장음표시 사용
111쪽
Ex parte personae amamentis. ps Pos IV. t a Adde , quod non ideo praecise natura sit mediate incarnata , quia est realiter ident j ficata Uerbo sed ut habet S.I h.hicq. . a. a.ad I. quia ab eo non disseri supposito. Quam ob causa madhuc diceretur mediate incarnari uelicet ab eo realiter differret ex eo praecise quod incarnaretur suppositnm , cuius est natura , ideo enim vere incarnaretur natura angelica, quamvis supportatur realiter distincta a sua subsistentia , si huic uniretur natura humana.
Cum igitur Pater & Spiritus S. supposito differant a Uerbo, non possunt dici mediate inearnari . eo quod natura ut est in supposito verbi, sit mediate
i 3 Dieest. Natura divina communicatur Filio, in Dikina eidem non eommunicata Paternitate : ergo Potest possit eom- secundum se immediate uniri humanitati, eidem munieari Fa. non unitis personalitatibus. R. N. sequel. disp. est, ii ν Paxe se quod inter personalitates divinas & humanitatem
nulla sit oppositio, ratione eulus,natura per unionem nieata. nomhumanitati communicata, eidem Personalitates non potest inmedicommunicentur:at vero inter personalitates divinas immediate
sit realis oppositio, ratione cujus personalitates non uniri hum o Possunt per identitatem communicari Personae fibi ' ' oppositae licet ei natura communicetur. i 4 Ideo autem Uerbum non facit humanitatem formaliter referri ad Patrem & Spiritum S.Iicet ei uniatur fecundum proprietatem Perlonalem, quae est formalis relatio ad Patrem & Filium et quia illa Uerbi relatio non est relatio informans, cuius pro prium est referre suum subiectum sed solum est relatio rerminans personaIiter, cujus proprium est referre solam Personam quam constituit, uon autem naturam quam terminat. Hine etiam naturam divinam, quam per idenritatem terminat, non reddit forma liter relatam ad Pa.
trem & Spiritum S. sed solam Personam Filii, quam
cum illa constituit. ιι Dices a. bene sequitur: Deus creat. Fuisl est o F, In hae pro. ergo Filius ereat et ergo etiam bene sequitur : Deus positione sumit humani tom, Parer est Deus, ergo Parer a - Deus creat s
112쪽
buitur s nonia hae Deus assumit. Potest natu- .ra Divina
humanita tem termina.m. Non tamen
immediate per seipsam. Ruia quae exilia 'i ae substan. tiali mur.
96 C. 4. s. i. Modus Unionismis humanitas em: R. N. seq. dispest, quod in posteriori sellogismo ly Deus quod est medium ι non distribuatur, in priori vero distribuatur: cum enim
assumere humanitatem non conveniat Deo ratione
sui, sicut ereare, sed ratione Personae verbi, non potest dici Omna quod est Deus assumit, sicut recte dicitur,
Omne quod Ur Deus erear.ique. Si in Deo detur subsistentia communis, potest peream natura Divina ut abstracta a tribus Personis sed prout est hic Deus,immediate humanitatem
terminare. Ita suar Tan .contra Ua'. Becan.
Prob. quia subsistentia communis si detur, est tam vera & proprie dicta subsistentia,quam relativa:ergo si relativa possit immediate humanitatem terminare, etiam id potest absoluta. sic quemadmodum Dei tatem , in ea hypothesi i vere facit subsistere . seu exi. stere per se,licet c0mmunicabiliter,ita idem praestet humanitati: eo casu hic Homo Deus ex illa unione immedite exurgens, non esset proprie Persona, si ut nec Deus ipse per illam subsistentiam communem Mabsolutam . habet esse personam. Dices: CC. & PP. non agnoscunt aliam unionem substantialem possibilem quam in natura vel perso na R. t. inde, ut summum habetur non dari in Deo subsistentiam absolut .m de communem, ut docui
Par. I. pag. zzz. num 268. ae Dici potest cum Suar. Unionem terminatam ad subsistentiam commv.
nem reduci ad unionem in persona ; quia subsistentia illa communis est quaedam inchoata Per. sonalitas 3 cum iuxta suos Authores , conferat unum ex iis , quae Propria sunt personae nempe existere per se , non tamen alterum, quod est existere incommunicabiliter. 176 Posito autem quod non detur subsistentia absoluta , non potest natura Divina immediate a flamere aut terminare humanitatem . Ita Bonav.suar. Ua'. contra Argant. Ual .Praepos.
