장음표시 사용
231쪽
Cirea actus praereptos. γ Is3 PARS IV. etiam quod substantiam, tum pro eo instanti, quo illam accepta vit,&subiit 3 quia, inquit Lug. praee pium non obligabat pro isto i nitanti determinate 3 tum pro quolibet alio sequenti , quia cum posset,p
titione dispensationis,obligationem tollere, poterat absolute mortem violentam numquam subire. 3rg. Quod autem praeceptum Christo imposi- Piobatur tum fuerit dependenter ab eius consensu . Probat ex praedicta po-Αpost. ad Hebr. Io. Meo , Christus, ingrediem munis testas exdum dicit , seca vento , ut faeram Deus υoluntatem ruam . Foriptura
Quod vero Christus posset pro arbitrio illius dispensationem petere . Prob. I. ex Matth. 26. 33. ubi
Christus verbis sup cit .n 3is. declarat , se habui me potestatem impetrandi a Patre plusquam duodecim legiones Angelorum ; ad impcdiendum Iudaeorum iconatus,& consequenter mortem ab illis inflictam eae proinde habuisse potestatem,se liberandi ab omni
obligatione praecepti. Item ex illo Isa. 33. Obursu est , φιλ. ipse voluies Suadetur
Ioan. 3 o. Nemo animam meam tollit a ma . a. Qirta etiam ratio
praecepta solent fieri sub hac tacita conditione , ab '' omni prudenter praecipiente subintellecta r Nisi disipensa ιενο ι & Christi dignitas , ac authoritas apud Patrem postulabat , ut si dispensationem efficaciter
Iuxta hanc sententiam, Christus nullo modo fuit liber circa praecepta naturalia negativa , omnino in dispensabilia , qualia sunt non mentiendi , blasphemandi &c. circa pofitiva vero, v.g. Praecipientia Dei cultum , amorem & similia; fuit quidem liber, sed solum quatenus fuit indifferens ad varias eorum circumstanti .is, modo su p. explicato n. 347. Neque ex Script. aut PP. probari potest , Christum in illis ampliorem habuisse libertatem, cum de illorum observatione nusquam specialiter laudatur, sicut de mor
te pro nobiS Obita . . . . . '
Huic solutioni nulla ratione repugnat Scripti Matth. 26. ubi Petro volenti impedire necompreis Limit henderetur, dixit: Κuomodo ergo implebun/in Seriptώ--, νa , quia μ ε νυν fari e Luc. a 4. Nonuo hac o di in mChrista Niι pati Christum ' Istia enim &similibus locis non impositum . Plateli Pars IV. N signi.
232쪽
tate eonse- cessitate consequente , fundata in Dei praescientia,quente, non praedictionibus prophetarum Se decretis consequen.
4it, . ζ' tibu ς ς citium libertatis Christi, partim in statu
conditio nato, ut sunt decreta praedefinitiva aettium. quibus Christus libere mortem acceptavit& pertulit, partim in statu abso uto, ut decreta remunera Φtoria mortis Christi praevisae, ut absolute suturae. Petiit quidem Christus ibid. Matth. 36. dispensa- p. iii Mare M 'ς a Praecepto moriendi, his verbis r Faιὸν fias. dissi ha bye fit , t Usatis meca ix iste, quam non impe-tionem non trau it: at eam non Petiit e scaciter & absolute, sed absolute sed solum inescaciter, & con itionate, ut patet ex his
tantum com verbis sequentibus : Rerumtamen non sicut ego vois
supposta 329 Fuit au em iuxta hanc solutionem praecepti pote ita te im- acceptatio . eitisque impletio Christi simpliciter li- peerandid se bera. i. mediate & denominati ve ab actu ι quo se
πώ. π -ulit ad praeceptum acceptandum & quo noluit ab
