장음표시 사용
91쪽
Respectu Incarnationis. ssius meriti polsibilitas in B. V. pro quibus. Vide Suar.
iue 3. Probabilius est, & tanquam menti PP. conformius. absolute tenendum , B. virginem de facto si bi proprie Dei maternita tem meruitie . Ita Suar. Vala Lug & alii communissime.
Prob. ex PD. Ambr. Epist. ga. SMid loquar quantast virginitati gloria qua meruit a Christo eligi ut es Iet etiam corpora e Dei templum . Hieri de custodia virginitatis ad Eustoc. propone tibi B. Mariam , quaranta exstitit puratatis ut Mater Dei esse mereretur . Aug. ser. 3 o. in scito Nati vit. talis eligitur Virgo de toto mundo qua tantum haberet meritum ur Dei Filium
in se suse arer 3 & l. de nat & grat. c. 36.eoηcipere meruit is parere . Greg. Ansel. & aliis apud Suar. &Vasq. simpliciter afferentibus B. Virginem eximium divinae maternitatis privilegium , sua puritate ac meritis ob tinuisse. Haecia similia PP. dicta non possunt commode intelligi de merito improprie accepto pro excellenti sanctitate ac puritate , qua fuit congrue & apte disposita iit esset Mater Dei , aut pro gratia , qua Deus illam dignatus est honore Matris Dei r quia dum simpliciter agitur de merito puritatis ac bono. Tum operum , de quo ibi Ioquuntur DP. meritum in proprio sensu est accipiendum 3 alioqui enim nos posset PP. solide probari bona opera iustorum e sse proprie meritoria vitae aeternae. Oppositum tamen , quod absolute tenent Ioma , Nauar. Sylv. Is ambert.& alii, est, saltem attenta sola ratione valde probabile. Patet ex dictis su p. n. 338. &seqq.is . Christus B. Virgini non solum mediate per ipsam B. Uirginem operantem ex gratia ab ipso ac. cepta , sed etiam se ipso immedia te, Dei maternitatem meruit 3 quia nullum donum naturae indebitum saltem supernaturale & conducens ad salutem, quale haud dubie fuit maternitas Dei , cum
donis sibi moraliter debitis, conceditur hominibus, nisi ex meruis Christi , qui ex Dei ordinatione est perfectissime caput omnium salvandorum, Si omnis F a grati RPARs IUB. virgo sibi
de facto me ruit maternio talem Dei ridenim elare signi sieatum e PP. Ambros Hier.
qui non POL sunt commΩ de explicari de meri roimproprie dicto oppinis
ruit materis nitatem vi causa prima merito ra .
92쪽
PARS IV. s6 C. 3. s. 3. Merita B. v. ex Ss. PRgratiae ipsis collatae aut hor. Beata Virgo Ntquc hoc obstat merito B. Uirginis r Christus
ut secunda, enim maternitatem B virg. meruit, ut causa meritoria prima & universalis, B. Vigo autem eandem sibi meruit, ut causa secunda & particularis, qualiter iusti gloriam sibi promerentur ι licet eam ex Christi meritis accipiant. Hinc Christus ut existens vi decreti praeeisivi , in eoque praevisus, est causa moralis sui ipsius, ut exi. stentis exeret te dependenter a b hae matre . iue s. Porro Christus suae matri, aliisque suis pro- Christus pro genitoribus, meritus est gratias, quibus sibi me-
genitoribus ruerunt esse Christi progenitores , & alias Incam mors τ g nationis circumstantias , non peractus ex suis in-ιζε ' is. . ἡ trinsecis praesupponentes istas gratias, & earum ef-runt esse iv. sectus , quales sunt actus gratiarum actionis pro Progenito. istis gratiis complacentiae & gaudii de bono illarum res,peractus usu : S: similes quos Christus eorum occasione eli-rii Fgr xi cuit : sed per aetus ab illis abstrahentes ac omnino ν, suppo'. ' independentes , ut sunt actus amoris quibus Chri- uente, . ' stus Deum propter se dilexit & eius gloriam in om. nibus intendit. Potuerunt autem iuxta Suar. & alius, Christi me. rita ad Dei maternit item , & alia praevia se priora duratione lassicienter ordinari per hoc, quod Deus ab aeterno ordinaverit ut ista beneficia conserrentur propter futura Christi merita, & in tempore quasi hac lege unionem huic humanitati contulerit, Christus iue hane legem , &de se ac suis meritis Patris ordin tiones acceptaverit , sua que merita ad fines a Patre intentos , & ad ejus voluntates implendas
is 6. Potuit tamen etiam ipse Christus sua merita, spectata ut futura .praescindendo a quibusvis progenitoribus in particulari formaliter ordinare tanquam ad praemium illis proprium, ad gratias quibus Abraham, David, & B Uirgo meruerunt esse Christiuogenitores: imo potuit etiam pro illis , quamvis an concessis sic orare : Pater sicut scio quod perianc meam orationem nunc essiciam ut eam praevidebis ab aeterno tibique perinde placuerie, ae si fui
93쪽
Respectu Incarnationis. 3 PARs J' .
