De Iliadis et Odysseae partibus recentioribus sive de arte inducendi et ...

101쪽

offendit partic. ιξάμενος Tota formula contaminata est ex Μ 67 in media narratione) κώλωτο δ Πωεσσι λιξάμενος et II 21:

κεκλετο δ' ἀντιθσος τι καθαπτοριενος Λυκίοισιν.

Concl. Μ 13:ως ἔφαθ', ο δ ανακτος ποδείσαντες μοκλήν reci, quod illo addito substantivo μοκλήν orationis praei cedentis matura significatur is hortatis sive stimulatio; sim in 1 et prosa oratio. Concl. Μ 42:

ώς φατ' ἐποτρυνων, οῖ δ' ουασι πάντες κουον recci, nam

1 additur participium ἐποτρωνων. quod anal. caret; Cf. cap. VI;2 propter alterum hemistichium, rubi illud -υασι

paene absurdum esse Sentio.

Μάχη ἐπὶ ταῖς ναυσίν. Concl. N 59 β καὶ σκηπτανί- γαιήοχος Ἐννοσίγαιος reci propter circumscriptionem nominis proprii, de qua cf. cap. XXV. Ind. N 66 τοDν δ νῶ . . διλῆος ταχυς τας susp. propter miram illam circumscriptionem Οἰλῆος, ubi Contra omnem usum deest τιός anal B 27 a 442:

δ oros is τοιαυτα προς ἀλλήλως ἀγορευο νχάρροαὶ η γ συνοι, τήν σφιν θεος ἔμβαλε θυμῶ susp. v. V 82 quo amplificatur contra consuetudinem

102쪽

Concl. V 125 ως si κελευτιόων . . . ρσεν Valaesusp., quod Verbum descriptivum κελευτιοων omnes leges dictionis Homericae frangit. cf. cap. VIII anal non nisi apud posteriores. Concl. 155 ῶς εἰπὼν ἔτρων μενος καὶ 'μὰν κάστου semper ton propter neglectum digamma anal E 470, 792:

In ind. V 215-218 . . . τὰν ὁ προσεφη κρείων Ἐνοσίχθων εἰσάμενος o Orni Ἀνδραίμονος υ Θοαντι,ος πάση Πλευρωνι καὶ αἰπεινε Καλυδωνι Ahωλοῖσι ανασσε, θεος δ' ς τίετο δήμιν

offendit 1 in1-ens ubertas versuum V 216-218, quibus inductio 2 215 ab or directa separatur; 2 quod in medio versu 1 inductio incipit anal. N 248 et apud pigonos. Ind. V 221, 254 259, 266, 274, 11 - δ' , '

ἀν ον ηυδα reci, cf. cap. XXI. Concl. V 259 ῶς εἰπων ο μῖν υτις ἔβη θεος . . . reci, cf. cap. XXIII. Ind. V 373 o δ' ἐπε ξατο φωνησεν τε reci anal.

deest sim IV 413, 45 a 453, 478 ἐπευξατο μακρον

Concl. V 417 ῶς ματ Ἀργείοισι δ' ἄχος γενετ ετ ξαμενοι οreci propter illud partici ετ ξαμμοιο, quod adiecit auctor ad formulam A 188. De genetivo ετ ξαμενοι cf. cap. XXVII; anal una a 458 cf. Rob. g. ill). Concl. N 748 ὼς φάτο Πουλυδάμας reci, sicut Ioauctor illius herois nomen auditorum animis imprimere studet. Omnino in Iliade subiectum ad si φάτο -' tanis tum adicitur.

i quem Rob. g. 06 mutavit, ut in genuinam Iliadem quadraret.

103쪽

adnumerari debet. Ind. 8239 δ δ' ἀμείβετο φαίδιμος Ἀκτωρ suSp. nam 1 contra genuinae Iliadis usum ind. in medio versu

incipit: 2 forma ἀμείβετο recens est, exstat enim ' 171, 228 reci) 199 s 200 424 3 382 ζ 67 ι 272, 368 κ 487, 505 ιι 115 ο 454 439. Quae cum ita sint, finem librio inde a versu 817 genuinae Iliadi. tribuere non licet.

Ind. a 2 ἀλλ' Aσκληπιάδαν ἔπεα ποεφα προσηυδα recc. propter particulam ἀλλά legi resp. δε vel αττάρ Rob. g. 55M, anat. ι 258 282, 501.

Ind. A1 τον καὶ φωνήσας προσεπι . . . recci, unam

tantum anal habet ξ 349. --48 Rob. g. 131 genuinae Iliadi tribuit, sed mihi locus susp. Sti quod a 46-47 or obliqua exstat;

ὼς ποτ' ἐπη πείλησεν ἐν Πωεσε ἀγορεν ων SMSp. propter geminationem verborum ἐπηπείλησεν et δεο- ρευειν, ex quibus hoc alterum reci est cf. cap. XVIII):3 conci SM: κεινος τοσα ἀγορευε manifesto interpol. est cf. cap. II). Quae cum ita sint, a 30-51 nullo Versu excepto interpolatori adscribendi sunt.)3

l contra Rob. g. 151.

