장음표시 사용
171쪽
PARS Iv. 12 a C. 6. g. r. Potentianes miraculosas ad Incarnationis finem ordinabiles Hine semper Hinc voluntas Christi absolute essicax, id est qua impletur vo. absolute voluit adhibere omnia media sibi, etiam utar. όωi. . i0stru Mento divinitatis, possibilia, semper suit ima
essteast, se eu, Pleia . i. quia non decebat ut voluntas absolute ess- effieax seeun cax Personae q uae erat Deus. non impleretur. a quia dum quid. Christus certo cognoscebat omnia quae ςrant futura,
aut non futura , & non poterat efficaci ter velle id, quod certo sciebat non esse futurum ue hoc enim est imprudentiae,& iuxta varios aeque repugnans ac velle essicae iter impossibile co*nitum ut tale,ergo nihil potuit velle efficaci ter quod non esset futurum . At vero solum efficax secundum quid , id est qua solum volebat adhibere media sibi secundum potentiam humanam & naturalem possibilia , non semper fuitim 'leta, patet ex Marc. 7.v. I Ubi Christus dicitur' voluisse apud Tyrios latere nec tamen potuisse. a sq. Humanitas Christi ad miraculorum patrationem & ratiae produetionem non concurrit p ilice, sed solum moraliter, meritorie scilicet & impritratorie : sic tamen ut esset in eius potestate, quan do, & quomodo vellet, miraculum quodlibet patrare ; quia nempe Divinam omnipotentiam semper habuit ita sibi assistentem & paratam , ut eam pro libitu posset applicare ad quaevis miracula ad Incar-
nationis fines conducentia. Ita Bona v. Scol. Ua'. Be-Can.&recentiores communissime contra Thom istas, quos sequuntur Suar. Valent.SylvHumanitas Prob. i. quia PP. effectionem miraculorum Chri
*4 sti tribuunt soli divinitati,humanitati verb aliquam zzz Σ tantum actionem illi praeviam, v .g. contactum , imis
moraliter, perium &c. ut Athan. Serm. 4. contra Arian. ubi a.
eum in va. gens de socru Simonis a Christo sanata sic loquitur:
riis non P Humano mora manum extendit, divinitast autem morbiam
hauhi ' h . si esuit . Damas.l. 3 de fide cap. I s. humana actionis, tu,' ihὸἱ opusfuit , quoήpuιιι a manum pertraxerit'. divina, quod cent Seripi. eam ad vitam ravocaverit, cte. Qii ibus similia habent de Pri Cyril Cyprian. Nyssen.aliique apud Vasq. a. Quia Trid. I. ses. 6. c. 7. recensens causas nostrae iusti fleationis, solum Deum assignat, ut causam essi. eientem : Christum vero tantum ut causam meritoriam :
172쪽
Humanitas Christi. 1 3 pARs IUriam e igitur humanitati Christi ad gratiae productionem solum tribuit concursum moralem; & consequenter ad miracula. 3 Quia Scripturae & PP. eodem modo dicunt umbram Petri sanasse infirmos quo Christum e atqui constat umbram Petri quae est mera privatio, adeoque nihil non concurriste nec potuisse concurrere physice, ergo &c. item , Christum fuisse ea ii-sam gratiae in antiquis P P. & ejus passionem in fidelibus ; cum illa non sit amplius, nec in se, nec in
sua virtute. Ouia influxus phvsicus per potentiam obe- Influxus m .dientiarem: quae qua talis causae instrumentali nihil ratis mό- .intrinsecae perfectionis stiperaddit , & cuilibet rei ςvi 'Ob . etiam inanimatae, imo & materiali peccati commu- ρ:
nis est, non est tam nobilis, nec tam confert ad di' leutiam obe. gnitatem, quam influxus moralis per impe tratio- dientialem,nem,meritum.&assistentiam divinae potentiae exhi. quι . exi an hilam libertati voluntatis humanae; cum hic modus 3n ni
influendi , non nisi naturae intellectuali ,& quidem sanctae possit competere . ri potest. s Quia in iis quae vim naturae superant, & pem denta sola Dei voluntate libera nihil debet adstrui.
