R.P. Jacobi Platelij ... Synopsis totius cursus theologici accuratissima, omnem theologiæ speculativæ, practicæ, moralis & polemicæ, nova convincendi arte ac methodo, miraque addiscendi, & retinendi facilitate nucleum subministrans ... Pars prima pos

발행: 1694년

분량: 341페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

Et Invocatione Sanctorum . . ast PARS IV. h minum homo Christus Iesus . a. sanctos iam de- functos non cognoscere preces viventium; adeoque zuis, s frustra invocari. 3. Deum paratissimum esse nos ex mines Ch=i- audire nosque magis diligere quam diligant Sancti: stu I se, e ac proinde superfluam esse eorum invocationem. possunt Adi. R. nullam injuriam Chrillo fieri perinvo. cationem Sanctorum: neque enim invocamus Sanctos, ut fungantur vice Christi s yel Christum ad- te . iuvent ad impetrandum, sed ut intercedant apud Christum &Deum, tu obtineamus , quae poscimuS. Quod autem dicit Apostolus unum esse Mediatorem Dei & hominem Iesum Christum : In intelligendum est de Mediatore primario, S in ordine ad genus humanum Deo reconciliandum per mortem suam, cum quo stat quod sancti sive Angeli si ve homines possint esse secundarii mediatores ad varia bona nobis impetranda , & vero Moyses Deut. s. adhuc vivens de se ipso dicit : Ego sequesseν Θ meditis fui inter D minum , , vos in tempore illo.

Quanto igitur magis jam ipse aliique in Coelo regnantes poterunt tanquam secundarii mediatores intercedere pro nobis. Ad a. R. Beatos nos preces viventium ad eos di- Bisti Ggων. rectas vel statim ab initio suae creationis per species seunt preest

sibi a Deo infusas representantes illis futuras istas 'ostras 'ς io rationes,vel in decursu temporis per specialem Dei IV .iti, Trevelationem dum preces nostras ad illos fundimus oti, Dici etiam posset, quod insinuat Augustinus lib de insutas vel

cura pro mo tuis cap. Is . Angelos mira celeritate specialem hinc ad Coelum alcendentes &inde ad nos redeun- ei revel 'tes, preces nostras ad eos referre. Quod autem dici- , '

tur Eccles. 9. Viventes sciunt se moriruros : mortui a temn hil nowrunt amplius. Intelligendum est de cognitione naturaliter habita , videlicet mortuos non co. gnoscere naturaliter quid agant vivi in terra : cum

quo stat quod possint id supernaturaliter cognoscere. Ad 3. R.licet Deus paratus sit nos exaudire & ipse nos magis diligat,quam ullus Sanctorum : adhuc tamen magis paratus est audire Sactos,quam nos,& illos magis quam nos diligit.Deinde decrevit varia noaliter nobis concedere, quam per intercessionem S S.

292쪽

PARs Iv. asa ς,, 7. f. a. De expositione .. 4l6 Licitum ac pium est habere sacras Christibi. tu ac sauciorum Imagines tam in templis,quam extra: inponere illosque venerari cultu infra explicando. Et de fide

Sanctorum varios haereticos,quorum aliqui ut Lutherani, licet imagines Imagines in templis admittant ad ornatum, eorum δὲ Rsque Vς. tamen venerationem, ut idololatriam execrantur.

st,i Σ',is i CRivinistae vero nequidem in templis volunt posse quissimi, ad ornatum exponi, ted tantum in domibus propha-

conciliis & nis. Ubique autem eorum cultum ut idololatriam perpetuo usu cum Lutheranis detestantur, contra quo S.

Moςsiae. Prob. conclusio 1. ex 7. Synodo generali habita circa annum Christi s . sub A driano I. ubi id ex.

