장음표시 사용
191쪽
Humanitatis Christi. i ue 3 Iv-
humanitas assumpta,ut in suis actibus non possita ratione honesti deviare, nihil officit elus libertati; .,
cum exerceatur per media ex se indifferentia , quae per scientiam mediam praevidentur habituraeflectum,modo explicato Par. a.n. I7o.de prae definitIone. unde , quantum est ex Parte principiorum Imme diate influentium in actus voluntatis, remanet in na.
tura assumpta ut sic, etiam circa bonum & malum Ipotentia proxima,& ex Pedita,ad utrumlibet,seu vQ- ίἱρέα; ubluntas nullo modo antecedenter determinata ad u recto de. num Der aliauid Quod immutet eius connaturalem viet exerceis
operandi modum cum indifferentia. . . a 3. Haec autem indifferentia quamvis iuxta Mol. sussietat ad libertatem qua de re in ira Π00 illienaei rii. tamen sufficit , ut natura assumpta simpliciter hii e siletea. dici possit peccare posse in sensu composito , aut ab- tia. Iolute peccabilis: quia naturam simpliciter posse peccare, seu esse absolute peccabilem . importat in natura absolutam imperfectionem defectibilitatis, hoc est, carentiam perfectionis intrinsece, vi cujus ei repugnet peccatum, seu quod in suo esse naturali,aut personali nihil includat,cum quo non possit componi peccatum, quod de natura verbo hypostatice unita non potest verificari. a 4. Hinc i. quamvis non appareat cur de PQten' No, potesttia absoluta assumi non possit natura humana absq3 assum nat ullo supernaturali dono superaddito inhaerente, non ra absq; do. potest tamen absque omni dono ulteriori, etiam ex- ex z. trinseco, sic ut sibi pure relinquatur absque speci li di ., , ii qui assistentia ad vitandum omne peccatum. esses, de non 2. Si per impossibile ita sibi relinqueretur,ex filio esset impeg. impossibili sequeretur aliud , nempe naturam eo ca cabilis. su fore peccabilem & impeccabilem . 3. Ideo naturae assuptae no repugnat passo & mors&c. ratione unionis personalis eum Verbo impassibi. ii & immortali sicut si repugnat peccatum ratione u. nionis eum verbo infinite Sancto; quia,cum esse in . mortalem, impassibilem &c. non sit effectus moralis, ut est esse sanctum, sed effectus pure physicus, per unionem non derivatur in naturam assiimptam, sicut
192쪽
ARS IV. I s 4. . C. 6. g. 2. Impecea bilitas. et s. si humanitas unita Verbo peccaret, aut Me. Si huma ni . ea re posset insensu composito, ipsum Verbum me- caret, aut Peccare posset non sulum denominative Heearet,eti Per communicationem idiomatum , ut conceditam .veibum Dur. sed etiam formaliter & secundum se, sicut in seeundum se Christo distinguenda essent duo peccata, unum vo- Peccaret. Iuniatis humanae, alterum divinae quod evidenter repugnat. Unde non parum confirmatur nostra conia clusio n. a6s. Ita Suar. Ual. & alii communius contra Vasq. Lug- Prob. quia quando plures naturae conveniunt in
ilem suppositum, tenetur superior ; saltem si commode possit, in seriorem dirigere , & impedire ne
Permittendo peccet, alioqui peccatum ipsi imputatur, ut Patet
'.' . in humana voluntate, quae si permittat in appetitus,th,ν,st, . sensitivo motus inordinatos, quamvis in se formali.
tire unitate- ter non peccaminosos defectu libertatis, eo ipso ta-netur impe. men contrahit peccatum: ergo similiter verbum indire directe nostro casu, quod licet proprie nulla lege teneatur pςriR. cum careat superiore tui debet obedire; tenetur ta 'men improprie ad nihil faciendum suae sapientiae aesanctitati repugnans ψε quatenus ad id ex suis intrinis secis determinatur & necessitatur. 276. Dices cum Ua'. hoc solum verum est qua n. do in inferiori non reperitur propria libertas, ut in corpore & appetitu sensitivo: R. N. as cuius falsitas . patet in patre obligato ad dire et ionem filii,& in m a. rito ad directionem uxoris, licet cum iis solum faciant unu moraliter: unde a fortiori sequitur naturam
superiorem ad id obligari, quando cu inferiori facit unum per se inesse suppositi: quandoquidem ista u.
