장음표시 사용
51쪽
sinissitudine,imitatione,inflexione, adiunctione uerborum. Similitudinem feraetio de Oratore uocat metaphoram, quam hic accipere non possumus, quid e dem loco nouatum dis guit a translato, CT iam ponet ea quae trans truntur.
Accipimus Analogiam de qua mintilianus in quinto, Analogiam quidam a mili separauerunι: nos eam huic generi subierim putamus. Analogiam πανellat hiesi litudinem. Eius haec uri ni ut eiusdem uerbis utar ut i quod duabium est, ad aliquid sititiae, de quo non qαeritur, restrat, ut incerta ceritis pronbet. Qua rarione infinita prope uerba nascuntur, ut somnolentius icut vinolenistia. curvitas ut prauras. Poenitendus, ut pudendus. Rapturio, ut parturio. Dein
tonsare,ut d bonsare. considerat ut docte. Setinim, ut etenim. Haec π siae milia ad inllexionem pertinere possunt: tamen alia est rario similitudinis, alia inflexionis. Inflexio derivationH enl sine ulla comparatione: visit nomcn sis nitimus, in hoc genere primam cui poterat comparari antequam reperta cycni legitimus cestimus er cosimilias Quam multa sunt, quae nulli comparantur sLaberius mimus inflexit a bibo bibosum mile non reperies. x detera inflexu deterius sine consorte. x credo credibile: nullum simiae a Iudo,cado, Cr reliquis id genus. ae pede er tento pedetentim. x fido fiducia, producit enim primam.
x puero pusio. K post ex limine postliminium. Ergo inflexio frequenter est sine
Analogia, quamobrem non sine caussa ciuiduntur. Analogia,si uera est,quortissimile genus, sinium sinem, simile declinamenturm, quae non hectat inflexio.
Analagia comparat, inflexio derivat. I nuntio de sono uerba trabit, tinnio,r gis,uagio,balo,rudentes,murmo, clangor,baubator. In bri Latinorum misnima ,sicitas. Atiunctio uerborum est compositis. Incuruiceruiciam pecus, aliuolim mare, uel cari, arae turicremae, barbigerae cupillae, apri bidentes, Dialigera puella. Hic Graeci fruciores ios isti λγ. Tertia est uerborum partitio. Alia natura sunt praejhintiora, deteriora uriquum ipsa per se considerantur, non babis ratione tradimiti. Alia tractaritione sunt tala. Ex ononmis natura quaedam sunt con onantiora, ut tenta pestis quin tempM, mo ratio quam modestia, concertare quam confligere, sequenter quam frequens, quanquam quam et 1i. Quaedam grandiora, ut talud vergilianum,Regnatorem Asiae: grandias,quam si regem Asiae dixitFt. Et illud ciceronianu: I n tuis issis immanibus poculis quammagnis poculis. Grandiora bene legebatur: sed immutarunt imperiti in grauior quia leuiora sequeabatur: non animaduertentes autorem, non opposiville contraria, sed postrem3 dixisse pro contrariis,acta contra. Quaedam leuiora hoe est,uiribus infirmi
ra it amor quam charim, comedere quam uorare, tangere quam per terriniti; itam conari, ire quam uadere. Q dam nitidiora, quae sunt sylendentiora, ordidis adue ut QAinta dicit in oditam, ut boves pro vaccis, sus pro porco,
52쪽
minus humilia sunt. Nee Orator usurpabit Epigrammaticorum pudenda uerba er Satyricorum: sed pro decoro nitidiora inueniet. Nouata. ut quae memorauimus. Aut similitudine. Sicut bonitas dis o. Φλιι, ritur,ta beatitas: beatitudo ita dicitur, ut magnitudo. Aut imitati ut enim Graeci dicunt moeminas, ita cicero de Uniuentate medietates. ac sicut a Grae. euis er kria dicitur, ita a sergio Flauio, Mi minutianus ait, ens er esentia. Cr quae a Graecia ιναργουα dicitur, a cιcerone in Horiclis tum persticuitas, tum euidentia. Aut inflexione. Quemadmodum piraticum c ut trudit intilianus sicut inusicam, a piratis derivarunt multi, usi que eo sunt uerabo. Nee ideo ait hie cicero inflexione, quin superiora quoque in ematur nam ait primo: Reperta quae ex his sim sunt sed propter id quod sequitur.
