장음표시 사용
451쪽
tur: Πine merito concludunt Theologi , votum vita di omnia prorsus venialia, utpote de re moraliter imis possibili . non val e : valere lamen volum vi laudi omnia venialia deliberata , aut contra unam tantia modo virtutem pugnuntia. Imo quamvis uni B. Virgini datum putemus , ut omni prorsus veniali culpa immunis essci; fatemur lamen, aliquos eximia synctitate illustres eo persectionis pervenisse, ut Omnia det, liberata vitarent Peccata , multoque magis ea , quae ad unam peccati speciem pertinerent. II. Iustum ab omni Prorsus veniali culpa brevi tempore abstinere posse , certum est. At qi iamdiu, incertum. Sunt qui ex illo Prop. IL . 16. Septies in dis cadit justus putant, pluries in die justum venialiter peccare. Patres quidem saepemimero peccata venialia secant quotidiana, vel quod semel saltem in die aliquid peccetur, vel quod iere quotidie. Ceterum id exmrio justi servore, charitate , et Persectione pendet. C Α' P. XIV.
De necessitate gratiae scacis ad singiaos pietatis actus , etiam facues , qtariis est Oratio. Ado. DBaeter molinistas,' qui ad quaecumque ope-α ra sive ardua, sive heiliai, versatile daia volunt auxilium , alii quidam Theolo, i distinguenteo inter Deilia et disicilia praecepta, docent, ad serva da ea , quae sive per se , si h ex circumstantiis dis
dilia Sunt, Necessariam esse gratiam intritisecus esic
cem. Sed ad iacilia mandata servanda, vel oraudum Deum, ut nova praebeat, et validiora auxilia , sati esse gratiam sufficientem, atque versatilcm ; licet non diffiteantur , Deum aliquando praeler ordinem es sic eissimam orationis gratiam sive iustis, sive Peccator bus concedere. Contra eam sentetium cu- -teris
452쪽
cratia intrinsecus ebicam necessaria eu ad ipsam Ora-i rionem 3iMe fervidam , sise remissam , ac tepidam. Proh, Ι. Eadem Scripturae loca , quae Molinianum
systema sunditus evertunt, demonstrant, etiam adoran mam necessariam esse gratiam intrinsecus efficacem,
alioquin non miserentis Dei , sed volenti hominis esset ad salutem pervenire ; Deo gratia Dei, sed liberum arbitrium Drantem a non oratile discerneret; et quia ex oratione tota peudet ratio salutis , iam beatos adamnatis non gratia , quae utrisque supponitur fuisse communis, sed liberum arbitrium discerneret, contra
lIi id Apostoli, Ouis te discernit Z Ergo etc. Prob. II. ex Augustino, qui in Epistola CXCIV. H. CV. ad Xistum, ad ea verba Apostoli Roni. VIII. Qiaid Oremus, sicut Dyortet, nescimus, sed iρse 'iritur postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus, haec habet: Qtiid est autem inferρelluι pro nobis, 'nisi interρellars nos facit Z et nobis interpellandi, et gemendi inspirat eccum . . . A utorium igitur Spiritus Sancti sic ex-Prrasum est, ut Use facere diceretur , quod ut fuciamus facit. Tum recitatis aIiis ejusdem Apostoli similibus testimoniis, ut Rom. VIII. 15. Accepistis spiritum adoptionis fliorum, in quo clamamus Abi is Pater ), et Galat. LV. 6. Misit De Spiritum Hlii sui in corda
pestra crimantem Abba, Pater, concludit ipsam orati ,- hem nostram Deum in nobis operari. Ergo et c. Respondent adversarii , pugilare Augustinum Pro De cessitate gratiae ad oranaum contra Sem elagianos ; de natura vero ejus gratiae utrum scilicet es sicax, an
sussciens sit, non fuisse. sollicitum ; Vel si dc gratia efficaci loqui uir , intelligendum esse de servida , non
de tepida ,' ae remissa oratiotie. Sed gratis haec asseri, Vel inde patet, quod Augustinus eam gratiam ad orandum dicit esse necessariam , quae facit ut faciamus , tacit , ut oremus ; ita ut ipse , . spiritus interpellare, orare , gemere dicatur, nou se
ac ludi magister , qui discipulos docet sormare I
453쪽
ia Gratia et Pra desii tim. teras , ita eorum movet manum , ut ipse cum discipulis scribat , quando eos scribere facit. Sed talem gratiam nemo uon videt esse intrinsecus efficacem. Norii Solum ergo Augustinus contra Semirelagianos asserit grati ac Decessitatem , sed ipsam ejus intimam , atque essione issiniam virtutem ostendit.