et ab aeterno, aut etiam ante aeternitatem , si hoc esset possibile et ita rogo , ni per eandem nunc efiriam , ut ab aeterno habireris uoluntatem dandi tales& tales gratias Abrahamo, Davidi, Mariae &ciprius tempore quam sim productus, & prius natura quam fuerim praevisus ex ithis nascituras. Neque, si res bene perpendatur, maior est dissicul-- ..tas in ejissmodi oraetione ad Deum facta, pro re prae- pugnat peti
terita, qtiam Pro re sutura: qssi enim petit ut Deus monem rem. velit illum cras sanare, aequivaIenter petit, ut Deus m e posse. ab aeremo voluerit illur sanare, v. pro his Arria. , t
disp. i . feci. 4. Sc s. ut . . ene advertit Christum in Vis ἐκεῖ
ills priori naturae, quo orabat ad impetrandas gra- la prioremtias jam concessas, non potuisse illas cognoscere ut natura, sicutiam concessas s sed debuime ab earum anticipata con. hodie cessione praescindere: cum hoc nihilominus star quod i st Christus gratias illas ut antecedenter concessa S co huja psi' 'gnoverit, non tantum in tempore orationem illam sono qua praecedente, sed eo ipso instanti temporis quo ora- Deus illambat, posterius tamen natura ad actura orationis V. b πιξmo
quae diximus de revelatione damnationis par. 3. pag. dix R
as . Hinc respectu Dei non est ridiculum', nuga ad ematias tortium aut absurdum petere ut fiant quae jam faeta nobis decer. sunt v. g. hodie peterea Deo ut heri aliquid fecerit, nundinaut ab aeterno voluerit moere in tuum bonum , seu
ut iam velit id quod iam vult & ab aeterno voluit. Item petere ut minc vellis , quod mmc non vult , Nab aeterno noluit, quod quidem est petere ali quid impossibile . sed solum impossibil itate consequenter hoc fit in omni oratione qua petitur a Deo gratia 'non impetranda eu quam Deus ab aeterno decrevit non dare , quod Dei decretum, si oranti esset notum notitia habente se antecedenter ast eius orati nem, non sentiet illam gratiam efficaciter petere nec . sperare. V de omnis oratio nostra quamvis ablesu ta & eficax ex parte nostra seu eorum , quae a nobis praestanda lunt ad rei peti tae impetrationem . est ramen aliquo modo virtualiter condrtionata ex parte Dei, seu eius scientiae ac decretorum praesertima nostra libertate omnino independentium : noa - F 4 enim
94쪽
PARS IV. 8S C. 3. si. 3. Merita A. V. D Ss. PP. enim possumus a Deo aliquid absolute essicaeiter m. rere quod sorte repugnat eius cognitionibus ben placitis & decretis omnino antecedentibus . Hoc λinnixus principio dixit Aug. si sciremus quinam sine
reprobi non magis possemiis orare pro eorum salute, quam pro salute damnatorum. Idque etiam 338- Dices 3. ad Praeteritum non detur potentiat ut eonstan, R. ad praeteritum absolute necessario praeteritum, - - hac numero seu quod est omnino independensa conditione pra QR P senti aut futura creaturae libera C. ad praeteritum abhi. u.'' ejusmodi conditione dependens N. hodie enim da-aee pie. tur vera Potentia ad effciendum ut istiusmodi pro teritum numquam fuerit . Quod manifestum est ex
Dices a. christus ut constans hac numero carne non fuit indisserens. ut pro alia numero foemina In matrem eligenda oraret,adeoque non potuit sua ora.