Aut adiunctione uerlaorum Hoc qi cum per compositioncm nouanatur: ut Lucretius,terriloquιs Aeli, inquit, σ barbigcrum pecus: er cicero soalivagas stras.nam cum sint eorum simplicia natiua,comp in certe repem sunt: quod genus uehementer Horatius in Arte poetica probat, cum inquit: Dixeraegregie notum, si callida uerbum Redda rit tune iura nouum. Altera nat ra. Dininguit cicero adhuc verba, ut alia natura Acat, alia trumtu ipso considerari. Natura. ut sonantiora sint alia, quemadmodum ductor, quam dux. Graviora. Ut vadum pelagus, quam magnum. Leuiora. Id hi, magis lubrici, ex quodammodo nitidiora: ut meliuscula, leuiuscule, e tales molliuscule pronunciatae dictiones. Alia contra. Vt,Horrida terra tua
Tractatione autem, cum aut Propria sumuntur visba μιν, rerum uocabula, aud addita ad nomen, aut noua, Gione uim c aut prisca, aut ab Oratore modulcata, & inflexa pium. quodammodo, qualia sunt ea, quae tranS feruntur, aut immutantur,aut ea,quibuStanquam abutimur, aut ea,qus obicuramus,qus incredit,iliter tollimus, quaU mirabilius, quam iermoniS contuetudo pati
tur,ornamus civ AE de uerbis ante iam fiunt, quodam quasi naturali sensu iudicana sY ,.tur. In tramione uero est, quod aedisca Orator, er in quo assiungat artem. Vbi uerborum mpiam sibi compar aliorit, ac diligenter explorauerit eorum nutaturam, tum pro rei digniste,quae conuenientiora uidebuntur, ambit orationc Haec enim tra di lex eji π ratio, ut ex multu et legamus, quae res de quat agitur,.
53쪽
agitu Kπ orationis poscet ornatu . Qui emadmodum architectus, haud omnem, sed aptiorem substructioni materiam legit σ collocat hoc modo collocabit Ora
tor,aut propria rerum uocabul aut addita ad nomen,aut noua,aut pristu, Crc.
Addita ad nomen sunt epithet praecipue quae sensu dicuntur adicctiua it prateronarer, frater icto Aphricanus,quae cadunt in Antonomasiam. Sunt alia quoque interim apponenda: ut,homo improbus uexauit Asiam: interim omitti tenda, ut uaga quae dicuntur. Igitur utendum erit aliquando proprio, cT prooprium nonnunquam proprio mutabitur,quod est additum ad nomen. fasia fastcIuently mater. Hic proprijs utendum fuit, quia prima rei expositio est, nec ulla alia uis desideratur. post haec si dixeris: oppugnat cluentium sasia, impreheoxeris. Quid igitur sintromitte addita ad nomen, oppugnat filium mater. Hine duplex uirtus,eT molania repetendi uitatur: Cr res dicitur grauius, quia
in matre cr filio est aliquid, cur oppugnatio impia sit, quod non erat in proaprijs. De eadem Cicero : Nubit genero socrus , quanto melius est, quamistbues Nubit Melino Safiu. Nam priora causas habent,cur impias nuptias fueri non oportuerit. Est etiam quando prisca nouis, novas prisicis anteponentur. Res est grauis,animus permotus, natura de verbo non in multum sesicis est. Tum prista longe optima. Vergilius: Heu quia nam tanti cinxerunt aethera
nimbi. Idem in decimo: Tros, Rutulas ue I ut, nullo discrimine habebo'. conuenient item sermonibus pristis,e fctionibus personarum: ut, rebar, opinabar, effari, soboles, prosapia, actutum, ori: ex quibus loco positis grandior atque antiquior oratio saepe uideri solat. Noua contra in rebus floridis, π amoenia tale, locisq; iucundioritas non temere conueniunt: ut, plurifariam, cohibilis: qualia innumerabilia scit Apideius, π recentiorum puerilis alle latio. clararo: Terra di fundit π elicit herbescentem ex eo viridicitem. Idem: atis ex fici tantulo grano. I dem: Nesalusscat sarmentis. CT permulta consimilia. ubi naturae uoluptates verborum iucundicite, gratia , nouitatis efficit amoenio. res. Quibus in foro Cr in concionibus multo