104쪽

Ind. a 197 τον ὁ δολορρονεουσα προσηυδα . . rec videtvi: anal a 300, 29; 106 omnes reci). Ind. a 218 ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ονομαζεν ion. videtur offendit ubertas sententiae. Exstat A 361 '

Ind. a 2 2 τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσεφωνεεν . .

ως φατο, χήρατο δ' ' νος ἀμειβομενος χλ προσηυδα recc conci cum inductione copulata est cf. cap. IX); praeterea formula tripertita est anal. II: 353 Ω 200.424 recci); saepe in Od. Conci a 346:η ψα καὶ ἀγκὰς μαρπτε Κρονου παῖς, ἐν παράκοιτιν recci 1 propter circumscriptionem mominis proprii cf. cap. XXV):2 quod contra usum subiectum non in fine versus locum habet. Ind. v 453 et 78 ἔκπαγλον ἐπευξατο μακρον ἀυσας reci anal. V 413. Conci a 458 et 486 ετ ξαμενοι reς. anal. V 417. Concl. E 475 si ετ ιγνώσκων recci, quod contra summom additur participium ad ἐψα anal apud

πεφραδε τε Τρώεσσι καὶ ευχόμενος πος ηυδα

susp., offendit i plenitudo totius sententiae:

1 Unus A 561 in Roberti vetustissima Iliade legitur sed iam compluribus locis in libri A fine ionicae dictionis vestigia elucebant.

105쪽

Concl. Ο 113 εἴς φατ', αυτ ά . . . recci propter particulam αυτάρ anal non nisi in Od. cf. cap. XXVI: respicias, quod ibi g. 66 adnot. 1 contra Robertum conis tendimus. Concl. Ο 119 ως φάτο καί si ιππους nos . . . re

Ind. O 127 ῆ δ' ἐπεεσσι καθάπτετο . . , SuSp., quamquam Rob eam veterem esse censet: nam 1 sententia in medio versu incipit:

106쪽

Concl. Ο 149 ἡ μῖν ἄρ ῶς εἰπουσα πάλιν κίε . . . reci legi resp. ἀπεβη vel ἀπεβήσετο. Ind. Ο 220 και τοτ . . . προσεφη rec propter Par

ticula και τοτε, quibus is interpolator, qui fecit o 220-232, suum additamentum coepit; cf. II 666 Q 228 et al. O 233 342 veri. nihil offendit. Concl. 405:

rec. cf. quod in cap. I g. 1 exposuimus. Wahren ern σε so prach, ruge ih . . . . Illam sententiam AO insertis demum versibus o 405- 14 hodiemam formam accepisse mihi constat. Concl. reci tripertita cf. cap. IX. Conet in in 14 et O 667): καὶ θυμον ἐκάστου ionica est propter neglectum digamma. Ind. Ο 2, ἐνενιπε, επος τ' ἔφατ' εκ τ ονομαζεν reci i propter verbum ἐνενι- cf. cap. XVI):2 quod alterum hemistichium novicium esse ad '218

statuimus.

λίσσεθ' υπῖρη τοκεων γουνουμενος ἄνδρα καστον reci propter partici γουνουμενος anal una A130 reci).1 ο 4 458 Rob. g. i I ut novicios notat, sed eum r

adsumere debuisse patet. 2 i. e. Bbei .

107쪽

ο αυτω θάνατον τε κακον καὶ κῆρα λιτεσθαιτο δ ριθ' οχλησας προ et ποδας - Ἀχιλλευς

valde susp., quod 1 additur λισσόμενος μεγα νηπιος κτὶ, quod plane abhorret ab usu Hom. cf. cap. Ι anal. nulla apud Hom. plures apud pigonos; 2 formula II 48 τον ὁ μο ἀχθήσας προσενη al. semper nude duas or. h. inter se coniungit: cf. 18: Σ97 I 14 350 332 6 325:3 exemplo fuisse videntur versus tales ut Μ 11 seqq. et 497 seqq.; 4 illa pars carminis II 40 seqq. retractationem ionicam perpessa est. Quae cum ita sint, Π 46- 7 ex genuina Iliade elidendos esse confido. Concl. Η 1 o ριὸν τοιαυτα προς ἀλληλοως ἀγόρευον rein cf. cap. III, praecedunt iterum interpolationes. Ind. II 199 κρατερον δ' ἐπὶ μυθον ἔτελλεν ex is 326 fluxit. Ind. Π 202 καί in 'τιάασθε καμος anal apud

Hom. caret.

