Hippocratis et aliorum medicorum veterum reliquiae, volumen tertium

51쪽

cohaeret εὐοδω in fine 9 4., quod quid esse debeat propter loci corruptionem non certo scio, sed in quo aliquid ab εὐοδος ductum latet. Tum vero cum his compara dictionem e * I. των παραγγελων, ubi: οἴτοι, inquit, δἐ ἀνοδίην χειρί υσι.

Me iudice ex omnibus quae adhuc disputavi, certo constat utramque scriptiunculam esse ab eadem manu, non vero ab illa, cui libellum de medico debemus lSed hic scriptor novit libros, qui νωος, περὶ τέχνης et περὶ χα*ς 'τρικῆς audiunt initio enim θ 4. libri περὶ εὐσχημοσύνης legimus: si γεμονιαίτατον μεν οὐν τούτων απάντων τῶν προειρημDων φύσις. In νύμω 9 2. legis πρωτον μD ουν πάντων δεῖ Mocila Τum * s. praeceptionum initio: μετὰ τού των δε πάντων μέγα αν τεκμῆριον φανεμ τροὐσίη τῆς ταγης, quod ductum est e * 10. libri de arte καὶ ἔστι οὐδεν ἔσσον τὰ αμαρτηθέντα των e φελησάντων μαρτύρια τε τέχνη ἐς το Hναι. - Non sunt hi libelli duo conscripti ab eodem sophista, qui tres illos libros, e quibus unum restituimus, composuit, sed horum auctor antiquior est, illorum recentior, qui eum imitatur.

In iureiurando legimus παραγγελί ς τε καὶ ἀκρομιος καὶ τῆς λοιπῆς απασης μαθῆσιος

μετάδοσιν ποιῆσεσθαι. E quibus Verbis inscriptio παραγγελίαι alterius libelli ducta est, quemadmodum νε μου titulus e verbis paulo inserius ibidem scriptis μαθηταῖσι ξυγγεγραμμένοισι τε καὶ Δρκισμένοισι νύμφ ὶ τρικύρ. Qua de re iam antea in prolemmenis monui. Quaestio.mihi subnata est, num recentior ille, qui ἀπολογίαν illam b τρικῆς, de qua j l3. prole menorum ad vol. II. diximus, in tres partes dissecuit, idem sit, qui hos libellos eo posuit 3 Suspicionem mihi movent istae inscriptiones νομος et παραγγελίαι; sed certo id demonstrare nemo sane poteriti Haec de his scriptis dicta sunto l

De promtitim recundo. Argumentum huius libri huc sere redit: st Reseruntur, inquit auctor, praedictiones medi- eorum multae, pulchrae et admirabiles, quales ego neque unquam praedixi, neque alios audivi praedicentes, v. c. hominem in summo periculo versari visum esse tum medico, tum adstantibus, alterum Vero medicum Recedentem praenunciavisse hominem non obiturum, sed mecum e morbo evasurum; de alio ibidem pessime se habente, eum mancum fore; de aliolare ut pedum digiti nigri facti deciderent; similia plura. Miud vero genus praedictionis est, quod iis, qui mancipia . sibi emunt et negotiantur, mortem, insaniam, alios morbos praenun- hiat. Aliud porro genus, in athletis et sanitatis recuperandae gratia corpus exercentibus novisse si quid in victu neglexerint et mutaverint, aut nimium biberint, aut deambulatione abstinuerint, aut venere usi sint. - Ego vero talia divinare nolo, sed signa literis mando, quibus eos, qui perituri sint et qui salvi evasuri, dignoscas et qui brevi aut longo tempore sanitatem recuperent, vel intereant. Dixi etiam de abscessibus, quomodo singuli sint spectandi: arbitror vero illos, qui claudicationem, alia eiusmodi praedixerint, id non fecisse antequam morbum in eiusmodi abscessum tendere certo noverint, adeo ut mirabile quid in

