장음표시 사용
181쪽
γARI IV. t et C. s. 6 a. Scientia. Dices 2. habitus virtutum naturalium . probab - . ,i. hi lius sunt i nitio infusi: ergo etiam habitus huius' sue utit in. scientiae R. N. seque l. dis'. est quod si hi fuissent abfusae ab ini. initio infusi,stiissent ut ostensum est,aliquando otio-tio, non hae si; secus illi; cum potuerint ab initio per scientiam scientia quae infusam ad suos actus dirigi. Deinde habitus virtv sectus,hei. ti)m naturalium erant aliquo modo necessarii anima fum Litae Christi. nempe ad tribuendam facilitatem in exer-
Dices 3 scientiae naturales debebantur christo ratione unionis. R.ut habendae modo maxime conna in turali, sicut perfectio organorum & caeterae per se. etiones naturales corporis & an imae C. ut habendae
modo supernaturali per infusionem ab initio suae conceptionis N. Adamo quidem statim ab initio suae creationis fuerunt infusae; quia creatus fuit in aetate & dispositione corporis virili,contra Chri. stus in puerili. Ch fistu, hae as . Christus hae scientia cognovit quidquid naseientia nisa turaliter sciri potest ab homine.Ita S Th. hic q. t a. a. vit omnia na t. aliique communius ac probabilius contra Ua M.
raliter sti. Merat. &c Ratio est quod decuerit Christum habere h π hane scientiam inicut alias persectiones' etiam natu. rio efforiεοῦ rates, in gradu excellentissimo Neque ad id opus fuit
aut opinati- utres absentes fuerint Angelorum minii terio exhibia vo quorum tar Christo , ut vult Caiet cum mediante usu ac dir
impersectio ctione scientiae infusae facile potuerit rerum . nullo ejus itR vi exteriori a se perceptaru . species sibi coparare. 3ς RVς Christus hac scientia usus est absque ullo er, rore & iudicio opinativo , quia error & iudicium opinati vum, incertum, ac formidolosum non decent statum personae Christi. Cum vero illi subinde aliquam errandi occasionem praeberent phantasmata ex sensibi bus impressa; id facile corrigebatur per scientiam insulam , uua certo sciebat rem aliter se habere,quam represer taretur in phantasmate. Christus quidem usus est spiciebus res probabiliter repraesentantibus ad cognoscendam earum probabilitatem non ad formandum de illis probabile iudicium fallitati obnoxium adeoque eius statui repugnans aut disconveniens. Chri
182쪽
Christi. 1 3 PARS IV christus nihil didicit ab homine, quia non eon Ve- Mine nihil
niebat ut qui erat omnium hominum caput S Do- didiei M. et or aliquid ab homine disceret. Hinc potuit lingua- mnibus, neGrum&rerum in longinquis regionibus existentium ab Angelis snotitiam sbi absque ullo magistri ministerio acquirere per usum scientiae infusae reflectendo ad ista o έΛωs iecta sibi per istam scientiam nota & varias illatio- potuerit omnes ex illis naturaliter deducens. Deinde quamvis sum scien- subinde ex factis aut dictis alicuius hominis allia tiam natu ra quorum notitiam natusalem acquisiverit, non ideo proprio dici potest aliquid didicisse ab homine Auia hi pefieulis non accepit cognitionem v ljus obiecti antea per errandi. seientiam infusam non noti aut minus persecte eogniti quod importet I y addiscere. as Etiam nihil notitiae accepit ab Angelis, tum ob rationem n. praecedenti allatam, tum quia hoc fuisset frustra , cum scientiam supernaturalem immediate accepisset a Deo & haberet vim intellectivam su Mesentem ad scientias naturalis ordinis sibi comparandas. Unde Angelus Luc. 2 . eum non conis fortavit per instructionem de re ipsi prius ignota, sed per meram propositionem rationum ac moti v rum antecedenter ei perfecte notorum.