ConcL- 207 ταντα ι ἀγειρομενοι Valde Susp. 1 propter pronomen ταντα cap. ΙI3 2 verbum ἀγείρεσθαι sing. dici tali loco.

Ind. II 251 32 -χ- ἔπειτα στὰς μεσι ερκει, λεῖβε δ οινον ουρανον εἰσανιδών. Λία δ' οὐλάθε τερπικεραυνον rec. 1 propter ubertatem sententiae; a quod praemittit auctor, quid oratione effectum sit; cf. cap. I g. 14.1 contra Rob. g. II 40 5 eiecit Bem r. it. 16.

108쪽

machiae similis est. Ind. II 4 91 μενεαινε, φίλον δ' ονόμηνεν μαψον rec. propter Verbum νομαίνειν, quod anal caret sim K 22 in media narratione) cf. eidemann g. 4 seqq. Conet. Π 502 0 8553 ἀχ αρα μιν εἰποντα τελο . . . reci, cf. ad Ao et cap. I g. IS. Concl. II 548 ώς ἔφατο reta cf. quod in cap. VIIpg. 6 de hoc versu disputavimus. Ind. II 6 19 τρν δ α . . . ἀντίον ηυδα reci, cf. cap. XXI.

ῶς πικτο τον δ' ἐν ἔνιπε Μενοιτίου αλκιμος υιος recta 1 eodem versu consummatur et inducitur or Hir.;

2 verbum ἐνενεπε reci est cf. cap. XVI);3 circumscriptio nominis proprii cap. XXV reta Concl. II 632 . A 472 pg. l), reci

Concl. II 8 1 ῶς που σε προσεφη Valde SuSp., quod verbum προσεφη l. apud Homerum semper ad inductionem restrictum est anal non nisi apud pigonos. Concl. Π 855 ῶς αρα μιν εἰποντα . . . re ' cf. ad

. Concl. - ind. PQ tripertita, conci et ind. in unum

Versum comprimuntur cf. cap. IX. 1 scit. -- . 2 Contra Rob. g. 426, qui librii finem genuinum esse affirmat.

109쪽

εας ταυθ' ἄρμαινε κατὰ φρενα καὶ κατὰ ληιόν

ως εἰπών ρωεσσιν ἐκ σκλετο μακρον ἀυσας

Tec. cf. cap. IX. Ceterum respicias huius loci P 180 seqq. cum Θ 17 seqq. affinitatem nam P 183 ex Θ 18 et w172 compositus est 6184-185 M 173-174 et f. Ind. 237 . 651 καὶ τότ' ἄρ' AIας ειπε βοὴν ἀγαθον Μενελαον reci propter καὶ τότ' ἄρ quod anal. habet recentissimas Η 405: P 651 375 Ω 2 ip 267

Praeterea offendit, quod Verbum simplex εἰπεῖν cum circusativo Μενελαον coniungitur, quod at non invenitur. Sed similes sunt eae sententiae, quibus additur participium παραστάς e. g. Μ 60, 21 , ex quo pendet ille accusativus. Itaque auctoris animo eiusmodi formulas obversatas esse conicio.

1 propter adverbium ci quod anal non apud Hom., sed apud pigonos habet;

2 propter formam ανδ σασκεν, quae anal apud Hom. nusquam habet cf. cap. XXI. Concl. 423 ως αρα τις rπεσκε manifesto reci, cf. cap. XV. o. - - 2 sine dubio infimae carmi. num Hom. classi attribuendi sunt.

110쪽

πρῶτον δ' Ἀτρεος υιον ἐποτρυ νουσα προσηυ δαωθιμον Μενελαον - ο γαρ α ι ἐγγυθεν εν εἰσαμενεῖ Φοίνικι δεμα καὶ τειρε φωνήν Susp. propter plenitudinem sententiae. Concl. 648:ῶς φάτο, τον ὁ πατὴρ λονυρατο δάκρυ χεοντα reci, cf. ad Θ 245 al. non exstat. Ind. 651 καὶ τοτ' ἄρ' . . . reci, cf. a P 237.

In iis versibus, quos ob vetustissimo esse putat, leges quae apud Hom. valent non tanguntur. Ex ceteris Suspecti sunt hi Concl. 310 a m κτυa ἀγορευε recci propter Verbum ἀγορετειν, de quo f. cap. XVIII anal una Θ 5 2 recta). Ind. 325 μετεπιόνεεν reci, cf. cap. XII; anal. II 384 I 2 e 201; 67:.π354 IS 69. Concl. 2 368 si or μῖν τοιαυτα προς ἀλλήλους ἀγορευον reci, cf. cap. III. Hic quoque praecedunt o valde suspecti

1 Rob. g. 8 et 27 P 50 515 damnat Μ. Schmidi ann phil. 129, 21.