장음표시 사용
371쪽
comunicatio . suspoisio, degradatio. & interdictum, quae in scholis Censurae Ecclesiasticae nominari conia sueverunt 3 patet expresse ex facto Pauli Apostoli, qui, ut ipse narrat in I. ad Corinth. cap. s. incestu sum quemdam adjudicavit Satanae , idest removit a communione fidelium, donec a peccato suo resipuisset: deinde certum est, & exploratum, quod primis Ecclesiae saeculis Episcopi peccatoribus publicis & seandalosis saepe imposuerint poenitentias publicas & comporales ; sicliti erant abstinentia a corivi vijs, a balianeis , ab equitatione, item prostrationes ante sores Eeelesiae, attonsio capitis , & diversae aliae corporis affictationes et porro autem facta primitivae Ecclesiae ordinarie demonstrant etiam jura e neque enim primitiva Ecclesia tem re sibi arrogavit quidquam, quod ab Apostolis , Apostoli autem a Christo non accepissent di igitur sine dubio concludendum est penes Ecelesiam esse etiam ius proprium animadvertere in reos S legum suarum transgressores poenis quoque exter nis & corporalibus . Quamobrem universim etiam ab Innocentio Ιll. qui ad Summi Pontificatus apicem evectus fuit anno i I99jure proprio , promovente tamen praesertim Sancto Dominico cum suis socijs institutum suit in Ecclesia tribunal sanctae inquisitionis adversus haereticam pra. vitatem , non utique ut quis vi exterius sibi illata
ad credendum compelleretur saltem primario cue ut
s) Dierum est. Savem prianam quod aliquo modoliostes fidei nostrae iure etiam poenis compelli possint ad mu
rius adhibita ad meliorem is gem reduel dummodo id halanimo corrigendi, non studio vindieandi ostendit inter alios
praeclare , ut semper viale , omni argumentoruni genere R
P. Augustinus tam in Epist. is sad Bonisaeivio quam in s 3 ad
372쪽
salso calumniantur haeretici: sed ad puniendum illos, qui vel dicto, vel scripto , vel opere erga religio
nem scandalose se gerunt: nam si ex consensu omnium politicorum Princeps quisque temporalis potest S debet severe , & exemplariter punire illos, qui novitatibus suis cum scandalo aliorum publicam civium quietem perturbant, non videtur , cur Ecclesiae auctoritas nequeat, aut non debeat idem praestare erga illos, qui cum scandalo aliorum religionem derisio
ni , & ludibrio habent.. Quod autem quidam objiciunt tribunal istud saepe furere serro & igne in plane innoxios , istud, licet
verum esset, ostenderet tantum quorundam Iudicum privatam, non autem publicam tribunalis istius i iustitiam . & perversitatem et dixi tamen licet verum esset , nam incredibile plane est , quot sabulas , &calumnias haeretici . & otiosi homines aduerens tri, bunal istud semper excogitaverint , & excogitare quotidie non cessant, eo fine ut ipsum , sicut illis i commodum est , & licetitiosae ipsorum vitae minime aptatum, ita apud omnes, praesertim vero apud Principes saeculares odiosum reddant & execrandum. Quandoquidem vero hic sermo est de auctoritate& potestate, & quoniam de ea usque modo pertra
ut verberat inimisus e meliora risum exeitat , ambo usunt uera amita . quam vo- tui; ambos amat et & num. 3. -- Iuniaria Meuia inimiri r meliso bjungit p stas neviinem debere est eu- severitate dilirere , eoo ad iustitiam , eum Drarguam cum tenitate decipere et patrem familias dixisse semis , Misias esurienti panis tollitur, quoseumque inveneritis , evitae si de cibo securus justitiam meis intrare i ea- legas ipsum primaristoe . quam esurienti pavis Saul.m , postea Paulum μή frangitur , ut iniustitiae seis agnoscendam et tenendam veriadnctu, adquiestat e qui psνe- fatem magna violentia Cbrisu