Prob. quia neque id potest ratione existentiae, ut volunt quidam Thomistae a cum enim , ut suppono ex Metaph. existentia non distinguatur ab essentia, implicat rem existere per existentiam alienam .etiam
113쪽
Ex parte personae assumentis. 97 increatam e neque etiam ratione sui,seu sub ratione essentiae vel naturae 3 quia, quod exurgeret ex illa unione , utpote substantiali, esset ens substantiale unum per se. & non esset , neque enim esset unum in natura, cum ex pluribus naturis completis non possit fieri ens unum in natura ; neque in persona aut subsi. stentia, cum natura ut praecisa aqua vis subsistentia non possit dare subsistere, seu esse personae, ergo nullo modo esset unum per se , cum ens unum per se is genere substantiae adaequa te dividatur in unum in natura & unum in persona, seu subsistentia. /i 7 Non est tamen cur negetur posse humanitatem de potentia absoluta uniri Naturae Di vinae unione accidentali non faciente unum per se substantia. PAR y IV.
te, sicut potest uniri alteri naturae creatae : in tali mana muniri enim unione nulla apparet repugnantia. Idem sen Divinae u tiendum est de accidentali unione cum attributis, sic ut ea mediante humanitat I non tribuantur effectus siestate v. formales illis attributis proprii. num per lari s Quod si agatur de unione per quam huma- repugnatia. nitas accipiat effectus formales attributis proprios 'e' τ m u
dicendum est l. certum esse non posse humanitatem που uniri Divinitati sub ratione vitae primae aut secun in vidae sic, ut per eam constituatur vivenS in actu Pri- vat. item im. mo, vel secundo v. g. potens intelligere aut actuali. mensitati a d.
ter intelligens: cum enim vita secunda sit essentiali qu/xς . nMnter actus moventis se ab intrinseco & vita prima . d.' 'I principium intrinsecum talis acti: s; impossibile est, eundum par
ut vita, sive prima sive secunda habeatur ab extrin- tem ejus vir. seco quantumvis infinite perfecto. tualem, seu a. Non posse etiam uniri Divinitati sub ratione an Osdine ad immensitatis aut aeternitatis, Ialtem adaequate, sive sie, ut accipiat effectum formalem adaequatum ha formalem. rum perfectionum; quia talis effectus tepugnat li. mitationi ceeatae.
Dixi saliem adaquato , quia mihi haetenus nulla ostensa est repugnantia cur non possit uniri istis attributis sumpt is inads quate id est, secudum aliquam
eorum partem virtualem , seu in ordine ad formalem
e Setum partialem,illis proprium; ita ut humanitas - ut hic v. g. per quod uniatur Divinae linmensitati ut
114쪽
PARS IV. 98 ' C. . s. . Modus unionssex t ilenti hic & forni aliter facienti Deum exisse re hic seu preci se ut aequivalentis ubi cationibus ex essentia sua ubi catum constituens hic, & non alibi . Idem die de 3. Posse Deum uniri creaturae sub ratione omni-
unionis eum potentiae per unionem creaturae ad omnipotentiam Dinnipnten- cum expresso decreto concurrendi ad omne id, quod x δ' - creatura voluerit facere: in eo enim, ut recte Amic. nulla apparet implica nita , eo autem casu creatura
non posset dici omnipotens simpliciter, & substanti, ve cum id importet omnipotentiam ab intrinseco sed solum adiective, & secundum quid : ex his.
