장음표시 사용
151쪽
ciuis 1 ι, esset ab atio tinui principio adcoexi us profecturos RMemoria repetite alios haereti arctias, quinum praecenserunt, vel sunsecuti sunt i aliane errorum suorum habuere prin eoia , qiram inconditam cupiditatem, livae suffulta favore virorum potentium , quos ilia in partes
suas pertraxerant. ad excethim evasit Quod in fide, es
Religione eontigisse vidimus, nota Oritas caereri fi in ebus palam fit. Quo enim evadit anim perturbatio, quae
primum ne uligitur, & quae in ip:is primordiis sere ni- nil est 3 Nunquid satis validi inuti nuntur aggeres, bc valla ad eam coeleendam 3 Et sane, nonne levis ammidolor iri Saule in odium crudele adversus Davidemexarct ρ Ambitio in Abialone eontempta ratuitae in rebellionem, ae partieidium, laltem voluntata coraceptum , erupit λ Avaritia nonne incoepit in Iuda ex levibus su iis, di nonne eo u iue procrisit , ut Domini, Magistri, Deique sui sanguinem venderet mi id triari peptim is compositus amor in Salomo est Eius erga pelliees suas Indulgentii nonne adigre ipsum, ut delubra aedifiearet , e thus 4 doleret idolis eatum per nequissimum scelus ρAdeo verum est, dicam iterum , arrimi aegrRudinem , quantumvix modica videatur in apla primordis , si reprimere negligatur, nos in extrema quaeli t praecipites
daret Itaque videte quam sicile sit ex levibus noxis in
teterrima vitia ubi, quia nolitae mentis errore saepissime fit ut alterum pro altero accipiamus, ut nostrae v iuritatis propensio nos ab aliis iit alia trahat, quin fieri possit, ut aliter tantum hoe aratum evitemus, tuli per praelautionem nobis adhibendam , ne levissimos neglis gimus lapsus in iis, uuae ad Dei eultum, de nolitam punitient salutem. Sed si ex minimis noxis sensim intraviora scelera labimur , non eonstat minus, minimas etiam res, in quibus nosmet diligentissimos probamus, materiam esse maximarum virtutum, & quo dam veluti gradus, per quos usque ad Sanctitatis apicem aseendimu S.
ii Arguendi ratio est satis vulgata, de xiiua, oppositas
haurire elusiones cx principiis oppositis: it uc nobismet persuadeamus de ne estitate tu hil negligendi in acquisitione virtutis, de adhibendi aeeur iiiiimam dili- Sentiam in minimis etiam rebus, quae ad Dei cultum Periment, lacteiat, contraria aecipere eorum , quae delevibus noxis dicta sunt, de inferre , quemadmodum a minimis .iliis ad maiora descendituro per leves virtutis actus ad majores gladum heri, & stillim usque ad absoluti stimae persectionis eumulum perveniri . Adjiciendum tamen est, nora idem prorsi s de virtute diei passe, quot de peccato, de oppositiotiem non elie m tota
sua extensione aequam. Non modica virtutis actus --ram Deo iocum tenent maximarum virtutum apud lacum,
quod diei non p test de lavi nis erratis , de praetcrea mi-
Ialmae virtutes accumulatae, ut ita dicam, auae aliis superadditae magnas virtutes constituunt, quod negat Tite sosia universi eum de peceat , agituη: qu a omnia Pe
cata levia fimuI eoniuncta grave M lethalu peccatum
non pollunt est cere. Det i a minimae res, quae resulariter nunt, sunt apertissimo argumento, in homuieme se magnum virtutis land mentum, de data occasione illum maiora Lecte, ac praeliantiora : quod de peccato dici non pote:t, in quo illatio, ω coniectura labora. rent; si quis vellet arguere, hominem ii signem eiisseelestam, quia modicos habet desectus. Sed ex tribus hisce rebus, quibus virtus vitio poli1t. totidem hauriovalida argumem a vobis probaturus suamnam fidelitatem a rictis adhibendam in murimis etiam ad Dei eultum Aectantibus: etenim hoe illustriores effeti Sanetos, haee tutissima via est ad persecti nem, de tandem argumento
est eum, qui his die erit iam assecutum illam hulla
Hase, si vobis lubet, percurramus. Primum res minimae, ubi agitur de virtute, locum
tenent eoram Deo rerum maximarum, qui saepe non tantum eonfidetat quod fit, sed modum quo fit, iam pax
vula quidem ded1snatur munuseuta, quae illi animo m orio Osteruntur: Non qua rum, faex ait quidam Pater. Non semper actioriis magnitudo maius constituit meritum: lavissimae pro magnis accipiuntur ,
de xllimamur, ubi sietae suetint, uti ne tendae sunt. In uno tantum etine etati sui Sponsa Canti totum vulneravit eor Sponii caelestis, re fortis Mulier , cujus et gium in Seripturis celebrat Spiritus Sanetus, nomen e non sibi comparavit per actus heroisos, vel sortia ficta. ut olim Debora, de Iudith, neque per labines invicta constantia sublatos, sed per aetus modicos, &3- propria sui sexus ossieta: Di iii apprehena ν-ν f.
sum. Et magnificentia, qua Deus remuri ratur in caelo,& saepe etiam in terra, minimas, quae ipsi praestantur , opellas, saxis os iandunt nihil esse modicum, Ze parvi
pic iii, quandoquidem qux Omnia appendit aequissima trutinx, liatvit pro pretio aeternum floriae p. ndus, quod stin x . nullam habere videtur proportionem: bona Ursa tis. Dist 'aelis , εnι- in Dialis tui. Dite rex, quemadi iam in natura, prate tri, atque sipientia magni huiuΚ opitieis nunquam asinitabilior videtur qmm in rebus minimis, ita botin rem. 3e magnificentiam eius nullibi magis elueeseete , quam in Meeratiotre operum nolitorum minimorum, in
ineri .o, quod illis a dilectit, in oblectitione, quam illi parium, di in approbatione, quam illis lustri dignatur. Nam qUidquid eorum pretium commendare potest, δυipis consideratur, quo minoris momenti praereptum Fi detur, eo maior videtur nostra fidelitas, quo minor est actio . eo magis diligentia nostra renidet. quo plures
sunt praetextus se se iu hor munere dispensandi; alacri
Las, intentio, sicilitas, a fixistio, omnia pollum adtionis nostrae meritum amplificate e rim illo, qui me nolirum
3 o ut, S tam accidit, ut levissimus quilibet actus pn, sectus ex corae . quod fidelius est . ardentius m De amore, & in oesicias suas obeundis diligentius pius habeat meriti, quam alia majoris momenta, vel qtiae uia pix R ita ant; quia Deus illa metitur ex animo , Mect re ardore, quem an illius culta tellantiar.
Hine autem s. quitur lioc punctum Ethicae disciplirue, ad quod non sitis attendimus, tunc cum negligimus m dica, nos subire periculum nihil unqtiam pro Dei cultu facienda, quippe occasiones facienda magna cion ita frequentes oeeutrunt, ii illis eis tendis praeteximus dissicultatem , B: vim nolbismet in tetidam : amor pmprius , qui se se qii aerit ubique, non earet unquam exeusMiooe, aut causa, quam prHexat. Deus ipse, qui in agriam ha
bet eauiam dissidendi de nostra sidulitate nos in perie lum non addupit , metuens ut vineamur ; ideoque si idem negligimus Opellam nostram praeliare in rebus m nimis, quid propteν illum , 3e ad aetertiam felicitatem promerendam fietemus randiniuidem vidimus alibi 1nfidelitatem, atque inobedientiam eo minus esse exeu. sibilem , quo siciliora imperantur : Et si rem franiam uixi jι νω , Ριανο δει- as , dicebant timuli legato Damasterii Regis . contemnenti remedium , quod Propheta Eliseus illi imperaverat, ut mundaretur a te
-undueris ρ Ita est , helendum est tibi , quod jubet
Propheta, quod quo Dei ius est, nulla ab eo exequendo te rvm dispensit. Similiter fi minime si eis propter
Deum ea , quae a leo modico labore stirem tibi, quae in singula occurrunt momenta , quotum occas Es numquam deficiunt; quid boni iacere poteris, & ciuam exeriscere virtutem, quont,m hac modica illa sunt, quae vulgo Deus requirit n es isti raeterquamquod sicundo loco in hae quoque re idaeei die, quod in rerum Datur . ubi magna quaelibet a modicis ducunt initium, inmodicis subsiliunt, mim
die x progrediuritur, de tamdem in modica revertuntur.
Ruserte modica, iam non supererunt maiora, qui m4iora ut plurimum norini si ex modicorum congerie subsistunt. Maiores summae ab unitate inchoanlur, citatur. nior temporis duratio a mi mento I maiora quaelibet co pota ab atomo 3 iti de florentissimae civitates fiunt me congerie domo m. qtiae aliae aliis accedunt, At in im istine nihil sunt aliud. quam male sarta mapalia. Fl mina, quae Provincias, & integra alluunt Regna , ae uberes tot agros emetunt, non aliud sunt. piam paris vulorum rivorum clarigeries, quae augent illa, de quorum origines non aliud sunt, quam stillae periennes .
Tandem loeupletissimi quaevi que thesauri nonnisi mulatim coacervantur, aureis, argenteasque mammis, qui
in aream uiseruntur, de post aliquia temporis spatrii in vim immensam exerescunt. In hoe etiam parvuli vir tittis in is differunt a modi eis pete tis, mi γd haec quotcimque sint nunquam lethale peccatum efficient; quamobrem Cmnes, quae asterum similitudines, Si quae hanc , rre videritur co lutionem, vitiosa sunt , vellit navit . quae maris aquam excipit ,& quae fuit Mim repletur, donee penitus submergatur ara quidquid inde potest insetri illud est, quod supra d
cuimus , videlieet pleeata modica dis Dere ammam , eamme ad graviora committenda ianum praeparare. Sed in binis, di in virtute alia, similitudines a fluminibus. ae thesauris petitae aeque sunt, quia magnus meritorumaeervus fit ex pluribus patvvlis Mikanibus, de sint licet Variarum naturarum, tamen simul eoilescunt, Si fiteor pus ea diversas partibus, quarum una alteri superaddita essiciunt totum, cuius magnitudo, di perlia cito coalescit ex parti ruis simul collectis N eo gregatis. Ita ut Christi ianus sedulus , ac siugi iugiter suis offens intentus
augere ita potest thesalirum meritoriam suorum in i riuum I quo itam omnia numerantur . εe ponuntur in lucro ; magnae parvili ire actiones, tenues , abjccim ,
ae literae, nihil horum peribit , de eum illus in vitae suae exitu aliquis tetitu lum duplicaverit , quinam erit meritorum acervus , quod gloriae pondus, ut imam in Caelo eo ona Hoc Evangelium appellat este divitem in Deo , qualis non crat avari .ille , qui sua auis horrea, ubi conderet messes, quas uberi anno collex rit , sed qui ex hac vita exturbatus Dii riocte eadem, ita ut tantus frugum acervus eidem fierit inutilis: Non .se in Dos diis, . Sed Christianus fidelis Deo etiam in minimis. de sedulus in levistimis etiam ossiciis, vinis dives ess 1n Deo: actio quaelibet est actus vinum , quaelibet virtus meritum habet suum , de gratiae inerminemum, de quilibet gratiae huius gradus aeternum sic
riae pondus, quod iure debetur illi, de quod nunquam
defieere potest. V: noli semper actiones magnae masnos Sanetos ecio itituunt
152쪽
Cura minimarum rerum ad Sanctitatem. 13 3
stituunt, non sectis ac in hui ira manili Lonis mora sim- ' Π agna negotia magnas parturit fortunas; sed tamGmne pareitas, ore nonia bene administrandi parum illud quod habes eas gignunt : Ita qui attenti sunt mminimis Occasionibus, S: qui minima non negligunt GDfieia, non secus ac maiora , virtutibu i upictantur ,
di Deus illos favoribus suis gaudet cumulare; cum interim qui eas sibi elabi sinunt , indis s se pretiam ,
quibus aliae occasiones oecurrant majora acquirendi me rita, de amittunt etiam , quod habebant , vel ea quae . antea adepti fuisse videbantur: omni μ ιi Laiιων, is abisseribis: qui n--, eriam quod A. Maab - . Hine Doctores nos docent praedestinatu nem , vel reprobationem hominum saepe iis ad hamere, quae vudentur levissima. vel aliorum fidelitas sbi Dei eor cor ciliarit, aliorum vero neglirentia illud avertit, ut v demus in Saul, &alio Rese Israel. qui eo quod qui quies, vel septies terram minime percussit, Oetasonem amisit conquirendi Regnum Syriae: eum e contra Deus remuneratus est minimas γε llas sibi praestitis sexeentis favoribus , Se animas pmptor earum in modie is fidelitatem, extulit ad eminentem sanctitatis apicem a Meum aliquando tandem auferet velum , quod nobis in misentiarum aufert aspectum eonsiliorum providentiae suae.