6. I. Potentia & Exissentia humanitatis Christi. ias L T TUmanitas Christi non habuit omnipoten. h. H 'it 'LI. tiam simpliciter . eum omnipotentia simpliciter iit proprietas naturae divinae. non humana, My, fontiam est qua divinitas in Christo fuit inconsula unita non simpli eum spermixta ue ut sup. n. l. contra Eutichia nos ostensum sed secundum est , habuit tamen omnipotentiam secundum quid, quid .nεpe ut instrumentum verbi quoad omnes mutatio
183쪽
Humanitas Christi. s s pARs IUriam e igitur humanitati Christi ad gratiae productionem solum tribuit concursum moralem; & consequenter ad miracula. 3 Quia Scripturae & PP. eodem modo dicunt umbram Petri sanasse infirmos quo Christum t atqui constat umbram Petri quae est mera privatio, adeoque nihil non concurrisse nec potuisse concurrere physice, ergo &c. item , Christum fuisse ea ii-sam gratiae in antiquis P P. & ejus passionem in fidelibus ; eum illa non sit amplius, nec in se, nec in
Quia influxus physicus per potentiam obe In fluxus mo, dientialem: quae qlia talis causae instrumentali nihil ratis ad .intrinsecae perfectionis superaddit ue & cuilibet rei ςu 3 nobi .
etiam inanimatae, imo & materiali peccati commu- ' I Pnis est, non est tam nobilis, nec tam confert ad di thati obe. gnitatem, quam influxus moralis per impetxatio- dientialem,nem,meritum.&assistentiam divinae potentiae exhi- . e iam
hi tam libertati voluntatis humanae; cum hic modus an ni Ρ influendi , non nisi naturae intellactuali ,& quidem sanctae possit competere .s Quia in iis quae vim naturae superant, & perdident a sola Dei voluntate libera nihil debet adstrui. de quo non suffcienter eonstet per revelationem no bis ex Script. aut PP. nobis innotescentem: atqui ex Script. &ΡP non potest lassicienter colligi humanitatem Christi in actiones miraculosas alium habuisse influxum quam moralem , ergo &c. Minor Patet, quia nullum proferri potest ex Script. aut PP. testimonium de Christi humanitate miraculorum patra trice, quod ei tribuat influxum plusquam moralem, aut de hoc non possit facillime explicari. 26o Dices i. Christus nempe qua homo, ad mi. racula subinde adhibuit salivam. contactum, impe- Chri ius ad rium M similia: R. non eo quod in illis esset aliqua 'ibu τ seu virtus instrumentalis physica et sed ad manifestatio.
nem suae aut horitatis a c potestatis, & ad varia my--ia eo la- steria nobis ignota. Cum vero imperio usus est, non tentem, sed imperavit Deo suo supremo Domino . nec suae vir. diuti physice effectivae , qua probabilissime caruit. R 'sed morbis vel diabolis quos pellebat,uel improprie tali. Pars IV. Κ sbi
184쪽
sibi aut suae potestati morali eo aut simili modo, quo Deus mundum creans dixit: fiat , is factum
.st ita. Dices a. Lue. 6. indicatur virtus physica his verbis r virtus de illo ex ibat , ct savabat omnes e R. N. asst ibi enim nomine virtutis , phrasi Scripturae familiari, significatur ipsum miraculum, non virtus illius effectiva : sicut & Marc. o. non poterat ibi
virtutem ultim facere . Luc. Io. Si in Tyro facta essensvirtutes Sc.
