장음표시 사용
111쪽
In fabricatione armorum Ind. Σ38 et 2 reci, cf. ad E 218. Ind. I91: ειπε τε -θον reci anal. Η277; 647;
Ind. I93 τη, ' μείβετ' ἔπειτα περικλυτος Ἀμφιγυήεις reC. propter circumscriptionem Ἀμφιγυήεις; cf. cap. XXV. Concl. x 10 et καὶ π ἀκριοδμοιο πελωρ αἶητον ἀνεστηxec. 1 quod contra usum subiectum non sub versus finem
locum habet; 2 quod sane mira ratione Vulcani nomen circumii scribitur cf. cap. XXV.
offendit, quod contra usum Hom. participio νωμήσας for. mulae si εἰπων functio datur; nam Thetidem oratione demum finita Achilli audaciam instillavisse vix cogitari potest. Itaque vertendum Durch diese morte. Ind. I 0 100): μετεφη reta, cap. XII. In conci TVM7 si μαθ', or δ' ἐχάρησαν ἐυκνήμιδες Ἀχαιοί μῆνιν ἀπεμποντος μεγα θυμου Τηλεδωνος T 75 valde susp. 1 quod plane abundat neque Homeri est adnectere tales sententias; 2 verbi Ἀπειπεῖν significatio sic lossagem Vonet, Maus ebenα, apud Hom. singularis est; b inauditus est genet absolutus ἀπειποντος, de quo cf. cap. XXVII. Alia gravamina collegit eidemann g. 53. Quae cum ita sint, una cum Benileio eicerem hunc versum II, nisi
112쪽
totam versuum seriem novissimae aetatis esse scirem. Idem
αυτοθεν ἐξεδρης, ου δ' ἐν μεσσοισιν ἀναστάς, quo amplificatur ind. T 76: οἷσι δ καὶ μετεειπε. Ind. 100 τοι , σχομενος μετεφη reci offenclit τοι, quod tali loco anal caret.' De verbo recenti μετενηcf. cap. XII. Concl. 112 si ἔφατο recci, cf. cap. VII. Concl. 276 ῶς αρ' ἐπιο νησεν recci, cf. cap. XIV:
anal una inest. Κ 465 accedunt in Od. β 277 κ 229: 7 τ 29: H65, 86. Recolligens observationes quas fecimus de libri Trinitio 1-28 l), Odyssea demum aetati id originem debere mihi
Dulcissimi o. T 282-559 eiusdem poetae sunt ac naeniae Hectoris 2 23-776. Concl. T 301 . 338) ως ἔφατο κλαίουσα recα, cs cap. VII. Ind. T 304 δ'Ἀρνεῖτο στεναχίζων recci 1 quoes Verbum ἀρνεομαι unam tantum anal recci P habet: 2 quod verbo ρνεομαι sicut ἀναίνομαι praesumitur id, quod oratione quae sequitur continetur cf. cap. XXIV.D
illud ἀνεναίκατο apud Hom. sing. dici est et magis fabulam Romanensem olet e se Me ties alis und sprach). Ind. T 40 o δ αρ υ πο ζυγόφι προσεφη reci magna cum libertate adicitur, iubi equus verba fecerit. Concl. 418:ως αρα νον σαντος Ἐρινυες ἔσχεθον αυδ νi scit praeter formulam: η - ο γ' - λων .... 2 saepe in fabulis Romanensibus, 'e wehrte euisen ab. I Etiam in versibus T 405 07, ubi describitur, quid equus in loquendo fecerit, observamus indolem, quae differt a genuinae Iliadis breviloquentia.
113쪽
i. e. cum haec dixisset, Erinyes equum tem impediverunt, ne plura patefaceret. Genetivus φωνησαντος fortasse abii
solutus est cf. cap. XXVII). Non miror, quod . night et ammer et hom. Frage ΙΙ 69 eiciunt hoc episodium 398 40ω- 24, quod vigorem et alacritatem animi spirat: at id poetae ionico abdicandum esse negaVerim.
