusti vi vium lualia inda sentiae meminit: imo ipsirinandisse natae nomen inventum Scholasticorum est. largo...i Disa min. Νumquam εneri uult indiflexeruiae quo- Bd ipsum, nomem conc. Uuoad rem ipso nomine signia. atam, neg. enim doc ., Angesis sauctis. ac beatis tantui nodo servatuis, esse , ut uota Posiaut Peccum:
binci semper; in statu Viu posse bomiuem peceare .
403쪽
ne gratis et Praedrastutur ne. amiic. VII. In eo dieitur constare sub yratia libertas Nil, lirii, quod quaciimqtie liosita metitis illustratione , atque inspiratione deiectationis, dummodo non sit ipsum lumen gloriae. Potest intellectus in obsteto att- qitain mali speciem considerare , Vel sitigere , propter quam voluntati displiceat. Atqui hoc commentitiuna est. latellectus elum P irentiu Passipa dicitur , neque potest uno actu , Nisi uirum intueri; ideoque in eo momento , quo a gratia Dei illustratur, non Potest ullam in obyee o mali speciem considerare. Ergo. Neg. min. In eo enim ipso mometit O , quo intellectus nondum lumine gloriae perfunditur, noli considerat objectum ui summum bonum ; aliunde volun- uti adulari solet, et repraesenture ut inarum, quod ei displicere videt , adeo ut volutitatis cupiditates judicii saepe rationem, Veritatemque per ligatat, atque Co rumpant. Cum ergo etiam sub Maiia remaneat in ko- unlute aliqua mali cupiditas , potest intellegius, ut ei aduletur paliquam mali speciem exhibere , propter quam bonum, ad quod rratia incitat, avertetur quod tamenetriumqiram accidit , cum delectatio caelesiis voluntatem Caimis contraria concupiscentem vitieit.
Iun. Absurdum est, posse aliquid comitigere, quod
ου' Neg. ant. Multa enim absolute fieri possunt, quae Ilum tuam fiunt, ut observat Augustinus Lib M syir. et tit. ca'. 1. eo quod cum potentia ρυsica Eouiuiicta est in olentia moralis, seu talis disicultas, quam homo tiumclua in superare volet. Sic amor vitae . iiii oralis Certis, inie hominem movet ad id agetidum. ne quo ea Ser Uari sequit, ueque umquam contraxiam eveniet, vina evolire possit. clamitaria I. Diximus'Cap. H. actualem gratiam in illustratione memis . ei inspiratione dilectionis sitam esse , eamque complecti et Macem, et sui siesentem. Nunc aialom OSic Hirinis . emcacem gratiam in dileetione, seu delectatione vehementi 'ac Victrici copstare. Ergo'sumciens gratia in ectatione non victrici sita est. ideoque foecie ub est
404쪽
cum g tia dis linguitur. IIuiuia autem initior ades delatio' gradibus mulierida sit , ex x ἰla ione Ad. contrariam coii cupiscentia in ,. iam Praedixi ., nos
definire ; sed si quis ii 'scutiat, ut i ri μ' , Besi ,
aliique , quoniam tantis vi s nullam Eeplasia muraelabem aspersit, Deo a si aspergendam putamus h. imo eorum sententiam , u in Pi POSitione fa mus , . probabiliter defendi posse concedimus. . II. illud tamen videtur , certo Assirmari p0sse , de Iectationem illam desiliorem quae ad opera. dissici liora est inefficax, . esse posse d 0pet' saciliora cacen . Qua in re Videlitur.omulum Subolatum Theo Iogi consentire. De Congruisto , et ses est aper issima. Augustiniani qui tuentur delectationsnarelative victricem , idipsum .anirmaqt ,,ut . videri pol est apud Norisiuim. Inter Tliomi tetis ii 'criunt in , parea , et Massa I er eali deIn sequumtur sςntenti miliae idcirco communis rideri potest. Iti. Sed si quis contenti se urgea , mi OreT, a tm. orem ipsi tiε operis dimetiliatem , ex ipsa oriri concupisceutia , quae 'i ' .major , aut In or est , eo ires menii videtur aut dissicilior, aut levior . idsoque hanc Unientiam , quam in serore. II. p uimus ,ε. ecid eroci illam , quam Acoristi alioruinque Ataustinianserari es ' diximus ; nos lim decrq, quina iam seulptilia illa irorum cayholic uim Vst, noncipiat; inu . Coutendi Maum : neque in desilai da nostrae dissercoli douti inae immorandum esse aiutius . . Quapropter. hi , praerermi sis, quanta sit usicacis: gratiae Decessitat, prausta
i De necessitate gratiae .cacis, et primo de ejus necessitate ad cog uisionem peri naturalis. Ado . . onigni ier, gratiam emcncςm subventu mi est infrioituti voluntatis humanae .ut
405쪽
De Gratia et Praedi stiniatιone. ἔοδ que duo sint , quae hominem impediunt , quominus recte agat ; vel quia latet quod vomitu est, vel quiation delectat: videamus primo, quanta sit eiuuacis gratiae necessitas ad c0gnosce sedulu Verum i deinde.quq ta ejus necessitas sit ad amaudum , et fuciendummum expetidemus.
