장음표시 사용
491쪽
De Gratia et Proedestinatione. O bitu , subdist. Tamquam dispositio a , conc.' maliter, neg. Cupiditas ergo actualis, sicut et aetualis charitas, uctus est transiens , qui quidem tu illo temporis momento , in quo extat , reddit animam iniquam, vel iustam , modo actus sit iii leusus remissior enim charitatis actus ad iustificationem non susscit s d postquam Praeteriit actus, non est amplius in anima, et tamen remanet anima iniqua , Vel lusia , quia rem net essecius actus illius , qui Practeriit, nempe Perm Dens animae aversio a Deo , vel ad Deum conversio.
Haec igitur permanens ultimi dispositiis causa formalis est peccati habitualis, vel habitualis iustitiae. Et quia
cupiditatis actus cum pCrtingit usque ad contemtum Dei, semper relinquii animam Iiabitu a Deo aversam, donec ber Cratiam Dci rursus retorqueatur, et Convertatur ad Deum ; sichil etiam charitatis actus: eum intensior est .et pertingit usque ad Comtemtum sui, est ultima dispositio , propter quam Deus servat ani-hian; liabitu ad se conversam , donec per peceatum mortale xursus avertatur ; idcirco Scripturae et Patres dicunt, transgressores legis esse iniquos, et factores legis iustiticari. Hac igitur distinctione argumenta omnia
Bellelli , Vasquesti , aliorumque Theologorum , . qui
Bellelli sententiam sequuntur , facile dissolves. Obie. II. Pueri baptizati , eum adolescunt nori sentiunt ad actus charitatis , aliarumque virtutum pro-Pcusionem. Ergo charitas iis in Baptismo non dati a Per modum habitu cum omnis habitus ad actus sibi Proprios mentem inclinet. u. I. ' Retorii rend* aggumentum. . Parvuli qui baptizantur non accipiunt fratiam per modum actus, C aus ipsi Dό i stini capaces. Ex o vel eam accipiunt Poemodum habitus , vel nillii accipiunt. Transeat t. Neg. cqns. Hoc enῖm discrimen est inter habitus naturales repetit,s actibiis adquisitos, et Labitus superitaturales. qiii praeviis dispositibvibus insunduntur adultis, ei hautus superuaturales, nullis Praeviis
492쪽
Theolog. Inst. Lib. VII. Cc p. ILdispositionibus infusos insantibus ; quod habitus quidem
Daturales repetitis actibus adquisiti Acilitatent iii buunt, et propensionem ad actus sibi similes , habitus vero supernaturales praeviis dispositionibus iniust tribuunt quidem facilitatem aliquam , ct propensionem in Superiori voluntatis parte , sed remauent in inferioribus potentiis saepenumero pravi habitus ex peccato Con- 0 tracti , qui eum mentem in actus sibi similes incitent, Conli a eos adsidue luctandum est, donec extinguantur, Vel saltem prostrati non multum Voluntatem lacessant. Labitus tamen sine praeviis dispositionibus infusi par- ulis quodammodo quiescentes sunt, donec a gratia actuali in ipso rationis crepusculo excitentur ad actus.
. Quam gratiam si parvuli negligunt , ut pleriimlueaeeidit , concupiscentia ex peccato originali per haptismum remanens, eos ad actus illicitos adsidue Jan- pellit. Quapropter nisi Christiana, eaque Vigilantissi-
ma cura removeatitur ab amore rerum terrenarum, in
Peccatum moriale cito prolabuntur , et gratiam Dei , 'quam sine suo labore quasi haereditariam acceperaut , Iniserrime abjiciunt. Dixi tm iseat a M. quia 'icei non Fit in parvulis adeo vehemens propensio in actus ha-I itibiis in baptismo infusis respondentes, ut Sensu Percipiatur ; tamen non est negandum , esse in illis habituassem aliquem in parte superiori appetitum. Mi , quem ipsi rebus sensibilibus , quae fortius eos assii siunt , illecti susiocant , et extinguunt.
Charitatis habitin non est res Hiqua, quae is crinisui substantia relasa distinguatur, sed animi lysius modiscasio. 'Prob. Non sunt multiplicanda entia sine necessit te , ut sert tritum iam pii ilosophorum sermone Proverbium. Sed nihil O titio necesse est novam hanc rein ponere ab anima distinctam. Sicut enim cose Pu
493쪽
Gratia et Praedestinatiove. 4s
motum a quicscente non disteri per rem Eliquam ipsi superqdditam , sed per solam modiscationem ita animus Deu in amans, a non amante per solam modificationem discernitur ', cuin ex Augustino Tract. XXXII. in Dan. amor nihil aliud sit, Disi motus anima. Ergo e to. Seholion.