Ind. 15 Λιο ς δ' ἐξείρετο βουλήν recc. 1 propter verbum ἐξείρετο cf. cap. XVII):2 quod nobiscum auctor antea communicat, quid contineat or dir. cf. cap. XXIV anal una ν 127 sim. Bri πυκινῆν συνετο βουλήν. Ind. 86:τον δ' ατ τ' Αἰνείας ἀπαμειβομενος προσσειπεν recta, unam habet anat i 40 P variatur formula vulgaris τον δ' ἀπαμειβόμ=ενος προσεφη. Conci ci 4 ς αρα πιον σας . . .. Κυανοχαίτης rec propter rarissimam illam circumscriptionem Κυανοχαίτης,
τον δ' υ τ' Αἰνείας ἀπαμείβετο πιο νησεν τε
Concl. 318 αυτ αρ ἐπεὶ τό γ' ακουσε rec. 1 quod unum pronomen τό ad antecedentem orationem respicit, cum cetera omnia ad eum tendant, qui illa verba audit:
3 sim formula ταντ' ἀκουσας, quae in prosa oratione vulgaris St.
114쪽
ῶς Drio λίπεν . . ., ἐπεὶ διεπεφραδε πάντα
καὶ ... ἁλτο, κελευε δ φωτὶ κάστωreci, quod conci cum ind. conseritur in unam sententiam:
Concl. 6364 . 373): εἴς φάτ' ἐποτρυνων rec. propter additum partici ἐποτρυνων cf. cap. VI anal una Μ 42 reci). Ind. 364 65: Πέλεσσι δ φαίδιμος Ἐκτωρ κεκλεθ' ομοκλήσας. φατὶ δ' ἴμεναι ἀντ' Ἀχιλῆος valde susp. 1 quod in medio versu incipit; 2 quod antea nobiscum poeta communicat, quid in oratione insit φάτο δ' Iμεναι ἀντ' ἈχαῆοO cf. cap. XXIV:
Ind. 375 καὶ τοτ' ἄρ' . . . reci, cf. ad 237. Concl. 6379 ως ἔφαθ', Εκτωρ δ' αττις ἐδυσετο susp., quod post si ματ' adiungitur nomen proprium. Legi resp. ia' g. . vel ο δ αρα . . anal multae in Od. et in eiusdem aetatis partibus. Quae cum ita sint, una
cum Christio adnot. ad Y 81 affirmo 353-380
hodiemam formam interpolatori eidem debere atque o. antecedentes, etiamsi rudera veteris carminis latere non negaverim. Omnino non pauci o. ii libri initio Odysseae colorem praebent, ita ut eos Odysseae aetati assignandos esse veri simillimum habeam. Concl. I93 ῶς ἔφατ' ευχόμενος reci propter additum partici ευχομενος Christ sequens cod. rescriptum Syriacum scripsit compositum Ἀπευχόμενος, cum optimi
115쪽
quare decedamus ab optimorum codicum scriptura, praei sertim cum Verbum compositum ἐπευχομενος intra inodiactionum fines se contineat. Itaque iure Robert m. primendum dedit, ματ ευχομενος. Concl. - ind. 428 καὶ ποδρα ἰδων προσενήνεεν re , concreVit ex conci ἰ καί . . . et ex inductione vultigari τον δ' ἄρ' υποδρα ἰδών προσεφη προσεφωνεεν9. Contra Rob. g. IS.
Concl. - - ἄρμαινε μενων recta, quod Verobum descriptivum in conci exhibetur cf. cap. VIII anal.
ως αρα μιν Πριάριοι προσηυία φαίδιμος ιο ς λισσόριενος ἐπεεσσιν ἀμείλικτον δ' ὐπ' ακουσεν
susp. 1 offendit ubertas totius conclusionis; 2 interpolationibus tantum familiare est Verbum προ ναυδάω in concl.;J manifesto A 156 157 exemplo fuit: cf. cap. XXI: sim Z 1 4. Concl. Q 114 λ φατο, του δ' αττου illico . . . . reci adVerbium αντο al. non exstat nisi in Od. 703:
καί οι ἐπευχοριενος ἔπεα ερο εντ' ἀγορευεν
I Id quod Christ ad II commendat, ut eiectis versibus 13 159 ponatur in αρ'Ἀφη Ἀχιλευς, καὶ θων δολιχοσκιον χος non nisi dubitanter accipi potest, quod at nusquam subiectum adicitur ad - αρ' ἔφη.
