Sancti Thomae Aquinatis doctoris angelici, ordinis Praedicatorum Biblia siue Collectio et explicatio omnium locorum Sacrae scripturae, quae sparsim reperiuntur in omnibus s. Thomae scholasticis operibus, ordine biblico. Tomus primus tertius ... Labor

발행: 1658년

분량: 511페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

vi 3ER P sALMO RVM. Val. rit. v. Ioo Io 2. es lo3. sc. 17 Iectationem vetὶν pertinet dilatatio inquantum aliquid in seipso ampliatur, ut quasi capacius reddatur. Ad 1 R. qu ,d desidemum habet quidem aliquam ampliationem ex imaginatione rei desideratae ; sed

4 l. art. I. ad ut patet in textu. 22. tertium.

Idem locus citatur 12. q. 68. arti . or Lib. s sent. ad umbata. Dist.

q. are. 2.

Declaratia sermonum tuorum dat V. ras. multb magis ex praesentia rei jam i inteluctum. Citatur auo b. 7. a t. v. delectantis 3 quia magis praebet se animus rei jam delectanta , quam V rIg.

v. OL.

rei non habitae desideratae cum delectatio sit finis desideri . Ad 3. R. quod ille qui delecta

tur, constringit quidem rem delectantem , dum ei fortiter inhaeret rsed cor suum ampliat, ut perfecte delectabili fruatur. ιλ. , art. I.

Super senes intellexi. EXplieatur supra Exodi cap. c.

. 3 σ Lib. s. Reg. cap. 3. v. Ir. Via. 22. ' I. art. 7. in corpore. Iudiciit tuis non dee aut Explicatur supra Deuter. cap. . v. i. dulcia faucibus mei 3 eti- quia tua, super mel ori meo. Delectationes spirituales & intelligibiles sunt maiores delectationibus corporalibus & sensbilibus, ut patet in textu. 12. q. I. art. s. m eorpore.

Iur ut est sta ui et odire iωὰieia iustitiae tua. Explicatur supra Lib i.

Iniquos orio habui.

Xplicatui supra Psalm 9.

Confige timore tuo cames meas.

Temperantiae respondet aliquod donum scilicet timoris , quo aliquis refraenatui a deluctationibus carnis, i . ad secundum. P s A L M v s IIS. v. t r. ct rc .

Omnes via tua veritaI.

F licatur supra Iob. cap. 32.

v. ys.

Pax multa diligentibus legem tuam. V ra . Qui perfecte cor habet in uno pa- s.catum, a nullo alio molestari potest; cum alia quasi nihil reputet, ut pater σου textu ; quia scilicet ab exterioribus non perturbatur quin

Pax multa dilii Iegem. Duplexvnio est de ratione pacis , quaIum una est secundum ordinationem propriorum appetituum in unum ratia verb est secundum unionem appetitus proprij cum appetitu alterius. Et utramque unionem essicit charitas. PPrunam quidem unionem , sc- ,h eundum quod diligitur Deus ex rΟ- plecto corde, ut sci licet omnia referamus in ipsum Et sic omnes appetitus nostri feruntur in unum Adam vero prout diligimus proximum sicut nos ipsos; ex quo con-tmgir quod homo vult implere vo-.Iuntatem proximi, sicut & sui ipsius. Et sic pax dicitur proprius enectus charitaris. Et propter hoc sine graria gratum faciente non potest esse vera pax, sed solum apparens. 22.

Et non est illis scandalum. Scand tum passivum importat quandam O o o iij. Diqitigod by Cooste

472쪽

3 3 LIBER PSALMO RVM.

commotionem animi a bono in eo qui scandalum patitur : nullus au rem commouetur qui rei immobili firmiter inhaeret. Malores autem siue persecti, soli Deo inhaerent, cuius est immutabilis bonitas ; quia etsi inhaereant suis praelatis, non inhaerent eis nisi inquantum illi inhaerent Christo, secundum illud, a. r. 4 Imitatores mei estote secut cir erga v. 1έ. Christi. Unde quantumcumque videant alios inordinatE se habere dictis, vel factis ; ipsi a sua rectitudine non re- cedunt, secundum illud Qui consi-

diant in Domino,sicut mons Ston , non commouebitur ιn aeternum qui habitatis Hierusalem.