52쪽

hae re minime insit. Quis enim hydrope vel tabe, laborantes non novit 3 Tum vero si quibus mentis perturbatio familiaris, eam lacile adsore praevideris post largam vini potionem, vel carnium esum, vel vigilias, vel immodicum frigus et calorem. Verum qui praedicere eiusmodi rerum eventus volet, cognitionem horum omnium sibi paret oportet: praeterea prudentia opus est in huiusmodi praedictione: nani si fueram praedixeris, profecto te admirabuntur; sin contra accidat, odio eris et insanire videberis: plerique enim inique illae, quae in arte fiunt et dicuntur, diiudicant. 'is Quod vero attinet ad eos, qui se exercent et accuratissimam circa hos praedictionem, credo equidem primo illos i signis quibusdam. eiusmodi praediola cognoscere, ium dubitanter illos praedicere, tandem adstantes magis mirabili quam quo contigerint modo illas enarrare; nimirumno. in aegris quidem sacile peccata. cognoscunt . decumbentibus licet .eb parco victu utentibus. Attamen Acilius in homine. decumberite et parcum cibum sumente, si quid deliquerit, animadvertes quam inlici umeunte iet per multa cominere-solito is quid quod manu ventrem tangens et venas multo minusti facile iidecipieris quam si resoni tangas In febricitantibusretiam

odor multum diversus ., tum tetiam . signa ex voce it respiratione, quae in sanis non observantur. Insuper patet vitia ex eiusmodi peccato orta unum tantum diem durare. - Ego igiturh0di modo praesentio, sed dκριβείαςlisina et Ludio leti video: neque diam, si parva sint pec

Ρrimo quidem hominem, cuius in totus ratione ἀμαρταδας leognoscere: velis si quotidie in

eodem loco et i stadem hora observare: oportet I imaximen si solis i ortu Ili huippe quoi tempore corporis habitus et colore, maxime aequabiliter se habebit et: ruentoe es togulis acutissimus erit; nondum enim laborem perpessus fuerit, nec cibum i aut possim aumpserit. Attendendum ad hominis mentem et eo oris Nires. Itaque i qui in linedia: continetur,l stiph; r. ederit, aut biberit m es corporis eii in everit ι alacrior erit ad subquodum l laborem; ividendum num eructet et inflatus sit. Sin contra plura comederes coactas quis iet 1 multu, satigarii cibum inon: comedat, aut inebriatus suerit, aut post largam coenam non ambulaverit, ita. considerandum. I Ubi coenarn non sumpserit, et solito modo circumierit , hilarior et alacrior erit et stercus parcius emittet magisque consistens; isin coena sumptat non ambulaverit: eructabit let, natu plenus erit et magis sudabit, difficulteri spirabit; gravatus erit: et juercus copiosius illi prodibit et minus glutinosum; sin neque cibum praescriptum comederitu neque ambulaverit, segnior . erit et tu

gidus; sin inebriatus fuerit, magis sudabit et difficilius spirabit et 'hravatusὀerit : iquodsi caput

ei non doleat, hilarior erit. f Cum mulie re semel congressus sacrior erit, saepius vero congressus

siccior, pallidior et defatigatus. Pergit iamfauctori describere excreta per alvum , qualia sint oporteat in τοι σι ταλα-ὐρέουσι, P uti parce cibum et potum sumunt, vel multumi satigantur et multum cibum capiunt. Postea de urinis agit, quibus traditis: is haec ide istis, inquit, in taedium profero, quorum vero ad unguem exactine praedictiones seruntur , eorum quibusdam intersui ipse, de aliis cum eorum filiis et discipulis disserui, partim etiam eorum scripta accepi: itaque probe sciens quid eorum unusquisque dicat et ἀκριβειας istas nusquassi reperiens haec scribere sum aggressus. Agit dein de hydrope, tabe, podagra et morbo sacro correptis et in iis, qui congenitos habent,i morbos illos haud facile curari docet. Traduntud ea, quae in homine requiruntur,

53쪽

PRO LEGO MENA.

ut hydrops sanari possit, isque maxime periculosus et pertinax dicitur, qui post sanguinis

fluxum exstiterit Traduntur porro signa in. iis observanda, quos salvos e tabe Evasuros sperare liceat

pectoris optima forma; auctumo minime phthisi perire dicuntur. In brimis hoo morbo intes. imuntur virgines et mulieres, quibus post menstrui fluxus desectum ortus sit. - De podagricis dicitur Min: senes callum ad articulos excrescentem habentes difficulter sanantur; dysenteriae aliquando his prosunt; - iuniores, quibus articuli nondum callo obducti, sanari possunt, modo a perito artifice curentur. - De sacro morbo laetis dein sermo est diss- culter hi sanantur, qui a pueris inde ad virilemonetatem eo laborare consueverins, vel quibus virili aetate incipiat morbus; dimoillime curatur in iis, quibus a capite incipiat. 8enili aetate morbo hoc capti fere moriuntur: sinu contra eveniat, sponte sua, non medici auxilio absolvuntur Exponitur dein de 4morbi sequelis nonnullis in pueris. Traditur iam eseorum promo L:- Ad aetatem quod attinet tubercula purulenta et strumae pueris familiares, in quibus facile amantur; in virigi potius savi et cancri occulti, he petes; - inisenibus tubercula nulla, sed cancri; alae et laterum i invitates hisce loca sunt

minime opportuna.

