장음표시 사용
211쪽
Nomo praedicatur de Deo in quid late, id est sub. stantive ι non in quid stricte id est essentialiter &quiddilative. Deus juxta Dama Lest humanatus participaliter,id est factus homo; non nominaliter, sic ut tu humanatus habeat vim nominis adjectivi,& ligni. ficet affectu humanitate tamquam forma accidetali. 3oa Haec propositio e Deus est homo , verificatur In hae pro. ratione solius verbi ; cum enim solum Uerbum sit PQβx ψnς. ἔincarnatum de eo solo verificari potest hoc praedicatum,homo, in rigore tamen Dialeetico, attenta vi supponitur vocis, Daus, quae licet ratione naturae sit simpliciter indeterinina. singularis 3 ratione tamen suppositi multiplicis ha- te. Proposi-bet vim termini comunis, supponitur in determina te Q... y ς
pro quovis supposito divinitatis: ista enim praedica h. itiis. 's..tio est instar propositionis indefinitae, cujus subie itus verbi. stum supponitur pro omnibus inferioribus disjunctive,ut patet in hac propositione, Homo est doctus. Cum tamen sciant omnes Christiani solum Uer. bum esse incarnatum, subiectum dictae propositio nis ordinarie accipiunt pro solo supposito Uerbi,nec plus vu t S. Th. 3o3 Si subjectum istius propositionis i Deus est homo: supponatur in determinate pro quolibet supposito Deitatis, aut determinate pro supposito Uer-hi, sed praecise ut subsistente in natura Divina , propositio est in materia contingenti: quia subiecto sic
accepto praedicatum convenit contingenter ue non per se : cum nullam habeat necessariam connexi
nem cum essentia subiecti. Unde dici potest accidentalis , logice non physice, cum eius praedicatum non sit accidens physicum, sed substantia,&quidem substantialiter Verbo unita : hinc ad vitandam Nestorianismi suspicionem tutius dicitur praedicatio
substantialis, quam accidentalis. Si vero ly Daus accipiatur determinate pro persona Verbi ut nunc est, aut ex communi usu Christianorum Pro persona composita Christi, propositio est in materia necessar ia adeoq sessentialis ac per se,cum IDeus in illa acceptione, quoad rem idem sit quod Iesus, Christus, Emmanuel,& similia humanitatem essent taliter includentia,non ut adiunctam & superin
212쪽
RARs IV. r 4 C. 6. M 3. communicatio venientem ; sed ut constituentem intrinsec3. Homo diei. 3Qε Homo dicitur uni voce de Deo , & de Petro,
tur univore ac caeteris hominibus,s ad univocationem solum reis de Deo de quiras ut praedicatum retineat omnino eamdem si-Pςxν - gnificationem ex patie sua , cum plane idem, & eo' dem modo eum eadem proprietate significet, cum tribuitur Deo & Petro . si vero ad uni vocationem requiras , ut nomen commune non solum servet in
omnibus idem significatum & eundem modum significandi , sed etiam eundem modum conveniendi subiecto ut vult vasq. non dicitur uni voce; cum de Deo dicatur contingenter per modum adjacentis 3 de Petro autem essentialiter per modum constituti. Christus potest simpliciter dici creatura,cum Hier. P0 est Chris Leo aliique ΡP. eum simpliciter sic appellent. Ratio
Eli., ''is Ei est quod esse creaturam non sit secundum quidlibet
creatura, ex. sui esse productum ex nihilo, sed solum secundum petat tamen aliquam naturam, aut praecipuam aliquam sui pam 44ς ς ἱ- tem, quod Christo simpliciter eonvenit. Ex mente ..di. h'' tamen S Th. expedit addere, Deundum humanitatem μ' η ς ' aliamve determinationem propter periculum seu speciem erroris Arianorum, qui sentiebant Christum esse creaturam etiam secundum divinitatem.
