장음표시 사용
141쪽
Et Gratia Christi. Ias126. Posset Christus sine gratia habituali, modo haberet aetualem ordinis supernaturalis, elicere actias meritorios vitae aeternae : quia gratiae actitatis auxilio posset elicere actus supernaturales infinite dignificatos ab unione ; quibus proinde nihil deesset
ad rationem meriti vitae aeternae,aut alterius praemii supernaturalis. Imo etiam absque ullo gratiae auxilio, praeei se ratione unionis. Ita Sotus,Suar. & alii contra Nazar Ca Pre. Prob. quia posset elicere actus naturales honestos,& bonos , ac proinde de se laudabiles &praemio dignos atqui isti actus infinite dignificarentur a persona Uerbi, cuius essent ut proprii suppositi, a quo
procederent. ergo essent infinite meritorii cuiusvis praemii supernaturalis. Prob. mi. io finita sanctitas personae Uerbi, utpote substantialis ac personalis, haberet se antecedenter ad illos actus, eosque moraliter informaret, & divinizaret modo lapaexplicato n. 66. & seqq. ergo ab illa infinite dignificarentur: adeoque,quamvis in entitate naturales, redderentur infinite meritorii cuiusvis praemii etiam supernatu ratis: quia nempe improportio ad praemium supernaturale, quam defectu supernaturalitatis ex se habent , abundantissime suppleretur per infinitam lan et itatem ac dignitatem,quam mediante unione acciperent a persona Uerbi. Sic actus Christi supernatu. rates scilicet per sanctitatem personae sibi mediate communicatam in facti, sunt meritorii de condigno
remissionis omnium peccatorum , unionis hyposta ticae, & aliorum eiusmodi praemiorum, qui bias ta. men, utpote pertinentibus ad supremum ordinem supernaturalitatis, ex se non minus erant improportionati, quam sint actus naturales, picemii superna,
turalibus inferioris ordinis. 227. Unde eo casu huiusmodi actus Christi essent praemio supernaturali proportionati, non quidem spectati physice & entitative, sed spectati moraliter secundum aestimabilitatem moralem participatam a dignitate personae Verbi . secundum quam essent in iupremo ordine supernaturalitatis . Et
quamvis ista aestimabilitas non insit physee, sed so
Posset Chri .stus sine gratia habi. tualia immo sine actuali
finitae digniolat s de sanctifieatos a persona verisbi euius es.sent ut pro
sti naturales sunt proporationati prae. mio supera naturali non
142쪽
PARs IV ias c. s. e. i. sanctitas ter , quoad tu in nyoraviter actibus Christi, non propterea desinit aestimabili illos reddere dignos praemio Phusice supernaturali, t tem . cum ratio meriti consistat in aestimabilitate morali admovendam voluntatem praemiantis. Aliud est de actibus honestis naturalibus hominis iussi r quia eius sanctitas. cum non sit substantialis, ut est sanctitas Christi, sed accidentalis, nos habet se antecedenter
ad omnes ejus actus, sicut sanctitas Christi , sed ad
eos tantum, qui procedunt ex gratia. a 28. Fuit itaque ia Christo gratia unionis, etiam praecise & secundum se, principium morale vitae su . . Orat is unio. Pernaturalis, id est, actuum condigne metitarium Hs prae se vitae aeternae. unde omnes honesti actus Christi , se undum se praecise qua Christi uinti Iuer reseruntii ad finem sei ' supernaturalem , ad quem ipse Christus per gratiam pii moeale unioni Stotus resertur. Adde, quod Christus absque vitae sume. ullo gratiae supernaturalis auxilio potuerit saltem naturalis, seu confuse, actu naturali finem supernatura Iem sum cia stuum meris entet cognoscere ad sua opera ad illum referenda . si ' ' μ Arte,debeant ad hunc finem ab ipso operante referiri, ut sint meritorii. . UCum ergo S.Tho. hic q. a. a. r. ad a. ait r oportu eo eo gratiam habitualem sper quam humana operatio ines assee perfectae intelligendus est de necessitate quo is ad convenientiam, & ad supernaturalitatem enti
tativam bonae operationis . . ,
aas. Gratia habitualis Chtalis non est infinita quoad intensionem. Ita S. Τh. Suar. & alii cotti Grati habi. inunius contra Maiori Almai. & Petrum Mendo2. Chyi' Prob i. Quia ut passim docent philosophi ac T T. infinite' in. Mim D, Thom. i. p. q. 7. quodlibet infinitum
misi, r.quia creatum repugnat. 2. Qilia gratia infinita non fui eanfinitum necessaria Christo ad infinitum meritum adeoqueere tum re' nee ad finem redemptionis. 3. Quia modus operandi
η' ei infinitus, qui deberet sequi ex gratia& hibitibusn-z,,d infinitis, non est proportionatus animae Christi, quae
multum quantum vis elevetur ad esse divinum, in se semper fim rem . manet finita. Dices Ioan. 3. habetur: Non emm ad mensuram dat
mus spiritum , nempe Filio , ut patet ex contextu &ex communi PP.interpretatione: ergo ei dat gratiam . infiniis
143쪽
infinitati, R. N. sequel. I. quia trium ad mensuram idem est quod non parce, ut rccte Τolet. & alii a. quia potest intelligi , vel de dono , quod Pater aeternus, communicavit Filio per aeternam generationem , vel humanitati Christi& toti generi humano per incas nationem.