fortasse videbimus nostram in Calis fortunam perfectam esse ex modica hae charitatis aetione, &oce sone hac, in qua fideles fuimus divinis inspirationibus ι & dili gentillime eaveamus , ne in rebus modicis negligentia Et meidii nostri causa , vel saltem non prohibeat ma- γλ , qtiae de nobis Deus habet consiliai quod nobis
terrorem deberet immittere ea in negligentia, qua sta-gulis diebus eontemnimus sexcenta , quorum exitus noramus a
iod vero a nobis hane curam, de vigilantiam impensius requirit, hoc est tertio loco, quod fidelitas nostra m Dei evitia in minimis etiam rebus illam indigutat , quae a nobis habenda est in maioribus, immo ex S. Ioannis Chrysostomi sententia , illa hac maior esse debet; qui x Soeri fidelitas minus elueet in D eupatu nibus maxime essentialibus, quam in remiis qiiii ldam,
quae non ita recurate quaeruntur secundum illud Salu toris Verbum: fidelis os is πυ.-ν, o in matri Alia eris. Hae autem in re diei potest, rationem perinveniendi ad elatissimum sanctitatis apirem, longe aliam esse ab illa . qtiae ad maiora deducit stes era . in vitiis enim fite dueitne initium a rebus minimis, sed in vi tute istia. M sanctitate prineipium fit ex rebus maxiam is, de maxime esIentialibus, ae perficitur cura rerum
minimarum, quae argumento sunt, eos, qui id fixerint, iam assecutox filisse perfectionem . Ita ubi convertitur peceator, stati di abstinet ab impudinitiis, praecipua sπ-vat mandata, illatum reparat malum; inevitabilibus per ungitur itatus tui muneribus, Ee ossietis hominis Chtistiani. Parae illius sanctitas, ut videtis, vix est adumbrata; hine initium faciendum est, uet aequiratur, nam idem aeeidit ae in artium operibus, in quibus non it tim dueunt deliratissima liui amenta, neque o Prius , quae illa perfieere eonsueverunt. Sed prout peceator istem virtute prueedit, atque hi Dei eultu , bon opera exere tue praceptis injicit c t. risilia, aetandem opus sum absolvit quoscumque licet minimos desectus amovem
do. Ita ut maxima minimarum rerum cura, maximam
in digit et vimitem, S sit,initatem emim ratam; nam hoc pacio homines testantur sibi sublimem et e conceptum, di magnum suae persectionis desiderium, & 1 os sequi vias a sanctissimo quovis stratas. EL profecto eura haecarere ri potest gratiis omnino singularibus . & M li cooperatione , quatenus spiciat ad nox et sed praese tim hoe pacto disponit nox Deus ad maiora. Caeterum manifesti eorum illusio est, qui arbitrantur, se deficiem tes in iis, quae usitata, ae iaciliora sunt, aliquid mai ris momenti eficere posse . Quae enim hae est agendi ratio, exclamat Auctor Epistolae ad Demetriadem . quae tribuitur Sancto Hieronymo. Quid i audacter diffeu ra laetenda suspieio, di miliora faeere nequeo p Spero me gravistima quaeque perit uti superaturum: Be in timcillimi haereo . Super ardua montium cacumina , qua sunt 3naecessa, ascendere conor, & in gradus singillos cessero, ubi in plano, stratoque solo mihi incedendum est: hieno -υμῶ oris' ait ille. Quae confide tia, vel potius quae temeritast Qui facere nequit quod
minus est , quomodo sperare potin se facturum , quod maius est Quid magni nobis ab illo promittere possemus , qui ne minimas quidem superare potest visseultates
Unde, ut lamoni huic finem saciam, argumentos . Conclusio. fieri nequaquam posse, ut nobis deficiat in rebus minimis fidestras , quin augulemus in nobismetipsis certis.
simum testimonium unceritatis virtutis nostrae ; cum enim magna negligere nequeamus citra scandalum ma
nisestum , Et quin in eaput nostrum omnia e veri mus opprobria ν certum ferri nequit iudicium, utrum Dei, an hominum timor nos agat, utrum conscientiae causa an ob humanas rationes ἰ utrum plus avaritiae , quam pietati x inveniatur in perfungendis ossetis, a quiabus nosmet dispensare non possumus, quin periculo o ite iamus nostram existimationem; eum e contra ubi in omnibus regulares sumus , & in minimis etiam obse vantiis fideles, evidens est testimonium, Meettissimum argumentum , Me proficis i ex vero virtutis fui dra ι nos selliaeet uniee agere propter Deum, & nullam aliam eausam esse huius erieti participem . Itaque non aliud constantius est magnae virtutis indicium, quam illam in . inimis etiam rebus exerrere , Ee in minimis occasi nibus, ita ut res quidem in semetipsis exigua esse pocfint, de leves, sed fidelitas, vel infidelitas in minimis non eessem esse magna ; quia dimetiuntur ex disposiati e cordis nostri, cuius sunt lignum, Ac ex Dei mania dato, eui parendum est in rebus omnibus , in minimis aeque ae in maioribus. Et quamvis hine minime liueat arguere de meeatoriim , aut virtutum aequalitate, ut
olim pristi argumentabantur philosophi, diei tamen seu per citra errorem potest, ninil parvum esse Dei habita ratione; quoniam minimum malum ei displi et, Ee eius jullitia illud severe punit in vita altera; dum e contra misericordia, de honitas ejus minimum illud quod etinus bonum trafinito pondere gloriae in beata aetemm
Medium generale semet salictificandi est Christiana Patientia.
Ilonne mirum est videre Christianos homi-j nes, Iieet fidei luminibus illustratos, adeo
parum nosse quodnam intersit dilatimen inter vitae huius bona, di vera mala, ut promiseue studii , & verae felicitatis suae
argumentum constituanc ea, quae ipsi silicitati magnum Ooicem statuere consueverunt; de e contra
iis rebus doleant, quae possent, si illis uti scirent, illos xd summi boni possessionem indueere Tae dem enim , quandoquidem veritas ipsa testatur, ea quae nos Mundi
huius mala vocamus, causam lacrymarum, aegritudinum, di amaritudinum nostrarum; intelligo molestos vitae ea sus, inserturita, bonorum jacturam, dolores , di male affectae valetudinis incommoda, propinquorum, & amic rum moriem. omnia, verbo, quae nobis dolorem creant: haee, inquam, omnia sunt pirs fidelium Domini sere .rum; ideoque a nobis collocanda innumero bonorum,& favorum, quibus nos cumulat, uti loquitur S. Paulus: dasti is est nen forum, ut is ipsum σν daris, sed i , ωρ ρνε alis pa/iamtu . Hic stans est totius beatitudinis nostrae. ac magniim nostrae praedustinationis instrumentum; utilissima ratio salutis nostrae expediendae. T men , O gravissimam mortalium caecitatem l hae illi e formidant linquam mala gravissima, de vocant adversitatem, calamitatem, insortunium, molestos casus, eum interim spectent gloriam, opes, Valetudinem, omnium
voluptatum perfruitionem, & quidquid Deus saepe e cedit inimie immis sibi, Si in ipso aestu indis nationis suae, eam inquam dixe omnia spectem tanquam Ingentia boni,& illis toto corde inhaerescant, atque constituant gal dium suum, eaque fibi proponant tanquam ardentissim rum suariam cupiditatum obiecta ; quam ob eausam ad rem hane utar his euiusdam Prophetae Verbis rsum .' Imia rem a filias . Filii hominum com fundunt obiecta suorum gaudiorum, & divitiarum a quia iis rebus laetam ire, quae illos dolore deberent assicere , de contra iis dolent, quae eos gaudio cumulare deberent, aeque ae S. Paulum, qui ait: Supremudo Im a inni ενi lariene Meum igitur consilium est pro v ribus adniti, ut hanc auferam confusionem, ostendens vobis gaudium, Seselieitatem nostram in Christiana patientia collocandam esse, ut docet nos quidam Apost
arido Dra. Duo argumenta ex Chrysostomo deli 'bata, qui saepe hoc pertractavit argumentum divina eum eloquentia, omnes mihi suppeditabiam rationes. Prior est inevitabilis nee essitas patiendi in hoe mundo, quo minque simus in statu, via eonditionei A nostrum esse ne eessitatem hane in magnam eonvertere virtutem Per P trientiam , quae primum est laeritis, & eoo lationis rem strae argumentum. Ratio altera educitur ex ineompar bili utilitate, quam nobis affer mi passiones unde quaque profieiscantur. Ineluctabilis est lex patiendi in hoe mu do: enitamur igitur ne passiones has inutiles effetamus, ae meritis tarentes per obmurmurationem , & imp tientiam, quae illas magis, minisque augebunt. Infiniat s percipere possumus ex initionibus 1 ostris mictus a illas igitur in patientiae nostrae argumentum con Vere
153쪽
mus; quandoquidem ibi eiusam invenimus laetitiae, &
Quem dmodum ex virtutibus omnibus patientii sine ulla contradictione illa est, quae maioris est usiis . &cuius praxis est auotidiana, mirum elle non debet, si omnii illam praealeant , de in fingulas horas admonemur patiendum esse , ineluctabilem hanc esse necessitatem . quoniam haec nostrae inhaeret naturae post primi
parentis nostri peccatum , Se quia ad patiendum damnati sumus sententia illius, qui tiobis vitam coritulit, ita uti trito labore contendamus evitare, ae nosmet dispens e clas ab ea lege, quae omnibus communis est; Iugum
us M is diem . Sed litet possemus nolitis conatibus nosmet huie subtrahere sententiae in omnes h mines latae : Religio illa quam sumus amplexi non ne coget nos, ut quatenus Christiani nosm e i li subiicit musὸ Haec enim Religio fine patientii esse non potest, quemadmodum mediis in perseeotionibus constituta est,
re qui eius Auctor est non nis in cruce sua landavit illam: hoe enim picto loquitur S. Augustinus. Sed taridem si Religionis noluae ossetis periungi possemus, &fideles permanete Deo quin permolestissimam hanc tentationem traduceremur, qua Deus omnes servos, maxime veto sibi amieissimos probat ι qualita, peccxtorum cum qua traicimur, SI cuius veritatem satis, super ille adimplevimus peccatorum a nobis patratorum multi tridi-riem, non ne illa per se divinae iustitiae sippheia in eaput nolitum consereret Ita ut hominis qualitas, quaei os tot miserit, , ea sibusque subiicit, Christi fidelium qualitas, quae ii stram erucem baiulare nos cogit, pr smyptim nostitim imitati; qualitas peccatorum, quae iii
stis nos subiit it poenis ab illo infligendis, qui omnium
Deletum nostrorum se laetat ultorem, tres sunt causae, quae esse et e debent, ut patienter, &xqtio feramus annino huius vitae mala , si volumus passiones notiras nequaquam ea rere meritis ae fructibus : animuin quaeso advertite, ut rite haec ames ligatis. Nanti se rigitur primam pistionum nostri rum Originem in natura, &conditione hominis, pliis . qui simulae naici incipit , damnatur sustinenclis passionibus , de mox malis omnibus omnibustiae ea si bus obnoxius Ell. Nece se non citea vobis per h poti sim describere; ubi semper uberrimus pituit eampus Ethicis veterum Philoso phoram arrirn adversionibus, ex quo Sancti I attes soli dis hauserunt meditationes, ut nos ad patiemiam excitarent, inserentes inde beatitudii tem n .ittam in terris neque nobis elle quaerendam, neque eon lituendam. Satis ergo puto esse, si dixero, hos eosdem Sittiuos D sebores, qui horribiles nobis pro si ierunt imagines omnium vitae huius malorum , ibi validam ,nvcnire eat cam. fit nobis suadeant eas constanter ferre, non quidem Philosophorum mordit per stoicam sensus carentiam;
quae non aliud est quam superbia quaedam, id illusio ,
neque per animi sortitudinem, quae omnem collocat vi
tutem suam in hoc quod nullum sibi meuliare privilegium p.aerellauis vulgo hominibus arroget; sed per intestim Proviaetitiae Consilis submissionem. Huc non nulli ex antiquis illis Sapientibus pervenerunt, qui s petiores fuerimi omnibus vitae casibus, temporum iniuriis, hominum iniustitiis, ae sartunae vitibus . Saltem legimus in seriptis Seticeae , & Epicteti sensus hae de
re, non longe abhorrentes a Patri' tis probat illimis: raeiaque infieior noe in argumento S pientes illos, dum incumberent adhue Ethnieae superstitionis terrebrae , non minimam laudem fuisse promeritos. Sed eorum pretium, meritum .iue inde imminutum est, quod S. Augultinus bi deprehendit inanem virtutis ostentationem, cait Onia
nisi Ous, de initiis intrat species. qita sibi gloriae vertebant, quidquid boni faceterat, unde multa illis fiebat ambitionis, & aestimationis suimet ipsorum ace. Go: de profecto Sanctus hie Doctor diptrum se protulit Otaeu- sum, eum ait, veram patientiam nonnisi in Christiani Gmo inveniri, quippe ibi solum Religio vera invenitur.