Si humanitas Christi esset annihilata, Christus non posset simpliciter dici annichilatus , quia rem annihilari est ita totaliter destrui ut eius nihil remaneat : unde non est idem quod mori, hoc enim solam unionis desitionem importat. Neque esset suppositum naturae, quae iam est anni hilata. Secluso Arianismi periculo aut scandalo, admitti Vera est haeε potest haec propositio : his homo i demonstratocsria. '' Christo ) incipit es: quia vera est r. hoc sensu, quod incepit esse. suppositum huius humanitatis ceperit esse suppositum huius humanitatis. a. quod sit suppositum naM tura , quae cepit esse. 3. quod his homo Christus sumptus formaliter, prout a Christianis sumi solet, pro supposito ut subsitente in natura humana , sea Pro composito resultante ex supposito: divino de natura humana,non semper fuerit, adeoque caeperit esse: istud tamen suppositum sumptum materialiter:
est indubie aeternum. ' . --Ηaec
213쪽
Haec propositio:Christus seeuη dum quo. homo est erea. ura:itricta f.Th. Potius concedenda est quam neganda r quia ly secundum quod homo , potius reduplicae naturam, quae formaliter & distinete signifieatur quam suppositum, quod solum confuse importatur. Haec vero Christussecundum quod homo est Deus: potius neganda quam concedenda e quia Homo dum reduplicatur potius significat naturam secundum quam non est, quam suppositum secundum quod est
g. 1 v. Pertinentia ad unitatem quoad esse ,& quoad
voluntatem 3os. Hristus, tum masculine, tum neutrahi brastu η' est unum, non duo. r. pars est de fide ex vi. I'. is,seu Synod a. . M aliis CC.apud Suar. contra Nestoriam, line quia si. qui volebat in Christo esse alium & alium , eo quod gnifieamur in ipso cognosceret pluralitatem personarum & Ulςb τprobatur ratione Narianaeni Damas Ansel. & alio- rum PP. apud Lugo,quod nempe adiectivum mascu- .a 'Lν. lini generis referatur ad personam dum simplici positum. ad. ter Ponitur, adeoque ly,unus,alius,hie, ve,& similia, jectiva enim sne addito afficiant & determinent suppositum , & masculini consequenter importent uaitatem , vel diversitatem
ex Parte Personae, unde eum Christus sit indivisus Cin Persona, non potest masculine dici duo, sed unus yy- ,
conformiter Apost i ad Timoth. I. Vnus mediator Dei is hominum Homo Christus sesus, & Athanasio in sym. Non duo tamen , sed Christus. aa. Pars, quod nempe sit unum neutraliter, neque duo neutraliter, est communis contra Dur. Prob. I.
ratione Divi Th. hie q. r. a. s. ia licet in Christo sint duae naturae, in eo tamen non sunt duo aIiqua, uae possim inreeto de eo praedicari distributive&gillatim: quandoquidem naturae in abstracto, qua solum ratione sunt duae, & de se invicem negabiIES, non possint d ivisim & seorsim praedicari de Christo,
dicendo: Christus est divinitas ρ Christus est humanitas:
licet enim divinitas, eo quod substantiae Christi
214쪽
Rs IV. t 76. C. 6. g. 4. Pertinentia ad unitatem
realiter identificetur possit identice de eo praedicari; sicut potest praedicari de Deo, quia in divinis non discrunt, id quod est, & quos est, humanitas tamen nullo modo potest abstractim de eo praedicari, cum realiter differat a sub si stentia Christi, adeoque nulla
ratione supponat pro eodem in recto. Non potest Prob. quia quod est unum per se compositione Christua di. substantiali, ut Christus,non potest dici duo , licet ei duo lieue exuroat ex duobus inter te unitis,ut patet in homine, v g ς qui simpliciter est unum, non duo s licet exurgat exist, ὰu, bis corpore & anima ,quae sunt duo. Cuius hane ratio.