verecundius utebatur. Alia fiunt ab Oratore modificata er inflexa quodammodo, tropi nominantur. Quae figuras urebi uel siermonis a propria significatione in aliam cum uirtute mutatio. quibus addi possunt σ reliquae Rurae verborum cur autem eo modo immutata uerba modificata Cr in exu dicat, in dubium venire potest. Sane ultra modum, mensurum s naturalem fusius extenduntur, quadam prioris intellectus struata dimensione, ut metaphorae, x qua in discatione er competentia ut cum Getilio diram modificata dici posse existimauit. Nisi forte sit hoc proprium omnium
fgurarum, nouam quandam accipcre formam, quae alia velut lineamenta o
stentet: propterea dici figuras eτ conformationes, quas quidem in mensuram eadere scimus: infectantur autem ab eo qgod rcctum, quodq; proprium est,
54쪽
pARTITIO NEs ORATORIAE. stud aliud propter virtutem Cr ornatum. Prima fiunt quae transfruntur: ea vulgo metaphorica: ut, concionum procrilae, eloquentiae flumina, gloriae seges, os roseum, struet aestu pelagus, eloquentia Ompana, exemplorum olua. Eo rum 'equentisimus est usus Oratori, quia saepe proprijs aut uirtute potenti
rasunt, aut iucundiora. Imnumntuin a tem per metonγmam dicta, quod octe
dit de Oratore libro tertio: Ne illa quitam traductio, atque immutatio tu uerabo quandam Abricationem habet, sed in oratione. Hic immutatio,id est, patilage. Eiusdem rei nomen est metonymia. q Aut ait, propriam proprio comm latur: ut, ubrica pro Aphris, id quod continet pro eo quod continetur. Mars pro bello, inuentor est pro re inuenta. Campus pro comiti si Iocus est pro illo
quod sis in loco. Neptums pro mari,posse For est pro re posely. Toga pro p
redignum est pro signato. Arma pro bello, infirmentam pro re quae efficitur. Scelus pro scelerato ores pro persona cui conuenit. Hoc modo di unguunturs, ptem metondimiae species. E Porus tanquam abutim ratione seruant tras lationis, dicuntur, hoc est, per abusi Uurpata, quae nec ii granuit inopia coacta Cr angustis: post autem desciuio uoluptasqHebrauit: ut, gemmas uitis,luxuriatur herba,lara est seges,equirat in astino, inhonestit mare,
tenebrae conduplicantur, Krando prccipintur. Haec tria posteriora sunt iucuna dirus,non inopiae. Sicut moturus animus pro paruo,grandis oratio pro magna Isae sunt translationes paulo audaciores. Ea quae obstu ramus sunt aenigmatica.
Quintilianus: Haec iacvri quae est osurior enigma dicitur, id est,obscurasmo, in quo mari sunt obsturiora prouerbia: ut, Similes habent labra lactu eas: multae sententiae, coronam ne carpstris: messae parabolae, Bos lassus sortius fgit pedem: imagines quaedam, Quid ius porrigis assim elephanto. Cicero uti tur pro Sexto Roscio: Te pugna cannensis accusitorem sat bonum Acit. Ibiisdem: Nihil mali est canes ibi quiu plurimos esse,ubi permulti obstruandi, Ita nq, obstruanda sunt. Osae incredibiliter tollimus,sunt taperbolica: Ferit thera clamor. Frigidius glacie pectus amantis erat. Tu niue candidior, Veneris tu clarior taro. Cicero Philippica Munda de bonis Pompei : Quae chaobdis tam uoraxs chaobdin dicos Oceanus mediusfidius uix uidetur tot res ani dipispans,im dijtatibus in locis positas, cito abstrbere potuisse. Que mir
bilius quam sermonιs consuetudo patitur ornamus, non sunt ea miti quae cisacumlocutione enuntiantur. Nam cur potius bo, quam gradariones, repetiti nes,coaceruationes, paria, contraria, σὴ lendidiores verborum siguras Elaee
enim tam mirabiliter ornant, quam periphrasis: qualis est haec, candida uenit 'arus longis inuisa colubrιs. Aliquot tropos ante posecrat, nunc uno genere cupit reliquia uerborum conturmatione .
