장음표시 사용
121쪽
Primo quod unice ob rationes mysticas , ct symbolicas ab utilitate ,
aut necessitate introductas caeremoniias retinuerit; quodque illas eadem de causa perpetua verit , cessante etiam necessitate , S utilitate . Secundo in ritibus quorum conservationem necessitas. S consuetudo exigit, Eccles a ipsa , ct non corpns , ct collegium nomeorum, ut D. de Vert ait, picis illas ac ad nutriendam fidelium pietatem proprias symbolorum significationes adiunxit. Quas hinas veritates ita enucleare lubet. lyrinio itaque assero , esse in Ecclesia ritus Religiosos , qui necessita te so lini suadente initium suum acceperunt; necessitate deinde sit blata
usus nihilominus eorum per se Weravit, ct in partem caeremoniarum nostrarum adscitus est, eos tamen assero non nisi propter rationes religiosas, S mysticas conservatos perdurare . Cuius rei veritatem , ac evidentiam
si qitispiam expetat , intueatur Ioquendi formulas , quibus Ecclesia se exprimit suis in Ritualibus , preces , quas illa actionibus ad declarandum
earu in sensi in adjungit, diversas singularcs cieremonias , quas antiquis ritibus ad austondum eorum venerationem adiunxit, circumstantias , de nique ipsus iasiis , quae antiquat ae necessitati , ac rationi hus phy sicis , Rnaturalibus nullum amplius locum relinquunt. Accipe nunc, quae exhinc ratiocinia deitu eam. Ut rectum , Fcclesiaeque conforme judicium de his caeremoniis serro valeamus, necesse est sensui inhaerere , quem nobis Ecclesia ei rea illarum intelligentiam proponit : Sed Ecclesia non alium no his sensum quam moralem, & symbolicum circa caeremonias proponit, imo omnes circumstantiae vas concomitantes , non alio , quam ad persectius explanandam Symbolarum intelligentiam conducunt, cunctaque precum verba, ad detegenda caeremoni artim ni ysteria unice inseris viiint. Igitur ut mentem Ecclesiae recte penetremus, necesse est , ut in mysteriis , Si figuris , quas nobis considerandas proponit, sistamus, atque ut eas veram causam ct finem caeremoniarum censeamus , minime vero ad rationes natura Ies, ct necessitatis quibuscumque demum specio-ss argumentis sulciantur, recurramus. Ut pote quae iam sublatae non
aliter in considerationem venire possunt, quam quod olim his ritibus occasionem oraebuerint.
Applicemus principium hoc ad ritum , qui in ordinatione Lectoris adhibebatur. Episcopus accipit in manus lihrum ea , quae Lectori in Ecelesia legenda sunt, continentem , eumque ordinando enuntiatis in Pontis eali praeseriptis verbis tradit. Nihil certe naturae magis conveniens , quam ii 'rum in manus assumere , ut eum tradas a Iteri, cui eius legendi munus imponitur . En physicam huius caeremoniae causam. Verum lite ne nobis sistendum est an nihil praeterea ab Ecclesia edocemur Z absit in eam nos abire opinionem . Multa quippe adhuc alia sunt , quae nobis Ee-e Icsa hoc in ritu oh servanda proponit : Praecipit enim ordinario iure non alterum quam Eniscopum statis diebus, observatisque certis circumstantiis hoc munere sun sti posserq ironiam autem adiungit particulares preeos expri stionibus syna holicis , ' figuratis resertas , ac librum ab F piscopo Lectori ea Oetasone & tempore tradi iubet: quo evidenter eon- sat eum nullum eius usim DF iirum : hisce rebus plane permoveor, ut
credam aliquid majus sub hujusmodi physicis, ac materialibus actioni hua
122쪽
CIRCA SACRARUM CAEREMONIARUM USUM.