tione electionem huius prae alia impetrare : quia ut constans hac numero carne n0n potu it ab alia quam ab hac matre procedere 3 si enim ab alia ortus misset, alias habere debuisset partes materiae ab iis quas de facto habuit . R. n. ass quia sicut in aliqua ierie eonditionalium B. Virgo erat habitura illas partes materiae, quibus formatum est Christi corpus 3 ita in infinitis aliis conditionalium seriebus, Deo notis, erant infinitae aliae foeminae easdem partes habiturae; ac proinde potuit Christus etiam ut hac determinata carne constans ex illis procedere , & consequenter oratione sua ex iis Petere quam vellet .v. Arriag disp.
is sin 3 .de i is fuis& acute disserentem. B. Virgo L 39. B, Virgo prius fuit electa ad Dei maternita- prius fuit tem quam ad gloriam, cum ex dictis pari. Pag. 374. Olect dini i- . num. et os. ao6. non fuerit electa ad gloriam nisitem , quam post Praevisa omnia eIus merita , quorum multa ut
ad eloiram. obsequia Christo ranquam Filio praestita praesupponebant eius maternitatem - prius tamen fuit redem.
Pta, quam electa in matrem, cum gratia &iustifica- 'tio, quibus disposta fuit ad maternitatem fuerint effictus redemptionis et unde sequitur non fuisse re. demptam saltem adaequaleti quoad omnes effectus a Christo ut Filio suo . - G α
95쪽
Respectu Incarnationis ' 89 PARS IR' An autem maternitas Christi se sola, & seorsim agratia habituali potuerit sanctificare B Virginem,& T Qina
dignificare opera ejus supernaturalia ad meritum vi. marestitis tae aeternae, fuse aceruditae disputat Ripald Τom. a. rem Dei sedis p. 79. ubi plurimis Scripturarum & Patrum te- ista sanctifi-ctimoniis. ac rationibus pro affirmante allatis, satis ostendit se toto affectu alli adhaerere, licet in fine sec. 16. diserte profiteatur, se istius affertionis probabilitatem aliorum judicio relinquere,suum veris penitus cohibere . Addit tamen plurimos eosque gravissimos ac doctissimos TΤ. ex Academia Salmant.&Complut. hac de re a se consultos assertioni annuisse, probabilitatemque illius sanctam certamque statuisse. Idem sese doete, ac pie tradit Cardenas in . gemino sidere Mariani Diadematis .
Modus unionis ex parte Persona assumentis Iura assumpta.
Modus unionis ex parte Personae assumentis.
roo.PErsona 'divinae propriissime convenit assu- Persona Di. x mere : cum enim unionem hypostaticam vinae natu- efficiat ut causa principalis illamque terminet ei pro- ix Myrtissime convenit esse principium &terminum a L p sep Ussim
sumptionis, quae duo requiruntur & suffieiune ad I I
hoc ut persona propriissime dicatur assumere. Cum Cyrillus dicit Pellanae Divinae non posse neri additionem, loquitur de additione illam perfi- Ciente, persona solum est incommunicabilis pluribus suppositis, non naturis , Natura divina est quidem adaequatum extremum terminationis natura lis ue & ejusdem secum ordinis , quam habet personalitas verbi , non tamen terminationis liberae, & inferioris ordinis.
