Institutiones theologicae ad usum studiosae juventutis auctore Cajetano De Fulgure Aversanae .. Tomus 3. Continens tractatus. De incarnatione. De grazia. 3

발행: 1822년

분량: 594페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

si aliis controversiam ; Si non ex Deo, sed eae hominihil est dilectio Dei, et proximi vicerunt Pelagiani, simιtem ex Deo, picimus Pelayianos. Augnstiuo concinit S. Thomas Ia, zae. Q. CIA. art. 3. qui s; alibi aliud sensisse videtur , loquitur de amore Dei, qui eonte iuriit communi ratione boni , et beatitudinis , ad quam voluntas necessario tendit, vel de amore vitioso, quo Deus diligitur propter bonorum temporalium appeti- nm , qui ulique non est amor Dei . sed rerum terrerinarum ; nam ut ait Bernardus I b. de diligendo Deo: Quidquid propter aliud amare videaris, id plana amas , quo amoris sinis protendit. Prob. IV, ratione. I. Amor Dei compIeetitur amorem totius legis, et oinnium Virtutum , item odium vitiorum omnium. Quis autem dicat , id fieri poesse sine cratia Deir a.' Deus Diligentes se diligit. Proo. VIII. II. Ergo si is , qui Deum nainroe viribus diis ligeret , in eo assectu moreretur, antequam fidem edo

eius esset . damnari non posset. Salutem ergo conse queretur Daturae viribus'; quod absurdum est. 3. Humana natura per Peccatum aversa est a Deo Creatore , tuclinata vero innato concupiscentiae pondere in amorem Creaturarum. Ergo ut ex hac prava inclinatione retorqueatur , et assurgat in amorem Creatoris ,

gratia Dei opus habet. I ide haec susius lipud Belia mimim Lib. VI. de grat. et lib. arb. cast. I. Prob. a. Par. I. ' Obsorvatio totius naturae legis complectitur elsam maximum illud, primumque mandalum, ex quo lex ipsa universa pendet. Diliges Dominum

Deum turam ex toto corde tuo, ex totta anima tua, ex

totis piribus itiis. Atqui hoc mandattim sine Dei ia servari non potest , ut mox oslondimus. Ergo etc. a. Siaa legis cognitio non solum non sufficit sine gratia ad servandam legem: quin etiam ex hominum cupiditate , quae nititur in Metitum semper. et veluti aqua objecto aggere si vehementior ) majoris praevari eatiotiis occasio est, nisi Spiritus adjuoet infrmitorem

nostram. Ait enim Ap εlolus Rom. V. Io. L 'ae subin rapit . ut abundaret delictum. l. Cor. XV. 56. Virtus peccati lex. Rom. VII. 8. occasione accepta, peccatum Per m taliam Operatiam rat in me omnem concupiscem. in tiam.

432쪽

De Gratia et Praedestinatiane. tiam. Hinc Augustinus Lab de perfect just. cas, L. Lex, inquit, prohibendo auget peccati cuρὶdilateri, nisi di itin dat Spiritus Charilalem. Vide eundem Augi istiuum Lib. de Spir. et lia. Ergo etc. 3. ' Pelagius damnatus

est, . eo quod ad legis .observatiotiem sola legis notitiam sine gratia vilirmabat suiscere, ut constat ex

omnibus Augustini libris, et Conciliis contra Pelagium. habilis. 4 ' observatio totius legis est certissimum

charitatis argumentum,dicente Ioarme Ι. I pist. V. 3. Haec est charitas Dei,ut mamiata Vias custodiamus: ac proinde sicut charitas ex Deo est, sic ex ipso est omnium observatio mandatorum. 5. ' TOtius legis observatio praemium aeternae vitae secum assert, dicente Domino

Mati. XIX. l . Si ois ad pilam ingredi, serva maώda ta ; ideoque si hoc posset homo naturae viribus , mosset etiam sola duce natura ad vitam ingredi, qui manifestus error Ιωlagianorum est. Ergo et C. Neque vero hujus argumenti vim csfugiunt Molinistae dum ajunt, vitam aeternam Promissam iis, qui servant Iegem ex cliaritate , non iis , qui eam latitum quoad substantiam servant , non quoad modum. Nam qui I gem non servat ex charitate, sed ex cupiditate ,

jam offendit in maximo , ac primo Praecepto legis iideoque non servat totam legem.

