장음표시 사용
431쪽
LIBER P S A L M O R vM. Val. s. o. 133 γAd 3. R. quod illud verbum
pertinet ad vasa misericordiae, quae se indigna misericordia non fece runt; quia in hac vit , quae quadam ira Dei est, propter vitae miser, hvata Risericvrdiae mutat lo mellus, unde sequit ut Hac muratio dextera , t URAicum in investigabiles ;qina . . non ad plenum ipsus opera compre- herilere .l sim L : non quod excreaturis o tamqdo in ipsas deuenire possurus. Lιλ .sent. Ost. .
Vel dicendum qubcshoc intellis
PSA L Mus 76. v. s. ct 1Ο. Vox reuitrui tui in rota.'CXplicatur supra Iob. cap. ηο
Et vestigia tua non e gnoscentur. V 6 O. altitudo dimitarum oec. Diuinae Q 'tur a aliquid relaxan
citro condignum ,.ut patet mrexi . . sed poenam venialis peccati
Deus lil futui cicin .n mitigal quantum
EXplicatur infra 2. Machab. cap.
Qivi in peccatum mortale pro pria 'oluntatelabitur . se po-nH in statu a quo erui non potest nis diuinitus adiutus. Vtide ex hoc ipso quod vult peccare. vult cons quenter in peccato manere perpetuo ; homo eium est viratus Naaent. Ad argum R. quod poena peccati scilicet in peccatum . Et non rediens, venialis etiam cum iIa inferno puni- per seipsum b c ut si aliquis se n f tur, mitigatur quantum ad acerbi ta- ue. mpio Iceret, unde exue non rUL - ῆ quamuis grauius puniatur set inii acii utus, possct dici qodd inquam ab horirine puniretur . quia aete Inum ιbὸ manere voluer Ir, quanisma orem granitatum habet secun- tumci mqtie aliud cogitaret.
dum quod comparat ut ad Deum, Vel potest dici & melim qu bd ex .
prout punitur a Deo ; quam secun- hoc ipso quod moryaliter peccat peee. teratur ad homi- finem suum in creatura consiluit vult ndum quod comparatur Mem , prout punitur ab homine. Et quia ad finem vitae, tota vita otci .lςς
432쪽
ellicet malum euentum habere non portet dicere eos qui in Christo po possunt. Haec autem sunt quibus num duo supposita. 3 p. q. I a. an. beatificamur, & quibus beatitudi- a. ad tertiBm. nem meremur : quae quidem sanctioraodo absolute petunt , ut patet M us i. textu, hi. Deduc me in semuam
's mandarorae, tuorum. 12. q. 83. Art. s. in corpore.
Ps AL M V 1 8O. v. IO. Non erit in te Deus recens.
O Via Deus factus est homo, posi x Ad prouidentiam qua Deus h
sunt arguere homines quod mines gubernat pertinet quod eis Deus est homo recens Si ergo i Angelorum custodiam adhibeat thomo factus est Deus, homo eritised Angeli custodientes, quandoque Tecens Deus. ' homines relinquunt , ex quorum Dicendum qubd non sequitur ex voce dicitur, Grauimus Bab lonem, meristi .virtute locutionis, Deus factus esti r non est curata derelinquamus er- - homo, ergo est homo recens ; quialgo eam ἔ Ergo mali diuina prouis homo assiimptus, vel humana na-identia non gubemamur. tura ab aeterno fuisset; nihilominus 3. Illud quod datur bonis in praediceretur , Deus factus est homo ἔ mium non conuenit malis: sed hoc Vnde non sequitur quod sit Deus bonis in praemium repromittitur, recens: sed quod Deus sit recenier,iquod a Deo gubernentur ; Ool, Nat 33. id est, de nouor & hoc non est in- DominιInper rusos; ergo. Sed con- Conueniens. Lib. s. sent. Drst. 7 q. tra , nullus punit iusieeos qui non
Dimisit eos secundum desideria
V Idetur quod peccatores diuina
quia illud quod sibi relinquitur non
subernatur ab alio: sed mali sibi relinquuntur , ut patet ira textu. 1 Ad prouidentiam qua Deus h Conueniens. Lib. s. sent. Ds.7 q.
a. Art. 2. ad quart m. Non erit in te Deus Neens. Argui
tur rhomo Christus est quiddam re-Cens non enim Chrastus semper suit homo ε, ergo haec est falsa, homo est
sunt de suo regimine: sed Deus iustEpunit malos pro his in quibus peccant I ergo ipsi eius regimini subdi intur.