373쪽
clavimus , quatenus vocibus istis significatur, jus ali. quid agendi & instituendi , reliquum esse videtur, atque non plane tu congruum nutae quaedam subuectere saltem in genere de his vocabulis quatenus ijsdein
etiam significari potust jus in aliquid vel in aliquem
Itaque primo non repugnare Spirituale dominium, quod penes Ecclesiam plenissimum esse etiam haere. tici satevtur , cum doininio temporali, ita ut Romanus Pontifex, Episcopi, & Clerus , universim possideat bona temporalia , & in eadem exerceat realem S temporalem potestatem, sive, quod idem est, habeat in , illa verum & reale dominium , non videtura quopiam salva fide denegari posse : siquidem . ut vidimus in Synopsi historica Co illorum Feneralium, res ista solemni Ecclesiae judicio definita iam fuit tu
Concilio X. generali sive in Lateranensi u. anno II I9. celabrato contra Arnaldum a Brixia, qui primus potestatem istam Ecclesiae pertinaciter eripere cona
Deinde docent etiam permulti Romanum Pontificem habere directam potestatem in omnia regna mundi, totumque civile Imperium : sicuti sunt Augustinus Triumphus celebris ex ordine nostro Theologus, qui primus Romani Pontificis sura in tota extensione vindicare aggressus est: item Pelagius, AlvareE , & inter plures alios Panormitanus , qui testante Bellarmino in lib. s. de Potest. Pontis. temporali cap. i. asseruit . Per 'christi aduentum omne dominium Principuin insidelium translatum esse ad Ecclesiam , O residere
in Summo Pontifice , ut Vicario sum ni , S seri. Christi regis : ct ideo posse Pontiseem regna inf-delium jure suo doniare quibus posuerit fidelium . Alij vero cum modo laudato insigni Theologo Bel tarmino doceat potestatem istam esse indirectam tan-
374쪽
Metio V. Caρ. III. tum penes Ecclesiam, itaut Summus Pontifex tametsi a Christo immediate & directe non acceperit nisi solam potestatem spiritualem, idest ligandi atque sol vendi animas, ut legitur in Oratione cathedrae S. Eetri sub die et et. Februari j in antiquioribus Missalibus& Breviarijs quae ante .annum Is 98. typis impressa
fuerunt, nihilominus tamen vi hujus potestatis- absolutae & universalis habeat etiam potestatem indirectam in omnia regna mundi hoc sensu . scilicet. quatenus etiam ipsa administratio regnorum temporalium si consideretur prout recte vel nefarie adimpletur ι universali ligandi atque solvendi potestati, quae in Romano Pontifice plenissime residet, subjecta es t , atque ad aeternam vitam consequendam ordinabilis , ita ut, si reges & Principes in haeresim inciderent, vel alio modo a recta & Christiana regnorum administratione pervicaciter dellccterent, & in specie si Ecclesiam ipsam tyrannico magis, quam justo imperio prosequerentur, possit eos Romanus . Pontifex vii suae potestatis spiritualis jure regni temporalis exuere , & solvere illorum subditos a juramento fidelitatis. Verum quidquid sit de ista controversia , quam hieulterius prosequi consulto praetermittimus , tanquam unam ex illis, de quibus inquit Paulus Apostolus in
. ad Thesalon. cap. q. v. 2O. omnis Probote, quod bonum est tenete, Sc sine cujus accuratiore inquisitione salva consistunt theologiae Christianae principia, quae hic prosequimur : constat interim έ & tradunt rerum Ecclesiasticarum scriptores , quod diversi Summi Pontifices auctoritate ista non semel usi sint saltem ex parte: sic primo Innocentius i. excomunicavit Arcadium imperatorem,& ejus uxorem Eudoxiam, quod .Joannem Chrysostomum inique ab Episcopatu suo Constantinopolitano dejectum in exilium mandaverint; & Symmachus Anastasium, quod Accacij Constantinopol