Quare gratia collata Christo fuit quidem eius di- gst ii tignitati proportionata non tamen hoc sensu, quod ei eon.eni. illi fuerit adaequata , aut aliquo modo commensu, ens ad fines rabilis cum illa : talis enim repugnat, etiam suppo amo intemsita infiniti possibilitate; cum nulla infinitas ereata ' h h possit adaequari,ant ullo modo commensurari infini- ἱ is Titati increati Uerbi infiniti in omni genere: sed hoc di euitati u. seasu , quod illi fuerit maxime conveniens ad fines in s ad. a divina sapientia praestitutos. 23 P. Licet qualibet gratia finita potuerit Christo Sh β d convenienter dari maior ; non tamen eius dignitati ista''.udebita fuit maior qualibet finita: etsi enim Christo qua deteriniis gratia fuerit debita saltem debito morali, seu ex nare sed in. quadam decentia, tamquam ornamentum naturae, dexe mina Per assumptionem eveetae ad esse divinum, maxime liqv φης ' conveniens:ei tamen debita non fuit haec aut illa in . .:Pν, particulari leu determinate tanta vel tanta , sed inde. .identiam terminate aliqua excellens iuxta incarnationis fines determina &divinae providentiae leges a Deo definienda, sicut μή ei definitae sunt perfectiones eorporales, quae non fuerunt infinitae , nec summe finitae, ut certum videtur in visu, odoratu, auditu & similibus, in qui- 'bus non est vero simile Christum Iuperasse alia animalia, licet ratione unionis,non minus deberentnreius corpori Perfectiones corporales in gradu excellentissimo , quam spirituaIes eius animae. Radix exigentiae & debiti gratiae in Christo infinita est quidem, sc. dignitas personae Verbi, sed actemperata limitationi naturae in qua existit, cuius connaturali modo operandi magis proportionatur gratia finita, quam infinita. Exigit itaque Christus exigentia morali, non physica gratiam persectissimam omnium . quae de facto dantur,non tamen omnium dabilium perfectissimam, qualis repugnat, nec determinate tantam vel tantam, sed indeterminate; valde
144쪽
OM IR tag C. s. s r. sanctitas valde excellentem a Divina Sapientia determina n. dam . Unde exigit in determinatam ex parte exigentiae , non ex parte termini, quasi exigat ut in actuali exercitio maneat indeterminata quod implicat. Quamvis gratia Christi sit finita & per certa meis riti re gratiae incrementa adaequabilis; non potesti tamen purus homo de lege ordinaria ei parem aut ea maiorem sibi acquirere: quia mensura vitae &auxiliorum est unicuique ita taxsta ut nullus possit merendo sibi comparare gratiam habitualem Christi gratiae Parem. O , i. i. 33 - Gratia in Christo non est simpliciter infinita Christo non in ratione gratiae. Ita Alberi. Scol. Dur.eontra Caiet. est simpliei. Alvar. & alios et quia repugnat gratiam intensio-ter infinita ne & perfectione simpliciter finitam sexundum in . M φης rationem generi eam entis & qualitatis simul esse
bi Iesu. . simpliciter infinitam laeundum rationem specifi.