sum duo en nem ulteriorem adfert Lugo 3 quod componentiallia compleis unum Per se,cum non sint entia completa, quae iuxta
. Arist. & philosophus solum veniunt nomine entis simpliciter , non possunt simpliciter duo entia, sed solum cum addito significante essentia incompleta sacientia unum per se. Unde compositum ex
illis exurgens non potest propter illa simpliciter diei duo,sic enim significaretur esse duo entia simpliciter, id est completa quod falsum est. 3o6 Hinc Christus non est aliud & aliud i hoc&istud . quia ut recte S.Thom.Scot. & alii communius dum iviaiud simpliciter tribuitur alicui expressis in recto ex parte subiecti, significat alietatem naturae
Patrea dictu. Cum ergo P P apud suar. Vasq. &e subinde senites Christum fieant Christum esse aliud & aliud , vel intelligendi esse alivd & sunt in sensu colleetivo,non in distributivo: sicut aliud tantum solum velint esse plura hoc & illud ,utrumque simul, seu collecti ve prout faciunt unum per se. Uello-
filio Philis' quuntur improprie, & in sensu velut causali, sicut significent Christum habere aIiam & aliam naturam,ut expressit Naaianet.dum ait o alitidis aliud sua e , exquabus . Uel certe per istas voces,
aliud ct aliud, &similia, non tam distinxerunt res, quam nomina, sicut solum velint, Christum esse id, quod utroque, alio & alio , hoc& illo nomine fignificatur: ut intellexit S Τh.hic . Quamvis tres personae di vinae dicantur unum neutraliter ob unitatem naturae 3 Christus tamen diei nequit duo neutraliter ob dualitatem naturae et nam
215쪽
disparitas est. i. quod in divinis illa una natura abstratie praedicetur in recto de singulis personis s atvere duae naturae hic non possint abstractim expressae
de Christo praedicari in recto sigillatim , sed solum
collective. a. Quod unitas naturae in divinis lassiciat ut tres personae sint eorum concretum substantiale, nempe Deus , quod est unum simpliciter: Pluralitas vero naturarum in Christo non lassiciat, ut sint duo concreta substantialia, de se invicem negabilia , &Consequenter quae sint duo simpliciter : unde lieet
Christus habeat dualitatem naturarum , non tamen
habet dualitatem sui ipsius seu ejus quod de ipso si praedicabile in recto. Verum quidem est , quod Christus non sit tantum Non νοεεst
Deus non ideo tamen admitti potest , quod sit sim- Chmstua di plieiter&absolute aliud quam Deus: quia per aliud M abistute simpliciter&absolute,significatur diversitas simpli. quam citer , adeoque etiam quod suppositum , quae diversia μμ 'tas in Christo non reperitur. Vnde solum potest diei aliud secundum quid,& tra nscendentaliter,per quod solum indicatur diversitas quoad aliquam formam . seu naturam, ex quo non potest inferri esse duo simplicitet , sed solum cum addito indicante esse duo coniuncta ad faciendum unum per se .sor Fuerant in Christo duae voluntates . Est de Sunt in Chrifide contra Apollinaristas, Eutychian Nestorian.& sto duae vo. ex iis ortos Monothelitas , scdictos ab unieam vo- λμ' xv. Iuntate, quam in Christo admittebant 3 quamvis saltem verbolenus profiterentur se duas in Christo
naturas admitti re. Prob. i. ex Seripi. Matth. 26. rater &c. nonfictit ego moto, sed sicut tu. Ioan. 3: Non qua ro voluntatem meam,
sed voluntatem ejus qui misit ma . Quibus locis volun- Π,νδ' eas Christi, qua hominis opponitur, ut quid distinctum, voluntati Patris, quae eadem est cum voluntate Christi qua Dei . a. ex VI. Synodo habita Constant. sub Agathone Papa , &expresse convoca ista ad damnandos Monothelitas . 3. ex litteris ei uiadem Agathonis in eadem synodo lectis & approbatis. 4 ex plurimis PP.aPud Suar.Vasq.& aliis. s.ratione quia Christus fuit persectus Deus S persetius
