장음표시 사용
101쪽
Ex parte personae assumentis. ps PAR IV. t a Adde , quod non ideo praecise natura sit mediate incarnata , quia est realiter idi ni j ficata Uerbo sed ut habet S.I h.hic q. s. a. a.ad I. quia ab eo non differt supposito. Quam ob causa madhuc diceretur mediate incarnari dicet ab eo realiter differret ex eo praecise quod incarnaretur suppos inm , cuius est natura , ideo enim vere incarnaretur natura angelica, quamvis supponatur realiter distincta a sua subsistentia , si huic uniretur natura humana.
Cum igitur Pater D spiritus S. supposito differant a Verbo, non possunt dici mediate incarnari, eo quod natura ut est in supposito verbi, sit mediate
i 3 Dices r. Natura divina communicatur Filio, eidem non eommunicata Paternitate : ergo potest secundum se immediate uniri humanitati, eidem non unitis personalitatibus. R. N. sequel. disp. est, quod inter persones states divinas & humanitatem nulla sit oppositio, ratione cuius,na tura per unionem humanitati communicata, eidem personalitates non communicentur:at vero inter personalitates divinas sit realis oppositio, ratione cujus perfunalitates non possunt per identitatem communieari Personae sibi oppositae licet ei natura communicetur .i ι Ideo autem Uerbum non facit humanitatem formaliter referri ad Patrem & Spiritum S.licet ei uniatur fecundum proprietatem Personalem, quae est formalis relatio ad Patrem & Filium : quia illa Verbi relatio non est relatio informans, cuius pro prium est referre suum subiectum , sed solum est relatio terminans persorialiter, cuius proprium est referre solam Personam quam constituit, non autem naturam quam terminat.
Hine etiam naturam divinam, quam per idenritatem terminat, non reddit formaliter relatam ad Pa.
trem & Spiritum S. sed solam Personam Filii, quam
cum illa constituit . . iDiees a. bene sequitur: Deus cre r. Fui est v πω In hae pro. ergo Fil/us creat : ergo etiam bene sequitur : Deus positione a stimis humanisalom, Pater es Deus, ergo Parer a - Deus creat ν
102쪽
ORS IV. 96 C. 4. s. r. Modus unionis vetia dis hi. mu hum4vito em: R. N. seq. dispest, quod in poste-buitur , non riori sellogismo ly Deus quod est medium ι nonia hae Deus distribuatur, in priori vero distribuatur: cum enim
assumis. absumera humanitatem non eonveniat Deo ratione
sui, sicut ereare, sed ratione Personae verbi, non potest dici omne quod est Deus assumis, sicut recte dicitur,
Potest natu- i s. Si in Deo detur subsistentia communis, ν - 2, s.ssiar' test Per eam natura Divina ut abstracta a tribus Pertiam eommu laniS sed prout est hic Deus,immediate humanitatemnem. fi detur terminare. Ita suar Tan .contra Ua'. Becan.