Infinitatur quidem gratia habitualis in Christo ratione unionis, hoc sensu , quod per eam fiat principium actuum infinite meritoriorum e non tamen hoc sensu, quod secundum se humanitatem Christi infinite sanctificet,eum enim gratia habitualis in Christo non dignificetur per gratiam unionis immediate sed solum mediante humanitate cui inhaeret ohanc quantum est de se, non magis sanctificat, oua εnti, quam si abesset gratia unionis. si te suffiei. Vnde licet Uratia habitualis in Christo ratione ena ad infi- unionis fuerit sufficiens ad infinitos homines, si da-niros homi. rentur, suis actibus meritorie gratificandos et nonnes gratisi. ideo fuit simpliciter infinita in ratione glatiae: t.
, s. 'ρὸ qui ali qui etiam voluntas in Christo & habitus
per aeeidens. naturales virtutum moralium ratione unionis ha- huissent infinitate in ratione voluntatis. habitus,&C. cum Potuerint elicere actus naturales infiniti valoris
in ratione meriti. a. quia gratia habitualis in Christo non est mediis su is habitibus elieisiva actuum infinite meritoriorum per se,sed solum sieut & voluntas a per accidens ratione unionis, a qua sola, &nullo modo a gratia, procedit infinitas valoris actuumeritoriorum ab humanitate Christi elicitorum. Dices
145쪽
Christi Caput Ecclesiae. ias PARS IUDices actiones Christi satisfactoriae & meritoriae
fuerunt simpliciter infinitar in ratione satisfactionis 4 si & merati : er*o etiam eius gratia fuit simpliciter moraliteriti infinita in ratione gratiae R N, Ri dispar. est quod formata di. illae fuerint , modo su p. explicaton 67 moraliter in- gmeate ejus formarae infinita dignitate personae, per illas se Deo personae, si- submittentis , quod habituali gratiae nullo modo A is , me convenit, cum gratia habitualis nullo modo sancti. filo i a. ficet humanitatem ut includens physice , aut moraliter dignitatem personae Verbi , sicut actiones Christi meritoriae & satisfactoriae Deum movent, ut
illam includentes. 231. Quare gratia in Christo ratione unionis so- unde ratiotalum fuit infinita secundum quid. i. quia ordinatur ne unionis ad unionem tamquam aliquid eam consequens; un Ium suit
de ex suo fine tanta est , ut non possit dari maior, seu in Mu se- quae ad illum finem melius ordinetur . a Quia in Tq. ἡ is es Christo est principium actuum infinite meritorium: 'ν, hei
modo jam explicato. 3. Quia non est data ad men. pium , unia suram,seu restricte ad aliquos effectiis,ut aliis datur, versale grati in quibus , teste Apost. sunt divisiones gratiarum . 1 tionis, sed cum quadam illimitatione, sic ut habeat omnia pertinentia ad rationem gratiae per ordinem ad principium uni versale gratificationis ; quo sensu , iuxta S. Thom. hic q. 7. ar. ii. O. lux solis potest dici infini. ta, quatenus habet quidquid pertinet ad rationem lucis per ordinem ad universale principium illumi. nationis, cujus lux est instrumentum. Ex quibus patet S. Doctorem eodem art. O. dum ait,gratiam Chri .sti esse infinitam jn ratione gratiae, solum velle esse linfinitam secundum quid. oratia Chri-as 3. Gratia Christi absolute potuit augeri . Ita sis ras
Capreol. Suar. Ua sq. & alii communius contra Va. Iutriste ut earios volentes gratiam Christi quamvis finitam esse non possit dasu in mam, . vel absolute ut quidam Scotistae sentien ri majt,r,nec teSea maiorem creari non posse ue vel , ut volunt Ca spς ct Ve
tant non esse capax majoris gratiae. non sit eapax Prob. quia id ex nullo capite repugnat s non enim majoris gra- ex parte Dei, cum eius potentia sit infinita ; neque tiae;unde sim.