nitas multo magis & specialius faciat actiones natu .rae inferioris pertinere ad naturam superiorem, cum
realiter faciat esse actiones eius suppositi.In hac ita. que unitate suppositi,& no in desectu libertatis par. tis inferioris,sudatur obligatio qua pars superior in
homine tenetur gubernare inferiorem, quam licet propria gauderet libertate, que teneretur gubernare
praecise qua superior, & conveniens in unum suppo. situm, cum per hoc praecise inferior superiori su bondinetur in operaado, sicut in essendo, tamquam ali4
193쪽
Ruinanitatis Christi, iues Pisa , . si quid ad ipsam specialiter pertinens:
Hinc iuxta Suar. Si Verbum assumeret humanitatem destitutam ulla rationis teneretur in ea im.
pedire motus in ordinatos , quia licet isti motus essent in culpabiles respectu naturae assumptae, forent tamen indecentes Uerbo, &ipsi imputabiles, cum sit suppositi nullam in natura sua admittere inordi
nationem s non tamen teneretur naturam ignis a Dsumptam imped rea comburenda domo cum alterius damno, ut docent omnes contra Cabreram; quia ista combultio quamvis damnosa, non tamen essit - νmoraliter inordinata respectu naturae ignis incapacis istius inordinationis,nec respectu Ucrbi supremi 'omnium Domini. & spiritus et . solus quidem Filius tenetur ad impedienda s. indih sanaturae assumptae peccata per se& directe, quia ista & velut per obligatio fundatur in unione hypostatica, uuam so. accidens ra. Ius Filius per se immediate terminat, ratione cuius terminationis,ipse solus istam naturam respicit specialiter ut suam, & ejus actiones ut suas, ac Proinde munem ita. fundamentum obligationis est ipsi sol, proprium , bene volam adeoque ipse solus per se primo & directe obligatur: talem. quia tamen ejus voluntas, subjectum immediatum obligationis, communis est aliis personis, ideo etiam Pater & Spiritus s. in directe & velut per accidens id est, non ratione sui, sed ratione alterius personae cum qua communem habent voluntatem &Potentiam ; etiam ad idem obligantur, sicut eodem debito, quo Filius debeat naturae assumptae scien. tiam, gratiam , gloriam &c. λ 4 sm Dices I. Deus non tenetur impedire peccata ho. minum, suorum subditorum , & filiorum adopti- ώζμ
vorum, si sint in gratias ergo nec naturae assumptae. Ossario h R. N sequel .dispar iras est, quod illorum respectu het seve ea u. solum se habeat ut causa generalis, iuxta eorum exi- is particula. gentiam ad illorum actiones concurrens. at vero re- in s Mide
spectu actionum naturae assumptae habeat se ut causas . particularis illas ponens tanquam aetiones sui pro. eu, νε spect. prii suppositi, non alterius, & consequenter ut suo non assum.
suppositos a quo solo ut principio quod particulari p- . procedunt) lpecialiter imputabiles. Dices
194쪽
PARS IV. C. s. q. a. Inspeccabilitas Dices a. Potest Uerbum etscaciter velle ut actiones naturae assumptae ad se non pertineant alio titulo quem causae universat sue ergo potest eiscere ut ipsi non imputentur ad culpam R. N. as quia sicut posita unione ipsa huirianitas assumpta eo ipso praecise in- impedibiliter fit propria verbi, idque independenter ab eius ulteriori consensu ita etiam istius humanita. tis actiones fiunt proprie verbi, ut principii quod particularis, sic ut eo ipso teneatur illas tamquam specialiter suas curare & ordinare . inhbuti . . 7 incζε 3. per actiones honestas naturae asiactionE, hu sumptae verbum secundum se, seu pro ut est supposi-manitatis tum naturae divinae, non meruit, ergo a Pari non pec. non offert caret per eiusdem actiones inhonestas R. N. sql. dis- altera a paritas est:quod Uerbum ut sic actiones honestas na-
a ris. .. xurae sibi unitae non obtulit alteri a se natura, volu nisquam' n=ου tate & potestate distinctogamquam superjori, a quotiori & ideo Possit praemii loco aliquid accipere,quod anteceden- per illas non ter non sit suu quod essentialiter requititur ad ratio. mere vr se' nem meriti ; at vero permittendo inhonestas fieri a RRRURN st naturas bi hypostatice unita, voluntate divina consentiret in actiones essentiali suae bonitati ac sancti- rati repuPantes easque produceret ut suas: adeoque Peccaret secundum se,non quidem peccato, quod esset offensa Patris, cum enim istud peccatum aeque foret Patris & Spiritus S.ac verbi, non posset habere rationem offentae respectu Patris aut Spiritus S. ac proinde nullo modo esset offensa alterius 3 sed peccato quod esset inhonestas disconveniens naturae di -
. ata, vinae ab intrinseco determinatae ad bonum.
