장음표시 사용
471쪽
De Glatia et Praedestinatione. 4 locIsti. Si ergo Deus omnium peccatorum nosi vult nioi tem sed conversionem, et poenitentiam 3 profecto nisi dicamus, Voluntatem Dei esse nugatoriam, atra otiosam, omnibus etiam peccatoribus praeparavit adjumei ta sine quibus converti non possunt. a.' Apost. I. Tim. II. 4. Deus , inquit, omnes h mines puti salvos seri, et ad agnitionem peritatas Oenire: ei I. Tim. IV. Io. Christus est Saloator omnium hominum maxime ideirum , quae Postrema Verba sati S declarant , Christum etsi speciali quadam ratione ridelium Salvator sit; nihilominus aliorum etiam insidelium, et peccatorum Salvatorem esse;quod et clarius Ioannes is Apostolus testatur dicens I. Dan. II. I. IPSE est yrOpitiatio Pro peccatis nostris , non pro nostris autem tan-rum et sed etiam pro totius mundi. Atqui non potest mari, Deum velle finem , nempe hominum salutem sine adiumentis , quod nec de homine vel insipientissimo ODinari possumus. Ergo Hinc Augustinus Tmct. XII. in Dan. De Christo loquens ait i Quantum mmedico est, sanare oenit infirmum. Prob. Ia. para. I. ' ex AuguStino , qui Lis. ae UOT. et Grai. ca'. loquens de auxilio sin quo , sussicienti ait'; Nunc autem quibus deest tale alutorium , jam poena peccati est. Assirmat ergo, esse aliquos , quibus suffciens negatur auxilium. a.' Tridem
tinum Ness. VI. CV. 3. Etsi , inquit, Christus pro
omnibus mortuus sis , non omnes tamen mort Israe sicium recipitiut. Hinc communis est liaec Inter 1 ne logos doctrina uno fortassis excepto Vasquesto nououanes re ipsa gratiam sussicientem adci here, licet omm-bus praeparatam: Communis est omnibus natura, non gratia, inquit Augustinus Epist. ad Vitatem. 3.' Id manifestius patet tu infantibus , praesertim Is, qui in utero matrum mortuutur. Insantes enim illi nec gratiae actualis accipiendae sunt idonei, cum haec non aliud sit, quam mentis illustratio , et inspiratio eua-1 itatis , timoruin actuum illi capaces non sunttiae habitualis, cum haec non possit iis, nisi per baptismum insundi, quem accipere non possunt, non quin
dem .sulpa paretitum , aut fortuitis causarum Concursio
Mibua , sed justo Dei judicio, propter originale Pe Coa
472쪽
Theol. Instit. Lib. VII. Cap. '.
tum. Aliqando enim , inquit Augustinus Epist. CVra. ad Vitatem , cuyientibus , festinantibusque 'arentibus, ministris quoque polentibus , ac motis , Deo nolente baptismus ) non datur , quia reyeme, Iutequam datur.e iret, Pro quo ut accireret currebatur. Vide otiam Lib. de Dono perseo. cap. ia Flago originalis peceath merito , a quo eos iusto judicio Deus lilinare ito ii dincrevit , carent inlautes ilIi susscietatibus ad salutem auxilita. SODuntur Obeetiones Ibω. I. Uabemus ex Apostolo , t.' Deum vel omnes homines salvos fieri I. Tim. II. 4. 2. Voluut ei Dei neminem resistere Rom. o. is, Ergo si Deugonutibus praeparavit auxilia ad salutem inuicientia .