ii eleue quo eo lsem impolito Petere dispensationem, quae liber- modo Cheu lassiissicit . ut mors eiusque acceptatio simplicitet stus mortuus dici possit Christo libera ac meritoria , idque sus. sit libcr. cienter ad explicanda Scripturae & PP. testimonia, quibus mors Christi dicitur meritoria os cum nostri actus externi non sint aliter liberi , & tamen simpliaciter meritorii. a. Etiam immediate&formaliter: quia cum praeceptum non obligaret ad acceptati nem ejusque im etionem pro ullo instanti determinate, sed solum indeterminate pro aliquo intra cer, tam temporis latitudinxm, Christus actum accepta. tionis & obedientiae itaposuit , ut absolute posset non ponere eo instanti quo illum posuit. Mortuus su- Qe d etiam verum est, etsi Christus supponaturirie libere distulisse acceptationem usque ad ultimum instans etiamsi sustu temporis, intra cujus latitudinem tenebatur ac mi fico pexexς ptare . i. Quia etiam pro illius instanti Christiu..es 'tichv. Prius natura fuit indifferens ad petendam , vel non ad tristati. Petendam dispensationem, quam intelligeretur in ultimum. actu a. absolute obligatus ad accepta tionem s ac
PARS IV. t 94 C. s. et Libertas Christissime neees. P RVeptum fuisse indispensabiis,
si si, s.f., is sed B cζssario servandum, non necessitate anteeederudum fioe m te sed . ut interpretantur Carthusian. Mald. Loo ritu
233쪽
Circa actus praeceptos. pARI iv,
proinde retanislto instanti ita acceptavit, ut d bio lute potuerit non acceptare, petendo dispensationem in priori naturae quam intelligeretur absoluta obligatio v a. Quia, etiam pro tunc , obligatio erat tantum disiunetiva, vel ad acceptationem , vel ad petendam dispensationem, ae proinde Christus libete libertate formali , & immediata elicuisset hunc actum : Nolo petere dispensationem, sed ex ob
33o Τertia solutio,valde is ellis & probabilis ,si- Probabile Tut est praecedens, est illa, quam adhibent Alberi. est Christo Palud. Lorc. Uasq. in a. ad Phili p. Peran. Espars. do- ': ior suifferentes Christo impositum non fuisse praeceptum stri.
ctum , sed latum non tam obliganS, qua m dirigens, pure tecti. ut faenmt regulae quarumdam Religionum, quae ta- vum. men sunt materia obedientiae, ut aperte docet S.Th. 2 2.q. O aer. 2. O. Voluntas superioris , quomodo- eumque innotes eat . est quoddam tacitum praece. 'plum S ean id videtur obedientia promptior, quan- eo expressumptaeceptum obediendo praevenit volun .
late superioris intellecta. Hoc autem probant i . PΡ. Chrys. hornil. sq.&71. Pro--lnVbi expresse negat talem obligationem praecepti in 'Christo, di dieli vocari praeceptum humano mole, Thesti ':..dihoni. as.in epist ad Hebr . ubi ait: Iacebat illi nihil Rim impo. pati , si υe Τον 3 erat erro ei pro tum , se voluisset non situm Chrio
cur Deus homo c. - ubi nerat Christum propsidmortuum ex obedientia , cui consentire videtur s. m. l. 4 contra dentes C. 3s ad i s 5' io. ubi μ iuri irritistit charitati & fortitudini Christi , pro nobis mortuus sit . Item in illud ad Rom. g. pravis
234쪽
PARs Iv. Is6 C. 7. ff. t. Libertas Christibis omήibus.tradidit illum ; ubi sic loquitur: Tradi
de eum Deus Pater in msrtem, eum inearnari oe pati
statuendo scilicet praedefinitionem J c, humana fusvoluntati inrurando Maritatis fectum, qua pasonem
Suadetur Ratione , quia . hoc genus mandati videtur etiam ratim magis convenire amori Patris in Filium, fiducia ης. det eius virtute ac dignitate ipsius Filii . minude, cum christus esset absolute impeccabilis, non videtur fuisse capax praecepti proprie dicti, quod utique includit comminationem culpae ac poenae proprie dictae. Seriptura 333. Scripturae sup eit. num. 316.& 3ao. & alibi. ='s Iaepius significantes Christum habuisse praeceptum christum' moriendi , facile ex plicari possunt de praeeepto late