- si verbum Dices 4. Uoluntas Uerbi est essentialiter regula permitteret omnis rectitudinis ac sanctitatis: ergo quod ab ea peccarum in procedit non potest non esse sanctum ac rectum, ac a.' Proinde non potest esse peccatum non ergo &c. R.
aio aesui N. - & dico inde tantum haberi quod si per impos.
esses bona sibile Verbum permitteret peccatum in natura ara. mala. pta. ista permissio esset recta & non recta ι sicut foret mendacium,si per impossibile Deus mentiretur.Ideo autem in Verbum secundum se redundaret peccatii naturae assumptae potius, quam eius mors: quia haec.
est malum physicum, quo a Deus potest velle, Sc
195쪽
Humanitatis Christi . . Is PARS IRut causa particularis inserre naturae assumptae: illud verri sit malum morale, quod Deus velle nequit absque inhonestate, nec ullo modo procurare, seu ad illud tanquam causa particularis concurrere, sic ut illi tamquam authori tribui possit. Deinde alia est ratio boni & mali moralis in or. Redundandine ad redundantiam ab una parte ad aliam partem tia mali mo. eiusdem totius, sive physici . sive moralis, alia boni 'β ες. per aut mali physici: nam,ut recte Conin. morbus unius
membrI alicuius communitatis non redundat in lem,phvsiei caetera membra ejusdem communitatis; cum tamen νer attingenis
infamia patris v g. redundet in totam familiam . tiam seu ad. Hujus ratio est, quod bonum aut malum morale haerenti in unius in alios redundet,non per phvsicam inhaeren- ς- ς '
tiam seu adhaerentiam , ut malum phy sicum, sed per
moralem aestimationem qua communi prudentum iudicio censetur assicere omnes coniuncto . Dices s. Humanitaβ unita Verbo non peecat libere , ergo Potest peccare , antecedens patet , quia hoc ejus contradictorium e humanitas unita Verbo , pereat
Ibινε, est falsum , adeoque oppositum est verum , seque l. prob. quia non peccare libere, seu quod idem est, libere non peccare essentialiter supponit posse Peccare .ut constat exessentia liberi: sita in potestate ad utrumlibet. R. Dist .antec si sumatur assirmative ex parte modi libertatis non peccato adiecti, sic ut faciet hune sensum libere non peccat, seu non peccare est ipsi li. herum sic N si sumatur negative omni ex parte, ita
ut ab humanitate assumpta removeat peccatum, &ipsius non peccati libertatem, faciatque hunc sensum: non peccati& non peccare non est ipsi liberum sc C. & N. omnes sequelas ex isto antec. sophistice
inseribiles omnesque adscribiles ejus probationes, quae nullam ha b nt vim, nisi supposito sensu ex
parte assirmative a nobis reiecto. Instabis bene sequitur Deus non creat alterum mundum libere,ergo potest illum crearu ergo similiter R. bene sequitur ratione materiae C vi formae N. 'cum in hoc argumeto eiusdem formae: homo non v
196쪽
Humanita, a79 Humanitas assumpta non potest de lege oris assumpta non dinaria peccare etiam in sensu diviso, sic, ut eodem potest lege instanti reali, quo peccat,posterius natura desinatu. Drdin ri nio atque ita peccatum sit causa destionis unionis, Ausu dikisb sicut in pςccante est causa destructionis gratiae. Prob. quia unio hypostatica est primum &substantiale complementum naturae, adeoque de intrinseca constitutione suppositi saltem ut quo, ac proinde est prior natura omni aetione, aut omissione ii be-Ai;.44;.. ra humanitatis assumptae,cum saltem connaturaliterni uni,hν'& de lege ordinaria prius sit naturam subsistere ,