Et ideo in his qui persecte Deo

adhaerent per amorem, scandalum non inuenitur, ut patet in texitu. Nota quod perfecti viri ex infirmitate carnis incidunt interdum in aliqua peccata venialia , non autem ex aliorum dictis vel factis scandalizantur, secundum veram scandali rationem. Sed potest esse in eis quaedam appropinquatio ad scandalum, Ps ιγα. secundum illud, Mei pene mori sunt

' pedes. 22. q. Α . art. s. PsALMVs Ity. v. s. Heu mιhi; qura incolatus meus prolongatus e f.

titur, dc ne a cat Auxiliam meam a Domιno. 22. g. 82. ara. L in corpore. Non dormirabit neque dormιet qui Vrio.

custodit Urail. Explicatur supra V 4

Ascensus intellectus in Deum Astenia

est duplex : nus quo ascen- tu indit in ipsum cognoscendum : &talis ascensus pertinet ad donum intellectus. Alius est ascensus in Deum, ut in quo auxilium quaerit, ut patet m textu. Et talis ascensus est oratio. Lib. 4. sent. Dist. i I. g. 6.art. I. g 2. ad secandum. Idem Iocus citatur Lib. . sent.

Dist. 8. q. 2. art. I. adprimum.

Pur confidunt in Domino sicut

mons Sion.

PsALMUS. DO. v. I. 2. ct 4. Levavi oculos meas in montes ore.

Consideratio suorum desectu

um excludit praesumptionem, per quam aliquia impcditur ne Deo

Labores manuum tuarum quia manducabis.

LAbor manualis ad quatuor oria Labordinatur,primo quidem & principaliter ad victum quaerendum z Iun. unde de primo homini dictum est, prodest D sudore vultus tui vesceri paην c.. '

tuo. v. 13a

473쪽

v. 23.

, -----Η - Η Η otium, ex quo multa mala oriuntur. Vnde dieitur Mitto seruum tuum in operationem, ne vacet i multam enim malitiam docuit otiositas. Tertio ordinatur ad concupiscentiae refraenationem , inquantum per hoc maceratur corpus I, unde

. dicitur, δε laboribus, in lemniis, in vigil,s, in eastitate. Mario ordinatur ad eleemosinas faciendas ; unde dicitur diui furabatur, iam non furetur, magιs autem laboret, operando manibus suis quod bonum est, ut habeat unda tribuat necessitatem patienti. 22. q. I87. an. s. in corpore. Vid. supra Genesis

P s A L M v s Iso. v. I. romine nan est exaltatum eor meum, neque elati sunt oculi mei.

ARguitur, humilitas superbiae

opponitur: sed superbia maxi-mὸ consistit in his quae pertinent ad

cognitionem, ut patet in textu, ergo

videtur quod humilitas maximὸ sit circa cognitionem per quam de se aliquis aestimat parua. Ad argum. R. qu bd extolIentia oculorum est quoddam signum superbiae, inquantum excludit reuerentiam & tImorem : consueuerunt enim timentes & verecundati maxime oculos deprimere , quasi non audentes se alijs comparare. Non autem ex hoc sequitur quod humilitas essentialiter circa cognitionem consistat. 22. q. tisi. art. a. ad pri

mum.

Ps A L M V s I34. v. 6. Omnia quacumque voluit Domi-xus fecit.

UIdetur quod Deus non possit

non facere quae facit s omne enim quod agit ex necessitate natu rae, non potest non facere quod faeit i sed Deus est huiusmodi agens ;agit enim per essentiam suam, quae est eius natura; ergo Deus non potest non facere quae facit. a. Iustitia determinatur ad unum sicut & natura : sed Deus operatur per iustitiam, & non aliter ; ergo eius operatio est determinata ad v-num;& ita quod facit, non potest non facere. 3. Nulla causa necessaria in causando potest non facere quod faeit: sed Deus est talis causa ; alias omnes aliae causae essent contingentes, climeffectus necessarius non possit esse nisi a eausa necessatia ; ergo Deus non potest non facere, quae facit. Sed contra, omne agens per v luntatem potest non facere quae faeie: sed Deus est agens per voluntatem, ut paret in textu ; ergo Deus potest non facere quod facit. Praeterea, omne agens quod non potest n on facere quod facit, semper facit suum effectum , si ergo Deus non potest non ficere quod facit, ab aeterno creaturam secisset, quod est

haereticum.