216쪽
PARS IV. r a C. 6. g. r. Pertinentia ad unitatem homo. ergo habuit perfectiones naturae tum divina tum humanae . ergo sicut habuit voluntatem divinam , ita & humanam ac utriusque operationem . Fuit in Christo aliqua voluntas tensualitatis,prae. Fuit in Chri. ter voluntatem rationis: quia Filius Dei assumpsit
sto voluntas naturam humanam cum omnibus ad eam Petriinea
sensu li Mε tibus . adeoque naturam animalis , quae appetitum sensitivum sibi annexum habet. Hic appetitus iuxta S Th. & alios dicitur rationalis, scilicet participative. in quantum natus est obedire rationi . Ob eam .dem rationem , etiam participative dicitur volun
voluntas hv. Voluntas humana Christi, tamessicax quam ines-- C-- fie ax semper fuit secundum se conformis voluntati se mi, di, i. divinae ut Principio ac regulae , id est, talis qualemnae ut pranei. Deus eam voluit esse: id enim exigit debita subor-pio retula dinatio voluntatis creatae ad divinam: unde cum in Christi voluntate nulla potuerit esse inordinatio, semper habuit hanc conformitatem cum divina. Humana se8 Humana Christi voluntas essicax &absolv Christi vo . ra. semper fuit conformis divinae in obiecto mate. - αώ. yiali, hoc saltem scnsu oegativo, quod nunquam ut ser eonfb homo noluerit id quod ut Deus volebat ; utcontra; mis di ψina est de fide ex variis Scripturae locis Psal. 36. in evita
circa mate. librι scriptum est de me , ut faciam voluntatem tuamia ις. Deus. quem locum de Christo intelligit Apostolus
VI. Synod definiente , voluntatem divinam & hu. manam Christo non fuisse inter se contrarias . Id Item circa etiam ratio evincit cum enim Christus se iret fieri ob estum nos posse contrarium eius quod Deus absolute volebat, tale obiictum ut cognitum a Christo habebat rationem impossibilis , ac proinde non poterat esse ob retum voluntatis essicacis . Deinde si per huma. nam voluntatem absolute voluisset id quod sciebat Deum nolle, aut contra peccasset et quia scienter divinae voluntati repugnasset. Noo tantum humana Christi voluntas egeax fuit semper conformis divinae circa objectum materiale
praedicto sensu negativo, quod nihil unquam effeat: citer
217쪽
eiter voluerit, quod divina nolebat; aut eontra : 1ed etiam in hoc sensu positivo i quod semper effeaciter voluerit , quidquid divina essicaciter volebat, aut, contra ita ut Dunquam habuerit se indifferenter circa objectum divinae voluntatis cognitum, neque volando illud neque nolendo. Idque directe important scripturae loca citata pro concl. praeced. ut confiderandi patebit. Nec refert quod in ista indifferentia non suimet contrarietas , intervolitionem humanam & divinam et qui i voluntas humana non tantum tenetur non habere voluntatem aliquam aut nolitionem difformem divinae , sed etiam debet habere illam positi ve eonformem , quando divina lassicienter inno
praedieta Christi voluntas fuit etiam semper conformis cum divina circa obieetum forma te seu motivum, saltem negative hoc sensu . Quod non posset ei displicere motivum propter quod Deus rem aliquam volebat quia ista displicentia fuisset in. iordinata . Imo &positive hoc sensu, quod in volitionibus suis habuerit semper, illud ipsum obiectum formale , quod habebat divina e quia hbeerat maioris perfectionis . Non tamen hoc sensu altero quasi non potuerit habere aliquod motivum, quod non habebat divina . Habuit enim etiam promotivo obedientrim quod motivum non habuit divina, quippe nulla inferior . In hoc tamen erat . quoqueeonformis divinae et quia Deus volebat, ut humana Christi voluntas niteretur etiam motivo obedientiae.