55쪽
σα N. TVLLII cIcERONI so. v Axx A. Tracta ne. cum aut propria Mantur uocabula, eo modo, quo tr
dente Quintiliano, diximus fieri: ut cum dicimus sterilem planmin, ton audimntos,nuritam vim ,σ uberes oleas. Aut addita ad nomen. Id est, epitheta, ut impium parricidam.euersorem carthaginis CT Numantiae, Scipianem intilli inus: principem eloquentis, ciceronem Aut noua. ut cicearo auor ,σ urbanum, tradente Quintiliano noua putat,ut putat Terentiam
primo dixisse obsiequi . Aut prisca. alia Ciceronis sententia in libro
de Oratore sunt reor, autumo,c ut Quintilianus inquit nuncupare, ,σhuiusmodi multa, quis certe grandem Cr sanctiorem Cr magis admirabilem ma' am reddunt orationem. Aut ab Oratore modificata. Verba,inquit,in
alium modwm trahuntur, aliamq; inflectuntur significatum, quam jit eoru
naturalis signiscatio, per translationem. Transfrtur ergo nomen aut verbum, ut Quintilianus inqui ex eo loco in quo primum erat, in eum in quo aut proaprium deest, aut translatum proprio melius est. id facimus aut quia nec te es haut quia significantius est: au ut dixi,quia decentius est. Vbi nihil horum praeusabitur,quod transfretur, improprium erit. necsime radici gemmam in ritiabus dixerunt, inde gemmare etiam uites,inquit cicero: sitire sacres, Cr sttitis
res laborare. nos nec inte durum hominem, aut serum: non enim proprium erat quod daremus las lectibus nomen. nam incensium ira,Cr inflammatum Gispiditate,Cr lapsium errore, gnificati gratia. nihil enim horum sua verbis,quam
his accestu magis proprium erit. Ita ad ornatam, lumen orationis, π generis duritatem,er concionum procellis,Cr eloquentiae flumina: ut cicera pro Misione, Clodium fontem gloriae eius vocat. Cr in alio loco segetem ac materiem. Quaedam etiam parum steriosa dictu, per hanc explicuntur: Hoc faciunt,nimione luxu obtusior usius Sit genicili arvo, Cr sulcos oblima inertes. Aut imis mutantur. Quae figura meton mia dicitur: quam, ut Cicero in Oratore his quit,bγpallagen esse Rhetores dicunt. Me inuenta ab inuentore,Cr subiem ab obhcientibus, igniscat: ut, cererm corruptam unctS.CT, Receptus terra Neaptunus. Restri autem,inquit Quintilianus, inquantum dictus tropus Oratorem sequatur.nam ut Vulcanum pro igne vulgo audimus, Cr vario Narte pugnaritum eruditus est strino,Cr Venerem quam coitum dixisse magis decet: ira Librarum Cr cererem pro vino Cr pane licentius, quam ut fori veridis strat. Aut ea quibus tanquam abutimur. Haec figura a Graecis catachresis notan tutiquam,vi inquit minutianus recte dicimus abusitori , quae non habentitae nomen suum,accommodat quod in proximo est,ut parricida natris quoque aut staris interdictor. Et si dicas, ut sis bonus, hoc ego non metuo. Cr cum inquit Iuvenalis: Quartanam dudum sterantibus aegris, pro timentibus. Aut ea quae obscuramus. Hanc Grcci allegoriam vocant, quam nos, ut Quintili
56쪽
ivit inquit, inuersionem interpretamur, aliud uerbis, aliud sensu ostendit,de eistiam interim contrarium Pruri: ut, G nassus restrent in mare te noui Fluctus,