ex parte ipsius gratiae, cum sit finita, & non mastis P I xς p Plauti. Pars IV. I habeat
146쪽
PARS IV. 13o C. s. fr. . Multiplex scientia habeat terminum intensionis possibilis . quam linea eui in infinitum fieri potest additio , habeat extensionis neque ex parte subjecti,quia, licet eius potentia naturalis sit finita & limitata , utpote proportio , nata eius entitati, in qua sola fundatur, obedientialis tamen, per quam gratia recipitur, est omnino illimitata, ta infinita terminative, cum fundetur in po.
tentia Crea toris potentis elevare creaturam suam illintra quemlibet terminum ut recte S. Thom. qu. Eo de veritar. 3.ad 3. ubi dicit: potentiam naturalem ad reti piandum posse toram implera , non autem potentiam obedientia, quae extenditur in infinitum syncategore- e matice . Quare cum hic q. 7. a. 32. O ait : sie igitur ii, ν ,si est monfestum s qMo gratia Chrsti non potest augeri ex paνώva augmenti re ipsius trotia sed uee etiam ex parae subjecti: quia Chν patia , in stas a primo instantisua eoueeptionis fuit eomprehensor, κηδεc νο- de ιθ eo min potuit σε gratia augmentum sicu nee in bea.
m. tali, i tis, Vult non posse augeri de lege ordinaria litis re eep i ut patet ex lysi mr in beatis, in quibus constat posse va in Christi augeri de potentia absoluta . Dum verba r. ii. dicit
anima eare. amma Chr sti est ea ura habens evaeitatem sin fame umam termino. de Usegratia , tum non exeodat suum subiectum=, n 'n potast in ioinitum : solum vult gratiam Christi noti, posse esse infinitam categorematice, nec posse cre,icere de potentia ordinaria . id est ordinata , SI ali. quo modo accommodata terum naturae,&subjecto rum . ac pracedent lum Dei decretorum exigentiae cum ejus arg mentum non plus probet .' non vero quod non possit in infinitum ciescere de potentia ab. soluta abstrahente a rerum existentiis & praeviis Dei decretis ac proinde extendente se ad ovinia,quae nunCum s. Th. Iani in voluitnr contia dictionem. videtur ad- Aug. rs. de Trin. e. 26. Damase. 3 de Fide Cap. 22. versari loqui non tangunt praesentem controversiam iit recte oa.. ζ et g. dingus , sed solum docent gratiam Christi suis e pere . . . qua sectam, n Saecepisse de eius plenitudin' , Christum
etiam intel in ea non profecisse, nec Potuisse proficere se. de polirendi sunt tentia ordinaria . Ave ustinus, Aliqua intensio est de essentia gratiae , sicut aliqua Damasten. ' extensio deess ntia lineae s non tamen tanta vel tan-
, ,.si It' ta; unde non sequitur ut opponunt adversarii quod
147쪽
possit crescere quoad essentiam . si possit crescere quo. ad intensionem ue patet a simili in extensione linear. a 34. Christus est Caput Ecclesiae qua homo, sumendo ly qua non omnino reduplicati vesc ut indicet rationem adaequatam , sed velut spi cificative, scut in hac propositione e Christis qua homo e Sem tactus infinita meritorios r ubi ly qua non reduplicat rationem adaequatam , cum sola humanitas non sit ratio meriti infiniti, sed simul cum hu postasi Ueςbi: est de fide ex Apost. ad Ephes. i. ipsum dedit eaput super
omnem Eeelsam qua est Corpus ipsius.