Dicendum qu bd diuina prouidentia se extendit ad hominesdupliciter: Ad argum. R. quod licet humana uno modo inquantum ipsi prouiden- natura in Christo sit quiddam re- tur; alio modo inquantum ipspr cens tamen suppositum naturae hu- uidentes fiunt. Ex hoc autem quod manae non est recens, sed a ternum .iprouidendo deficiunt, vel rectitu- Et quia hoc nomen Deus non piae- dinem seruant, boni vel mali dicu dicatur de homine ratione humarae tur : ex hoc autem quod prouiden- naturae, sed ratione supposti I non tur a Deo. eis bona vel mala prae- sequ=tur quod ponamus Deum re- stantur ; & secundum quod ipsi centem Sequeretur auit m si pone-idiuei simodc se habent in prouiden-remus quod homo supponit suppo-ido . diuel simode prouadetur eis suum creatum, secundum quod O- Deo.
433쪽
Si autem rectum ordiciem in pro- pinnam. uidendo seruant, & in eis diuina i Ad 3. R. quod specialis mossus prouidentia ordinem seruat con-'prouidentiae repromittitur bonis it gruum humanae dignitati ; ut scili- praemium 8, ω hoc non competit macet nihil eis eueniat quod in eorum lis. Ire east. Dist t. q. 4. δε ρο-
bonum non cedati quod omnia mιdentιa ara. 'quae eis proueniunt, in bonum pro-PsALMus 8 . v. rs Erit tempus eorum in s. D. Rom. g moueant ἔ secundum illud, Dili-
v. 23. gent3bus Deum omnia cooperantur in bonum
Si aurem prouidendo ordinem non seruant, quod congruit creaturae ra- ltionali ; sed prouideant secundum modum brutorum animalium
diuina prouidentia de eis ordinabit secundum ordinem qui brutis competit ; ut scilicet ea quae in eis vel bona, vel mala unt , non Ordinentur in eorum bonum proprium, sed in bonum aliorum ; secundum quod N I. o dicitur, Homo cum in honore esset non intellexit oec.
Et hoc patet qubd altiori modo
diuina prouidentia gubernat bonos, quam malos,mali enim dum ab uno ordine prouidentiae exeunt I ut scilicet Dei voluntatem non faciant , in alium ordinem dilabu tur ; ut scilicet de eis diuina voluntas fiat. Sed boni quantum ad utrumque sunt in recto ordine providentiae.
hoc nomen habet. Contra Gen. ril. L/b. 4. cap. s. Er pite paverem, re eruum δε - . . mauu peccatoris tiberate. Explicatur 'tinfra ὀe testi monio ferendo ad liberandum hominem a quacumque p*
na iniusta, Prouerb. cap. 24. v. II. ex λλ. q. Zo. arx. I.
E ite pauperem oec. Videtur quba nulla religio ordinari possit ad militandum , omnis enim religio pertinet ad statum persectionis r sed ad persectionem vitae Christianae pertinet quod Dominus dicit, Ego H- ώ- Nobas non resiliare malo ; sed si quis .ia
dicitur Deus, derelinquere malos, be ei atteram I Quod repugnat non qubd omnino sint ab eius pro- ossicio militari; ergo nulla religio, uidentia alieni : sed quia eorum a- poteth institui ad militandum actus non ordinat ad eorum promo- l . Dicendum qudd religio institultionem ἔ & praecipue quantum ad potest non solum ad opera vitae
contemplativae sed etiam ad opera Ad i. R. qinod Angeli qui sunt vitae activae , inquantum pertinent deputati hominibus ad custodiam, ad subuentionem proximorum de nunquam totaliter hominem dimi obsequium Dei ἔ non autem iniunt : sed dicuntur dimittere in- quam uni pertinent ad aliquid mun- quantum ex iusto Dei iudicio per-l danum tenendum mutunt eam cadore in culeam, vel ' Potest auism ossicium militare omDiuili reo by Corale
434쪽
clinari ad subuentionem proximoisialiqua cognitione veritatis ἔ quiarum non solum quantuna ad priua- obiectum voluntatis est bonum in-tavi per nas . sed etiam quantlimitellectum. ad totius reipublicae defensionem. Sicut autem per donum charitatis Unde de Iuda Machabaeo dici-ISpiritus Sanctus ordinat voluntatur quod Praetiabatu praetium Urael tem hominis, ut directe moueaturcae, latina ct Liatauit punis sem. in bonum quoddam supernaturalet gloriam l ira etiam per donum intellectus il-Οidinari etiam potest ad conser-l lustrat mentem hominis ut cognosiuationem diuini cultus. Vndu sub- cat veritatem quandam supernatu dirui Iudam dixisse, Nos pugnabimus ratem, in quam oportet tendere vo- pro animabus nostris ct legibus nos s. lun talem rectam. Masb. Et dicit Simon , Vos pilis quanta Et ideo sicut donum charitatis est 1 v. s, ego iv fratres mei, ct domus patrit in omnibus habentibus gratiam grais mei fecimus pro legibus oe pro sanctis tum facientem I ita etIam donum in prasa. ι vellectus.