116쪽
τον δ' ατ πηλεγονος προσεφωνεε φαίδιμος υιος
recc. 1 propter Verbum προσφωνεν cap. ΙΙΙ); 2 anal recc. IS, 120 191 cf. ad Z 14M: I propter circumscriptionem nominis proprii cf. cap. XXV. Concl. 161 ῶς νατ' ἀπειλήσας reci, quod additur ἀπειλησας cap. Ι); sim. 364 373 et al.
εἰ μὴ χωσάμενος προσεφη ποταμος α δίνης, ἀνωι εἰσάγιενος, βαθεη ς δ' ἐφθεγξατο Ἀνης rec. 1 propter ubertatem sententiae; 2 verbum φθωεσθαι, quo poeta fremitum et murmur undarum depingere conabatur anal habet recc. ubi par.
Ind. O 228 καὶ τοτ . . . rec. cap. Ι); ut saepius X his particulis interpolatio S 228-304 initium cepit. Concl. D 233 scit numen fluminis καὶ Ἀχιλλευς recta omni legi Hom repugnat, quod post a καί novum subiectum inducitur anal una AS . Ind. P287: οἶσι δ μυθων ἐρχε susp., quod ibi nemo est, qui pergat in dicendo, ita ut vertendum sit: mergiis das mori.α Concl. Q 298 τω μῖν ἄρ' si εἰποντε Valde SuSp., facta ad exemplar formulae vulgatis ε μῖν ἄρ ῶς mos ἀπεβη . . . sed ita ut duorum hominum verba comprehendat auctor cf. cap. Im, at unus tantum Neptunus verba fecit. Fortasse hac comprehensione S 298 exprimere studet poeta Neptunum simul prominerva verba fecisse.
An respicit O 2868 Sim. Κ 253.
l Itaque supervacaneum est id, quod enichen annal phil. V loe proponit, qui ex versibus Φ 22 et 233 coniunctis procudit
novum versum eo. εἰ- Ἀχιλενς δουρικλυτος ἔνθορε μέσσω, qua coniectura sane medetur Vitio supra notato.
117쪽
Concl. Q 361 νῆ πυρὶ καιομενος interpol propter formam ρῆ, quae non nisi apud epigonos anal habet. cf. cap. XI g. I. Ind. MD 367-368 αυτοὶ ο κ Πρην πολλὰ λισσόμενος ἔπεα εροεντα προσηυδα reCc. propter I αττάρ; 2 incipit ex medio verSu; I contaminata est ex formula vulgari ἔπεα πτεροεντα προσηυδα et participio πολλἀ λισσομενος, quod exstat E 358:
Ind. 1 377 αυτὰ ἐπεὶ το Κ κουσε reci, cf. adj318. Ind. D 393 καὶ νείδειον φάτο μυθον reci Veri bum φάτο l. apud Hom. ad conclusiones restrictum est;
171 ο 111 cf. etiam formulam sing. dict. φ 67 μετηυδα καὶ φάτο μινυθον apud pigonos saepiuS. Conci. O 42 reci formula tripertita; c cap. IX. Ind. O 27 4 δ' ἄρ' ἐπευχομενη .... ἀγορευεν
Ind. AIS: αυτ α Ἀπολλωνα προσεφη re , cs cap. XXVI. Ind. Q 480 νείκεσεν γοχεαιραν reci propter circumssctiptionem Τοχεαιραν cf cap. XXV. Ind. O 497 Aητώ δ προσσειπε διάκτορος Ἀργει φόντης reci, nam contra usum formula a nomine proprio μητώ accus. incipit legi resp. pronomen τόν Him respicias etiam illud διάκτορος Ἀργειφόντης. Ind. I 508' ἀνείρετο δ γελάσσας reci propter erisbum ἀνείρετο cap. XVII). 3l Qua de causa Christ secutus schol. A damnaverit ind. ATI:
non intellego cf. Φ 95 . 2 Tota pars inde a Go mira dulcedine excellit, quae paene artem lyricam olet et quasi si fabula Romanensis sit, animum tangit m einend
118쪽
τοὶ δ' αττε προσει- ευστεφανος Κελαδεινή rec propter artificiosam circumscriptionem nominis proprii,
quo genere dicendi omnino plena est haec theomachia si 385-525), quae non vetustior est quam Odyssea cf. cap. XXV. Concl. G14 ιδ ο μῖν τοιαυτα προς ἀλλήλους ἀγορευον rec. cap. III). Et hic quoque ea comprehenditur ipsa interpolatio theomachia). xΙnd. 7 αυτ αρ . . προσηυδα reci anal α 156 β 399 etc. cf. cap. XXVI. Ind. X J7 τόν . . . ἐλεεινὰ προσηυδα reci legi resp. participium ad προσηυδα additum anal deest. Concl. X 77 si' Ἀσρων reci, nam 1 subiectum contra usum statim iuxta verbum is positum est anal.