I. Illa animi modificatio , quam inducit gratia habitualis , sive charitas , nihil aliud est, quam rectus ordo, partium , sive affectuum ἔ ita ut nihil Deo praeserat, sed cuncta, atque adeo Seipsum, omneSque ariectus suos Illi subjiciat, rectoque ordine componat. Hic nut mrectus ordo partium, quem charitas efficit, quae ideo ab Augustino dicitur ordo amoris, animi pulchritudo dicitiar , metaphora a corporibus desumta, quae pulchra dicuntur, cum partes recte ordinatae sutat. et convenienti luce persi sae gratum habent colorem. Ilinc Augustinus Tract. . in Ερist Dan. Anima nostra, inquit fratres mei, foeda est per iniquitatem squia scilicet peccatum perturbato amoris ordine. deformem efficit animum amando Deum Pulchra effcitur. Quantum in t cr scietimor, tantum crescit Pulchritudo, quia ipsa charitas est animi ptilchritudo. Neque huic recto ordini partiuindeest coloris decor, quem ullicitant radii divinue lucis, Spiritu Sancto animam inhabitante : sicut contra animus , in qlio cupiditas ordinem amoris perturbavit, absente divina luce tenebrosus est. Eratis aliquando fenebrae , nunc autem lux in Domino, inquit Ap
stolus Ephes. V. B. Et I. P. II. 9. De tenebris Oos.oenoit in admirabile tamen suum. Unde S. Thomas Ia. Iae. Q. CX. art. Gratia , inquit, est quaedam lux animae. Il. Quoniam autem omnes affectus animi non pos- 'sunt recto ordine eompohi, nisi destructis vitiis, vi tutes morales inserant , fit hinc, ut infusa per Spiri iuni Sanctum charitate , omnium etiam Virtutum -m
talium chorus iniundatur, et dona etiam Spiritus San-eri , ut inserius dicturi sumus. III. Bursus quoniam gratia habittialis: a charitate D--, Auitatis autem ιubjecium 'bu s est,
494쪽
Theolag. 'nst. LLb. VII. cop. XLVII. sequitur ipsam voluntatem esse gratiae habitualithetum, atque ita gravis haec inter Scholasticos quaestiola subjecto habitualis gratiae paucis, dissolvitur. Quae
autem contra objiciuut Thomistae , non est operae pretium expouere , ae resutare.
c A P. XVIII. De gratiae habitantis effectibus ; et primδ, de justificarione impii.
TX cata gratiae habitu is natura , nunc ejus
II eius explicandi' stini P inter quos primum obtin e
aocum ipsa impii justiscatio , quam tribus articulis - explicabimus ; quorum uni si de dispqsitionibus austification 3m , alter de ipsa iustificationis natura, seu ' causa, ut aiunt, formali, tertius de ejus proprietatibus.. I. iDe dispositionibus ad justifcationem necessariis. Ado. I . Lutherani, et Calvitiistae statuentes , ut supra diximus , concupiscentiam esse peccatum, ideoque eum illa post baptismum remaneat, peccatum semper in anima justi permanere ex consequenti docent, non aliud esse Ii ominis justificationem, quam misericordiam Dei non imputantis peccatum, ob merita Christi per tadem apprehensa.. Quapropter non aliam requirunt iustifieationis dispositionem, nisi sola in sidem. Cumque sidem qistiuguant triplicem, nempe sidem historicam eo rum, quae reVelavit Deus : fidem miraculorum, de qua christu ait: Si habueritis idem sicut granum sinapis, dicetis monti htiae transi hinc illuc, et transibit; et fi dem promissionem , seu fiduci'm, qua certissime credamus , imputari nobis justitiam Christi; imo ex Caloino, qua certissime credamus , nos esse .praedestinatos ; litho amrmant, sidem, quam solam. e Se doςent necessariam iustiseationis dispositionem, non aliam esse, nisi sdem promissoriim: Gla ideo necenaria est, ut justi simias. inquid Lyciems . in Epist. ad .Quat. ov. a. fanaticam
495쪽
- me Gratia et Praedestinatione. . 4Mappestatis, et distinctioncm illam fido in. λδem informem , quae est in Peccatoribus, in formatam, quae injustis pei citaritatem operatur, quippe in peccatoribus udem csse Posse negηt; quia si hclem haberent, justi essent. Et Calvinus conc. Trid. Sess.