latere in hoc ritu. Quoniam quicquid physicum est, ae materiale in hujusmodi actionibus non sussicit ad reddendam rationem, de omnibus quae in ordinatione Lectoris rite osservantur. Latent itaque lub illis materialibus actionibus tot symbola , quae nos instruunt de gratiis , quas Ecclisia
a Deo pro Neo Lectore expetit, de ossicio , quod illi iniungit, de dignitate qua illum snper alios fideles evehit, ct de potestate, qua illum
f. XXXIII. Pherior eiusdem rei confirmatio . Error D. de Vert
eirca sacra Sacerdotum ornamenta . Iisdem prorsus principiis innixi iudicium seremus de neris indumentis.
quae a primis Ecclesiae saeculis ornamenta Sacerdotum , & Sacerdotii insignia constituebant. Quis etenim ignorat necesse esse ut in publicum prodiens , munerique & ministerio venerando vacans non solum velliatur ; verum & modeste, & decore vestiatur. En itaque causa in natura Lin, & physicam vestium , quibus Presbyteri in ob undis sacris muneribus induuntur . Veruin postquam Sanctae Matri Ecclesiae placuit singularem illis usum assignare , fori namque praeseribere easque alio quam ministerii tempore adhibere vetuit, ac denique easdem certarum caere moniarum pompa tradere , particularibu aue precibus benedicere incepit , prosecta tamquam res sacrae, ac symbolicae considerandae sunt . Ac
ridiculus sane mihi foret ille , qui rej si s omnibus symbolicis , S mysticis significationibus hie solum causas naturales physicas , & necessitatis reperiri contenderet, universosque mysticos conceptus debilus , ac inanes judicaret. Hic tamen scopus uni Wersae D. de Uert doctrinae est. Huc Divola, inanisque illius collimat eruditio, quam ubique profundit , quamque sexcentis anachronismis scedatam infructuoso fastu exponit. Non immorabor ideae , quam sibi absque ulla restrictione de planeta essingit. Haec illi nihil aliud videtur quam pallium ad arcenda pluviae incommoda comparatum , aeque commune Clericis, Monachis, aliisque in saeculo d gentibus hominibus , imo proprium quoque : bajulis O plebis in ae Dei. Id alie asserit absque a saeculorum , regionumque discrimine quia indicet quo tempore promiscuus huius indumenti usus in solemne Sacrificii ornamentum transierit . Neque advertit incurius ille seriptor se sibi ipsi contradicere, perque posteriores animadversiones ea convellere , quae priori tomo tanquam certa statuit . e paret cinquit ille ex e οὐ iturionibus Apostolicis, quod Pontifex non aute planeta , seu eare-ms 1 Iarum babitu indueretur , quam sinita Caleebum enorum Missa ae fa
erisio proximus, secretarum videlicet, edi praefationis tempore . Quod L a si ita
123쪽
si ita est, quomodo dein tueri audet, planetam nihil aliud esse, quam rpaIlium ad arcenda pluvia incommoda eomparatum ὶ An forte Pontifex sacrificii solum tempore , non vero Catechumenorum Missa pluviam metuebat ὶ An planeta , quae S. CIementis constitutionum Apostolicarum aut horis aetate, S secundo iam saeculo inter caeremoniarunt Vestes numerabatur, octavo demum , ac nono saeculo in pallium ad areenuas pluvias , & in hGulorum usum deteneravit Ita quippe D. de Vert in suis are videtur, dum contendit, post nonum etiam saeculum , & Amalarii aetate vestem hanc promiscuum fuisse indumentum , quod in processionibus pro tegmine contra pluvias assu inebatur. Verum non lubet apertis his contradictionibus ulterius inhaerere, vide tamen , quomodo de rationibus mysticis quas Ecclesia vestibus sacris adnectit; D. de Vert obloquatur . Di iti Iane ι p c ait J masteria seclesiae ritibus adjungere . . . . Si e , si concedam pianetois olim unaique elauDm , cdi in terram BDae dein mill im Uurpatam fuisse in Dmbolum etiar itutis , qua maximuin etium
peccatorum numerum tegit, quid de ea pronuntiem hodie , quam ei usAnga in ligni ationem , cum atroque ex Iatere aperta , Sebementerque
sueelso nullum nιbis Seteris similitudinis fundamentumprabeat 3 Et alibi:
Vulimentum hoe degeneravit, edi preces , qua in eo asumendo recitan tur , non amplius ei etinveniunt. Iterum : En aliam rationem masticam an nihilatam : eum enim planeta totum hominem contexere cessu verit , neque 13mbolum charitatis ulterius effigurare poterit . Significatione igitur hac mystica penitus convulsa , ct in nihilum redacta , a sana ratione alienissimum videtur eam etiamnum charitatis symbolum credere, cum
