장음표시 사용
91쪽
v. Η 95 genuinae dictioni mom concesserim propter uber, talem sententiae. Poeta provocat ad sensus nostros; ideo mus enim enelai os ira foedatum et audimus eum suspirantem. Eadem abundantia notabilis est in concl.
ῶς εἰπών παρἔπεισεν ἀδελφεο φρενας ἔρως,
Concl. Η 160 ῶς νείκεσ ἔρων' recc. propter verbum descriptivum; cf. cap. VIII. Conet. Η 181 α 206) ῶς ἄρ' μαν recta cf. cap. V. Ind. Η 277 78 .... εω τε 'θον κῆρυξ γδαῖος, πεπνυμενα μήδεα εἰδώς mihi susp., quod at post εἶπε τε - λον statim or dir.
incipit cf. 647 2 391: I 20M, at contra omnem exospectationem subiectum sequitur H 278). Post or fictam' 301-502 deest solita concl. Ind. Η 347 ἐρχ' ἀγορευε ιν reci anal A 571; 249: 1 345 , 549 ο 359 L 61 et prosa oratio. Concl. I 354 τοι , ῶς εἰπων κατ' ἄρ' ἔζετο anal A 68, 101 B 76 Η 365 β 224. articula ἐ τοι post Hom. in eiusmodi clausulis disparuit. Ind. 4 356:ος μιν ἀριειβόμ=ενος ἔπεα πτεροεντα προσηυχα recc. illa phrasis ἀμειβομενος - μεροεντα προσηυδα non
92쪽
Concl. Η 64:ως ο μὸν τοιαυτα προς ἀλλήλους ἀγορευον rec. cf. cap. III et id, quod variis locis adnotavi. Ii qui praecedunt versus 43- 64 damnantur a Zen Aristoph. M. κόλος μάχη
αυτος ὁ σφ' ἀγέρευε, θεοὶ δ', πο πάντες α κουον
recci I propter verbum ἀνορσειν cap. XVIII): a propter alterum hemistichium scit. θεοὶ δ' ἡπὰ πάντες
ακοτον), cf. cap. I g. l . Concl. I9: θον ἀγασσάμενοι, μάλα ἀρ κρατερ ῶς ἀγορευσεν recci, legi resp. ἀπδε πεν anal una I 694 recci) de verbo ἀγορετειν cf. cap. XVIII. Concl. Θ 97:ῶς ματ', υ δ' ἐσάκουσε πολυτλας δῖος δυσσευς mihi susp. propter particulam νδε quae quidem mi 12 suo loco est, nam ibi verbum ipsum quoque negativum sensum habet: neque erbo non audiens fuit Nestor, ita ut duplex negatio affirmationem firmiorem reddat, at -δ' ἐσάκουσε mera negatio est, quare exspectaverim ἀλλ' os, sed enim id tali loco apud Homerum non in usu est. Quae cum ita sint, aut libri S auctor respuit usum Homericum, aut duo haec particulae elementa re et g dissolvenda sunt et in scriptium separatim ponenda ν δ Idem cadit in tres locos
93쪽
εκτωρ γαρ ποτε φήσει ἐν Πωεσα ἀγορεν ων rec propter Verbum δεπετειν cap. XVIII). Conet. Θ 150 ὼς ποτ' ἀπειλήσει recc. propter Ver bum descriptivum. Exemplo fuit is 182, sed imitatori magis placuit verbum compositum απειλη ει cf. cap. VIII.
ῶς εἰπών λποισιν ἐκώλετο φώνησεν τε SuSp., quod contaminatur concl. ως εἰπών cum ind. usitata ἐκεκλετο φωνησεν τε de hoc usu recc. f. cap. IX anal.
V 442 sim P 183 507 omnes recci). Concl. Θ 198 ῶς ἔφατ' ευχομενος i. e. se iactans)rec de participiis ad ως ματ' adiectis f. cap. I. raei terea conci ad finem tantum orationis quadrat. Ind. Θ 200 ἀντίον ηυδα recta, hoc loco significatallocuta est cf. ad E 170. Concl. Θ 245:ώς φάτο, τον ὁ πατὴρ λοφυρατο δάκρυ χεοντα reci deprompta ex P 648 Rob. g. 428). Ind. Θ 292 τον δ' ἀπαμειβομενος φροσεφώνεεν rec. legi resp. προσενεν anal recci I 2 Λιος ἀπάτης
Ind. Θ 398: μιν δ' 60τρυνε χρυσοπτερον ἀπελεουσαν re , quod Verbo ἐτρυνειν, quo proprie actio exprimitur, inducitur or. h. cf. cap. VIII exu. Ind. Θ 412 ino δε σφ' ἔννεπε μυθον reci, quod verbum μνεπειν sero demum in usum venit; cf.