Ex iis, quae articulis acciderei solens, iquod digitis magnis pedum aegidit perinulosissimum

est.. In diuturno linguae sulcere smentem ad dentes attendentem videre oportet, num quis ab ulceris i parte sit praest ut a 'ii. . M . lVulnera imaxime letali hi sunthim, quae addi venas crassas in collo stat et inguina, et vulnera

cerebri, teporis, intestini, vesicae; testi tamen magna liti his varietas pro loco, hominis dorpore. Maximum pendulum spori dia febris, delirium. Ex inlceribus depascentibus peridulosissima sunbi illa: quorum putredo alto penetrat et nigerrima et siccissimά; tum etiam illi, quin nigrum ichorem landunt. Herpotes minimum periculum inserues, iuxta oecultos cancros vero curatui sunt difficiles, Bonum in his omnibuli signum i est febris unum diem corripiens et pus album .es Gaissum; in profunda et nigra putredine iuvat etiami nervi ossisve σφακελισμος. Sermo est idein de vulneribus capitis de vulneribus in articulis ,- de medulla spinae vulnerata, - de faucibus A nguine plenis Is Tum de oeciorum morbis nonnullis, - de dysenteriis perniciosis,.criticis biismulieribus praegnanti si hoc morbo correptis, - do lienteriis, di rhoeis sino sebre, - ani procidentia. Porro exponit sedemmulieribus facile vel dissiculter concipientibus, de menstruo fluxu et uteri 'usque orificii conditione hac in re animadvertendis. De Alorosi, - do pinguibus , crassis, in quibus fluxus,menstruuscinullus. Uterus culpandus est, si quae menstruis probe Gentibus et, corpore sano noni concipiant. Dei uteri ulcero 'arioque eius effectu proviI dextra sinistrave sit uteri parteci De monstruorum desecta futurm haemoplysios signo. De iis, quae: menstruo flum subsistente gravidae videantur, nec tamen re ipsa sint. De diuturno fluxu uterino. De biliosumo vomitum patientibus ieiunis, vermes rotundos evomituris. De doloribus sine febre: - do capitis doloribus aeorumque periculo et exitu vario. De torporis et pruriginis sensu in capite et vertigine. De pravo collara et pallido eoque cum faciei tumore coniuncto. De iis, qui noctu vident,

54쪽

νυκτάλωπες vocantur. De capitis vertice et temporibus dolentibus suturae haemorrhagiae ex naribus signo: in his sere tumet lim. De signis cum lienis tumore doniungi soliti .: Delaciei perversione, quae sponte evanescat, nisi ab apoplexi a proveniat, et de ea, quae ab hac ipsa oriatur. De dolore in humeris cum manuum dolore et torpore. De ischiade. De articulorum tumore et dolore non podagricis in ua qui in iuventuto sanguinem fuderunt ex naribus. De lichene, lepra, vitiligine alba. Haec fere sunt, de quibus agitur in rhoc libro , pergimus alia notare de illo. Erotianus ita praes ad glossarium suum: I1ρορρητικύν, inquit α καὶ β oo οὐκ ἔστιν Ἱπποκράτους ἐν ἁλλοις δείgομεν. Excidit ante ος pro men relativum δ vel 'α, - probabilivi mihi ηidetur illud 'uam hoc scriptum fuiss6, .sed utrumlibet striptum fuerit, nostrum prorrheticum ineundum Brotianus Hippocrati iudicati a

