장음표시 사용
131쪽
Ex parte naturae assumptae. Os ρARS IV. verbo assumpta, non est persona , quia unitur alteri ut sustentanti aut digniori t verbum vero non obstante unione , qua hypostatice unitur naturae huma. nae, retinet rationem Personae, quia per illam non unitur alteri ut sustentanti , a ut digniori .ao . a. Quia alioqui ly mo diceret naturam x subsistentiam realiter distinctam; adeoque in recto situ homo importaret vel solam subsistentiam , vel solam n a sinporearer turam , vel utramque et non primum ., quia dice ivbsistentiare , ρ.rrus est homo , esset dicere, Petrus est sub ηρη, .. . 'tata homiuis , seu su remans naturam humanam ; quod vehise, hi admitti nequit : alioqui enim admittendae essent, haee proposi. hae propositiones evidenter falsae 3 Petrus est subsi. tior Verbum flentia , Petrus est modus, cum subsistentia hominis, φδιψM0 seu sustentans humanitatem , sit vere subsistentia& modus e non etiam secundum , quia alioqui dicere , Verbum est homo , esset dicere, Verbum est natura humana, quod falsum est: non denique tertium, .
quia alioqui dicere, Verbum est homo, esset dicere, verbum est subsistentia oe natura humana , quod etiam falsum est.2io. Confrmatur ex ΡP. apud Τiphan & Uva- .ding. i. hypostasim , seu personam definientibus pP. Persona subitantiam separatam . discretam, seorsim posi- NR v tam , id est non unitam alteri, ut principaliori, th sie ut sit aliquid eius; ut aperte docet B, Theodo- d Vetam .
rus Cariae Episcopus , tomo 9. Bibliot. novae Ρa' id . non triam , ubi huic argumento Nestorii r υ in Christo unitam a Reis
natura humana Ierfecta cum propν oras bus , erro oper xj μ' princia
mune est utrique componi ex na Misct protristaribus: disis Et doeene Iarunt tamen . quia 'postar,eum est pars alleuius , Myo. ης stasis vero non est p. rs g. perrus non 'est pars alicuius ἡ . Pris' ' quare stu piatasir . a ex PP. docentibus Uerbum a s 'κe pio pee. sumpsis naturam cum omnibus se is proprietatibus, cato, ae pro- omnia vostra, excepto peccato. ut Dama se l. 3.fide i c. indesiubsisten ,ο. que enim Deus Verbum quisquam remm . otia na-ω-a xi a Verbo
corpus o animam erimm ue pro ista es . Unde vide mente non
132쪽
PARS IV D6 C. 4. o. a. Modus unionis verbum non affumpst, ex mente PP. non Importarε aliquam proprietatem positivam, naturae nostrae a Deo insitam. Hanc sententiam confirmat Tiphan. ex D. Τho. id
Par. qi I. 3. art. 3. o. In his igitur, qua non sunt comissita ex materia ρο forma, in qu bus indiυiduaris non est ρεν
mater am indi bidua m , sed 'fa forma μν sa indirui diιantur . op rter quod ipsa forma sim supposita subsid., cistis. hilitio: μηδε in θ3 προ ι fert sumsitum a natura ; & plus. Thoma,. ribus aliis ejusdem testimoniis, ex quibus patet S. Doci oris, quem pro sententia opposita adducunt Thom istae, ut minimum, em dubiam, quod non negant Suar. & alii ex adversariis , fatentes locum jam allatum vix esse explicabilem. 2I . Contra haec opponunt praecipue adversarii, quod ex nostra sententia sequeretur varias PP.& CC. Iocutiones ac definitiones esse ridiculas, aut omni.no falsas. 14 hisa 3- Enim, inquiunt, haec propositio definita in V. Ah ., i. Synod, Gener Collat. 8 Verὲum divinum assumpsi nahaee proposi turam ηο person m , esset ridicula ; quia ejus se tio verbum sus effet, Verbum astum psit naturam quae non man- assumpsit na. in assumpta seu non unitas cum iuxta nos, essem .' '' personam, sit naturam non esse unitam. est aequε se a. ReybMm 4ivinum supput pes nam humaWam, esset mae ina C. falsa, cum personalitas Verbi non possit supplere 'Iaeeran. sub personalitatem humanam, si non sit quid positivum. aia Verum recte respondet Tiphan. primam Pro. .. 2' positionem non cise ridiculam,sed maxime seriam Senon linivr directe oppositam errori Nestorii; quia i ut sese de ' monstrat cap. 3 i. ex mente PP. illius sensus est, quod verbum assumpserit naturam humanam unione Physca & substa nitali, & non solum morali &accidentaria,ut volebat Nestorius, propterea docens assumptam esse personam.