Objio. Ipse Augustinus Lib. de Nat. et Grai. caρ. 6. Eo ipso, inquit quo frmissime creditur. Deum justum et bonum impossibilia non potuisse praecipere ', hinc ad monemur et in facilibus.qu d agamus . et in dissiciaiabus quid yeta s. Ergo apertissime S. Doctor inter sa-eilia , ac difficilia distinguit; et ad illa quidem , puta
ad orandum, semper praesto nobis esse docet gratiam Sufficientem . praeter quam nulla alia necessaria est,
ut impetremus a De' adiutorium , quo ipsa opera dissicilia patremus. N. Neg. cons. Primo quidem , quia nos quoque sa-temur , quaedam praecepta difficilia esse , quaedam Vero Deilla : sed contendimus , gratiam , quae ad dis-ficilius praeceptum inefficax est, efficacem esse non ex consensu voluntatis , Sed per seipsam ad praeceptum facilius. Deinde, quia docet Augustinus ex ipso Dei Praecepto nos admoneri quid va sacere, vel peteredi beamus ', sed numquam ait , nos id sacturos , Vel PClituros per gratiam persatilem : sollemne enim est Augustino , nos moneri per legem, atque praeceptum si id sacere debeamus . sed tamen numquam nos id sa-cturos , nisi cliaritas faciat, ut faciamus ; hoc est nisi Deus operetur in nobis et velle , et perficere. Inst. a.' Justis semper praesto est auxilium, quo Via
sacere possint mandata divina , vel peiere quod nouPDssunt; damnata est enim thesis illa inter Iansentanos i a. Aliqua Dei praecepta hominibus justis polentibus, et conantibias, secundum Araesentes , quas habenc Uircs, sunt impossibilia , deest quoque iis αἴutorium , quo fiant possibilia. Atqui justi noti faciunt semper mamo ita Dei , nec semper cum ea non faciunt, orant ut majus accipiant auxilium , alioquin numquam PecCa rent. Ergo gratia ad orandum non est intrinsecus essicax , sed si iiiiciens.