II AH AD, si ipse: Galenus τιμμερον Dpellaverit ut a prorinesiod primo hi tingueres, et Προρρητικὴν τὸ δεύτερον. s Ceigrumi nullum novi Gathni lonum, ubi hie de solo prorrhetico maiore iudicium serat ham quος adsert Asterni thhης, in hIst. diui His p ratis spj xv1. ed. . Κuhn γ' negi ad prorrh. I. spectant. Itaque praeter Erotiani illud veterum iudicia de hoc libro hulla Aupersunt. Recentiores plexi OejHippocrati tribui non 'posse eensuerunt, Fodsius sere magno Coo tribuere velle videtur; aperi, aut eis is fgolunt Halleius di insinctus, q si maxime movit Celsi ex hoc libro nonnulla desumentis eτ Coelii Aureliani auetoritas , et ratiociniorum paucitas et rerum traditarum pondus et praesagiorum veritas. In quibus*laudibus partim sane ms habent cons tientem, Sed tamen neque hae, neque . Ilus et Aurelianus, ad quos provocant, me movent ut Hippocratem is briim conscripsisse; credam. Litusius Hippocrntis esse nogavit maiano propter locum e capi 3. , ubi peecata a0grotanti g

quod Hipp. dicere non iconindvit; cap. 3 se καταβασαν ζειν . . . -οῖσι - oecurrit et simplex βασανι ιν legitur in libro de aere, aquisi, locist, sed nomen' δὸκ non magis quam ἡ θερείη apud Hippi reperies. Cap. 3. Gustu ' γέοντας appellos aegrotantbs Τ quod Hippi sacere non solet. Cap. 3. legimἡs 'μαλιστα τ' 'μος θέλιος νεωστὶ καταλάμπει, verum epicum illud ἔμος ὼ ἔλιος ab Hippodratis brutions est alienissimum. Paula pbst ibidem legimus τον δικαίως διαιτώμενον; novimus autem frequentem nominis δικαίου usum apud scriptorem libri de articulis, 'Hippocrates ips6 ita non usurpavit. sed neque novi apud Hippocratem vestigia rei, de qua recentiores illi saepius loquuntur: nempe praeceptum habent plures alii et noster quoque, messibum intactos relinquere debere aegros , quos sanare nulla spes sit: eo

55쪽

autem spectat quod sub finem cap I2. habes; ubi: fοισι μέν, inquit ἐροστασθαι χρη, ἱκοῖα ἀν ν, πλῆντων tipsuρων Moθυμιω G δ' αλλοισι πῶσι ἐπιχειρέιιν νεοτρώτοισι ἐουσι.

Itaque puto certo constare Hippocratem non esis auctorem prorrhetici secundi, sed quis igitur alius 3 Inspiciamus locos, liubi ad alia a se conscripta respicit. Auctor noster capite

primo isem εῖαὰδε γράφω, inquit. οἶσι χρὴ τεκμαίρεσθαι τούς τε υγιέας ἐσομενους των ἀνθρώπων καὶ τους ἀποθανουμDους, τοκ τε ἐνολθω χρονω ς' ἐν πολλ* οιίας ἐσομένους, θ ἀπολουμένους , . γέγραπτ οι δἐiμσι καὶ περὶ ατ οστ ασίων ως χρῆ ἐπισκέπτεσθαι. εκάστας.ii, Mirum ni . respiciat imprognostici 33. 34. Quin illo loco μι- σκίπτεσθα Ra χα τα τοιαύτα imiuit, auctor prognostici. Principio capitis 7. περι ει τίν φθινύντων, inquit, κατὰ μὲν το πτύελον καὶ τὸν ταὐτα λέγω, ἀπερ περὶ των ἐμπύων ἔγραφον. Rursus mirum, ni respiciat prognosti ei capita. 25 sem il p. 14' legimus κρίνεται Ra ποῖσι,πλε οπι, ἐν μεν τεταρται Ουβονθος του ἔλκεος