94쪽
Ind. - 26 αυτ ὰρ Ἀθηνα'H et προ ριπιθον ειπεν rec propter particulam ατταρ cap. XXVI). Idem valet de ind. Θ 446 αυτὰ δ ἔγνω ησιν ἐν φρεσί, φώνησεν τε.Ind. Θ 496 μετηνδα reci, cf. cap. XII; exemplo fuisse videtur B 109. Concl. Θ 5 2: Eκτωρ ἀγόρευε recci, sing. dict. οῦ de ἀγορενειν verbo f. cap. XVIII. Hoc verbum libri auctor maxime praedilectum habuit.
Hoc carmen, quasi monobiblos, iam primo obtutu offendit propter amplitudinem orationum, ne dicam propter garrus litatem loquentium, quae ceteris Iliadis partibus deest. Porro mira cum simplicitate et ieiunitate coniungit auctor
orationes inter se et cum narratione; nam praeter formulas ex τον δε . . incipientes cumulat formulam es ατ'. Semel tantum locum concessit Verbo πιονεῖν. Accedunt suspecta haec: Ind. I 16 ῶς δυαρ στενάχων ἔπε' Ἀργείοι τι Φετηυδα reci contaminata ex Σ3239 4 δυαρυ στενάχυον μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν et ex formula: τῶ r' ἐρεισάμενος ἔπεα προόεσσι 'Ἀργείον τιθμετ ηεδα,
quae quidem bis tantum reperitvi: B 10 et Θ 496 De
Verbo μετηνδα cf. cap. XII. Ind. I 52 τοῖσι δ' ἀνιστάμενος μετεφώνεε . . . reci, cf. cap. XII.
95쪽
Ind. I 196 τω καὶ δεικνυμ νος προσενη cum uno Venuo S congruit. Respicias frequentiam particulae αντά in formulis I 206, 212, 15, 222 cf. cap. XXVI).
Ind. I 224 πλησάμενος δ' οἴνοιο μας δει δεκτ' χιίηα Tecta, ex Od. desumptum, ubi quater exstat: A1 ο 150;σ111 δεικανοων ἐπδεσσιν9: 1 121 δειδίσκ&το φώνησεν M. Concl. I 259 ῶς ἐπετελλ' Ἀσρων recci, quod adii mittitur verbum descriptivum cap. VIII): anal A 790: omnino totus complexus A 596-848 cum hoc de quo agitiu carmine affinitate coniunctus est ibi quoque eadem amplitudo orationum dis notanda est.
οφ ὁ δέ μετεειπε Μων ἱππηλάτα Φοινιξ δάκρυ ἀνα πρησας, περὶ γὰρ δίε νηυσὶ νωχαιευν v. 433 abundat et factus est ab interpolatore, qui intexuit
Concl. I 620 ε καὶ Πατροκλε ο ' ἐπ' οφ σι νευσε σιωπη interpol propter illud ο γε, quod anal caret; cf. quod in cap. XXIII de hoc versu notavi pg. 62). Ind. I 622 23 o- δ' ἄρ' AIας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ - θον δειπεν interpol. quod in medio versu incipit neque infra unius versus fines se continet, id quod efficitur inani appositione ἀντίθεος ελαμωνιάδης, qui abusus in sera demum arte epica observatur. anifesto hoc versu interpolator addi. tamentum suum cum vetustioribus versibus conglutinavit.