375쪽
di 68 De Ioela Theologieisiani Episcopi, & Romanae Ecclesiae inimici pervieaeis & irreconciliabilis communionem retineret e sic etiam S. Gregorius vll. exauctoravit Henricum IV. Imperatorem & in ejus locum substituit Rodulphum Sueviae Ducem , missa ad eum corona imperiali cum hae epigraphe Petra dedit Petro , Petrus diadema Rodulpho: item Gelasius Ιl. exauctoravit Henricum V. & Innocentius III. Othonem IV. Innocentius autem IV. non solum percussit anathemate Fridericum II. sed etiam regno exutum esse Statuit et praeterea
Martinus IV. privavit regno & ditionibus suis Petrum Aragoniae regem ; & Bonifacius VIII. . si de facto non tulit, de quo nonnulli dubitant, comminatus est saltem excommunicationem in Philippum pulchrum Galliae regem; & Clemens VIII. exauctoravit Henri- eum Vlli. Angliae regem e atque Pius V. declaravit Elisabetham pariter Angliae reginam regno suo privatam , solvitque illius subditos a iuramento fidelitatis: si e tandem etiam nostris temporibus idest anno i8is. Summus Pontifex Pius VII. postquam sere sesqui anno militari gallorum obsidione in suo Quirinali Pa-
Iatio cinctus innummera propemodum mira animi so titudine perpessus esset mala, tandem ad definitivam tam Urbis quam status Ecclesiastici direptionem, medio isto , quod sibi reliquum erat, pro munere Apostolicae potestatis usus in direptores ipsos consiliarios , & lautores omnes tulit excommunicationis sententiam Constitutione quae incipit: Quum memoranda illa die publicata , atque ad externas praecipuarum Basilicarum Urbis Januas adfixa die io. Iunii, ea tamen prudentia & paterni Spiritus mansuetudine concepta , ut neminem plane ad iracundiam jure provocare posset: siquidem etiam praecipuum ejusdem direptionis auctorem in ea innominatum esse voluit: sed de his satis.
376쪽
De Conseetariis Primatus in Romano Pontifee
Theologi diversi praesertim vero gallicani docent
nonnihil discriminis esse inter habere Ρrimatum intiniversa Ecelesia , & in uniuersam Melasiam : & unt priori phrasi significari auctoritatem & jurisdictionem in singulas dioeceses seu privatas & particulares Ecclesias cistributive sumptas, posteriori autem in omnes simul & collective acceptas e & sunt non
pauci , qui huic discrimini plus justo innixi, jura Primatus in Romano Pontifice ita limitant atque restriti gunt , ut eadem ad nihilum fere redigant ; alij vero econtra efferunt illa ita enormiter , ut Primatui illius non parvam conflaverint invidiam , non solum apud haereticos, qui nullam penitus illius rationem habent , ut Supra cap. I. Observavimus , sed apud sinceros etiam catholicae fidei Prosessores: igitur ad vitandum utrumque hunc scopulum , postquam usque modo ge Iseratim de Primatu pertractavimus S ea quoque prosecuti sumus , quae ad auctoritalcm regiminis seu jurisesdictionis Ecclesiae constituendam pertinent, quantum ad statuenda Theologiae sacrae generalia principia satis esse videtur; indicabimus nunc breviter quae nam sint in specie iura, quae Romano Pontifici inhaerent propter illius Primatum in universam Ecclesiam. Dietum est autem in unipersam Ecclesiam, qua phrasi continuo jam usi sumus, relicta altera in uni: Mersa Eeclesiae quia persuasum nobis est, & perSua sum esse debet cuilibet qui sine studio partium rem istam attente considerare voluerit quod Romanus Pontisex primatum habeat ron solum hocisensu , quam L II. α G
