장음표시 사용
411쪽
De mmentiate gratiae es. cacis ad cognoscendum
AE . I. TAvi supra diximus , verum supereaturaIe esse illud, i cuius objectum supra naturam est, Vel cujus cognoscendι modus in natura non est , quod P. sterius supernaturale quoad modtim dici soIet in Sch
Iis. Nos tamen hic de priori disserimus, sive de Vero supernaturali quoad ipsum Objectum, sive quoad myst xia fidei, quorum cognitio uno vocabulo sides dicitur. Fides autem intelligi potest, vel de simpalei cogi titione earum Tcrum , quae revelavit Deus, quae etiam in infidelibus esse potest, vel de pio quodam desiderio , in imperseeta credendi voluntate , vel denique de ipso interiori assensu , quo res a Deo reveIalae cruduntur.
II. Pelagiani sicut ad omnia hona opera, sic ad fidem Plenam, atque persociam Iiberi arbitrii vires sine in
teriori gratia Dei sciscere, affirmarunt: si quando au tem ad ostensioneni declinandam agnoscebant gratiae necessitatem, nihil aliud eo Domine , Disi externam TeVeIationem , et ad summum ipteriorem inetius is strationem intelligebant.
III. Semipelagiani, vero saItem ad initium sdei .
seu ad pium quendam credulitatis asthcturn , naturae Vires , etsi peccato originali attritas, sumicere Putu-Tunt : sicut , inquiebant illi , licet aeger non possit
ipse Per se smari potest tanieti optare sanitatem , quaerere medicum , ejusque auxilium implorare. IV. Quaestio aut in iliter Theologos cst agitata non mediocris , utrum Semipelasiani omitem omnino Clari- sti gratiam ad initium sdei n gavcritii esse necessariBmῆ an Vero agnoverint etiam ad fidei initium gratiae Chri-εu Deeessitatem , rejecta tantum gratia intrinsecus es si Caci. Inter Iansentanas quidem iti s s illa ν m. IV. ab Innocentio X. et Alexandro ἔπι. damnata est : Semipe-ιωλni admittebant praeo. nientis gratiae interioris ne--3Sisatem , etiam ad inititim iidei ; et in hoc erant Raeretici, quod Mellem eum gratiam talem e se, Cui POS
412쪽
set humana poluntas resisterc, pel Obtems'erare. Cuius proposui onis Prima Pars ut salsa , altera ut haeretica proscripta est λ quia scilicet in sensu obvio Verbo in
affirmat, haeieti cuin esse , qui dixerit, libertatem ni hi trii remanere sub gratia. At Fraticiscus Macedo Lib. Meris dioinitus inspirata , quem uou ignobiles Theolori secuti sunt, praesertim Gonetus, Ciant sontis, alib.
e , duplicem classem Semipelagianorum distin uit Falteram eorum , qui Omuum Christi gratiam ad initivi a fidei negarunt, in quorum numero Faustum Regiensem , et Cassianum resert siteram Vero eorum , quia noscebant ad initium fidei necessitatem gratiae . sed Hrsatilis. Ahi passim Theologi Sentalpelagianos omnes nullam agnovisse ad initium fidei veram Christi gratiam contendunt. quorum sententiam suse prosequitus Touniely Part. I. Q. IV. De grat. Christi. V. Differt tamen Francisci Macedonis doctrina Iansentana thosi dii obus ex capitibus. Primo quidem quia thesis illa de omnibus sine discrimine Semipelasianis loquitur ; Macedo vero de altera tantum Semi- Pelagianorum classe. Sed hoc non satis esset ad eju defensionem , cum etiam dansenius Lib. VII. caρ. u. de haer. Pelag. duplicem illam Semipelagianoruin classem distinxerit. Deinde, et praecipue , quia in Iansentiana propositione asseritur, itoti remanere sub gratia liberum arbitrium; at Macedo cum omnibus catholicis contrarium tuetur, et in hoc tantum hujusce classis Semipelagianorum haeresim putat sitam jquod posuerint gratiam versatilena ad initium fidei ;in quo quidem non obscure Molinistas Semipelagiam mi , et haereseos arguit. At nos mcmores Charitatis , Pacis . nec non praeceptorum Sedis Apostolicae , c jus filii obedientes sumus , ipsius iudicium expee an tes, ab hac quaestione invidiae plenissima putamus. abstinendum. Nunc ad dogma fidei adstruendum v
413쪽
Fides alae Persi σα,, εi- λyerfecta, et inchoata , sine interiori gratia Christi haberi non polota Est idei dogma.