ῶς ἐν το ῖσι πυρετοῖσι διαγέγραπται τοῖσι ανευ προφασίων ἐμφανέων γενομένοισι. Et tertium inquam mirum ni respiciati prognosti eum et tanquam locum a se conscriptum excitet eum, qui epM 37. mihi. . Vido autem quam ipsum illud διαγέγραπται, quod usurpat I. l. auctor proxrhetici, sit frequens in i prognostico. Lubet autem ostendere quam utriusque, libri, or sidi siti similis exemplis pluribus: ita cap. l. σημεῖα - οἶσι χρῆ τεκμαίρεσθαι et cap. 3. των σημείων τινὶ τεκμερασθαι , - in prognostico cap. 2. τοῖσι,ἄλλοισι M μείοισι ξυντεκμαίρεσθαι. - In prognostico σκέπτεσθαι, ἐπισκέπτεσθαι, οπο ιέπτεσθα passim leguntur: in prorrh. passim σκέπτεσθαι δ cap. l l. ἐπιπικέπτεσθαι, te Dii 3b, 4. 18. ὐποσκέπτεσθαι. Cap. .2. pxOrrhetici inostri σαλινδρομή σει, quod verbum e Coacis praenn. in prognosticum transiit , 4I Illud ' πολλαi ἐλπίδες, quod legis in prognostico in.fine i 85., occurrit in prorrh. lI. cap. 2. bis , cap. 6. In prorrh. II. cap. 3. ἐκμάθη et cap. 2I. - σημεῖα ἐκμαθοντα ι, in prognostico θ ultima ἐκμαθύντα reperis. - Cap. 6 in Prorrh. εο πετως p ρειν Mea p. 9, εὐπετέστυα ἰῆσθαι , cap. 12. παρ φρονέει εὐπετέως; in pro . , Ib. εὐπετέστερον φέροντα το νύθημα , t 17. εὐπετέως φέρων το κακον. Sed subsistamus tandem; quodsi tamen mhgis etiam eam orationis similibtudinem cernere velis, relege mihi totum caput 7. et totum 18. prorrhetici et Himiliti, linsem cum prognostici oratione ultro deprehendes. Est tamen vocabulum in proris. II. obvidm , de quo tacere non licet. Quum p. XXXV. Seq. prolegomenorum ad Vol. I. de περιεὶ κις in prognostico monebam, me fugit locua ex cap. 7. prorrhetici nostri, ubi περιεστικώτατος γίγνετα legitur. In qua dilatione item indicium habemus scriptorem prorrhetici eundem , esse, qui prognosticum et interpolata illa in epid. I. et IV. nobis reliquit. Liceat autem narrare, quid mihi evenerit in iudicio ferendo de prorrh. II. Quum ante multos annos hunc librum perlegissem, necdum perspexissem prognosticum non esse conscriptum ab Hipp., sed a recentiore, adverterunt me loci illi, quos supra intuli, ubi in prorrhetico ad prognosticum respicitur. Itaque credidi alios sallendi causa auctorem prorrhetiei ad prognosticum tanquam a se conscriptum dimittere. Sed vide iam quam omnia

56쪽

illa lacilem habeant explicationem; quando prognosticum et prorrheticum secundum ab eadem manu prosectum statuimus, quemadmodum faciendum esse abunde demonstravisse'mihi livi deor. Quin operae pretium est tenere quod de. se narrat ille)compilator prognostici et interpolator epid. I. et III. t tu dine cap. 4.: Iν δέ, inquit, t δι' si Θειο in κατηγορήονται -- προλε aσίων, τι σι μἐν αὐτῶν αὐτις ξυνεγενερον, τῶν δε ποτισί τε καὶ μαθητησι ἐμεα νε-άμ: νοῦ τρν δε gυ γράμματα ἔλαβον. Eccet apposite haec studiorum ratio congruit cum iis,

quae ab eiusmodi viro exspectas.

γε ideest orationisi militudo inter prorrh. II. et interpolata illa in ep. I. et III. capi 3. δοκιμίοισι et το&roy το δοκιμίφ legis, quod vocabulum non occurrere apud Hipp. supra iam dixi: at δοκιμάζειν legitur in interpolatis in eb. I. p. 183. vol. I.). Quod * 21 Prorrh. II.Ereperitur αἱ δε κρλες ιὰ ἐν τάισι πυρετοῖσι θραια, οἱ τω καὶ ἔνθαδε ἔχουσι, num ad prognostici locum supra laudatum, an ad interpolata in epidd. spectet, non discerno. Sed honvenit id quod in prorrh. II. cap. 2 dicitur ἔστι γὰρi ἐκ τῶν γεγραμ μ ένων προειπεῖν, cum illo jκοπειν,περὶ τει γεγραμ μιένων θρθῶς ex epid. III. in interpolatis p. 222. ves. L).

I Nourum autem ex aliorum scriptisi suam haurit 6 dictionem liquet etiam ex cap. 14., quod

si cum oratione libri de capitis vulneribus conseras videbis nostrum illum librum sine dubio in manibus habuisset quin verba εὶ κατέπεσε ωρωπος, ω, ἐκαρίθη si , 24. libri Hippodratei Ubi de mullabribus rebus agit noster, orationem)audimus librorum de his rebus a Cnidiis relictorum. Advertit v. cit dictio e cap. 6. τὸν . M κομην πρὸς μ ἐν τα φάρμακα δῖειν εἶναι , quam item legimus libroodo nat. mulli. θ J5 . Mi hν μιῆν ουν κο 1 ἡ θεέα. Cuiusmodi formula nusquam, nisi duobusti illis locis legitur.