ULCan II. Sola fides en, quae hausicat. Non negant et dem illi , alius virtutes, comitari fidem , sed nonnisi fidei soli justificationem tribuendam doretit; sicut
solus calor cst. qui calefacit, licet calor cum luce
conjunctus Sit, υ νII. Ex hoc autem principio. inserunt, timore' i
Ium judiciorum Dei, quo concussus impius a peccato 4bstinet: non solum non esse ad justificaIionem neccssarium , sed malum etiam , et noxium , quippe pr semunx ex an re sui , qui aedificat ex Augustino ebi non is , ideoque hominem ii quinare. III. Contha hos errores Concilium Tridentinum Sesso VI. Cv. 6. gratiae caelestis oeconomiam, et justificationis dispositiones luculenter exponit his verbis rDDρontimur autem ad ipsam jusditia/u,cum excitati gratia Dei , et adjuti, idem ex auditu conc*ientes, libere mos xnmae in Deum, credentes, Mera esse, quae dio nisus reotia/o , et promisiSa fuerunt , . et dum Peccatores e . eum intelligentes μ divinae justitiae timore. quo utiliter concutiunctiae , ad Contemplandam Dei mi sericordiam se conpertendo, in spem eriguntur, Mentes, Deum sibi ρ yter Christum stroyisium fore, intinique tamqnam omnis ju3titiae fonte' diligere incipiunt,
quod et detestationem hoc est Per eam poenitemiam, quam ante k li4mum agi oportct: denique sim prop- Mum ευ cipere baptismum, inchoare nopam Mi Mn , ee seroare divino mandasa. En igitur ex Tridentino di apositiones pd justificationem i. .' Fides, timor . a. pes, i ' chpriias, 5.2 cο9iridio, 6.' propositum Sapra a mimoni tendi, et servandi divina mandata: quin dispositio s. ccinctium ibistem ex Scripturis confirmat- Accedenum M p m oporcet cresere qufa est, et quoa inquirentibus' se re erator.su ueb. XI. 6. Et consedininu, remum 'ituri, αεi,peccat tua Matth. IX. a. Et
496쪽
tentiain agite, et haρtiaetur unusquis que pestriam in remissionem peccatorum Act. II. 33. Et euntes:emo cete omnes gentes butizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Synori, docentes eos SerPare qua eumqtie man or oobis Ma th. XVII. as. IV. Nos hie illud hasereticorum delirin m consul imus , quo putant , solam iidem, seu siduciam diviti Tum proinissionum justificare. Sed de ceteris dispositionibus ad iustificationem necessariis commodi iis ogemus in sequenti Libro, cum de iis sacramentis': exmoerit , quibus gratia justificationis insunditur.
Hrix , quae 'rima ad Iustificationem est dispositis , non est sola siducia ditanae miserisordias rem rentia peccωα ρ ρter Christum.
- Prob. Scriptura eam fidem ad instificationem requirit; qua quis certo credat mysteria vivinitus revelata, prae sertim Trinitatis , et Incarnationis , quam Protestantes fidem historicam appellant. Rom. X. s. Si confitearis in ore tuo Dominum Iesum et in corde tuo credideris, quod Deus illum suscitapit a moratiis , salsens eris. Et Apostolis ad praedicandum Evangeliuin missis generati nedicit Christus Marc. uti. 15. Praedicate Eoangelium omni creaturae. Qui crediderit utique Evangelio, in quo non solae Dei promissiones continentur) et bapti- aatus fueris, sutous erit. Dcnique quis divinarum pro missionum , et meritorum Christi fiduciam habere po- est , nisi prius credat. esse Deum et quidem reniune. ratorem ; Filium Dei incarnatum de Spiritu Sancto, et PasSum pro mundi redemtione 3 Ergo primum justificationis mordium, et fundamentum, uon est divinarum promissionum fiducia, sed fides mysteriorum, quae revelavit Deus. Unde Leo Serm. m. de D*h. Hoc est, inre cquii, quod justiscat impios, hoc est quod ex peccator hus Iacit Sanctos, si in uno eodemque Domino nostro Jesu Cristo , et pera Deilas, et Mera credatur humanitas. Meritu em' Didequiniim Mas. G. can. χ3. SE
497쪽