Unde conuenienter potest instites Nota qubd etsi non omnes habenis aliqua religio ad militandum: non res fidem, plene intelligant ea qtiae quidem propter aliquid mundanum, proponuntur credenda ; intelligunt sed propter defensionem diuini cul- ramen ea esse credenda, & quod abius Sc publicae siluras . vel etiam eis nullo modo est donandum. ipauperum di opprestarum, ut patet, Nota secundb qubd donum intel-- tex m. Iectus numquam se subtrahit sanctis Ad rgum. R. qu bd aliquis po- circa ea quae sunt necessaria ad salu- est non resistere malo dupliciter ;stem: sed cirra alia interdum se subis no modo condonando propriam l trahit; ut non omnia ad liquidum iniuriam. Et sic potest ad perfe- l per intellectam penetrare possint. ctionem pertinere, quar o ita fieri l ad hoc quod superbiae materia sub expedit ad salutem aliorum Alio l trahatus. 11. q. S. Art. 6.
modo tolerando patienter iniurias aliorum : & hoc ad imperfectionem Pertinet, vel etiam ad vitium; si aliquis potest conuenienter iniuriami resistere 22 q. 88. an. 3.
PsALMusia. v. s. Nescierunt neque intellaverunt, in tenebris ambulant.
necesse est esse rechmi inem v lantatis quia per gratiam praeparatur voluntas hominis ad bonum: νο-luntas autem non potest rectE or-
mari in bonum nisi praeeuitiato
Ego dixi, ῶν estis. Hoc nomen est communieabita
435쪽
Concupiscit oe deficit anima mea in
atria Domini. Coneu - Vplex est concupiscentia, una piscen-' rei absentis ; haec mouet ad
4R habendum. Altera rei praesentis' causans fruitionem per presentia inconcupit cibilis , & ideo delectaturdi fruitur concupito. Haec igitur mouet ad delectandum, ut patet in vino quod concupiscens diligo, cum abest, te ideo moueti. ad C M dum pro pretio, quo eniam, a έIae parandum vas quo recipiam &ciis abest, non cessis concupis
Secundum hoc est charitas viae diligens & eo neu piscens Deum ut absentem, & ideo eliciens motus, &mouens ad opera meritoria. Sed charitas patriae diligens ,& concupiscens ut praesentem : & ideo delectans, & fruitionem causans. E ι 4. πιιι edunt me adhuc esurient. or qui ' γ' bibunt me adhue siti M. Sed de iiderium perit, cum anima sitim suam qua bonum naturaliter appetit, per aquam praesentis insipidae delectationis boni commutabilis extinguit. Bene autem sitis accenditur, cum dulcedo summi boni vcl modice praegustatur: quae tamen praegustario mirabiliter & sitim crescere facit , & tamen ipsi aliqualiter satisfacit. Ορos . De dilect. Det O pro-
PsALMUS. 83. v. s. Car meum cst caro mea exultauertiis in Deum viunm.