377쪽
tenus auctoritatem habet in Ecclesias distributive sumptas , sive Super Episcopos dispersos , sed etiam in Ecclesiam collective acceptam ; id est super Episcopos etiam in Concilio generali simul congregatoS , eo Seu-Su , quo suo loco Sectione 3. cap. 3. dictum fuit, nam ut ea , quae Supra sparsim dicta sunt, hic conjunctim iterum repetamus , sane Christus Dominus constituit Petrum , ut esset Princeps Apostolorum , idest contulit illi prim itum sqper caeteros Apostolos , quia voluit, ut esset iundamentum Ecclesiae ; Math. cap. 16. quia eidem promisit claves regni caelorum cum amplissima potestate ligandi, & solvendi: ibid. vers. l9. quia curae ipsius commendavit . & pascendas tradidit prae omnibus alijs agnos & oves suas : Joan. cap. 2 i. & quia pro Petro specialiter rogavit, ut non deficeret fides ejus, . ita ut ipse post suam conversionem etiam fratres confirmare deberet: jam vero haec tam illustria Christi oracula, Sc speciales praerogativae Petro ejusque successoribus concessae nullatenus velificarentur ,
neque congruum plane haberent sensum, nisi supponatur , quod Romanus Pontifex auctoritatem S jurisdictionum habeat, non tantum in Ecclesias omnes U- paratim spectatas , sed etiam in totam simul: nunquid enim Petrus constitutus est fundamentum Ecclesiae dispersae, & non etiam Ecclesiae simul congregatae P nunquid Ecclesia in unum congregata, diversa est ab ea, in quam Christus Dominus Petro , ejusque successoribus Supremam potestatem tradidit 3 num fideles , seu Episcopi, qui fideles suarum Eeςlesiarum repraesentant, songregati simul inconcilium desinunt esse ovus, Sicuti sunt donec remanent dispersi , ita ut Pastor supremus a Christo ipso couscitatus tunc desiugi esse
illorum pastor & hunquid tandem Christi verba , Otu aliquando conuersus confrina fratres tuos Lucae cap. 22. v. 32. admittunt pOSitivam istam exceptiore
378쪽
Seetis V. cap. IV. 373nem , nimirum nisi sorte fratres fuerint simul in Concilio adunati Z vel etiam istam , nisi collective accipiantur 3 Deinde , ut a generalibus ad particularia descendismus, jura ista primatus in Romano Pontifice sunt in duplici classe e nempe alia sunt essentialia & intrin Seca, alia vero accessoria & extrinseca : vid. hic infra Nota 6. cssentialia sunt illa sine quibus finis
primatus, idest unitas Ecclesiae conservari, & integra atque intacta subsistere non potest : accessoria vero & extrinseca , quae ita ad unitatem Ecclesiae conservandam & integre constituendam concurrunt, ut etiamsi illis Romanus Pontifex careret, eadem tamen semper salva & intacta persisteret.
Primum inter essentialia jura primatus locum occupat suprema atque universalis pol stas iudicandi, Sc definitive pronuntiandi in omnibus fidei & morum controversiis: cum enim unitas Ecclesiae praecipue consistat in unitate fidei, & doctrinae , sicuti etiam in unitate charitatis , & regiminis , quemadmodum Secti 3. cap. z. propos. I. demonstratum est, & cum plures saepe in Ecclesia Dei controversiae oriantur circa doctrinam fidei & morum, neque semper possibile sit Concilium generale congregari, quo controversiap istae finem accipere valeant, prosecto , ut unusquisque per seipsum videt, actum jam esset necessario de unitate ipsa Ecclesiae , nisi penes Romanum Pontificem , qua tenus est successor divi Petri, idest quatenus primatum gerit in universam Ecclesiam , esset judicialis ista
potestas de rebus dubijs pronuntiandi & definitive loquendi ci .