Adde varias locutiones in Philosophia & Theolo. stia illis similes, absque ulla absurditate passim admitti: ut cum dicitur, per adventum forma palli pria vationem ei suppositam, quod in re idem est ac dicere, formam aduenire per adventum forma, cum pelli privationem formae, reipsa non sit aliud quam for-
133쪽
Ex parte naturae a Gammae. ii 7 PAR; IV manu advenire, ex quibus patet saepe fierI, ut ex duabus locutionibus plane idem significantibus, una fit absurda altera non, praecise propter diversum si gnificandi modum, quorum unus sit usu receptus, alter ab usu alienus . . Secundam vero dicit, salso tribui Patribus, quos fit se demonstrat cap. 28. illam locutionem numquam usurpasse, ne quidem per umbram; saepius tamen dixerunt aliud esse naturam, aliud hypostasim : verum cum agerent de hypostasi in genere, prout comm . muni creatae & increatae intelligendi sunt de aliςtate rationis, non de rcali per positivam entitatem natu rar superadditam,de qua nullam unquam mentionem fecerunt, quod tamen, si subsistentiam re distinctam agnovi uent, haud dubie non innisissent ad solvendum hoc argumeneum , quod a Nestorianis valde urgebantur 3 persona non es aliud , quam natura rationalis indiuidua is completasubstantia: atqtii humana na ura esssalis 3 erro. Ad quod non respondebant, personam
superaddere naturae subsistentiam realiter distin- ..etams sed con notationem separationis ab alio, ut expresse Rusticus Diacon. in Disp. cum Acephalo, habetur to. s novae Biblioth. Patrum. ai f. Fatemur quidem P P. subinde usurpasse hanc verbum eon. locutionem: Uerbum eon. si idest, impedivit) suripsit seu
personalitatem natura humina, &esse veram: non ta. P divix
men propriam, sicut significet, verbum in natura humana impedivisse aliquam entitatem positi' humanae non vam, quam alloqui habuisset, sed impropriam , sic per alicujus ut Iaciat hunc scin sum, Uerbum assumendo naturam Ontitatis deis hum3 nam impedivit, ne illi competeret denomina. xx stiφης ηtIo Personae , quae ei competi visset, si non fu i sset a Llumpta et Verbum enim conium psit&impedivit per his.lonalitatem naturae humanae, non aliquid entitatiSei detrahendo, sed ei addendo unionem substantia Iem ad aliquid ea dignius, a quo sustentatur & Per- Similiter qui uni aequalium aut similium . aliquid addit toIlit ac destruit aequalitatem aut simi'
.. Uod ut melius inteIIigatur, advertendum, quod-
134쪽
PARS IV. Iis C. 4. ιν. a. Modus unionisomn. eis, libet ens creatum , quamvis dicatur pure positivum, ereatum ea quia sola positiva attenduntur in eius definitione ;ipsi, quo fini eo ipso tamen quo finitum. necessariis importare va. um R lim nas negationes, sive formaliter , sive consecutive, etes,i. .is a deoque posse fieri ex completo incompletum, non saltem per . solum per detractionem , sed etiam per meram addis missiue,sieue tionem alicujus quod ante non habebat , vi cuius posse uniri additionis veniat in compositionem unius entis per lx i se di se quod patet in gutta,quae per meram additionem: alterius aquae sit pars.& desinit esse suppositum, cum
nat aliquid δntea esset totum & suppositum se persective: aio. Unde etiam habetur, cur humanitas potius secus increa- per unionem amittat rationem personae, quarta veris
D ' bum, quia nempe Verbo , utpote infinito , per unionem non fit proprie additio ; cum ei nihil addatur,' quo perficiatur , aut quod antea non haberet eminenter, ac proinde non perdit suam totalitatem , ut perdit humanitas assumpta . quae per unionem ad aliud se dignius , a quo sustentatur, di sinit esse ensper se subsistens , &consequenter totum & suum. adeoque per additionem perdit rationem personare
quia nempe naturam hum inam esse personam . non
est aliquid habere, ted est aliquo carere , scilicet a
ctu ili existentia in alio Nec obstat, quod suppositum in divinis non eonstituatur formaliter per aliquam negationem,sed Perrealem ac positivam personalitatem: nam ut fatentur
Lug. & alii ex adversariis a supposito divino ad
creatum,nulla est consequentiaicum ex admirabilis communicabilitate, qua natura divina indivisibilis ac simpl iei ssima, per identitatem communicatur tri.