ipsum illud credendi sublatum sit fundamentum . Qui igitur fieri potest, ut universa Ecclesia loquutionem hane etiamnum retineat, Sc ad ipsam Sacerdotis ordinationem usurpet: Aeeipe c inquit Episcopus vestem
Sacerdotalem , per quam eburitas intelligitur. A io universam Ecclesiam: quid enim iisquam reperitur, quod majori aut horitate ab universa Ecclesia confirmatum sit, quam quod sexcentis vicibus in omnibus mundi Cath. drali hiis re iteratur; quod in ore cuiusque F piscopi, dum praestat tissimo iungitur munere , versatur et quod denique omni, & singulo Sacerdoti in consecratione sua hac praecipue de causa incuIcatur, ut noscat qua mente toto Vitae suae tempore traditam sibi planetam considerare deis
beat ὶ Nihilominus D. de Vert: signifieationem haue in nibilum reda-
sum esse, contendit. Quem suum errorem, ut sulciat, eundem venera hili Bedae tribuere non veretur. Cujus aut horitas nec minimum quiisdem ei scrupulum movet. Verum quomodo ignorare potuit hanc piam
signifieationem ab uni orsa Ecelesia in Pontificali adoptatam S usu con- se eratam suilla λ Sicque ab omni Sacerdote submisso obsequio amplectenda in ὶ Cum nullus Presbyterorum calumniare possit illud , quod universa frequentat Ecclesia , ni se iuxta Augustini sententiam : dementissimae insaniae reum sacere cupiat. ca) Uerum quidem est indumentum hoc tractu temporis in lateribus diductum fuisse: ast , quis unquam D. de Vere pro certo confirmavit , atque pollicitus est, significationem mystieam , quam Ecclesia huic vestimento adiunxit, ita a determinata fixaque aliqua
124쪽
qua forma pendere, ut eadem paulisper immutata . mysticus sensus itatim ex toto corruat, atque in nibilum re lac/tur 2 Muai me vero , non etenim scarniae , scd ornamento ipsi Ecclesia mysticam hanc addidit significationem . ita asserit, S ita seni per asseret contemplis quibuscumque criticorum latratibus. Si enim S Joannes in vestitu Sponsae et Sancto tum jum Settio uer reperit, cur Sponsa non in Ueniat in indumento suorum Sacerdo zum : Bmbolum charitatis rCum nobis de Ecclesiae ornamentis sermo sit, non abs re suturum arbitror , si quosdam alios errores exposuero , in quos circa hanc mat riam D. de veri devius incurrit. Sacerdotes in more positum hahent, ut stolam in Crucis sormam super pectus componant. Idque non sortui. to , verum praecipiente Concilio Braccarensi tertio praestant. En ritum antiquum, cui non alia causa quam mysticus sensus originem dedit ratias namque consuetudo haec prorsus inutilis videretur, aut certe indigna , quae Canoni celebris Concilii occasionem subministraret praete quam quod haec Innocentii III. haec Ivonis Carnotensis suit opinio . Non tamen ita sentit D. de Vert, putat enim hanc ob causam introductum fuisse, ut binae Dyeia super pectus tu deeussim ducta albam eo in Ioeo tegerent ubi planetac hiatus aperitur vaeuum ,steque elegans ornamentorum seriareturi metetrὸa. Praeclaram hanc coniecturam vix nactus omnes caeteras scriptorum Ecclesiasticorum opiniones ambitioso supercilio despicit: ac ut se a tam aperta Concilii Braccarensis ca aut horitate liberet , explicationem ei assingit tam distoriam , ut nec ipse eam absque titubatione afferre audeat. Concilium c inquit Drstas nihil aliud tuis tellexit , quam quod binaesolue partes totistu in pectore sibi Oeearrerent, vir c quin in deeussim dueerentve J duo erueis braebia e gurarent, dum eo us perpendicularem lineam essisteret. Ego certe ignoro, an D.devertconcipere potuerit stolam crucem in pectore efformantem , quae negligenter a collo pendeat, neque in Crucis sormam implicetur . Ego quidem id minime capio, neque credo ullum suturum , qui id capere queat rabunde id tamen D. de Uert lassicit, ac perquam magnifice sibi de egregio hoc invento gloriatur: Ouod illi occasionem Offert ad clarissimum Concilii sensum detorquendum , eique substituendam ideam omnium omnino obscurissimam.