2 contra omnem usum in sequenti sententia πολιάς. . . ελκετο idem subiectum retinetur.' Ad X 78 ου δ' Ἀτορι θωμον ἔπειθεν quod al. statim
recta cf. cap. XXI et ad 136 97.
selette sic die Jungfra aus thres Vatem ni undisingsum erbe, dasgotiliche Gewand. Si aber Eo thr Vater, de Κronide, an sic undfrane mi sinstem Lachela.. Sane dulcis imago, sed artis recentissimae.1 Vertenda est illa sententia A 77 oso prach e -- de Greisl Auctor enim misericordiam nostram excitare studet. 2 Quare Christ eiecerit inductionem Arai: καί λιι δακρυ χέουσα μεα πιεροεντα προσην non capio. Jure ob nihil mutat.
119쪽
Concl. X 131 ιδ ἄρμαινε μενων recta, anal una P 64; cf. cap. VIII.
ως ἐπων ἄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην mi δ κατ' Ουλυμποιο καρήνων ἀίξασα offendit, quod non nisi participio ἀίξασα scit. Ἀμνη)subiecti mutatio indicatur anal una o 87 ῶς εἰπων . . παρεπεισεν, βάν . . cf. etiam M. Rhod. II 35. Conci a 224 ώς φάτ' Ἀθηναίη o δ' ἐπείθετο, χαῖρε δ μωrec. formula tripertita cap. IX); concl. ως φάτ' ηθηναίη iteratur is 104 ορκέων συγχυσις) II, 4s. Conci a 247 ως φαμεν et καὶ κερδοσυνη recc.
quod additur. Ind. 355 τον ὁ κατα γνησκων προσεφη reta, nam pro usitato ἀπαμειβομενος ponitur illud καταθνησκων, cui 364 respondet καὶ τε κνωτα. Conci a 361 ως αρα μιν εἰ ποντα τελο . . reta,
cf. ad Π 855 et cap. I g. IS. De concl. 39S: a si καὶ Εκτορα δῖον ἀεικε μηδετο εργα valde suspecta iam optime iudicavit meideman g. 26 et 2 seqq. anifesto alterum hemistichium ei originem debet, qui interpolavit A 395-fin.
πάντας ὁ λιτάνευε κυλινδόμενος κατά κοπρον ἐξ ονομακλήδην νομάζων ανδρα καστον
reci propter ubertatem totius sententiae a 41 fortasse ex A 774 et 2 40 contaminatus est A Al fortasse ex K 68 fluxit. Conci a 429 - 43 et 153 ως ἔφατο κλαίων κλαί-m reci, cf. cap. VII et ad T 429.8
120쪽
Ιnd. 497 . . νειδείοισιν ἐνίσσων recc. 1 propter
o χθ ήσας δ' αρα εἶπε ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα ποντον anal nuSquam contaminata esse videtur ex :, 403: χ νησας ' ρ εὶ ε . . . T 257 . . . ἰδων εἰς τρανον ευρον E 771 . . . ἐπὶ ο νοπα ποντον. Concl. I 161 ατταρ ἐπεὶ τό γ' ακουσε . . . reci,
l De altero hemistichio f. legiste in progr. gymnasii Fuersten Waldensis a. 1881 Duendier Hom. Untem. g. 329 Gepperira g. lta seqq. denique eidemann g. 1 seqq.