bus suppositis realiter distinctis non possit colligi si.
Agismere m. milis communicabilitas in aliqua natur. Crcata. ω νμ δ s. Hi a frumere naturam & non personam, sumere peruis ex mente P P. adversus Nestorianos pugnantium, estnionem phy- assumere naturam rationalem per unionem qua fiat ficam latve. a flamenti substantialiter coniuncta: at vero assume-2 O 2 re' personam est assumere naturam rationalem abae m. .' M. Humente substantialiter divisam,seu assumenti non unionem inais physice , sed solum moraliter unitam.
τalain. a. Fuppositum ti subsistentia non est aliud, quam
135쪽
t Ex parte naturae assumptae. 339 PARS IV. natura subsistens e natura vero subsistens a natura secundum se solum distat in eo, quod hae abstrahat a negatione existendi in alio 3 illa vero istam negationem connotet . Colligitur ex S Th. .P.q. 9. 29. ar. a.
non in alio, voeatur subsistentia; illa enim I mare di mus, qua non rn alm 3 sed in se ossae. aio. 3. Unde lappositum recte definitur sub. suppositrum stantia, seu natura substantialis completa non exi. n stens in aliis ; personaverh, quae minus late patet si bi 'xi
quim sappositum, est natura intellectualis comple . ,h ' '''ta . non exiliens in alio. Hare personae definitio quoad rem non differt ab hac Boetii r Natura imine atis indit Maa DNaaiaria ρ eum ly sedividua ex mente Boetii idem sit, quod existens ris seu non in alio : iri enim illud
intellexit S. Thom. hic qu. a. arta a ad 3. Non quod inlibee individuum , etiam in na ora rationali , sabee rarionem persona : sed solum quod per is exsit , non autem quod existi in alio perfectiori fertieet in suo e to. Ethoe etiam φορε st Amfleari in eo quod persua ara itur Db- flantia indiviaua . Litae ergo has humana natum sit in. ait iduum rubstantia : qua tam n non per se separatim existit , sed inperfectiori , scilices in Gona verbi , non habet persona iratam propriam . 4. Iy homo , Pr
ut de nobis dicitur, & bum iras , important Omni. no idem intrinseee& entitative, di Bruntque solaeonnotatione negationis existentiae in alio : quam importae homo, non humanitas: unde agendo de M.tro , aut quovis alio homine puro, non solum re cte dicitur, Petrus εο homo, sed etiam Prirus est hu
at . s. Ly Homo non dicitur de Deo & de nobis Lyhom pro omnino uni voce 3 sed, ut cum nominalibus docent in de notus Uasq&alii, aliquo modo aequivoce, seu analo d si in gice : quia licet dicatur uni voce hoe sensu , quod , ' ' . prout dicitur de verbo sigmficet humanitatem ejus 'κ 'hadem specier& rationi cum nostra ue non tamen hoc humanitas i sensu . quod eam importer eodem modo, seu signi- unde non di ficet eumdem modum illam ha hendi : cum homos mor ει n..dieatur de nobis absolutet&significet, habos humai H 4 nlisum
136쪽
PARS IV lao C. 4. 6 a. Modus unionis nitatem intramsitive, per essentiam & identitatem rea univoee si' lem; at ver5 de Uerbo dicatur connotative sicut si. quidem de gnificet, habens humanitatem transiti de . adeoque nonata 'ι,ό h, Per essentiam & identitatem, sed per unionem Verbo huncinita contingentem. Iuxta haec intelligenda sunt,qus dixi.