Itaquei constitit. puto prorrh. II. esse conscriptum ab eodem viro , : qui prognosti eum, domposuit e Coacis et . quem lepid. I et III i in eam redinisse. . sormam est probabile qua hodibi illos libros possidemus: Fuit hic sedulus lector, scriptorum antiquiorum, e quorum libris, iisque e scholis diversissimis et materiem suam et rorationem duxit.

Summa libri primi περὶ διαιτης huc sere reditiis Si quis illorum, qui ante me de victus ratione, quae ad sanitatem spectat, egerunt, recte de ea exposuisset, in his: acquiescerem. Verum quum alius tantum aliud quid recte vi dorsi, iis, quae recte sunt dicta, equidem adsentiar; minus vero recto dicta, qualia sint, exponam addam lautem illa, de quibus nihil litteris mandatum est Alfirmo equidem ante omnia eum, qui recte hac de re moniturus sit, perspectam habere debere naturam hominis . nempe e quibbus sit compositus, tum vero ciborum et potuum, quibus utimur, singulorum facultatem: tertio etiam laborum potestatem iustumque eorum modum pro copia ciborum et natura hominis, let diversa aetate et anni tempestate et ventorum vicissitudine et regionum situ et anni constitutione. Insuper tenere oportet astrorum ortum et occasum, ut mutationes cognoscat, et

57쪽

modus ille cognosci non potest. Si quis, igitur ipse Mus et observet, vidum poterit .hotanem se mercentem, eiusque sanitatem tueri poterit de aliis detrahendo, aliis addendo; sin non adsit, fieri nequit ut ad amussim cibi et laboris quantum definiat. Quodsi igitur alteruter iusto minor sit, sensim ab alterius excessu corpus superabitur et in morbum incidet. A me igitur inventorati praenotio eorrum, quae ex eiusmodi excessui oriuntur, antequam ipse morbus nascatur reconstat homo ,et cetera animantiae exi igne aes aqua: Ambo haec: et restiquis: et sibi ipsa sussiciunt; alterutrum vero . sine altero minime. LIgnis i principium ' movens, aquas nutriens. Utrumque et superat et superatur, neutrum enim prorsus:superius evadere p9test. Nempe

ignis ad extremum aquae perveniensi destituitur alimento, ita ut advertatur ab illo ii : undenuuiri debeat. Aqua veroe . ad 1 ignit extremum pervenieng motu destituitur; .iisi qua consistit , qRO . facto non amplius valet tacultatel isel abraecodenta igne pros alimentor consumitur. t Igni proprium est calidum et siccum, aquao frigidum et humidum, ignis vero O aqua humiditatem habet, liqua ab igne siccitatem. Quat quidem ratione honestas leue varias sybeles seminum et animalium' secernuntur, ne pie sorma, neque 'Motestates sibi si iles. Quum enime inquam sibi constent, sed semper mutentur, temporis tractu etiam quae ab his procreantur idissimiliae se test: necesse. Niliis porit . neque quidquari igignitur, quod: non ante sui juenimi mistae G iuuc inerra permutantur. QMd vulgum vero quin, ex iordo ini Iucem: taghturi rei, diaci M. quod ex luci dinu QDiunii minuitur ire. . At vero nullum antistit; nisi .:cum xebus omnibus mori potest, neque quod non sit nasci, quum non sit, unde oriatur, sed 'Omnia ad summum et minimum ingentur, et linuuntur: Quid veta sit id i quo generari et interire appellem docebo. si Nori et inferire licim est quod oommi in t et 1discerni; παε i, aes erit commisceri idem, idemque ferire. de remere, Mitavit, LexEeni in contraria. Dat rae dicta e in his omnibus et seorsim divina et humana omnia sursium, deorsumi permutati PDies: et nox ad summum et minimum, et sol et luna. Lux Iovi, tenebrae Orco, lux orco, tenebrae Iovi: abeunt et sedem commutant hine illuc, illine . huc, et quae faciunt ignorant, et quae non laciunt Scire videntur, et quae vident .non cognoscunt; at pariter omnia per necessitatem divi, nam illis accidunt, tum quae velint, tum quis nolint i Res illino. huc iuigrantes et hine illuc, inter se mistae sortem suam explent. omnibus interitus imminet a se invicem, maiori aminore, minori a maiore. Maius a minore augetur quoviri .etiam c animus , corytisque ad in