sp h,, ἡ, Dices 3- Concit. Ephes can. H. definit carnemo M ch isti Christi propter unionem ad verbum esse vivifica camem suis. tricem , quod etiam docent Cyrili. Nys aliique
se vivifiea. PP. R. nec Concit. nec PP. docere fuisse vivificatri-
ricem phy. cem influxu physico , de hoc enim nihil definiunt, ..' sed solum docent fu isIe vivificatricem , idque ver- , iridis i. e. bis indifferentibus ad utrumque influxum , quod candi. non ricissent , si intendissent significare influxum physicum, intellectu multo dissiciliorem & in variis impossibilem; ut in vivificatione seu fanctificatione Patrum veteris Testamenti praecedente In Isai totai sexistentiam. Dices 4. Chrysostomus aliique PP. apud Suari dicunt Christum non tantum oratione & impetratio. ne . sed etiam voluntate & potestate miracula patrasse e R. tum volunt ea patrasse quomodo, re quando voIuit, per assistentiam divinae omnipotentiae sibi ad nutum ad dictam, modo explicato numero Praecelao i. S. Thom. in hac controversia s teste Caiet. . apud Amie. varius fuit .s nobis aperte lavet in .. i. 164. ' dist- λq-1-art 3. O.&a. 2 q. 78. art. I. ad i. ubitur, A ad i. dicit : Impossibis est quod principium faciendi miraeuia
potess Expli la sit aliqua qualitas habitualiter manens , & infra care de infla mens facientis miracula movetur ad faetendum aliquid, Ru morali. soquitur essectus ηmraeuli , quod Deus A. virtute Deir et quod quidem quandoque fit praeerinta oratione , quandoque 'usu pracedente manifestae oratione , sed Deo oparante ad nutum hominis . Adversariis tamen etiam manifeste favet q.6. de potentiari. 4. &hic qu.
3.a3.arta.ubi , cum dicit, animam christi ut instru
185쪽
mentum Verbi habuisse virtutem ad immutationes miraculosas creaturarum, non tamen ad earum an nihil ationem ; intelligi potest de virtute morali cui quidem absolute non repugnat extendi ad anni hila- . . tionem , repugnat tamen ex suppositione decreti di. vini quia hujusmodi operatio miraculosa non con. ducebat ad fines Incarnationis. a 61 Humanitas Christi non existit per increa- Humanitas tam Verbi existentiam , sed per propriam & crea Chiisti non tam . Ita Bona v Scot. Suar. Vasq. & recentiores 'ηl: V . p rcommunius, contra Caiet. Capreol. aliosque Tho-
Prob. t quia existentia s ut hic supponimus ex ejus e Gntiae metaphysica cum no' sit aliud quam entitas actua. identifica. Iis, non distinguitur realiter ab essentia, ac proinde cum humanitas Christi non possit esse id , quod est, seu sua entitas actualis per existentiam verbi, neque per illam potest ex illere. α Qu ia humanitas Christi, ut distincta a Verbo, est quaedam emitas actualis , quae qua talis potest ab Angelo napuraliter videri intuiti ve & eadem numero a Deo conser vari non unita verbo , ergo non eli entitas actualis, adeoque, quod idem est, non existit per exissentiam Verbi , a Verbo inseparabilem, di ab Angelo naturaliter invisibilem . 3 Quia humanitas Chrilli . saltem quoad suas Cum res exi.
Partes, prius natura existit, quam uniatur Uerbo: stentia aliud quod ibim assumitur, inquit S. Thom. hic q. .art. a. O n't sit qua n ortet pratntelligi assumptioni ei nec solum quoad esse essentiae, cum etiam terminus totalis assumptionis .