Error D. de meri eirea Manipulum.
Communis de Manipuli origine est opinio, eum videlieet linteum
fuisse ad detergendum sudorem , ac Sacerdotum lachrymas . De quo , ut exacta, accurataque institueretur disquisitio, necesse suisset primo diversorum temporum rationem habere , adnotare dein , qua aetate manipulus inter caeremoniarum ornamenta assuinptus fuerit: confiteri denique eum a certo quodam tempore non alia amplius ratione, quam
125쪽
symboliea In consideratione mi veni : ideoque Ecclesiam subdia eono
solemniter Manipulum tradere , ut ei signo hoc poenitentiam , & nunquam intermittendam cordis compunctionem in memoriam revocet; quod ulterius preces huic ritui adjunctae explanant , ct confirmant. Atiaque hic sincerus caeremonias pertractandi est modus , ita instruendus est populus , ita nutrienda fidelium pietas , ita eorum curiositati satisfaciendum. Alia longe D. de Vert sunt principia:qui cunctas causas morales S mysticas aut penitus reticet, aut non alio fine, quam ad eas destruendas , evertendasque promit.
Hae ille mente prolixam de Manipulo instituit sermocinationem . In duodecim praegrandibus paginis , quas perquam frivolis levissimisque
disquisitionibus impendit , neque verbulum quidem occurrit, quod praesentcm Ecclesiae mentem circa Ornamenti hujus usum indicet. Imo vero tres, quatuorve ad noto expressiones, quae satis singulares , Catholico
Lectori videri possunt . Primo. Ait sexcentis ab hinc annis Manipulum Subdiacono miniis me fuisse in ordinatione traditum , sed illud unice tradi, quod Concilium Cartaginense appellat, urceolam eum aqua manite O manulergium . Aliqui dein , adiungit D. de Vert , inepte interpretati sunt
aquam, Omnipulum, atque crediderunt utrumque tradi Oportere . En bellam , ac nobilem originem , quam ritui manipulum in ordinatione Subdiacono tradendi impertitur ineptam scilicet ignorantis cuiusdam interpretationem . Totus in hoc praeclaro invento minime animadvertie
meliora manu scripta, persectioresque editiones Ita quidem hohet Editio Patrum Labbet, Se Cossarii habere et Erceolum cum aqua ,-Mamille , Manutergium . Huc accedit quod huius institutionis Epocham salsissimam statuat, historiaeque fidei penitus contrariam, ut mox patebit . Secundo. Soli Subdiacono , ulterius persequitur, manἰpulus ἔποrdinatione traditur. Imo vero easulpa contendunt, hune ornatam Sabindiueoni ita esse proprium , ut quicumque non recepto Subdiaeonatus ordine Manipulo uteretur, nescio quar censuras incurreret. Quae ultima verba non parvum mihi incusserunt stuporem . Contemptum enim exprimunt, neque satis perspicio , an in censuram , an in Doctorum opinio. nos hujusmodi contemptus cadat Primum credere nequeo . Ad secundum vero quod attinet, an D. de Vert mihi persuadeat, ut contemptui
habeam opinionem , quae ipse confitente omnium quasi ab Canonsarum Iustatio fuleitur ὶ Tam gravium Doctorum sententia dignane est ut risa
S contumeliis excipiatur 2 an Canon istae hanc sententiam temere eomis menti sintὶ nonne in ipso in iure ch) Canonico, reperitur quod tamquam norma, ct regula decisionum moralium ab ipsis iuris Canonici periistis eonsideratur Prohibetur in eo ne munia ordinum, quos necdum receperunt, obeant. Lex haec est generalis, S ad minima ad omnes Ordi