omnes rei mae accipiunt. 4U. Dist. ant. Deus vult omnes homine' salvos fierii voluntate antecedenti , ex qua omnibus sufficientia auxilia praeparavit, eanc. Volutitate consequenti , e qua auxilia praebet in tempore, n g. Voluntas ergo ante edens , ut i a Lib. III .. susius explicavimus, rcm in s ipsa respicit, si ae peculiaribus adjunctis personae, loci , .lena poris, peccati cte. Si ergo omites homines gener tim respiciamus , in natura scilicet irationali ad finem aeternae beatitudinis condita . et per Christum redemtis, Deus omnes vult salvo, fieri, quia creaturam ratiotia Iem salvam fieri , honum est , quam voluntatem Tho an istae quidem volunt esse metaρhoracam , et s.ni: nos eram, sinceram , et beneplaciti in eodem Libro statu anus. Et quia sincera Dei voluntas aliquo essectu carere non potest; idcirco dicimus , Deum ex hac volu tate omnibus hominibus sufficientia ais salutem adiumenta Praeparasse i qua in doctrina omnes Scholae principes couVeniunt. S. Thomas , Scotus , S Bonaoentura De Dist. XLVI. Sed voluntas consequens, et absoluta rem Tespieit eum omnibus adjunctis, sive circumstantiis, qui hus perspectis, bonum non est, omnes homines salvos fie-ki: ideoque ex hac voIuntate non vult Deus omnes homia dea salvos facere, nec omnibus praebet auxilia, quae cae
ulmi te aulecudenti ter Fara erat. Quare autem
473쪽
De Gracia et'Praedestinatione. 4 3gustinus contra Pelagianos , au Semipelagianos disputans , semper ea Apostoli verba per metaphoram expliaeet . diximus Lib. III. ca'. 14. et Lib. VI. cap. 9. Obic. II. Si parvuli iti utero matrum morientes milium accipiunt sufficiens ad salutem auxilium, sequitur 1linc , Christum pro iis mortuum non esse , quod Tecidit in quintani ex damnatis Iansenti thesibus : Semip ivianum est, dicere : Christum Dominum pro omnibus . mortuum esse , aut sanguinem iudisse Ergo parvuli a cipiunt aliquod salutis auxilium, Si rion in seipsis sal um in parentibus , quorum fide, ac pietatu possunt ad Dei gratiam pervera ire. U. Deg. seq. ant. Neque enim ad vitandas haereses Confugere oportet ad ilicerta bioli nisi arum placita ab omnibus Thcologis repudiata, atque ignota Patribus. Ex quo enim Christus mortuus est pro omnibus , et sanguia ejus est Propitiatio pro peccatis totius mundi, nou Ssequitur , pretium rcdemtionis ejus omnibus distribu , cum ipse Christus , cujus voluntas Patri persectissime
CDDSCDtanea est, Doluerit voluntate eon, quenti pictium mortis ejus communicari, nisi secundum sapi cutissimam et, suam, et Patris oeconomiam , cujus rationes longe S Perant imbecillitatem mentis nostrae. Mortuus est quidem
Christus pro omnibus , inquit Prosper, Primo quia εu Scepit communem totius humani generis in Adamo Pe
diti causam : deinde quia quod pertinet ad magnitudi-Nem , et Polentiam pretii, sanguis ejus ad redemtio-uem essicit totius mutidi, et pro toto mundo oblatus eSt, quorum primum latetur Iausenius, imo concedit sussicere ad salutem etiam daemonum, Posterius negat Verum etsi Christus pro omnibus mortuus est; non Om-Πra tamen mortis ejus benescium reciyiunt , sed ii dum- Gxat , quibtis meritum Passionis ejus communicatur , ut inquit Tridentinum Sess. P I. Cay. 3. Quare autem hui Communicetur , illi non communicetur , noli velle V Vrzre, si non vis errare. Illud certum est, Ionge ibiare oldationem metit ab ejus applicatione , cu
multa impedire possint , ne quis reipsa accipiat quod
Inst. Niliit potest impedire , quominus Parvulus acei .Pi δι quod pro ipso oblatum, quodque ipsi paratum est
474쪽
I oti peccatum actuale, ut patet, sed nec pri inale iquia Christus mortuus est Pro omnibus peccato Originali iam inscctis. Ergo vel asserendum, non Pro Omui-hus Christum fudisse sanguinem , vel parvulos etiam omnes aliquod sussiciens ad salutem adjutorium reipsa accipere. U Parvulos nonnullos, quominus sussiciens adjutorium accipiant, impediri originali peccato , a quo non sunt divina praedestinatione liberandi. Licet enim Christus quoad suffcientiam pretii, et untecedentem voluntatem mortuus Sit pro omnibus peccato originali jam insectis,essicaciter tamen pro salute praedestinatorum mortuus est, ut diximus in Tractatu de Incarnatione, sive Lib. VI.