Persona erea ara potest suis pernaturaliis ter assumere
Ioa. Persona creata non potest, etiam supernatura Ilier, assumere naturam propriissime, quia assumer
propriissime est per modum principii effectivi prin cipalis
96쪽
PARS IV. 9o . , C. 4. I r Modus unionis
. cipalis in natura aliena producere unionem hyposta. . se his, . ticam se terminatam,seu qua natura aliena pers m i, ' pio. naliter uniatur assu inenti; atqui nulla creatura po- petissime ' test producere unionem hypostaticam ut causa priu- quod solum ci p ilis per potentiam naturalem:cum ut mox deesa-vulo S. T. rabitur, omnis unio hypostatica sit supernaturalis in substantia. to a. Potest tamen persona creata, ut eausa instrumentalis & elevata per potentiam obedientialem sibi personaliter uni repertonam alienam, atque ita illam a flamere uelicet non proprii m mε. Qui, non .st Pro, quia*ve periona superaddat naturae subsi eur rep. enee stentiam modalem, sive solam negationem inexi-Miehaelem stentiae in alio ut sustentante, nivila est repugnantia elevari a in eo quod Archangelus Michael v. g. Mevetur a Deo Deo ad sibi uniendum suae subsistentiae modali, si detur, aut, si per nititεe non detur, suae naturae aut substantiae, ut con notanti naturam M. negationem existentiae in alio, naturam Petri, atque eri. ita, non quidem propriissime ut verbum , vere tamen illam assumere in unitatem personae , ergo &c. Prob. anteced. quia si subsistentia sit modus naturae realiter superadditus, non repugnat naturam Petri ea privari & per unionem substantialem uniri subsistentiae Michaesis, nec repugnat istam unionem produci a Michaele ut eausa instrumentali, & elevata : cur enim ista repugnarent λ ergo saltem in ea hypothesi non repugnat Michaelem sibi personaliter unire naturam humanam e & consequenter nec, posito quod subsistentia seu persona non sit aliud, quam natura, & iubsistentia completa non existens in alio ut sustentante ; cum non sit ratio cur potius in hac typothesi repugnet Michaelem modo iam assignato assumere naturam Petri, quam in alia . S, Tho. hic q. 3. a. s. ad a. solum vult proprium esse divina persona propter ejus infinitatem , ut per assumptionem propriissimam ,& ejus propria virtute )βM
m ea emcursus naturarum , non quidem arridentaliter ,
sed seundum submentiam. . . t 63. Cuiusmodi unio hypostatica ad personam sta ρὰ, za creatam esset supernaturalis in substantia, hoc sensu, personam q iod in entitate sua su peraret omnem exigentiam
97쪽
Ex parte Personae assumentis. si activam, & passivam naturae creatae &credibilis; non tamen hoc sensu quod esset ordinis divini , alit per se ordinata ad suum subjecnim evehendum ad esse su Per naturale S divinum, hoc est . ad Dei amicitiam &visionem,ut sunt ea,quae ad gratiam pertinent. Persona croata assu mons deberet elevari in genere Causae efficientis ad producendam huiusmodi unionem ; non tamen in genere causae terminati vae, po.
sto enim miraculo quo talis unio hypostatica esset producta illam terminaret suam entitatem & virtutem terminandi naturalem, sicuti albedo plures parietes dealbaret per suam entitatem , vim deal-handi naturalem, posito quod supernaturaliter in pluribus esset posita. i5 Quod si subsistentia creata sit modus naturae superadditus , est quidem essentialiter affixa huic modificato . adeoque per se determinata ad modifican-dam & terminandam hanc naturam essentialiter &informative seu illi inhaerendo sicut non possit eadem ratione aliam terminare: non tamen sic ut aliam non possit accidentaliter modificare ac terminare, nempe terminando unionem qua accidentaliter uniatur naturae, cui non inhaeret. Hac etiam ratione potest ubi constituere hie, non solum modificatum , eui essentialiter affixum est, sed alienum , cui solum accidentaliter uniatur j acti
creatam suis peraret omnem naturae exigentiam non tamen
esse ordinis Divini adeo. que solum esset super. naturalis se. eundum quidia subsistentia modalis motest termin
ei dentaliter . sicut ubi alienum subie.ctum ubica.