Ratio est quod habeat tres conditiones requisitas& sussicientes ad rationem capitis , quarum I. est ut scut caput physicum est is prema pars corporis . ita caput in orate dignitate praecellat iis, respectu quo rum est caput a. ut quemadmodum in capite physi. co omnes sensus vigent cum in caeteris membris unicus tactus aut pauci residea nt; ita in morali omnia gratiae dona plenius ac perseetius reperiantur quam in membris mysticis. 3. ut sicut in capite naturali est virtus influendi in caetera membra v itam & motum. ita in morali sit vis influendi dona vitae supernatura. lis per gratiam S gloriam. Quamvis Chri lius simpliciter dicatur caput Ec- cIesiae: non debet tamen appes lari membrum Ecclesiae absque explicatione removente imperfectionem, quam significat ly membrum . quod importat ratio 'nem partis& consequenter dependentiam ab aliis partibus Christo nulla renus convenientem: unde in locutionibus metaphoricis non est verum istud axio. tria : de quocum ue d eitur nec es de eo-specie genus die tur Cum Christus in Script. dicatur leo, inde tamen non sequitur quod possit dici brutum. z3s. Christus recte dicitur caput omnium homitium hoc sensu quod in omnes homines exceptis damnatis influat viram naturalem & varios motus vitae supq rnaturalis per illustrariones & inspirationes sanctas , eique omnes homines ut capiti subiiciantur acria vel potentia a & quidem actu i. Beati per gloriam . a j iisti per gratiam . 3. fideles per fi dem, potentia vero aliquando in actum reducenda iniu
caput Eccle. sae, quia ce. teris ejus
vitam & mo. tum nfluit sse ut caput
rationes diei potest caput omnium hominum , MAngelorum
148쪽
caput omnium malorum ex Iob 4r .similiter Anti.
homo nihil eognovit nee cognoscere Potuit per scientiam in.
32 C. 4. g. I. Multiplex scientiasti & infideles aliquando convortendi s nunquar autem in actum reducenda injusti de infideles nuti.
Christus qua homo est etiam Caput Angelorum rquia etiam respectu Angelorum habet tres conditi nes ad rationem Capitis necessarias & suis cientes n. Praec.recensitas: cum illis praecellat dignitate gratiarum plenitudine. eisque influat varias illuminati nes,varia dona gloriae & gaudiorum accidentalium. a 36. Diabolus dicitur a Sancto Thoma & aliis caput omnium malorum iΗxta illud Iobi 41. Iis es Rex super omnes flos superbia ; Ratio est quod homines per peccatum diabolo subiiciantur , ab eo regantur ad malum finem , quem sibi praefixit, qui est eos avertere a Deo, iisque suo malo exemplo & provis suggellionibus malitiam influat. Docet Sanctus Thomas etiam Antichristum posse dici caput omnium malorum et quia in eo erit pleni. tudo malitiae eamque influet in omnes , quos malo exemplo,promissis& tyrannide ad peccatum pertra. het . Non erit tamen diabolus incarnatus ut quidam
23 . Hristus qua homo nihil potuit Intelligere pzr scientiam increatam Ita S. Thom. Bois nau & alii communissime contra Ioan de Ripa , &Franc bonae spei. Patet ex dictis Dar. I. pag. 48. num. 4s N Lqq. ratio est,quod intelligere sit actus vitalis, ad quem egentialiter requiritur produci a subjecto quod informat & denominat. Fωvet S. Leo capprobante VI Synodo docens in Christo non esse unicam op. rationem . quia implicat ut operatio unius naturae fiat operatio alterius . IEgre haec doctrina
sustineri potest in sententia probabili eorum qui ad
vitalitatem requirunt solam informationem iuxta quam intellictio a Dco solo producta in nostro intellectu nos redderet intelligentes. ti: ra 33. Ηa-
149쪽
MIP Habuit aliquam Scientiam , seu gnitio. nem praeter divinam. Est de fide ex VI. Synod. act. .& g. l approbante Epistolam Agathonis Papae agnoscentis in Christo omnia duplicia . Fuit autem in Christo viatore triplex scientia , beata se. indita, seu infusa , 5 acquisita . Beata complectitur visionem claram divinae essentiae. rerum possibilium in Uerbo forma liter,& exilientium causaliter, modo explicato Par. ι .pag. 7 n. 78. Vnde habet pro obiecto primario Deum, pro secundario creaturas in verbo. Hanc scientiam Christum habuisse Sc quidem in matrisntero docet Euseb.Caesarien l. o. Evanssct ic. demonstrat. c. ult. ubi Christum introducit sic loquentem