Presse contra Iconoctastas definitum est Item ex Conc. Τrid. sess. et s. decreto de invocatione Sanctorum. a. Ex Perpetuo Ecclesiae usu, qui colligitur tum

ex Patribus infra citandis: tum ex historiis fide dignissimis. i enim ipsemet Christus teste Evagrio lib. 4.cap. 26. Imaginem suam transmisi ad Regem Aba garum, quam a se visam testatur Leo lector in 7. Synodo aet s. a. Hemorroissa a Christo sanata, sta. tuam illi erexit, quam se vidisse testatur Euseb. lib. 7. capi 4. additque herbam ad ejus basim crescere solitam, quae habebat vim sanandi morbos omnes ubi attigisset fimbriam vestimenti ejusdem statuae.. 4. Variis locis asser vantur Imagines B. Virginis quas, s Luca depictas fuisse fert antiquissima traditio. 4. Tertullianus lib. de pudicitia testatur suo tempore hoc est initio tertii saeculi in calicibus depictum fuisse Christum sub forma boni Pastoris . a Lactantius qui floruit sub finem 3. iaculi in suo carmine de Passione Domini docet ima ginem Christi crucifixi more nostro in templis fuisse collocatam. s. yy' ' 417 Prob. 3: ex Patribus Basilio relato in .synomitia it nodo act. a. Hstorias, inquit, imaginum si 'opum ho-

Augustino. noro ty palam adoro : hos enim nobis traditum a

Sanctis Apostolis, non est prohibendum . Chrysost. inliturgia : Saraia,s ad imaginem Ckristi e ut ineliisnet. August. lib. de consensu Evang. cap. Io. testatursus tempore multis in locis cerni Christum depi. etum inter Apollo los Petrum & Paulum, &lib. 3. Tria. cap. io. loquens de signis factis, quales sunt

293쪽

Mt adoratione imaginum. .as 3 PARs IV Imagines Christi ac Sanctorum,. dicit ea posse per homines honorari tamquam religiosa signa , &lib. a. de doct. Christ. cap s. ait picturas &statuas pertinere ad superflua instituta hominum , exceptis iis, quae ob finem bonum suo loco & tempore pro.

ponuntur ab eo qui habet authoritatem , Greg. lib. 7. Epist. 13. ad Secundinum docet imaginem sacram honorandam esse etiam prostratione ad terram , hon tamen ut Deum ., Damast. libr. 4. de fide cap. Io. dicit esse Apostolicam traditionem cultum Imaginum. Plures alios vide apud Bellarm. Vasq. Petav. & alios. Piob. 4. ratione quia usus Imaginum , nec lege . naturali, nec positiva prohibitus est. Non naturali, cum nullam habeat intrinsecam malitiam , ut 'patet ex eo quod Deus. qui in lege naturae dispen-lare non potest, in veteri Testa mento iusserit fieri variarum rerum imagines , ut Cherubinorum Exod. 2 s. serpentis aenei Num. a I. Ubi sanabantur qui ad eum aspiciebant, utique cum aliqua vene- iratione . Non etiam positiva, cum nulla lex extet hunc usum prohibens saltem in novo Testamento. Aliunde usus sacrarum Imaginum est valde utilis fidelibus i. enim va. t ad rudiorum instructionem. a. Ad memoriam eorum quae egerunt Martyres alii que Sancti. 3. Ad excitandam devotionem ac venerationem erga Christum & sanctos, qui in illis coluntur. 4. Denique ad imitationem eorum,

quae repraesentant.

4is Licitum etiam est habere imagines Dei & Lieitum e Angelorum. Ita Catholici omnes contra quosdam haereticos qui lotas Dei & Angelorum imagines ut pi* h be-

illicitas respuunt, & quidem quod spectat ad Ange- Ai 'P .

Ios est etiam de fide, quia id etiam definitum est in 7. telorum re Synodo act. 7. de Deo autem quamvis nulla extet de prirsentantes hac re definitio, temerarium tamen esset &erro. figuram in neum id negare, cum videatur eadem ratio imaginu qua liqv n Dei & Angelorum . Si quid enim obstaret quominus pingi pollent Illorum imagines, esset quod p=imentes Deus & Angeli sint incorporei, adeoque non pos, aliquas eo. sint per coloras& figuram sensibilem vere repraesen- p istari: ctiones.