Objectiones,

objic. I. 'coni. Im., partem. Potest homo naturali Iumine cognoscere Deum esse diligendum. Ergo' potest naturali virtute eum diligere. N. Dist. ant. Potest cognoscere judicio, ut aiunt, spe MIDo, conc. Iudicio practico,neg. Iudicium enim ρr micum, quod semper sequitur in operatione Voluntas , si secundum voluntatis inclinationem , quae cum peTPeccatum ad bonum commutabile caeco potadere seratur; non potest sine gratia ad honum immutabile diligendum assurgere: licet intellectus possit judicio speculatim e gnoseere, Deum esse diligendum. Μagis etiim humana natura per peccatum eorrupta est in appetitu boni , quam in cognitione veri, ut Observat S. Thomas. Inst. a.' Potest homo tu tantum diligere creaturam,

433쪽

43a 'Theotil. Ins ιt. LA. y II. Cap. XII. an pro eo vitam ipsam parvipen lat. Eigo a sortiori

Deum.

U. Neg. eous. Amor enim creaturae non coiriplectitur

'amorem totius legis, et sequitur innatum depravatae naturae pondus. At contraria est ratio in dilectione Dei. LisI. a.' Dari aliquem amorem Dei naturalem, Pius

V. et Gregorius XIII. desinierunt, damnantes eam B ipropositionem sem. XXXIV. Distinetis iisa duplieis amoris , naturalis Midelicet , quo Deus diligitur uenuctor naturae, et gratuiti . quo Deus amatur ut be tiscator, pana est , et commentitia, et ad illiaden msacris litteris, et plurimis in terum testimoniis eaee.

a u. Datur lunor Dei naturalis quoad obeetum,con . Quoad modum, neg.Bajus ergo asserchat, amorem Dei. ut auctoris Horiae , esse naturalem hominis conditionum. et quoad objectum, et quoad modum. Ab ea alitem Naturali conditione hominem suisse dejectum per peccatum , et restitutum per aratiam. Quod si omnino eo illendas . damnatam esse illam thesim . eo quod Dogaret amorem Dei naturatorii etiam quoad modum , respoudemus , plures ex iis propositionibus suisse damnatas ut lemerarιas, et scaudatosas propter tristiorem' censuram, qua Theologos alioquin catholicos prἱvatus Docior notabat. Vide Laurentii Berιi Disseriasiones ologeticas. Inst. 3. ' Patres, et Co ilia, quae definiunt, hominem non posse naturae Viribus amare Deum, adjieiunt semper modum illum siciat opori t. Sic Tridentinniri Jess. VI. cari. 3. Si quis dixerit. hominem, sine Praepe ni vite Syiritus Sancti ivspiratione, isque ejus adjutorio , credere, verare, diligere. poenitere ροεμ, sicut Oyortet, ut eijust cationis gratia conferamur, anathema sit. Ita etiam loquitur Arausicana Synodus , et Augu-εtinus. Lrao supponunt, posse hominem naturae Viri hus dili ere Deum, quamvis non sicut oportet, amore scilicet imperiecto. U. Νου. cons. Verba eDIm illa sicut oportet adjecta sunt ad indicandum, esse aliquem amorem, qui videtur quidem .esse charitas , sed revera cupiditas ' est , quam nu

434쪽

nos latemur voci esse ex malia: Vide Augustinum En cisis. cap. 1 λλ. et Lib. LIL ad Bonis inp. 4. '

PROPOSITIO V.