d quid agis niter occupa Portu Totuss etiam isse Horati j locus,quo na Mem pro Republic fluctuum tempestitem pro bellis ciuilibus, portum pro pareatque concordia dicit. Tale Lucretius: I nuia Pieridam peragro loca. Et Verg. Sed nos immensium stati s confectam aequor, Et iam tempus equum spumantia soluere colla sine translatione uero in Bucolicis: certe equidem audieram,qua se subducere colles Incipiunt,mollis iugum demutere cliuo, Vsq; ad aquam,Cr ueteris constam cacumina Agi: Omnia carminibus nostrum seritasse Meis nescam. Hoc enim loco,praeter nomen, tera proprijs expressa sunt verba. arum non pastor Menalcas, sed Uergilius est intelligendus. Apud ciceronem: Equidem caeteras temp6tites Cy procedas in illis duri ut fuctibus concionum
semper Miloni putaui ese subeundas. Nisii adiecisset,inquit Quintilianus,dumtaxat fluctibus concionum, allagoria esci: eam nunc miscuit est ergo muta cum translatione illegoria. Illud uero lange sterio si sinum genus orationis, in quo trium ei, permixta gratia, similis Anta, allegoriae,Cr translationis, ut pro Nuis rana cicero: Quod stet wm,quem Euripiam, tot motus, Us,tam uarias habere putatis agitationes fluctuam,quantas perturbationes,Cr quantos aestis habet ra tio comitiorum Dies intermissus, aut nox interposita saepe paturbat omnia,er
totam opinioncm parua nonnunquam commutat aura rumoris. Haec allegoria,
inquit Quintilianus,quae est obscurior, enigma dicitur, vitiam meo quidem tua dicio : siquidem dicere dilucide,virtusquo tamen er poetae utuntur, Dic quibus in rems, Cr eris mihi magnus Apollo, Tros pateat cali statiam non amplius ultus. Aenigmata itaque sunt, quae nisi quri interpretetur,non intciligas. Ideo dum ait cicero: Aut quae obscuramusmon uerisimile est ut aenigma intelligessed allegoriam, quae paulo obscurius estist quod bi uult, ut tamen p6Sit intelligi. Quae incredibiliter tollimus. Hane Graeci figuram h perbolen uocant: M,Geminis minantur In coelum scopuli CGFulmiruso or alis. Cr, Illa uel inis edictae segetis pers ma uolaret Gramin nec teneras cursu lacti θα ari tis. cia cero in Antonitam: Quae charγbris tam uorax chaobdin dico quae si fuit,luit animes uiuis: Oceanus mediusfidius vix videtur tot res, tam disipatas, tam dispantibus in locis positu, tam cito absorbere potuisse. Et rursus in Verrem Pinis durum secat Versabatur in Sicilia longo interuallo alter, non Dionasius iae, nec phalaris tulit enim Ha quondam in sida mulios, Cr crudeles orannos sed quoddam nouum mondrumex vetere illa immanitate,quae in isdem Iocis uersatata esse dicitur. Non enim char bdin se insistim, neque sollam nautis, quam
hium in eo insteio fulse arbitror. Quae admirabilius quam sermo.
nis consuetudo patitur,ornamus. Hanc figura, riphrasim uocant Graeci:
57쪽
1. N. TVLLII cIcERONI scircuitum liquedi ornatu inquit mintilianus, Et solumqui est apud Diam frequentisimus, Tempiri erat quo prima quies mortalibus evn Incipit, erdono diuum gratisima serpit. Et apud Oratores nostras, semper tamen alti iactiori quicquid enim signiscari breuius potest, er eum ornatu Iulias ostendatur.