post. neees quam operari, & consequenter subsistentia sit con cario prior ditio prae requisita ad omnem naturae operationem:
R si vi ergo humanitas Christi non potest peccare in sensu ..iz. divise iam explicato, quia alioqui unio hypostatica inui .M. esset principium actionis sui destructi vae pro eodem eum peeea. instanti, quo in illam exerceret rationem principii, xo. quod manifeste implicat 3 sic enim unio hypostatica pro eodem instanti simul effet,quia actualiter princi. piaret ,& simul non esset, quia actualiter destrueree ut peractionem cuius esset pribEipium a Cons r. i.quia alioqui humanitas Christi non e ne simpliciter impeccabilis conita Patres supra nu. 26 4. non enim magis esset impeccabilis quam homo iustus, qui non potest peccare in sensu composito,&tamen est absolu te pecea bilis. a. quia eo casu Deus Iustitia non vere & Arma iter Peccaret cum enim omnis opera. est natura tio christi praesupponat unionem & divinam sub- prior omni sistentiam ut natura priorem,omnis operatio Chris idar ''4όου est ope iatio divini suppositi, adeoque Christi ut sic,
iustis,' p, est ersio Christus ut sic peccaret & unio simul effet eum pecea te in peccato 3 ne effarium est enim ut eausa&es ciui sensu diviso sint simul in aliquo instanti. 3 .Quia sanctitas omni absque ullo uin possibilium persectissima qualem accipit huma- R nitas Christi per unionem hypostaticam debet habe. re vim non solum impediendi omne peccatum seu potentiam peccandi in sensu composito , sed etiam
potentiam peccandi in sensu diviso, alioquin honent omnium possibilium perfectissima. diem: homo tu stiis potest sic peccare, ut per fee - tum eodem istanti perdit iustitiam: ergo etiam'
197쪽
Humanitas Christi . - rues PARS Iure humanitas Christi potest sic peccare ut eodem instanti perdat unionem hypost. R.N. sequel. Disparit. est quod iustitia accidentalis non sit de intrinseca
constitutione suppositi .: adeoque non sit necessario natura prior qualibet actione hominis iusti cum homo iustus non operetur necessario ut iustus , ac proinde dum peccat, iustitia nullo modo sit principium peccati, per quod eodem instanti pellitur: cuius
contrarium ex dictis sup n arg. contingeret cum omnibus absurdis & implicantiis ibi recensitis, si Iul. 3manitas assumpta peccaretis
Instabis retiam gratia dum per peccatum peIIitur, deberet eodem instanti s mul esse & non esse, si no. istrum argumentum concluderet,quia eo instanti quo iper peccatum pellitur in priori naturae quam pella.
tur , intelligitur suisse,& necdum expulsa esse ue haec enim praerequiruntur ad posse pelli eo inflanri quo expellitur. R. N. asad cuius probationem dico : ad posse expelli hoc instanti solum prae requiri fuisse,&ia instanti tempore priori expulsum non esse: non vero non esse expulsum eo instanti quo pelli potest ;sed pro eo instanti in priori naturae indifferens esse ad expelli veI non expelli. Vnde in instanti quo iustus peccat, iustitia desinit extrinsece per primum sui non esses & peccatum incipit intrinsece per primum sui esse , adeoque non sunt smni eodem instanti.