de quo non suscienter eonstet per revelationem nochis ex Script.aut PP. nobis innotescentem: atqui ex
Script. &ΡP non potest lassicienter colligi humanitatem Christi in actiones miraculosas alium habuisse influxum quam moralem , ergo &c. Minor Patet, quia nullum proferri potest ex Script. aut PP. testimonium de Christi humanitate miraculorum Patratrice, quod ei tribuat influxum plusquam moralem, aut de hoc non possit facillime explicari. 26o Dices i. Christus nempe qua homo, ad mi. racula subinde adhibuit salivam. contactum, impe- Christus ad rium&similia: R. non eo quod in illis esset aliqua virtus instrumentalis physica et sed ad manifestat, . p. '' u.
nem suae aut horitatis ac potestatis, & ad varia my- νemineo Iasteria nobis ignota. Cum vero imperio usus est. non tenrem, sed imperavit Deo suo supremo Domino . nec suae vir. η' mystη
tuti physice effectivae , qua probabilissime caruit ' 'sed morbis vel diabolis quos pellebat,uel improprie Platali. Pars IV. Κ sibi
173쪽
IAIS IV. 346 C. 6. ν. r. Potentias bi aut suae potestati morali eo aut simili modo, quo Deus mundum creans dixit: fiat , is factum s ita. Dices a. Luc. 6. indicatur virtus physica his
verbis et virtus de illo ex bat , ct sanabat omnes e R. N. ass. ibi enim nomine virtutis , phrasi Scripturae familiari, significatur ipsum miraculum, non vim tus illius e fictiva : sicut & Marc. o. non poterat ibi
virtutem ullam facere . Luc. lo. Si in Tyro facta essem virtutes Sc.
p p hri, ἡ, Dices 3- Concit. Ephes can. tr. definit carnemo es c, isti Christi propter unionem ad verbum esse vivifica camem suis. tricem , quod etiam docent Cyrili. Nyss aliique se vivifiea. PP. R. nec Concit. nec PP. docere fuisse vivificatri-
ricem phy cem influxu physico ue de hoc enim nihil definiunt,niac '. 'V sed solum docent fuisse vivificatricem , idque ver- ὰδ i ta bis indifferentibus ad utrumque influxum , quod .andi. non ficissent , si intendissent significare influxum physicum, intellectu multo dissiciliorem & in variis impossibilemi ut in vivificatione seu sanctificatione Patrum veteris Testamenti praecedente Incarpationi sexistentiam. Dices 4. Chrysostomus aliique PP. apud Suar. di cunt Christum non tantum oratione R impetratio. ne , sed etiam voluntate & potestate miracula patrasse e R. solum volunt ea patrasse quomodo, &quando voIuit, per assistentiam divinae omnipotentiae sibi ad nutum ad dictam, modo explicato numero Praeced.
aor. S. Thom. in hac controversia s teste Caiet. apud Amie. varius suit : nobis aperte lavet in ... . trihu ' dist- λq- 1-art. 3. O. Na. a q 78-art. I. ad G ubitur, εὶ Adith dicit : Impossibis est quod principium faetendi miraeu
potest εκνli la sit aliqua qualitas habitualiter manens , & infra rede infla mens facientis miracula movetur ad faciendum aliquid, . morali. ad quod sequitur effectus smraeuli , quod Deus issvirtute Deir et quod quidem quaisoque fit praeerinta oratione , quandoque u-u pracerinte maπifesta orariove , sad Deo operante ad nutum hominis . Adversariis tamen
etiam manifeste favet q.6. de potent.art. 4. & hic qu.1.23.art. z.ubi , cum dicit, animam Christi ut instru
174쪽
Humanitas Christi. i PARs Iv. mentum Verbi habuisse virtutem ad immutationes
miraculosas creaturarum, non tamen ad earum an
nihil ationem ; intelligi potest de virtute morali cui quidem absolute non repugnat extendi ad anni hilationem , repugnat tamen ex suppositione decreti di. vini: quia hujusmodi operatio miraculosa non con. ducebat ad fines Incarnationis. 261 Humanitas Christi non existit per increa- Hunianitae tam verbi existentiam , sed per propriam & crea Chiisti non tam . Ita Bonav Scot. Suar. Vasq. & recentiores . p rcommunius, contra Cajet. Capreol. aliosque Tho-
mistas. . - . . per se creatae
Prob. r quia existentia s ut hic Iuppon Imus ex ejus emntiae metaphysica a cum norὶ sit aliud quam entitas actua. identifica. '
lis, non distinguitur realiter ab e gentia , ac proinde cum humanitas Christi non possit esse id , quod est, seu sua entitas actualis per existentiam verbi, neque per illam potest existere. a ia humanitas Christi, vidistincta a Verbo, est quaeὸ amentitas actualis , quae qua talis potest ab Angelo naturaliter videri intuiti ve &eadem numero a Deo conlata ari non unita verbo , ergo non est entitas actualis, adeoque, quod idem est, non existit per exissentiam Verbi , a verbo inseparabilem,& ab Angelo naturaliter invisibilem . 3 Quia humanitas Christi . saltem quoad suas Cum resint.