Patet probabiliter non repugnare naturam divi. nam accidentaliter uniri subsistentiae creatar,licet ei repugnet uniri in unitatem per se si ve sic, ut per illa fiat subsiliens, ita enim natura divina compleretur,& perficeretur a creatura, quod implicat, pro his v- Amic. Disp. 14 seel. 6. & 1Ο. Possunt plu- 379. Pollant plures personae Divinae simuI ean- es Pe rsonae dem numero naturam immediate assumere ita S Τh. a m ''h, . Caiet. Suar. Vala. & alii communissime contrapam assume.' Scot. Ricard. Alberi. Ad quos valde propendet Lugo
in un itate personae quod si, tum vult Anselm.
Prob. quia nulla apparet implicantia neque ex parte personarum a sumentium in quibus aequalis est virtus assumendi, & compossibi jitas subsitendi in eadem natura cum de faeto subsiliant in eadem divinitate; neque ex parte naturae assumptibilis, in qua est potentia obedientia Iis ut possu a pluribus assumi, scut in materia, ut possit pluribus formis to. talibus informari.
ti paree εχ ἡ; Confirm- eadem divinitas simul naturaliter sub .ihi . . hi sistit in tribus suppositis ; ergo etiam id potest hu-turaliter i. manitas supernaturaliter I licet enim naturae divinae
pluribus per. ob suam infinitatem ita proprium sit pluribus sub- ni sistentiis terminari essentialiter & per identi ratem it η ς cum pluribus subsistentiis realiter inter se distinctisue id nulli creaturae communicari possit, non est ta-
nen cur naturae creatae communicari non possit pluribus subsistentiis terminari accidentaliter, &per Potentiam obedientia letn. Ansel.
115쪽
Ex parte personae assumentis . . 99 PARS IV Ansel. l. a. Cur Deus Mmo c. 9. Nobis non adver- latur, ibi enim solum vult non posse plurcs personas eandem naturam alsumere, sic , ut ex illa assumptio. ne resultet una tantum persona , quod patet dum ex eo quod addat ly in unitate persona, tum ex ejus scopo qui est probare Patrem & Spiritum s. non assumpsisse humanitatem eo quod in Christo sit unica persona , & una persona non possit resultare ex natura pluribus personalitatibus terminata. iso. Igitur in casu hujus conclusionis i. noti esset in ea su esse eunica persona, sed multiplex pro multiplicitate sub multiplexsistentiarum, quarum singulae tribuerent esse perso p f'M P ψnale sibi proprium. Unde eo casu idem efficius quod i .' subsist is
tamen absolute non repugnat non penderet a Pluri hiatum. bus causis totalibus; non enim eadem persona,quia, ut dictum eli, non esset unica e non etiam eadem natura ; haec enim non pendet a subsistentia nisi im-Proprie, S a posteriori . a. Humanitas terminaretur in supposito Ver- Humanita, bi, adeoque in eo sisteret& non progrederetur ul- completa perterius, hoc sensu, quod acciperet ultimum com subsisten-plementum substanti alea subsistentia Uerbi, sicut, quatenus habens illud complementum , non foret driseplasi i,' ulterius complebilis; non tamen sensu, quod ci e materia literιtiam spectatae materialiter ril secundum se, repu' non formalia gnaret aliud compleminium similiter ultimum in ter ut completio genere ab alia subsistentia simul aecipere, quo VR qui
ea tu ulterius complementum lupervenIenS non ad plem ntum veniretenti completo formaliter ut com Pleto, sed adveniter ra.