Probatiliter d femii potest sententia Norisii aliora n erue Theologorum , qui docent, nullum feri pos-

sine ess ci Dei gratia ορ- mora er bonum exi objecto , et sue ultimo , nihilque hiset conse. mum cum damnaitis Baji , et Quesne , Propositionibus. Prob. I a. pars. I. Debitus finis ultimus actuum humi corum est ipse Deus , quod nos suo loco demostxata

sit Dominus. Prop. XVI. 4. non potest ejus creatura re ete agere, nisi propter ipsum creatorem agat, propter queri condita est. 1 orro nemo potest prUter linem aliquem

operari, nisi finem illum diligat. Einis enim est , quod maxime diligi ur . ut inquit Aristo etes. Et Augustinus Lib. IV. coni. Iulian. c . 3. Sine amore creatoris,

nemo bene utitur crisaturis Atqui sine efficaci Dei gratia nemo potest diligere Deum , ut supra ostendimus. Ergo nemo potesι sine gratia opus aliquod vel facile, vel arduum ad Deum tamquam ad ultimum finem v ferre; ac proinde nemo sine gratia sacere potest ullum opus undequaque bonum ex o eoto scilicet, et debito

Hoc autem argumentum nihil amittit roboris, etiam in eorum sententia , qui volunt, satis esse ut opus sit undequaque bolium, si imyticite, ut aiunt. reseratur ad. Deum, sive fiat propter ipsam operis justitiam, et hone statcm. Sicut enim Deus sine gratia amari non potest, . ita nec potest sine gratia amari aeterna illa justitiae , honestatis , . et veritatis regula . quae est ipse Deus ideoque non potest sine speciali Dei auxilio ad eam referri opus licet eae objecto honestium. Nam etsi unicui que a liatura insculpta est idea justitiae , et honestatis, quae velut lumen immittabile omnium mentibus resul get I tamen ut haec recti species uon solum cognosea tur, verum etiam diligatur ,.ita ut ad asteudum ni

435쪽

The id. Instit. Lib. VII. Cap. XII.

veni hominem , Vitio concupiscentiae ad amorem sui

ipsius omnia dirigentem , Spiritus Saneti auxilio opns

est. Ergo et C.

Prob. II. Christus Ioan. XV. 5. generatim ait: Sine me nihil potestis facere ; ac proinde sisie Parum , sios mullum sine illo feri non potest , sine quo nihil feri potest. Hinc Caelestitius I. Epist. ad Episc. GaIliae capit. I. Ita Deus , in uiti in eordibus homintim, et in ipso libero operatur αrbitris , set sancta cogitatio , omnisque bonus motus oesuntatis , ex Deo sit , quia per Ustim aliquid boni posstimus . sine quo nihil possumus. Et Arausicana Synodus Can. XII. Multa ea in homine bona fiunt, quae non facit homo, nulla. pero facit bona homo , quae non Proestat Deus , ut facim homo. a.' Gregorius M. Hom. IX. in Erech.

Sciendiam quod mala nostra tantummodo nostra sunt, bona autem nostra ex omnipotentia Dei sunt , et nostra , quia ipse inspirando nos praevenit, ut petimus. qtii adjupando subsequitur, ne inaniter petimus , sed possimus implere quod polumus. 3.ς Bernardus Serm. VII. de Annunciat. Certum est ad suam origine universa, quiantum in eis est. tendere, et in eam Sem-Per esse Partem proclipiora. Sic et nos , qui des nihilo creati sumus , constat, quod si nobis ipsis relin-qDinwr, in peccatum semper , quod nihil est , labimur. 4.' S. Thomas I a. uae. Q. CXXXVI. art. 3. ad a. Bonum Politicae Mirtutis commenstiratum est naturae humanae , et ideo absque -xilio gratiue gratum

facientis , s sive habitualis ) potest poliantas humana in illud tendere, licet non absqne auxilio gratiae Dei. Nisi igitur actuali Dei gratia , veluti caelesti rore concupiscentiae aestus deserveat, tu ipsis operibus ex ovicio, et proximo sitie bonis , peccabit homo, non Vitio operis, sed vitio , aut desectu operantis, qui illa vel ad pravum snem dirigit , vel ad ultimum finem noti dirigit: dumque unum vitium superat, in alterum incurrit , vincenseae gr. hixuriam Propter avaritiam , aV3ritiam propter superbiam i

436쪽

ne cragia et Praedestinatione.