- abiti . est, quos V in Melas non aecipere 3. . t. eientem grati-. ad credendum, non tamen ν
γ:i Prob. I. eae Ser*t..De Gentibus ante Christi a Lventum dicitur Act. XIV. 15. In praeterilis generarionibus dimisu Deus ) omnes gentes ingredit pias suas: Apostolus vero de omnibus inlidelibus ait Rom. 'M 1 Quomodo credent eὶ, quem non atidierunt Z Quo nodo Mutem audient sine Praedicante'. . . Emoides ex auditu. iniqui multis insidelibus non solum tempore Apostolo . Tum, sed et usque adhuc praedicatum non est Eva . gelium, ita ut multi eorum perierint, antequam Evangelii praedicationem potuerint audire. Ergo non Potu Tum Credere ; ac proinde non acceperunt gratiam' suia sicientem ad fidem. Hoc argumento utuntur Patres tu Eardinia exuIes in Distola Synodica. Prob. II.. - PP. Augustinus Lib. de Dono με om. Cv. 9. Ex duobus , inquit , aetate jam grandib--ρiis , cur iste ita Mocetur , ut νοCantem Sequmur , ille autem non pocetur, aut non ita Mocetur, ut Mosam
rem sequatur hoe est vel nullam omnino accipiat gratiam , vel non accipiat ossicacem in rerutabitur ut justria Dei Et Lib. de Praed. Sanci. cap. 8. Fides
475쪽
De Gratia et Praede tinatione. 4 5es inchoata , et perfecta D i donum est . et hoc a num quibusdam dari, quibusd im non dari, omnino non dubitet qui non ovit manifestissimis Sacris liιteris reyugnare. a. ' Prosper Lib. Sententiar. Sent. Inoui dDit , quod non omnes Moeentur rad gratiam , a ide iis loquimr , quibus Christus iamrunciatus non est, reprehondi non debet Idem docet in Responsione ad 4m. . hor. obiret. Prob. III. ration . Infidelitas negativa peccatum non est 'ut' definierunt s. Pontifices Pius V. et Grex. XIII. Atqui si infideles omnes susscientem adaerede dum gratiam acciperent , jam omnis infidelitas culpa da esset. Ergo et .
sirnibus quihusdam ' ceatoribus excaecaris , et o diastatis onfise susscientis auxilium negari, Probabile quidem est, εed non certum. Prob. R. pars. I. ex Scripturis, quae fa e Peccatorea a Deo dimitti, derelinqui , inio et excaeca ri, et in in rari docent. Sie Psnim. LXXX. Dimisi eos secun-ritim des deria eo dis eorum. Ierem. LI. 9. Cur imus Rabranem, et non est sanata derelinquamus eam. Bom. I. 24. Tradidit illos Deus in desideria cordia
eorum , 'in immunditiam . . . . . in passiones ignom niar in reprobum sensum. Et Ioan. XII. excaecaon oculos eo iam , et indurairit cor eorum, ut .
non oldeant oculis et non intelligant corde. In quae verba Augustinus Tract. Vm. in Man. Sio aurem, inquit. excaecas, obdurat Deus , deserendo , et risnadjurando , quod ocetitio judicio facere 'oteu, inses. MO non potest. Hino tantum abest, ut taIes increpationibus, inonitionibus, flagellis, calamitatibus sive pu-hlicis sive privalis eorrigantur , quin potius magis obdurescant exemplo Pharaonis. Ait i enim Sapiens Eccl. VII. I . Considera opera Dei, quod nemo possit corrigere . quem ille despexeris. , Prob. LI. ex PP. a.' Augii nus quem late
uri in bae aenaeotia sGse uoustantem cibia de Corem.