immediate Prob. quia subsistentia communis si detur, est eambu Rnix3- vera & proprie dicta subsistentia, quam relativa:ergo η xςx si relativa possit immediate humanitatem terminare, etiam id potest absoluta, sic quemadmodum Dei tatem , in ea hypothesi i vere facit subsistere, seu exi. stere per se,licet cymmunicabiliter,ita idem praestet humanitati: eo casu hic Homo Deus ex illa unione immedite exurgens, non esset proprie Persona, si ut nee Deus ipse per illam subsistentiam communem &absolutam , habet esse personam. Dices : CC.&PP. non agnoscunt aliam unionem substantialem possibilem quam in natura vel persona R. t. inde, ut summum habetur non dari in Deo subsistentiam absolutim & communem, ut docui par. I. pag. 222. num 268. a Dici potest cum Suar. Unionem terminatam ad subsistentiam commv. nem reduci ad unionem in persona ; quia subsistentia illa communis est quaedam inchoata per. sonalitas 3 eum iuxta suos Authores , conferat unum ex iis , quae Propria sunt personae nempe existere per se , non tamen alterum, quod est existere incommunicabiliter. t 6 Posito autem quod non detur subsistentia ' ' absoluta , non potest natura Divina immediate assu.e iram mere aut terminare humanitatem . Ita Bonav.Suar. Ua'. contra Arga nt. Val.Praepos. Prob. quia neque id potest ratione existentiae, ut
nvia qu3 volunt quidam Thomistae s cum enim , ut suppono '' αLa.- ex Μetaph. existentia non distinguatur ab e Mntia, tiali exue implicat rem existere per existentiam alienam .etiam
103쪽
Ex parte personae assumentis. 9 PARS IV. increatam : neque etiam ratione sui,seu sub ratione essentiae vel naturae 3 quia, quod exurgeret ex illa ' unione , utpote substantiali, erit ens substantiale num per se. unum per se. & non esset , neque enim esset unum in natura, cum ex Pluribus naturis completis non possit fieri ens unum in natura ; neque in persona aut subsi. stentia, cum natura ut praecisa a q uavis subsistentia non possit dare subsistere, seu e se personae, ergo nullo modo esset unum Per se, cum ens unum per se
in genere substantiae adaequa te dividatur in unum in natura & unum in persona, seu subsistentia. ii 77 Non est tamen cur negetur posse humanitatem de potentia a bsoluta uniri Naturae Divinae unio- ,. hu . . ne accidentali non faciente unum per se substantia. naturam hv. le, sicut potest uniri alteri naturae creatae r in tali mana muniri enim unione nulla apparet repugnantia. Idem lan v tiendum est de accidentali unione eum attributis, sic φης. iut ea mediante humanitati non tribuantur effectus ti . . . ' ι' formales illis attributis proprii. - num per m i a Quod si agatur de unione per quam huma- repugnatia. nitas accipiat effictus formales attributis proprios u dicendum est l. certum esse non posse humanitatemuniri Divinitati sub ratione vitae primae aut secun- -' am .i
dae sic, ut per eam constituatur vlven S in actu Pri- vati item im. mo, vel secundo v. g. potens intelligere aut actuali. mensitati ad.
ter intelligens: cum enim vita secunda sit essentiali - . BQΠter actus moventis se ab intrinseco & vita prima principium intrinsecum tali saetirs; impossibile est, eis sum pitui vita, sive prima si ve secunda habeatur ab extrin- tem ejus vir. seco quantumvis infinite perfecto. tua Iem , seu
a. Non posse etiam uniri Divinitati sub ratione in v d ne ad immensitatis aut aeternitatis, saltem adaequate, sive t via... sie, ut accipiat effectum formalem adaequatum ha inimalem. rumperfectionum; quia talis effietus tepugnae li.
Dixi adaquato , quia mihi hactenus nulla ostensa est repugnantia cur non possit uniri istis attributis sumpt is inads qu.ite id est, secu dum aliquam
eorum partem virtualem, seu in ora ine ad formalem
effectum partialem,illis proprium 3 ita ut humanitas sit hic v. g. per quod uniatur Divina: bnmensitati ue
104쪽
PARS IV. ς ' C. 4. 3. Modus unionssexistenti hic & forrnaliter facienti Deum exisse re hic seu preci se ut aequivalentis ubi cationibus ex essentia sua ubi catum coniti tuens hic, & non alibi . Iaem die de 3. Posse Deum uniri creaturae sub ratione omni iaunionis eum potentiae per unionem creaturae ad omnipotentiam )mnipnten- cum ex presso decreto concurrendi ad omne id, quod μ' - creatura voluerit facere: in eo enim, ut recte Amic. nulla apparet implicantia , eo autem casu creatura
non posset dici omnipotens simpliciter, & substanti ve cum id importet omnipotentiam ab intrinseco sed solum adiective, & secundum quid : ex his.