D. Homo Deus , quem ibi S. D. negat prae intelligi assumptioni, sic etiam ei prae intelligatur; sed etiam quoad esse existentiae ut clare significat S. Tho m. su p. dum a simili rem explicans, ait : sicut quod moυetur Ioea iter prain elligitur motui , quod constat prae intelli- i. . .gi quoad esse existentiae: ergo&c.4 Quia creatio animae Christi praesupponitur ejus unioni hypostaticae . sed P r creationem anima recipit aliquod esse actuale, ergo existentiam natura priorem unione, . 3 Quia sinueretur B. virginem proprie non ge. x a ' nuisse
186쪽
PARS IV. 148 . . C. 6 g. r. Existentianuisse Christum, quia ei non dedisset ullum esse i
non creatum, eo enim Carerri: nec increatum,cum
illud a creatura fiari lion possit. vnti existie 263 Potest igitur dici humanitas Christi existere
per se id est, per se,id est, per existentiam sibi propriam & ident 1-Pς ficatam, non per alienam, quo sensu etiam accidens dbhii fiei iu ta S Th. hic q- i 7. habens propriam existentiam)ham: in alio per se existit; non vero hoc sensu , quod non existat: amen, idque in alio se perseetiori a quo sustentatur . Habenti abiimio suae enim propriam existentiam non repugnat existere inco 'ς pxi alio ut in subiecto; i irritro ut in comparte 3 ncque iuri' ..ii in alio ut in supposito terminante. . . sophe. Dices Sophronius in Epiff. quam approbavit VI. Synod .act. M.& i 3. dicit naturam humanam in Verbo. nos in se ipsa h abuisse existentiam unam ue R. solit m vult contra Nessor. ut patet ex contextu )humanitatem Christi latim quam extitisse seorsi a Verbo ue sed a ia instanti suae conceptios, set fuisse unitam , adeoque in eo ut supposito habuisse existentiam. Interpres' addit uoam, cui Medina ad suum argumentum roboranhum , quod alioqui videbat esse infirmum , de suo appotuit cum Herbo ue alla enim ut declarat Vasq. non habentur in graeco 'Adde, humanitatem Christi posse dici habire in
Vetbo unam cum eo existentiam, scilicci comple- tam, seu esse unum totale & pelicetum , unum, in quam,non unitate simplicitatis, sed compositionis, quia ex existentia humanitatis assumptae,&existen tia Verbi assumentis resultat unum esse personale
compositum & totali hominis Dei. 264 Eodem sensu intelligendi sunt Damast. Ful- s. h tbia gentius aliiquePP. apud suar. Item S. Thom. hic q.
.citu ne in i 7. art a. ubi ait in C hristo esse meum ossis , nια duo Christo su- eam Christusι unum , non duo, ct i-osbiisset, quo/im uni eum unius νεi non sit unum esse : ibi enim solum vult , esse sub , n, quod sit unicum esse substantiale perfectum N com
- i stlatum . qua se iistelligitur per esse , simpliciter,
.sona. e ne sim sive quod sit unicum esse secrlonale, ut pater ex Iis plieiter . quae ibidem habet sub finem, ubi ait : eum kumana natura eonjuriatur Fibo Dei personalisεν , non aeritia raliter, consequens es ut secundum naturam humanam
187쪽
Ηumanitatis Christi . , a 9 PARS IV
non adu niat sibi novum ego personale. Deinde S. Thom.qu. de unione verbi Incarnati ar.
4.duas agnovit in Christo existentias , ut fatetur Caiet. dicens S. Doetorem illam sententiam hic retra oa , sed absque fundamςntos cum toto homo art. ne verbo quidem insinuet,humanitatem Christi exi. stere per existentiam verbi , ut demonstrat Palud. suar. & sese Tiphan .c.33. 26 , Ex dictis i. hic fit unum per se ex Pluribus , Ens in acta
quorum unum se. verbum est in actu completo, al- ineompleto . terum, nempe humanitas, in aetu existentiali, &venit incomentitativo, incompleto tamen in esse compositi: a Pusi ivnem ex entibus in actu existentiae seu entitativo fit unum P per se in omni una compositione , cum ejus extrema praesupponantur, non solum ut possibilia , sed ut aetu alia: 3. generari & produci est proprium is p. positi ut termini qui totalis & per se intenti, ac simpliciter denominati ; sic tamen ut etiam eonvenistpartibus quae sicut terminant propriam productionem, ita habent suum proportionatum generari, produci&ese, seu existere . licet non sint terminus denominationis .: 4 Verbum assumpsit existen- Productioriam creatam ac proinde dici potest ex i stere existentia creata l. hoc sensu quod sit suppositum naturae ν i. um ha existentis per existentiam creatam, & secundum bet pro teris quid sc secundum esse hominis ; non tamen simpli' mino tota. citer & in sensu maxime proprio & obvio, quo si- li hominem gnificaretur Verbum habere simpliciter esse actuale Dς- extra Causas per existentiam a s- actio generativa B. Virginis terminata est quidem ad esse seu existere ereatum humanitati proprium ut ad terminum quo, formalem & immediatum, habuit tamen pro ter mino qui , principali ac totali esse hominis Dei. eo ipso quo eius aetio immediate attigit unionem bartium humanitatis prius natura affumptarum, ex quaeimmediate resultavit homo Deus cujus Proinde est vera mater.