476쪽
et grat. caρ ia. loquens de graIia susticienti . sive daadjutorio , sine quo , ait: Nunc autem quibus deest caloia utorium, jam Poena ρecculi est, idque Augustitius sacpissime repetit. Quibus autem Potius deesse potest, quam iiiiidamus negati vis, et peccatoribus obduratis r a.' Gio-gorius M. Lib. XI. Moral. c P.)5. de Cain ait. Hinc est enim , quod Cain ex dicina osce admoneri yotuerit, conoerti non ρotuerit; quia exigente cu a malitiae ijam initis Deus cor reliquervi, cui foris ad testimonium perba iaciebat. Denique satetur Theophilus Rayoaldus in Edil. Tu diau. Ορρ. S., Leonis M. AuguStinum , Alrentium , Gregorium M. S. Thomam in ea semper suisse sententia. Vide haec sustus apud Gonet. I. P. Disp. V. de Reρrob. Art. S. Prob. 2 a. ρars utriusque propositionis, hujus scilicet IV. et III. superioris. Multi sunt e Schola Theologi , qui tenent, etiam talibus insidelibus excaecatis , et induratis si non assidue , saltem rarius aliquod gratiae caelestis auulgere Iumen , et pium adesse animi motum, luem ipsi contemnunt , et suffocant, ut videre esti apud TourDeir II. Part. Q. VIII. αrt 3. et 4. Quod pro- Lant generalibus illis Scripturarum sententiis, in quibus testatur Deus , nolle se mortem Peccatoris , Sed omnes homines velle salvos fieri , quod profecto , inquiunt ,
Monstare,non potest, si Deus quosdam Omnino ad certum exilium derelinquat. Nos ergo licet probabilem di Wamus Priorem sententiam . quae Scripturis , et Patri-Lus videtur esse congruentior ', tamen non damnamus hanc alteram , quae et Titeologorum patrocinio , et quibusdam etiam Scripturarum testimoniis, et natur libus rationibus se commendat. Ceterum etiam in hac posteriori sententia illud cer-εum esse debet, non semper , et ussidue talibus obdur iε gratiam sufficientem praeberi , ut ostendit Bellar- milius Lib. II. De grat. N Lib. αrb. ωρ. 6. et aliquando eos omui prorsus auxilio destitutos interire , ut con βίαι, inquit Haberi, e erientia hujusmodi hominum , i de edunt pel re 'entina morte , Mel morbo , qui j dicium rmionis: subuertit. Objic. Omnes excaecati, et obdurati tenentur servare
477쪽
Di, cratia et Praedestination postilitentiam. Atqui haec sine gratia si1siicienti fieri nota
possunt. Ergo latendum est, eis semper urgente praecepto praesto esse sufficientem gratiam , alioquin mus iuberet impossibilia, aut ipsi non libere peccarent. Boetargumentum lasse versat, et Urset Του ely.