tamen cum sit formatissimum exercitum dependentiae, seu via , qua esse hujus emetus egreditur ab hac causa, non videtur posse mediante unione acciden ta It tribuere essectum tuum forma lem dependendi ab hac causa, nisi termino , quem intrinsece m dificat os verbum non terminat humanitatem per ali Verbum 3η
quid absolutum ι sed per solam proprietatem re- Σπ.is i
lativam. Ita S. Τho. Bona v. Suar. Uasq.& caeteri ν.. communissime contra Duram in 3. dist. t. q. a. Ponen solam prootem in Christo duas uniones ad Uerbum : unam pri. prietatem rem
mariam ad aliquid absolutum & commune tribus ς' personis, nempe ad subsistentiam absolutam & essen 'II cI 'tialem, alteram vero secundariam ad personalita Dur. tem verbi . Primam requirit ut humanitas fiat subsistens,
98쪽
PARS IV. 'a C. 4. ιν. t. Modus Unionis sistens; putat enim in divinis non dari subsistentiam
nisi absolutam, tribus Personis communem, posteriorem vers ut habeatur complete unio personalis cum persona Uerbi. Pater ex C. Prob. nostra conclusio, quam Suar. censet esset ita Tol. 6. yI. certam , ut opposita non sit habenda probabilis, i .ex Dod vio, Cone. Τolet. 6. quod in confissione fidei haec habet: ἡ 'μ'Τ' solas Fιtius sumpit humanitatem in singularitate persona , non in unitate Dimna natura, id est , ut explicat Concilium in eo quod proprium est Filii non quod eom. mune est Trinitati. Item ex UI.Syno.act. 8.ubi dicitur: solum Verbum esse incarnatum , quia Pater oe virisus Anthιl inearnatione habent eommunου , nisi benignissimammo untatem. 2 ex Dionys Damasc. Ansel. & aliis PP
apud Suar. disp.ia.seci. a. 166. 3. Ratione: quia Verbum per id formaliter& immediate terminat naturam humanam, per quod filiis. Az, larm liter terminat divinam, cum duae naturae in aliquid ab Christo uniantur in eodem termino : sed Divinam solistum eta formaliter terminat per proprietatem relativam,qua iam Pater ει illam ut sic terminatam reddit aliis personaliter in- y rivum S. communicabilem: deinde quia si aliquid essentiale. - ' & commune tribus Personis per se primo & imm
nati , sleue diate terminaret humanitatem, sequeretur etiam sunt simpli. Patrem & Spiritum Sanctum esse incarnatum quod euersancti. est haereticum. Sequela patet, quia quod convenit naturae aut uni personae ratione alicuius attributi essentialis & communis, necessario convenit tribus Personis. Dices cum Duran. inde solum sequitur Patrem ut Deum esse incarnatum, & hominem, non vero ue
Pater est, cum tamen Filius : R. hoc admitti non posse , quia Pater ut Deus esset homo, simpliciter &absolute, sicut simpliciter & absolute est aeternus Creator, Sanctificator, &c. quae ei ut Deo conveniunt i ratio est quod ly ut Deus in istis propositionibus non sit particula diminuens aut alienans, sed explanans. Ut in hac propositione : Pater ut Deus est ubique. Unde etiam ut Pater esset homo simpliciter , sicut est simpliciter Creator &c. Adde hane propositionem Fibius ut Deus est homo
99쪽
- Ex parte Personae assumentis. s3 PARS IV. passim reiici ut alienam a mente St Iocutionibus P P. ac C. ergo multo minus admittenda est haec Patariat Deus est homo. 6 . Illa autem proprietas relativa per quam Non termi- 'praecise verbum terminat unionem ; non est etiam nat unionem
partialiter virtus spirativa , seu spiratio activa , Per rei ti cum enim haec si communis Patri & Filio , non dat simpliciter esse incommunicabile personaliter, νεν' filiatio. ac proinde non est formatissime personalitas , seu nem ut exi id quo verbum formatissime constituitur s cunda gentem spi persona ut distincta a reliquis ; sed est quiddam tionem 1 substantiale relativum commune Patri & Filio, ζ'. h. . quod etiam per eorum personalitates terminatur, Iohεm ut est sicut natura i rminatur personalitatibus trium Per. illius aece. sonarum , unde si illud Patris & Filio commune pilo. unionem immediate terminaret , etiam Pater esset
ios. Quare id quo praecise & immediate Uerbum te ominat unionem est vel filiatio , prout ex . parte sua inseparabiliter exigens relationem spira. tor sui sibi communicatam a Patre vel generatio passiva prout est actualis recepto , non solum essentiae divinae , quae ipsi a Patre communicatur , sed etiam spirationis activae seu relationis spir itoris ;cum filiationc aut generatione passiva sc spectata formatissime constituatur in esse secundae personae ut a prima & tertia distinctae, v. dicta par. 3. Pag.