Dicendum quod aliquid impli

cat contradictionem dupliciter tvno modo absolutε; alio modo respectine Non esse autem multa eo rum quae facit Deus, non implicat contradictionem absolute; nec iterum per Iespectum ad potentiam

474쪽

Dei. Non cenim repugnant quod4quod iustum est fieri ; est vera iii Deus possit hoc facere, dc possit hoediensu diuiso. non facere. Ad 3. R. qubd Deus est eausa Similiter nec per respectum adlnecessaria in creando ; quia positis

effectum d uinum ; quia non repu- omnibus quae in eo ad creandum gnant haec duo, creaturam esse, dc occurrunt, de necessitate sequitur posse non esse ; clim omnis crea- effectus, inter quae unum est voluntura quantum est de se, sit potensitas, quae non determinatur ad vis non esse. Implicat autem contradi-inuin et Et ideo Deus potest non factionem pet respectam ad scientiam i cere quod facit. Lib. I. sent. ad Ax- vel v oluntatem diuinam, quae etiam j mbata. Dist. i. sunt diuini effectus causa : haeci omnia qua voluit Dominus sese. enim repugnant qubd Deus sciat Videtur qudd voluntas Dei non sit vel velit aliquid esse, & non sit, pro- causa rerum; quanto enim causa apter certitudinem diuinae scientiae,iliqua est prior, tantb est simplicior :& efficaciam voluntatis. simpliciorautem est causa, ea quae Cum ergo dicitur Deum posse Zgit per naturam, quam quae per vo- non facere id quod facit, quia in selluntatem nam voluntas naturam repugnantiam non habet; simplici-lpraesupponit 2 ; cum ergo Deus sit ter concedendum est quod Deus causa prima, videtur qubd agat per potest non facere quod facit, si nihilinaturam, non per voluntatem ; dc

addatur ἱ eo quod non facere nonlita voluntas non est causa rerum,

habet repugnantiam ad aliquid inised ipsa natura. locutione positum 1. Illud in Deo proprie est rerum Addita autem scientia vel volun- causa, quod rationem principii ha-tate, erit locutio vera in sensu diui-lbet: haec autem est potentia est , non , falsa in sensu composito ; ut silvoluntas, inquantum huiusmodi; er- dicatur Deus potest non facere quodigo causalitas rerum magis potentiae scit, vel quod vult se facere. quam voluntati debet attribui Ad r. R. quod Deus per essen- l 3. Effectus procedunt ab agentetiam suam agit, & tamen agit exlsecundum eius similitudinem : sed necessitate naturae; sed ex propositoisimilitudines rerum in Deo ad scien-

voluntatis ; nam essentia sua non tiam pertinent, & non ad volunta- solum natura est, sed voluntas. t tem ; ergo magis causalitas rerum Ad a. R. quod productio crea-lscientiae quam voluntati debet at- turarum est ex Deo, non secundum tribui.

aliquod debitum, sed secundum vo- l 4. A causa contingenti non potest

luntatem eius; quae ordinem convc-lprocedere essectus necessarius : sed mentem rebus imponit, In quo ra-l In rebus causatis sunt multi effectustio iustitiae consistit. l necesiarii , ergo non possunt proce- Sic ergo hoc modo distinguen-ldere a voluntate, quae est causa condum est, si in praedicta locutionettingens, cum si ad utrumlibet. addatut iustitia . sicut si addatur vo- Dicendum quAd cum forma sit Iunias; ut dicamus qiod haec locu- principium agendi secundum hunctio , Dcvs non potest non facere modum aliquid agit quo forma rei

factae

475쪽

factae est apud ipsum i quod contin-iprincipium exequens; sed voluntas git dupliciter, uno modo secundisin est quae imperat. Et ideo sicut primae esse naturae ; sicut ubedo est in lapi- causae , causalitas ei magis attribui- idet alio modo per modum intentio- Iur. nis, sicut albedo in pupilla, & vlte- Ad L. R. quod similitudo reirius in intellectu. quae est in sciente, ratione suae uni- Inter quos modos haec est disse- uersalitatis , non habet de se se Drentia, quia forma secundum esse cienter rationem causae ad alinaturae alicui inhaerens, determina- quem determinatum effectum , tum esse ibi habet, respondens pro-iquem oportet esse parricularem , priae rationi illius formae : sed for- sed per voluntatem determinaturma in intellectu non habet aliquod ad particularem effectum for- esse determinatum, quod respon-mmae uniuersalis. Et ideo causalitas deat ipsi formae; sed in quadam uni- magis attribuitur voluntati quam uetialitate est ibi. scientiae. Et ideo oportet quM omne agens Ad . R. quod licet voluntas in quo existit forma facti, permo- Dei se habeat ad utrumlibet ; tamendum intelligibilem, sit agens inde- ratione suae immutabilitatis . necesi terminatum ad hunc vel illum effe- sitatem praestat rebus causatis : &ctum. quod competit agenti per vo- ideo non est causa contingens. Lib. Iuntatem. E contrario est de agente i. sent. ad Annibald. Dist. 63. quod habet formam facti secundum art. 2.