V Idetur quod Deo non conueniat vita; vivere enim dicuntur aliqua secundum quod mouent seipsa r sed Deo non competit m ut ri ; ergo neque viuere. 1. Principium vitae in rebus vi uentibus quae apud nos sunt, est anima vegetabilis, quae non est nisi in rebus corporalibus ; ergo rebus incorporalibus non competit vivere. Sed contra est quod dicitur intextu. Dicendum quod vita maxime proprie in Deo est. Ad cuius euidentiam consideran dum est quod cum vivere dicantur aliqua secundum quod operantur ex
seipiis, di non quasi ab alijs mora ι
quanto perfectius competit hoc alicui, tamd perfectius meo inug-nitur vita. In mouentibus autem & motis V uero tria per ordinem inueniuntur enam primo finis mouet agentem agens
ver b principale est quod per tuam
formam agit. Et hoc interdum agi epet aliquod instrumentum , quod non agit ex virtute tuae formae . sed ex virtute principalis agentis: cui instrumento competit tota executio actionis, Inveniuntur igitur quaedam quae mouent seipsa, non habito iespecta ad formam vel finem, q- inest ei a natura ; sed solum quantum ad ex cutionem motus Sed forma perquam agunt, di finis propter quem
aguiar, determinantur eis a natura.
Et huiusmodi sunt planin quae sc-cundum formam induam eis a natu
ra, mouent seipsas secundum auin Dissiligod by Corale
436쪽
mentum fle decrementum . . tentiae sensitiuae per suum imperium Quaedam νero ulterras mouent se ipsa, non solum habito respectu ad executionem motus I sed etiam quanium ad sol mam, quae est principium motus. quam per se acquirunt. Et huiusmodi sunt animalia, quorum motus principium est forma non a natura indita, sed per sensiim accepta. Vnde quanto persectiorem sensum habent , tanto perfectius m urm te ipsa Nam ea qirae non habent nisi sensum tactu, , mou ni solum seipsa motu dilatationis &constrictionis; ut ostrea parum excedentia motum plantae. Quae vero
habent virtutem sensitivam persectam. non solum ad cognoscendum coniuncta ; & tangentia ; sed etiam ad cognoscendum distantia I mouent seipsa in remotum motu Processivo. ISed quaniuis huiusmodi animalia formam. quae est principium motus
Per sensum accipiant ; non tamen
per seipsa praestituunt sibi finem suae
verationis, vel sui motus di sed est eis inditus a natura, cuius instinctu ad aliquid agendum mouentur Performam sensu apprehensam. Vnde supra talia animalia , sunt ista quae mouent seipsa, etiam habi- lto respectu ad finem. quem sibi praestituunt Quod quidem non fit nisi
ver rationem & intellectum, cuius 'oscere proportionem finis, odest ad finem, & unum
erfecta ot modus vivendita quae habent intellectum v l-mm perfectias mouent seipsa. lEt huius est signum quod in uno dc l dem homine virtus intellectiva lmouet Potentias sensitivas et ec Po-
Sicut etiam in artibus videmus quod ars, ad quam pertinet usus nauis, scilicet ars gubernatoria ἔ praecipit ei quae inducit formam nauis r& hac p aecipit illi. quae habet executa nem tantum in disponendo
Sed quamuis intellectus noster ad aliqua se ahat tamen aliqua sunt ei praestituta a natura ; sicut sunt prima principia, circa quae non potest aliter se habere , & vltimus finis, quem non potest non velle Vnde licet quantum ad aliquid moueat se r, tamen oportet quod quantum ad aliqua, ab alio luoueatur Illud igitur cuius sua natura est ipsum eius intelligere, &cui id quod
naturaliter habet , non determin tur ab alio, hoc est, quod obtinet summum gradum vitae. Tale aiatem est Deus : unde in Deo maxime est inta
Ad 1. R. qubd duplex est actio s
Una quae transit in exteriorem mate- duphcli riam, ut calefacere & secare r alia quae manet in agente ; ut intelligere, sentire, & velle. Quarum haec est differentia; quia prima actio non est perfectio agentis quod mouet, sed ipsus mota r secunda autem actio eli pellectio agentis. unde quia nactus est actus mobilis, secunda actio inquantum est actus operantis, dicitur motus eius et ex hac similitudine quod sicut m tus est actus mobilis ; ita huiusmodi actio est actus agentis . licet motus sit actus imperfecti . scilicet existentis in potentia. Huiusmodi autem