126쪽
CIRCA fACRARUM CAEREMONIARUM USUM. 8ν
ordines Sacros , ut S. Thomas demonstrat, se extendit . Quid melius In Sentent Canon istae in explicando Canone praestare poterant, quam ut eius rigorem ad eos restringerent, qui non ordinati munia ordinatorum sole ιnniis ter, dic cum certo apparatu , id-cum ornatu ordinatis solum proprio exercent 3 Ast, quidquid D. de Vert contra clamitet, certum est Manipulum esse ornatum Subdiaconi proprium . Uti Paschalis II. in Conci- Mori uui annolio Pictaviensi decrevit, in quo etiam statuit, Ne ipse Anaehi Mani. 31 7,pulis utuntur , nisisut Subdiaconi. Paulo post, palam fiet S. Gregorii Magni tempore Manipulum fuisse ornamentum , cujus usus certis ordini hus prohibebatur. Anne post tot indubitatas, certasque sanctiones peregrinu in nobis videri debet, si Canon istae ca) iudicarunt legum harum violatorem censuram Canonis Si quis incurrere Z ideone D. de Uert Doctores hos contemnere licebat
Tertio : Manipulus , addit D. de Vert, in origine sua simplex fuerat lix teus proprie mantiae purgandis fueris vasibus injervient , Strobiolam, seu Guu Ziori m ad detergendos oculos, mauus , os , farietem adhibitam .... Et in notis : In bracchio gestabatur . in de eum de aliqua eo uetudine obfoseta sermo est , ea loquendi formaIa utimur Ma-nieis Nares Emunti solebant. Et Paulo post et Medam se eulum elapsum
est, a quo vetulae strophium braeebio Dipro appendere eusarunt. Sola hae e verba sum cere arbitror ad inspirandum indignationem , qua excipi merentur. Quamquam omnis , qui stylo D. de Vert assuescit , deteriora etiam sine admiratione praestolari possit. Qui enim sanctam Sacerdotum planetam , S sacratum Archiepiscoporum palliam indusiis , aut sagulis aurigarum vulgo h retelles gallice dictis comparare non veretur, cur de Manipulis tam impudenter loqui metuat λQuarto. Denique secundum D. de Vert Manipulus eIrea duode- Tom.1.p. 14 .eimum seculum penitus in Orsamentum mutatus est. Quod ego non aliam ob causam assero , quam ut demonstrem , D. de Uert etiam in rebus facti caecutisse, ac minus exactum suisse. Verum quidem est, ut supra innuimus, Paschalem II. anno Iri . vita functum Subdiaconis solis jus portandi Manipuli concessisse . Sed quoque extra dubium est ipsum Manipulum multis iam seculis purum extitisse ornamentum . Tercentos iam ante annos Rabanvs c. bJ illud solemni Sacerdotum ornatui adnumeraverat, & S. Gregorius ante quingentos ad Archiepiscopum Ravennatem seri hens Clericis eius Ecclesiae usum Manipuli prohibet utpote qui Clero Ecclesiae Romanae in signum praerogativae unice concederetur. Uerba ipsa
afferri merentur: lilud vero quod pro utendis a Gero vestro Manutis seripsistis , id a nostris Clericis est fortiter obviatam , dieentes nullἰ hoc unquam alii euilibet Messae eoneessum fuisse . . . . Sed nos primis via eonibus vestris in obsequio dumtaxat tuo Mappulis uti permittimus , alis autem tempore, vel alias personas hoc vere vehementissime prohibemus . Qua quaeso ratione haec cum Epochis D. de Uert congruunt Sic
127쪽
videlicet absque examine omnia effutit , quae illi in mentem , cogitati nemque ventuat. Quis dein fidem citationi hus illius tribuat