Qilia tamen non prohibet, quominuo patientia quat nus moralis virtus non sit mortalibus omnibus communis,
si ab eorum Resigione praestindimus, quoniam saepe illis eadem mala perserenda sunt, de qui1 iisdem sum obn
xii ealamitatibus, quae sunt patientiae materia: quam ob rem constat inter omnes doctores lianc esse viti uicin , qua constanter, & quadam animi aequabilitate vitae huius mala sustinemus; ita ut nihil introrsum admodum perturbetur, Se nullum extrinsetus praebeatur indicium d ioris immodie, . Itaque eum patientiae argumenta sint omnibus mortalibus communia , sola ratio petierendi illa
virtutis huius discrimen contatuit . ina aenam igitur est sie dissimilis ratio 3 Haec est quod dum Samentes infideles non aliud spectibant nisi inevitabilem nectistatem
ratione lalias conditionis humanae . quod erat in causa, ut ae auci surrent animo id a quo semet dispensare non poterant: Nos vero nosmet libenter subiicere debemus propter uri voluntatem, ac imperium, qui voluit, ut temper nobis adessent oecationes eidem v Cluntatemn sttim saetifieandi . Infideles sapientes ideo inibant con silium aequo animo perserendi. ne me tore malum ipsume asperatent, re augerent; & illud superare conabantur
comta ejusdem impetum sese obfirmanter . ita ut non
vitentes vim it IIus e crete . putabam se inde vidi riam retulisse, eum eorpore mali vehementia devicto , spiritus sua firmitate , atque constantia superint permanebat; vel ad summum acceptabant ratione ducti, quod evitare illis non permittebat necessitas. Sed pati , ut Christianum decet, est hane respicere ne eestitatem relative ad Dei voluntatem, est, sese aequo . animo subiicere divinae I rovident:ae eonsiliis , & haemente servare animi ieranquillitatem inter funestissimcis huius vitae easus; eit, a Cre i totis manu recipere quidquid per hane eausa aecidit; quia nihil re vera acci dit , nisi per dispositionem sapientiae illius . Pattor , Ethmeus inquit Philosophus, quia ita iubet necessitas :ace: as ct aceti itis milii . Iet intortunium meum, si me dolori traderem, vel ii me obrui moerore permitterem:
sed patior , direre dei et Christianus . quia hoc vult ,& permittit Deus secundum ea consilia, quae divina de
me Pro identia ab aterno concepit. Hominis condicio ponit utrumque in necest late patiendi . di in oceas
ne sere iugi exercendi patientiam 3 sed alter quidcm
hanc necellitatem in virtutem convertere sudet . patiens, quod inhaeret conditioni naturae suae sine alia moria te, quam confitendi se tu minem este, ae propterea o
dam aiebat . X d sapiens , ac virtute praeditus Fidelis transccntie Philosophi virtutcm: inluctur cium has mi sim, ,-hos exsus, quibus ipsum natura subiecit, ranis luam n tutam, S m1t etiam suarum passonum: illis hise submittit eum obsiquio talibi iam impcriis divinae Frovidentiae . quae illis has occasion, s suppeditit . Ecqtiae v luit vitam et iisdem his abundare. ut init. 1Mu , qt.ietem ae beatitudinem suam indipno cordis ali et i sibi non esse inquirendam. Int Ulligitis ne, Auditores, ex prima hac adumbr . . ne diserimen , quod inter Clitillianam interest p. t. T. tiim, & eam, quae mere moralis cst, licet utilii tdem sint perstenda; videlieri vita huius mala, N i I'i iiiiid nostris ad veriatur cupiditatibus I altera sic : hortatur ut patiamur. ciuia non in .s sumus, &legibus, ac miseriis humanae naturae; ratio id irco in
re hurnalia. ae mere naturalis. Haec cH it ut acceptui. res tamus fortunae, odio, inimici eum nostrorum .HIustitiae , vel tandem nostrae condit M,nis mistitiae . luid
iii id aeeidit nobis, Si cogit nos ilia octLrre . quin non alia addit medicina, quam in paticntia: Sed C milianapicietula lixe c dem mala respicit , rata rumi cirrsit iam omnium btanorum ricistrorum , reeipit illa a ri, et u Deitat iram intld m oceas Ones olic dendi illi nosti mobedientiam, ae stibmissionem, di hcie in sensu ine, itata istam necessitatem in magnam virtutem convurtit Ide hoc pacto convertit malum iri bonum.
In hoe Doellina Evangeliea differt ab Ethnica. quaeritiuum ex patiuntia percipit frucvum. No, vero Christiani, ne tinamus nobis nostrae fructum crapi . Neqtie enim fert animus impria are, ac repreliendere modicas euris. Se ratiotiabatas praecautiones, quas gerimus, De nosmet adversiis temporis iniuriis tueamur, ut pauperistatem, ac miseri Es evitemus. Ita ne Deus quidem hoc
vetat, licet damna immodicas , sollicitasque euras , quibus homines platique, ut plurimum , unite Occ pantur . Non to litor autem nisi de malis, quae necensitio pui cog pHir , & quae praevidere nim licet; illa saltem Clim stia tua tum more sullineamus, si evit re non possumus: cogitemus, nos quatenus homines da natos este. ut patiamur ; & in hoc Mundi commercio, & inhze liominum S ietate vivuntes ubique patienciae Exer-ecndae oecasionem inveniemus. Ite . quoeun itur ut bis placuerit, exclamat pius A istor de imitati orie Icsu Christi. vosmet vobi elim illue vestabitis. Qimiluoversum vosmet converteritis si per vobis sciendierit sursum quidem libido, pravumqtie corum ingenium, qui vobis saevo dotninabuntur imperio: deo sum rude, ac indocile insenium eorum, qui x cibis subsunt, ω qui patientiam vestram fatigabiint; dexti Irsum inve nietis p res , qui illam ad extremum tisiue Iacenene . tapprobriis, irri :oniblis, calumniis con tumeliis; intus mortalibus uis bimini aegriti: tini: ux, doloribus ob infelicem exitum rerum vel irarum , &ob similiae mala,
in corpore acutis. aeteterrimis morbis, & crebro vobis opus erit universa viret e vestra, ut haee omnia patia. mim citra murmur, di querelam: .ectimatio seris
eem. Sed te quacumque e Inverteris , oculos coniice
in omnia, quae te cireum stant, in ea quae tibi desunt , in ea, quae ad te pertinent, &ad quae ius habes, nonne ubique patientiae arsumenta reperies Quis enim in tertis est, qui habeat quodcunque eupit λ Num semper tibi arridet fortuna Nihil tibi negariar ex iis, quiuiis indiges Nemo ne a te iud:cto eontendit quod tuum est
Inituriae, contumeliae, Callimniae, paupLrtas , cxestas ,
morbi, hae tot sunt occasiones, quae tibi sunt patiendi quatenus hoirini, scd Christiano more; hi totidem sunt
casus, quos evitare non potes; argumenta patientiae, quae
ubique invenietis, & si Apostolus tribuit Deo opes, Moatiemiae tbetauio , eo quod omnia rititur ab hominibbus i
154쪽
Patientia medium semet sanctilicandi. Iss
bus; homines nonne & ipsi Issum inde harurire inexhausos , patientes quidquid sibi accidit ex parte Dei , di
omnia tanquam ex divina illius manu reeipientes Quod si tenemur patientiam excreere quarenus homines; quibus natura, statusque noster sexcentas meas Des suppeditat, multo magis tenemur e iam , quatenus Christiani, nam hine Religionem ampliaii , est, ut ita dicam, vineulum contrahere cum passionibus, quaecunque illae sim, &undequaque proveniant; quia uimus filii Crueis, x discipuli eius magistri, qui nihil freque
eius, ireque utilius nos docuit, nisi Christianismi im nihil esse proprie loquendo , nisi seholam patientiae , &Christiani vitam iugem este exere itationem huius vittia-- tis, ut loquitur S. Augustinus. TMa- , si i , si
-m v. tile esset, Auditotes , prolixius verba nee te de verit te toties repetat a. de de qua egimus alibi; dico solum, quod vos ad patientiam hortari, est non solum exeitare vos ad perferendum, ut decet Christianos, prDpter caul las, quae naturam excedunt, intra quam virtus Ethnic
rum subsistiti sed ad hi vos impellere per qualitatem , sumque Christiani nomen ; iram hoe est vos urgere ad
illius munera obeunda, vobis in memoriam revocare deis bitum in Baptismo eontractum, ejusque actus omnes re petere. Η est vobis direre cum Tertulliano, quod renati in aquis, quae figura sunt passionum Salvatoris, de quae earum virtutem hontinent, servare non potestis dis
inam , de summaturalem vitam, quam ibi accepistis , nisi per passiones, quae sunt veluti alimentum, quo illa nutriciar; disieut Propheta quidam olim dicebat, Deum aluitie populum suum pane lacrymarum : ita in lege nova Patrem ea testem nutrire fideles . nlios suos passionibus seeundum exemplum Filii sui, qui postquam in peri a sua dedisset persectissimum exemplar patientiae,
voluit antequam de ,κ mundo egrederetur, se ipsum sa- tueare voluptate patiendi, ut loquitur Tertullianus: S sin-ε --ιαι. pMὼnria , is o us - - . Patieritia
igitur ita necessaria est homini Christiano, ut sine hac, nomen dumtaxat habeat Christiani, quod etiam gestare nequit sine ples,ro, eo quod ipse semet dedecore afficit, di mentitur, quoniam vetus Christiani character est esse
hinnitiem patientem, ae paratum exhauriendis contumeliis, miseriis, tormentis, ae losi morti. Expeditum momδεν sem ι ut idem Avetor addit. Ut autem allevi persuasum sit de neees tate patieminiae, ae obligatione illius exerrendae satis est eositare rhanc esse tanquam individuam sociam huius qualitatis Christianae, quam geritis, eamque permiseeri iri omniubus actibus, ae virtutibus propriis Nostrae Religionis .
Fides iubet eredere . Caelum, & ingens gloriae pondus vile praemium laborum, & passonum hominis Christi ni, sed fides haee nequaquam sine labore exercetur; lehxe spes obtinendi hane remunerationem prasumens est, niti per patientiam gloriam hanc promereri satagamus . Charitas in Deum, quam fideles omnes respieiunt tamquam primum, & maximum legis eiusdem praeceptum, non ne cogit omnia pati, ae sustinere potius , quam eumdem lacessere Et Martyrium sublati im propter am rem Supremi huius Domini, eui vitam ipsam caerifieamus, non ne maximus est a ius patientiae δ Caietas vi ' tutes percurrite, aliaque Christianorum officia; charitas erga proximum, quae illa complectitur, non ne patiens s. ad C. . eue debet λ Charmis misus est: Nonne haec eadem ch ritas vos iubet iniurias dimittere, gravi mima opprobria devorare, di preces etiam fundere pro illis , qui vos persequuntur λ Nonne hic eumulus est, & postremus patietuiae gradus λ Deinde ad examen revoeate omnia Evangelii placita, secundum quae Christianus vitam suam douet eomponere, ullum ne reperietis , quod non egeat Mani,. y. patientia λ MMi Lissent, Mari P. μνί ei lonem ε- ι Ze reliqua . Nonne Omnia concludunt, non nisi
per patientiam, supremum bonum aequiri λ Gradum ti- eite ad omnes actus Christianos; nullus exemera mi est
sine labore, ideoque sine subsidio patientiae; neque hoc
pini . Christianus igitur sine patientia est Christianus
aequivocus, qui nomen gerit sim minima conveniens ,
di qui sibi gloriae vertit dignitatem, cujus munera non dimplet . Haee est eo lusio, quam inde haurit S. Augustinus:
Si nihil ad bue palsus es, de nescis pati, ut Christianum virum deeet, nisi patienter sustines, qui dipe duci hare seiungi non m sunt, nondum coepissi esse Christianus. Heu s ciuid istitur es , quaeso, qui ipsum
p ssionis nomen pernorrescis λ qui tantum impatientiae pro te fers in morbis, di in furoribus tuis, ubi vel mi
nima laeesseris tuturia λ inii semper paratus es ad levissimam quamlibet iniuriam vi moiviliandam; dici ne
jure potes vete Christianus, eum e trumeliosa evomis verba, ubi voeulam tibi cum aliquo contemptu ingestam audis; qui in murmur, de questus erumpis in Caelum ,
ii quid aeeidit triste, quod quidem ess ectus est vitae male anteactae Tu, qui temet prohibere non potes, quomianus testeris indignationem tuam adversus eos, quos sis pioris auctores fuisse Me ealamitatis Nunquam satis intellexisti, & asseeutus es hominis Christiani ossicia ;nam quacunque ex parte Relinionem intuearis , nihil non invenies nisi patienter sustinendi nee essitatem. Sin autem addideritis conditioni hominis, de fidesis
illam 'usue preeatoris , quam nemo diffleri potest ,
quin ab ipsa veritate mendacii arguatur s s addideritis, inquam, mecatoris qualitatem, sentietis adhuc vos t Deri , ut per patientiam vestram divinae satis saetatis i stitiae iis poenis, quas ea dim infligere coniuevit, quae sunt ad velis, morbi, infortunia, di bonorum detrimenta, quae replent me vestrum amaritudinibus, quas adeo, patieriter suffertis. Si enim S. Augustinus docet, necesse esse, ut quodvis peccatum puniatur vel a peccat re, qui patravit illud, vel a divina iustitia, quae menas exposcit invita altera suppliciis longe severissimis; quem sardiorem usum efficere possumus passionum nostrarum, quam illas patienter ferre, easque etiam offerre ipsi Deo,
qui eas nobis immittit δ Precatum ommo paeniatur necesse est , aut as k-M saviora, πιυ a Deo jurieam. . Haec
igitur pro idubio valida ratio est excitandi ad patientiam, cositare hane esse Dei misericordiam, qua nobiscum utitur . nos in hae vita puniturus, ut loquitur s.