partes, prius natura existit, quam uniatur verbor stentia aliud quod enim assumitur, inquit S Thom. hic q. .art. a. O nyn filaquam ortet pratntellii assumpti niue nec solum quoad esse essentiae, cum etiam terminus totalis assumptionis . 'sc. Homo Deus , quem ibi S. D. negat prae intelligi assumptioni, sic etiam ei prae intelligatur; sed etiam quoad esse existentiae ut clare significat S. Tho m. su p. dum a siniti rem explicans, ait : sisut quod movetur Ioea iter pra intelligitur motui , quod constat prae intelli- .. .gi quoad esse existentiae: ergo&c.4 Quia creatio animae Christi praesupponitur ejus unioni hypostaticae . sed Per creationem anima recipit aliquod esse actuale, ergo existentiam natura
Quia sequeretur B. virginem proprie non ge. Κ a nuisse
175쪽
PARS IV. 148 . . . C. 6 g. r. Existentianuisse Christum, quia ei non dedisset ullum esses
non creatum, eo enim carerct: nec increatum,cum
illud a creatura dari ston possit. Unde existie 263 Potest igitur dici humanitas Christi existere per se id est, per se, id est, per existentiam sibi propriam & ident 1- ficatam, non per alienam, quo sensu etiam accidens d hilae, '' iuxtas Th. hic q. t 7. habens propriam existentiam)fami in alio per se existi is non vero hoc sensu , quod non existat tamen,idque in alio se perseetio iri a quo sustentatur . Habenti ab initio suae enim propriam existentia m non repugnat existere in ς' 'ς pyi', alio ut in subiecto; irvalso ut in com Parte 3 ncque in alio ut in supposito terminante. .
Soph . Dices Sophronius in Epi E quam approbavit VI. synod. aetiit.& i 3. dicit naturam humanam in Verbo . no; in se ipsa habuisse existentiam unam .s R. sohim vult contra Nessor. ut patet ex contextu )humanitatem Christi larim quam extitisse seorsim a Verbo ue sed a ia initanti suae conception, sei fuisse unitam , adeoque in eo ut supposito habuisse existentiam. Interpres addit cui Medina ad suum argumentum roboran Zum, quod alioqui videbat esse infirmum , de suo appotuit eum Herbo i illa enim ut declarat Vasq. non habentur in graeco 'Adde, humanitatem Christi posse dici habire in
Verbo unani cum eo existentiam, scilicci completam, seu esse unum totale di pei fletum , unum, in quam,non unitate simplicitatis, sed compositionis, quia ex existentia humanitatis assumptae, &existemtia Verbi assumentis resultat unum esse personale compositum & totale hominis Dei. 264 Eodem sinsu intelligendi sunt Damast. Ful- s. rh Gium gentius aliiquePP. apud Suar. Item S. Thom. hie q. volunt in , 7. art a. ubi ait in C hristo esse nicum Use, nou duo Christo su- eum Chrsussit unum , non duo , ct impositosit , quo/isse uni eum Maius νεi non sit unum esse : ibi enim solum vult iem sub ,3n, quo is unicum esse substantiale per feetum ti com
tarret a plerum , quale intelligitur per esse , simpliciter
Johahesse sim fi ve quod ni unicum esse pirsonale, ut patet ex iis plieiter . quae ibidem habet subfinein, ubi ait : eum humana
natura conjuogatur Filio Dei personaliων , non aeride taliter, consequens s ur secundum naturam humanam o no
176쪽
, Humanitatis Christi. a 9 PM S lv.