9. XXXV. Error D. de Vert eirea Mithra in Episcoporum.
oeae D. de Vert de Mithra Episeoporum detexisse arbitratur , haud
sane prioribus suis disquisitionibus sunt accuratiora . Sentit enim , nihil aliud suisse, quam pilleolum rotundum communem omnibus nationibus , sae minis aeque ac viris , qui undecimo adhuc seculo eam sormam Prae ferebat quam nunc nocturna capitis tegmina, ct decimo primum seculo ab Ecclesiasticis , praecipue vero Episcopis tanquam proprius ad scitus suerit. Id quidem, quod pilleolus ab Episcopis solemnibus caeremoniis gestatus decimo demum seculo hodiernam sormam suscipere, ct Nithra appellari coeperit, non multum a veritate abhorret. Uerum ata ignotum D. de veri esse potuit , quod Episcopi a primis jam Eeclesiae se- eulis certa coronarum specie in signum dignitatis redimiti fuerint . Eusebius Episcopos Tyri ad dedicationem Ecclesiae congregatos ita alloqui tur . O Dei, o ponti es , qui portatis fundiam tunicam , ca Iesem eo ronam gloriae, qui habetis uninonem divinam , O vesem Sa eerdotalem Sanfli Spiritus. ca ad quem Iocum D. Abbas Fleury in Historia sua notat: quod verba baee videantur indieare obeopos jam tum saltem in Delsa certa ornamenta gestos se , praesertim eum de coronis Iosepe mentio oecurrat . Et certo de iis loquuntur S. Hieronymus, chaS. Augustinus , ce) S. Pauliniis, cd S. Leo, ce ct Concilium Tarraconense. cfJ Verum rem magis adhuc expressam accipe. Ammianus Marcellinus in narrat Tyrannum Nasci gelum, ut benevolentiae Theodosii se insinuaret, ei militaria insignia , ct coronam sacerdotalem, quam Christianis abripuerat, remisisse. S. Gregorius cib) Naaianaenus de die , qua in Pontificem unctus est , disserens , de cidare eapiti suo in signum dignitatis imposito mentionem facit. Ordo Romanus de Coronis scribit, quas Clerici gestabant, & Evangelii tempore in obsequium sacrificio debitum deponebant. Denique Constantini donatio , k quae de ornamentis imperialibus , & diademate ab hoc Imperatore s. sylvestro donatis loquitur, licet concedatur apocrypha, id tamen evincit septi-
128쪽
CIRCA fACRARUM CAEREMONIARUM USUM. 8,
septimo iam seculo ceo enim conficta communiter censetur a Papam aliquam diadematis speciem gestasse. Et haec vera Mithrae Pontifiealis origo , quam D. de Uert ignorare minime debebat.
Error D. de Veri circa Pallium.
PAuea adhue de salsis D. de veri inquisitionibus ei rea Pallium adn
temus. Falciabaec inquit tanquam easuM omatus fuerat, eum quo videtur Fuitium fuisse eonfusum . Cum Paulum Iuum eruditorum quorumdam sententia, nihiι aliud fuisse eenseatur, quum ornamentaminius vestir, quae Pallium appellabatur, a qua tractu temporis separa εum fuit edie. quid borum sit, id eonstat, easulam antiquitas a pectore ad humeros in Drumfaseia Crucibus perseminata Ornatam fuisse .HTnequa apparet Paulum ante ducentos annos nequaquam disinctum extitisse a faselis , seu ornamentis casulis . Itaque, ut haec probet, casulam deseribit eujusdam Episcopi Auxonensis , S aliam casulam sepulcro instulptam Antistitis Sylvaectani mortui anno I 227. Interea non animadvertens Episcopos Auxodunenses,& Sil Waectanos Pallium numquam tulisse prosequitur ulterius . Panium harum foetarum , seu briarum locum obtinebat, neque aliae Ambriae, vel fascia in antiquis easulis eernuntur ,
quibus Paulum ipsum adnexum est. Inflatus perbellis his, & felicibus inventis licitum, fasque sibi arbitratur ritui huic illuderet 2bmvir .isim c ait J Pallium plurimi a nobis fiat , quamvis issignibαι , praeroga
riviis boe ornamentum eon deeorent de eo tradiantes scriptores , tamen nati
libi tanti aestimatur , quanti Romae saltem si formalitates consideremus , quae in eo petendo , eoncedendo , ct transmittendo observantur . Notum namque est Pallium per expressos, nuneios primo instanter, Reando instantias, tertio inpuntissime postulandum esse es e. Pulchra prosecto , ct admiratione digna res Presbyterum Ecclesiae Romanae tam sacete de Religiosissimo hoc more cavillarii Uerum neque illud minorem habet admirationem , quod homo tam eruditus antiquitatem huius ornamenti penitus ignoraverit. Quinto enim jam saeculo Pallii usus notus fuerat, & lsidorus de Damiata hujus siguram non solum describit, verum etiam ait: quod ab Episcopo Evangelii tempore deponebatur . In occidente praeterea inter sacra numerabatur indumenta , quorum usus non nisi summorum Pontificum concessione permittebatur .