. Prob. I. ex Serip. Ioan . VI 29. Hoc est opus Dei , tur credatis in rem, petem misit ille. Et ibidem ν. 44. Nemo potest stentro ira me ; nisi Frater, qui m xit xxve, traxerit etim. Venire autem ad Christum idem he , ae eredere in Christum , patet ex sequontibus α65. Stint quidem eae νobis , qui non credunt'. . . IVOPI rem dixi oobi ; quia ncmo potest oenire ad me . nisi fuerit ei datum a finire nDo. Et Philip . r. z9. Vobis natum est pro Chrssso . non solum ut in euin ere- datis, sed in esiam pro illo pareamini. cibi vides, latriinutile esse Dei donum , credere in Christum , et pati pro Christo: Ulmιmqtie ostendit doniam Dei, quia utrumque disit esse donattim , inquit Augustimis Lib. de Praedest. Sanct. P. a. v.' Ne quis amerti sorte ea Scripturae loca , quae fidem ex gratia esse docerit, irilcrpretetur de fide tantuis plena; atque persccia, nψn autem de inchonta, obstat Apostolus II. Cor. III. 5. Non quod sussicientes simus cogitare alipiid a nobis quasi ex nobis ; sed susscien ria nostra ex Deo est. Quem in locum apposite Augustinus Lib. de Praedest. 'Sanct. cap. 2. Attendant , inqtiir, et versa latra Perpendant, qui putant , ex nobis ρsse Mei coeptum . et ex Deo silet incrementiam. is enim non Midem , Prtas esSe cogitare , quam crederer milus enim credit aliquid , nisi ρ ius cogitas erit esse credendum : et Usum credere est cumGSSensione cogitare Eino si non 3timus Sussicientes cogitare tarquid , quasi ex nobisinet sis , aed suo 'eientia nostra ex Deo est , Profecto non sumus iuOn i credere aliquid ex nobismet0sis quod sine cogi fatione non possumus, sed s.cientia nostra, quae redere incipiamus , hae Des est.
414쪽
ia Theolog. Inuis. Lib. VII. Cop. XI.
quid habes . quod non acces'isti Z Quo instimonio testatur Augustinus, Seipsum fuisse convicium, cum ante Episcopauim similiter erraret , putans fidei initi uiti ex nobis esse. Si enim posset quis ex semetipsuhahere salutis initium , utique se ab alio ipse discerneret , liaberetque aliquid, quod non accepit, et de quo posset iri se , et non in Domino gloriari. Ergo. ide eumdem Augustinum Lib. de Praedest.ὶSanct.
Cay. 3. et seq. Prob. II. ex definitionibus Ecclesiae. I. Arausicana Sunodus totius Ecclesiae consensione roborata Can.
Si quis, inquit, sicut avumentum , ita etiam initium ydei ipsumque credulitatis ustectum, quo in eum crediamus , qui justi cat imylum non Per gratiae do num , idest insyiratione SPiritus Sancti , sed natiaralia ter nobis inesse dixerit, Αρostolicis dogmatibus adpersarius adprobatur. Et Cari. VII. generatim desinit, Si
quis per naturae Uzorem bonum aliquod, quod ad salutem pertimet pilae aeternae , cogit re, ut exstedit, aut eligere Posse confirmat .... haeretico fallitur spiritu :2.' Id ipsum Tridentina Synodus Sess. VI. Can. 3. eoiuirmavit. Ergo.
