장음표시 사용
391쪽
Iste Gratia et Praesesimatione.
I ilia censura notanda est, imo probabiliter defen potest sententia Borti , Norhri alioriamque Theolo- rum, qui docent, hαbere gratiam, stoe .caele- stem delecta sonem gradus suos ex quibus 'modo ess ax est, modo in creae; sine praejudicio absolutae Dei potanta lis , 'ee ti ni nostrae poluntatis arbitrii.
Prob. ra. ραrs. Illa sententia nulIa potest censurae notari , quae a Theolo is cathoIicis , etiani post S. Pontificuna constitutiones contra δε- iam promulgatas , innoxie, et sciententibus S. Pontificibus defenditur, neo Midquam habet cum Iameniana haeresi commutae. Atqui talis est ea , de qua agitur , sententia ; I.' enim eam propugnant catholici Theologi viri doctissimi, etiar Post promulgatas contra Iansenium constitutiones, idque solentibus et probantibus S. Pontificibus; Franciscus Ma-eedo in Scrinio Cre'. VII. Cardinalis Norisius in mininesis, Berti Lib. XIV. et Dissert. m. Ρ Massoster m. II. Dissert. LII. Q. 6. aliique ab iis laudati ex
Augustinianis, et Thoniistia, quorum opera , probanti bus S. Pontificibus, vulgata sunt, et Ieguntur. 2 ' Ni hil habet ea sententia cum Iansentana doctrina commune. Statuunt enim Theologi illi, quacumque posita de lectatione caelesti, etiam gradibus superiore, posse tamen Voluntatem magis sequi concupiseontiae stimulos, et gra tioe resistere ; ao vicissim quacumque posita etiam' graditiis superiore concupiseentia , posse voluntatem gratiae eonsentire ideoque semper libere aut concupiscentiae
obsequi , aut vatiae : licet certissime id semper sequatur , quod magis delictat. Quod quantum a Iameniam
doctrina abhorrcat, nemo non videt. Ergo ete.
Prob. 23. Pars. I. ex Augustino, qui Lib. de grat. et ' lib. arb. cap. 15. Gratia. inquis . Dei semper est bo- a , et per hanc si, ut sit homo bonae poluxumis, qui Prius fuerat Moluntatis malae. Per hanc etiam si, ut Usa Meta Moluntas, quae jam esse coepit', 'augeatur, et tom magna fαν, in possit implere dioina mandata, qui
392쪽
Ud Theolog. 1nstitui. Lib. VII. cap. m.
Potuerit , cum piade , Perfecteque potuerit. Et ca 17. Qui ouit ergo Deere Dei mandatum, et non Pot eat, habet quidem bonam ooluntatem , sed adhuc Paroam , et inoalidam : notarit a tem cum magna habuerit . et robustam. Idem alibi repetit. Prob. II. ratione. I. Gratia efficax est medicinale adjutorium , quo subventum est insirinitati voluntatis liu
manae. Atilui hii mana voluntas , non eadern Sem pCr, cetin omitibus itifrmitate laborat. Dec in omnibu' bonis operibus par est di sicubas , sed hastari citis cupiditas gradus Suos . et inter inaudata Dei varii sunt dillicultatis gradus. Ergo sicut sapientis cst' medici non ne Dialem emi ibus morbis adhibere medicinam ; sie ad sapientissim/ mam Dei providentiam pertinet, non eatndeIn lanmihus , vel ad omnia mandata perficienda inspirare charitatem. 2 ' Communis est fidelium sensus , ad graviores eui ut ones superandas majori opus esse gratia Dei. 3. 'Unusquisque hi se experitur houi dolectatio in modo
flagrautiorem: esse , modo remissam. Ergo.