.s voluntas humana Christi inessicax & conditionata non semper fuit conformis divinae in vixelito materiali . Patet ex Mati. 26. Pater mi, sepossibiti est , transeat a me ealis iste 3 verumtamen non sicut ego moto, δειμαι tae . Non propterea tamen proprie vo . Iait contrarium eius quod volebat Deus 3 quandoquidem illud non voluerit absolute , sed solum subeonditione beneplaciti divini 3 ae proinde talis volitio non fuit inordinata.
Christi in .emcax M.tuit ege dic forma involito mate.
218쪽
PARS IV. 18s C. 7. st. 1. Christi Libertas
ghristi Libertas , Meritum, Mors pro omnibus, Servitus ct Filiatio.
ruit in Chri 3io Uit in Christo liberum arbitrium,& quidem sto liberum Γ non solum a coactione ut vult Ians. l. 6. de
Vbix iv gratia Christi c. s.& l. 7. C. is. sed etiam a necessitate..ii, h2 1. Pars est de fi de contra Monothelitas, Malia d. eestitate. VUicles & alios haereticos . ex Isa. 7. ut Mat reprobare malum , Ο eligere bonum , & 33. Oblatus est , quia ipsa voluit. Ioan. Io Ego pono auimam meam &c, a me ipso ,& ex definitione VI, & VII. Synodi. a. Pars est etiam de fide tum ex script. iam citatis & infra citandis. Tum ex coostitutione Innoc.X. hanc tertiam Ians propos. Ad merendum is demerendum in 'alia natura lapsa non requiri ur in homine liberras a naeustata , sed subsicis libarias ὰ coactιouae damnantis ut haeretic.im , adeoque ad meritum generaliter requirentis libertatem a necessitate . Quare cum ex
Seripi. infra citandis fit de fide. Christum habuisse meritum proprie dictum , est etiam de fide, Christum habuisse liberum arbitrium a necessitate. sit Nec obstat, ly in statu natura lapsa r ista enim verba non sunt restrictiva ii sed ampliativa ; quasi diceretur, etiam inflatu natura ι fari; quod patet ex seopo Pontificis ibi damnantis Ian senium , qui docebat in statu naturae integrae, qualis est iratura Christi, fuisse libertatem a necessitate, eamque per peccatum Adami per ii me. 3ia Eandem doctrinam aperte tradit Aus . tradi. Est dorma iis. in Ioan. sub finem: Luis ita dormit quanda volue
fidei b Au- me , fue I sus mor/-s est , quando voluit ' quis ita N . tum M ta. Rem ισθ' i , D 'do volueris, s u se earn ε exuis qtianis piti, aperte do votuit quis 3 a cism volueris abiit , quomodo eum vo- traditum. lueris obiit & tradi 37. Domanus, quando voluit, σαν aram in utero Rrginali accepit , quando voluit ad homines
219쪽
preetist, quamdiu -luit . inter homines vἱxis, quando voluit a carne discessite hoe est potestaris , non necessitatis. Unde cum l. de praedest. SS. c. I s. dicit: --quid metuendumsuis, ne accedente atate homo ille s nempe Christus j libere peccarer arbitris p an ideo in illo non uisbera voluntas erat, at non tanto magis erat , quanto magis peccato semire non poterat ' Non vult ut contendit
Ians Christum habuisse liberum arbitrium ad non peccandum, non obit ante absoluta necessitate non peccandi: sed r. libertatem a peecato quae non est deessentia liberi arbitrii, tanto perfectiorem in Chri. πιεῖ .sto fuisse,quantis minus peccato servire poterat a. ' , Impotentiam peccandi,quamvis Christo nee voluntaria , nec libera sit , ei tamen non abstulisse libertatem in electione bonorum , sed perfecisse: Lui Mimprecare non posunt,s inquit Eltus contra Calvinistas in a.dist. 23 sa. J multo junt liberiores in electione bonorum , dum interim sine errore is perieulo peccati eligunt quyd -- tunt , quώm Meceare possent, quod patet in Deo. . 