fuisse oblii & improprie: cum omnis Dei voluntas; etiam meregatum prae, se rinissi va , saepius in scripturis vocetur praeceptum, cep νeπpii l. a. Reg. io. ubi dicitur Dom nus pracepit S mei incanda est d. malidisονὸι David; & Matth. i'. ubi dicitur Moyses
Pyης P 'μ ' permisisse repudium uxoris , cum tamen Μarci a dicatur id praecepisse. Diei ν6 est Adde ad faciliorem Scripturarum explieationem praeeeptum dici posse praeceptum Christo impositum fuisse obli. litud obli- gatorium sub poena, aut potius cum poena stricte ' sumpta praesupponat culpam ) sub poenalitate, autiad Ab .u'. incommodo , v. g. privationis alicujus gloriae aeri, qua poenali. dentalis . Cum autem hoc praeceptum supponatur inte. tale, ut sub nulla culpa obliget. eius violatio nihil includit culpae inec imperfectionis positi vae, aut privativae , ratione cuius repugnet impeccabilitati, &sanctitati Christi: sed solum aliquid imperfectionis negativae, seu earentiam perfectioflis, possibilis quidem, non tamen ullo modo debitae. 332. sunt nihilominus quibus violatio talis .st dubi hi, praesis pii expresse intimantis voluntatem sueerioris, ea ictu, p a quamvis sine obligatione sub culpa ,videtur inelude- plox nee re aliquid vituper ibi litatis. & impersectionis mora. umo; nec vi. lis, Christo repugnantis, ideoque respectu Christisio tollar pον nullum admittunt praeceptum, etiam pure Grecti . ziz vum meriim consitum, innixum, praede finitiosi ei Λ nibus, ex quibus infallibiluer, licet libere secutura
235쪽
Circa actus praeceptos . . to pAas Ivierat impletio actus per consilium Christo propositiae praede finitis pro quibus V. Espar. 333. Quarta solutio est Μolinae l. p. q. tr . art 3 Vnis hypo. dist. s. docentis Christum non obstante unione, sta. n 'diu beatifico,& impeccabilitate absoluta, ex iis orta, ' suisse libertimum quoad substantiam aetus, obliga intrinseeam toriere in dispensabiliter praecepti e quia nec unio ex parte prinnec status beatificus ut includens visionem.& ex hac cip i rumnecessario resultantem amorem Dei appretiative immς di te summumitollit indifferentiam principiorum pio j adezue imi, me influentium , seu Potentiam proximam ponend tollebat ejus& non ponendi substantiam actus praecepti. Iibertatem.
334. Prima pars nempe de unione j que est etiam Suar.Ruis, Tan.PraeposPerant. Vigg Comnc. Neque illam Raynaud. videturque valde probabilis 3 imo attenta inlicbat s pq ratione,certa aut fere certa. Prob.contra Vasq. Liit in 'ς f.
Amic.&alios: i. Quia unio non tollit indifferentiam ., 'e biiue intrinsecam , seu potentiam quantum est ex Parte νet auxilia principiorum immediate influentium , proximam de se indis ponendi aut non ponendi actus praeceptos , per se ; serentias stuneque per assistentiam Dei sibi essentialiter debitam: 'Hς ςi non ent m per se , quia secundum se non est opera 'μ tiva, sed mera conjunctio substantialis naturae a Lsumptae cum verbo , ut sustentante , adeoque se ipsa immediate nullo modo iniquit in potentias aut operationes humanitatis assumptae : ergo nullo modo 4 immutat ejus connaturalem modum operandi, nec
ulla ratione tollit intrinsecam eius indifferentiam, seu potentiam ad utrimilibet circa substantiam auctus praeceptis Non etiam per Dei assistenilim: quia, cum ista a ssi stent ia exerceatur per auxilia de se indifferentia , per scientiam mediam praevisa effectis
habitura in hac humanitate, quamvis non effet verbo unita , nullo modo immutat modum operandi, quandoquidem auxilia , quibus exercetur . volun- . . .