V Disa. anet. Semper adest justis auxilium, quo saltem
454쪽
454 Theo Jog. rastis. Lib. VII. cap. XIV.
tem petere possint potentia remota', conc. PotentIapi xima et expedita , stibilist. Nisi ei libere objicem super, hiae suae opponant, Conc. Secus, n g. Nam ut recte observat Cur lin: Iis Norisitis in Iansentani error. Calumn.sti blata Cas. III. f. a. γ tela sunt necessaria ad petendum a Deo auxilium, quo possit observari praeceptum nolim lia scilicet praecepti, desiderium ejus servandi, ac Praestetim jcidicium infirmitatis suae ; ιμι omodo enim orabit, quῖ alieno se auxilio indigere non putat 3 Qui ergo Dimium v rilms' suis fidit, sive Praesumit, is opponit gra, sae objicem , vitioque suo vires proxime expeditas adorandum non habet; ideoqite in illo gratia frustratur effectu, quem alioquin sine dubio produxisset. Bino Ati- st tuus cons. I. in Psal. I Multi , inquit, confessores ei Christianae a brannis exagi ali defecerunt : et
eredo illi defecerunt , qui de se Praesumseriant. Inst. 2.' Si gratia ad orandum necessaria esset intrinsecus efficax , etiam hunc objicem humanae superbiae superaret. At Pai Non semper eum superat. Ergo et c. H. Dist. maj. Si Deus omnino vellet tantam ii spiratre diIoctionem , ac lumen, quo superbiam frangeret,
eduo. Si justo judicio vellet aliquando superbum hori
t. 3. ' Vel potest horno propriis viribus infirmitatem suam agnos ere , Vel non potest. Si potest; ergo. suis viribus facit , ut gratia sit ad orandum efficax. si non pote si ergo inec potest implere praeceptum , nee adest illi adjutorium, quo saltem orare PosSit. Ilistum saltem podentia physica posse et sua , et
alio lini experietitia itii irinilalom suam agnoscere . cit na d 56e impar non sit naturalis vis intcllectus; nec tamen itidh sequitur , eum suis viribus facere , ut gratia sit es fidax ; sicut ex eo , quod lignum sit aridius, non sequitur . ipsi Ii no , et non tulimae timis virtutitῆibuenclatii esse ςombustionem cum praesertim possibrius , cum ei libuerit, Per gratiam Suam quaecum
de s uperbiae obstacula Superare.
dani explicatis iis , quae ad efficacem gratiam pem tinebant , ut de sufficietiti etiam disseramus, Postulacrassituti raiid , atque ordo doctrinae.
455쪽
De Gratin et Praedestina tione.
De gratia susscienti. . . Ado.I. DBaeter gratiam efficacem , quae a nullo' ἰα duro corde respuitur, dari gratiam aliam, quam Augustinus appellat voluntatem parpam , et 'in-Malidam , nondum idoneam ad superandam Ooluntatem
apud omnes Theologos in consesso est. Hanc gratiam priami omnium Thomistae appellare coeperunt sussiciantem, MDn quia Ita sufficiat, ut praeter eam noti aliud requi- Tatur ellicax adilatori uni quo sensu molinistae hoc ii men usurpant ) sed quia potentiam voluntatis Ita com-Plet , ac perficit , ut nihil ei desit in genere potentiae et quidem proximae, et expeditae ; licet ut haec pote ita in actum erumpat, physica praemotio gratiae eisic eis requiratur; sicut oculus plenissime sanus sufficientem' habet et proximam potentiam ad . videndum , IACV ut reipsa videat, Physica lucis actio necessatia sit. II: Sed in hoc subicientis gratiae nomine, Thomistae , adversarios habent mianistas patriter , et Iahsenistas ,
imo et celeberrimos Theologos non solum eX extraneis,fεPd exb ipsa Diomistica Schola , ut Thomam de Lemos Lib. IV. Pq,iopi. Traol. 3. CV 2. Joannem Go' alea ContrOM. de anxiliis. Cont. VI. tartio. 6. Didacum Aruare et L ih. VIII. ae Λιιaeil. Disp. ο9. quibus accedit cardinalis de Laurea Optisc. III. de Grat. CaP. 4.qVe , iqui eam tantummodo gratiam 'proprie sufficien- 'em dici posse contendunt , praeterquam, ut Voluntas operetur , Dullum aliud requiritur Dei adiutorium , elliusmodi est gratia efficaΣ. - ΙΙΙ: sisenius etsi gratiam p., vam , et inlesscacem tamen, gratia ni illam totum producerse VLotum , d quem a Deo data est, Parvum sci licet, e tolliniatis motum, nec ullam ,rael re um
456쪽
Iaps , numquam resisti, quia omnis gratia, Sive magna . sive parva totum id effieit , ad quod divinitus data est , nec aliud expectari MIIo modo potest.