solum coinpleto materialiter & specificative, id ti e pletoeli non naturae ut suppositata', sed naturae, quae est m3xerialiters suppositata in quo nulla est repugnantia ; quia ut ' ' ' iis M Ii' recte Marti non, hypostasis reddit ultimo sillens & 'incommunicabile alteri ut terminanti solum suppositum duod constituit, non naturam quam ter- minat & cum qua illud constituit, ut patet ex pzrsonalitate Patris in Divinis , quae solum Patrem reddit incommunicabilem, non divinitatem , cum qua suppositum constituit. isi. Si Pater assu ineret humanitatem , prius assumptam a Verbo, necessario mediate assum et - G a omnia
116쪽
, ICO C. 4. 6 I. Modus Unionis . omnia ei existentia , quae pertinent ad esse naturae r. non tamen unionem hypostaticam cum Verbo, M' alia pertinentia ad aliud esse personale et cum enim illa nullum habeant ordinem dependentiae ab aia' sumptione , non est cur natura assumpta dicantur a L sumi. Quamquam varii admittant, nec improbabiliter , eo casu unionem humanitatis ad Uerbum a. Patre quidem mediate assumendam, non tamen i p. . sam personam Uerbi, quia nullo modo in existeret humanitati assumptae. iga. Si tres personae Divinae a ssumerent ea m dem' humanitatem , Criretur communicatio idio ma tum inter hunc homine iri & hunc Deum, in praedi, catis essentialibus , & communibus 3 item inter: hunc Hominem & tres Personas etiam in praedica. tis notionalibus , quia ab illis non disserret supposi- to: non vero inter ipsas Personas in praedicatis personalibus et quia Personae adhuc inter se differrent supposito. Unde cum radix communicationis idiomatum sit identitas suppositi, eo casu non magis personae inter se communicarent quoad idiomata personalia
ob unionem cum eadem natura, quam iam communicent ob identitatem cum natura Divina . ,
Quare in ista hypothesi, fallax esset hie sellogis
mus r hie homo est Pater , his Homo est Filius , ergo Filius est Pater : sicut i ite , hie Deus s Pater, Filius est his D us , ergo F/lius est Paser : cuius ratio est, quod medium nempe hic hamo qui in ea hypothesi, ratione pluralitatis suppositorum est terminus aris qui valenter universalis, sicut de facto est, his Deus, non distribuatur, & in majore supponatur determi. nate pro una Persona, in minore pro altera Asi Ρater I 38 Si Pater esset incarnatus ex B V ex qua Fi. effet inear. lius est incarnatus , Pater aeternus esset Filius Matris natus ex B. sui Filii, &consequenter frater sui filii, non ideo V' l. .u '' tamen B. U. esset simul Avia & Mater Christi &hisis .es . Christus simul Nepos, & Filius B. Virginis i quia
B. U. Avia B. Virgo non esset Mater Patris, speetati secundum Fitu. eam naturam, secundum quam est Pater Filii, non enim ei communicasset naturam Divinam , secun
117쪽
Εx parte. personae a sumentis. Iciduim quam ab aeterno genuit Filium, sed soluim humanam , quae nullo modo es et principium generationis aeternae , qua Pater genuit Filium: ac proinde B. Virgo non essset ullo modo principium mediatum Filii & consequenter nec ejus A via. V. similia apud
i8 . Posito quod in creatis detur subsistentia distincta a natura quae per concreta substantiva aliquomodo importetur in recto, & quod ly homo in ca dem prorsus significatione dicatur de nobis & de Christo, haec videntur dicenda. ii. Si plures Personae Divinae simul assumerent
eandem numero humanitatem , compositum inde exurgens esset tantum unus homo . Ita S. Thom. Suar. Vala & alii contra Marsit. Gabr. Prob i. ex ge nerali regula tradita a D. Tho. r. P. q 36. a. 4 &q. 39. a. 3. quod concreta substantiva ad pluralitatem te.
quirant pluralitatem sui principalis significari , N
expliciti, qualis est natura humana respectu hujus concreti, homo, quae in nostro casu es et unica , ergo &c. a. Quia in Divinis tres Personae sunt unus Deus ob unitatem natiirae, sicut Pater & Filius unus Spirator propter unitatem virtutis spirativae . Ergo similiter in nostro casu &cis . Eo tamen casu essent tres habentes humanutatem, sicut in Divinis tres sunt habentes Divinitatem non ideo tamen tres Homines 3 licet enim Homo idem sit quod Babens Humanitatem, quoad rem significatam, non est tamen idem quoad modum significandi . Cum mnis significet substantive &h4bens humanitatem adiective, quae diversitas suff. cit ut in nostro casu signum pluralitatis possit tribui habenti humanitatem, &non homini . quia dum tribuitur adiectivo , appellat solum suppositum; dum vero substantivo , praecipue sor mam, quae in nostro casu est unica humanitas. Ratio autem istius disterent ae adiecti votum a substantivis haec communiter adfertur ex s. Thom. 0 39. a. 3. quod nempe adiectiva significent formam per modum adiacentis seu accidentis , accidens autem sicut suum esse hὸbet in subiecto, ita suam unita. G s tem
dem hum Ian Itatem, esse tantum unus homo aE sient tamen tres habenates humani talem adie. tiive ν nrari substantive quia plura.