Augustinus : otiioras, Domine, misericoν uter Iaviam ι nam
secundum Apostoli sensum, eum Deus se ita nobiseum serit, cum nos aliqua percutit adversitate, quae gravior nobis videtur , Pater est filium sibi eharum puniens ,
ouem hae arte ad offetum vult revocare. Patientia nostra nosmet misericordi huic ivllitiae subiiciens loeum tenet poenitentiae, & in hoe sensu nobis dicendum est eum fratribus Ioseph videntibus Dei iustitiam, quae il
in επινεα nos iam. Patienter sustineamsi satis erum s perqire supplicium hoe meriti sumus. Ita, Fideles, haec una copitatio nobis immittere potest patientiam nullis adversis fortunae telis , millis ille pravae hominum voluntatis effectibus labefactandam: si enim illas meriti sumus, non ne cogitare debemus eum David, qui videbat se obtutum eontumeliis a Semei uno
ex numero subditorum suorum: Dim- eum, me I-- Ret.
dic ε juxta ninnum Domini , si forte ν sputa mmis. Q ctionem meam . Sui obliviscitur hie insolens vir , equidem video, sed sinite illum in me sua evomere m ledicta: hoe oroeulduino iubente, vel permittente Deoaecidit, eui soriasse satis erit levis haee meorum crimi.
rium poena . Meum est in praesentiarum aequo, magn
que animo serre statum , ad quem redactus sum . Ita Sanctus Vir Iob in primo impetu dolor a , quem illi asserebant mala, quibus obrutus erat, dicebat e L
torquebat hos naturales sensus; nam ille in se reve sus, &eonsiderans poenam, quam merebatur, licet vita eius esset ab omni crimine vacua, iugulavit questus, dimu uta naturae, & ex e tatione Grum metatorum ineleris herostae huius patientiae causam , quam mox prasitiit it , eamdem in apertissimae eonsolatiotus ars mentum convertit, Et Fumibi sit consolatio, ut Tigeην n. . .ma driste, M. paνων. Dareis mihi nimis, Domine, de nimiam habes rationem infirmitatis meae 3 quam enim grave milii esset pondus brachii tui, si in me animadverteres potius tanquam iratus Iudex, quam Pater miseriems λ Non ne plurimum tibi debeo, quod in hievita me excipias, quomodo soles exeipere amicos tuos, potius quam me punias in altera , tanquam inimieum tuum p Eeee sensiis illius, quem nobis Biblia tanquam absolutissimum patientiae exemplar proponunt. Nostis quem in statum, permittente Domino, illum Satanas redegerit, sed fortasse non advertistis animum admodum, calliditatem, & improbitatem, qua usus est inimicus laomo, ut illum de gradu delireret. Cum seiret hie mala, Se aerumnas, quae simul, & uno, eodemque impetu seruntur in aliquem, vividiorem, aerioremque essicere impressionem, quam cum per intervalla sibi sucis cedunt e quippe prima saepe praeparant animum subs
quentibus, de essiciunt, ut quamdam malorum eOnsu tudinem aequiramus, illum opprimere voluit turbaeal nutatum quae semel, ae iterum, idque continenter i ruentes, ne spiritus quidem reciprorandi tieultitem illi sinebant. Oppressit revera, ut ita dicam, primos motus eordis illius, quorum nostrum non est aruitrium. Sed
postquam illum primo hoe impetu quodammodo deieeitilet, excidit ille spe, quam conceperat set utlim esse, ut ille nequaquam resurgeret, &ubi illi respitvidi spatium relinqueretur, videns abam meora, direptas opes, di- raris domos, & familiam in earum ruina extinctam, de e sepultam, de se quoque ipsum sordibus, uleeribusque consectum, de sanie manantem, erupturum esse inquestus, Se murmura, at sue spem omnem abiecturiam . Si virtus illius simulata fuisset, ac specie terius , quod daemon Deo ipsi persuadere conabatur, pravis hac, de crudelis tentatio quamprimum illam labefactasset ι illes lpium prodidisset per impatientiam, per animi debilit tionem , Ee mox per diffidentum , atque blaspliemias .
Hoe Daemon sperabat: sed Iobi fidelitas Lit auto simulis, quod omnis flammarum vis nugis magisque emum dat . Heloiea hae anima, ubi primum torporem excusis sit ν
155쪽
ν in I iem tot m la re ad litte integra illum praecipitem dederant , & se se eoi lepit , eertamini subeundo ar fuit inventi. Iob omnia perdidit eo modo, quo il- Dea manu rete erat , videlieet tum iisdem acti nibus fratiirum . iisdemque benedictionibus , sempermansit fidelis , semper eoii statis , semper sibi similis , semper idem. Ecce exemplum, quod nos imitari debemus, si si ui libet bonis p ticntiae. Dcus in ci, qua nos posuit neeessitate perserendi invita hae, di in hoc opposito horrore quo pastiones fugi
mu , nequaquam reliquit nos sine validis consolationis argumentis, cluat earum saevitiem imminuunt , εe quaesaris exeitare debent, ut illas patienter sustineamus. Nee
dissilebimini si studiosius inspieere volueritis utilitates , quas inde pereipimus, fruetus, & incomparabilia bona, quae nobis proeurant, de in hac vita, & in altera. Qiai nam sunt ergo fluctus hi, qui nos impellere possunt ad
patiendum non solum sine murmure, di querela, verum etiam eum alacritate, & gaudio, in quo Dinores omisDes, Sanitique Patrex altissimum huius virtutis apieem colloeant λ Ad id satis est sacras litteras legere, ut in qualibet pigicia aliqua inveniatur ex his ration.bus , qtiae
iucunditatem Neonsolationem asserunt ; quarum tres v
vis propono , in quibus reliquae contineri mihi videntur. Mali nobis in hae vita perserenda non polsunt inenisi levissima. atque brevissima, & prima utilitas, quam
ex patieriti 1 recipimus hax mala Miserentes eum sata mimone est, pirum illud, quod serimus, a Deo excipi in satistietionem gravissimarum poenarum, quae ncibis invita altera client perserendae, Si hac ratione aes alienum
diliolvimus levissimo sumptu. seeundo haec patientia eum sit novissima ratio, qua solet Deus perieulum nee te virtutis nostrae, lixe omni earet suspieione, di nos similes e sciens prototypo Sanctitatis ipsius, qui Dei Filius est, contingere ne ii ut, ut minime plateat in oeulis divina Mii statis . Denique vero Christi ini patientia aequitit illa floriae pondus in Cato, esseiens ut in terra eiimuisiet thesaurum meritorum . Qiiae boni , qui huc ius lQuam admirabile, Chri litanae patientiae utilitatest Eas
igitur, si vobis lilbet, fit ius enucleemus. Primum itaque, Auditores, evitamus mala, qtiae No-bi, iri altera vita client perseret da, patieriter, Ee aequo
nimo sum nentes vitae huius mala, & calamitates. Boiatium inerimparabilet Si neseio uinim satis unquam xiliis miti pollit l Tandem enim hoc posito, quod peccaveriamus, quod negare non pia tumus, deposito, quod Deus non relinquat uri aliam impunes abite noxis, sive inhoe, sive in altero mundo: paulisper eos itate magnitudinem pinnarum, quas modica patienti iii hac vita redimitis Revocate in mentem velit1m eoneeptum Dei iustissimi
serietum vindicis. Recordamini, quid Fides, de Christina Religio vos doceat de severitate iustitiae suae, ac
d e teterrimis earteribus in quibus detinet sbi obaeratos donee aes debitum dissolverint ad extremum usque quadrantem 1 denique vobismet exhibete terribilem peccatorum vestrorum multitudinem , quae multiplicata sunt super ea pillos capitis vestri, & quorum ne unum quidem est, quod extrema eum severitate puniendum non sit . Quae poenitum congeries ; O must Quinam irae thesaurus, ut Apostolus loquituri Qitantus detritorum a civiisl quomodo haec omnia persolvi polianti Quis me a flagellis gravissimae hujus minus tuebitur, Se ubi Inveniam perfugium adversus iudicis irritati iracundiam qui, dabit, ut in infr/υ ρνotegat me Ita quaerebat Sanetus I abi quis proteget me adversus acres, vividasque terribilis huius iustitiae contentioncs Hac, o Chri tu ni, vestra erit patientia in malis , atque calamitatibus vitae huius perterendis 1 ita Deus vobis immittet illa hac mente, ut per aliquot momenta pretiatum satis te vium satisfacere valeatis pluribus alutis , & saeculis etiam fortasse eruciatuum intolerabilium : Deus enim qui bis non animadvertit ita scelera, nos per leves has adversitates . quas ab eiu, manu recipimus, & quas patienter sustinemus, a debitis in altera vita persolvet
Igitur insignis prudentiae essectus est, Auditores, inusiam tantae liti lituis casiis , aegritudi s vitae huius convertere, ta huiusmodi oecasiones conquirere ad persolvendum tam modico sumptu tantum aes alienum , evitare maena supplieia morbo aliquo, vel incommodo levi eum submissione erga Deum tolerato, tribuere Deo in eo istati aeris aliunt dii iciliationem dolores, aegritudianes, & amaritudines corais. qtias lintacti si toties compitavimus. Quod si nondum satis intelligitis hane utilitatem , cui tion alia par esse potest in hae vita 1 eam vobis ostenderem, si mihi lieε tidit ardenti. s. ac tenebrie sos vobis pandere carceres , tibi divina iustitia punit eadem peccata. quae saepe hieni tuli facimus, vel esse ere, ut extremo tandem digito attingeretis prunas illas irae divinae flatu succensas; vel tantiem ut perieulum sicor tis furoris truculem ut motum divinae ultionis miniur rum. Qirim impressionem non eisceret in mente vestra
terribili, hic judiciae appar tus Heul inon desuerunt Sancti , qui eo quod illum in imaginu dumtaxat viderunt, vel sibi finxerunt, nullam inveniebant in hoe munis do sitis severam poetiitentiam ad expianda peccata sua, Pot: us 'uam expellarent Vitam alteram, ut usdem siti L acerent. Alioui sese volutabant in niue, alii in prunis ardentibus ; alii serreis aculeis membra sua diseerpLbant, vel omnibus tempestatum rigoribus se obiici bant. It tellexerant Sancti hi Poenitentes, quanto melius sit in hae vita peccatorum suorum poenas luere, quam eorum expiationem in alteram disterre: hae regula metiebantur
bonum afflictionum , & passonum . quae sibi divinitus
immittebantur , & molestiit imas calamitates pro nillilo reputabant, quoniam ob oculos eorum obversabatur m gnitudo malorum, quam evitabant per patiemiam, qua alii toto exto leviora aequo ferebam animo. Ita, animae christianae, sine murmure, & querela omnia ferretis mala, quae in hoc mundo a idunt vobis ,s illa cogitaretis, quae per patientiam possetis evitate .