Testimonium hujus exhibet Pallium a Symmacho Papa S. Caesario Are. Iatensum Archiepiscopo , S a S. Gregorio Magno Syagrio Augustodunensi Antilliti concessam cumque anno s3 . Paulus Alexandriae Patriar.eha ob scedatam criminibus vitam ab Episcopali Cathedra deiectus minset , dempsit illi pariter Pelagius Apostolicae Sed is nuntius Pontificis junsu Patriarchale Pallium ca). De quibus historiis probe instructus, ae vetustorum gestorum peritus Vir quo quaeso animo, qua mente intue-
129쪽
bitur D. de Vert audaciam , qui Pallium cum casulae fastiis , fimbriisque
confundore non veretur, nobisque obtrudere audet hunc morem vix
ducentos abhinc annos in desuetudinem abiisse λ Num D. de Vert se veritati satis coiissiluisse arbitratur, dum aliqua Historiae Ecclesiasti eae fragmenta adducit, quae antiquissima in Pallii originem adstruunt Z Additiones hae invito fortasse animo adnexae satisne sunt ad evellendas novaso in iones quas scripta sua it gentium animis indiderunt, adnotation casu aec opinor o Deile ohliterabunt, quae tanta solertia , tantoque conatu paulo ante statuere connixus est: nimii uni octavo , aut nono demum saeculo casulam , quae Olim promiscuum omnium suerat indumentum ,
inter religiosos adscitam fuisse vestes , ac proinde ipsum Pallium utpote indumenti illius partem institutionis esse casulae ipsi multo poste ii oris pSed longius disquisitionibus his a primo meo instituto abripior. Cum tamen ad cousae ineae dc sensionem mirifice conserant, spero me digressionis hujus veniam facile impetraturum . Accedit quod vix fieri queat, ut qui hominem a recta semita saepissime deflcctentem persequitur, non ipse pariter quandoque ultra praestitutos sibi limitcs evagari cogatur, ad propositum itaque revertamur iter. Verum est, Ecclesiam a communi consuetudine quasdam Ministrorum suorum vestes assumerepotii ita e ast nec minus νerum censeo iam tribus primis Ecclesiae saecu-jis attributa Sacerdotibus suisse certa quaedam ornamenta quorum causa non alia, quam religio, & eultus extitit. Locus Eusebii in Coneilio Tyri superius a me allatus omni exceptione majus in rem hanc testimonium exhibet. Cui adjungere possum Theodore tum de Constantino seri-hentem , quod Princeps hic Macario II ierosolymitano Vestem seu Stolam dederit auream , qua in impertiendo Sancti Baptismatis lavacro uteretur . Necnon praeclare ad institutum meum facit alictoritas S. Hieronymi qui c.44. ca) in Ezechielem nos docet, quod ministri Altaris in obeundis sacris muniis diversis a communi usu , iisque candidis induti fuerint
vestimentis . Temporum decursu Eeelesia, indumenta sua ornatu augustiora reddidit, sensus tamen symbolicos continuo adjunxit . Utque hos perpetuos redderet, ac Sacerdotum mentem ad altiora elevaret, preces constituit, quae significationes mysticas exponerent, atque explanarent. Invaluit harum usus octavo, aut certe nono iam saeculo. Ut videre licet in veteri
fragmento ejus aevi Liturgiae , quod Illyricus celebris inter Protestantes Author non sine magno suorum dolore in publieam lucem edidit. Sique ulterius regredi lubet, suppeditabit nobis S. Chrysostomi Liturgia locum, qui benedictionem universi hujus ornatus, antequam usui inserviat, Praeeipit.