Prob. III. exemplo coiiversionis ip ius gratiae vindicis Augustini quant ipse in Con fossionibus accurate describit. Ait elatui , Deum primo inspirata delectatioue V
ritatis amurus reddere cooliisse cul iditates quibus antea delectabatur intimus , eu milie conscientiae stimulis PNPugisse. Deinde aucta novis viribus caelesti delectatioIte , voluti aequo marte ilium so conflix Me voliti itares dnas Dcarnalem , et spiritualem : haec lamen nondum erat idonea ud Superandiam priorem oeIustate robraratam. Da ducte Moluntates una optus, tilia nos a , illa carnalis. ista
Spirim Glis , configebant inter se et discordando disS
Pobsut animam , et cogitatio/ι , quibus caelestia med . tabatur. similes erant conatibus e. emisci polentium , ut i tamen superati sοPoris utiliadine reme*untur. TaH-dem adcia intus cai testi delecto ione , pleiae ad Deum suis'e conversum. Sed integer ille Confessionum locum.
Lib. I II et I III. legendus est, cuin idem in aliorum CODVersio e soleat accidere. Ergo probabiliter defendi potest, Iibbere coelesiona delectationem gradiis suos , quibus etsi semper aliquid operatur in voluti tale , Don Sem- Per tamen eum producit essectum, ad quem a Deo o 'diuata est, resistente prava homitas volutitate.
393쪽
De Cratia et Praedestina tione 3pet
Prob. 3a. pars. Etsi hic est consuetus agendi modus gratiae, ut infusa caeIesti dulcedines eam paullatini augeat , donec hominem persecte convertat ; tamen potest Deus , et saepenumero id facit, ut hominem quamvis durum primo ictu convertat, ut patet ex conVersione Magdalenae , Latrotiis in cruce, Ρauli Apostoli etc. Deo enim potenti scuoum facere, nullam hominis resistit ambitrium ; sic enim piate , et nolle in νορntis . et nolentis est potestate, ut dioinam poluntatem non impediat, nec suρeret potestatem. Ergo quod diximus de variis gratiae gradibus, sine praejudicio dictum est omnipotentissimae Dei potestatis. Iam vero lia. pars , quae de liberorat nostrae voluntatis arbitrio, in superiori propositione
Probata est , ac proinde celesre illud Ati simi pilucipium in Ex os. Epist. ad Galat. Quod amplius delectat
secundum id operemur , necesse est; etsi delectationem relative Victricem ostendit ; non tamen , ut Couteu-dunt haeretici absolutam necessitatem , sed moralem , et quam vocant consequentiae. Soluuntur Objectiones.
Objic. I. Si gratiae' emoacis natura posita esset in deI
ctatione relative victrici ; omnis gratia interior emcax ESSet alicujus voluntatis motus. Quae enim delectatio respectu majoris, ac dissicilioris operis inferior est, erit respectu minoris operis , ac debilioris voluntatis motus inperior. Atqui salsum consequens ; damnata enim es ea propositio inter Iansentanas : Attriori grauiae ira statu naturae lapsae numquam resistitur. Ergo Iansent na est illa doctrina.
Con matur. Accedit, quod ex delectatione relative Victrici prono Hreo fluunt quinque propositiones in
Iansenio damnatae , ut ostendit Gumeb. Ergo et π. Gist. seq. maj. Omnis interior gratia em x esset
alicujus voluntatis motus , vel non deliberati , vel im-serfecti , cono. Persecti, ad quem a Deo datur , ram. nde inquit Aloares. e Schola Thomistica celebris Theologus Lib. VIII.έ de Auxiliis sisy. 8. num. a. Omne auxilium stoiciens com 'arallane uniuS actus, Se Per eat emax respecιu alterius , ad quem esscien-
394쪽
Theolog. Insti . Lib. VII. p. IX.