Patet probabiliter non repugnare naturam divi. nam accidentaliter uniri subsistentiae creatar,licet ei repugnet uniri in unitatem per se sive sic, ut per illa fiat subsiliens, ita enim natura divina compleretur,& perficeretur a creatura, quod implicat, pro his V Amic. Disp. i . seel. o. & Io. Possunt plu- 179. Possunt plures personae Divinae simuI ean- es Perionae dem numero naturam immediate assii mere ita S Th. is es' 'φ. . Caiet. Suar. vasq. & alii communissime contra eam assume Scor. Ricard. Alberi. Ad quos valde propendet Lugo
in unitate Prob. quia nulla apparet implicantia neque exm i0Πη parte personarum assumentium in quibus aequalis
uοῦ Antii: virtus assumendi, & compossibi jitas subsistendi' εμ ' in eadem natura cum de facto subsiliant in eadem divinitate; neque ex parte naturae assumptibi Iis, in qua est potentia obedientialis ut possit a pruribus assumi, sicut in materia, ut possit pluribus formis to. talibus informari.
opitee kd; Confirm- eadem divinitas simul naturaliter sub vini , . h. sistit in tribus suppositis , ergo etiam id potest hu-turaliter i. manitas supernaturaliterr licet enim naturae divinae
pluribus per. ob suam infinitatem ita proprium sit pluribus sub nis subsi- sistentiis terminari essentialiter & per identi ratem it xς cum pluribus subsistentiis realiter inter se distinctisue id nulli creariira communicari possit, non e litamen cur naturae creatae communicari non possit plu-
ribus lubsistentiis terminari accidentaliter, & per Potentiam obedientialem. Ansel.
105쪽
Ex parte personae assumentis . . 99 PARS Ansel. l. a. Cur Deus homo c. 9. Nobis non adver-
latur, ibi enim solum vult non posse plures personas eandem naturam assumere, sic , ut ex illa assumptio. ne resultet una tantum persona , quod patet dum ex eo quod addat ly in unitate perso , tum ex ejus scopo qui est probare Patrem & Spiritum s. non assumpsisse humanitatem eo quod in Christo sit unica persona , & una persona non possit resultare ex natura pluribus personalitatibus terminata. igo. Igit ut in casu huius conclusionis i. non ess t Eo easu esse
unica persona,sed multiplex pro multiplicitate subsistentiarum, quarum singulae tribuerent esse perso P qnale sibi proprium. Unde eo casu idem effeetus quod th ubsist is
tamen absolute non repugnat) non Penderet a Pluri tiatum. bus causis totalibus ; non enim eadem persona ,quia, ut dictum elli non esset unica non etiam eadem natura ; haec enim non pendet a subsistentia nisi im-Proprie, &a posteriori . a. Humanitas terminaretur in supposito Ver' Humanitasthi, adeoque in eo sisteret& non progrederetur ul- completa per ferius, hoc sensu, quod acciperet ultimum com stbsisten-plementum substanti alea subsistentia Uerbi, sicut, .i V hi quatenus habens istud complementum, non foret ErimhIesi g,
ulterius complebilis ; non tamen sensu, quod fie' materialiterιtiam spectatae materialiter & secundum se, repu' m,n forma lingnaret aliud complementum similiter ultimum in ter ut complefungenere ab alia subsistentia simul accipere, quo casu ulterius complementum superveniens non ad- pi 'ἡ ' veniretenti completo formaliter ut completo, sed advenis et ea. solum completo materialiter & specificative, id ii completo eis non naturae ut suppositatae, sed naturae, quae est Draxem liters suppositata in quo nulla est repugnantia; quia ut t*kM-l recte Marti non, hypostasis reddit ultimo sillens &incommunicabile alteri ut terminanti solum suppositum duod constituit, non naturam quam ter minat& cum qua illud constituit . ut patet ex personalitate Patris in Divinis, quae solum Patrem redindit incommunicabilem , non divinitatem , cum qua suppositum constituit. isi. Si Pater assumeret humanitatem , prius assumptam a Verbo, necessario mediate assumeret Q G a omnia
106쪽
PARS IV. 1 oo C. 4. 6 i. Modus Unionis si ν, . ,r D mnia'ς istentia , quae Pertinent ad esse naturae,siim is his. non tamen unionem hypostaticam cum verbo, Semanit, Em ' alia pertinentia ad aliud esse personale : cum enim
assumptam illa nullum habeant ordinem dependentiae ab ata Verbo, n n sumptione , non est cur natura assumpta dicantur a Rprpyx rς b stimi. Quamquam varii admittant, nec improbanem multo biliter , eo casu unionem humanitatis ad Verbum arni nux pet- Patre quidem mediate assumendam, non tamen i p., ver. Iam personam Uerbi, quia nullo modo inexisterethi. humanitati a Tumptae. iga. Si tres personae Divinar a ssumerent ea mdem εο ς ς' . humanitatem , criretur communicatio idio ma id se, relatum tum inter hunc homine in &hunc Deum, in praedi- inter hune Catis essentialibus , & communibus 3 item inter hominem Ad hunc Hominem & tres Personas etiam in praedica-hu's Deum tis notionalibus , quia ab illis non disterret supposi-hη'ς to: non vero inter Ipsas Personas in praedicatis persona, his, lanalibus : quia Personae adhuc inter se differrene
inter ip&s supposito. personas. Unde cum radix communicationis idiomatum sit identitas suppositi, eo casu non magis personae inter se communicarent quoad idiomata personalia ob unionem cum eadem natura, quam iam communicent ob identitatem cum natura Divina . .