U. Cum Goneto Disi'. V. De Reyrob. ari 6. a. Neg. cons. Non enim impossibile est, quod fieri pote,t auxilio Dei , quod ille non dei legi I, excaecatis, et ob-daratis, nisi quia sua ipsorum culpa gratiae Dei objicem opponunt, et quidem libere 3 licet enim nequeat homo snis viribus se ad gratiam disponere, potest tamen se illa indignum reddere , quippe ad peccandum sufficit sibi liberum arbitrium ; ad bonum vero infirmum est , nisi adjuvetur ab omnipotenti bono. Et quidem εatis est ad peccandum indisserentia, quam dicunt speci- fcationis , qua possit hoc , vel illud malum eligi, licet non adsit proxime indisserentia contrariectis , qua possit eligi bonum, vel malum haec enim indisserentia ad in
rendum, et demerendum necessaria non est ; alioquin Christus qui pecori e non poterat , non meruisset. S. Thom. Lib. III. coni. Gent. caρ. 16O. Porro nullum est singulare malum, quod exCa Catias, et obduratus necessario eligat. Hinc communis est Theologorum sententia , peccatores omnes , etiamsi omni careant suss
cienti auxilio , imo daemones ipsos libere peccare , et tanto gravius , quanto magis gratia Dei destituti cum majori cupiditate peccarat. Inst. Quando urget praeceptum affirmans , quod sino
gratia servari non potest, ex. gr. Praeceptum Conversionis , et poenitentiae , posito tunc desectu gratiae , peccator illudinecessario violat . quia ejus observatio impossibilis est sine gratia , qua ille caret. Ergo dar
tur singulare malum , quod obduratos necessario tra
H. Neg. ant. eadem ratione; quae supra posita est. Hinc. S. Thomas Lib. III. Cont. Gent. caP. Itio. Quam pis , inquit, illi criιi in peccato sunt, vitare non Possint Per propriam Potestatem . quin impedimentum gratiara. praestent, vel Ponant, nisi auxilio gratiae Praepenian tur ; tamen hoc eis imρutaritur ad Culρam, quia hi defectus ex culpa praecedente in eis relinquiliar, sicut ebrat st
478쪽
is non eam , tur ; quod perribus gratiae Dei denegari auxilium ; de nullo tamen
quoadusque vivir desperandum est tum quia pescimus utrum ad eum caecitatis,' et duritiae gradum deci derit, in quo omnio ei gratia subtrahatur , tum quia licet ad eum statum pervenerit, nescimas ulmui Deus velit et ipsi, ad .stendendiim gratiae suae gloriam, ausorecor lapideum,' et dare cor carneum, saltem in botrix
vitae , idioque pro quibuslinet peccatoribus orat Eccle aia. De solis daemonibus . et iis, qui iam in peiaato
suo perierunt, desperandum est, nec pro iis orare dicet. Etsi autem multorum hominum malitia talis est , qua lis est daemonum; hoc tamen inter malos homines di 'stat, et daemones, quod malis hominibus superest, Si Deus misereaturi reconetuatio : daemonibus autem n sin aeternum est reservata conversio, inquit Prosper in Re . ad. VI. Obyeci. Vinceret. Quare Pastorem cavere sedulo operiet, ne unquam deperditae ovis abjicia
Quoniam igitur de gratia actuali, quantum instituti brevitas postulabat, satis disputavimus restat, ut et de habisuali, sicut principio fuit propositum disseramus. De gratia habiturii , ejusque es istentia , et natura.
I. 'AELBsolutis iis, quae de gratia. actuali seiret praecipue tacoessaria Videbantur, jam altera explicandae est fratiae species . quae' recepto in Scholist nomine habitualis , sane 'Paus appellatur et ab Apostolo' Rom. V. 5. Charit a Dei , quae di usa est in cord bus nostris per Spiritum qui datus est nobis , Spiri-
rim , inquam , adoptionis filioriim quo filii Dei nomia
ma muri, et sumus, divinae consortes naturae, heredes qui-
dem Dei . coheredes autem Christi. De ejus igitur gra-
479쪽
De Gratia et Praedestinuisone. έ stiae existentia, natura, proprietatibus, dispositionibus, et praecipuis effectis disserendum est. II. Dari gratiam sanctificantem , inter haereticos pari ter et Catholicos convenit, cum operti Mimas sitit Sacra inrum Scripturarum testimonia: Abluti estis , sancti eatἱ