eivi, de ver. 6. Natura creata nulla virtute subsistere potest hol transiti- subs stentia propria & aliena,cum repugnet eam exi. μ' stere per se, seu non in alio,&fimul existere in alio. Unde iuxta hanc viam legitima est PP. consequentia qui ex eo praecise quod natura humana in christo sit unita verbo, tanquam certum dc indubitatum intuslerunt,eam carere propria subsistentia quae illatio in aliorum sententia non potest e sse indubitata,quando' quidem probabile sit. naturam, cum propria subsi' stentia realiter distincta , etiam iuxta Arriar & alios istius subsistentiae defensores, posse terminari subsi' stentia aliena: ae proinde hinc quoque non parum firmatur sententia nostra .
Sanctitas, Gratia scientia Christi.
g. LSanctitas & Gratia Christi. de Me ais. ST de fide Christum fuisse Sanctum, sive tha GL-4- anctitatem Participaverit per gratiam ctumis Lu.. h bitualem,sive Per gratiam unionis. Patet ex Mait... sanctum 3 . Hic est Filims meus dilectus,in quo mihi eomplaeui. Luc.a. vocabitur Quod ex te nascetur sanctum,voeabitur Filius Dei.
Filius Dei. ais. Quamvis non sit de fide Christum habuisse gratiam habitualem,ut recte Vasq.Lug. & alii contra Certum est Suar. est tamen ita certum, ut oppositum sit temera ex Serip. PP. rium. Prob. quia licet Ecclesiae definitio, Script deae communi Patrum testimonia hoc non convincant, cum omnia c. abis utcumque explicari possint de gratia unionis; multa liabuisse aea. tamen id adeo vehementer suadent, ut accedentetiam habi. Communi DD. omnium consensu , non possit sine i sualem a meritate negari, qualia sunt illud Iα Vidimus .am non mm plenum grasia o veritatis, & illud Isa. ri. requiescersvιν eum viri/us Domini , Spintur sapientia, is tu reluctu ,
137쪽
tellectus , Spiritus Consilii di fortitudinis Seiantia is Pietatis M. Quibus, uti & pluribus Α.than. Chrysost. Hier. Αug aliorumque PP. testimo. niis apud Suar. clare videtur significari, omnia dona gratiae & Spiritus S. ad Sanctitatem pertinentia fuisse in Christo permanenter . Dum Trid. ses. 6. Cap. 7. definit, iustis omnibus inesse gratiam inhaerente dest habitualem, soluin loquitur de puris creaturis. Fuisset quidem Christus sine gratia aeque San. ctus, velut intensive; quia per gratiam unionis fuisset infinite Sanctus, non tamen fuisset aeque Sanetus extensive,quia caruisset certo modo sanctificationis, nempe per gratiam habitualem quae cum sit radicate principium, & maxime connaturale operationum supernaturalium, Christo fuit debita , saltem mo-
sunt de grautia unionis squa sine gratia habituali suisset aeque
sanctus interisive non ex. tensive.
raliter. 1ro. Fuit nihilominus Christi humanitas per u cb Isti M. nionem hypostaticam praecise , independenter agra nitas sontia habituali, simpliciter Sancta . Ita D. Thom. Sancta pest Suar. Uasq.& alii communissime contra Marsit. Dur. unionem hy-
sit is mundώm orc. quibus Uerbis iuxta Hilar :es rita iachri st. apud Tolet. Christus declarat se ipsam is habituali. sione, id est, incarnatione, fuisse sanet i ficatum.