Quare in ista hypothesi, fallax esset hie sellogis
mus : hie homo est Pater , his Homo est Filius , ergo Filius est 'a εν : sicut ille , hie Deus e F Pater, M-lius est his D us , ergo F. lius est Pater : cuius ratio est, quod medium nempe hic homo qui in ea hypothesi, ratione pluralitatis suppositorum est terminus aequivalenter universalis, sicut de facto est, his Deus, non distribuatur, & in majore supponatur determi. nate pro una Persona. in minore pro altera. si pathe H g Si Pater esset incarnatus ex B U ex qua Fi. eme inear. lius est incarnatus, Pater aeternus effet Filius Matris
napus ex B. sui Filii, &consequenter frater sui filii, non ideo ' i ' tamen B. U. esset simul Α via & Mater Christi &
h. iis , Christus simul Nepos, & Filius B. Virginis i quia
B. U. Avia B. Virgo non esset Mater Patris, spectati secundum Fiiij. eam naturam, secundum quam est Pater Filii, non enim ei communicasset naturam Divinam, secun
107쪽
Εx parte. personae assumentis . . isi pAllo iv, duinquam ab aeterno genuit Filium, sed sollim humanam , quae nullo modo esset principium genera tionis aeternae , qua Pater genuit Filium: ac proinde B. Uirgo non esset ullo modo principium mediatum Filii & consequenter nec ejus A via. V. similia apud
i8 . Posito quod in creatis detur subsistentia distincta a natura quae per concreta substantiva aliquomodo importetur in recto, & quod ly homo in ca dem prorsus significatione dicatur de nobis & de Christo, haec videntur dicenda. ii. Si plures Personae Divinae simul assumerent s; hius,
eandem numero humanitatem , compositum inde Pessonae di. exurgens esset tantum unus homo . Ita S. Tho m. vinae assu- ISuar. Vasq. dc alii contra Marsit. Gabr. Prob rex ge- merent est. nerali regula tradita a D. Tho. t. p. q 36. a. 4.&q. 39. 4ς
a. 3. quod concreta substantiva ad pluralitatem te. quirant pluralitatem sul principalis signincars , & homo. explicui, qualis est natura humana respeetu hujus concreti, homo, quae in nostro casu esset unica , ergo &c. a. Quia in Divinis tres Personae sunt ii nus Deus ob unitatem naturae, sicut Pater & Filius unus Spirator propter unitatem virtutis spirativae . Ergos militer in nostro casu &cis s. Eo tamen casu essent tres habentes humani-tatem, sicut In Divinis tres sunt habentes Divini ire, habenatatem non ideo tamen tres Homines 3 licet enim tes humani Homo idem sit quod Dabens Humanitatem, quoad rem ad leo
significatam, non est tamen idem quoad modum ' significandi . Cum I mo significet substantive . & zi ''i'. 'B.bens humanitatem adiective, quae diversitas sussi. iiii, 'attei cit ut in nostro casu signum pluralitatis possit tribui buta adieAi- habenti humanitatem, &non homini . quia dum vo appellae tribuitur adiectivo , appellat follim suppositum ; λ μ dum vero substantivo , praecipue formam, quae in nostro casu est unica humanitas. praeeipue 'Ratio autem istius disterent jae adiecit votum a formam. substantivis haec communiter adfertur ex s. Thom. Q 39. a. 3. quod nempe adiectiva significent formam per modum adiacentis seu accidentis , accidens autem sicut suum esse habet in subiecto, ira suam unita. ici a rem
108쪽
'ARS IV. io a C. 4. f. t. Modus unionistem aut plura litatem,s diem quoad nos,fumat a sub iecim , de consequenter et iam concreta adiecti ve si .gnificantia ; at vero substantiva significent formam per modum subsilientis , seu constituentis primum esse; subsistens autem, sicut habet esse in se & non in alio, ita unitatem aut multitudinem habeat a se, & non ab alio : atque hinc fit ut substantiva accipiant tuam unitatem a forma & etiam multipli ' citatem saltem principaliter . Item est Hinc in nostro casu esset aliud & aliud suppositum