esse naturae.

Et quia formae creaturarum sunt in Deo, non sicut in propria natura existentes, sed per modum intelli. gibilem; ideo Deus agit res per voluntatem , Et sic causalitas rerum voluntati attribuitur . Ad i. R. qubd in Deo inueniatur duplex origo; prima quidem naturae secundum quam filius oritur a lpatre: sed hoc non habet rationem lcausae & causati secunda voluntatis prout creatura a Deo procedit lin hae inuenitur ratio causae, &cauis lIdem locus explicatur supra Iob.

cap. m. v. IO. Vrd. contra Gentiles L b. i. cap. 2 . σ3. p. q. 13. Art. I. n corpore.

Odi facit mirabilia magna solus. Solus Deus potest facere miracula. Contra Gentιles Lib. 3.

.tii fecit caelos in inteirem . Hoc ps i,c dicitur de Deo 1, ergo intelligit coe-ω. s. sati ; quia voluntas est causa, qudddeterminetur ad talem effectum I

non autem natura.

Nec tamen haec ratio derogat sim- Ilicitati causae primae, quδd per vo-untatem agit ; quia in Deo voluntas est idem quod natura. Ad x. R. quod in agente per voluntatem , potentia se habet uti tos quos ipse creauit. In quaest. Disp.

q. 1. de veritate arx . sed contra. PsALMUS. Ibi. v. 6.

Mirabilis facta s scientia Ne. V Idetur qubd scienti a Deo non

476쪽

, gh LIBER PS ALMORVM.

conuenit aliquid quod dependet abalna incipio i quia in eo nihil est causatum e sed scientia dependet ab aliquo principio i nam scientiae principium est intellectus , ergo scientia in Deo non est. In Deo Dicendum quod necessarium est quid est in loco ut in loco i Et se per scien λδ in Deo ponere scientiam. Quod sic se aliquid est in loco quod loco patet: oportet enim id quod est re- summε

Esse in loco dupliciter accipitur ;

vno modo secundum quod ali

rum omnium principium perfectum esse, quia Oinoia imperfecta reducuntur ad aliquod perfectum, sic tu ad principium, sicut semen ad plantam. vel animal. Summa autem perfectio non potest inueniri nisi in cognitione. Nam res non cognoscens habet suam propriam perfectionem . de desunt sibi

perfectiones omnium aliarum rerum res autem cognoscens , non

solum habet perfectionem pro priam, per quam in natura sua subsistit ; sed etiam aliorum, inquantum alia per formas suas possunt este apud cognoscentem; de omnium, si res illa cognolcens nata sit omnia cognoscere : quod non potest essenili habeat cognitionem intellectualem : nam cognitio sensitiva vltra corporalia se non extendit. Oportet ergo Deum qui est perfectissunus, & a quo omnis perfectio derivatur, intellectivam cognitionem habere . quam scientiam dicimus ad praesens. Ad argum. R. quod scientia de Deo non dicitur, nisi quantum ad id quod perfectionis est, i cilicet ratione celtitudinis : non autem lecundum quod in nobis inuenitur,

per quendam discursum ab intellectu principiorum deducta Lib. i.

sent. ad Anmbald. Dψλ. , F. art. I. Irad Contra Gentil. Lib. I. cad. 66. O Lib. 2. eap. 2. mensuratur ut corpus; per accidens

autem quicquid est in corpore. Alio modo dicit ut aliquid Eine in Aliquid loco, non ut in loco: dc sc acciden- est intia loci fiant in loco, de genus ipsius, 'ος' dc alia huiusmodi. pliciter Deus ergo dicitur esse ubique, de

ratione ipsius loci, de ratione locatorum. Ratione loci inquantum quemlibet locum in esse conseruat; de sic est in quolibet Ioco ut in qu libet rei sed hoc non est Eine in i co ut in loco. Alio modo ratione locatorum de se est in quolibet loco, inquantum ipse est in omnibus locatis: de ideo Deo competu esse ubique. Lib I. sent. ad μ nnrbata. Dist LI. q. a. art.