ouis iis urebo. C, Hineo de simplicibus uerbis, nunc de colun
ram eoniunctio. ctione quaero. C. P. Numeri quidam sunt in colui ne seruo citione sesuandi,consecutiocy uerborum. Numeros, aures ipsae metiuntur, ne aut non compleas uerbis
quod proposueris,aut redundes. Cosecutio autem, ne generibus, numeris, temporibus, persenis, cambus perturbetur oratio. Nam ut in simplicibus uershis, quod non est Latinum, sic in coniunctis, quod non est consequens,uituperandum est.
ae a. EX SIMPLI cI B V s uerbis quae natur vestra sene u lant, agmentatur, T cocles in oratio. Huic igitur secundus asi natur locus. In eoniunctione uerborum duo seruanda, numerus Cr consecutio. Eo pertinent etiam figurae sentciitiarum. Numerus est v ms, id est,quaedam orationis multieu,quae pro rei natura de qua agitur,longarum breuiari; statio decurrit ad durium dimensionem. Numerus tempora metitur. Nam breues ollabae orationem praecipitini celcrem:ut,stolidus homo fuit, qui sophi man Iegere uoluerit. Lot ge conj tem tardams reddunt, Vtebatur tama grauisse sciitentiarum, tanta uerborum dignitate, ut illum ivi e suo m lumen, regni firmamentum exiniis maerent. Mixtae temperatam sciunt cursiam, Animaduerti iudices omnem a Osatoris orationcm in duas diuisam esse partes. A' breuibus ad langas duarius insurgimus, Num te puctis QMd hic agus Scelerate Agis hines A' Ionagis ad breues molliore via π expeditiori cursu desubimur, Ex eius ore melle dulcior fluebat oratio. Ergo prius id uidendam,quibus utrae pedibus di quos ideo reliquit, quod in alijs artibus, ea de re grauiter π copiose diseruit. Peades autem ratione atque arte,don auribus iudicantur. Cursius orationis de quo, hie scit mentionem, non aliud quam aurium iudicium babere potesti cursus erit si neque sere intersi' neque subsulte neque sustendatur oratio. Haec est insiuaui vici improborum urget istos at stem aliquam, postea sterantes peris dis. Cia sunt nunem absolim: v Domini gentes immanitate barbaras, musti
58쪽
multitudine innumerabiles. locis infinitas, omni copiarum genere abundantes: sed tamen ea vi st quae naturam Cr conditionem, ut uinci possent, habebant. Quod ut sentias, modulatione quadam uelut cantico periodos enunciare ac prope cantare pro uerit, sed in primis aures exercitatas habere. Alia non inta
plant uerbis id quod propositum est: hoc est ianus quam par erat decurrunttat, si nihil est uirtute praestatius, si morum dignitate nihil optabilius, bene uiue
dum OL clausula est ex tribus membris: duo priora non indecenter movebunatur, tertium multo breu ius est, quam quod aequare superiora positi corriguis mus: Si nihil est uirtute praeitatius, si morum dignitate nihil optabilius, earum
rerum struun ratione vivendum est. Alia redundant: Nulla est tanta vis, tanta copia,quae non Irrro,ac uiribus tibilitari, frangis pos it: vertim animam uinceare,iracundiam cohibere,uictoriam temperare, aduersarium nobilitate, ingenio, virtute praestatem,non modo extollere iacentem, sed etiam amplificare eius prias linum dignitatem, haec qui aciat, non ego eum umin:s uiris comparo, scd simia
simam Deo iudico. Haec oratio pulcherrima, numeris absolutifima, redunduabit siquid adheius: hoc modo, sed similisum Deo iudico, nee ,ctor. Erampla dra prosere in medium po ,quibus scatent imperiti. sed quid opus est imis tutum viae, si quid babent, obscurare s Ego quidem non ubique numerum compleo : neque sempσ est necesse. Neque cicero mustis in locis perficit: quia non