ago An autem de potentia absoluta sic peccare Iuxta Suar. possit, Incertius est e Negant Suar. Ua'. Lug. Ss M ijοβ con', caeteri communius quorum sententia ex argumen- 'tis iam allatis esset certa , si certum foret ut Volunt potentia ab Sua res alii) subsistentiam, adeoque Nunionem soluta potest hypostaticam esse in dispensabiliter, natura priorem peccare in qualibet operatione naturae, & quod implicet hua sensu diviso,
manitatem simul terminari subsistentia verbi & ali-
qua subsistentia creata sive pro 'ria sive aliena . Ve' doxa , ne erram quia de his non constat; affirmant nec impro- imp babiIubabiliter , Mendoa. Ariag.& alii , sentientes non in . repu nare unionem conferri humanitati , & in ea conservari dependenter ab aliquo eius actu bono, Prius natura elicito, aut dependenter a libera omi Dyone alicuius actus mali natura priori, sc ut
198쪽
PARS IV. 36o C. 6. ρ . a. Impeccabilitas quolibet instanti prius sit , umanitate independentera quavis subsistentia seipsam determinare ad actus honi positionem , vel mali omissionem , quam Deum in ea conservare unionem. Quo casu pol-set, ut Patet, peccare in sensu diviso , sicut in simili peccare posset videns Deum, modo explicato par. 2 n. M.fusius.
Dices i. In casu huius assertionis Deus elevaret Meisu ne. naturam ad modum operandi praeternaturalem, eotia ele.aret fine ut peccaret I atqui hoc repugnat, ergo&c. R. humanita- N. as quia , ut supponimus. humanitati ὸaret auxi- tem pecea- lia sufficientia ex intentione actus boni, propter v j h quem vellet, quantum est de se,ei unionem conseriistinabria,' vare , Vnde ad ejus Peccato haberet te mere permiti& humania sive .
in solum Dices a. in hae , sententia humanitas assiimpta stet pecca- non magis esset impeccabilis quam Iustus quilibet, .u.; μου. qui etiam solum potest peccare in sensu diviso . R. retitia .bλ N as quia humanitas assumpta . iuxta istius senten. Iuta, non de tiae Authores, solum posset sic peccare de potentia ordinaria, ut Ebsoluta ; non vero , sicut iustus de lege ordinaria, quam inquiunt isti Authores; tantum attendunt PP. n.266.lcum dicunt humanitatem assumptam esse absolute impeccabilem. Dices 3. Unio hypostatica tribuit humanitati sanctitatem participata supremi ordinis, omnium- sanctitas que sanctitatum possibilium persectissimam r adeo, Pertini R que pellentem non solum omne peccatum, sed etiam
νeeratum omnem Peccandi potentiam et ergo &c. R. sanctita-
prius natura tem quantumviS perfectissimam non posse reddere quam sit. humanitatem impeccabilem eiusve peccatum pro aliquo instanti impedire prius natura quam intelligatur positive ei in existere; cum pro eo signo perinde te habeat, ac si numquam extitisset,aut exitura esset: in casu autem hujus assertionis unio non intelligeretur humanitati in existere pro illo priori , quo peecatum committeretur aut committi posset ς sed praela inderet ab esse & non esse ι quod vero antea extitisset, haberet se omnino per accidens, V.Αrriag. asi Multo certius est humanitatem assumptam
199쪽
Humanitatis Christi . . 16r PARS IV. posse peecare in sensu diviso, sic, ut eodem instanti,
quo peccat , non desinat Deo cessante eam conser. Humanitas vate) prius natura quam Peccatum fiat; quia eo ca iastra iis su peccatum non fieret a supposito divino,seu ab hu Deis petu, manitate eo instanti subsistente in verbo , sed inci- natura res piente subsistere per se: adeoque eius peccatum nul- lante uni inlo modo posset Verbo tribui , aut per ejus sanctita- nem constr. tem impediri: unde eo casu non potest dici, n=bum ς licet recte dicatur, justus peccat, quamvis eo instanti quo peccati, non sit amplius iustus: quia nempe in hoc casu manet idem suppositum sub statu justitiae & peccati; ratione cuius in sensu materiali,sc. sumendo justum Pro supposito, verum est dicere , μ. siti, peceat: secus in priori, in eo enim non maneret idem suppositum ratione cuius in sensu materiali verificari posset haec propositio. Deus peccat, seu suppositum quod ante fuit Deus, Peccat.