ci Quod penes romanum tiaudi de omnibus sidet et mo- Pontificem sit suprema potestas tum controversijs consenti uno ludicandi et definitive pronunis et admittunt theologi omnes scia a Diuitigod by Cooste
379쪽
Alterum jus essentiale primatus est suprema , &generalis omnium Ecclesiarum cura ' sollicitudo, quae in eo consistit, quod Romanus Potiti sex omni-hus totius orbis christiani Ecclesijs R Episcopis invigilare debeat, & ea disponere , quae singulis expediunt , atque conveniunt, salvo semper jure Ecclesiarum , & Episcoporum singulis proprio : certum enim est, & esse debet catholicis omnibus Romano Pontifici in Beato Petro traditam suisse a Christo Domino plenam Ecclesiae suae pascendae , regendae & gubernandae potestatem: neque dubitari potest, quod potestas ista super omnes Ecclesias atque Episcopos sal-
nee sine discrimine In fide absolute & universim a quopiam negari potesti quia tamen nos iudicia ista , quando ex cathedra pronuntiantur , per seipsa insallibilia esse pronuntiavimus, et eeontra , qui gallicanas libet-tates defendunt, & statuunt esse provisoria tantum , ajuntque vere irrefragabilia esse illa so- Iummodo , quae a Pontifice prodeunt simul eum generalἱ Gncilio . evi soli praerogativam Istam attribuunt, ut sit per Se- ipsum insallibile, ut omnia quae huc pertinent, & quae in s perioribus sparsina attigimuS , sub uno veluti aspectu eonjunta habeantur, juvat hie coronidis loco pauca superaddere , quibus & gallorum theologorum
universim magis evertuncut principia , et nostra uberius firmatur sententia: itaque primo sa-temur etiam nos, imo vero e presse etiam ostendimus secl. 4.c.p. 3. quod tam anxie contenisdunt praedicti theologi , nini rumquod Patres in Coucilio generali legitime congregato de legitime celebrato iure attribuere possint & debeant Spiritui Sa eis deere in fidei & morum ita
ut etiam ipsi non secus ae olim apostoli actor. eap. t s. dicere valeant Visum est Spiritui Sancto et nobis r sed negamus con
ellium aliquod suturum legitimum sine summo Pontifiee :&quanquam , ut aliquoties diactum suit in supelloribus summus Pontifex concilio generat Ilegitimo & Oecumenico quautum ad vim directivam sit interior& etiam ipse exequi debeat, quae in hujusmodi Conciliis de-hde & moribus decernuntur , ex eo tamen non redditur subditus
Concilio , sed Spiritui Saneto ex cujus assulcatia deereta h Diuiligod by Corale
380쪽
tem distributive acceptos, ut non refragantur gallicani theologi . se se extendere debeat: alioquin enim quomodo concipi potest quod vera Christi Ecclesia sit una praesertim unitate regi nis, sicuti eam unam esse d bere ex Christi institutione suo loco statuimus, nisi unus pariter sit, qui toti Ecclesiae, & Episcopis omnibus invigilet. Tertium est suprema sacrorum Canonum custodiat ac proinde ad Romanum Pontificem pertinet exclusive jus vindicandi & exequendi sacros Canones, eorumque vigorem, & observantiam ubique urgere S pr movere , nisi unitatis Ecclesiae conservandae studium
Jusmodi aequirent insallibilem
auctoritatem , cui plopterea rein late ad ea, quae ad hdem & in ritatem pertinent, etiam summus Pontifex sit besse debet is e eundo concedendum est The
lostis istis, quod summus Pontifex in Concilio etiam Ipse cum Concilio judicet, & una cum Concilio quod sentiendum est sentiati inde tamen nulla ratione Infringi aut infirmari potest suprema romant Pontifidis
insallibilitet iudieandi res fidel& motum potestas independem ter a eonsensu Ecclesiae tam distributive quam eollective acceptae , nam dum summus
Pontifex judicat & sentit, quod Iudicandum S sentiendum est una cum Concilio , hoc facit, Ze fit ab ipso non propter Sub- eetionem & inferioritatem suam
id Concilium, sed propter ludici, veritatem In rebus Mei de
morum , quae ab assistente splatu Sancto proficiscitur, & quae summo Pontisci propria est nousolum In Concilio , sed etiam extra concilium , deest autem Coneillo sine Pontihee . quti Concilium sine Pontifice est semper acephalum , idest suo capite destitutum et Tertio late inmur quoque cum Theologis omnibus de fide esse , quod Concilium generale legittimum sit insallibile in rebus hdei dimorum, non autem quod Insallibilis sit summus Pontifex rsed universim loquendo Conerulium nunquam est vere insalis
libite . nisi quando illi praeest
summus Pontifex . 3e quando simul cum Pontihee, non autem quando sine Ponti hee iudieatinam in hoc easu quan)o sellicet Concilla ludi eant sine Pomtifice , sunt errori obuoxia etiam Concilia generalia et imo Duilired by Corale