star animae ordinatur. Irrepunt in hominem partium partes, integra integrorum, habentia mih iHiiein igni, s et aquae, ullis acceptura et aliis datura. Haec minuuntur, illa augentur. Homiues Serro lignum. secimis alter trudit, alter trahit; fidem facit natura humana, alterum repollit, fulierum attrahit, alterum dat, alterum accipit ed alteri dat et ab altero accipit; unumquodque vero suum locum tuetur et quae minuuntur secernuntur in aminorem locum, quae contra augentur secum mista in maiorem locum transeunt, aliena vero ex sede impropria

58쪽

, Animus, in hominam intrat mixtionem habens in igne et aqua, partem corporis humani. Eiusmodi seminae et marem' multi lot vhrii nutriuntur. Nutriuntur autem et augmtur, victus ratione, qua homo utitur. Omnes autem suas sibi habere partes bu 116c6sse; nam si qua pars a principio non adesset, non caperet incremenidi, neque a multo, neque ab exiguo eibo, quia non haberet quod excrescere posset. Quum vero omnia habeant, singula suo in loco augentur accedento alimento ex aqua sicca et humido igne. Alterum attrahit, alterum repsit lit, intro vi adductum extrorsum rEpiti sin praeter modum vis inferatur, omni successu caret. Tam diu singula eundem ordinem servant donec locus ea non amplius continere possit, tum ad regionem ampliorem tum seminina tum masculina migrant stodem modo a vi et necessitate depulsa. Quae vero sortem fatalem compleverunt primum secernuntur, dein commigdentur. Nempe i singula secernuntur, omnia' ero pecreta igiale miscentur. Quum autem in alium locum abierint et harmonia recte habente e centus tres potiantur, per hos omnes transeuntia vivunt et iisdem, victus .antea aughbantur, eregeunt i Sin harmonia Eon potiatur primus concentus, nequb gravia cum aeutis constasint, si secundae gensirationi iboug git, qui per totum pervadit sonus, uno deficiente; vanus est, neque enim cum aliis consonfit, sed mutatio est a maiore ad minus ante sortem, quapropter nesciunt id, quod faciunt. Rationem, quare mares et foeminae generentur, postea tradam, verum quodcumque horum harmonia potiatur,

quum sit humidum, ab igne movetur, motum Vero vivisest et alimentum attrahit ab iis: qui in mulierem, ingeruntur, spiritu et cibis, i stimum quidem pari modo ubi eumque quamdi iurarum est : a motu vero et i igne inlabatur re solidescit, qu6 saeto circumquaque densatur et ignis conclusus sumesens alimentum attrahere non amplius potest, nee spiritum inpellit propter circumdantis densitatem, nami absumit humoemi qui intus adest. Solida igitur in densatoeti sicco ab igne in alimentum non oonvertuntur,i gin validἀ fiunt et concrescunt evanescente humore et ossa et ii vi appellanturi Ignis ver6 e sein, o d6-6to humore eorpus effugit propter hanc necessitatem: per solida et gilaea diu pensit rare non potest . quia noti habet alimentuti, verum per humida et mollia, qtae ipsi alim ti loco sunt Est autem in his quoque siccitas, quae abi igne non consumitur, i Ista vero inire so consistunt. Qui igitur intus maxime conclusus est ignis et plurimus adest, Is misimum exitu 11 Deit: nam plurimug huiuor eo loco inerat, qui venter appellatur. Qui Hrol in Τεliquo c6mose idoneludebatur tres circuituk sediti nempei pars humidissima ignis inlvonis, quae estvΑε dilatatur, reliqua' vero pars in medio densata constitit et eam appellatur. Vesbo omnia ad imitationem rerum universi in corpore constituit ignis, parva ad magnai et magnω ad 'parva respondentia. Ventrem maximum, sicci et humidi promptuarium, ut omnibus det et ab omnibus acgipiat, maris potestatem habentem, quod animantia in eo degore solita enutrit, aliena pessumdat. Circa eum Digidae aquae collectio, transitus spiritus frigidi bi desidi ad terrae liuitationem omnia, quae in ipsam incidant, mutantis. Ea verri quae absumunt, augens &eit dispersionem aquae tenuis et ignis in apparentis a compacto secretionem, In qua omnia seruntur et in conspectum prodeunt gingula e fatali sorte. In hoosautem tripliceg isecit circuitus ignis ad ge invicem intro ad soras

tendentesi alios adthumorum cava tunis saevitate, alios ud externum circuitum, ad consistentiam ambientem, astrerum'potestate i medios vero et introrsum et extrorsum vergentes,

habentes ignem calidissimum es validissimum, qui omnibus imperat, omnia moderatur, citra