non adu niat sibi novum esse personale. Deinde S. Thom qu . de unione Verbi Incarnati ar. .duas agnovit in Christo existentias , ut fatetur Caiet. dicens S. Doetorem illam sententiam hic retrassasse, sed absque fundamento 3 cum toto homo artis . ' - -
ne verbo quidem insinuet humanitatem Christi exi. stere per existentiam verbi , ut demonstrat Palud. Suar. & sese Tiphan .c.33. 26, Ex dictis i. hic fit unum per se ex Pluribus , Eo, in acta
quorum unum se. verbum est in actu completo, al- incompleto . terum, nempe humanitas, in aetu existentiali, & venit in comentitativo , incompleto tamen in esse compositi: a. pvsi iv mex entibus in actu existentiae seu entitativo fit unum P f 'per se in omni una compositione , cum ejus extrema praesupponantur, non solum ut possibilia , sed ut aetu alia: 3. generari & produci est proprium iu p. positi ut termini qui tota lis & per se intenti, ac simpliciter denominati s sic tamen ut etiam eonvenistpartibus quae sicut terminant propriam productionem , ita habent suum proportionarum generari, produci& esse , seu existere , licet non sint terminus denominationis : 4 verbum assiimpsit existen. Productioriam creatam ac proinde dici potest existere existenia uni*μjβ p r. tia creata l. hoc sensu quod sit suppositum naturae i rexistentis per existentiam creatam, & secundum pro ter quid c secundum esse hominis ; non tamen simpli- mino tota. citer & in sensu maxime proprio & obvio, quo si- homineus gnificaretur Verbum habere simpliciter esse actuale Πςv extra causas per existentiam a s. actio generativa B. Uirginis terminata est quidem ad esse seu existere creatum humanitati proprium ut ad terminum quo, formalem & immediatum, habuit tamen pro ter mino qui , principali ac totali esse hominis Dei. eo ipso quo eius actio immediate atti ait unionem partium humanitatis prius natura assumptarum, ex qua immediate rcsultavit homo Deus cuius Proinde est vera mater.
177쪽
Numanitas unita verbo est absolute impe ecabilia , idque
praeei se ratione uni . nis a Patet ex CC.& PP.huma. nitati assum. piae tribuen tibus omni .
Iso C. 6. g. a. Impecea bilitas s. I I. Impedeabilitas humanitatis Christi. 266 TNChristo nullum fuit peccatum est de fide
I. Luc. l. quod nascetur ex re Sanctum , voca,seu
Fi ius Dei . Quibus verbis ex communi P P. sensu, intelleetis de nativitate in utero seu conceptione, exclusitur peccatum originale , actuale vero his
Ioan. 8. 2eurs ex vobis arguet me de peccato .
267 Humanitas unita Verbo praecise ratione unionis, non potuit peccare, nequidem de potentia absoluta. Iti Sahom cum suis, Suar.Va'. Sylv. &recentiores communissime , contra Scot. cum suis Dur.Gabr Marsit &c. quorum sententiam nonnulli sentiunt censura dignam: sed immerito: eum se n. tentia,quam, Ecclesia non improbante, tuetur nobilissima Scotistarum Schola . non videatur posse, ab Lque temeritate, censura nota ri. Prob. r.ex UI Synodo , actione g. ubi Athanasius Apolin aristis negantibus Christo animam & hum a. nam voluntatem, ne in eo cogerentur admittere petacabilitatem adducitur respondens nihil e sse metuenis dum , quia Ver ipsam assumptionem ipsa voluntas impeccabilis facta est . Et a ct i 9 vhi alleg thr Naingi an ν dicens voluntatem humanam Christi ita fui Gsi dei fi ea tam per unionem ad Verbum, ut non possit divinae repugnare. 2 Ex PP. apud Suar. Christo tribuentibus omnimodam impeccabilitatem Praecise ratione unionis. ut Dionys. Alex. dicens: nisi esset Deus, non poset esse ali nus a potestata peceandi: nemo ε nim est qui peccare non pessit. αδ unus Chrastus, sicut Pater Ch φ ct v risus S. Hilar. l. lo. de Trin. sub med. Ilamo Christus est, inmeritare nati υitatis est , cum homos ι ρο non eo in pro pristare pereati , dum Christus est r quis θ qui homo est , n on potuit non esse quo/ natum est . , qui Chiissus est , non potuit amisisse quod Chrstus o Quibus significat aeque peccatum Christo repugnare, ae re pugnat Christum non esse Christum . Cyril. Alex. apud Uasq. docent
non posse Christo imbecillitatem obiici, nili dicatur
178쪽
Ηumanitatis Christi isi PARS IV.