II. Est autem verum duplex , vltemm Datimale, alterum supernaturale. Naturale est, quod nou solum inter Daturae essecta T ei fetur, verum etiam Dalm aliralione potest cognosci. Hinc secreta cordium , licet maturalia sint, non pertinent tamen ad naturale ve-aeum . quia dum eΣleriori aliquo siguo non produntur, Naturaliter cognosci non possunt. I erum Rutem supervaturale est, quod extrae naturales creati intellectus v σes positum est, Vel quia objectum suPra naturam est,
,el quia modus illud cognoscendi in ii attica tiou e) Unde duplex distitiguitur in Scholis supernaturale, QIterum quoad Objectum , alterum quoad modiam. III. Bursus naturale vel im dividitur in syeculatis m, quod nihil ad oper tionem conducit, et Praci um, quod ad proxiin sive viperationem refertur ; quae operatio , si ad mores pertiuet , verum ipsum diciturynoraliter Practicum , ut illa : Quod tibi non Ois, al-reri ne feceris : Deus est colentius etc. Potest autem itrumque Verum vel pro tota siluid veritatum naturalium complexione accipi, veil divisim , Pro una scilicet , aut altera.
IV. Non desuexuut Thcologi , ut G tegorius Arimi-tiensis , Guspar Casalius sa) ultique, qui doperent, inlloc depravatitie naturae statu nullam verit tuem naturalem moraliter Praςticam cognosci posse sine efficaci gratia. Alii vulgo Theologi assirmant, posse hominem etiam in hoc statu verilatein aliquam sive spectitutia Mam , sive praticatu divisim c*anoscere sine gratia Christi, noti posse autem colleclipe omnes Petrus Aba iacei sis in L Q. 3. excipiendas putat eas Veritates , quae ad Deum pertinent , de quo nihil in hoc statua. Ognosci Potae uocet sine gratiae auxilio.
ain Ariminensis in II Disain. II. Q. I. art. I. Conca. a. Caballus Lib. L De Quadripari ita Cap. 32.
406쪽
Potest homo in simu naturae lapsae oeritates aliquassise speculatipas , siMe practicas , et ipsam Dei existen αm, unitiatem etc. sine νratia Christi cognoscere , non tamen Omnes. ' Prob. I a. pars. I. ex Scripturis. Apostolus Rom. f. 2o. ait: Inoisibilia ipsius a creatura mundi per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur : sempiterna quoque ejus pirtus, et diuinitas '. ita ut sint inexcusabiles, qui non noverunt. Et ibidem addit , Gentiles etiam sine Mosaica lege non ignoriisse praecepta naturae:
ex quitiis iustissime judicabuntur. Atqui notitia Dei ,
et praecepta naturae Veritas e Si non solum syeculatim , sed et praetim, quia ad mores dirigendos maxime conducit. Ergo.'