. a . . Mauet ergo poluntas

Semper amans aliquid, quo se ferat ; et labrin tho

Falletur , αmbages dubiarum ingres3a piarum. Vana cuyu, innis timet et tumet , omnimo quo Mobilitate itimens in Mulnera Mulnere Surgit.

ut inquit Prosper Crerm. de Intrat, ): Et Ecclesia

Paraclitiam orans in Hymno Pentecostes: Sine tuo lumine nihil est in homine , nihil est innoxium. Prob. 2a. ρα , I. ex comparatione hujus sentemiae eum Baji , et Quesnelli systemate. Illi enim nudum agnoscentes octuale au ilium Spiritus Sancti moventis, et nondum inhabitantis , docuerunt, nullum esse , et

commentitium diserimen inter bona opera , quae aeter nam Uitam merentur , quaeque non merentur ; IMm i

quiunt , vel in homine dominatur habitualis charitas, ct opera Vit4m aeternam mersutur ; vel dominatur habitu dis cupiditas. ut id infidelibus, et, peccatoribus , et omnia opera ejus sunt. peccata, ipsi etiam non d liberati concupiscentiae motus. Patet id ex nexu damna

tarum Baji thesium ; Prop. LXIII. DIlla distinotio

Tuplicis justitiae , rite tua , qua su Per Sytritiam charia . tatis inhabitantem, alterius, qua is ex inspiratione qui dem Spiritus sancti cor ad Poenitentima, excitantis , sed nondum cor inhaluirtis. rejicitur. Prop. LXII. Illa quoque distinetio, qua ορus dicitur bifariam bonum,

oel quia ex Objθοιο, et Omnibus circumsta viis rectum est psi quia est meritorium regni aeterni , eo

quod fit a pioo Chris i membro Per Spiritum charitatis , rejicienda est. Proρ. LI. ) Concuρiscentia si

lex membrorum, et ρraνα ejus desivi eria, quae inoiti sentiunt homines , suut Mera legis inobedientia. Proρ. XL. In omnibus suis actibus Peccator seroit dominanti cuyra

pera Infdelium sunt Peccata Similia docet Uuesnellius,riempe vel esse in homine fidem charitate habituali formatam , et illuc omnia ejus opera esse bona, et vitain aeternam mcxeri , vel talem abesse Mem obaritate sor-

437쪽

436 Theol. Istit. Lib. VII. Cap. XII.

matam, et tunc omnia ejus opera , etiam non deIitim rata , esse Peccata. Illi contra Theologi docent, non omnia iras delium , et peccatorum opera esse peccata. I.' quia non deli rati concupiscentiae motus , Peccata non Sunt. 2. quia possunt infideles , et peccatorcs etiam sine actuali Dei

auxilio aliqua patrare opera bona ex obiecto , et sine Proximo , quae peccata non sunt ; licet in iis ex desediti ultimi finis peecet operans. 3 ' quia infideles, et pec-

eatores ex gratiae actualis auxilio nonnulla iaciunt opera ex objecto , et fine ultimo bona , quae tamen non sunt vitae aeternae meritoria, i duos ue distinetionem agnoscunt bonorum operum , quue Vitam aeternam m Teritur , quaeque non merentur. Ergo nihil commune habet .eorum Theologorum sententia cum damnatis

Esi, et Quesnelli thesibus. ν Prob. II. ex judicio Theologorum , qui maxime Ba-jο , Iamento , et Quesnellio adversali sunt. Gabriet

squea in I. 2. Disp. CXC. num. I 28. Franciscus Suaret Lib. 1. de Grat. Cap. 4. Turrianus, Gonetus, Camensonus , Macedo, Norisius, aliique innumeri, hoc discrimen constare aiunt inter Bajum et Augustinia nos illos Theologos, quod ille ad opus bonum charitatem habitualem requireret, siue qua omnia opera statuebat esse cupiditate insecta , ideoque peccata: isti vero agno-i seunti sine habituali gratia bona opera ex actuati Dei

auxilio.

Prob. III. et quidem evidentissime ex iudicio ipsius

Ecclesiae , quae Dumquam damnavit Theologos innum Hos praesertim ex Augustiniana Schola , qui sententiam illan, vel ante , vel post Pontifieias eonstitutio nes tenuerunt : imo impactam ipsis Theologis Bajanismi cal mniam , mamro examine adhibito contemsit, ac repulit; et clarissimum praesertim Augustinianae doctrinae vindicem Norisium in S. B: E. Cardinalium collegium mnium plausu evectum s exit; ac venerata est. Ergo etc. Vide Laurentium Berii in Dissertationibus Apolο-geticis. c. Solpuritur Objecta.