actio est actus perfecti, id est, ex
437쪽
Hoc igitur modo, quo intellige- cupiscentia cadit , secundum it Iudre est motus ; id quod se intelligit, Concumit mrama mea deside re -- dicitur se mouere. l stificariones ruas, ergo concupisce Nota qudd si cnt Deus est ipsum tia non est solum in appetitu se suum esse, & suum intelligere, ita &'Nu . isuum umere. Et propter hoc sic vi- 3. CuiIιbet potentiae est eonem .uit, quod non habet vivendi prin- prscibile proprium bonum 3, ergocipium . concupiscentialest in qualibet po- 'Αd x. R. quod vita in istis infe- tentia aimnae. & non solum in arrioribus recipitur in natura cor- l petitu sensit uo. .ptibili ; qisae indiget dc genera-l Dicendum quod concupistentia Dei tione ad conseruationem peciei , est appetitiis delectabilis. Est intem - & alimento ad conseruationem duplcx delectatio ε, una quae est in 'r' indiuidui. Et propter hoc in istis bono intelligibνli, quod est bonum
inferioribus non inuenitur vita si-l rationis Aha quaerit in bono secunisne anima vegetabili. Sed hoc non I dum sensum.
habet locdm in rebus incorrupti- Pruna quidem delictatio videtur
bilibus. I 8. ππ. 3. esse animae tantum : secunda autem Cor meum ct earo mea exuBaseis est animae di corporis ἔ quia sensus nim Deum Gruum. Sicut melius t est v,rtus in organo corporeo. Vn-
est qubd homo Sc velit bonum , de de di bonum secundum senium, est
faciat exteriori actu i ita etiam ad bomim metus coniuncti. G tperfectionem boni moralis pertinet i Talis autem delectat i appi quod homo ad bonum moueatur; litus videtur esse corae . racemia. non solum secundum voluntatem, quae sinulpet taneat ad arirmam, de sed etiam secundum appetitum lenins corpus ῆ ut ipsum. nomeri concu stivum. ut patet in texrώ; ut corac- piscentiae sonat. Vnde concupis.cipiamus pro appetitu intellectivo, centia proprie loquendo es ina pax carnem autem pro appetitu seirsiti- i petitu sensitivo, & in vi copcui ilia
tio. Ir. 1 . art.' cibili, quae ab ea denominatur.
Cor meum ct caro mea exultaue- Ad i. R quod appetitus opter runt in Deum τιuum. Videtur qudd l tiae, vel alio tum si iritualimn ho-eoncupiscentia non solum fit in ap- l norum , interdum concul istentia petitu senstiuo ; ρst enim quaedam nonia natur 3 vhl pto'ὁr similio di- concupiscentia sapicntiae , ut dicitur nem quandam, vel proster in inconcupiscentia I 1eκ Dd ancit ad re-lsonem appetitus superior a partis ' gnum perpetuumi cd appetitus senis ex quo fit redundantia in inis stilius non porcst ferri in sapien- appetitum , ut timui etiartiam ; ergo concupiscentia non est i serior apselitus suo modo in solo appetitu leniit tuo. l spirituale bonum eons χχ. Desiderium mandarorum Dei petitum supct rem; bc etia, non est in appetitu sens rivo,nno corpus spiritualibus desecui ac, Apostolus dicit, Non hiabitat in νhe,ipare t in textu. hoc est fin carne mea, bonMAN: Sed do i Ad 1. R. quod desideritim missderium mandatorum Dei sub Gn. gis pertinet sperest proprιε loquen do non Diuili eo by Corale
438쪽
do, non sollim ad inferiorem appetitum, sed etiam ad superiorem. Non enim importat aliquam Cia sociationem in cupiendo, sicut comcupiscentia; sed umplicem motum in rem desider tam.
tentiae ammae appetere competit
proprium bonum appetitu naturali, qui non sequitur apprehensionem. Sed appetere bonumappetitu ani. mali qui sequitur apprehensionem, pertinet solum ad vim appetitiuam. Appetere autem aliquid sub ratione boni delectabilis secundum sensum, quod propriὸ est concupiscere. pertinet ad vim concupiscibilem.