ratem Christi non aliter moveant , qua in si abesse eunio hypostatica, adeoque ab ea non magis tollane indifferentiam , qtam eam in nobistoria fit gratiae Nee sim
efficaces, entitative indifferentes. praeceptum
Neque etiam isti indisfrentiae ulla ratione obfuit qui ' 'Dxum
ἀivinum praeceptucii quippe quod ad actus Christr
236쪽
PARS IV. i 03 C. . g. i. Ubertas Christi non aliter concurrit . quam ad actus caeterorum hoc minum , nempe non eos physice determinando., sed mere proponendo divinam voluntatem. utpote si- , tam in extrinseca intimatione voluntatis divinae. Confir.ex eis caci praedefinitione Dei , quae, ut P. i. n. t o & seq ostensum est, actuum libertati nihil nocet et si cum illis eam habeat connexionem, ut nulla virtute possit componi cum eorum negatione. 33s Secunda pars quae eit Pauciorum , magis da bia . quo nempe ctiam visio beatifica , ut amor eam cons quens . Christo non abstulcrit indifferentiam ctibus chri. ad utrumlibet, susscientem ad libertatem actuum sto p ες ς py praeceptorum, prob. quia visio beata potuit Christo gh in ' viatori simul & comprehensori ita conferri, ut tam cile intel l l ipsa, quam a M'r appretiative summus consequens, gitur, quo . e ssct natura pol terior actibus amoris, obedientiae a modo non liarumque virtutum,per quos,ex directione scientiae Scerit e insulae elicitos, Christus acceptavit & implevit prae V cepta sibi imposita ut ex dictis p. i. num. 332. & partea. n. in . ut qui visio natura pollerior nulla ratione po-Quia tisinsto. test impedite indifferentiam voluntatis adactus se tuae tollere natum prioreS , cum posterius nih)l possit in prius rin difffren ergo potui t ita conferri, ut nullo modo obfuerit,nec tia in volun , obesse potuerit libertati actuum Christo praecepto--' μ' rum: ergo, cum conm t Christurn in eliciendi, acti. laus pr a ceptis fuisse liberrimum , dicendum est de facto visionem ei, qu.; mdiu suit in via hoc modo fuisse collatam; quandoquidem nulla sit r itici solida id ni gandi; eo autem . id misso, facillime intelligitur quod omnes tueri debent statum beatificum nihil offecisse ejus libertati. Iuxta varios Confirm. I. quia juxta Altissiod Maio Mair. alios- visi b atis que doctissimos recentiores in suis praelectionibus
ii μὰ ' publicis, Christus visionem beatam accepit, non so. oh ὰρ tu, tum titulo debiti connaturalis propter unionem,sed merita adeo. etiam uti & gloriam corporis ) ex propriis merique fuit na. tis 2 ergo fuit n tura posti rior actibus eius merito. riis, saltem praecipuis ut lunt actus praecepti, quibus mortem libere acceptavit ac subiit. a Quia . licet forte visio non fuerit datae* meritis, potuit tamen
eius productio & conser vatio Christo viatori ita de
237쪽
cirea actus praeceptos. ' I99 PARS IUcerni,& reipsa conferri,ut esset natura posterior actu hus Christo,ut viatori, Propriis: eum ergo Christus aiei . 4eshin viator exigeret dona comprehensoribus propria dεe serva-sbi hae conferri ut actus sibi,ut viatori proprios non tione vis impedirent, dicendum est ita fuisse collata, ut essent nis. hic actibus posteriora . 3. Ideo contra naturalem
status beatifiei exigentiam dilata est in Christo Corporisgitaria,& cohibita vis gaudii beatifici, ne actus timoris, tristitiae, & similes, ei ut via tori & per passionein reparatori convenientes,impedirentur: ergo fimiliter visio beatifica ita fuit collata, ut nullo mo. I do Oiscere posset libertati actuum Christo ut viatori convenientium, ergo &C. . A. Aliter rem hanc explicat Mol. & alii docentes, Irita Mali. voluntatem Christi potuisse a Deo ita corroborari, nam volun ut vim visionis de amoris beatifici, nipote finitam, ins Christi superaret, atque ita Praeceptum imi eret non necessariis ex inclinatione ac determinatione amoris bea I' ' tifiei absolute necessarii, sed libere ex solo i Plis .im .isionis alterius amotis liberi , ad quem visio beata habeat & amoris semere concomitanter. Verum ista corroboratio est beatifici. intellectit difficilis , imo&impossibilis , cum vo 'i luntas nequeat ita corroborari .ut pcissit elicere actus Haec amen virtualiter contradictorios ι sicut posset admissa rati corroboratione vi cuius Christi voluntas per amo hvibilis rem beatificum necessiribessi cacster volens, saltem re ivirtualiter 8e confuse, actum praeceptum requisitum tari non dispi icendum Deo . simul posset eumdem actum nolle , aut saltem libere omittere, 336 Fuit in Christo necessitas ponendi actinnyis Noe sitiaseeptum ex suppositione unionis,nullo modo εxistem ponendi aiatis in potestate Christi , & natura prioris quoliber ctum praemetus a ciui eum qua impossibile est componi omissio ptum ex sup-Dzm actius Praecepti, ac proinde fuit quidem necε meas ex suppositio ne antecedente, id est antecedenter se
existente;non tamen ex supposiἰione antecedente, id positione a.. est, antecedentet determinante physice, seu ita influ, tecedenter.ente ac movente, ut vi illius, de non ex intsin feea de terminatione voluntatis antecedenter indisserentis actus ponaturrium ex dictis n. 33 a. & 3 3 3. unio non
influat per se, sed solum per media de se indisserentia.