P, ob. u. ex Asustino, qui I. Epist. Core . ni. CV 3 αδ docet, Christum mortuum esse. ut jtt-stificaremur , non ut Philosophi e Μathematici eniceremur. Sed Μathematicas, et Philosophicas veritates plurimas, imo ipsam Dei existentiam, unitatem, etc plurimaque praecepta iugis naturalis aisecutos esse Gentiles , ex eorum libris praesertim Platoni, Aristotelis , Epicteti. Ciceronis, Senecsse manifestum est. Non ergo e didicerunt auxilio gratiae Christi a. Enarrat. DE Psal. LVI. Manu, inquit. formatorix nostri in cordibus nostris peritas seripsit: Quod tibi non pis, alteri ne feceris hoc et cantequam lex daretur, nemo ignorarct 'Permissus est , ut esset unde iudicarentur etiam ii, qui- s lex non esset data. Quod rei tit Beda in Cap. IIT ad Rom, Ilinc observat Prosper in Carin in . de Proo dentia , etiam eos , qui ritiis oblectantur cognoscere tamen malum esse quod faciunt , ideoque illuctipsum in aliis damnant. Probes III. ratione. r. ' Etsi ex peccato obnubilatum , atque attenuatum , non tamen penitus extinctum est tum m rationis ; poterit ergo Veritates aliquas naturales ratiocinando cognoscere. a.' Nemo praecepta Decalogi Fine culpa , seu invincibiliter ignorat e Potest. At
407쪽
De Cratia et Praedestiuisene. έψ Iraerepta illa sunt consectaria ex illis principiis deducta: eus est colendis Quod tibi non ora , alteri ne feceris. Potest ergo intellectus tiaturali lumine veritates aliq s. etiam practicus Comparare. Prob. 2a. Pars. Ut meus humana veritates omnes
naturales attingeret, nullis Prohil eri deberet impedimetilis ; atqni multa sunt, Iuae impediunt. I. ' ipsum naturale lumen in poenam peccati non parum debilii
tum . a.' nonnullarum rerum ObScuritas tanta ut nonnisi meditatione diuturna , dii sicili , longa, et acutissima ratiocinatione ex principii3 per se notis intelligi possitit. 3. - vitae brevitas. 4.' rerum iii sinita prope
multitudo, et varietas, quibus cognoscetidis, utque animo retinendis impar est harnana mens. 5. ' corporis infirmitas corytis enim , quod cornu itur, myrapulcnimam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem. Sa'. u. 15. 6.' studia diversa, quibus aut
naturae necessitate, aut humanae Societatis occupa mur; ex quibus emcitur, ut qui veritates omnes naturales se asseculum esse , affirmare audeat, is Veri tatem unam maxime Perspicuam, suam scilicet ipsius
stultitiam ignoret. Ergo. Solorantiar Objecta. Objic. I. Quamcumque Veritatis etiam perfacilis noti tiam cogitatio praecedat. necesse est. Atqui ex Apostolo II. Cor. III. 5. Non quod susscientes simus cogitare ut quid a nobis , quαsi ex nobis: sed sussciemia nostra ea meo est: scilicet ex gratia Christi. ut Patres, praesertim
Augustiuus, saepe interpretantur. Ergo nullam sine gratia Christi veritatem cognoscere Valemus. U. Dist. min. Non sumus susscientes sine gratia cogitare aliquid supernaturaic , ei ad salutem pertinens, Conc. Secus, neg Ita Augustinus locum Apostoli tuterpretatur Lib. de Praedest. Sanct., Cay. a. et paret ex ipso Apostoli scopo , qui non de Philosophicis, aut II libelliaticis scientiis, sed de iis , quae ad religi uum , et pietatem Pectinent, loquebatur.
408쪽
Obite. II. Idem Apostolus I. c 'or. II . 7. Quis . In η quit, te discernit 7 Qtiid autem habεs , cpuod non aec pisti Si autem acce isti; quid gloriaris qtiasi non GCeeneris ' Unde prianus generatim ait: in nullo morsuriatini quando nostriam nihil sit. Atqui xi posset iu
mo veritates aliquas naturales comparare Sine graii LChristi se posset de iis in se , et non in Domino gloriari. Ergo et .ip. Neg. min. De ipsis enim naturalibus scientiis dori qui homo non potest; nam sine gratia insant, et occasio suns ruinae, ut ait idem Apostolus: Scient λῖnfra haritas ostro aedisicar VI cI ergo aIiquis ex. alia Christi recte utitur scientiis Daturali lumine
comparatis , et jam non in se ,. sed in Domino gloriari debet ; vel iis male utitur , et tantum abest , uvgloriari , quin potius erubescere dcbeat. Quare Apo-ssolus non de iis dotibus loquebatur , Pine bonis , et malis communes sunt , sed quae honos discernunt a malis , ut suse prosequitur Augustinus Lib. de Pra