optimis quibusp semper utendum confiecutio dicitur inra est, uitium contraurium de quo Donatas aliquoties in Terentium. Nec tam cicero praeae it de soloecisso quanquam vitandus en) quam de consecutione, quae digearit orationem. Quid enim attinebat infrere prima in antium rudimenta, pos laeaquam de numero Cr compositione praecepissas ut igitur H ιλ. re, quod orationem generibus perturebat: ut, vultibat agros,regionem populabatur, παpugnabat urbes, multis mortales ab eo caedebantur. Recte dictum putes. sed uerbi genus est immutatum. Rectum est igitur, multosq; mortalis trucidabat. Quod idem exemplum est de numerorum perturbatione, quale est illhuc, Interimit bonos, mali relinquuntur. Innocentes damnat, nocentes absoluuntur. De temporibus. Terentius in Andria: Principio amicum filio renituraris, illi generum 'mu Crjiae inuenies viri , Restitueris, Cr inuenies ἀ--ου a. De personis. Persius: secuit Lucilius urbem Te Lupe,tera uti, Cr granuini stetit in illis. De case,claratius fuit pater huiusce iudices, huic iamiani municipium fuit Larinum,ab eo filia nubilis resim. inio hac oratione eo tortivis dicendum igitur, cluentius Ivit pater huiusce iudices, homo municipii Larinatis, is reliquit filium grandem Cr nubilem siliam. Si comples s C fori surrisinu , quem emendata vitat oratio, suppeditabunt exempla grammatici. Ego
59쪽
M. TVLLII cIc ERO Niseerte de recto contexendi fila dictum puto. , N umeri quidam. Expositus licium Wrborum praeceptis, nune tradit
coniunctoram: er primo quitim numeros in oratione custodiendos dicit, qui, quales uesint, breuiter er utili fimi ex omnibus colligemus autoribus, quι denumeris locuti sunt. Numerus omnιε oratorius,quem Graeci risibinon vocant,tum
in principio clausulae, trum in pne consideratur. In principio quidem claribulae, modo duo, aut tres, modo qualescunque qui fluant bene, iunguntur pedes: sed
etiam incipitur a carminis principio,Cr aliquando ab integro uersu ut Plato Timaeum orsius a uersu heroico, iii, δίρ, τἰνα - νιι ir ω i λε T με cc. Id est, Unus, Duo, Tres: artus porro notis ubinam o amue Timaees Abintegro autem senario Iambico dicendi accuratisimus praeter alios omnes oraritores isocrates, Panathenaicum incepit,cita inquit, itar γγ - - πο-μοιογγr ;sti. Titus 9 Liuius ut Mintilianus putat . uersu heroico hisoriam suam
inchoauit: ut inclius quam ut nunc Iegatur, Factum ne ope pretium sim. Ια Diomedes annotat Suilustium in principio Iugurthae, CT ciceronem saepsi, me principia orationum a metris integris incepise. Quare ut in principio avia sulae bene a carmine incipitur, in male definit in carmen clausula, sue integra, sue uersus ultimam part . Lus tu quidem habet quiddam,er perinde eo temnendum cuiu modi ergo pedibus clausiura recte terminetur, iam uitia mus. cum igitur aures extremam simper expectent,in eos conquiescunt,id Macare numero non oportet. At Cr Minoteli Cr ciceroni er Quintiliano socet sententiae quoque initium, missimodi diximus, numerosum elle: quod stitima principio sententiae Amorus concinnitate multam assciamur : π ipsa conariusione, ne claudieras ac quasi fluctuans: bed aequaliter habeat orario. Iliadigitur primo nos non lugiat, non tantum resne qui pedes, sed etiam quae viruba commissura quadam claudant orationem. Primo igitur, pcdes numerus orsatorius nutas, ut etiam Quintilianus existimato buit:quare non petis, sed pradum iuncturae damnandae sunt, aut eligendae. commonebimus ergo iuncturas aliquas, ut ex ris aurem siuam consulens Cy iudicium adhibens, teria posit ciis