De Cratia et Praedestinationeopas duxeris, inquit, Iidem just scauti u nihil aliud esse, quam inductam disinae misericordiae peccata emittentis Propter Chrisitim , anathema sit. Vie. Fillas justificulis in Scripturis pro fiducia sumitur. Nam Miad th. IX. a. ait Christus Paralytico :consile fit, remit tiumr tibi percula itia. Et Aposto- his Rom. IV. 38. loquori Abrotiani , que mi ex sida j iistiseni uiti dicit , ex illis verbis Gen. XI 6. Credidie Abrahiant Deo, et repratulum est illi ad justitiam, ait, eam sidoni nihil aliud sitisse, nisi oertissimam spem a Contra vem in spem credidit si repromissione Dei non huetitia, it di identia, sed confrictus est scio i1 rgo fides justificans non est fides lii storica , sed si ducia divinae misericordiae rem tu ei: us propter C ristum
u. Dist. ant. Fides iust nc Ens usurpatur pro iiducia. formariter, quasi sola fiducia justi scarct, neg. Esicienter, quia scilicet si irata fides certum ii dii iam tignit ,σonc. Quo ergo quis firmius inlincret veritati divinitus
revelatae , ex. gr. Dcum esse m irricordem, et praest hilcm mper i Iucintamcumque homi uuin malitiam, eo ma-ici eo volnutas excitatur redeuudi ad Deum, ac spes
eniae. Ita paralyticus ex Qerta si de de Clii isti virtute, .c beniguitate, in magnam obtinendae sanitatis, et remisssonis peccatorum fiduciam occlus est. Abraham ritoque ex firmissima fide de Dei omuipotetitia. , idelitate in promissis contra naturalem rerum ordinem in Dei promissioue speravit: Pleuissime sciens, inquit Apostolus , quia quaecumque Promisit , 'otens est eliseere. En fidem siduciae causam. Quia igitur magna fiducia ex magna fide oritur , nee sine illa esse , aut
cogitari po est, ideo Scriptura aliquando sidem justis cantem μ' fiducia usurpat, quippe uno vocabulo e πη- , et spet ipsius famam explicuus.
Dogmo Idei est, solam Mem non justifca re.
498쪽
ram, chari atrare aiatem nou habuero, nihil sum. EMsoIa fides sine Eliaritate 1ioti justificat ; quit enim dicit omnem indem nullam agnoscit fidem, quae sine Cha ritate justificare possit. Addit praeterea. Gala . y . 6. M. Christo Iesu neque circumcisio aliquid patet eque Prae- Pucium, sed jides, quae per Charitatem OPeratiar. Non ergo , valet ad justificationem sola fides , quae per cha i
. Neque ullius momenti est haereticorum effugiunt, qui respondent i charitalem conjungi. ab Apostolo fidei justiscanti tamquam ejus Ductum , et ipsius iustis ca- .
tionis effectum , non tamquam. causam, aut dispositiό-.nem. Nam I.' manifeste docet Apostolus, esse posse in homine omnem fidem etiam firmissimam, sine charitate , eamque nihil ad justificationem VaIere , quod sal sum e set, si charilas necessarius esset fidei . ideo ineet justificationis fructus. a.' Affirmans Apostolus, in Christo Iesu non valere, nisi fidem, quae, per charitatem operatur ; ostendit simul esse aliam fidem, quille
per charitatem non operatur, ideoque mortua est, ut ait Iacobus ApoStolus Iac. IL Io. , nec hominem VivIfiCare potest. 3.' Luc. VII. ait Christus de peccatrice: Memittia, fur ei peccata multa, quoniam dilexit multum ubi iustificatio apertissime tribuitur chanitati. 4. φ c. II. 2o. Vis scire , o homo inanis, quoniam fdes sinsosteribus moritia est ' Abraham Pater noster nonias
ex operibus justi catus est y ... Videtis quoniam ex veribus justi catur homo , et non ex fra cantum r5.' Ι. Ioari. III. is.' Qui non issiligit manet in morte se Prob. II. ex ΡΡ. quorum longam seriem recenset Deli milius' Lib. L. de justisse. cap. 13. Unus nobis Suia
siolat Augustinus, qui Lib. De fd. et . . cio. 14. PGutus , inquit , non qua mlibet m quo in Deum
creditur , sed eam salubrem pia nequem Epangelicam definitρit , cujus ορera ex dilectione procedunt. Fides, inquit, quae Per dil/ctionem viperantur. Unde illam fdem, quae su ocere ad salutem quibusdam pidetur, ita nihil
Prod Se asseoemat, in dicat: si habuero omnem idem ita tit montes tram eram, charitalem autem non hobeam,