333 Qtiam vis S Th. Christo libertatem l neeessi. Est a&Th. tale simplicia pertissime tribuat tum hic qι is .art . in Τεad 3. Patiantas Christi licer sit determinara ad bonum e non tamen est determinata ad hoc, vel illud bovum . Et ideo pro se a Ile perrinis ad Christum eligere per liberum arbitrium eonfiiν-. gant Ian scaerum in bono, Hur ad beatos. Tum q. 26.de veritate ar. 6. ninni ad i. Vera anima Christi esset determinata ad unum Devndum renus moris , se. ad bonum; non tamen eras determiis nata ad unum: poterat ent m hoc, vel illud facere . non facerer m ideo liberim in eo remanebat, qua requiritur
ad meνitum. Et aliis pluribus ineis Deschamps l. 3. de haeresi Iansentana disp. a. e. et o Si ar.& Sebille in in . terprete momistico l. i. cap. I 4.sect. 3 . His non obstantibus S. Th. ad suas partes pertrahe re nititur Ian senius i. o. de gratia Christi e. a . idque praesertim ex iis quae habet S. D. in s.dist. I g. et t. ait. 2. ad s. ubi post adhibitam sol urionem sup. allatam. subjungit: νει dicendum, quo etiam sessor determina
tum ad aenaem numero, Aut ad diligendum eam quod non facers non potest, tamen ex hoc non amittie libertatam aut νatianem latiuis e meriti , quia in illud non coacta ,
220쪽
PARS IV. is a C. . inti Christi Libertas verum etsi hie loeus sit dissicilis , variae tameir a
Catholicis probabiles adferuntur explicationes. 1. Eni insane Gabr. Sebille & a Iii dicunt, s.Th. hanc secundam solutionem non adferre ex sua, sed ex se tentia aliorum , eo tempore eam tuentium saltem ut probabilem. Hoc autem probant, tum ex eo quod
S.Th. priore solutione usus sit saepius, hac posteriore semel tantum, ut ostendit Sebille. Tum ex eo quod plurimis Ioeis apud Delahamps & Sebille, ad meri. tum aperte requirat libertatem indisserentiae. Quae enim Adde quod etsi S.Th.ita sensisset scribens in M, alibi habet gistrum merito censeri deberet id taeite retractasse ... in summa lom is Pete, ubi eidem prorsus objectio...ri., 'ν . ni respondens Priorem dumtaxat solutionem adhi.
babile, ad . bee, posteriore omissa. Ormittunt ex. 3l4. a. Addit Sebille lis.c.I.sect. I 8. S. Doctorei
ptisationes. si quidem ibi ex propria loquatur sententia , tantum vel le actum amoris Dei beatificum, quamvis Chri. sto necessarium quatenus fertur in Deum, simu i men fuisse liberum, etiam libertate indisserentiae, quatenus per illum Christus simul attingebat proximum ,i illum amando propter Deum, Se eatenus
Deschamps sup. cit. ai. Moraines in Anti-Ian. seni disp. 34. seel. s. S. Thom. intelligunt hoc sensu quod ibi tantum supponat Christum sic fuisse deter-mInatum ad unum numero objectum ut tamen ei relicta fuerit libertas quoad exercitium, vel latrem quoad modum aetus , iussiciens ad fundandum m ritum . Hunc aurem sensum colIigunt ex his verbiso ita actus μι dominus , quibus expresse asserit, nonobstante determinatione ad unum numero ob jectum, remanere in Christo dominium aetiis tendentis in illud obieetiam, ad quod dominium I. P.
. sa. art. l. ad 3 requirit libertatem indisserentiae, tu a necessitate. has verbis et auendum quia fumus domini ro-m actuum ,seundum quod p ramus hori
x is me obstat haec eius ratio e qaeia tu illud non emam, sed sponia raudis a cum illod non a cto sed spontὸ ,