238쪽
PARS IV. 2oo C. g. g. r. Libertas Christi ad inrumlibet: iam verb libertati ossiete loIa neces z. bi. sitas ex: suppositione hoc posteriori modo antec
ossiete liberi dente, non illo priori. Si enim conditio antecedens, isti. qu.intumvis praesupponatur actui, &cum eo necessariam habeat connexionem, se ipsa immediate non influat sed solum mediante aliquo natura sua indifferenti, & su bieeto voluntatis dominio, nulla rati ne mutat con naturalem modum operandi ex propria determinatione,ut clarum videtur in casu quo Chri. stus ignora sset suam unionem hypostaticam. Deelaratur Quod pulcherrime declarat Conin. hoc exemploreκζmplo u ' si Deus mitteret Anzelum ad tibi suadendum iteriam ei uis; Romanum, eique famul essicaciter imperaret, ut, stoe non ossi. illius suasoni pro tua libertate non obtemperares.cere liber- ipse vi ad eundum Romam , idque volendum te ne- au. , cessitaret, hoc imperium Angelo datum effet co ditio antecedens, nullo modo in tua potestate, cum quo non staret non ire Romam , & tamen suasio Angelicae libere obtemperans , procul dubie liberei res Romam, quia tres ex propria tuae voluntatis
unio ut con- 337. Necessitas ponendi actum praeceptum, quam o anε prae- hic agnoscimus in Christo , non fuit ex suppositione I μ η' unionis secundem se praecise: sic enim unio nullambet neeeta. habet connexionem cum actu ampletivo praecepti. nam ecnno nec ullam incompossibilitatem cum eius negatione et ixionem eum sed ex suppostione unionis ut connotantis praece tactu py ςe- ptum sibi adjunctum, qua ratione non est simplici 222 ' ter antecedens, sedeon sequens impletionem Praece
antecedetis yta , in ita tu conditionato praevisum Prius ration seeundum quam decerneretur impositio praecepti : eum Deus
quid a pro. illud non imposuerit nec decreverit, nisi ex directio. ne scientiae, qua prius natura sciebat quomodo in tu i his eircumstantiis per auxilia indifferentia erat in-' fallibiliter &simul libere implendum. Unde, licet unio secundum se sit prior actu impleti vo praecepti,
tamen ut connexa cum praecepto , & ut eius impletionem infallibiliter in ferens per auxilia eo fine conacessa non est conditio absolute antecedens, sed conasequens liberam voluntatis determinationem , in , statu conditionato praevisam; ac proinde necessitas inde L.