I. in corpore.

Idem locus explicatur supra Leuit. cap. 1 . v 3. Md. contra Geut les Db. 3. cap. 68. Ps A LM Vs I 8. v. 16. 6. ct IT. Mirabilia opera tua , ct anima mea cognoscet nιπιιι.

Imper1ιctum meum miderunt μωli Psi Miui illi qui sunt in hae vir. perfecta. V in multis dicuntur offendere tecundum peccata venialia, quae conse quan ur ex ii)fiinlitate praesemia Ullae. Et quanium ad hoc etiam ha bent aliquid imperfectum per com

477쪽

22. a I 8 .art. i. ad secundum. ut a Lem O 1s, sed magis quasi ex Ci, ihi aureos nimis Mnorat/ sunt propinquo, ut patet in textu. Vnde segni si i=. is, Drati Arguitur, ad exte- manifctium est quod cx'gnitio pro- isti . . tio: abona pertinent non solum di- phetica alia est a cognitione perfe- ob. euia uitiae . sed etiam honores e, si ergo icta, quae erit in patula: unde & di per votum paupertatis religiosi ter- stinsuitur ab ea sicut impei fectum a renas diuitias abdicant, oportet esse i per tecto, & ea adu cniente , cuacua-

etiam aliud votum, per quod honO- tur. 22 q Ι7s. art. l. ιn corpore. res mundanos contemnant.

xxv i priε te secunduin veritatem non de-l4ςhς betis. nisi virtuti. Sed quia exterio jmee mea ad Dominum clamaur.

Duplex est oratio scilicet pri oratiou xa, quam quisque pio se fa- dupiςκi

. . - - .

cit; & pubiti a quae facienda incumbit ministris Ecclesiae. Et quia haec

publica oratio non fit ab orante sora bona instrumentaliter deseruiunt ad quosdam actus virtutum , CX consequenti etiam eorum excellentiae honor aliquis exhibetur, dc praecipue a vulgo . cru bd solam excel

v. q.

Perfecto odio oderam illas.

ΕXplicatur supra Leuit cap. 9.υ. i I. ct Psalm. 9. v. IS. md. Lib. ι sentent. Dist. O. cy i. art. I ad PsALMUs I 42. . s. Meditatus sum in omnibus operibus tuis, π infactis manuum tuarum messitabar.

Lib. ι sentent. i. Hrt μή - Ei euiussibet secta cognitio sextam. ct mos. Γέλ- q sib6 haberi non st, nisi eius o late are S. a s 'μηm' peratio eognoscatur. Ex modo ς nimqu- .H -HH HH UNAER operationis 6c specie, mensura MPsALMus i 9. N. I 4. l qualitas virtutis pensatur : virtus ν - . t ver b naturam rei monstrat ; secun-Habitabunt rem cum V θμ tμε- l dum hoe enim v numquodquo Da ΡRophee iatmporiar cognitio. t tum st operari qudd atiu talem nanem diuinam ut procul existen-aturam sortitur. tem. Vnde & de ptophetis dicitur Est autem duplex is 'operario ἔquod Erant a longe asst cientes. Illi una quidem quae in ipso operante autem qui sunt in patria, in statu i manet, & est ipsius operantis pcr&beatitudinis existentes, non vident ictio ; ut sentire , intelligere, ello.

478쪽

LIBER PSALMORVM Val. t v. ivld posset facere amplius, & sic in

nito esset aliquid majus r vel nihil amplius facere posset & sic impotens ex his quae faceret redderetur,& sua potentia ad opera eius finiretur, & infinita non esset. Quae omnia impossibilia sunt ; ergo Dei potentia non cst infinita... Sed contra, in magnitudine infinita, semper est virtus infinita, siue ponatur magnitudo molis , quam tamen impossibile est esse infinitam :sue magnitudo virtutis : sed in textu dicitur quod Magnitudιnis eius non est finis ; ergo virtus vel potentia eius est infinita.