Cor meum, ct cara mea. ore. Est Cultus duplex eultus Dei, interior & exte- 'ς ομ' rior: eum enim homo sit composi-ε tus ex anima & corpore ι utrumque debet applicari ad eolendum Deum; ut stilicet anima colat interiori cultu . 6c corpus exteriori. ut patet intexta. Et sicut corpus ordinatur in Deum per animam, ita cultus exterior ordinatur ad interiorem cul
Consistit autem interior cultus in hocqubd anima coniungatur Deo per intellectum&affectum. Et ideo secundum quod diuersimode intellectus re affectus colentis Deum, Deo recte coniungitur ἔ secundum hoe diuersimodὶ exteriores actus hominis ad cultum Dei applican
In statu enim suturae beatitudinis intellectus humanus ipsam diuinam veritatem in seipsa intuebitur. Et ideo exterior cultus non consistet in aliqua figura ; sed solum in laude Dei, quae procedit ex interiori c suitione de affectione, secundum illud, Gaudium O latilia inuenietur
In statu autem praesentis Vitae non possumus diuinam veritatem in sei-sa intueri ; sed oportet quod radiusiuinae veritatis nobis illucescat sub aliquibus sensibilibus figuris: diueris smodὸ tamen secundum diuertanstatum cognitionis humanae. In veteri enim lege neque ipsa diuina veritas in seipsa manisellata erati neque etiam adhuc propalata erat via ad hoc perueniendi. Et ideo
oportebat exter Orem cultum veteris legis non Ibitim esse figuratiuum futurae veritatis manifestandae in patria ι sed etiam esse figuratiuum
Christi qui est via ducens ad illam
Sed in statu nouae legis haec via iam est reuelata et unde hanc praefigurari non oportet sicut futuram , sed commemorati oportet per m dum praeteriti vel praesentis ; sed solum oportet praefigurari futuram veritatem gloriae nondum reuela
Et hoc est quod Apostolus dicit.
Umbram habet lex futurarum bonorum, non ipsam imaginem rerum. Har. rex Vmbra enim minus est quam ima- v, 1. go ue tanquam imago pertineat ad nouam legem, umbra vero ad vete- i
Deuter. cap. 32. v. 4O. Et infra Mati. 16. v. 39. ex .p. q. u. arr. R. or Dan. cap. 4. v. λε. ex A1. q. 8 Lare. Ia
439쪽
cii ut siti sum : constat autem qubdomnis substantia intellectualis nain P sALMus 83. v. s. Beati qm habitant in domo tua Domine, in saecula seculorum
I Lli qui ultimam felicitatem conis
sequuntur ex visione diuina nunquam ab illa decident : nam creatura intellectualis non peruenit ad ultimum finem nisi quando eius de-sderium naturale quietatur Sicut autem naturaliter desiderat selicitatem, ita naturaliter desiderat felici- ratis perpetuitatem. Clim enim in
sua substantia sit perpetua , illud quod propter se desiderat, & non propter aliud, desiderat ut semper habendum ; non igitur esset felicitas ultimus finis , nisi perpetuo Petrina-
Adhuc, omne ilIud quod cum amore possidetur , si sciatur quod
quandoque amittatur, tristitiam infert e viso autem quae beatos facit cum sit maxime delectabilis, δc maximὸ desiderata; a possidentibus eam maxime amatur ;ergo impossibile esset eos non tristari, si scirent se quandoque eam amissuros. Si autem non esset perpetua, hoc scirent ; nam videndo diuinam substantiam, etiam alia cognoscunt quet naturaliter sunt unde multo magis cognoscunt qualis illa visio sit, utrum perpctua, vequandoque desitura ; non ergo talis visio adesset eis sine tristitia r &ita non esset vera se licitas , quae ab omni malo immunem reddere deberis Amplius, Quod mouetur naturaliter ad aliquid sicut ad finem siti
motus, non remouetur ab eo nisi
turali desiderio tendit ad illam visionem : non igitur ab illa deficiet nisi per violentiam et nihil autem tollitur per violentiam alicuius nisi
virtus auferentis sit maior virtute ausantis. Visionis autem diuinae causa est Deus, ergo cum nulla virtus diuinam virtutem excedat, Im
possibile est quod illa visio per violentiam tollatur i in, Perpetuum ergo durabit. Item , si aliquis videre desinat quod primo videbat ; aut hoc erat quia deficiet ei facultas videndi.; si.