dum decreto absoliato disinae poliantutis destinivr : et num 5. Auxurum acitiatρ dicium efficax comparatione ectus, 3,e actus imperfecti , et mi. ciens comParmioras ctus perfecti , quevι ρο& 3t Produc re, et ad qui tu Mitimate ordinarur. Ilanc auum ait csse communem inter receutiores Thoui istas, ct ab ipso An Iico Doctore positam Lib. VI. coni. Gem. Cαρ. l . Dist. et virn. Damnata est illa propositio in sensu haeretico , cone. In sensu Catholico, νι M. Sensus Ctiir ejus thesis haereticus , atque clanitiatus CSt, Volutit utei instar librae vcr gratia , vel conciapiscentia necessitatu moVeri ea ex parte , ex qua majus ursci Pondus , i rastraque dari gratiam parvam . sive sufficientcni , quae to tum illud operatur , ad quod a Deo tribuitur, si vc Par-Vum illum, et necessuri uin voluntatis motum , iacterit m
non solum non praebet operis perficiendi vires , Vcruri, etiam hominem reddit peiorem , ita ut orare liceat , α ςralsa susscienti libera nos Domine. iduae proi Ositio decreto se misitionis damnata est anno MDCXC Contra Theologi, quos supra laudavimu asArma iit, hominem majori cupuli late pressum , et mitiori adjurum gratia, posse saltem' remote per orationem , qua uberius oblineatur auxilium , contrariam, superare cu-Piditatem . et opus perscere . ad quod perficiendum fratia illa parva tribuitur. Cum ergo homo Gulpa b aid ison laetul , jam interiori gratiae vesistit. Ad Confrm. Resρ. Quinque Iansentaliae Propi Sitiones suunt ex dolaciatione rontive victrici, si intelliga-
gradibus superiore implicatum, assentiri gratiae, liced odibiis interiori, et vicissim. Ergo suciun saciunt imperitis Tlleologi in i , qui in eo se issisiare a Iansentana doc trina praedicatit, quod contendant ,' posse
hominem, quacumque concupiscentia incitatum , gratiae assentiri ,. vel quacunique superiori dclcctatione: nlectum , obsi qur concupisCctiliae. N. Dist. avt. Alio sensu, conc. Eodem sensu. quo
Theologi issi Catholici , neg. Eo enim sensu Iamenio
395쪽
posse Vollini alcm sub quacunic uesvel gratiae , MACupiditatis deseci attolle contraritana operari , quia manet Voluntas in Cotii rarium sexihil,s , quae aia uia illa superiori delcctatione , conixarium velle posset; Cum Contra justitiae , pel Peccati delectatio sιt Utad Mirictiliani, quo liberum ti bifritim, tistitia νεέ Peccato ita frmitin retineatur , ut qtiamdiu illo stabiliter possidern r. acitiso Oiatias sit extra ejus Potestatem, ita luit Lib. VIII.
Dot. Sabat. ca . 5. At Theologi illi docent, quacumque posita , ac durante vel l oni , vel mali di ieei ti*ne, manere iudicii indisserentiam , qua possit iα
eo , quo delectatur voluntas , malum aliquod mento eoucipere , illudque aversari. Hacc est potentia ρυα- Ca , Cum qua tamen conita iacta est moresis imi otentia, seu dissicultas iar in , quam hi mo sui, rare non Vult. In u. a ' Illa distinctio potentiae pissicae. et moralis in d evadondos ccnsurtis in vetita est; celerum eumdem inriti io en ectu in hahct. I UO QC. V Neg. ant. L siccius ei, im moraris i voletit ae catui opus voluntarium sit , ac liberum ἔ phi.icae Hro, ut sit necessarium.
Iust. 3.' Iulias, inquit Tournely, appellciri hoc ni F Potuit , qui docuerit , di lectationem illam esse r Iatrue , νω per gradus rictricem , nisi qui Iausonii
Vstema tueretur. EUD. U. ως. ant. cuius salsitas vel ex paucis illis, quos supra commemoravimus, Iheologis florisio , Ilasso lier, Macedone , matii sis est. Iliramur autem Tora areb ardentiori adversus Iomenitim xeso m suam dan-setitanis novare opi ram ; nihil enim illis potest accidere Commodius , atque iucunditi qu Em tit ostria datur. Iam senii doctrinam noti discre pare ab cori an doctrina Theol gorum, quorum opera ab l cclosia Itoniatia probata Sunt. Objic. II. Celebris est S . I homae sonteiitia 3. P. Q. LAI. art. 3. ad a. Minima grestis to est resis re cit RGbet Couci Pisce iae. V mPreri pitiam Get mmn. hi Q.
LAX. ara 4. Missima chartias plus diligit Deum, quamctipiditas millitim auri , .l iarg. nti. I rgo salsum CSt,sraliae delectationem gradibus cupiditate trucriorPm, esse ii .essicacem ; Moncem vero . quae gradilms superior est i ideoque improbabilis est ea doctrina.