huta adieAivo appellae solum suppositum duia substanti vos praecipue
118쪽
pARS IV. io a ' C. 4. f. 3. Modus unionis rem aut pluralitatem diem quoad nos umqt a subesiecto , & co'sequenter etiam concreta adiecti ve significantia ; at vero substantiva significent formam, per modum subsistentis , seu constituentis primum esse; subsistens autem, sicut habet esse in se & non in alio, ita unitatem aut multitudinem habeat a se, & non ab alio : atque hinc fit ut substantiva accipiant suam unitatem a forma & etiam multipli ' citatem saltem principaliter . Item esset Hinc in nostro casu esset aliud & aliud suppositum aliud α - naturae humanae ue non tamen alius & alius homo: l ud supposi, quia licet Mino quoad rem fit idem quod suppositumhum,h ', naturae humanae,& pro eo supponat in recto. non non' tamen tamen idem quoad formale significatum ut patet ex alius Salius dictis: unle ly alius, dum apponitur homini, non so-h imo, quia tum designat alietatem suppositi, ut dum praefigitur supposito naturae humanae; sed etiam humanitatis, omiri 'd si quam homo distincte significat,quamque ideo solam
gnat alieta- alficiunt & determinant numeralia & demonstrativatem etiam dum apponuntur huic voci homo i unde hi termini, i pilus natu unus mmo , hie Homo , sic sunt resol vendi suppositum
unius, vel huius Natura humana. : non vero sic, unum sup., ' ui duim positum , vel h'c suppositum n/tura humana. Quod patet praesertur in ly Deus, licet enim recte dicatur esse unicus Deus, supposito un non tamen bene dicitur esse unum suppositum Deitatis , de plures sed bene suppositum unicae Deitatis. uisu es Unde plures nersonae in nostro casu essent unus &igem homo, idzm Homo, sicut Personae Divinae sunt unus & idem fleue tres per Deu4 έ non tamen unus & idem simpliciter : cuius sonae divinae ratio est quod adiectivum unus, idem. S: similia adsunt unus & jective sumpta, dum ponuntur simpliciter, afficiant, idς Dςv t & determinent ipsum luppositum : formam vero dum adi unguntur termino substantivo .is 6. si vero una persona assumeret pluret huma. nitates, videtur probabilius quod in eadem hypothesi etiam tantum esset unus homo ita contra Vala Α-mic. Perez&c. sua reZ, Ual. Sylv. Lugo&alii communius Cum S. Th. hic q. a. 7. ad a. ubi hanc conelusionem aperte tradit, & contrarium, quod docueratin 3. Dist. 3 q. a. a. b. ad a. tacite revocat tamquam minus consorme usui communiter recepto,in quo cum . in
119쪽
xx vute personae a flamentis . , io 3 PARS lv. 4n modo loquendi sequendus sit usus communior inmerito fundatur haec regula quod ad unitat Cco creti substativi sufficiat unitas formae vel suppositi ; at vetato ad pluralitate simpliciter, importante negabilita.