Multis, seto equidem , laboribus stat naturae has ferre iurisiones, ludibria, repulsas, ealumnias, persecutiones, morbos; sed Iieet longe plurimis staturum esset, numquam vicem vestram dolebitis , ubi attentius fueritis meditati, quantis aliquando tandem vobis statutum sit, si per impatientiam amiseritis occasionem propitiam universa huiusmodi debita dissolvendi. Heul quam potens est hale ratio ad omnes homines ad patientiam excita dos . Nullam sane suaviorem nactus est dilectus Di-pulus: nam postquam per hipo posim tetenima deseriapst tormenta, quae crimina mitra meremur, & inter
caetera sulphiateos ignes divinae iustitiae instrumentum , addit, his patiantia sancto-m .st En quid ericiat Samctorum in hoc mundo patientiar illi gratiam, ae insigne beneficium esse arbitrantur, quod esseit, ut alii liἀerymas effundant, Ze in sexcentos questiis erumpant Ihis patianiis est . Comparate igitur quid aliquando passuri essetis , nisi modo vobiseum Inus sua
uteretur misericordia, vobis immittens has bonorum iacturas, vel casus alios , quos tantopere reformidatis ;haee , inquam , omnia simul conserte, Ee assequemini illum S. Augustini sensum dieentis Domino: - -o , his seca, modo in atonum Iuste Deletum vindex puni me in hae vita Venite ergo passiones, quarid quidem mihi habendae estis tanquam flagella miserico diae, Se ciuibus uti dignitur Deus, ut nobis vitae est lius supplicia dimittat. Verum hoccine solum bonum est, quod in patientia
invenitur λ Nequaquam. En alterum quod fortasse non minorem nes is consolationem est allaturum. Est autem, si vobis videtur peceatum aliquod, cuius vos reos esse
cognostitis, non debuisse vobis tantam parere ea lamita intem , respiciatis haec mala, hac opprobria, has eoru melias, nas bonorum, vel amicorum iacturas tanquam virtutis vestrae probationemr T iurula is pauisurim Ure ruν , assentis vero pri alienem . Arduam prosecto probationem l Sed ex qua S. Iob incomparabilem hausit
utilitatem. Patientiae enim ipsius magnitudo es erit, ut agnosceretur magnitudo virtutis suae & quantum haeeipsa valeret. Eodem pasto usus est Deus erga Abraham amicum sibi fidelem: dixisses eum, qui scrutatur renes,
di corda rumdum satis compertam, atque exploratam h
buisse eoidis ipsius fidelitatem, antequam summum de eadem fatetet periculum imperans, ut sibi ab eo sacrifiearetur ille , quo nihil illi tueundius , Ee antiquius erat . vidi licet unigenitus suus, spes suae posteritatis , de rivulus, per quem diffundendae erant benedictiones, quas illi pollieitus fuerat Deus in eiusdem familiam seelliisurum . Etenim post hoc perieulum Deus solemnipabo proscissus eli , se tune in ei pere magni huius P triarchae virtutem eognoscere , in eius fidelitate contadere, & de virtute illius non amplius dubitari posse rtes revi , qued tἰmes Deum. Hoc in Scripturis ten- G ins imtatio vocatur; rentavie Deus videlicet proba-
ruit illum; quas aliqua subesset eausa de eodem dissidet di, & in suspicionem voeandi virtutem, quae postm
dum istillorum omnium admirationem promeruit. Nomne opus fuit, ut sanctus quoque Tobias per eamdem temtationem tradueeretur. quemadmodum Saece Textus innuit, ut fieret exemplum, ac putentiae prototypus sinculis sutum, non secus ae Iob, qui praecesserat illi
prahεὐρυν te . Et sapiens tandem nonne ammavit, Deumamieos suos tentare, Ze emundare, tanquam aurum ins ,rnaee , neque eos iudieare dignos se, nisi postquam
illos ad examen uncaverit, tentaverit, ac tandem probaverit, ut illos mox eniteret obiectum curarum Pt
videntiae suae, Se omnium anelii otium sui eordis Quaeritis nunc, o Fideles, quanam vobis cedat utilitas ex patientia vestra, &quam vobis immittere debeate sola clutiem λ Hcul Vobis eertum esse debet morali certitudine, vos in hoc statu aeceptos, eharosque esse Deo: 1llum maiorem habere rationem vestri, quam alimrum, quorum silicitati fortasse invidetis, virtutem ali sum quodammodo suspicione aliqua non carere, vestram
vero illi probari, & vos haberi in numero fidelium sa- mulorum, quorum fidelitatem probavit. Deus, uti d eet S. Augustinus, bifariam probat simulos suos prospero rerum cursu. de adverso, & saepe utroque simul, sed non semper simili exentu; saepe enim contingit iustorum eos prosperitate eorrumpi; di nobis satis p.rsuasum est, hominem in florenti fortuna , suique iuris fictum vix
quidquam habete , quod cupiditatum suarum illuviem
156쪽
e reeat. sed ubi aliquem Deus tentat adversis idetur ille eertissime probandus; calamitas enim aperit cor illus , eum interim prosperitas oculos hominis perstrinia at , eosque caelitate percutiat . Itaque Deu qui nosa re vult in numero servorum suorum hac via nostentat , de per hane Lmitam ad sublimiorem persecti nis apicem adducit. Patiani AE persecto opus B e. Quodnam vero con lationis argumentum est, copia rare, tunc nos Deo iucundiores isse, nostram illi per- ctam, ex ,ritamque esse fidelitatem, ilium, ubino uri serit perieidum debere quodammodo contentum ense nostra; nos vero cum Rege Propheta, qui erat vir secundum eor illius , de quem gravissimis malis tentaverat, dicere posse: Domino, me, ers nem meam ι ltatum videsiuet cordis mei erga te . Sum ergo in eo situ, in quo vis me esse, &siemi 11 naliud coneupiseo , qtiam placere tibi. ad te pervenire debeo per eam viam , per quam 1 isti omnes a edunt
ad te, Ee tibi fiunt ieeepti . li enim, quos ab aetemo praedestinasti esse debent si tes illi, qui obiectum est, in quo tibi Dene complaeuilu, 8e quod noliis in ex
Denique , Auditores , pro tertio fluctu , quem ex Christiana patientia pete, pimus, recenseo certam spem,
non solum C lim hoe pacto aequirendi; sed etiam ibi
augendi gloriam nostram, de locupletandi eotonam n stram in noc aetetno Regno ; quia sequitur in eodem Apostoli ioeo ; THMatis patiensi. -
fiamrit, quia non est ineerta, ac nutans, sed constans , 5e ineoneulla. Ille autem fructus negari patieritiae non potest; Filius enim Dei de nulla re Deo uelitius loquiis tur , qua de gloria , quae praeparata est passionibus , quas propter amorem illius sustinemiis, vel quas ab illius manu alacri, hilarique animo reeipimus. Ipse etiam de hae loquitur perinde ae iam hae mereede, ae be
Corona lixe ad illos pertinet , hoc Runum illis cet tum est: ἐρδε - β. Eodem iste pacto quo certi sumus . nos aliquid possessuros, cujus in manibus habemus cerita pignora, & arrhabones, vel non secus ac agricolactucideris in arva semen , quod scit daturum esse stu-
ctum emtuplum, quin doleat iactura, quam facere vl- detur , laetatur spe messis liberrimae , quam aliquando
Hoe validissimum e solationis argumentum suppediatibat Apostolus primis fidelibus inter eorum persecutu
nes, atque passiones: Spe gaudent . Laetamini consolamini. exultare prae gaudio inter tot tumnas, de eat
mitates; 8d sieuti in laetitia, quam nobis praeclara nostra pariunt nobis, situs est supremus , ae sublimis patientiae gradus, non nisi extrema gaudii signa, dem is a laetitiae inerementa quaeruntur , ut vivam tes murbem, quae nidis est summi boni, quod nos manet. Itaque, Fideles, totius huius Sermonis finem sicio per c elusis.
ea verba, ex quibus initium dueit Evangi lium i
telligebant Apostoli, de ad illa reliquum referri videtur Evangelium, ex quo petenda est explicatio: Plorabitis, de flebitis vos in hoc mundo. donee Mundi sectatores laetaritur. Neeestuas sustinendi, est quodammodo inevi tabilis illis, qui me sequuntiar, quemadmodum in Caelo statutum est, me quoque pati, 3e per viam hane me adiis re possessionem et tiae, quae mihi de me. Consolaminia Salvatoris Diseipuli; patientiam habete fideles servi Dei remuneratoris , ac fidelis in premi sionibus suis . M uieum; paulisper patiemini, ac tristitia vestra quam mum immutabitur in gaudium, quod millum finem est habiturum. MMDaem. Quidquid passuri estis. mo umest, ubi comparet ut eum eo, qtiod tot alii passi sunt aeque
speliabiles, aevos, &quod illi patiuntur adhuc quotidie, alii quidem paupertatis ineommoda, alii temporum , tempestatumque iniurias, alii mala belli, alii vero vim, Ze odia inimi tum . M disum est quidquid suffertis quatenus Christiani, postea, quae pertulerunt tot Minrrum millia; & Ecelesia, cuius membra sumus, non nisi per perseeutiones erevit. Moricum est , quidquid patimur ,
si e serat ut cum multitudine Deceatorum nostrorum , quae mererentur , ut in rios in urgerent creata omnia .
de coniuratione facta nobis omnia inserrent mala , ut Dei iustitiae sitis aeeremus . Madisum tandem est si haec. mma comparemus eum ea Llicitate, de gloria, quam nos meremur, de quam per Christianam patientiam acquirimus. Heus cogitemus alteram, quidem finem esse, alteram vero medium et pati entiam quidem brevi dur
tutam, mercedem autem aeteri iam sere.
Agnum interest diserimen, S. Tliomas ait,
in ea as endi ratione , qua usus est Deus
i. erga Angelos, & ea, qua utitu erga h D milies, ut illi mereantur ploriam, de be titudinem, quae ipsorum etie debet rem uia eratio ; Angeli enim adepti sunt totam simili pers ctionem suam , de uno momen O , unoque
utilii it tis suae a tu, uniusque acti riis merito ; eum econtri Deus illuc adducit nomines, tanquam per g 1-dus. Per primordia, de progressus, quos, ut ita dicam, π liuius hirgulos proserunt , per meritorum instatarationum , ae demum per plures virtutis actus, quorum alii xliis aecedetues illos extollunt ad cumulum petis cti , iis, ubi adhue semper hies ere possunt, atque etiam
dei, mi semper altius se attollere , quin fines sibi e stit iant , quandoquidem Deus , non alicis constituit , quam sibi propriam, cum omni prorsus fine eareat, &nt infinitus . Estaio feta rura tofecti sicut Patre vestere te tu p. si eiur est . Q samobrem Seriptura anhelantem iri caelum. qui terminus est quietis , comparat homini ambulanti in via , & pedetentim aeeedenti ad term ianum , quo perventurus est : Briari immoetilari is via , qui aim lane in Dio I mini. Hoe ipta nomine Lee ita, de Sancti Patres appellant Christianos in hac vita, via tores , qui ambulant , & iugi motu excitantur 3 quia nos in Caeliim pervenire non pollamus , nec assequi Sinctitatem , nisi per plurium Do tum operum pra-xim, per laborum plurimorum exercitium, ac denique per progressus a nobis sine remissione in Omni virtutum tenere esticii dos 3 ita ut crescere, progredi, proficere, nosinet semper ad altiorem sanctitatis gradum eum here, quin ullum nobis finem praestituamus, ubi eessandum sit, hoc si munus, de ossicium Christiani.
Re adhuc integra quaero a vobis; auditores, utrum progrellus ira elitilliina vita pixcepti sit , an consilii , videlicet utrum teneamini Lmper crescere virtute , a sanctitate 8e ineelsanter plueredi, ut ad perfectionem pervelitatis enim mihi dismittendum in hoc sermnione proposui, ubi ne quid dicam, quod minime eomstet, Ze milia non sit inevitabilis necessititis 3 animadvertenui eIt . si vobis lubet , quemadmodum Christianismus conflatus est ex variis statit, as , quotum alii aliis sunt persectiores , ita neeessitatum hane ad persecti nem eontendendi esse diversam. S acus Regularis, exempli gratia, qui palam profitetur illam, tenetur semper ad laborare , de in singulos dies receives conatus emi tere, ut illuc perveniat, de haee necessitas adeo arcta , de inti luctabilis est, ut S. Thomas alserat, consistere eo in quo sumus termino , quin ad altiorem virtutis gradum properemus , esse deficere in mimo , ac potior omelo, & propositum ibi permanendi peccatum esse , damnationis sententia dignum. Diei tamen non potest , Christianos omnes ad idem teneri, verum nihilominus est, omnibus adnitendum esse, ut fim persecti secundum statum suum, ideoque noriadniti, ut crescant, de in virtute progrediantur, est adiis re periculum nunquam perveniendi ad terminum , asquem omnes contendunt ; quoniam r. Dei voluntas hae
est, qui palam Me doeuit. a. status de conditio Chrsentini ad id nos eorte . Et infirmitas , ac nostra in malum propensio , cxigit, ut iugiter ni ismetipsis vim faciamus. Attendite quase, ut recte assequamini trium
harum rationum pondus, atque momen um.