a. Ex PP. Nazian. orat. a. de Paschate, post med. Patet tumea perfectus enim fuit ; non modo propter div. uitatem , P P qua ηιώδε est perfectius , sed etiam ρνουν humanita h* R' 'd 'tem divinitate vitibulam, ιaemque essecram φημε νη , tam & deifi- quo per uncta est. Athan. Aug. 5 aliis apud Ua'. & eatam are. Ualent. dicentibus humanitatem Christi fuisse dι- tum ex ipsa vinitate sanctificatom , de ea tam , perfusam, sicut ferin noti ne is
rum candens ita igne perfunditur 3 ut quodammo- ΟΠ xi do ignis evadat 3 item unctatae, te divinitatem fuisse unguentum, assumptionem verb fuisse unctione me in quem sensum explicant illud Ps. 44. propteris
anxit te Deus m. Item illud Dan. 4. ungatur San
3. Ratione: quia iuxta Trid. ses. 6. Cap. 7. San- , se
ctitas non est a tred, suam participatio d-ini esse. inundans suum subjectum a peccato , fundativa
138쪽
PARN IV. ta a C. f. F. i. sanctitasam ieitiae At filiationis Divinae, ac haereditatis bono. rum artes norum: atqili unio est talis, cum per eam homo e vehatur ad esse personale di vinum , reddatur impecea bilis, objectum nece sarium divinae complacentiae , Filius ei naturalis & consequenter hae. rcs aeternae gloriae, dignus amore . cultu & adoratio,
AEque dici a a1. Humanitas Christi aeque dici potest sanctifi.
E. . cata ipsa unione, ac diviniti id cum utrumque ular. nione quam piverint SS. PP. licet saepiusfiixerint sanctificatam divinitate di re unctam divinitate, quam oleo comparant. tum utrumq; Rario est, quia ad sanctificationem humanitatis dicunt PP. Christi divinitas concurrit ut quod, uoto vero ut quo, & ut quod, sie ut ex utraque integretur ad quata ratio sanctificationis, sieue ex visione& divi. na essentia adaequata ratio beatitudinis ad quam vi sio non habet se,ut mera conditio. Ita Amic &recem Divinitas tiores communiter contra Ua'. &quosdam alios docentes. unionem habere se ut puram conditionem .hi,' 'quis sine qua non: quod non videtur nosse consistere cumst ut quod. summa Persectione intrinseca ipsius unionis, quae ex iam secundum se est longe praestantior partiei patio divinitatis , quam gratia habitualis, ac proinde etiam secundum se, & ut quod , debet hane in ratione sanctificandi non solum ae luare, sed & superare . Et aeque san. Raa. Humanitas Christi non sanctificatur sor macti fieatur a liter a sola divinitate ut sic ,ut vult Uas'. neque a se personalita- la persenalitate ut sic , ut Mendo 2 a ; sed ab utraque , . q. M a ut Lug Αmie. Pert: et & alii communius. eum' ',s ζ. Prob. quia utraque est quid divinum & infinite aeraq:aeeipiae mabile, adeoque aptum ad creaturam rationalem
esse divinum media sui conjunctione evehendam ad esse divinum, eamque reddendam impeccabilem , haeredem beatitudinis & obiectum necessarium Divinae compIacentiae, & utraque lassicienter unitur humanitati ad hos essectus formales illi tribuendos, eum personalitas uniatur immediate,Divinirta vero midiante pedisonalitate sibi identificata . Immensitast aa 3. Dices I. Immensitas Uerbi non reddit huma-
Verbi non nitatem immensam, nec omnipotentia omnipotem
MMN hu, tem licet utraque ei real iter uniatur,ergo nec sancti,
139쪽
Et Gratia Chiisti. 3 PARS IV. . tas reddit sanctam, R. N. sequel. Dispar est,quod esse immensum re similia , sint est eius formales pure , physici&physice intrinseer 3 ac proinde haberi non fleue sancti
possint nisi ab immensitate & omnipotentia forma- eas sanctam liter qua talibus physice intrinsecis ; per identitatem quia esse im- vel informationem, aut certὸ modo quodam speciali znsium no unitis, sic nempe ut immensitas V g. fit unita adae trita sititaue quate & formaliter ut ubique; omnipotentia vero sic esse sanctumi ut aliqua ratione fit subjecta ei,cui contengitur, v g. sed mera quoad liberum eius usum: at vero esse sanctum, fit Physseus a
quidam essectus moralis, consistens in eo quod res to pu steςecta adesse divinum quod formatissime habe.tur &perfectissime per unionem cum persona Dei
&consequenter quod sit munda a peccato, eum qu repugnantiam & incompossibilitatem omnimodam habet esse divinum, quod sit digna Dei amore, creaturarum cultu &c. Quae cum sint effictus morales , haberi possunt, tamquam a fundamento Proximo, a forma non ita intrinseca physice , seu quomodocumque coniuncta: posita enim qualicumque eon.