396쪽
N. M ssa eorum responsione , qui S. Thomam inter pretantur de gratia habituali , nixi eo , quod S. Doctor
asserit, ea gratia hominem mereri pilani aeternam, non attendentes, ex .y. Thoma mratiam hahitualem non operari , nisi per actualem missa inqunm hac responsione, Aes'. dist. ani. Minima gratia potest resistere cuilibet concupiscentiae , Potentia Phrsica , sed actu non resisut, conc. Potest morali potentia , et actu resistit, . n . Item minima charitas habitualis plus diligit habita Deum , quam cupiditas auri, et argenti, conC. Actua lis, subst. Speculative, cono. Praetice, neς Fatemur itaque a Charitatem, seu gratiam habitualem eam esse , vel essicere animi dispositionem , ut homo plus diligat Deum , quam omnia creata , alioquin charitas nota esset 2. Charitatem, et matiam actualem , etsi minimam , tribuere quidem voluntati potentiam 'bificam resistendi cuilibet concupiscentiae ; ideoque quo i Don resistatur , culpa est hominis , qui non totas exerit Vires ; non tamen tribuere moralem potentiam cum acta conjunctam , nisi augeatur , et tanta fiat, ut voluntatem carnis rontraria coDCupiscentem voluntate Spiritus vincat. 3.' Minimam gratiam tribuere potentiam etiam moralem non pro Yimam , sed remotam , qua per orationem validius auxilium a Deo obtineatur. Hinc Trident linim Sess. VI. cap. II. ex inquit: Deus
imρ sibilia non jubet, sed jubendo monet facere quod
suis, petere quod non possis , et adjupat ut Possis. Negamus vero , minimam gratiam praebere potentiam moralem , et proximam resistendi cuilibet concupi centiae , et quodlibet implendi praeceptum : alioquiis I ' si v qtra Christus praecepisset Apostolis, ut orarent, Ne ita tror iit in tentationem ; frustra enim pellissent , quod iii sua potestate habebatit. 2. ' frustra iusti a Deo Peterent ut 'ossint , ut Wadeant Dei implere mandata. - 3. ' falso dixisset Augustinus Lib. de grat. et lib. arb. cv. 37. Qui otiit facere Dei mandatum, et non Pomest , habet qti idem bonam poluntatem , sed adhuc Pa Mam , et inpalidam : poterit autem cum magnam ha-hMerit, et robustam. Et cap. 16. Ideo Deus jubetoliqum , quae non possumus , ut noperimus, quid ab illo Peisre debeamus ; ipsa est enim Mes , qua orando tu Foc
397쪽
net . . . . Petere cytisu non ροssis au hoe enim patet, inquit Augustinus Cv. 15. eodem lib. quod scriptum est: si solueris , conser Malis mandata, ut homo, qui potuerit, et non potuerit ; nondum se Plene pelle c-gnoscat , et oret, ut habeat lant- ostumatem, qua Φta susscit ad implenda mandam. Quibus Ioeis de potetitia morali agi constat. Objic. II l. Si gratiae eae cis natura sita esset in Iectatione relative victrici, jam non esset gratia intritis secus efficax: tum qilia a corde duriore respueretur, eum contra gratia ellicax o Augustino ea sit , quae Gntilio diaro corde res 'tiitur ; tum quia ejus esticocitas penderet a dispositione hominis , ut Congrutilae docent. Ergo. U. Nw. seq. ant. tum quia Deus , cum voluerit, po terit tantam inspirare boni delectationem , quae cor quaa rumvis durum emolliat. ut accidit in convcrsione Pa
ii ; tum quia et i in quando paulatim , et per gradus
eonvortit hominem , ut in AvMMino , Et ceteris ace dit , non m circumstantiis , ut volunt Congruis - , sed ex ipsius gratiae vir tis e pendet Don solum perfectus msed etiam imperfectus volui talis motus; unde Augusti ritis id reseri non ad cir ni Mantias, sed ad potestatem Dei Lib. de Pecc. merit. et remiss. cap. 5. Cur illum ad Met, ilium non adjuoet ; illum tanium. illiam non tantum ', iatam isto, illum non isto modo, penes ipsum Deum , en aeqMitatis Iam 4ecreta ratis , et exce sentia Potestatis. Objim IV. Si Datia esset relative victrix, utique gratia Angelorum , atque Adae innocentia suisset ei fi-eax, quippe quae nullam habebat contrariam cupid statem , quae ejus effectam retardaret. Atqui salsum hoς