Locutio illa μετά μυθον δειπεν exstat F 303 Rob. g. 206);Υ114. 292 Ω 777 omnes recci). Ind. I 672 πρῶτος δ' ἐξερεειν reci propter Verbum ἐξερεείνειν cf. cap. XVII anal K 543 sim Ii 81 me 30 ):
μυθον ἀγασσάμενοι, μάλα αρ κρατερῶς ἀγορευσεν,
96쪽
Dolonia. Praevalent formulae abbreviatae incipientes ex τον δε ..., quarum provincia etiam in Odyssea maxima est. Inveniuntur autem in Dolonia 20 conci a ἔφατ' legitur 11 ' . aequae restant omnes fere legibus dictionis Hom. n om oboeodiunt. In conci R 72:ῶς εἰπων ἀπεπεμπεν ἀδελφεον ευ ἐπιτείλας partic. ς ἐπων poetae nimis debile videbatur, ita ut adi. ceret illud 4δ ἐπιτείλας Sim. 340 ἐπεν διεπεφραδε πάντως δ 767 κ 76 340. Ind. K 81 Ἀτρει δην προσσειπε καὶ ἐξερεείνετο μυθω recc. anal. ρ 505 cf. cap. XVII et supra ad I 672. Ind. ζ158:λἀ ποδὶ κινήσας, τρυν τε Ῥείκεσε, αντην manifesto ex aliis partim Odysseae versibus consuta est
In ind. Κ 190 91D . . . θάρσυνε τε μυθωκαί σφας φωνησας ἔπεα πτ ερό εντα προσηυχα,
v. Is 191, qui in uno cod. C exhibetur, iure a Christio spurius habetur. Locutio Κ 190 θάρσυνε τε ι θω plane sufficit, quin etiam sententiam I 191 supervacaneam reddit Sim. 3 233 τους μάλα θαρσυνεσκε παριστάμενος ἐπδεσσιν. Concl. Κ 240 ώς ματ', ἔδεισεν ὁ περὶ ξανθιν Μενελάιν offendit, nam 1 perraro post ς ατ idem subiectum retinetiu ;2 additin , qua de causa Agamemno illa verba fecerit, quod tali complexioni minus aptum est; nam eum de fratre timorem habere iam ex ipsa eius oratione auditores pers
97쪽
ceperunt. Itaque non miror, quod schol. A ἀθετεῖται -δ ἐν τη Ζηνοδοτου ην Κ 240 spurium ducunt. Ego tamen eum ex tam serae originis carmine eicere non audeo. Concl. 254 ῶς εἰπον γ' ἐδυτην recc. cf. cap. IV; sim. O 298. Ind. Κ 283 δευτερος αυτ ήρατο . . recci similis enumeratio F 191 reci). Concl. Κ 292 ως ἔφαν ευχομενοι sing. dici et
ad ις fis 3 6 si τότε ex Od. fluxit, ubi frequentissi.
ως ν άδ δ' ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί ira μοσσεν recci; cf. cap. IX ind. καί οι μοσσεν fortasse ex V 42 sumpta. Concl. Κ 352 ώς φάτο καί ' ἐπίορκον ἐπώριο τε recci ἐπίορκον μνυναι at significat periurium dareα, sed Hector hic cum iure iurando pollicetur aliquid, quod non eventurum est. Concl. Κ 349 αρα Bνήσαντε recci; cf. cap. IV. Ind. II 577 ου δακρυσας ἔπος ηυδα recci partici δακρυσας at non ad ἔπος νυδα adicitur.
τόν δ' με me πειτα Λόλων, ,πὶ δ' τρεμε γυια al. non exstat recci, quod praemittit auctor id, quod simul cum oratione fit; cf. cap. I g. 14. Ind. Κ 400 τον δ' ἐπιμειδήσας προσεφη reta,
98쪽
normae repugnat, quod post 13 καί non idem subiectum retinetur anal una Φ 233 recci) cf. cap. XXIII.
Ind. Κ 461 καὶ ε υχομενος ἔπος ηυδα SuSp., quod hoc uno loco partic. υχορ ενος significat orans, M. semper se iactans.