Prob. III. ex Patribus. Et I. ' De Augustino quidem; qui Semipelagianos debellavit , iisque Putribus, qui postea se lii uti sunt , nullus relictus est locus dubitandi ;cum videamus , ipsas Augitatini sententias totidem verbis in Concilio Arausicatio in Canones redactas, totius Ecclesiae adsensu sancitas. 2. ' PatresAtigiastino antiquiores idipsum tradidisse patet non solum ex Cystriam , Ambrosio , IV tameno , quos Augustinus in libris de Pin dest. Sauci. et De dono Perseperantiae opponit Semi- Pelagianis ipsum novitatis accusantibus , verum etiam ex aliis. i. in Ps. CXV. Fides multo suρerior riationalibus methodis animam ad adsensum trahendo Spiritus Sancti opera tionibus in nobis e siciliar. u.' ut otios praetermittamus, Chiosostomus, quem auda ter, . et
falso Vasques Disp. LXXXIX. cap. . Semipelagianismi insimulat, Hom. XIX. in Epist. ad Rom. scribens in ea verba Apostoli, Vide bonitatem Dei, haec habet:
415쪽
Dρ Gratici et Praedestina inne. 4i Ieratia sit factum , instituensque credentem , ut cr uat ; quod et alibi saepe docet α . Ergo eo.
Prob. IV .. ex Oratiouibus Ecclesiae . quae ab Ap si olo edocta I. Tini. II. I. semper pro infidelibus oravit , ut ad sidem converterentur. Ouando enim non Orarum est in Ecelesia Pro infitetibus. at wρ inimicis ejus, ut crederent Z ut inquit Augustitius Lib. De do. no heraeo. Cay. 23. Atqui oratio naalii festissima est gratiae testi sieatio , ut idem saepenumero OhserVat ῆ. quandoquidem non oraret Ecclesia , ut .daretur tu' delibus fdos . nisi Deum crederet et apersas , et a Mersus hominum ad se conpertere voluntates. Ergo. Prob. V. ratione. I.' Semipelagiatii satebantur, ast cetera bona opera necessariam esse Fratiam. Ermo a
fortiori sateri id debuerunt de initio ii dei, et bonae v luntatis; cum dissicilius sit voluntatem de mala iti ho- nam converti , quam de bona effici meliorem , et ita omnibus difficilius semper sit principium; unde illud Poetae effatum; Dimidium facti, qui coes'it , habet. a.' Si gratia , quam fatebatitur ad cetera bona opera
cessariam , non inducit satalem iacccssitatem, Cur gratiam fidei fatalem necessitatem in lucere somnia bant i 3. ' Praecipua ratio , quae Semipelagianos movit ut gratiam ad initium Ddci , et ad perseverandum negarent, ea est,' ut aliquod esset in homine, meritum gratiae , et Praede,tinationis. At primum si Pra resulavamus, Posterius iusta refellemus. Ergo et c.
Graria ad initium fidei necessaria, quam Semipeis lagiani negabant, est grαtia .cax , non
Prob. I a. pars. I. Loca Scripturarum. quibus ne e sitatem interioris gratiae ad initium fidei ostendimus .