. - Obie. I Apostolus Bom. u. 14. Gentes , inquit ,

438쪽

T e C alia et Praedestiaretione. 437

ne I gem non habent, naturaliter ea, quae legis sunt, faciunt. Ergo necessaria non est ad sacteudum opus aliquod morale undequaque bonum , gratia Dei. U. Dist. ant. Et verbum illud naturaliter opponitur

Legi Mosaicae seriptae in tabulis lapideis , cono. opponitur gratiae Dei per Christum, neς. Gentes itaque, di quibus loquitur Apostolus , ex Augustitio Lib. de Spir. et tit. cv. 26. sunt Gentiles ad sidem Christi jam conversi quae interpretatio scopo Apostoli consentanea est, qui ibi nec Legem , uec Ρhilosophiam valuisse do Cet,ad salutem, sed gratiam. Sed licet cum Tertulliano Lib. de Corona cap. 6. Hieronum o in Cay. XXIV. Isaiae, Chrysostomo , aliisque patribus verba Apostoli accipiamus de gentibus, nondum ad Cluistum Conversis ἱ constat adhuc , eos aliqua legis praecepta servasse, praesertim , faciliora, ut colere parentes , red dere depositum e te . quoad obsctum quidem sine gratia; quoad modum vero , sive quoad debitum finem , 'exfratia actuali.

Objic. II. Augustinus Lib. de 'ir. et tit. Cay. 27. postquam dixisset , multa ab insedelibus facta quae se

cundum justitiae regulam nou solum vituperare non Pos- Sumus , Verum etiam mentio , recteque laudamus , sudijungit: Qua* is si discutiantnr , quo fine fant, Mixinoeniantur, qu justitiae debitam laudem , commendatianemque mereantur. Ergo inveniuntur aliqua . quam-Vis rara , infidelium opera, quae non solum ex ossicio verum etiam ex sine justitiae debitam laudem mereantur. N. Dist. cons. Ex gratia , cono. Ex naturae viribus ,

νω: Nam ait ipse Augustinus Lib. IV. coni. Iulian. sv. b. Ex quo colligitur , etiam ipsa bona opera ,/quao faciunt in eles , non ipsorum esse, sed Atius, qui bene utitur malis. Ipsorum oero esse Peccata , quitus et

bona male faciunt. Imo in ipso Libro de Δρir. et lit.

CGρ. 22. ait, disserentiam veteris; novique Testamentim eo Positam esse , quod per vetus lux Sonat, et ter-xut,e Hrinsecus , per novum diligitur, atque perficitur. dua in disserentium constare docet, etiamsi Gentiles, de quibus imititur Apostolus, iiii et ligamus eos, qui ii onduin Vcrum Deum veraciter colabant: nain at opera illa, quae fecerunt hona ex ossicio , quaeque satis ostendebaut nomene

439쪽

Theolor. Instit. Lib. VIL. cap. XLI. esse in illis penitus deletam imaginem Dei, essem etiam

hona ex recto sine, o piis habuerunt gratia novi Testrua meus nec enim vincere poterant vitium naturae' sine gratia , quae naturain sanat. ι Nns . a.' Idea Augustinus ait, Gentiles aliqua legis