aliud α - naturae humanae , non tamen alius & alius homo:
I vd supp06- quia licet di, quoad rem fit idem quod suppositum
humina , naturae humanae,& pro eo lupponat in recto. non est non tamen Omen item quo Id formale significatum ut patet ex alius Statius : uale tuus, dum apponitur homini, non so-h imo, qaia lum de lignat alietatem suppositi, ut dum praefigitur' s.; u ' su 'posito naturae humanae , sed etiam humanitatis, homiri d si qua δ' homo distincte significat quamque ideo solam
gnat alieta- assiciunt SP determinant numeralia & demonstrativatem etiam dum lymnuntur huic voci homo; unde hi termini, ipsius natu aenus Hama , , e mmo , sic sunt resol vendisvis um ' lita Motur, vel bηjus seu ra hum rixa : non vero sic, unumsu . ' -mιtum , vel bre sust, 'itum natura humana. Quod patet ye 6ι, rue in ly Dtur, licet enim recte dicatur esse unicus Deus, suppotito un non tamen bene dicitur esse unum suppositum Daltaris,
de plures sed bene suppositum unicae Deitatis. Vnde plures personae in nostro casu essent unus Didem homo , Homo,sicut Personae Divinae sunt unus & idem sevi tres pe t Deu non tamen unus & idem simpliciter e cuius sonae divinae ratio est quod adiectivum unus. idem. & similia adfunς ussus jective sumpta, dum ponuntur simpliciter, assicia sti & determinent ipsum suppositum .' formam vero dum adiunguntur termino substantivo . t 86. Si vero una persona allu meret plures huma nitales, videtur probabilius quod in eadem hypothes etiam tantum esset unus homo ita contra Vasq. A mic. Pere Σ&c. SuareZ, Val. Sulv. Lugo& alii communius Cum S. Th. hic q. a. r. ad ubi hanc conitu fionem aperte tradit, & contrarium, quod docueratin 3.Dist. .q. a. a. b. ad a. tacite revocat tamquam mi
nus consorme usui communiter recepto,in quo cum in
109쪽
vxv me personae assumentis . , io 3 PARS IV. ξn modo loquendi sequendus sit usus communior merito fundatur haec regula,quod ad unitate cocreti substativi tussiciat unitas formae vel suppositi ; at vetato ad pluralitate simpliciter, importante negabilita.
tem unius de altero requiratur utriusq; multiplicitas. Prob. i. quia isto casu constitueretur unicum sup- Si una Per. politum: atqui juxta communem modum loquendi. sona sume
suppositum non dicitur simpliciter plures res sub ali. pinv ς
qua denominatione,quam vi S habeat plures formas annibus oritur denominatio, ut expresse habet S.Th. eonstituerensu p. & probat ex eo quod homo duobus vestimentis tur plures
indutus non dicatur duo vestiti, sed solum unus ve- homjR destitus,& habens plures qualitates aut artes,unus quaia sς Viςen iis , aut unus artifex: quod non solum verum est, ut ἰὼ hu ah contendunt adversarii, in adiectivis &substantivis tum, quia aee identalibusa id est . significantibus formam acci. tune unicum dentariam ut artifex ; sed etiam in iis,quae substanti suppositum, ve significant, ut Pater in Patre aeterno qui secundum 'μ 4 , 'Raliam rationem est princj pium generationis , &se 2ρνimul. cundum aliam spirationis 3 nec tamen dicitur duo tiplicitate principia , sed unum principium utriusque processio sermarum snis : cum tamen principium significet substantive: aqvm. d alioqui enim non esset, cur PP. & CG tam constan- ''- Ελ .