N. Rey- Se maj. Cum enim Angeli, et innocens .homo nulla Pugna a seipsis adversus seipsos luctati , sua secum Pace seuerentur , opus non habebant tali deleel tione caelesti, quae eos ad hoe , vel illud singulare. b mum inclinaret , satque illis erat persabile adjutorium,
quo possent , si vellent , in hono quod acceperant,
398쪽
Objic. V. coni. 4m. yart. Sacrae litterae docent sub cupiditate , sive sub gratia non remanere homini li-- bertatem. Nam de cupiditate quidem ait Christus Ioan LVIII. 34 omnis qui facit 'eccatum , serotas est Pecca iti. Et Apostolus II. Tim. II. 26. Res iscant a diaboli laqueis. α quo cutioi teneretur M insius Domniat em - De gratia vero ait Apostolus Rom. VIIL a 4. Quicumque spiritu Dei aeuntur, iuunt filii Dei. Et ipse Christus Ioan. x L. φ . Nemo potest oenire ad me, nisi Pater qui misit me, traxerit eum. Agi autem, et trahi, est ita moveri , ut in contrariam parteim iri non possit Quod et luculentius explicat Christus dicens Matth. VIA 28. Non potest arbor bon* malos fructus facere neque --bor mala bonos fructus facere : hye est non potest homo cupiditate impulsus bene a re, nec gratia motus
mese agere. Ergo etc. U. Neg.ant. Loca enim Scripturarum, quae doeent, hominem peccatorem esse servum peccati, teneri diaboli laqueis A intelligenda sunt de peccato abituali, cri
necessario manet obstrictus, 'qui voluntarie peccavit. Quod si ea ei iam ad actuale peccatum velis extendere φProfecto non de necessitate absoluta intelligenda sunt , sed de necessitate morali, hoc est voluntaria ; sicut da seipso ait Augustinus Cons Lib. VIII. cv. 5. tenebartigatus non ferro alieno , sed mea ferrea ooluntate. Νecessitas autem moralis non omnino perimit arbitrii li- bertatem. Axi vero , et trahi homines dicuntur nora necessitate , sed libera charitate, licet certissime movea tur Noli cogitare, te inolaum trahi, trahitur animus M amore. Angust. Truot. XXVI M Ioari. Denique α bor bona est charitas , sicut arbor mala est cupidita& et charitas quidem non potest malos fructus edere , si o- ut neque cupiditas, bonos ; sed potest homo resisteris cupiditati , et obsequi charitati.
objio. VI. Augustintis saepe docet, liberum arbitrium per peccatum periisse ; Libero , inquit, arbitrio matre
utens homo . et se se perdidit, et ipsum. Enchirid. cv 3o. F ist. M Vital Liberum arbitrium ad diligeredum Deum primi illius peceati grandilate perdidimusis
399쪽
De Gratia et Praedestina tione. ' 397 Dist. ant. Docet. Augustinus, periisse arbitrium inerum a disiculinis, et ignorantia, cotic. Liberum a
s ἐπιέ. t .' Non aliam libertatem agnoscit Augustinus in hoo statu , nim quae est ab ipsa voluntate inseparabilis , etiam quando beatitudinem necessario amuL: imo quoamaxime vehementi voluntate appetimus ., id docet Atigia- Minus esse nobis maxime Iiberum ; ita ut liberum Augustino idem sit, ac syontaneum , quamis necessarium ἔsio Enchir. Cap. iob. Voluntas, inquit, nos ra aut Iunias non est, aut libera dicenda eu: Et Lib Cis . C . Io. Neces e est, ut quod polumus libero oeli-mtis arbaris. Imo addit: Si tua defnitur esse necessiae , secundiam quam dicimus necesse esse, ut aliquid ita , pel ita fagi nescio cur eam timeamus, ne nobis Liberantem a emat piauntatis: Ne e enim pilam Dei, et Praescientiam ejus, sub necessitate ρonimus, si dica-