eum Deo e Cum adhue intra cellam restansis me in utero laterem , te Deum meum videbam Fulg. resp.ad quaest. 3. Ferdinandi Dia c. in finer Certum est igitur Christo, id est , anima eius tinam tot ut divinitaris inese notitiam 3
aliique P P. Se omnes TΤ Unde haec conclusio est certa ; non tamen fle fide ut quidam volunt; quia omnia Scripturae testimonia ac PP. praeterquam Fulo possunt explicari de Christo qua Deo. a 39. Hac scientia anima Christi non compre- Ilandit divinam essentiam r est communior & certatum ex dictis par. I. pag. 87. num. a. ubi probavimus divinam essetitiam esse intelle eiu crearo incompre. hensibilem; tum ex Concit. Basileensi sess. aa. Vbi damnatur haec propositio Augustini de Roma 3 Ani. ma Chiripi videt Deum tam elare intensὸ , quAmilare ct intense videt seipsam. Quare Fulg Dp. sc explicandus est , ut per ρυ- nam deitatis notitiam non intelligat comprehensivam, sed persectissimam quae de lege ordinaria haberi potest . vel certe dicendus est comprehensionem dixi nitatis Christo qua homini tribuere per communicationem idiomatum. Isidorus I. i. de summo bono c. g. dum ait e Trini. eas sibi sola nota est Θ homini assumpto : juxta s. Th. tantum vult Christum qua hominem habuisse cognitionem S S. Trinitatis perfectissimam comparati. ve ad alias creaturas.& per ordinem ad fines incarna tionis non tamen comprehensivam . Alir vo Iuni si 1 a legen-PARς Est de fide
Christum hahvisse ali. quam scien. tiam a divina distincta est certum habuisse bea.
comprehendis divinitaatem intelleactui creat incompreo hensi hilem o
citati intelo ligendi sun ede notitia persectissima
150쪽
PARS IV. 336 C. s. si a. Scientia Christi legendum esse : sola Trinitas sibi nota ess-hum ε- .nitas a Christo suscepta , quae tertia est in tri./ato persona : sicut, licet obscure, exiit at hic sensus verus , quod nempe soli Trinitati Trinitas & incarnationis Christi mysterium sit integre cognoscibile &comprehensibile. Non eoeno. a Q. Neque hac scientia cognoscit in Verbo om- 'vit in verbo nia possibilia actualiter , id eit sie ut actu omnia si- omni mul repraesentet . Est S. Tli Suar.& aliorum commu-hi 'ἡ.-ς nius contra Greg. Alberi. docentes animam Christi supe ee'. ita latre actu omnia quae Dcus scit, sed non eadem clari intellectus late. Prob. quia talis cognitio, est intellectui creato creati. impossib)lis, ut ostensum est par. p. 73 n. 83.Quamobrem illud Apost. ad Coloss. a. in quosunt omnes thesauri sapient. a, solum verificatur de Christo ratione divinitatis , per quam Christus, qua Deus, varia cognoscit , quae non cognoscit qua homo. Hinc non sequitur animam Christi habere aliquam imperfectionem , sc. ignorantiam infinitorum possibilium;cum enim illorum cognitio non sit Chri. sto, qua homini, dcbita ejus carentia non est imperfect Io privatava & proprie diota,sed mere negativa . a 4 i. Probabilius videtur quod nec habitualiter,id est sicut pro libitu possit se applicare ad ea in quantalibet multitudine finita actualiter cognoscenda, sicut nos respectu eorum,de quibus habemus species, quamvis de illis non cogitemus a ctu , quia , cum talis cognitio , adeo universalis& si pereminens , non pertineat ad ejus statum , nullum i st fundamentum eam Chri lio tribuendi Oppositum tamen est proba bile : si intelligatur hoc sensu, quod animae Christi debitus fuerit concursus ad cognoscendum pro suo libitu quodcumque cognoscibile , non formaliter per visionem Beatificam , quae est invariabilis, sed Cognovit causaliter per actum ab ea liquo modo resultantamen e mnia tem,ut explicatum est par. ι .Pag. 73 n. 78.&Rqq. praeterita s a 2 Hac scientia cogo vit non solum h.ibi tua -
. . ,' 'ιό., liter , quodisceri issimum sed etiam actualiter om-. 'em ju. nia praeterita ,praesentia, etiam si creta cordi uso, sal diei i actua- tzm usque ad diem judicii inclusive. Prob. quia isto-liter. rum cognitio pertinet ad st tum Christi, tum quat