Primum nos Sanctos, atque Perfectos vile vult Deus, quocumque simus in statu, de id imperat palam. N bis igitur hane irrogat necessitatem, ut pro vitibus hancs ersectioncm coitemur aequirere: cumque nonnisi pa atim aequiratur, erescensi, Se progrediendo in virtutem tenetur fidelis quisque crescere in dies. Hae ' .. inluntas Dei sanct catio vest'. H ac Dei praeeeptum fidelibus omnibus Sanctus Paulus indicit, ac sua interes se putat hoe mandatiam, quod illis annuntiat, quia cum Deus hamines ad maiorem sui nomum gloriam erea verit , de ad Christianismum evocaverit, ut ad subinmem hune anteem perveniant, dubitari nequit quominus eordi haueat persectionem illorum, quemadmodum artifieis gloria est , ut opus suum sit exquisitiun , de perfectum. Quis enim ignorat, opus ex militum de omnibus numeris absolutum auctori suo maiorem laudem promereri , quam sexcenta alaa mimus affabre desotm ta. 3e quibus deest summa diligentia λ Deus mem adiamitabilis opifex nobis natur,lem tribuens eiscntiam , noluit impertire omnem moralem per&ctionem , euius pares sumus, quemadmodum in rerum natura feeit --nibus rei operibus, quae ex manibus illius prodierunt tridis mus cocta , qua ueteνM , o erant valdo Mu . Sed G is r. voluit, ut de ips operam eollocaremus, de extrema a Gileetemus lineamenta per virtutes, de merita, quae a quirere
157쪽
qui ter i, mimus ope ipsus nunquam n bis de uti: ra tita ut ad eiusdem gloriam creatis tot gradus persecti nis, qui desunt nobis, i nidem sint fulta , ae lati iis ita gloriae . quam a nobis expectat, opus enim eii, ut lientia di actiones omnes ereaturarum silartim reseranis tui ad ipsum , qua triobrem quemadmodum voluit , ut Omnia lax essent, B: ad ipsum redirent, hine sequitur, c qitalidoquitem p o Pressus nollet in eo positus est, ut icti per propius accedamus ad illum, & piat se uius eum illo coniungamur , ip:um velle, ut nos incessanter crescamus . N progrediamur, quin ea neellos statuamus peris
sectioni nostrae, ut saneti, pellacitique simus, stetit illeri perlaetus est : Fstofo ct ιιι , sic Pater veste Cavis Aersam est. Profecto gratia hi itualis . in qui proprie sita sanctutas est, &quae ideo san: tifieans appellatur, semper crescere potest usque in infinitum, & augetur iii singultas virtutis actus ; Atiuales eratiae , quious nos praevenit
Deus, vi , ae numero crescunt, prout nos illis cooper
Iniit, di iri sanctum illam impendimus; Charitas, quimb. Beriurdus animae quantitatem appellat, quoniam illam tirotem . vel maiorem faeit, prout magis, minusque Passidet illam; Charitas inquam, semper purior fieri 'teli, persectror, ardentior, ideoque plotia, quam destinat nobis Deus ut Caelo non ne diversos tribet gradus, nur secus ae Sydera variant lumine, magnitudine, depalcgritudine P Non ne maiorem semper, nitidioriamque Oronam possumus adipisci λ Hac igitur voluntas est Dei, ac verum praecemum nobis irrogatum semper crescendi; di quamvis peltatum quos committitur praeeepto huic relillendo nequaquam distinctum sit ab illo, quod eontinet ipsam actionem, prohibentem hune progressum, neque haec obligatio seorsim um praeceptum constituat, quemadmodum constituit in iis, qui Religionis voto se H Dm devoverunt, di qui lethaliter pectiterit, si haberent voluntatem prorsus oppositam , hae semper est voluntas Dei erga Fiteles omnes ; quia non possumus obira omela, qu v nos illi coniungunt, tanquam Creatori, Ee ultimo Fini nostro, nisi quotidie erucere con-tcndamus ι non quod persecti esse teneamur , sed adersectionem hane debeamus eontetidere, adniti ad il-us aequisitio item , conatus nostros caetere, verbo dicam, ut in viros sandos, per lactesque evadamus. Ad hoe S. Paulus nos excitat, de inflammit semet nobis in exemplum pu 3ponens: No--jam ριν femusim, ait ille, fru- autem ἰ -. Milii Da non
est audacia, ut me ad perfc tionem pervenisse putem , ad quam mihi est e tendEndum; sed curro, sed nihilan aulam praetermitto; & haec via cit, ae stadiis, iri nuci Deus nos elle desiderat: h p. L aio υ ην a. igitur insignis, ae generalis haee illiuio est , quae hodierna die gratiatur inter homines , nora solum
praselibere sibi terminos iri virtute , verum tiam teraminos nimis an ustos. ω coarctatos. Mihi satis est, in γ uiuiit , m ut ali evitate pece ita ι Dei mand ta Montangete , necessaria hominis Christiani cibite ossicii , mea coartiatur ambitio, nolo de primis Caeli substilliis certare eum Λnachoretis , cum Coenobilis, eum illis qui se se pietati devoverunt; Mediocritas est pars mea, neque lonotus contentionem meam proscio. Sed heu lquintum peliruli est ἔ ne assequamilii quid vi metam , ad quam anhelatis, & rie citra illam subsistatis . Cameelli, intra quos vosmet continetis, nimium sunt a reli. Vobis satis est malum evitate, & iubet Deus , ut binum etiam s.ciatis; non cogitatis, servum , qui tale tum inscidiit tibi creditum, ut poneretur in lucro, damnitum fuisse tannuam servum mutilem , non quia malum sectit et , sed quia nihil boni fuerat operatus a de parum illud, quod facitis, nnia est abundins illa iustitia, quam a vobis expectat lutis, de quae iam rate de bet illam Pnarisaeorum legis antiqua. Non animadvertitis, inter praecep a, intra quae vosmet coarctatiς illud quoque eontineri quo semper ad altiorem persectionis gradum coruoidere iubemani; & sottalla hoe pirum bo- ii quod operamini vobis in peccatorum numero recen- tum iri. Illos tantum iustitiam, qui elativitat α sitiunt, aliquando LMiraridos est a. inquit Salvator; o, autem vix . 9 ne vix quidem illim sustatis , cum illius taedium vos capit λ Vobis latis eci pectatum effusere ;haec minima pars est ; hic primus eli iussulae gradus , Π. . M i: illam iniretis, uti loquitur Piopheta:
irati. ia justi ia-; cumque non protesicritis ultra, periculum et , ne sitis ex horum numero . qui ricinum saturatidi sunt eo tortente xc luptatis, qui reservatus cst
illis, qui sitiunt iustitiam . Ita prout Sanctitas progreditur, progredi quoque de aut desideriuin plicendi Deo, sensus quem habemus eorum, quae debentur i: li; S: quod de avaro di itur per opprobrium illum nunquam eontentum esse eo, Quod habet, sed in dies magis ii tite; lioe de vero Clitistiano die et e pollamus, di h locupletismum csse elogium illius, videlicet, illum sibi conserere virtutum, siaiorumque operum thesaurum, que illi dicendum unquam esse, satis eli; adnitenduin illi semper esse, ut ni murum auplit mer arum . ideo que Dei Filius illi simum, ac sitim attribuit. Beatι ,σαν iunt, Atant .
S i praeterquamqvod Dei voluntas nos urset, ut senis p r hoe pacto erescanius; nonne ipse Clitilliinlisi mistus, quem ingressi sumus, Ze Christiani qualitas onne hoe ipsum flatitant λ Prosecto novo non eget praecepto iudex, ut caste, integreque iussit iam exraeeat, sed tis est illum praeditum cile ea, qua pollet, auctoritate, de positum in tribunali, de quo ius dieit . Neque miles, ut strenue pugnet; satis enim novit sibi oraelia dum esse, hostem propulsandum, vitam perieulis obiiciendam r similiter Sanctitra quaedam . atque persectio inhaerens statui, & Christianae professioni, quae eum sit
Omnibus communis , quavis in conditione Deus illos constituerit, non cessat esse sublimis, & talis, ut in ea nemo sbi praeseribere valeat cancellos, absque eo qtiod bli Irit intra terminum osciorum suorum . ideoque ubi semper adnitendum est, ut in dies progrediantur . Ut de lite te nobismet perlaadeamus, repetenda tantum ea sunt , quae solemnitcr in Baptismo spopondimus , ubi Religionem adeo sanctam sumus amplexi ; quem enim non terrebit obligatio illa, quam contraximus, di quam Tertulli,nus μηΔυ appellat, de quam S. Απ- L G D, bt us saepe n is altius m ditandam proponit 8 Repere si eis sis, attendo 'Med . Recepisti
aeternum te divortium cum Mundo s.cturum, te pomisis ejus abrenuntiaturum, te vanitatibus eius, honoriisus, lepibus, plaeirisque adversaturum , temet coercuilli, ut crucem pestares, quae ex eo tempore fronti tuae
impressia fuit, ne illam erubescet ex ι amplexus es iugum Salvatoris, remet Evangelieis praeceptis subiecisti, cui lam ergo perfectioni , N eui sanctitati non debes imeumbere λ Considerate avulsonem cordis ab omnibus terrae bonis esse de praecepto; charitatem quoque erga insistiti mos hostes esse de praecepto, sensuum mortificationem, be affictuum nostiorum victoriam esse omninon essariam; as ridum esse, patiendum, multa sibi elleneganda , proximo subveniendum, saepe etiam ut ea , quae vobis sunt necessaria, illis erogetis: hoc autem vitae genus, in iis etiam quae praecepti sunt, ae necessit iis, adeo perlectum est, ut admir itonem omnibus iniecerit, at :ue ab Ethnicis ipfs hane extorserit eo se si em, Religionem hanc esse opus Dei, non secus aenomen Christiani nomen erat Sancti, di persecti ita ut intumque promiscue usuroaretur in S. P.uli Epistolis , de hie cite: primorum Fidelium sermo. Itaque ex vobis quaero , Auditores, utrum sublimis haec sanctitas, &persectio, quae adhaeret necessario nomini , di professioni Christiam eonferatur eum gratia
Baptism, , α' utrum sit inflati eum habitibus virtutum se perni sit alitim Haud ita prosecto, hi habitus ad illam equiretidam prosunt . de media ad eam indipistendam supp ditant; hie fructus est laboris nostri . & gratia rum, quibus ad id cumulamur; quoniam tanta nobis via
es unda est tot superandae dis scultates, sed Apost tum imitari debemus , qui obliviscebatur quidquid hacte mus secerat in vita sua, ut sese exeiraret, & oeulos ccitii ieeret in ea, quae ipsi facienda supererant. ne unia quam iis acquiesceret quae iam ab ipso facta suerant , seque extenderet, & metiretur longum illud spatium . quod illi supererit deeurrendum: πινν βη MAL M r .
pos Ρεν, ais bratium furena vetarionis . Hoc vobis faciendum est' Auditores, inspicienda sunt ea, qua n his desunt , ut simus eo in statu, ubi vult Deus; de consideremus quam non longe absurnus a persectione n bis acquirenda: Ut siti per ficti, is pleni ta omni --- As c. . a. rara I i, idem inquit Apos olus. Proh Deust quim nobismet finximus in ciem religionis nostrae, &-ciorrumcidem inhaerentium. Ibi ne agnoscitis elictum hunc populum, gemem Sanctam, populum siquistionis coiis
cratam cultui Dci. qualem S. Petrus exhibet: Vel veνε ri genus elemum, g ns s ncta, pepulus aequisitiere. D. Qua mili re constiti:itis persectionem hanc, quae secernere de
bet hornixem Christimim ab aliis δ Sed quomodonam illuc assequetur , s eam non studet aequite te, si progredi non tonatur 3 oportet ne, ut in lateris rebus adeo
villa habeat desideria, infinitam altius sese attcilli indiambitio:aem, vota fragrantia in dies crescendi, ubi vero agitur de persectione, adeo parvo contentus si Di- Prurne , Ille tantum eurarum , laborumque adhibit tum , ut persectus fiat in Artibus S: Seientiis, & De gligere virtutem, &sanctitatem, q.rae unicum illius si dium csse debet Iii vitiis ipfs crescimus , semperque pro redimur, avarus semper augere vult reditus suos ,& tuinquim sitis este dieit , superbus semper ascenderesistulat, de superbia ipsius semper clescit : Supolia -- PD . ι νum Urex ἰν β ιν. Nulla conditio est, in qua elestere ri 3n xelimus , .u ad maiora n nri antialemus. 8e in mediocritate subsistere volumus , ubi solum agitur de Sanctitate pro qtra utileu in hoc mundo sumus. Heu lnon cogitimus Christiani conditionem, nec quid a n bis velit Deus in hoc statu, nec obligationem, quam ipsi contraxinitis, cum illam sumus ingre i. At enim humarra infirmitas, naturalis in malum pr et ivvis, quim baptismus nobis non abstulit, nonne validum Gicem tappcxi: ui huic peti L. ioni, quam a nobis tequitis p Norme latius est immutari in mediocritate .