416쪽
Proh '3t, eam esse intrinsecus efficacem, ut patet ex iis, quae diximus Cap. III. bi cui in thon ex ipsa, gratiae Virtuleg moveretur auimus ad fidem , sed ipse libero voluntatis arbitrio gratia vcria illi uteretur adi e lendum , non constaret iliud Apostoli Quis se discemur
et alia Scripturarum te limonia, quae recitaTimus. Ergo
. Prob. II. Eadem absurda , et incommoda, quae niano IIIoliniani, et Congruistae adversus gratiam intrinsnc osseacein objiciunt, eadem etiam Semipes: giari; objicie aut advexsus eam gratiam , qu .m Asustinus cum Cotholicis ad initium iidei necessariam ilocebat, scilicet auferri industriam , tolli virtutes , satalem induci neve sitatem, sit ceteras veteres querelas, viae in Vpistolis
Prosperi , et Hilorii ad Augus inum te utitur , non pudet hodie Molinistas recinere. 1 rgo Augustinus cum Catholicis ad initium fidei gratitan intrinsecus cita
cacem dovet,at esse necessariam . alioquin si gratiarutantum veristiteria ad hoc requiri docuisset, omnes illae jectiones evanuissent, ut cui lue manifestum est... Prob- asia Pu S, quae est dogma fidei, ex iis quae, pupi R diximus , tibi ostendimus , gratiam ita trinsecus mea in noti Perimere libertatem arbitrii ; unde me- alto , Propositio illa Iansenii, qua sidtui iura, Sentia Pelux nos ideo Disse haereticos, quia Oserebatil ν ἐυututem Posse gratiae Dei resistere , in senou obvio, oborum damnata est ud hacretica. Obeela diluuiati'. - ω c. i. coni. Im. Proρ Docet austinus Moto II. gos. qui aute Christum , smundum rationis lumeii
Vixerunt, suissu Christianos , etsi athei habiti fuerintra Gentilibus ; Quales fuerunt , inquit, inter Graecos
Δυ Crates; inthis barbaros Ab ham. Ergo est U. Diat. iant. Vocat Christianos materialiser , et quo- zid aliqua , cone. Formiati er , et liuoad omnia, subdi t.
Giue gratia Dei , ram. Ex gratia Dei, iterum stibilist. Si sermo est ti fidelibus, ut Abraham, aliique, conc. Si loquamur de infidelibus , net. Igitur respondet Iustin FGuutilibus , qui Christiqiiani religionem , tan qua a n. VHm , atque impiam lasectabantur ; aitque cos Omneβ,
417쪽
De Gratia et Praedes mione re dis
ratiotiis Ouin secuti Sunt , i lita in parta sectati sunt livixisse Secundum Praecepta T tunus aeter .
nae Dei, quae est λοος , et Verbum Patris sive haustus, ideo Iuc ea ex parte suisse Christiatios..ΝΟΛt meu expendit, quod ad rem uon pertinebat, uirum re, ionis luinen secuti sint quoad oni ita , et ex gratia
Dei, quod nos sat iux de Abra ' . aliisque fideli
bus veteris testamenti ; an vero quoad aliqua latitum, si ex viri biis Daturae.
Obio. II. Irenaeus Lib. IV. cap. nit , ante I gem a Moyse promulgatam homines fuisse justos lego
H. Dist. ant. Lege naturae , quoad ejus motitiam, boc est cognovisse legem naturalem ipso lumine in Mouis iaceni praebente, conc. Virtute legis naturae, et non gratiae Dei, neς. Obio. III. Clemens Alax. Lis. VIR Strom. ait rGraeca Philomybia Meluti praepurgat, et PraeParae imam ad fidem acci tendum. Ergo. U. Dist. aut. Praestu M. et Praei arat animam -- .gmice , impedimenta scilicet removendo , cujus tamen giisque Praeparationis Deus inhionem non habet iri distributione gratiae, cons. PoSilis Nw. obie. G. Nilarius Lissi. VIII. de Trin. ait , Deram non dare nobis pol mirum.., qti A si clam e set , Nora haberet fides praemium , cum Idem Eobis necessitas vixas Moluntatis inferret. Idem docet saepe Chrysostomus : ait enim Hom. XII. in ist. ad os . Non praerenis nostras Woluntates', tre libertim perdat a b trium. Et Novie XLI. de Pelagia docet, gratiam illiν couferri qui eadem se digitos faciuut. Ergo. . A g. cons. HEarius enim talem gratiam negat quae liberum perimat arbitrium ; non negat Veio gratiam, quae nos ex uolentibus libere volentes saeit. Quis enim dixerit, Avustinum negare, necessariam osse gratiam ad fidem, eo quod dicat, Epist. ad Vitalem n. 6. Mimus, eos, qui corde yroprio credunt in Domnum, sua id facere poluntate , ac libero arbitrio. Via
de PP. venedictinos Praefat. ad libros Hilarii de TH-mtale. Ad loca Chosostomi jam supra respondi us p. LV. Ceterum generauin de patribus, qui ante
418쪽
Pelagianam haeresim floruerunt. responderi potest quod jam supra ex Mostiuo observavimus Lib. de Praedest. .