estis , nstifcati estis L. Cor. VI. ii. Sed iii ejus natura definienda haeretici pariter , et Catholici mirifice dissentiunt. Nam haeretici quidem sanctificantem gratiam nihil aliud esse volunt, Disi Dia faVOrem extrinsectis re mittentis , et non imputantis peccata propter Christum , quem eriorem infra refutabimus. Inter catholicos vero Thom istae quidem asserunt, Sanctificantem gratiam es e
habitum quemdam reipsa a charitate distinctum , reliqui Theologi, qui eam a charitate non distinguunt, nisi Dirtualiter, dividuntur in partes duas : nonnulli enim eum Bellelli Lib.*JUens Ausetistisia, docent, charitatem hanc , in qua constat Sanctiucatis gratia, non esse haιL. malem, sed actualem ; alii volunt habitualem: sed hi rursus dividuntur in duas classes ; qui enim veteres I)eripateticorum tricas sectantur, putant habritii lem cliaritatem esse rem su) aliquam ab anima distinctam , alii Vcro puta i , eam nihil aliud esse nisi supernaturales animi modificationem. III. Singularis est sententia Magistri Sententiarum , ut gratiam sanctificantem ipsum Spiritum Sanctum esse ocet inhabitantem in anima jusii , quatit opinionem nonnulli inter errores rejieiunt. Sed Magistrum ex cu Sant , atque benigne interpretandum docent Scotus ita I. Dist. XVII. Q. I. art. 3. Berti Lib. XIX. ov. L. PetaVius , aliique , putantes non aliud sibi eum voluisse q9am charitatem , in qua sita est sanctificans gratia , non esse habitum quemdam praesertim ab anima distinctum, sed amorem Dei αριεσως ab , ipso Spiritu Sa cto productum. i
480쪽
Thebis. Instit. Lib. VII. cap. XVII. PROPOSITIO I.
Verisimssitis est riatim sanctis coemtem , quae et habitualis amitur, . non esse a charitate, distinctam.
Prob. I. eae Scr*fura. Quae enim munia gratiae saniseusicanti tribuit Seriptura , eadem omnino tribuit tharitati. Gratia quippe sanctificans 1. ' delet peccata, a.' trnive Ieri hominem a morte ad vitam spiritualem, 3. ' reddit
eum Deo eliarum , filium Dei adoptivum, 5 Deci
eonjunctissimum. 6 omnibus ornatum virtutibus. Atqui haec eadem praestat charitas. I. ' enim Charilas ope ci multitudinem peccatorum I. Petr. IV. 8. I. ' Nos scimus otioniam translati sumus de morte ad intam , quoniam
diligimus fatres: Qui non didigit, manet in morte L. Man. III. 14. 3.' ait Christus Ioan. XIV. dii. Qiai vi- . ligit nis. diligetur a Patre meo , et ego diligam eum. I. Ioan. IV. Omnis, qui diligit, ex Deo natus est. , et C p. III. I. Videte qualem charitalem dedit nobis Pater titilii Deὶ nominemur, et simus. 5. I. Joan. IV. IS. Qui manet in charitate. in Deo manet, et Deus in eo , et Ioan. XIV. at et 23. Qui diligit me, diligeturia Patre meo ... et ad eum reuiemus, et mansionem Miseum faciemus. 6. L. Cor. XIII. Charitas omiuum sons est, et origo Virtutum, ρatiens est, benigna est. non aemulatur non insatur etc. omnia sineri, Omnia cre-
dit μὴ omnia sperat: ct Ephes. III. II. ipsa est radix, . et standamentum tu titiae nostrae. Ergo etc. Prob. II. ex PP. i. Augustinus Lib. de Nat. et 'crat. cap. I. ' Charitas, inquit, inchoata, inchoata -- stitia est, charitas Prooecta , proMecta justitia est , ch ritas magna ; magna justitia est, charitas persccta . perfecta justitia est a.' Leo Μ. Serm. I. De Iutin Dec. mens. Diligendo nos Deus ad imaginem suam
uos resta rarat . . . igne nos suae charitatis inflammam.
Prob. III. ratione. Si gratia distingueretur a charita' ae, ut natura a Potentiis , et Virtutibus, profecto major esset gratia , quam charitas. Atqui Ap stolus I. Cor. . XLI. et ALII. ait, charitatem esse majorem Ohinibus Dei Diuiu 2ν Gooste