iunctione formae sanetificantis, derivatur sanctificatio mora liter intrinseca in naturam sanctifieationis capacem ; varia tamen pro varietate conjunctionis & capacitatis subiectia a 4 Hinc Catiees, Cru2, Corpus, Sanguis,Anima& Humanitas Christi, alio atque alio modo sancta varii sunt sunt pro varietate ea pacitatis subiecti: nam anima & modi sanctis humanitas Christi habent sinetitatem eas vehentem in P Iad filiationem & haereditatem Dei, ad jus posscssionis pieitati, su Dei per visionem , adesse obiectum divinae dilectio- bjecti,&unis amicitiae &c. cuius sanctitatis inea pacta sunt monis cum Corpus, Sanguis Crux & similia inanimata quae pro, f pter aliquem respectum specialem ad Christum sunt
saneta lanctitate illa reddente digna veneratione ho- stitate verbi ininum. Quamvis humanitas Christr reddatur infi- non est aeque nite sancta ab infinita sanctitate Uerbi,in ipsum mo- sancta asraliter derivata; non est tamen aeque aut eodem mo- Verbum
do sancta,ae ipsa persona Verbi quia nempe persona Uerbi longe altiori modo sanctitatem participat,
quam humanitas Verbo unita ι eum, persona verbi .
illam participet physice per essentiam & identitatem,
140쪽
humanitas vero solum, ut media unione contingenti in se moraliter derivatam: sic ut sit quidem intrinserice sancta icum enim nemo possit esse sanctus sanctii rate alterius, necesse est ut denominatio sancti sit aliquo modo intrinseca at non intrinsece physice, seu per sanctitatem sibi intrinsecam, per identitatem aut informationem 3 sed solum intrinsece moraliter aequivalenter in ordine ad vallios effectus sanctificationis. Ex his patet non posse a verbo assumi huma nitatem manentem in puris naturalibus, ut recte Vasq contra Duran. quia nempe ipsa assumptione sanctificatur. Dices a. Si humanitatem sanctificaret divinitas , etiam huic realiter identificatae Personalitates Patris& Spiritus Sancti eandem sanctificarent R. N. sequi. quia effectus & denominationes divinitatis spectatae non praecise secundum se .sed ut est in aliqua persona non sunt communes toti Trinitati. Hum M s aas. Si tamen humanitas hypostaticὸ uniretur 'μ ιζ 2 Angelo, quantumvis sancto,non per hoc praecise sanno. sanctifi. ctificaretur, quia cum Angelus non sit per se su caretur: quia stantialiter& le toto sanctus. sicut Verbum, sed per non unire. sanctitatem accidentalem ab ipsius natura&subsi- ,δ stentia realiter di si inctam , humanitas non uniretur .iu, ' tisa illi ut sancto formaliter seu secundum rationem, seiastentia aue cundum quam est sanctus ; sed secundum subsisten.
Naturae non tiam aut naturam, secundum quam formaliter non
aliter sen. est sinctus; cum Angeli subsistentia aut natura non κη- sit realiter sanctitas. Quamvis humanitas denominetur sancta a divinitate sibi unitas Deus non denominatur peccabilis a natura humana peccabili sibi unita: quia cum Ueriabum secundum se non sit capax ullius denominationis persectivae aut imperfectivae, cujus capacitatem in suo subiecto significat omnis denominatio, a natura humana nullam accipit denominationem, nisi per communicationem idiomatum. Cum Trid. seg 6. c. 7. docet unicam esse causam Armalem iustificationis, nempe iustitiam inhaerentem seu grρtiam habitualem, agit de forma sancti fi