59쪽

PRO LEGO MENA.

strepitum manifestum ad visum et tactum, in quo animus, mens, intellectus, incrementum, motus, decrementum, mutatio,isomnus, vigiliae. Hic omnia gubernat, tum quae hio, tum quae illic sunt, numquam quiescens. is Homines autem a manifestis obscura considerare nequeunt, neque noverunt artibus se uti humanae naturae similibus: mens enim Deorum sua opera imitari illos docuit cognoscentes

quae faciunt, ignorantes quae imitantur. Sunt enins omnia, quae dissimilia sunt, similia et o venientia quae disserentia. Homines legem sibi ipsi constituerunt ignorantes eae, de quibus

eam constituerunt: naturam vero Dii omnem ordinarunt. Quae homines statuerunt, BG sunt constanter nec repta, nec prava; quae vero a Dii' constituta sunt, semperi recte: se habent Hominum artes manifestas affectionibus similes esse manifestis et obscuris exempla. docent.

Divinatio similis generationi, appetitui cibi et potus: ars serraria similis institutioni per pae-dotribam, fullonesque idem emetunt; sutores tota in partes dividunt idemque in homine fieris ρt. Fabrit lignarii dum serra secant, alter trahit, alter protrudit, , idem duini terebrantis

ciunt: spiritus altis is vicibus ἰ trahit et propellit,i imi domosfi construunt lo diversis rebus conveniens quoddam essiciunt, ad imitati nemi victus rationis hominis. In arte imusica instrumentum .ait prius oportet, iniquo. concentus ea M. quae, Vulet , declarabit; maxima sonorum di versitas maxime delectat, taedium parit umilitudo in Loquii opsonia parant hominibus e diversis varia conficientes, in qui item varietasim i mei placetiti Lingua musicam: imitaturi dignoscens dulce et acre. Cum eorum,mqui pelle subigunt; arto convenit cura puerorum. Qui. fila nectunt i aut texunt, , period03 in icorpore imitantur. 1 Aurifices imitantur qui triti qum, parant. Statuarii corporis imitationem sectantur. Figuli rotam versantes varias vasorum speciesaconmesunt: homines et reliqua animantia in eodem circuitu, omnia operantur ex iisdem simile nihil iisdem instrumentis parantes. In grammatica signorum i est compositio; signa sunt, vocis homanae; facultas praeterea. quae facienda sint. aperiendit per septem figuras cognitio locum Ohtinet, per septem etiam figuras sensatio iri homine: auditus, sonorum, visus manifestorum,

ollaetus odorum, lingua iucupes et iniucundi, os loquelam operatur, corpus tactum frigidi et desidi, spiritus intrat et foras exit; per ista autem cognitio fit. Et hac quidem ratione artes omnes nommune quoddam habent cum inatura humana. h At animus hominit, uti supra dixi, mistus ex igne, et aqua in quodvis animans, quod spiritum ducat, intrat et j in, hominemorum iuniorem, tumst seni6rem, nec tamen in omnibus pariter increscit, sed in iunioribus corporibus, quum velocior sit circuitus et corpus creseat, ad huius incrementum insumitur; in senioribus, quum tardior sit circuitus et corpus frigidum ad hominis decrementum . . absumitur. Verum lieorpura ivigentia et Doeunda illum alere et augere valent. Quod igitur in aliud quodvis intrat,non crescit, , sed quod in corpus muliebre, e t , i modo debita illi contingant. Omnes autem partes simul distinguuntur et crescunt, neque quidquam alio prius tardiusve, sed maiores partes prius conspiciuntur, licet non prius scantur. N- omnia tamen aequali temporis, spatio certo ordine describuntur, sed maiore thoreve prouti singula ignem et nutrimentum accipiunt. Quidam laetus igitur intra dies quadraginta tres consormantur, alii infra menses quatuor, similiter vitales in lucem eduntur alii septimo mense, nono ali L - Mares autem 't foeminae hon modo oriuntur: foeminae Potius ab aqua et frigidis et humidis et mollibus cibis et potionibus , maros ab igne et siecis et calidis cibis et