cui cum aliquis moritur, vel caecatur, vel aliter impeditur. Aut erit quia non vult amplius videre; sicut cum aliquis auertit visum a re quam
prius videbat , vel quia obiectum subtrahitur. Substantiae autem intellectuali videnti Deum, non potest deesse facultas videndi Deum ; neque perhoe quod esse desinat, cum si perpetua et neque per defectum luminis quo Deum videt ; cum lumen illud incorruptibiliter recipiatur secundum conditionem & recipientis &dantis. Neque potest ei deesse voluntas tali visione fruendi, ex quo perci priin illa visione esse suam ultimam n-licitatem : scut non potest velle non esse felix. Neque etiam videre desinet per subtractionem obiecti , quia obiectum illud quod est Deus, sem, per eodem modo se habet ; nec elongatur a nobis nisi inquantum nos elongamur ab ipso ; impossibile est igitur quod vilici illa Dei quae beatos facit, unquam deficiat.
440쪽
rim, nisi propter aliquod malum quod in fruitione illius boni aesti.
nratur, fallem propter hoc qnod aestimatur impedimentum maioris boni disicut enim nihil desiderat appetitus nisi sub ratione boni; ita nihil fugis nisi sub ratione mali. Sed in fruitione illius visionis non potest esse aliquid malum, eum sit optimum ad quod creatura intellectualis peruenire potest : neque
etiam potest esse qubd ab eo qui illa
fruitur visione , aestimetur in ea esse ob quod malum, vel aliquid eo melius ; cum visio illius lummae veritatis omnem falsam aestimationem
excludat; impossibile est igitur qubdsubstantia intellectualis quae Deum
videt, unquam illa visione carere velit.
Praeterea, sistidium alicuius quo prius aliquis delectabiliter Hebatur, accidit propter hoc quod res illa aliquam immutationem facit in re, corrumpendo vel debilitando virturem ipsius Et propter hoc vires sensibiles t quibus accidit fatigatio in suis actionibus propter immutationem corporalium organorum a se sibilibus, a quibus etiam si fuerint excellentia, corrumpuntur fastidiunt post aliquod tempus frui eo quod prius delectabiliter sentie
Et propter hoc ellam intelligen do fastidium patimur post longam
vel vehementem meditationem ;quia fatigantur potentiae utentes corporalibus organis , sine quibus consideratio intellectus nostri compleri non potest. Diuina autem subitantia non corrumpit, sed maxime perficit intellectum, neque ad eius visionem concurrit aliquis actus qui per organa corporalia exerceatur ;RUM. t
l impossibile est igitur qubd illa visio aliquem fastidiat, qui prius ea dele-
Item . nihil quod cum admiratione consideratur, potest esse fastidiosum; quia quandiu sub admiratione est, adhuc desiderium manet: dissina autem substantia a quolibet intellectu crearo semper cum admiratione videtur; cum nullus intellectua creatus eam comprehendat et
impossibile est igitur quod substantia intellectualis illam visionem fastidiat ; & ita non potest esse quod per propriam voluntatem ab illa visone desistat. Amplius, si aliqua duo fuerunt prios unita,&postmodum separentur; oportet qubd hoc accidat permutationem alicuius eorum. Relatio enim sicut non incipit esse de nouo absque mutatione alterius re- Iatorum, ita nec absque mutatione alterius de nouo esse desinit: intellectus autem creatus videt Deum
per hoc qudd ei quodammodo unitur; si ergo visio illa desinat unione huiusmodi desinente, oportet qubdhoc fiat per murationem diuinae substantiae vel intellectus ipsam videntis; quorum utrumque est impossibile. Nam diuina substamia est immutabilis r substantia etiam intellectualis eleuatur supra omnem mu- , lationem, cum Dei substantiam videt : impossibile est igitur qudd aliquis decidat ab illa felicitate qua Dei substantiam videt. Adhuc, quantb aliquid est Deo propinquius , qui est omnino immobilis ; tanto est minus mutabile,& magis perseverans: unde quaedam corpora propter noc qu)d longEdistantia 1 Deo, non possiant in perpetuum durare : sed nulla creatura