scire. Quam doctrinam secuti sunt l. ' Prosper Cont. collat. Cap. 18. ubi desinit liberum arbitrium rei sibi Placitae spontaneum ayqetitum. a.' Bernardus De lib. viro. cv. l. a. et 4. usi ait, ibi esse libertatem, tibi Ese ooluncias et manere. liberitalem Ooluntatis, ubi est craρtipitas mentis. 3.' S. Thomas Q. X. de Potent. ore. R. Dicendum , inquit , quod naturalis necessitas. 4ecundum quam Ooluntas aliquid eae necessitate pelle vicitur, in felicitatem', libertati poluntatis non repugnαι, ut Atigustinus docet Lil. V. de Cio. Ergo. U. Neg. am. Ad cosima diu. ant. Augustinus, alii que Patres docent, quidquid est voluntarium , esse Iibe-x-31 Iibertate naturae , conc. Libertate arbitrii, subdist Ino eq-ta, cone. Aduequam. neg. Duplex igitur Ii se eas est, alia naturae , quae a S. Thoma dicitur etiam libertas Noluntatis, alia arbitrii. Prima est, qua natu-- sine impedimento tendit ad finem ; s ut dicimus , lapidem libena per aera descendere , eaque libertas per
quemcumque amputium non destruitur , sed augetur , si cui lapis eo cadit liberius , quo vinementius impellitur. Altera vero libert's est, qua voluntas eligere valet ea , quibus ad finem suum perveniat, cum Potestate tamen
ea non eligendi, quae quidem potestas iridi virentia dia
400쪽
eitur: Liberum ergo arbitrium diro complectitur, v Iunialem , et iudi gerentiam ; ac proinde cum Aus timus , aliique Patres affirmant, quidquid est voluntarium, esse liboram, set loquuntur de ii into naturae ; sicut cum dicunt. hominem libere amare fclicitatem, beatos Ithere Deum diligiete. Deumque ipsum libere visere ,
et amare seipsum: Vel si loquunt ir de libertato arbi-tiit, profecto liberum arbitrium accipiunt inadaequale pro ea parte libertatis , quae in spontaneo, et uoluntario alla est . Don negaui autem partem alteram , quae in indisserenita consi,til. De Augtistino id patet non soluna Qx Iocis supra recitatis , sed etiam ex iis , in quibus Constati ter contra Manichai os peccatum ita definit: tantas retinendi, pel cons vendi quod jtistitia peιM. et tinde libertim est Oluinere Lib. de uuab. ani a Cay- io. Idcmque de Prospero dicas 'qui ab Augustini doctrina tion recedit. De Lernardo , licet res Priam a Porile videatur obscurior, tamen ex definitione Iiberi arbirii, quii v asert Cay. I. de grat. et II. arbis vompo, quod sit Habistis animi liber sui, siquidem non
arogitur, non extorqtietur, ebi Piρ'e Molunter is, non N Cessitusis, patet, eum a libero arbitrio necessitatem excisedere. Denique S. Itonias quamvis doceat loc. cie. DCce ' sitatem non offerre libertati voluntatis , luculenter tamen Iibertutem voluntas a libertate arbitrii distinguit, cui re- Pugnat aiecessitus L. P. Q. AIX. art. Io. Dicendum, inquit. quod liberum arbitrium hiabemus res cita eorum, quae non necessario Volumus , O. i naturiat insitu tu Aon enim ad liberum arbitrium Percinet, quod νοι arvis esse felices , sed ad naturalem inniustum. Inst. a.' Tota Augticurrit concertatio cum P Iagladiis erat de libertate electionis , et arbitrii. Coiit indet aut
enim illi, nullam esse arbitrii libertatem - si glutia Dei
humanas moveat volutat ales. Iiis respoudens Augu6linus, libertatem arbitrii cum libertate naturae cotisundit , et docet , quidquid volitulus stligit , Cifit id ex n 'essitate velit, ut selicitatcm , esse Iibe ruau ; ideoque a gratia non destrui, sed Persiri libortalem. ci ilia quo magis voluntas impellitur , eo liberior est. Unde an I.ib. de corr. et grat. CV. 8. Quando roga, ιι Christus Pris