Objio. III. Concilium Aratificanum II. cari. a. sis generatim statuit : Homo nihil habot de suo, nisi men-ἁacium , et peccatum. Et Mileuitanum C . 4. Utrumque Dei donum est, et scire quid agere debeamus et dili ere ut faciamus. Addunt nonnulli Patres; ut Gregorius min. XI. iri Eoang. hominem ex Originis vitio nasci visitualiter caecum: Ergo et c. N. Din. ant. Quantum ad salutem pertinet vitae ac thrnae , Conc. Secus. neg. Vult ergo Concilium , nihili taciendas in salutis negotio esse naturales dotes, quibus non mahis Deo placemus, quam celeri, qui iisdem do tilius expertes sulat; imo majoris ruinae periculum subia mu', ut Gentilibus philosophis ach idisse, ait Apostolus Rom. L. I i. Quare habet homo de suo mendacium, et peccatum , quae eum ab aeterna vita removeant, sed ni hil habet de suo , quod eum ad vitam aeternam vel ad Mueat. vel disponat, ad quam spiritualiter caecus est. Obic. IV.. contra χm. partem. Ad veritat in cogno Scendam debet inter ipsam , et facultatem intelligendi uteresse proportio. Atqui proportio haec intercedivi ira intellectum humanum, et omnes sinini Vcrii a CS
409쪽
. De Gratia et praedestinatione. Grina hiral es. Ergo potest intellectus illas o naues cognor
U. Drat. min. Est,proportio inter veritates oum S , Naturales, et intellectum humanum originali vitio nomatienuatum, nec aliunde impeditum, transeat. δὶeg. Dist etiam cons. Ergo potest intellectus homirrisiveritates illas omnes percipere,.si originali Vitio exterauiatus , ' et alitii de impeditus non sit, transeat. S. eAtenuatus, et impeditus, Potest potentia ρhVriCα, transeat. Potentia morali , ne . Itaquo licet daremus , intellectum hominis originali labe non 'bnu hilatum , nec Vitae brevitiate ι morbis , aliisque impe dimentis praepeditum potuisse veritates omnes Naturales attingere ; tamen si speciemus intellectum originali vitio laesum, et tot praepeditum impedimetitis, quot FUPra CommemoraVimus , negamus , inter ipsum , evomnes simul naturales veritates esse Proporti uem νquia licet omnes seorsi in naturali virtute possint intelligi ; angustior tamen sacta videtur ex peccato huma ni intellectus capacitas , quam ut omne, simul COm plecti valeat. Sed etiam hoc dato , sequitur tantum , Posse intellectum p sica potentia illas omnes attin gere.i non tamen potentia morali , quae praeter Pro Portionem cum objecto , requirit etiarn sacultatem exmpeditam a dissicultatibus gravissimis , ad quas Su Pe
xandas non vult homo totas LXerere Vires Suas
Inst. Boino , natura ipsa incitante, appetit res Omnes Cognoscere , quod naturaliter cognosci possunt. Atqui appetitus ille naturalis frustra esse non potest , uio quin homo deterioris esset conditionis , , quam ceterae Creaturae, quae naturaliter attingere possunt sinem, quem naturaliter appetunt. Ergo potest saltem aliquis
hominiim res omnes naturetes intellectu complecti .. in . Transeat 'maj. et min. neg. cons. Ex PraemiSSis
enim illud tantummodo consequitur , hominem non esse in eo statu , in quo primum a Creatore conditus est. Dixi tamen transeat major, negari posset, PPet tum cognoscendi res omnes ' naturales , a natura ipsa esse ingevitum, et non . potius esse pravam CurioSita tem, et es raenam libidinem ea sciendi, quae necessaria ulliunt ad salutem, tu qua .est cognitio summi illius,
410쪽
atque incommutat, ilis veri, in quo omnia continendm. Dixi quoque transeat indior i quia Degori adlluc possct , frustra esse aps tilum , querar nori possumus Diasi supernaturali ali xili, oldere. Nec sequitur , homi nem deterioris conditionis csse. quam reliquae crediu-Tae ; quia praeter objecta plurima naturalia , quae compsecti valet, potest etiam superi alitiari lii mine ais verum supernaturaIe cognosCendum Ple Pari , quod ce-tcra omnia complectitur, cujus supernaturaIis luminis, ceterae ereaturae capaces non sunt : nam Posse haboro idem . naturae est humanae, non P 'coriniae , ut inquit Augustimis. Porro melioris cotiditionis est , qui supernaturali auxilio persectiora facere potest , quam qui eius auxilii incapax nonnisi ea objecta potest a tingere , quae naturae congruunt. Nec refert, quod anxilio indigeat alieno ; quae eitim per amicos possumus , pcr'tios ipsi quodammodo poSse censemur , ut observat ex Aristotele Lib. III. Ethic. S. Thomasia Quoniam creatio , conservario , et concursur Des alsingulos creaturae Belus, quem S. Thomas Vocat Ilum Dei mo Weralis ; Ilioni istae vcro sicam prae motionem , non improbanda ratione , ut ait Augustinus , dici possunt gratia ; prosecio gratia Dei licia
sensu intellecta etiam ad naturales veritates seorsim
Cognoscera das est nec ssaria ; cum id ne ipse quidem,n gaverit Pelagitis. Inio ad dissiciliores aliquas verita- es': speciali opus est auxilio Dei , qui hominem ρο- euliari providentia ii a regat , ut illas naturaIi ingenio a lingat ' quod Dei auxilium naturale quidem re ipsae est , sed supernaturale dici potest quotid modum. Sed Dos cum de necessitate gratiae enicacis disputamus non de illa naturali gratia loquimur , scd de supcrua-
Hirali , quam ex Christi meritis accit imus , quamqtie ad supernaturalem veritatem ass quendzm o mutuo esse: usissessariam , sequenti caPite Ostendcinus. Sohosiore.