habtierunt nccessitatem in hac diPcili ad soloen m tin stioue oersari Z Ideo si quid prima sis tu durius appareat in eorum 4criptis , benigua interpretatione excia piendiim est. .
O M. V. Semipelagiani dogmatis praecipui auctores
viri suerunt saucii tale . et doctrina illustres, ut Cassi κω Chosostomi auditor , et Diaconus , Faustus Episcopus Regiensis, cujus memoria apud Gallus in ven ratione est , Gennadius Episcopus Constantinopolitanus Vincentius Uriueusis edito Conimo alaorio adversus hae--es celeberrimus, Hilarius Arelatensis , cui magrium
illud elogium in Epitaphio Templi Arelatensis positum
est: Gemma Sacerdotum, hi bisque, Orbisque, navister fitqui Augustinus Lih. de Pracdest. IIc.. ca . a. ait, os a sententia Peluxit non recedere, ideoque De dono
Pers. Cay. 23. 'vocat eos novos hae relicos, et Prosper
ist. ad Am. Pelagianiae Pruoitatis, quorum m Marguit obstinationem , pertinaciam, perpersissimum opis amentum, in quo non m. diocris pirulentia ibram nutriri , ait. Ergo vel dicendum esset , viros illos im-
Pro vi, et haereticos fuisse contra omnium Veterum testimonia ; vel Augustiniam , et Prosperum modum cxcessisse, Semipelagini os vero doctrinam tenui Sis S Dam , atque orthodoxam. . u. h.' Theologos nouis ullos a AOmlaelagianismi Iube Purgare conatos esse viros illos celebres , qui in obj ctio ac cotarinem orati sutit, ut videre potest apud Nor Num in Historia Pelagiana, et Beritum Lib AU. P. 3. Nam Cassianum defetidit Aialotitus Bouciat, Faustum.. Arrmondus. Gennadisιm Stiaresius, Grinensem Franciarcus Mac d Hilaritim Bruno Netissee, Tillemontius vero , et Balterini stati s saltem putant , eum ante mortem ab errore resipuisse. Sed eluia clariora su ut , quae Norisitis , aliique vixi doctissimi contra eos P tulerunt , qtium ut ulla ratione Obscurari valeant. Dist. mm. Et hi errarunt ante Ecclesiae
419쪽
De Gradia et praedestiniatιone. 4ι
desinitionem , cono. Secus , neg. Dist. etiam min. gustinus , et Prosyer eos liaeresis accusarit materialis,
conc. Formalis, neg. Potuerunt itaque viri illi pietate, et doctrina illustres , antequam Ecclesia judicium proonnneiaret in Synodo Scilicet Arausicana II. totius Eoa. Plesiae adsensu roborata, in quaestione obscura a verita
te aberrare , absque eo quod formaliter essent haeretiaci , cum ad imu , praeter errorem, pertinacia etiam n cessaria sit. Sic ipse Θρrianus, aliique Patres tu quaestione de Baptismo haereticorum errarunt, antequam ea res in Concilio plenario esset eliquata , ac desii ita , quos idcirco seinper Aug-tinus a erimine schismatis, et haereseὸs excusat, quamvis Stephanus Bomanus Pomtis x jam ea de coiitroversia iudicasset. Idem in aliis etiam accidit dogmatibus. Pari igitur ratiotae Semip Iagianos innoxie contra iidei veritarum errantes Atigia
Minus redarguit, ut fratres quo nomine eos hora orifice appellat) Prover Vero eos Vocat uiros claros, et egregios in omni pirtutum genere, praecipue vero ma irium Arelatensem ait esse virum Praeciρuae auctori latis,
Mi spiristialium studiorum , licet abrepti disputationis
aestu durius , non contra ipsos , sed coiitra doctrinam eorum salsam , ac perniciosam locuti sint.