vel ultem sibi fixtim aliq:icia punctum emilituere, quo pervenire contendamus t Haec sane praetexitur causa, ut
158쪽
De Persessione Christiana. IS9
languens vita dueatur; sed tantum abeli, quCd coram Deo possit admitti; ut immo tertia sit ratio, quae magis urget trecessitatem hane crescendi. de progrediendi in sanctitate , ae virtute , licet minorem experirremini imiteritiam in bene agendo , de minorem d meultatem in actibus virtutis, propriis status vestri. deessetis p ficti, atque prorsus interiorem hine rebelliorem dominia setis, ae vosmet divinae voluntati subieeissetis. Sed eum
nobis multum itineris pcragendum sit, ut eo perveni mus; a1O, hunc obstem, quem experimur, nos excitare debere ad sine ulla intermissione elatarandum; nam qltantumVis parum eessemus, natura superat gratiam, veluti
cum navieula quae adverso stlimine fertur , s paulisper
emis eontendere cessat, aquarum vi cogitur viam relepere, & nisu brachiorum, & labore assiduo pros' di . tam cupiditas nunquam penitus extinguauir in nobis , ubi ab illa coereenda ein. s. brevi magnos efficit progrestus , cumque corrupta natura in nobis reliquerit quamdam proclivitatem , quae nos deorsum impellit , nisi iugi conata nosmet attoli re adnitamur; quaerere , utrum teneamur progredi in christiana perflatione ,
idem est ac quaerere , ut tum retrocedere liceat 3 nan que unum necelsario ex altero sequitur. Iloe est magnum, magnique momenti docnmentum , t. s. quod sancti omnes nobis tradunt eum S. Austillinor Ta
ιηνδε es . Itaque morari, vel in quiete eons stete libi est, α subsistere insta terminum ad quem est contendendum . Cum igitur infirmitatem vel magnos praetexu mis Db ces, cui invia virtutis occurrunt, vel difficultates superana I . validusque inimicos propulsandos ;longe aliter nobis est argumentandum, ae inferendum, nisi indesinenter pugnaverimus, nisi constanter obluctati fuerimus, nisi Iusiter conatus intenderimus, nos tandem tot reriti cessuros, de in peractivi prolapsuros. At gracite, estis Sed nonne Sancti vobis similes erant Num illi etiam iisdem infirmitatibus laborabant λ Numquid non easdem experiebantur dissicultates λ Verum eum se
tirent etiam sibi satis vitium suppetere, de eaelestem sibi opem non deesse, hoe Ipsum illos exeitabat ad m*xnam, Se urgebat, ut progredi eoriarentur, ne de statulaberentus.& deorsum deeiderent. Est is infirmi. di Deus
a vobix exquirit magnas virtutes , sublimemque perfectionis tradum: sed non additis eum S. Paulo, vos omnia posis eum illo, qui Opem suam v bis pollicetur , vobitque robur tribuit Infirmi estis; numquid hinc a gumeri abi mim, non posse vos ad propositiam vobis m tam pervenire 8 Sed vobis res pondeo eum S. Hieronymo , Deus non Dber , sed pinsem; vobisque conatus omnes esse exerendris , Di illuc astequamini .
Eslis infirmi. iterum, ae tertio dicam , sed si modicis viribus vestris faceretis , quod sicere valetis , semper progredereminis Dei pratia vos consortaret, & tem p iis beneficio vobis facile redderet, quidquid vobis via
detur vestras vires excedere, Se curreretis, ut loquitur Propheta, in viis mandatorum D . Sed eeo rationes propter quas opus est, ut crescatis , de progrediamini in viis Dei ; vobis videlicet indigitare quo pacto m nus hoe olbire valeatis, ν ν s. Tria mihi omnino videntur requiri , ut e rpora n ' stra, omnesque res viventes crescant, & perveniant ad persectionem nati irae suae propriam, vidi liret aetas, alimentum, Ze exercitium 3 aetas est neeest aria; ita enim insans pubescit , 8: intra aliquot annorum spatium mvirum evadit, , arbos eum tempore caudicem emittit, re animilia erescunt, de aequirunt vires ae magnitudi. nem suae speciei debitam. Alimentum iiii minus consere, quam tempus, imo nonnisi cum tempore operatur; none rim nisi temporis beneficio alimenta in substantiam n sitim eon utriuntur, &ere stimus, quia in re plurimi mprodest exercitatio; haec enim enodat artus, ac tandem ros estim esseti corporis constitutionem, cum e e ni mollities. At otium infimos esseit, languentes, ae valetudinarios. Hre. Fideles, eadem sunt tria media omnino neeessaria ad aequitendam sanctitatem, & perseeti nem Christiani hominis propriam. Tempore opus est ,
uter eseat, ut quilibet annus, vel etiam dies illum magis bene valentem, ae perfectum reddari opus habet alimento, videsieri eruditione, exemplis, Saetamentis delis omnibus, quae illum ad virtutem adducere possunt; denique accedit oportet exereitatio virtutum, quae propriae sunt professionis eiusdem, Ze status . de Oeeasiones earum exercendarum. Cum vero hoc nunquam de se in Religione Chri 1 fina, inexeusibiles sumus nisi erescimus in sanctitate, de nis ineess,nter progredimur in perse- ti ii ctione , quam Dens petie a nobis : Sancti erim, qui
sanctus fiam. Haec paulis percurramus.
Quod spectat ad aetatem ae tempus , liquet Audit res sertissimi. varias esse alites, variosque gradus sortitudinis, virtutis, de perseetionis in homine interiori, ut loquitur S. Paulus non secus ae in exteriori; via
delicet, q rem . modiim iri rerum natura nequaquam n
scimur p ficti, scd pet matem perficimur, de spiritus
ei Orma ue per eognitiones. quas mundi usus affert, feluae percrebris animadversiones compitantur; ita chilia ianus, quem Ecclesia vocat modo novum hominem , modo hon inem spiritalem, Chiistianus, inquam. vitias habet aetates, sui primodia. suos progressus, sua ines menta, & per varios hos status traducendus est, ante quam perueniat ad persectionem , in statu suo necta riam. Ita Apostolus S. Iambus Christianiam vix tu neratum per baptisma vocat initium et exturae ad Deum
pacto S. Paulus efformabat novos fideles, esciebatque, ut crescerent , postquam illis vitam divinam Proeula
ChνUM in vobis , de mox nihil missum Deit , ut illos adducat ad persectionem, Ee ad acquirendam plenitudinem propriam status ipsorum : in emnem
min m ye .ctum in ch. o I . . Ita ut quod de spiritu, de gratia, idem de corpore. & natur, dicendum sit . Si quis aetate procedens semper in pueritiae suae infirmitate permaneret, hoc martifestum elut argumeditum aliis
euius desebus in illius eonstitutione di omen illum non diu esse vieturum, si arbos parum cresceret, statim abortivum aliquod esse censeretur: hoc ipsum iudicari potiset de Christi in . nunquam progrediente in virtutem , nunquam se se corio rante, fle semper in prima infirmmitate permanente. Hie non diu servabit vitam x ratiae, quam postidet, eique timendum est, ne retietatur tamquam sterilis arbor, de qua in Evangelio sermo est, de quim haeres laeeidi iussit, ut locum daret alten: Lω. 11.
Videtur etiam Dei Filius, qui absolutissimus fuit nostrae persectionis prototypus, de qui on ires possidebat
scientiae , ae sapientiae thesauros , ut se se rationi huieaeeom aret, utauisse speciem reserre proneientis mates mul, virtute, Ee ptatia: Eo I fias '. -iosat fatientia er Male, π ιν uia apud Luum, o Mocinis. Sed in m bis virtus est infima re adhuc integra. Se tenera; opus est ut erescat paulatim , Ee hae de causa te pus nobis conceditur; nam postquam illue eaeesserit, non licebit nobis virtutes aequirere, neque meritorum nostrorum augere thesauros , de loco iuius remunerationis , quae respondisset magnitudini meritorum nolirorum, quonam rubore suffundemur aliquando eo quod tam parum set rimus, & adeo modicum proeesset imus tanto temporis spatio, quo viximus Cum quaeretur ex nobis , quam virtutem fuerimus adepti, quanan merita contes ierimus, ad quem persectionis gradum pervenerimus P Heul Nur quid solum inopimus Credimus quidem bene tempus itisumpsiste, in mundo nosmet praeclare posuisse, viri tem adeptos esse, ac tinas perse s reddidisse in alia quavis fessoris, quin de Christiana cogitaremus, cui praeeneris quibuscumque rebus opera nobis crat navanda . In harie igitur mentem , alque cogitationem, quaeso vobis ut revcrtamini brevi temporis momento ad examen
revocaturi prostelbis , quos tot annis De istis; ut tum eupiditates vcstras cohibueritis, utrum facti sitis magis pii, sobrii, ae in obeundis ossiciis vestris sollieiti, aetutae eratis , cum annum agerulis decimum quintum , vii vigesimum Ita ham nonne aeque violenta est, hoc odium, dixe erga proximum indignatio νque acris, aevi vida, eupiditas hae mi ue inexplebilis. Et haec adhaesio mundi vanitatibus, atque vehemens, ut ante Quid in aminutum est de luxu vestro, va litate, voluptate λ Vei bo. quod vitium domuistis. quam virtutem estis adepti δFotiasL- in eodem statu estis aeque furentes , aeque a bitiosi, adhue in omnem libi finem proni, ac olim fu sis Θ Fortasse quin quidquam in virtute profeceratis, in vitiis erevistis, in ungulos annos addidistis novum triuminum pondus, Ac congessistis irae, ultimiisiue ilia si rum, ut loquitur Apostolus, qui me torum thes iarum congerere debebatis. Num ad id vos Deus ad Christia ni simum evocavit λ Num ad id tot vitae anno, tradidit Noelo veritatem hinc non formidamus , sed tuam in
mortis articulo sentiemus , quo incipiemus cogno ere V nitatem eorum omnium , quae habuimus in pretio εde ardentius eonquisivimus. Verum sequamur. Secundo li malo, Auditores, alimoniam omnino ne te lati .m eisse iri vita gratiae ae invita naturae, alii uiri enim tantum abest, quod viventia crescere valeant, de
perfici, ut ne servari quidem possint. Quemadmodum quodlibet vitae genus ei bum habet sbi proprium . de alimenta differoni pro emium varietate; vita spiritus . .
defleet vita sancita, deehristiana proortim habent alim niam ad obtinendam per se iis nem suam, eaque est verbum Dei, ita enim voeatur ab ipso Domino, dei eps Saeramenta, monita, salutaria e sit . bona exempla , Oratio, fle meditatio veritatum πιι marum . Hoc nutrit animam, eamque crescere titit in virtute, &sanctitate.