Infini- Dicendum quod infinitum potest um 4u' duplicitet sumi, vel priuatiuε, & sic A Deo non conuenit; nihil enim proprie loquendo priuatiue de ipso dici potest. Vel negat tu E, & sic Deus dicitur infinitus ; quia nullo modo

finitur.

Quod qualiter sit, inuestigandum

est : quidam enim accipientes finitum& infinitum solum secundum quod sunt passiones quantitatis Inon poterant in Deo inuenire infinitatem, nisi secundum quod inueniebant in eo rationem quantitatis virtualis. Vnde dicebant Deum esse infinitum ; quia virtus eius est infi

nita.

Ideo accidit quod quidam negauerunt essentiam Dei esse infinitam

in ratione essentiae consideratam ;& se a Sanctis eam videt i allerebant. Sed istud erroneum est.

Et ideo aliter dicendum quod finis vel terminus multipliciter di

titatis , sicut punctus lineae : &hoc modo dicitur a positione & a privatione talis finis finitum &ivfinitum , secundum quod est passio quantitatis; &sic non sunt in

corporeis. IDicitur alio modo finis quantum ad essentiam rei, sicut ultima differentia constitutiva est, ad quam finitur essentia speciei. Unde illud quod

significat essentiam rei, vocatur di finitio vel term InuS.

Et sic dicitur unumquodque finiri per illud quod determinat, vel comtrahit essentiam suam : sicut natura generis quae de se est indifferens ad multa , finitur per unam differentiam : & materia prima quae de se est indifferens ad omnes formas

unde & infinita dicitur 9 finitur autem per formam : & similitet forma quae quantum in se est potest

pei ficere diuersas partes materiae ;finitur per materiam in qua recipi

tur.

Et a negatione talis finis essentia diuina infinita dicitur. Omnis enim forma in propria ratione , si abstracte consideretur, infinitatem habet ;sicut in albedine abstracte intellecta , ratio albedinis non est finita ad aliquid: sed tamen ratio coloris,& ratio essendi determinatur in ea,& contrahitur ad determinatam speciem.

Et ideo iliud quod habet esse absolutum, & nullo modo receptum in aliquo, imbipsemet est suum eia se; illud est infinitum simpliciter&ideo essentia eius infinita est, Zebonitas eius, & quicquid aliud de eo dicitur ἱ quia nihil eorum limi latur ad aliquid; sicut quod recipitur in aliquo, limitatur ad capaci

tatem Clus.

Et ex hoc quod essentia est infiniata, sequitur quod potentia eius infinita sit.

Ad i. R. quod potςntia Dei

479쪽

Deundum passionem, sed secun- i modo secundum 'e ἔ alio re odo per dism sit lem effectum i quia scilicet

Deus ad modum misse: icordis operatur repellendo miseriani alic-

nam.

Ad x. R quod misericors non

dicitur esse palliceps alienae miseriae secundum rem ; sed secundum aesti. macionem , quia scilicet aestimat alienam miseriam repellendam , ac si esset sua.

Ad ι. R qubd misericors non

repellit alienam miseri in , quantumcumque potest, secundum potentiam absolutam , sed quantum ratio recta permittit: & sic etiam

compa Ialloi ena ad habentem. Sc cuia

dum se quidem misericordia maxima est : pertinet enim ad misericordiam quod ali effundat, & quod plus est quod defcctus aliorum subleuet: &hoc maxime superioris est Unde demisereri ponitur proprium Deo : Min hoc maxim E dicitur eius Omnipotentia manifestari.

Sed quo ad habentem, misericordia non eli maxima, nisi ille qui habet sit maximus,qui nullum supra schabeat. sed omnes sub se Etenim qui supra se aliquem habet, majus est&m lius conjungi superiori, quam sue Deus facit secund sim quod exigit plere desectum inferioris

ordo suae lapientiae. Lιb. 4. μι. ad Annιbald. D . 46. Art. 2. Idem locus citatur Lib. 4. sent. Dist. 4s. q. 2. art. I .sed contra. Ps AL M vs i 44. v. '. Afferationes eiussuper omnia opera eius.

Videtur quod misericordia sit

maxima virtutum, quia virtus est quae bonum facit habentem ,ergo tanto aliqua virtus est melior, quanto facit hominem Deo similiorem iquia per hoc melior est homo quod Deo est smilior r & hoe maximEfacit omnia, ut patet in textu Et Do-Lsua. 6. minus dicit, Estote misericordes, Heuto pater ester misericors est; mise-tieordia igitur est maxima virtutum.