188쪽
Humanitas unita verbo est absolute impeecabilis , idque
praeei se ratione unio. nis a Patet ex CC.& PP.huma. nitati assuit .ptae tribuen tibus omnia modam mapeccabi lita
Impeeeabilitas humanitatis Christi. 166 TN Christo nullum fuit peccatum est de fide
Luc. l. quod nascetur ex re Sanctum , vocabitur
Fi. ius Dei . Quibus verbis ex communI PP. sensu, intelleetis de nativitate in utero seu conceptione . excluditur peccatum originale , actuale vero his
Ioa n. g. aeuis ex vobis arguet me de peccato .
267 Humanitas unita Verbo praecise ratione unionis, non potuit peccare, nequidem de potentia absoluta. Ili S. Thom cum suis, Suar.Va'. Sylv.&recentiores communissime , contra Scot. cum suis Dur.Gabr Marsit &c. quorum sententiam nonnulli sentiunt censura dignam: sed immerito: eum set . tentia quam, Ecclesia non improbante, tuetur nobilissima Scotistarum Schola , non videatur posse, ab Lque tem critate, censura notari. Prob. r.ex UI Synodo , actione g. ubi Athanasius Apolin aristis negantibus Christo animam & hum a. natri voluntatem, ne in eo cogerentur admittere petacabilitatem adducitur rc spondens nihil esse metuendum , quia per ipsam assiimptionem ipsa voluntas impeccabilis facta est . Et adt i 9 vhi allegatur Nariatar dicens voluntatem humanam Christi ita fuisse dei fi ea tam per unionem ad Verbum, ut non POl-
et Ex PP. apud Suar. Christo tribuentibus omniis molam impeccabilitatem praecise ratione unionis. ut Dionys. Alex. dicens: nisi esset Deus, non poset esse
aliouus a potestate peceandi: nemo ε uim est qui peccare non
pessit . n si unus Ch stus , sicut Pater Ch φ ctu risus s. Hilar. l. lo. de Trin. sub med. lamo Christus est, ct in veritate nativitatis est, sim homo est ; ρο non eo In pr prietate pereati , dum Christus est : qu a ct qui homo ost , n on potuit non e se quod natum est, ct qui Chiissus est , non potuit amisisse quod Chrpus est. Quibus significat aeque Peccatum Christo repugnare, ae ri pugnae Christum non esse Christum . Cyril. Alex. a puci Uasq. docent
non posse Christo imbecillitatem obiici, nin dicatur; ἀ desiisse
189쪽
desiisse esse Deus, August. l. de peccat. 'merit. e. M. Manto eo pietans Christι jugιtiam , in e us non tan rum divinitate , sed neque in anima, nequε in carnatillum potuis esse peccatum.
16 p. 3 Quia unio hypostatica seipsa praecise . ut probatum est n. alq. humanitatem Christi sancti fi cat sanctitate infinita in omni genere sanctitatis; seu qua non possit dari maior , adeoque sanctitate pellente quodlibet peccatum, non solum de potentia ordinaria , sed etiam de absoluta, nec solum peccatum, sed etiam potentiam peccandi, alioqui enim posset dari sanctitas ea maior . Atqui repugnat naturam sic sanctificatam peccatum vel levissi. mum admittere, ergo ans Humanitas unita Verbo mansit nostrae simi- Iis habens voluntatem liberam , & de te vertibilem ad bonum & malum , adeoque mansit peccabilis ab intrinseco r at non potentia proxima & expedita, quae sola venit nomine peccabilitatis simpliciter, &Tequiritur ad hoc , ut quis absolute dicatur posse pecca re; sed solum potentia remota & impedita per aliquid humanitati assumptae intrinsecum , partim physice sc. unionem, partim moraliter, nempe ipsam Verbi personalitatem , quibus sanctificatur sancti.