cui humana poluntas resistit, qr,aeque i irco non esieit totum id, ad quod eae poluntate Dei antecedenti data est o
Prob. I. ex Scri . Matth. XL a I, ast Christus Vise Lbi Corozain , orae fifti Bothsaida , quia si in Drs. es Ardone factne essent pirtute s. qtiree factae stini in νο bis, Olim in cilicio , et cinere poenitentiam egissent. Gratia autem , qua Tyrii , et Sydonii poenitentiam estissent ,
non soIum exterior, sed et inierior fuisset; igitur gratiae non sollam extersori, sed etiam interiori CoroZaitae, et Bethsaitae restiterunt; alioqn in quorsum isa iam vehemens Christi exprobratio 7 Praeterea Stephanus Acta II 5 i . sic Iudaeos increpas: Dura ceroice, et inci cum cisis cordibus, et auribus, pos semper Spiritui Saveto resistitis. Opus autem Spiritus Sancti, cui cor du-TNm resistit. Noti est tan in m gratia exterior praedicati ris , et in hac alarum , sed interior, ipsum cor asse iens,nnde non solum ait incircumcisis aiaribus. Verum etiam eor ibus. Hinc Apostosus v. Cor. V I. . Exhortamia j
ne sis pacuum 'gratiam Dei reclaiatis , et IT b. XILII., Conti m tantes, ne quis desit gratiae Dei. Datur ergo gratia aliqua , quam in vacuum quis accipit. Prob. II. in Augustino Lib I. De pee . merrt. P. 39 Sr post haptismum, inquit, oiaeerst parvulus ) ω- qtic 'ad aetatem caprecem ima cepti ster evire Potuerit, ibi habet, cum qua pugnet concupiscentiam ὶ eamque αδνus ante Deo stiperet, si non in Macuum gratiam Dexsusceperisi si reprobattis' esse nomerit. Ubi perspieuum ε si , agnoscere Assiastinum in baptizatis' assultis gratiae Dei adjutorsum , quod muIti in vacuum recipi rint, qu . 'reproba ι esse volunt. Σ ' Idem vidi tur Augustinus d neere Lin de correm. et Grai. cap. II. Frustra ergo Aogustiuum Calvitius , et Inus uius iactant Patronum.
457쪽
De Gratia et Praedestinatione. 457
ceteros vero Patres illo antiquiores cum lateanturn stro dogmali lavero , jam constat hac in re S. Patrum traditio.
Prob. III. ex desiniti ovibus Ecclesiae 'i.' Concilium Mausicanum II. Cian. 25. Credimus , inquit, quod accepta per ba ptismi ni gratia , omnes baptizati, chrisso auoediante. et operante, quae Od mlutem pertinent, possint, et. dob eant, si s delitor liaborare pelint, adimplere. Sed non omnes adimplent. Non ergo omnes Christum auxiliantem , et operantem fideliter laborantes sequuntur. a.' Tridentinum Sess. PI. Cap. a. desinit,
Dei praeeepta non esse iustis impossibilia , quia Deus jubendo monetfacere quod possis Petere quod non possis, et adjurat, ut possis. Sed non omnes justi perseverant;
ergo resistunt Deo adjuvanti, ut possint. 3.' Innocensius X. et Alexander VII. damnarunt eam Iansenia propositionem snum. a. Interiori gratiae in statu naturactMysae numquam resistitur. Diximus autem in propos tioue , gratiam inesticanem non es sicere totum id , ad quod ex voluntate Dei auteccdenti data est; quia cum voluntas Dei absoluta, et con sequens semper impleatur,
ut diximus Lib III. Cap. a 4. 3. Omnia enim qDa cumgne potuit Dominus fecit Ps. CXIII. et CXXXIV.
cerium est, gratiam inefficacem totum illum producere effectum, quem Deus ex absoluta voluntate decrevita
'SODuntur objectiones. Vic. Ι. Scripturae non aliam commendant gratiam nisi esticaeem. Ait enim Christus Ioan. VI 46. Omnis qui audiMit a Patre , et didicit , penit ad me. Ergo qui non venit, hoc est , qui e sicaci . Gratia non m Vetur . nullum aliud habet auxilium , ac proinde nulla
datur gratia, cui voluntas resistit.