294쪽

ARS IV. as 4 c r. f. s. De expositionetari r atqui hoc non obstat, cum eorum imagines non pingantur ad eorum formam, ut in se est : repraesentandam , quod scitur esse impossibile : sed ad repraesentandam figuram in qua aliquando appa puerunt : vel ad figurate exprimcndas eorum perfectiones , sic enim Angelorum promptitudo ac velocitas per alas repraesentantur, S vigor per formam juvenis l4i9 Ob. I. Exodi et O. praecipitur : Non faeies tibi ssculptibile , neque omnem similitudinem , qua est in Coe . ilo desuper qua in serra deorsum . Idem tepiritur l ut. s. & alibi. n.i. istis locis non prohiberi omnem prorsus Imaginem ut patct ex eo quod Moyses

in ... daxo hQc praece Pto iussus sit sacere duos Cherubim istine Iudais utr*que Parte Arcar. a. Dato quod Iudaeis ad ido- iisaeines , lolatriam valde propensis prohibitae fuerint omnes inominatim imagines per se stantes, sive non additae alteri per tPer se stan- modum ornamenti, vel appendicis; hoc tamen prae- Icii ista' id. ceptuin non naturale , sed tantum per accidensibia , . I, illis impositum ob periculum idololatriae in quam lquam mulis multum propendebant, quod proinde cessare debet ruin propen. in lege nova , cessante iam isto periculo. 3. Dici po- Idςb3nt. test cum S. Thoma & aliis communiter ibi tantum tprohiberi ne fiant statuae aut imagines adorandae icultu latriae instar Deorum . Quod satis exprimitur sLevit. 26. dum post haec verba : Non facietis mobis lidorum ρο sculptila, nec titulos erigetis , nec insignem Iordem ponetis in terra v stra . Continuato additurni adoretis eum, videlicet cultu latriae , ut faciebant

Ceterae nationes. Unde probabilis est licitum suisse etiam judaeis statuas & imagines per se stantes effia gere in iis locis&eircumstantiis, in qitibus aberat periculum idololatriae. Certe Moyses iussu Dei erexit serpentem aeneum , qui permansit usque ad tem Pora Ezechiae, qui illum confregit , ut occasionem idololatriae Iudaeis subtraheret, qui thus illi adole-c... iiiis bant,ot dicitur lib. . Reg.cap. ix. Blibet ita ' o Ob- 3. Concilium Eliberitanum can. 36. donum tantum cet in Ecclesia picturas esse non debere . M vetat ne exat, ne L pingatur in parietibus, id quod colitur & adoratur.

g n 3 R. cum bellatiniuo non probiberi illis absolut

usum

295쪽

Et adoratione imaginum. a 3s PARS IV. usum imaginum in templis; sed tantum ne pingantur in parietibus,idque ob duplicem causam.i Quia pi g nxur in saepe accidebat ut parietum decrustatione fierent py deformes & ridicular. a. & Praecipue quia sic dePi rori poss enectae non poterant amoveri, unde fiebat ut tempore amoveri , perseeutionis non raro exponerentur ludibrio gen- exponeban.

tilium. Adde hoc Concilium non fuisse generale, xur Genti nec unquam a Pontifice Romano approbatum . Cat- 8 ..d rerum cum habitum fuerit initio quarti saeculi con. ξροληψ' 'stat impudenter mentiri Calvinum dum asserit non spisse in templis usum imaginum per quinque Prima saecula.

42I Ob. 3. Duo Concilia Constantinopoli habita , alteriam sub Leone Iconomacho r alterum sub Constantino Copronymo : in quibus definitumeli illicitum esse colere imagines R. illa Concilia non fuisse legitima , sed conciliabula a seditiosis Episcopis sub Imperatoribus Iconoctastis contra Voluntatem Romani Pontificis coacta, & semper ab Ecclesia reiecta. aa Ob 4 Concilium Francosordiense , teste Hinem aro& Sirmundo aliisque pluribus scriptori. Acta ν. Sybus damnavit 7. Synodum ob approbatum cultum nodi ad Comimaginum. R. acta . istius Synodi ab Adriano ad si v Fr Concilium illud transmissa ut approbarentur non fuisse reote translata de Graeco sermone in latinum, 'uitum ima.&continuita hanc consessionem Constantini Con- einum sue- stantiae Episcopi perverse expressam : S ripis is am- runt corrae plector honorabiles , sanctas ct venerandas imagives , ptexr sex

secundum servirium adorationis, qua sub tantiali , ct :' vitifiea Trinitati emisto e. Quod cum in isti ἡόου, . Mactis legissent Patres Francosordienses merito dain reiecta.

narunt can. a. his Verbis. Allata es in med. um qua- aio de nova Graeorum Synodo quam de adorandis imaginibus Constantinopoli fecerunt , in qua scriptum habebatur, ut qui Imaginibus Sanctorum fur misi ea Trinisari servitium aut adorationum non impenderent , anathema iudiearentur e Lui supra Sanctissi

mi Patres nostri adorationem ρο servitutem renuentes contempserunt , AIque consentientes condemnarune .