tate omni peccato repugnante. 27o Potentia proxima peccandi non consistit in sola voluntate creata de se libera , ut patet in Beatis, sed varia importat con notata, tum positiva, ut concursum paratum ad malum , tum negativa , ut nega. tionem visionis Beatificae , unionis hypostaticae &cuiusvis alterius persectionis intrinsecae, per se extingentis specialem Dei assistentiam efficaciter impe- clientem omne peccatum , quae&similia necessario requisita ad hoc ut voluntas sit expedita ad peccatum, non conveniunt humanitati Christi :inquit, Ter tui. l. de carne Christi, Verbum assumendo Deir suam , ct faeiens Damfeeit non peeeatruem . . t
Unde est simpliciter impeccabilis peccabilitate proxima & expedita,idque ab intrinseco sciscet per unionem sibi intrinsecam , quae naturam cui inest , reddit formaliter Impecea bilem e non quidem hoc
Et ratio est quod uni tribuat san.
manitate P agentia pelieandi, ac reo mota tantumae impedita. Cum quastae absoluta impeccabili.
190쪽
.pARS IV. Is 2 c. o. σ z. Impeccabilitas . sensu , quod seipsa immediate ejus voluntatem re- ω i. il'o i Eat ne a recto deviet , illam ad actus supernaturales
assistεntia elevet, eam ve fortificet adversus difficultates in con unioni de- stanti vitatione Peccati occurrentes,naturaliter ins bita ia parabiles,aut appetitum rationi subiiciat:cum enim per se nullo modo in voluntatem , ejus ve actus imguat , se ipsa immediate horum nihil praestat et sed hoc sensu , quod humanitati per ipsam in Verbo existenti indispensabiliter exigat efficacem Dei assistentiam, per auxilia sive intrinseca, sive extrinseca ad vitandum omne peccatum, sc ut Deus non possit humanitati velle unionem hypostaticam, & ei velle dictam a ssistentiam; cum hujus volitio sit virtualia ter inclusa in volitione unionis humanitatem essentialiter infinite sanctificantis , adeoque ab ea per se
Confirmati ari Simili ter, si De us decrevisset Petro quamdiuiti gratia esset viator conservare gratiam habitualem,non pos. sunt impeε- set ei negare assistentiam , qua praeservaretur a pec- Cabiles, sed eato, cum hoc tamen discrimine , quod eo casu ista assistentia non deberetur Petro ratione alicuius inisereti praesera trinseci , sed ratione divini decreti plane extrinseci: vati via pee. unde solum extrinsece esset impeccabilis, sicut sue. cato. runt B. v. & alii in gratia confirmati rhumanitati v ro assumptae debeatur ratione uni is, qua intrinse.
ce perficitur & completur in esse suppositi,seu Uerbo coniungitur in unitate Personae, ita ut Christo qua- ..tenus e it hic homo, intrinseca sit impeccabilitas, si. ve forma , cum qua in sensu composito impossibile est hune hominem Christum peccare. An autem impeccabilitas, modo iam explicato,sita in unione, dicenda sit radicalis potius quam sese
malis , eo quod unio voluntatem naturae assumptae non dirigat nec a peccato praeservet seipsa immedia.
te, sed mediante speciali Dei assistentia , est quaestio de nomine: dici potest radicalis hoc sensu quod exigat assi stentiam immediate praeservantem a peccato,
ω potest dici formalis hoc sensu quod unio humanitatem Armaliter sanctificet sanctitate omni peccata