tem unius de altero requiratur utriusq; multiplicitas. Prob. i. quia isto casu constitueretur unicum sup- Si una Per. politum: atqui juxta communem modum loquendi. inna sume
suppres tu ii non dicitur simpliciter plures res sub ali. Α -
qua denominatione,quamviS habeat plures formas .a ii i, horinnibus oritur denominatio, ut expresse habet S.Th eon si ituerensu p. & probat ex eo quod homo duobus vestimentis tur plures indutus non dicatur duo vestiti, sed solum unus ve- Q jης' dς stitus,& habens plures qualitateS aut artes,unusqualis, aut unus artifex: quod non solum verum est , ut sed unus tan contendunt adversarii, in adiectivis &substantivis tum, quia accidentalibusa id est . significantibus formam acci tunc unicum dentariam ut artifex , sed etiam in iis,quae substanti supposi um ,
ve significant, ut Pater in Patre aeterno qui secundum I 'i:,όi 2
aliam rationem est principium generation jS , & se tur pro mul. cundum aliam spirationis 3 nec tamen dicitur duo hiplieitate principia , sed unum principium utriusque processio formarum snis et cum tamen principium significet substanti vel a quibus dς- alioqui enim non esset, cur PP, & CC, tam constan h in aeripit
ter negarent tres Persona sese tria principia creatu. homo em mrarum cum adiective dici possint tres creantes. duabut vestiis . a. Quia , si una person i cum tribus buma nitatibus constitueret trcs homines, etiam cum dua. bus animalitatibus constitueret duo animalia , &consequenter cum duabus naturis viventibus duos
viventes, quod dici nequit: cum in Christo sit una
Persona cum duabus naturis viventibus , & tamen non lunt duo viventes: alioqui enim,designato uno, possiet dici ; hoc viυens πιιa rncreata, scilicet Deus, non est illud vivens vita ereata. scilicet homo ue adeoque
in Christo posset dici homo non est Drus , & contra , quod est haereticum. i 88. Dices cum Perea & Amico quamvis in Christo admitti possint duo viventes substantive non sequitur posse unum negari de altero, quia inter se non differunt supposito , quod tamen necessario requiritur ad negabilitatem unius de altero , quia, G cum
120쪽
PARS IV. io 4 C. 4. g. r. Modus unionis cum nc gatio removeat totum Praedicatum a toto subiecto , propositio negativa non potest esse vera ,
nisi praedicatum negatum sit adaequa te aliud a subiecto nempe quoad sermam & quoad suppositum quod in praesenti non contingit. ubi es iuu I. R. N. ass. i. quia ubicumque est multitudo sub titudo ibi aliqua ratione , ibi est distinctio sub eadem ratione: est distinctio atqui ubi est distinctio, ibi non est aliud, cum distin. Λ '. gui ex suo formali conceptu sit unum non esse aliud:
E. Desiit ergo ubi est multitudo , ibi unum potest negari de
tas unius de altero: H Ident Ita S luppositi In Chri lio non impe. altero. diat viventium pluralitatem simpliciter, etiam non impediet negabilitatem unius de altero. a. Quia falsum est quod praedicatum debeat adaequa te distinguia subiecto,a quo removetur: cum de se invicem simpliciter & vere negari possint composita exurgentia ex pluribus formis totalibus, s ve simul, sive successive informantibus eamdem materiam, & tamen solum in adaequa te distinguuntur e item de se mutuo vere & simpliciter Pater & Filius in Divinis , licet realiter includant eandem Deitatem ex his. Substantiva i80. Colliges i. nomina substantiva substantia distinctius lia principalius importare naturam, principalitate ιό - - distinctae significationis ue non tamen principaliusquam sis,po principalitate suppositionis; cum pro ea non suppositim, i pro uat in recto , sed pro supposito, ut patet ex eo quod
hoc tamen. hae propositiones e Verbum est Hemo : Deus est Homo,
suppo unu non faciant hunc sensum quo uatura impetretur in in est recto Hrbiam est humanitas subsistens e diuinitas sub Astens iu Verbo est humanitas subsistens in Verbo : alioqui enim essent falsa In substan. a In substantivis plura requiri ad multitudinem ii .i, ad simpliciter sub aliquβ appellatione; quam ad unita- multitudi . tem : cum enim ad pluralitatem simpliciter secun nem ivnpli- ὸum aliquam appellationem necessarium sit, ut subitis, illa appellatione unum Possit negari de altero , non Iita, suppo. solum requiritur diversitas formae, sed etiam suppo. siti & for. siti ; quandoquidem per negationem fgnificeturma, ad uni. diversitas suppositorum, pro quibus praedicatum&tatem sum- subiectum lupponunt in recto : at vero ad unita'. es. '' 'tem nominis substantivi v.g.hujusmma, suffici eunti