239쪽
Circa actus praeceptos . aior PARS IV inde orta, est solum ex suppositione antecedente secundum quid, seu in statu absoluto , non veris in statu conditio nato, in quo est eonsequens; quod sufficit ut fit indirecte in potestate voluntatis naturae assumptae , adeoque nullo modo noceat libertati, si- cu tob eamdem rationem ei non nocet praedefinitio a nobis adm i ssa , p r. n. 172. Adde ipsam quoque unionem potuisse eodem mo- Potentia do esse posteriorem impletione praecepti in statu con. proxima sucditio nato pi aevisa ut ab hac natura cum his auxi t νηη dii. lijs exercenda , quamuis non laret assumpta . nT Asese
33s Quamvis hic admittamus ad libertatem sus ad ah stilo. ficere indifferentiam, seu pol ni iam ad utrumlibet tiliae peeeabi- proximam & expeditam praecise quantum est ex litarem. Vn- parte principiorum proxime influentium in volun R . p*tatis determinationem: inde tamen non sequitur e- . eiamdem pocentiam lassicere ad pecca bilitatam fim Christis,pliciter ut valet ex dictis sup n. 27 a. Quibus addi fuerit pecea. potest ex Suar. Christum non fuisse impeccabilem bilis. ex vi modi intrinseci & proprii, operandi suae voluntatis . sed solum ex conditione personae & modo, quo ejus voluntas a Deo regebatur ue quod sufficit ut Christus simpliciter dicatur non posse pecca re ; cum enim Christus simpliciter dictus includat illam personam,& regimen divinum, et con naturaliter debitum ratione quorum, illi absoluteri pugnat omne peccatum, simpliciter dici debet non posse peccare, 'quia nempe in hoc nomine Christus . intelligitur sensus compositus ex iis quibus absolute repugnat
Supra quidem n 3 et s. diximus probabili variorum Probabila sententia. non videri posse Deum Christo praebere pst Deum
Concursum ad actus intrinlece malos: oppositum ta ἔφη 'men est etiam valde probabile ,&hic admitti potest .au' hi iti
ad ampliandam Christi libertatem. Prob. i. quia isti Ree malos ut actus sunt simpliciter possibiles humanitati assum. libere postiptae secundum se , & ut assumpta retinet potentiam eos Minitaera proximam ad istos actus .quantum est ex parte principiorum prox t me influetium in liberam voluntatis .
eius determinationem: unde concursus .ad tales actus
indisserens, est ipsi humanitati, spectatae Mundum .
240쪽
w4 arax C.' L Libertas Christi se, connatura lis, & otilis ad hoc ut Christus actus
per se malos libet e omittat iE2plieatue - 339, Neque ad exhibitionem talis concursus opiix quomodo est, ut DritS habeat hanc voluntatem. Mola cum Chriss
Deus exhi. concurrere ad actum ' η se ma um, v. reta/mandarium ,si
re possit -Ist,qui actus videtur indecens S consequenter Deo .. suri. ''' repugnans, s. d solum hune 3 ι συεxlabar. νssa --
tur: qui actus stat cum voluntate e cari non permit. tendi ut Christus u lum actiam malum eliciat, ut patet a simili de praeiefinitione p. I. n. l . & sqq. nec ullam involvit indecentiam. dat;t Quod si tamen hoc non pl ictaei restringenda erit
Christi libertas iuxta superius dictan. 3as. & haedeon elusio solum intelligenda de libertate contradi .ctionis ad actum & eius omissionem, ad quam non
requiritur , ut Christus habuerit toncursum ad Mctum malum v. g. ad hunc λ Nu Meeptare , ver servara praceptum , sed solum concursiam ex se non determinantem ad ipsam Me piationem .eestissima Libertas Christi stetit illaesa & omnino exa
Christi prae- pedita cum cerea eius Praescientia omnium actuum scientia a. a seponendorum : i. quia, haec Chrim praescientiactuum b)p' erat natura posterior eius actibus cum omnibus e 2mhriis tib rum circumstantiis , quandoquidem idio praesciren. suit holum tur a Christo ut futuri eum libertate & aliis circum. libertatii stantiis, quia de facto erant sie futuri 3 non contra scum fuerit ergo non potuit ossicere eorum libertati. seu immu-3is naxvr3 tare modum,quo certo prς visi erant ponendi alioquiritς iv enim praescientia destruxisset seipsam destruen-dressum obiectum. Item iidem actus simul fuissent libere eliciti; qu)a sic praevisi ι&non libere quia praevisione modi, quo erant libere ponendi evertae , fuisset eorum libertas .: a. Quia ista praescientia Christo fuit eonressa & pro quovis instanti eonseruata, ut esset liberiseius actibus.natura posterior , ita ex igente Christi liber, i tate & natura istius praescient a me ereto eorum hibe tati nihil poterat ossicere, ut manifestum est ex p.