N. Reg. ant. Verba enim Christi indicant tantum , omnes eos , qui audiunt a Patre ut discant, hoc est qui essicaci gratia adiuvantur . sine dubio ad eum Ve- Nire. Sed Doti' negant, esse aIi quos , qui audientes non audiunt, et qui Spiritui Sancto resistunt, qui in vacuum gratiam Dei recipiunt , qui vocante Deo , renuuvi bquae loca sunt in Scripturis frequentissima.
458쪽
458 rheolog. Inst. Lib. VII. Cay. XV.
Inst. i' Voluntati ejus auis resistit pii uiuit Apostoliis et Philip . II. 13. Deus est qui Osteratur in oobis et pelle, et per ere. Ergo interiori gratiae
numqua in resistitur 3 ideoque non est agnoscenda gratia , cui voluntas humana resistit. Dist. a1rt. Nemo resistit voluntati Dei absolutae et consequenti, conc. Antecedenti, Heg. Fatemur ergo omneni gratiam opcrari totum id, ad quod ex voIuntate Dei absoluta conceditur, ut supra diximus. Undetiam gratia sussciens est emcax ejus motus, quem Vo- Iuniate absOIuta decrevit De us. Sed hinc non sequitur, neminem resistere voluntatia Dei antecedenti. Quid est
enim illud Act. VII. 5 i. Vos semper Si'tristit Sancto resistitis 3 Quod autem ait Apostolus Philip . II. 13. Deus est qui osteratur in Mobis et pelle , et perruere,
Verissimum est, quia ipsum Velle nostrum , siVe Demsectum per gratiam csicacem , sive imperfectum per gratiam susticientem operatur Deus. Inst. a. 9 Augustinus Lib. de Praed. Sanct. Cay. 8. verba illa Christi Domini : Omnis qui audioit a Patre, et didicit, oe id ad me, ita interpretatur , ut omnem aIiam rejiciat gratiam , praeter citicacein. Ait enim :Si omnis, qui audio/t a Patre, et didicit, venit; Pro . scio omnis, qui non penit, non audioit a Patre, nectridicit: nam si audioisset. et didicisset, oeuiret. Neque: enim ullus audioit , et didicit , et non nit. Et mox Cum igitur praedicatur Eoangelium, quidam Cre iant,
quidam non credunt, Ssd qui credunt, praedicatore ex-rrinsecus insonante, intus a Patre atidiunt, et discunt', cyHi autem non credunt, foris audium, intus non audiunt, Meque disciant. Ubi clarissime docet, eos, qui non Credunt, nullam prorsus luteriorem , sed exteriorem tantum accepisse Dei gratiam; quod idem est 4 ac negare omnem gratiam , practer emcacem. Ergo etc. N. Reg. ant. cuin enim Augustinus, ut patet ex Io
Cis supra Iaudatis , agnoverit gratiam aliam praeter e sca in i profecto cum ait, eos , qui non credunt, foris latitum audire, intelligc dus est quoad effectum ita scilicet, ut qui non erodunt , ita se gerant, ac si non auri dirent. Quod quidem nec a Latini sermonis usu aIter uim Qt, in quo audire idem saepe est ae obedire, eredere
459쪽
De cratia et Praedestinatione. Mete Ideo autem Ati. Muintis cotitra Pel igia nos disputatis, ut omnem occludat illis exitum , totus est in adstru
da gratia. efficaci ; quia illi distiDεuentes posse , velle, et agere, salebantur quidem gratiam , quae dat posse subdole scilicet ut supra diximus ); ut tamen agno Oeerent gratiam , quae dat pelle , et agere, numquam, adduci potuerunt. Objio. II. chimis Dei motio esticax est: Necesse estendin potantatem Dei semper impleri, inquit S. Th musm P. Q. XIX. an. 6. Atqui omnis interior et actualis gratia est Dei iri otio; est enim divinitus it missa illustratio mentis , et inspiratio dilectionis. Ergo omnis interior gratia actualis efficax est N. Dist. maj. Esnieax ea ejus effectus , quem Deus