desisse esse Deus, August. l. de peccat. 'merit. c. m. Mente eo pleiens Christi jugitiam , in e us non faurum divinirato , sed neque in anima, nequo in carnatillum potuit esse peccatum.
268. 3 Quia unio hypostatica seipsa praecise . ut Eliatio est probatum est n. al0. humanitatem Christi sanctifi- Mod uniocat sanctitate infinita in omni genere sanctitatis; π)bum san. seu qua non possit dari maior , adeoque sanctitate pellente quodlibet peccatum, non solum de poten repurnan. tia ordinaria , sed etiam de absoluta , nec solum te m. peccatum, sed etiam potentiam peccandi, alioqui enim posset dari sanetitas ea maior . Atqui repugnat naturam sic sanctificatam peccatum vel levissi.
260 Humanitas unita Verbo mansit nostrae simi- Est timealis habens voluntatem liberam , & de se vertibilem Christi hu. ad bonum & malum, adeoque mansit peccabilis ab manitate Po. intrinseco r at non potentia Proxima & expedita, U'ὸζ ,eis quae sola venit nomine peccabilitatis simpliciter, & moi, tantum' Tequiritur ad hoc , ut quis absolute dicatur posse Mimpedita. pecca re; sed solum potentia remota & impedita peraIiquid humanitati assumptae intrinsecum , partim physice la. unionem, partim moraliter,nempe ipsam λVerbi personalitatem , quibus sanctificatur sancti.
tate omni peccato repugnante. 27 Potentia proxima peccandi non consistit in sola voluntate creata de se libera , ut patet in Beatis, sed varia importat con notata, tum positiva, ut coi cursum paratum ad malum , tum negativa , ut nega. tionem visionis Beatificae , unionis hypostaticae Meuiusvis alterius perfectionis intrinsecae, per se exigentis specialem Dei assistentiam efficaciter impedientem omne peccatum , quae & similia necessario requisita ad hoc ut voluntas sit expedita ad peccatum, non conveniunt humanitati Christi : Suam, inquit, Tertul. I.de carne Christi, ι erbum assώmendo Deir suam, ct faeiens suam feeit non peeeatricem .
unde est simpliciter impeccabilis peccatalitate Cum qu proxima & expedita,idque ab intrinseco Disicet perutilonem sibi intrinlacam , qua naturam cui inestra, ab intri reddit formaliter Impeceabilem et non quidem hoc se- , otia
179쪽
PARS IV. roo C. s. st. a. sciensa unde ea non qualiter importat meram concomitantiam absque potuit uti dependentia. Ratio eit quod potuerit Christus hae cum propriὸ scientia utens circa ejus objectum, aut aliquid simi. dicta con. te imaginativam phantaZiando occupare..his , shis Nec cum discursu formali Ita Bonav. Richar Suar. is, nee eu, M alii communius contra Thom istas Valent. Ragus. diversa sor. quibus favet S Th. Prob. quia actus hv ius scientiaen ali .. habet rationem simplicis intuitus rei in se vel in alio ut medio cognito, v.g. attingendo efficium in causa. absque eompositione, &divisione , sicut exercentur iudicia Angelica circa ea , quae evidenter cognoviscunt , atqui hic modus cognoscendieii incapax discursus formalis ad quem requiritur transitus a noto ad ignotum per ill4tionem cognitionis ignoti ex cognitione antecedenter noti. Hinc Mart. 17. v. 23. vel lolum usus est discursu
externo, vel interiret procedente a scientia acquisita ex se discursiva, uno ex his sensibus S. Τh. varie ex plicant ; sed, quantum apparet. violente . . asi . Videntur potu i sis Christus ex iis, quae haescientia per proprias spircies cognoscebat, alia in ferre,quorum non habeat species proprias, v g. quae dam futura sub conditione, vel per vim naturalem
intellectus, vel per habitum aliquo modo similem, e nostro Theologica . .