Concl. Κ 465 ῶς αρ' ἐφωνησεν ex Od. desumpta est; nam invenitur praeter I 276 interpol. non nisi in
offert cap. XIV. Ind. Κ 476 τον δ'' δυσευς . . . ιηι δεῖ δειξεν recci, quod mero verbo monstrandi inducitur or dir. cf. cap. VIII exu. Ind. K 540 Ουπω παν- εντο ἔπος, et, αρ' ἐλυθον αυτοί recta accurate haec dictio illustrata est in cap. I g. 5. at et 11 351, unde depromptus est, Κ 540. Certe consentaneum est ex his observationibus agi de novissimo carmine Iliadis neque pauca desumpta ess ex Odysseae usu loquendi. Idem statuerunt Rob. g. 501, Gemoli inmermae tom. XIV g. 55 seqq. alii. Agamemnonis aristia vetusta est exceptis his fere versibus: Ind. A 130 τώ δ αυτ' ἐκ δίφρου Ῥυναζε σθην reci, quod Verbo γουνάζεσθαι proprie non nisi motus exoprimitiiu cf. cap. VII exu. anal una O 660 partici lo. reci Rob. g. 149).
ῶς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοισι ἔπεσσιν ἀμείλιχον δ' ἔπ' ακουσαν
iam in capp. IV et XXI novissimae aetati assignata est. Idem iudicat Rob. g. 160. Concl. 592 ῶς ἔφατ' Ευρυπυλος βεβλημενος
recci, nam non solum additur subiectum τρυπυλος, sed
99쪽
Πάτροκλος δ' ἔτερωθεν ἀναίνετο In τε μυθον recc. propter Verbum ἀναίνετο cf. cap. XXIV. anal una
Ind. 785 σοὶ δ' ατω δ' ἐπετελλε reccii quod ponitur adverbium Id cf. cap. II),2 sim I 252 ἐπετnimo. Conet. A 790 ῶς ἐπετελλ' ὁ ἔρων recta propter verbum descriptivum ἐπιτελλειν cf. cap. VIII anal una
Ind. A 822 τυν δ αυτ ... ἀντίον ηυδα reci, cf. cap. XXI.
κTichomachia. Ind. Is 60 δη τότε ... εἶπε παραστάς reci propter particulas δή τότε, cf. cap. I anal E 454 Μ 210 in 722 omnes reci); plures in Od. Concl. Μ 80 οδ φατο Πουλυδάμας reci, quod additur subiectum ad ἀς νατο cf. ad E 495).
δή si τότ' ἄν μιιωξεν καὶ si πεπληγετο μηρώ Ἀσιος 'τακίδης. καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηοδα recci 1 propter particulas δη ἡ τότε, quae anal non nisi
in Od. habent, cf. ζ 217, 238: 423:2 offendit plenior illa descriptio gemitus et eius, quod agit Asius; I partici ἀλαστήσας cum indignatione at non additur
ad phrasin επος νυδα. 1 cf. etiam Ap. Rhod. I 676, 1091, 1289 II 242. 1201.
100쪽
offendit 1 ταυτ' ἀγορευων, quod plane abundat; 2 particula τδε, de qua ad Θ 97 verba fecimus:
I pronomen ταντα, cf. cap. II; verbum rπετειν, quod recens est, cf. cap. XVIII.
ἀμφοτ*ω δ' Ιαντε κελευτιοωντ' ἐπὶ πυργων πάντοσε φοιτήτην, μενος τρυνοντες Ἀχαιων. αλλον μειλιχίοις, αλλον στερεοισι ἔπεσσιν νείκεον οντινα πάγχυ μάχης μεθιεντα δοιεν
valde susp. propter nimiam abundantiam. anifesto imitatur auctor B 188 seqq. et is 232 seqq. Nihilominus non assentior Christio adnotanti ad Μ 266-267: ipse . . . deleverimα, quoniam totum pisodium serae originis est. Concl. Μ277:ῶς τώ γε προβοῶντε ριάχην ἄτρυνον Ἀχαιων
ῶς ἔφατ, ου ὁ Γλαυκος ἀπετράπωτ' -δ' ἀπίθησεν SuSp. propter particulam νδε, de qua f. ad Θ 97. Ind. Μ 42 αἶφα δ' ἐπ' Ιαντε προδει κήρυκα Θοώτην recta, quod mero verbo mittendi inducitur or dir. cf. cap. VIII exu. Ind. Μ 353 εἶθαρ ὁ προσηυδα rec propter particulam εἶθαρ quae duas anal habet PQ 19 707 reci). In ind. Μ408 κώλετο δ' ἀντιθεοισι λιξάμενος Λυκίοισιν