26 a Uerbum non potuit assumere humanitatem Verbum non aliquo peccato sive originali, sive personali, antece- potuit assa. denter infectam, sic, ut in instanti assumptionis re merς D Lua maneret peccatum: potuit tamen sic, ut ipso instanti assumptionis peccatum desineret vi ipsius assum- ut eum unio.ptionis: a. Pars Patet ex dietis su P. n. 266. 2.yrobatur, ne peccatum quia , cum eo casu peccatum non esset simul cum remaneret, unione, non apparet ulla ratio rc pugnantiae. potuit sic ut
Eo autem casu Verbum dici non potest peccasse, ut recte Suareet&alii communius contra Uasque Z 122 . . 'ruia communicatio idiomatum non est inter supprita eiusdem naturae, ut patet in diuinis ubi proprie Fo casu non tales Patris non dicuntur de Filio . nec contra, quia r. differunt suppositis licet subsillant in eadem natu- ,Σ 'ra : sed inter naturas ejusdem suppositi, seu respe- 'uia ririnctu unius suppositi subsistentis in pluribus naturis suisset suppi,
Dices: hic homo Christus dici potest creasse om- nixatis: dumnia; licet Verbum creaverit omnia ante assumptio pς ς Vi 'nem humanitatis: ergo in casu nostrae conclusionis etiam dici posset Uerbum seu hic Deus. Homo peccavit,quamvis humanitas peccasset prius quam verbum illam assumeret . R. N. Ri. dilparitas est quod in casu antecedentis, hic homo, si idem suppositum P. ateu Pars IV. L cum
200쪽
Nee idem suppositum eum homine qui Pecca. viza Hie hom Christus est idem suppo stum cum Deo , qui
Hie homo eo casu esset quia commune S capax distributio. nis ratione suppofiti . verbum es.
quar Pecca. vita Reatus pinonae non stat cum unione reddente di. gnum caren. tia omnia paenaea
36 a C. 6 sy. 2. Impeccabilitas cum Uerbo quod creavit omnia 3 unde vere dici posset hoc suppositum huius humanitatis creavit ominnia : secus in casu consequentis in quo essent diversa supposita , ac proinde hie homo Deus non esset idem suppositum cum homine, qui peccavit.
at 3 Hinci . in ista hypothesi hic syllogismus, his
Homo pecea υis, Herbum est hic Homo , ergo Verbum p eera.
vir , nihil concludit, quia medium, nempe ly bis
Homo, singulare ratione naturae, commune tamen
ratione suppositi, non distribuitur : unde eodem vitio laborat quo hic , hie Deus generas , Filius shis Deus , ergo Filius generat , pro quo V. dicta par.
a Si Verbum assumpsisset naturam ante aCa io genitam in suo proprio supposito, non propterea es.set filius Caii ; similiter non esset pater Caii ii aD sumpsisset turam ejus, qui genuit Caium ; quia actiones sunt suppositorum , & ideo actiones u. nius suppositi non possunt communicari alteri su p.
posito . 3 In casu nostrae concIus. admitti potest haec propositio : Verbum peccavit, hoc sensu . Verbum est suppositum naturae, quae aliquando peccavit, non vero hoc sensu , verbum est suppositum naturae,quae subsistens in Verbo peccavit vel fuit suppositum naturae dum peccavit, sic ut mediante natura a se terminata fuerit subiectum peccati, qui sensus videtur significari dum simplicitcr dicitur: Rerbum petravit, ideo passim reiicitur, quia in re tamen ,ut patet, est multum quaestionis de nomine. 4 Si humanitas Christi simul terminaretur subsi. stentia Uerbi & propria, & prout per hanc termina ta peccaret, vere diceretur, Verbum peccat, quia peccaret natura quae esset ejus dum peccat, secus in nostro casu, quia natura non suisset eius dum peccavit. a 84 Non potuit assumi natura retinens reatum Poenae , ita Ua'. contra suar. Prob quia unio Ηypostatica facit Filium Dei naturalem , & dat ius ad persectam Beatitudinem statim habendam, adeoquet formaliter constituit dignum possessione omnis boni & carentia omnis mali. s. III.