Ex quo patet Patres Francosordienses non damnasse

296쪽

PARS IV. a 36 Q . si 4. De adoratione Christinasse cultum imaginum, sed tantum cultum latriae illis deferendum, licui defertur vivificae Τrinitati. . . Quem etiam cultum reprobarat 6. Synodus. Unde Concilium Franco fordiense re ipsa consentit isti. Synodo, nihilque damnat praeter praedictam Confessionem Constantini Constantiae Episc. perverse ut dixi, de Graeco sermone in Latinum translatam.

Graece enim sic habetur , Constantinus Sanctusmus iis . seviis Constantia Cypri dixis r his consentio oe eoneors sum suseipiens o eum honore amplectens Ductas is venerandas Hines e ae latria adoraelonem soli δερον substantiati ae υivifica Trinitati defero oee. Vile de hac re Sermundum & Petavium.

Patres in

contrarium

adducti a

sectariis tantitum improhent sacrifi. cia more

gentilium Imae inibus oblata. Non est ido- Iolatria si .

rares

423 Ob. s. Aliquot Patres 1. Irenaeus lib. I. conintra haereses cap. i s inter errores Carpocratis &Gnosticorum numerat quod haberent quosdam Christi Imagines depictis, quas colebant&coronabant. 2. Epiphanius Eeclesiam quamdam ingressus, ut ipse scribit ad Ioanne in Ierosolymitanum , cum vidisset pendens velum Imapine Chri iti aut alterius insigni. tum ue illud discerpsit quia, inquit, videbam con. tra authoritatem Scripturae in Ecclesia pendere Imaginem hominis. Ad Irenaeum R. ipsum id in eis reprehendere,quod dicerent has Imagines a Pilato factas , easque adjun. gerent Pythagorae N Platonis Imaginibus, quibus more gentilium simul sacrificabant, idem fere respondendum est ad Epiphanium haeresi 9. ubi repre.

hendit eos qui statuas hominum mortuorum ita ado. rabant, ut eis etiam lacrificarent: ac nominatim sta. tuae B.Uirg. offerrent tortam panis in modum sacri. ficii. Ad alterum autem eius locum in obiectione allatum R.r. ctim Benarmino Epistolam illam quoad hoc videri supposititiam . i. Imaginem illam non

fuisse Christi nec ullius sancti, sed hominis ignoti,

qui a populo per errorem colebatur . et Ob. s. Idololatria est colere ligna & lapides, R. Idololatriam quidem esse, ita haec adorare,ut credatur illis inesse aliqua Divinitas, vel adora e imagines creaturarum, tanquam Deorum more genti

lium, non tamen illas adorare simul cum prototypo

297쪽

Et adoratione Imahinum.' as PARS IV.

typo sive Christo aut Sancto per eas repraesentato iprout Concilia ac Patres praescribunt, a quibus sar pe hoc argu mentum solutum est. et s. Ob. 6. Ethnici praesertim doctiores non ere. diderunt ligna & lapides esse Deos, sed in statuis co- Licte Phi Io. luerunt verum Deum per illas repraesentatum, sicut sophi genti. Catholici faciunt: ergo Catholici adorando imagi- les nonnes Dei aeque sunt idololatrae ac illi; ita Cal v. lib. s. i. vi

inst. cap. M. R. n. antecedenS constat enim ex Histo' valle tame ctiis sacris ac prophanis plerosque idololatras sua eirea illo. Idola pro Diis habuisse et idque patet ex Ilaiae 4 a. rum Culrum Sui dieum conflatili vos Dii essis, & Dan. s. bibebant errab3nx.mmum laudabant Deos suos aureos O argenteos .&Sap. i 3. appellaverunt Deos opera manuum suarum. Fatendum tamen est aliquos e peritioribus Christianorum argumentis convictos docuisse sta. tuas illas non esse Deos et & nihilominus circa illas varie errasse. r. quia per illas repraesentabant falsos Deos. a. Quia sentiebant in iis Divinum aliquod numen habitare, sicut anima est i n eorporer & ideo ipsum et lignum esse adorandum, orandum &C. 3. Quia putabant non posse adiri Deos, nec quidquam ab iis impetrari nisi per simula era. a quibus errori. bus longe absunt Catholici profitentes cum Trid. sess. et s. decreto de invocatione Sanctorum, nullam inesse imaginibus virtutem intrinsecam : ab iis nihil esse petendum aut sperandum, sed a Deo, sed a