Denique ipsa haec Ecelesia ultimo filo in Concilio sancivit, atque de
pro υμ vita eommunis pes, ut is vestibus κω inredi debere in sancta Sanctortim , sa munda conscientia' undis vestibus tenere Domini Sa-
130쪽
CIRCA SACRARUM CAEREMONIARUM USUM .
claravit , hane ei semper in usu saeror I vestium suisse mentem . Nun equid amplius restat ad convincendum virum religiosum , quod ornatus saeri, ut hodie cernuntur, non alteri rei , quam magnificentiae cultus , Sacerdotumque S populi instructioni inserviant Z ac licet coneedatur stolam suisse vestem promiscuam, casulam pallium , manipulum strophio- Ium , haec tamen nihil amplius commune cum sensu illo habent, quem nobis hodierna aetate de his efformare debemus . Nunc enim tamquam res Saerae, ae Symbolicae habendae sunt nec casu , aut consuetudine quadam ad hanc dignitatem pervenerunt, verum Ecclesia ipsa sapientissimo consilio effecit , ut etiam haec ornamenta ad augendam Divini cultus majestatem inservirent. Adiunxit ideas mysticas ad instruendos Fideles suos filios, quas a Sanctis Patribus pie inventas adoptavit, S in preces suas transtulit, si eque ita suas , ita proprias sibi effecit, ut non amplius licitum sit eas tamquam arbitraria quorumdam mysticorum inventa consideramia Necesse est eas universalibus illis Ecclesiae ritibus adnumerare , quos contemnere S. Augustinus dementissimae esse ait insaniae. Idemque
prorsus de ritibus origine sua quidem promiscuis, atque ab Ecelesia deinde inter sitas eaeremonias mysteriaque relatis sentiendum , quod de homine humili genere nato , quem Princeps quispiam primis regni sui honoribus, ct dignitatibus condecoraret.
f. XXXVII. Secunda propositio . Ecclesiae masteria , G Ombola iis etiam
caeremoniis adnectis , quae necessitate suadente conferventur.
MEa quidem sententia Fcelesiae mens nequaquam tam arct:s includitur
limitibus, ut necessi tale introductos ritus ob necessitatem solam colitervet: addit quoque sensum mysticum , atque illos sic ad dignitatem symbolorum elevat. Sunt equidem haud paucae caeremoniae, quae usu receptae retinentur ob necessitatis, commodi, aut decori causas. Verum fidenter assero , atque hic demonstrare eonabor etiam in his caeremoniis
Ecclesiam praecipue ad sensum allegoricum respicere et attollit quippe pereas animos nostros ad sublimem rerum altissimarum cognitionem , pro fundissimorumque mysteriorum hos quotidie admonet. Quae cum causas naturales , ct physicas intactas , inviolatasque relinquant, pietatem simul nostram nutriunt, perficiuntque: atque Ecclesiae hanc esse mentem, non mysti eorum tantum esse assirmo; Ecclesiae namque universae hunc mγsteriorum amorem, huneque symbolorum genium tribuo, quem D. de Uert in ignobile, S in frequens omni authoritate , assensuque destitutum quorumdam consortium, quod eorpus ostieam appellat, reiicit. Clarins me mihi Ecelesiae mens ex duabus , quae uniee in hae materia usurpari possunt, invictis probationibus innotescit. E Patrum videlicet omnium retroactorum seculorum authoritate , ct receptis ubique loe oriam Ecclesiae precibus. De quibus duobus argumentis , si iuxta effatum Vineentii Lirinensis : quod ubique , qao semper, quod ab omnibus jussi care volu-