podire. ut ergo de uerbis loquamur, si in extrema clausulae parte breviora locaueris, instingitur illa quo membrorum comprehensior quare aut paria βιαlisis esse oportet posteriora superioribus: aut, ut ciccro putat, melius, iucunαdiusq; longiora claudent. Veruntamen non refri si monos, Eum sit: in sine enim antecedenti iungi uidetur .u auxilium est. Spondeus ergo ut a duarum sulabarim pedibus ordia r quo Demosthenes plurimum v is est,mora ostri: aesem generialiter tenenda est,quoa quo pedes sunt temporibus planiores longisssutabis ch t,hoc multores sunt er Pariores, grauiorems reddat oratione:
60쪽
breues autem, celerem ac mobile. Spondeus praecedente se nnbichio, beneso. nai: ut imuerunt: uel trochaeo: ut, arma sumpsi,cri acta res ni uel iambo: ut, manus armant. Ipse autem sibi maleflpondeus praeponi creditur: ut, orarores. praeterquam in caesis ac membris,ut crini illud, Nos oppugnant. Ne damius quidem bene praeponitur,quod jus uersus uideatur heroici sunt time qui ad nattant. Si anap tis antecedat in una parte orationis, lubrica structibu est: v dominabatur. ubi diuerse luerint partes orationis, retentus stiritus timitem facit: ut, uideant ipsi. Idem de tribracto dicimus: u gerere morem,Cr A. cilirues. spondeus recte iurabo praeponitur: ut, doctus tui. Seipsim praecurrit iambus bene, ut bona fide. Cr cretico antecedente .ut prostera fide. Trochaeus bene se praecedit, quo frequenter utitur numero Tullius: ut, esse ei poenas per solutas.σ Gracchi illud, Temeritus j comprobauit. Trochaeus autem, sto
deus,Cr iambus,ut cicero puta male concludunt.rerum tamen tumo exstonis
is atq; imbri maxime continetur: a sceptrum mini liquit Pelops. Pnisiis ebius currit ut,quid igitur iciam Diablus Arinoteli amplior,sicut humanior uidetur. I ambu do utam is sortem reddit antecedente trochaeo:u iure fecimus. Drrhichio antecedente: ut, bene dicitur. stondeo, caussas audias, ille liciamus iambo, fide dicitur, dies attulit. Tribractas dia tum bene praecedit, reri cole nomina. anapaenus, repetes caetera. Cr molasses, quaerebat dicere. Facit etiam tribruchus ad clausulam, praecedente cretico: ut 1i dicas, de caeteris agia te, de praelijs redeo, de literis dubito. Amphibrachus quoque recte ponitur in clausula,stondeo fere antecedente, ludos tabcte, recte locutus. Trochaeo, iusti querela. Anapaestus etiam conuenit: sed in risthmi modum profuit, ut,inii
rentiae leue praesidium est. Mollior fit praecedente stondeo, ut si mutes, liue
innocentis praesidiam eii profluit etiamsi trochaeum anteponas, ut nomen erat imperi . creticus antecedens eam paulo fortiorem reddit ut, nobiles homines. Ante stondeum exultat: ut, de quo nihil dicam, nisi depellendi eriminis causissa. Et, Quousque tandem abutere catilina parientia nostras Duo autem, aut
tres, ut mit Cicero, sunt 'me extremi seruandi pedes, si modo superiora bre.
Hora non sint, aut creticus, aut herous, aut paeon. creticum bene anteoedent uel unapaestus : ut, populo constrant. uel paeon ultimis: ut, placat Iacilitas nobiles. uel epitritus tertius, seruare quamplurimos. uel trochaeus, turpe duco .rem. Haec de duarum Cr trium ossabarum pessibus. Nunc alios uideamus. Οαnem primam Cr quartum probat Arimines, cui a priore ordiendam placet,
ut haec uerba sunt, desinite, incipite, comprimite. poneriore autem finire: ut
in haec uerba, agilitas, facilitas, domuerant. Paeona tertum aiunt omnes bene concludere: cui Cicero tribrachum, anteponit: ut, lacere videamur. siliquan- ,
do imbuimul in catilinam, cum omnibus potius, quam soli, patι uolucrunt.