ἱ4 ,h quoti Christo a primo instanti suae conceptionis sempersu huiu, fuit in aliquo usu huius scientiae, eum hoc fuerit ejus
scientiae , dignitati Conveniens ,& conforme naturae scientiae 'μμm per infusae, quippe quae, cum non dependeat a conver. Volun x in hone phantasmata, nec somno, nec alia sive in t
potui' id' is. riori sive exteriori occupatione impediri potuit.
sum , nun- Non videtur tamen Christus unquam fuisse imo quam tamen nec esse potuisse in actu adaequato hujus scientiae in ctu adae. quo ad omnia futura per totam aeternitatem e quia, ἡ ' ki. '' attentio simul distincte cognoscenda in alethumo debet esse infinita, ac proinde superat vim finitam' intellectus creati, aut saltem non potest ei esse con- naturalis. Pot uit tamen per hanc latentiam quoties
voluit cognoscere omnia futura usque ad diem l udi. cii; cum haec sint finita, & eorum notitia specialiter
pertineat ad iritum iudicL. ι . . . o
180쪽
Christi. i PARS asta potuit autem Christus per suam voluntatem applicare hanc scientiam ad usum huius speciei potius, quam alterius, si ve ad repraesentanda haec obiecta potius,quam alia,sicut ista voluntas non prs sup .
poneret cognitionem , ad quam movebat; I per directionem scientiae Beatae, qtiae semper erat in Peiu a. per direetionem alicuius cognitionis confusae huius scientiae v.'. volendo cognoscere ea, quae tali vel tali tempore essent futura potius quam alia.
as 3. Scientia acquisita est,quae propriis intellectus creati viribus acquiri potest , licet subinde quibus- da ex speciali Dei privilegio infundatur per accides. probabilius est animam Christi habuisse scientiam phribibli . . naturalem nostra similem, non ab initio sibi a Deo .st christis, infusam, sed successu temporis, propriis actibus ac habuissequisitam. Ita s.Th. hic q. ia. art. 2. O. Ubi expresse scientiam revocat oppositum quod docuerat in 3. dist. 34. q3. n xur fema. 3. quem cum Thomistis sequuntur Vari. Valent. Amic.contra Bonav Scot. Suar. Praeposit. si, ta '' Prob i. ex Script . Luc. a. Iesus proficiebat atate oe o De hae enim pientia. a. ex Conc. Ephes. Sc PP. Amb. Hier. Aug. & ejusque in. alii apud Amic. locum Lucaecitatum explicantibus cremento in.
de profectu in sapientia. 3. Ratione 3. l. quia, cum .ii. I u. α non sint adstruenda miracula sine necessitate , Per se' piosielebaeetiones naturales Christo tribuendae sunt modo sapientia. maxime connaturali, atqui ergo, a. Quia,cum habi. tus huius scientiae pendeant a conversione ad phantasmata . debuissent defectu phantasmatum & sus.cientis dispositionis organorum diu esse otiosi ac
superflui ue si ab initio fuissent infusi.
PP. apud Suar. negant Christum in scientia proficis 'vi
se,R. solum volunt Christum simpliciter nihil didicis, s i d E sti
is quod ante non sciverit ullo genere scientiae z non quod prius autem nihil scientiae de novo acquisivisse, qua cepe- nesciret. rit rem aliquam certo scientiae modo cognoscere, quo ante eam non noverat: alioqui enim nequidem
1 cientiam experimentalem de novo acquisivisset , quam tamen acquisivisse fatentur adversarii, &aperte docet Paulus ad Haebr. s. Cum esset filius D/i, didieii ex ris qua passus es, obedientiam.