Objic. v I. Plures haeretici mysterium Trinitatis, aliaque fidei dogmata credunt sine christi gratia. Ergo etc.
U. Dist. arat Credunt fide humana, ac uaturali persuasione, conc. Fide supernaturali , et divina , neg. Non susticit ergo ad fidem supernaturalem asseutiri iis , quae revelavit Deus , nisi ea ratione adsentiaris, qua crede dum est, propicr divinam Scilicut revelationem ab Eo-clesia proposita ii. Haeretici autem noli ea ratione ad sentiuntur mysteriis si dei ; alioquin omnia mysteria cre derent, quae proponit Ecclesia, atque ita haeretici non essent ' sed humatia persuasione, humanisque rationibus. Inst. Haeretici ideo adsentiuntur mysteriis, Iuae Cre
dunt, quia clare ea v Ident in Scripturis divi uitus re e Iatis. Ergo propter divinam revelationem adsentiuntur a t. N..cons. Nam quἱ sint genuini Scripturarum lia W hri, non habent ex revelatione divina itib Ecclesia pro 7 osila, sed ex sua ipsorum persuasioue, ex qua libros cieripturarum , quos libuit, rejecerunt, aut agnoverunt
420쪽
Hinc semper eorum . Persuasio in suo ipsorum iugieto sundamentum habet contra effatum - Augustini : Eoam- gelio non crederem , nisi me Ecclesiae moperet au
L mra est Μolinae Concord. Q XIV. art. 13. disy, . aliorumque ejus sectatorum Theolagia. Docent enim illi , posse hominem actu mere naturali sine gratia assentiri nou aliquibus solum fidei articulis, ut haereticinciunt, sed omnibus , atque ex hoc naturali adsensu disponi hominem ad accipiendam gratiam , qua etiam sui maturali assensu credat. Haec autem opinio siceolicata , ut adsensus naturalis causa sit, Vel dispositioi ad gratiam ex pacto aliquo inter Deum , . et Chri-- stum non videtur recedere , inquit mbere, a Semi pelagranorum erroribus ; si autem alio sensu explice- , - . tur, memores Sumus praeceptorum Sedis Apostolicae, hujus iudicium expectamus. II. Non solum initium fidei, et pius eredulitatis aia secius , sed etiam Voluntas audiendi Evangelii praedii cationem, ex gratia Dei est: unde dicitur Aet. XVT. 4. Dominus aperuit cor Lydiae intendere his, quas dicebantur a Paulo. UΙ. Si fidei homen pro Heno, ac persecto adsensu usurpetur, quo quis diVinam revelationem credit, non potest dici fides prima gratia seu primus gratiae esse-etus ; quia ' illam praecedunt piae cogitationes, et cred litatis affectus quae omnia ex gratia Dei fiunt. Sed si usurpetur fidei nomen pro omnibus iis, quae ad credendum quoquo modo disponunt, fidem esse primum grariae euectum, ptita est. Unde Augustinus EPist.
inde omnis justitia rumis initium, non humano, quod riti extollunt, tribu ius arbitri'. nec ullis praecedenti itis meritis, Nnirim Diri 'incipiunt bona, quaecumqασmmua: Sed jam He necessita' gratiae ad Verum semoscendum qiximus satis, nunc quanta ejus ad bo siciendum necessita, sit, Videamus.