Christo, sed a Sanctis quos repraesentant. Ideo au. tem aliquas imagines magis honorant quam alias, quia Deus ac Sancti variis gratiis ac miraculis te. stantur se velle specialiter in quibusdam honorari. 426 4. Circa modum quo imagines adorandae sunt aut quomodo ad eas terminetur adoratio variae sunt Catholicorum sententiae. a.docet ipsa in ima einem nullo modo esse terminum adorationis; sed M. Non potest Ium conditionem aut signum quo excitamur ad ho- admitti quod norandum Sanctum quem repraesentant, ita ut actus adorationis ad illum totaliter dirigatur Haec senten. zihu, fido tio omnino rejicienda est. Quia constat ex Con- rationis, sed ciliis supra citatis imagines vere esse adorandas ι tantum syquod verum non esset si tantum haberent se ut con Plateil. Pars IU. R ditio

298쪽

Sanctorum veneratio.haema

PARS IV. asg C. 7. f. s. De expositione ditio vel signum rememorati vum ad sanctos quos. irmur a repraesentant adorandos : nam ita excitare memoriam , non est adorari, sicut ex eo quod homines ex altrorum aspectu saepe provocentur ad eorum conditorem adorandum, non dicuntur propterea adorare astra . 427. Dices in 7. Synodo art. a. & in epist. Adriani ad Imperator, dicitur: non ipsum lignum adoratur , sad quod in ligno ad contemplaudum datur : ira per recordationem veneratio exhibetur & in Moguntino Concilio tempore Pauli 3. habito can- 4 i. apyrobatur usus imaginum, Dummodo, inquit , Pastores

nostri popurum aetura e moneant imagines non ad id proponi, ut adoremus aut colamus eas. R. in illa ipsa

Adoreo synodo . &epist. Adriani saepius smpliciter dicis E ih ό, imagines esse adorandas. Unde locis citatis dum asse.

D im,eine, runt era non esse adorandas, sed earum exemplaria: ut termino tantum volunt adorationem non debere in ipsa ima. ultimato & eine sistere, ut termino ultimato & principali, sed Pran ip lis hunc terminum debere esse ipsum exemplar per imata a L ' ginem reprae lentatum. Eodem modo explicandum

Σ μν est Concilium Moguntinum.

plar per I. t. sententia Priori extreme opposita vult maginem re. non tantum posse imaginem simul cum suo exem,exη ςnt tum pilari adorari, sed etiam seorsim ue ita ut ipsa sit tota-hψς x '' lis terminus adorationis, exemplari tantum concur- ''ta rente iit sundamento istius adorationis. Nullo etiam

Patres r. Synodi.

modo probanda est haec sententia i . quia Concilia& Patres supra citati semper docent sc adorandas esse imagines ut in illis adoretur exemplar quod re- Praesentat : quod non esset verum, si tantum esset ratio extrinseca adorandi imaginem, ita ut ipsam adorationem ne quidem in directe terminaret. a. Quia adoratio est protestatio excellentiae cum submissione erga rem adoratam, ita ut includat aliquam

professionem superioritatis illius , & servitutis nostrae erga illam: sed imago sola non est ea pax taliseultus, cum sit res inanimata , adeoque incapax superioritatis proprie dictat fundantis subjectionem. Ergo &c. 29. Dices legatus Regis potest ita adorari