ter negarent tres Personas esse tria principia creatu. homo enim rarum cum adiective dici possint tres creantes. duabu vestiis . a. Quia , si una persona cum tribus huma bus indutus nitatibus constitueret tres homines, etiam cum dua. dici inquit
bus animalitatibus constitueret duo animalia , & ἡh rid clis 2 consequenter cum duabus naturis viventibus duos stu, I du,
viventes, quod dici nequit: cum in Christo sit una bus naturis Persona cum duabus naturis viventibus , de tamen viventibus non lunt duo viventes: alioqui enim,designato uno, D'' . p' ς' possist dici ; hoc vivens Πι lucre t , scilicet Deu S, non ..hie,' d. eest illud υitiens vita creata. scilicet homo , adeoque in .ieem ne,
in Christo posset dici homo non est Drus , & contra , gabiles. quod est haereticum. i 88. Dices cum Perea & Amico quamvis in Christo admitti possint duo viventes substrative non sequitur posse unum negari de altero; quia inter se non differunt supposito , quod tamen necessario requiritur ad negabilitatem unius de altero ; quia, G cum
110쪽
PARS IV. 94 C. 4. t. Modus unionis
potius entitas, quae est essentia ut identificata pers nalitati verbi, terminet unionem,adeoque sit incarnata, scilicet mediante personalitate,medio, natura, ut est in Filio, solum ratione aut virtualiter distincto , modo explicato Par. l. Pag. p . n. Z8.&Pag. 191.
Non potest ε ι' o. Non potest tamen essenti aut natura Di vina tamen sim- simpliciter dici unionem terminare aut esse in arnain Niςixςr disi ea qu ia nomine naturae aut essentiae, simpliciter di si- '' gnatur entitas divina prout est in tribus versonis illi Lque identificatur isse incarnata et quod falsum eli, alioqui enim tres Personae essent incarnatae. Quare licet quod convenit uni identificatorum, etiam simpl iciter conveniat a Iteri, quando identificantur inter se realiter idaequate, hoc tamen non est universaliter verum,quando solum identificatur rea liter in adaequate, qua solum ratione essentiam Divinam personalitati Verbi identificari patet ex dictis
. Par. l. locis n. Praecedenti citatis.
Adde iureta plerosque ΤΤ. in materia de Trin. sufficere distinctionem rationis 3 aut virtua Iem , ut quod uni identificatorum realiter competit. alteri
non conveniat,v. g. ut essentiae Patris conveniat com-
Dd ς Vn munieari, non eius personalitati a personalitati Filii ii' ' bis, is coniveniat Produet,non eius essentiae. inadaequate. 171 Quod convenit naturae ratione sui praecise seu seu prout sumptae secundum se. & adaequa te convenit omni- identificatur bus personis, ut bonitas &c. non vero quod solum α. I P convenit naturae sumptae in adaequate, ut ea in aliqua eou kenitam persona, seu ratione identitatis cum una ex Personis. nibus per a Ratio est l. quod sicut ista identitas naturae cumnis quia si- una ex personis non convenit aliis personis , ita nec Lux dentitas illa, quae naturae eonveniunt ratione isti iis identitatis una' ἡ a- quod ea , quae conveniunt naturae solum ratione soni, ' is vi uniuS personae, sormaliter ut talis, ei solum conve- convenit a. niant racione eius . per quod persona illa formaliter tris persenis aliis opponitur relative ; iam autem manifestum est, ec illa id quod convenit uni oppositorum ratione eiuS Per, hiώh ''-Bru aliter opponitur a Iteri,non posse illi alteritione istiti, opposito convenires licet utrumque eidem naturae identitatis . identificetur.