absoIuta, et consquenti voluntate decrevit . cone. Emeax est ejus essectus, ad quem dirigitur tum natura sua, tum ex antecedenti voluntate Dei, net. Nullum est sy-
sciens αυxilium, inquit P. Nassoulier S. Thom. sui Interpres Disser . III. Q. I. art. i. quod ex aliqua parteesbicaciam non habet. Vide etiam Sylvium in I a. uae. Q. CXL art. Q. 3. Neque hoc recidit in damnatam eam thesim ' Interiori gratiae in statu naturae lapsae numquam resistitur, quia in ea statuitur, omnem gratiam enicere , et Fid- Decessario , totum id , quod pos set effecte ; ita ut nullam ulterius potestatem praebeat , cui voluntas humana resistat. Objie. III. Monstro sinitIis videtur gratia praebeos agendi potentiam , quae numquam reducitur ad. actum. Ugo aut agnoscenda est gratia sussiciens senis molianistico, aut penitus rejicietida. Ner ahr. Multa enim fieri possunt, ut supra et Mystino observavimus , quae tamen numquam fient, quia cum potentia phrstea conjuncta est moralis impo. renita . sive disi cunas tanta, qua terretur animus, ne totus assurgat , totasque vires ad agendum exerat. Obio. alia sussiciens, et inerticax inutilis os cum semperiiugiatii careat ; imo et noxia , quia ho- miuem redati magis revin , obsistentem scilicet divinae gratiae. Ergό agnoscenm non est.. V. Neg. ant. γωd utramque partem. Cum enim alia naturam imitetur ita ut ab impersectis ad perse
460쪽
.go Theolog. Instit. Lib. VII. Cap. XI
ctiora perducat, nec bominem peceatorem uno iciti conterat, nisi ali prando per miraculum ; Doti est inutilis, Nec noxia sui sic icias gratia per quam fit, ut eXcitetur peccator a gravi iniquitatum somno, ita quo jacebat domorsus ', incipiat cognoscere veritatem , ct sibi displic re , jamque minori cupiditate peccare ob conterrentis condi scienti ne voces , ac stimulos , ut accidit in conversione Augustini. His primis gratiae impulsibus si non deesset peccator , Petendo sortius auxilium , ad conversionem Perveniret: et utilius sanaretur agnoscendo mali magnitudinem; et medicinae difficultatem, ne laberetur iterum, atque adire dclinceps peccandi pericula formidaret. Quod si ipse i ratiae deest, culpa sua est, non gratiae desectus. Nitio S. Thomas Q. III. de Malo: Eae indispositione , inquit, hominis prooenit, ut motio 'rimi mo en-ris non sit perfecta, ut perfectam OP rationem producat. Quae indispositio pel est praecedens Peceatum rel est error ignorantiae , oel saltem inadoretentia , Propter quorum aliquod motio 'Dei mos entis susscienter ad bonum non sit ita es nae , ut perfectam in homine operationem Producat. Vide ista sustus apud Tourn et1 , et De Chaut ps in Antjansenio.
Petentia, quam suppeditat gratis, eui poluntas resisti physice quidem proxima est, moraliter remota.
Prob. I. ex Augustino. qui innumeris pene Iocis docet, eum, qui gratiam habet parvam, nondum pysin amplere mandata. Sic Lib. de Grai. et lib. arb, Cv. 37. Qui Mult, inquit,ficere Dei mandata , et non PO est , habet quidem bonam poluntatem , sed adhuc Poroam , et inpalidam ; poterit autem cum magnam habuerit , et robustam . . issam charitatem Aposto- Ius Petrus nondusti ha it, quando timore Dominum aer nemose ... Et tamen quampis parra, et imperfecta non Gerat , quaredo dicebat Domino animam meam pro te ponam i Putabat enim se posse, quod se pelle Sem iebat. Ergo Potestas, quam sufficiens gratia suppeditat,Qui