Propter

299쪽

st adoratione imag; num . a s 9 PARS IV. propter Regem , ut totaliter terminet adorationem. si ve sic ut Rex nullo modo sit terminus illius adora inti ovais: ergo similiter imago propter exemplar. R N. C. Disparitas est quod legatus etiam ut condistin eius a Rege sit suppostum intellectuale de se capax superioritat is, & consequenter submissionis & servitutis sibi exhibendae, eo ipso quod in illo reperiatur aliqua excellentia sive ab intrinleco, sive per respectum ad aliquid extrin letum. At vero imago etiam sumpta formaliter sive ut representativa , cum sit inanimata, non est capax alicujus superioritatis respectu naturae intellactualis. 3. Sententia, quam late propugnat P. Ua'. docet simul quidem imaginem cum ipso exemplari adorandam, sic tamen ut sola fgna externa v. g. ge nu flexio, inclinatio capitis &c. terminentur ad imaginem, internus vero submissionis asseetus ad solum exemplar. Haec sententia videtur etiam rejicienda. Quia si imago non terminaret simul cum exemplari actum internum adorationis , sed solum externum ,

non vere adoraretur, quod est contra Concilia ac Patres adorationem imaginibus simpliciter tribu - sI internaentes adoratio enim externa sine interna non est ve- Morationera adoratio. Confgenu flexio, aut inclinatio facta v. g. ante parietem aut columnam aliquam in templo mihi inus ad non habet rationem adorationis, quia actus intcr Imagine1 ,

nus adorationis non terminatur ad parietem ant co non vere ad-lumnam: ergo nec haberet rationem adorationis orarentur.

respectu Imaginis, si Imago non terminaret aliquomodo adorationem internam. Dices non possumus submittere nos rei inanimatae,qualis est Imago, quia non possumus illam agnoscere nobis superiorem ἐν ergo non possumus ad Possumu' eam dirigere internum a metum submissionis se ut '' vere ad eam terminetur. R. i. Hoc argumento Pr ba ho νω ri nequidem externum aetum submissionis ad eam pier se sed dirigendum ; quia illud etiam est aliquo modo ei propter ex se submittere. a. Non posse quidem nos ad eam so e pl* lam Pr septer propriam quamdam excellentiam in . rep si ςnt x. ternum submissionis affectum; uti nec externum ejus signum dirigere : posse tamen utrumque fa- F, a cere

300쪽

PARS IV. 26 o C. 7. g. s. De expositione cere propter excellentiam prototypi seu exemplaris quod repraesentat , sic tamen ut submiselio tam interna quam externa ad Imaginem tantum terminetur secundario , & velut per accidens propter aliud οῦ ad exemplar vero primario & per se. 43o. 4. Sententia eaque communis asserit Ima. ginem simul cum suo exemplari directe esse ado. Tam interna randam . ad utrumque per modum unius tamquam exter. interua quam externa adoratio directe terminena adoratio tur et primario quidem & per se ad ipsum exen debet dire. plar : secundario autem & propter aliud ad Ima-hu. is in ginei Proh ex I, Synodo saepius citata acti 4. hisi i pii dicente unicam esse adorationem prototypi , &m,tio qui- Imaginis . Et infra Christiani , inquit , Imagines

dem δου pro . Chr. sti is Martyrum tenentes . . . . videmur nobis

pler se ad Christum ipsum , Martyras a lacti. Quibus simi- .. vis P .. lja habet Tridentinum sessi et s. de invocatione hem seeuri Sanctorum Et ex Patribus qui agentes de adora-dario , & tione Imaginum Passim utuntur similitudine r propter prο- giae purpurae , qua Rex indutus simul eum illa totypon adoratur. 3. Ratione quia Imago sumpta formali. S ης ' ter ut est repraesentativa, facit quasi unum morali. ter cuin tuo prototypor ergo simul cum illo adoranda est. Dices non magis possumus nos directe submitte- . re rei inanimatae propter excellentiam alterius , e quam P 0pxςr Propriam: quia non possumus ideo b mu, ima illam ago scele nobis superiorem e ergo non pos-gini non est sumuS noS submittere Imagini propter excellentiam absoluta, sed prototypi. R. non posse quidem nos submittere το*ζsti v rei Fnanimatae propter excellentiam alterius sub

'' istἡ missione aliqua absoluta agnoscendo ipsam abso- au 2,nda lute tanquam nobis superiorem . Posse tamen sub Monis nos id facere submissione aliqua respectiva ue hoe erea pr*ς ' nempe sensu quod ex af ctu testandae submisso typon. nis erga prototypum exhibeamus ejus Imagini cultum quem ipsi exhiberemus , si adesset . Quamvis igitur adoratio ac proinde aliqua submissio ac professio servitutis exhibeatur Imagini , ut intentionaliter Du repraesentative eon tinenti

SEARCH

MENU NAVIGATION