Praec pia servasse , quia non usque adeo in eis imago. Dei terrenorum assectuum labe detrita erat, uti uulla iuea tineamenta extrema remanserint, Per quae possen aliqua legis mandata scrvare. Ergo non ex gratia, scd ea naturali conditione imaginis Dei non omnino deletae, manasse ait bona illa , quae Gentiles fecisse perhibentur. Nw. ns. Sicut enim ex eo quod imago Dei est reparata, ac restituta Per Baptismum, Non sequitur fi klem sine actuali Dei auxilio posse legem ri, vina . EerVare , atque exercere opera pietatis sio ex eo, quod imago Dei in infidelibus non omnino desela est, quia Non omnino extincta natura rationalis, non sequitur , Posse eos sine gratia servare aliqua legis praecepta, non modo quoad ossienim, sed etiam quoad .hilem; sed tantum nora omnino deletam esse in eis recti, atque hone sit notitiam , per quam aliqua sacere potuerunt ex os sicio honesta', licet a secto fine aberraverint; imo etiam Deo auxiliante potuerint a vecto fine tion aberrare. Hanc esse Augustini sententiam paetet ex eo, quod ibi dem ait, per illa opera boueti, sed nota recto line ρο- rata , quae ima3inem Dei Don omnino detritam osteu. debant , Gentiles ab homiuibus quidem laudem consc-Dulos , a I eo autem non praemium in altera vita Red mitiorem poenam. v

Insti a. ditiori hac poena puniuntur Gentiles illi .

non Primier facta illa honesta , quae erant undequaque Mn. 3 sed propter alia opera mala , qua bouis admia ersit. π Neg. ant. Augustinus enim ideo mitiori poena a puniri Fabricium m. quam Catolinam , quia in s elis illis , quae honesta villa latur, non ueris Vivtute habuit, sed ea, veris vitetulibus non Hurimum deviavit, Minus impius , inquit, quam cαεὐ- F ricina , nom rem pistrates habendri , sed a Deris pirtutidius non μι- rimum Golan . Ergo pota solum propter alia meo , εω Dru er ipsa , quac recta viciebantur , punientu

440쪽

De Gratia et Praedestinatione. ins Ves hoc peccantes quod homines sane Ide non

etim finem Isia retulerunt', ad quem referre debuerunt, qua in re non vitium operig. sed ipsorum operantium

Tepretia iiditur. V. Lib. coni. Iulian ca . 3. Inst. 3. Idem August. Lib. V. de CA cv. I5. ait, neutii concessisse Romanis gloriam excellentis,imi imperii , ut mercedem redderet eorum virtutibus, quihus ad 'tantam gloriam pervenire nitebantur. Ergo ODera illa erant etiam ex sine hona , alioquin Dullam mercedem, sed ad summum mitiorem poenam fuissent promerita. v. Dist. ant. Ut mercedem redderet talibus lactis re- Spondentem , conc. Bespondentem veris virtutibus, heg.

Cum ergo Augustinias ibi doceat, omnia Romanos oti inanem gloriam essecisse, eo sensu dicit, Deum dedisse illis mercedem', quo sensu ait Christus Pharisaeos, qui utique pravo sine bona agebant, nempe ut gIorificarentur ab hominibus , recepisse mercedem suam, idest Uanam. In tantum enim bonus est Deus, ut ubicumque

aliquid refulgeat honi, non patiatur esse aliqua mereme vacuum ; sed cum honum illud est tantum apparens , quia scilicet non ad eum finem dirigitur, ad quem dirigendum est , mercedem Deus promittit apparentem , et Vanam , Vanis operibus convenientem , qualis suit gloria Romani imperii: praesertim cum virtutibus illis etsi μ' tex sinem operantium vitiosis , multa alia vim ita longe pejora Romini ci inpreSSerint. rast. 4. ' Ergo ex eorum Theologorum sententia libe-Tum arbitrium sine gratia Dei nonnisi ad peccaudum Volet: Quae propositio inter rei uas Baji damnata est

num. XXVIII. si ut et illa; Cum Pelagio sensit

qui boni aliquid nasuratis , hoc est quod ex naturas Miribtis ortum ducit, agnoscit num. XXXVII. ).

N. Dis . cons. Sine gratia habituali, ut contendebatd inuata B i propositio, neg. Sine gratia actuali, Se odi litorio Spiritus Sancti moventis, et nondum ii illabi 3aritis , transeat : nam etsi id daremus, disserret hoc adi inuata Baji doctrina. Sed neque hoc concedimus, Propter ea , quae diximus in Proρ. II. Quod vero Per-

ritu et ad aliam Boi propositi utern , I. in constat, nOUnes las ejus theses esse danatiatus propter censuram, qua ad Yersarios rimabat, vi est haec , quam nos etiam rejicimus;

et da

SEARCH

MENU NAVIGATION