169. Cum personalitas Verbi immediate term . Natura Diis nans unionem hypostati eam , identificetur natuis 'in estrae realiter inadaequa te mCdo explicato Par. 1. Pag. 92. n. 2as. etiam natura divina prout identificata ἔ. . v. s. personalitati Filii eandem terminat id enim diler mediate te te fatentur Bernard. & Epscopi Gallicani in Concit. minat unio. Rhemensi eontra Gilbert. his verbis apud Uexen. Rem hypo. Credimus eoositemur ipsam dirinitatem , sive substantiam divinam , sive naturam divinam ditas inis earnatam esse , sed in filio , videlicet intransitive,
hoc est in Fillio, non ut alio, sed ut realiter identificat .
Vn de admitti potest&debet , quod essentia seu potius
100쪽
PARS IU. 94 Q. si. t. Modus unionis potius entitas, quae est essentia ut identificata pers
nalitati Vcrbi, terminet unionem,adeoque sit incarnata, scilicet mediante personalitate,medio a natura, ut est in Filio, solum ratione aut virtualiter distincto, modo explicato Par. l. Pag. zy. n. a S. ex pag. 1'1.
Non potest ε i 'o. Non potest tamen essentia aut natura Divina tamen sim- simpliciter dici unionem terminare aut esse in arna Uiςixςr dici ta qilia nomine naturae aut essentiae, simpliciter disi- 'δ ginatur entitas divina prout est in tribus versonis illisque identificatur isse incarnata et quod falsum est, alioqui enim tres Perlonae essent incarnatae. Quare licet quod convenit uni identificatorum, etiam simpliciter conveniat alteri, quando identificantur inter se realiter idaequate, hoc tamen non est universaliter verum,quando solum identificatur realiter in adaequate , qua solum ratione essentiam Diviis
nam personalitati verbi identificari patet ex dictis. Par. l. Iocis n. praecedenti citatis.
Adde juxta plerosque ΤT. in materia de Trin.
sufficere distinctionem rationis 3 aut virtua Iem , ut quod uni identificatorum realiter competit. alteri non conveniat,v. g. ut essentiae Patris conveniat com- 04ς RVn munieari , non ei personalitati; personalitati Filiiti sum, ae coniveniat pro duet,non eius essentiae. inadaequate, Lyet Quod convenit naturae ratione sui praecise,seu seu prout sumptae secundum se . ia adaequa te convenit omni identifieatur bus personis, ut bonitas &c. non vero quod solum 'i ςκ per- convenit naturae sumptae in adaequate, ut est in aliqua eoneehit is persona, seu ratione identitatricum una ex Personis. nibus perseia Ratio est i. quod sicut i sta identitas naturae cumnis ἐquia si- una ex personis non convenit aliis personis, ita nec cur identitas illa quae naturae eon veniunt ratione istius identi ratis V R ςψM a. quod ea . quae conveniunt naturae solum rationestini,' hisis unius personae, sermaliter ut talis, ei Ium conve- Convenit a niant ratione ejus . per quod persona illa formalitertiis persionis aliis opponitur relative iam autem manifestum est, i nec illa id quod convenit uni oppositorum ratione eius Per ςRR quod formaliter opponitur alteri non posse illi alteritione 'ia u. Opposto convenire; licet utrumque eidem naturae