Sed contra est quod Apostolus

c,Iι. Hindixisset In ite vos,sicut Hlecti N. Ix. Dei, vsera misericordiar, Postea sub dit, Super omnia charitatem habete Iergo misericordia non est maxima

virium.

Dicendum quod aliqua virtus potest esse maxima dupliciter i uno Et ideo quantum ad hominem qui habet Deum superiorem, chai itas per quam Deo unitur, est potior quam omnia, per quam desectus proximorum suppletur. Sed inter omnes virtutes quae ad proximum pertinent, potissima est misericordia ; sicut etiam est potio ris actus: nam supplere desectum al-rius inquantum est huiusmodi, est superioris & melioris. Ad argum. R quod per charitatem assimilamur Deo , tanquam ei per affectum vniti: & ideo potior est quam misericordia per quam assimilamur Deo secundum similitudinem

operationis. 22. q. O. art. 4.

Idem locus explicatur supra Deu

nium seculorum. CIxatur 22. q. 83. art. s. adpri

480쪽

3M LIBER PSALMOR v

Fidelis Dominus in omnibus verbis

fuis. Modo multa latent sub pallio,& infinita videntur valde bona, dc non sunt; & infinita videntur mala , quae iusta & bona sunt : sed in

iudicio veritas omnibus patefiet. Opusi. de Beatιtudine cap. 2. PsA LM vs. I . v. I8. I9. ct 2O. Prope es Dominus omnibus inuocant bus eum in veritate.

N Ee solum eis appropinquat ,

sed etiam eis per gratiam inhabitat. opus. quod vocatur tamenis psi .. in m Theologia es. s. ω in Voluntatem timentium se faciet. Immobilitas diuinae prouidentiae utilitatem orationis non excludit; nam bonum creaturae derivatum est secundum quandam similitudinem a bonitate diuina: hoc autem maxime commendabile in hominibus apparet , ut iuste peetentibus , assensum non denegent: ex hoc enim vocantur liberales clementes, misericordes,& pij. Maxime igitur hoc ad diuinam bonitatem pertinet ut pias orationes exaudiat :hoc pater textu. Contra Gentiles Lib. Vi P. ys. v. aci. Dominus custodit omnes diligentes se. Explicatur supra Deuteron. cap. IO.

ID i ferit caelum stterram : mare omnia que in eis sunt.

O Mnia quae sunt; a Deo sunt;

nam imperfecti a perfectis sumunt originem , ut semen ab animali: Deus autem est perfectissimuin de summum ens, summum l. Val. I 6. v. 38. I9. ct lo cte bonum I ipse igitur est omnibus causa essendi, ut patet in textu. Con-rra Gentil. Lib. 2. cap. IS. Idem locus explicatur supra G uesis cap. v. Iami------PsALMUS I s. v. 3 ct - αμ sanat contritos corde.

I. ad primum. Magnus Dominus Deus noster, ct Ps. t. s. magna virtus eius eius. Citatur Lib. N. s. I .sent. ad Annibald. Dist. I9. art. l. sed contra. G 'νῶιb. Φ. art. a. in corpore Ps AL M VS I 6. v. s. Sapientia eius non est numerus.

V Idςtur qubd Deus non possit scire aliquid quod nescit; nihil

enim existentium cognoscit Deus nisi per ideam : sed non potest aliquar dea in ipso esse, quae non sit; quia cum idaea sit forma rei in Deo existens, non potest intelligi quod aliqua forma adue ruat Deo sine mutatione eius ; ergo non potest scire ea quae non sunt. a. Scientia realiter resertur ad

scibile. dc dependet ad ipsum : sed mutato eo quod ad aliquid dependet, etiam ipsium mutatur I ergo vi

detur qubd si aliquid possiet esse sci-

lum a Deo , quod non est modo icitum ab eo, quod scientia eius posset mutari.

s. Quantitas scientiae attenditur secundum quantitatem scibilium ;sicut quantitas virtutis secundum quantitatem obiectorum I ergo ad pluralitatem scibilium sequitur augmentum cientiae : sed si posset

scite aliquid quod non set, posset

SEARCH

MENU NAVIGATION