499쪽
De Cratiet et 'raedestinatione. , έO
ctarata e Potest quidem esse , sed non et prodesse αλ Prob. III. ex perpetua Ecclesiae consuetudine, jam inde ab Apostolis derivata, qua numquam admissi sunt siee catechumeni ad hamismum , sive t eccatores ad I uitentiam siue praeviis bonorum operum dispositioni us . Merito ergo Tridentitium Sess. II. can. q. Si
quis , inquit, dixerit οῦ sola fde homines justi cari , anathema sit. Et Cap. ia. Si qtiis dixerit , iidem justifcantem nihil esse aliud, quanu induciam dioinae
misericordDe peceata remittentis Propter Christum , pel eam Muciam solam esse . ςua iustificiamur, ana
Sol ntur objectiones.' Objic. I. Apostollis Rom. III. 28. Insliscalionis m gum explicans ait: urbitramur, justificari hominem per inciem sine omribus legis. Quod et apertius exponit tum in eodem, tum in vi quenti cap. IV. ubi omnia operas justificatione reiicit. Ei aurem, itiquit, qui operatur, merces non imputatur secundum gratiam, res secundum debitum. Et pero qui non operatilis, credenti autem in eum, qui justisdat im tum, reputatur fites ejus ad justiatiam, Secundum pro Ositum eratiae Dei. Sicut et Da- Oid dicit Beatitudinem hominis , cui Deus acceριο fere justitiam sine operibus Psia. XL. Beati quorum rea missae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt Peccata IBeatris seir, cui non impiatas it Dominus p/ccatum. Esego si omnia opera a iustificatione rejiciatitur, solades iustificat. N. Dist. cons. Si rejiciuntur omnia opera,quaepraecedunt fidem, neg. Si rejiciuntur opera etiam ex fide sacta, concis
Apostolus ergo a justificatione rejicit ea opera, de quilia Ma
500쪽
566 Theotet. Inst. Lib. VII. cap. XI IT.
hus Horisbaiitiir lum Iudaei, tum Gentiles, is ios ibi redarguit. Gloriabalituu aut m audaci in lege 31oysi, et vir incisione : Gentiles in lege naturali a Philosophis explicata. Ostendit ergo Apostolus , Omnes esse mecaIores coram Deo ; Judaeos quidem, quia legem Mosaicam transgressi fuerant; Gentiles vero, quia in legem naturae, quam non poteront ignorare , peecaverant; et si qua exercuerunt opera, quoad osscium, Iesi vel Mosaicae vatiaturali consentanes, non P Ruisse ex iis justificuri, eum fides iustitiae fundamentum sit Rejicit ergo antum opera viribus naturae, sine fide iacta, utpote ad justificationem inutilia ; Don vero opera, quae ex fide sunt. Ipse enim Apostolus ait, valere fidem, sed quae per charitatem operatur ; sine charitate autem nihil prodesse fidem; imo ii, hac ipsa ad Romanos epistola jam dixerat ante erba in M, tectione posita: Non enim auditores legis justi stine apud Deum, sed factores legis justisicabuntu Rom. II. 13. Ceterum cum indocti, et instabiles quae dam Apostoli verba intellectu dissiciIia depravarent ,
sicut et ceteras Scrii iuras, in suam ipsorum perditionem, .ut ait Petrus II. Petit. III. i5. hine Iacohus fin Epistola Catholica eomun errorem standitus destruit cum ait:
Fides sine operibtis mortua esI. Abraham Pater noscerinonne ex operibus justi calus est y Vides quoniam des cooperabattir operibtis illius, et ex operibias es Consummata est. Et suppleta est Scri tura dicens : edidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad D-sti iam. et amicus Dei nρpellatus est. Videtis quon/0 mperιbus justiscatur 'homo. et non ex ide tantumpInst. I. ' Christus Luc. I III. 5. solam exigit fidem ad salutem , Crede , inquit, tam- , es Salva erit.
- . V: Dist. ant. Ad salutein eo oraIem stiae defunctaesi Archisynagogi, pro qua tutio Christus rogabatur, cono. Ad salutem animae spiritualem, neg. Fides ergo tune exigebatur non ad iustificationem, sed ad miraculum. Constat autem ', si 1 mirasulctrum etiam in peccato
. Obie. U, Augustinus Lib. I. ad Bonas affirmat,autiquos justos nonuisi fide m dialoria sanctitatem , et