Qii l si eibus hie saluberrimus suum non obtinet ess ctum; adsit isus est d laetus altituis , qui indicio est,
nequaquam vivi gratiae vita 3 quoniam se ut in rerum natura res e servantur, ae perficiuntur per eadem primet pia, quae illis essentiam contulerunt solum I ei ve bum, quod tot metatotes convenit, ν tine tot banctos constituit, non eumdem habet e flectum inritabis, qua doquidem semper habuit eamdem vim, eam clim: uevi tutem p Si caelestes veritates, quas me litat sumus, nos servat uni, atque protexerunt adversus mortale vinis pii citorum Mundi, riori ne nos magis, map3sque iri vir-pute eonfirmabunt Et non escienti tu crescamus tania quam
159쪽
quam arbores , stiis altiores Mn i ieiunt radites, nisi tur, quod ubi meriti alterum smper reram ut m gis Icendant, caput ad bydera attollant. Tot patebit. Semper igitur nobis progrediendum est. -- optimi doeumenta non ne totidem sunι fallata semina, Aue --πι-m ω- tam astra OD. uae in cor nostrum iacta suerunt . ut semper novos Hoe ipsum unum est ex praestantissimis mediis , quae fluctus afferrentὸ Quot gratias, bona consilia, salutares ad id nos docuerunt Sancti, nos videlicet ad ea, quae natus ungulis diebus accipimus Haec omnia proprius sunt altissima, atque persectissima contendere Oportere, eli cibus ut ineesenter crese mus, & semper sanctiores ut ille , qui sese excreet ad spicula in leopum tae evadamus . Etenim hae mente , de hoc consilio Deus unda. & seli arcum suum esse paulo laxio em. uI sal alus quidem immediate per se, alias per ministros suos tem illue usque perveniat; smili ratione Christiano vi- nobis conciliat , ut nunquam desint nobis progredieria eo nequaquam satis esse debet, ut mediocrem virtutem di viae de media fructus ferendi. assequatur; sed illi e tendendum est ad ea quae sunt Sed quod itam pudoris, & eonias is argumentum , praeliantiora , ut si eorruptae naturae pondus prohibet xvidere nos ita parum hactentis proeesiisse, & semper ne eo usque pertingant, mediocrem saltem virtutem ac cociem in statu permansisse in summa necessitate quotidie quirat; etenim fi nane sibi proposuerit medioeritatem , crescenis di cum tot sublidiis, quot sunt adminicula . non subsidat inserius, & nihil omnino lueretur. --
qtiae nobis ad hanc rem suppetunt Quid nobis expro- exe uentio. - viam . mo νε υ- .
brare non potest Ecclesia, quae nos in sinu suo aluit Ut igitur sermo l huic finem fietamus, & colliga- Coa δ ereamur, ne nos filios suos esse neget, quod ti- mus ea , quae dicta sunt de obligationibus, & mediis , ceret Mater pinetae scimae , quae rubore suffunderetur quae nobis suppeditant, ad nosmet sanctificandos. de per-ollendens filios suos pumiliones, &formae sesquipedalis p sectionem aequirendam, dieme satis est, nos esse Cnri Sinus eius adhue succo eodem plenus est, qui tot in stianos ; Sieuti hoe meere est eomplecti universa apud gi es Sanctitate viros educavit; eamdem habeant escam, eos, qui nobili tenete, & factis renident; illis vises Dadem Saetam pia , eadem praeeepta , quod si nos ad cet sustinendum esse eonstantia, &actibus deeus suum,
eamdem persectionem minime pervenimus, dedecore aia desine nihil est in virtute, & sanctitate, quo hoe n ncimus Matrem hanc, quae ut animum nostrum extimu- men. & insignis haee distestas nos non deducat; de ad Iet, & eieit ad erescendum, & progrediendum, nobis quod nos amieus urgeat, hoe enim est nobis exhibere ostentat subinde modo Apostolos Zelo plenos in extre- ossicia glorioso hule nomini inhaerentia, quod saepe Con-mas terrarum se gas perlaturos, modo Maro res, qui funditur eum illo sancti, atque persecti, de diuere ii tuum effundunt sanguinem, &modo nova bdera sanctis bis, semper etestendum esse, & eontendendum ad altitate mi aritia, ut itineri nostro facem praeselerant. Haec rem sanctitatis gradum; ad id enim a Deo vocati sumus: utem exempla, haec monita totidem sunt argumenta , in fiι μκ Πι , ct μοί inini v. -υυ ἐγεiit de quod quae nos urgem. ut sine intermissione progremamur, & per Ectionis studium non solum amplissimum est, cui op esca LIonea ad ficiendum, ut crestamus, ad reparandas ram dire possimus, sed etiam ma ime necessarium, quia Vires nostras , recentesque adiiciendas, ut novos semper inde suprem nostra selieitas pendet . Neminisse debe prolicitus faciimus. Ita voluit Deus h diseriminis in- mus , virtutem hane in qualitate nequaquam nobis entercedere inter naturalem corporum nostrorum vitam , se imperatam in gradu quodam determinato , ae Praede supern turalem, qua vivunt animae nostiae ut in na- stituto 1 sed nihil esse adeo sublime ad quod nobis tura determinaverit tempus. quo daret incrementum coris non sit attendendum, ita ut semper nobis trepidandummibus nostris. omnibusque viventibus, post quod ei- sit , utrum sitis diligenter in luero posuerimus tale hus non alium habet este cium . quam illa conservandi tum , quod reeepimus, & responderimus gratiis Dci , in hoc statu ; sed eum noluerit ullos sanctitati nostrae eiusque de nobis eonsilia repleverimus. Hinc Iusti, S terminos irgere, ni Ii eos Sanctitatis suae quae infinita est; cer Textus inquit , imitari debent lueem Solis sempersta neque ianitam tradidit virtutem mediis , quae nobis erescentem. - Da -asi lux δε--πι ρ-W- , cuppeditat ad eam a ciuirendam. θ eroma quo ad ρ H- ίem. Denique tertium illud , quod eonfert ad augendum Viam hane Sancti omnes se ii sunt. Abraham scin
corpus nostrum , est labor, Se exere irario, quae artus me eoram Deo ambii lavi e , 8e hoe pacto persectionem nostros en dat, quae bonam tuetur valetudinem, &quae adeptus est. Aniavia co=- - , ct 'mactus. Inae ,
nos esse it sortistes, &robustiores, qua defieiente sem- de quo dictum Lit , quod semper progrederetur aper in languore , N infirmitate versamur. Haec autem seph, qui aetate , 8e vimite erescebat : Fω- aec μυ G-μ. an exercitatio in vita Christiani nihil est aliud, quam pra- quod de Filio Dei ipsius testatue Evangelium , xis virtutum, quae deeent statum nostrum, &professi in qno id gratiae commune est cum natura, quae a re-nem ι ideoque S. Paulus sanetitatem , di perlectionem bus minimis ducit initium , ut finem faciat cum mah modo stadium in quo eurritur, appellat: Omnes in sta- ribus, & persectioribus. Haet propensio nonne imples. i. cummis; modo studium, in quo Sancta aemulatione si est in ipsa essentia nostra, quemadmodum videmus incertamus semper magis processuri, & evasuri perfectim pueris, qui semper crescere volunt ν quotcumque ill res in singulos dies r AE D-ώ ςβ-ismara multisat m, cebris excipientur, cum adhue in hae aetate versantur cado praesium , in quo vis est propulsanda , de inserenda , Omnia, ut verbo me expediam , hane habent a natura ad innuendum neminem fieri sanctum, atque persectum proprietatem, ut semper velint procedere, nos autem sine labore, Se sine iugi eonatu & neminem infiet usu, Auditores, semper vellemus permanete in infantia, ut di exemeitatione praestantissimarum virtutum. Non seeus ita dieam in tanta hae ereserendi neeessitate , eum totae in artibus qui maiori praestant experientia, perso subsidiis crescendi, tempore, alimonia, exercitatione,ctius, atque finitius opus tuum ad optatum finem per. de sortasse adhue sumus ex numero eorum, de quibus dueunt, ita in christianarum virtutum exercitatione sem- Seriptura loquitur . & quos pueros appellat annorum oer aequititur persectior hibitus, di semper majori eum quadraginta, & quinquaginta ; nam adeo sumus imb Deilitare, atque elegantia absolvuntur. cilles, de parum processimus post tot annos, ae si h In Christiana vero Religione non deest uspiam omasio dia nati essemus . Videtur in nobis satietas donorum , has virtutes aequitendi quolibet in statii, & qualibet in di bonorum Dei , sed non videtur desiderium hoe . conditione esti valeamus,&nisi persectionem acquirimus , quod salvator famem S: sitim iustitiae vocat, quod ma-hoe nonnisi nostra aecidit culpa, quoniam per hane exer- lum S. Augustinus deplorat , tanquam dismsitionem . citatio em semper erelae te pinumus in sanctitate, de per- ac statum qui nos satis perdere potest. Si dixeris , fussectione. Etenim quot nobis in sngula momenta sese OD AD , pisti . . Hoc tamen est periculum, in quo sumus, Ieriant oecasiones modo exercendi patientiam, modo em di in quo iugiter vivimus propter modi eam curam, ac piditatum nostrarum mortificationem, modo charitatem studium, quo perfectiores heri negligimus. erga proximum, modo avulsionem animi a terrenis re- Neque di xeritis, nequaquam eonfividendos esse status , bus Quot adversa, quot aerumnae accidunt in vita , quae di comitiones ; ab homine in mundi luee vivente expe- esse pinum obiecti omnium harum virtutum singillatim tendum non esse, quod aciet obita, vel Etemita requi- exercendarum possumus tandem Omnes acquirere, pos- rimus; haee fateor non sunt eontundenda, non ideo e sumus semper maiori eum persectione exereete, quia fi- men minus Christiane vivendum est . Ideoque volui edes nostra potest in fingulos dies aerior fieri, ardentior Deus in omnibus statibus, muneribusque esse homines ad fieri charitas, patientia nostra virilior, Se altior hum, sublimem Sanctitatem elatos. ut alios excitent exemplo litas nostra; praeterquamquod antequam unam dumtaxat suo, qui illue tendant, atque suspirent. S. Ludovicus in in sublimiori gradu comparaverimus , qtiandiu nosmet solio, &purpura. &S. Mauritius in armorum professi exercuerimus opus est Exempli gratia. Charitas, quam ne sanctiveati sunt. Non desunt Sancti. εe penecti viri petit Deus in latitudine eordis nostri , in aetiimatione in Aula, ae inter alia negotiorum impedimenta in aliis mentis, omnibusque viribus animae nostrae . Uidete a. omnibus conditionibus non desunt qui ad altam ev se ditores, quantum vobis si perst viae, ut perveniatis ad runt sanctitatem, ut docereat, officium nostrum, in hunc periectionis gradum 8 Charitas, quae spectat ad inus, conditionem nequaquam nos dispensare , quominus proximum, nonne in dies magis persectior evadere po- ad Sanctitatem anhelemus, &eonten ' us. H equo test Nam qualidonim eo pervenietis, ut illum tanquim dam a leo seri bλt S. Paulinus, cui multitudinem suo-vumet ipsos diligatis , & ejus negotia tanquam vestra rum negotiorum causabatur , quati prohibetetur eidem . procuretis. eique auodcumque potestis pro virili parte persectioni vacare. Vacat tibi, dicebat ille, ων sis ρ- --abotium eiseiatis λ Omnes lustrate virtutes, Ze videbitis sa s, is non va a/ , in sis C Misam e Invenisti qui- illis suos gradus habere . di sempera in dies perfecti dem tempus quo utereris, ut inunis philalaphus, Ee in res esse polle; ideoque nobis semper eadem haec Apo- omni scientiarum genere absolutissimus evaderes; tempus stoli verba dies posse : o mutamini ebaν smata moliora , vera desiit, quo perlectus Christianus evaderes . Haec
μ hue ex . .ntisinam viam iam ro etiaD. Prout progres illusio est, ae caecitas, quae nos filiit hodierna dis indimur , nobis recens ob oculos nostros spatium aperi- Christianismo . satasunt , ut se se perficiant in suo
160쪽
De Persectione Christiana. Isr
munere, Ae pmsessione sua; volum aequirere rerum mei elam. eaptum, Aequidquid necesse est, ut persecti opifices Brit. Quiam pi ressus fiunt, in sola Christiant Dem professione suffeie n is id esse, qum sumus, quin
nosmet meliores velimus esseere, de quin altius volatum audeamus attollere; sed cositemus, sancti atem de perse et ionem quam hic in tertis adepti Herimus , suturam mensuram selieitatis, quam in Crio obtinebimus.
E adhue intesta Auditores duo mihi in Eva
geli uerunt praecepta, quorum alterum
.lteri obstitere mihi videtur, licet utrumque immediate ex ore ipsus veistatis prodierit. Primum quidem nos iubet operarioli rabi ria per humilitatis virtutem eontegere, eui satis esse debet , illa Deo uni esse explorat x , quin eadem in oculis hominum ostentemuς, eo usque ut velit laevam manum ignorare, quid satiat dexteri, Ae proimit sanctissimum Religionis aetum. oratione in videlicet, elausis olliis, & elanculum Deo offerri; perinde, ae humilititis apex esset ignorare ea ipsa hona, quae facimus,ti nostram iptam eonscientiam fallere e sed ex altera parte aliud prorsus oppositum naneutor imperium ι vult enim ut horia haee opera nostr ita niteant, ut alios illuminent. & quocunque vi ecutum nostratu in lumen sum
viis e v. υost ma. Qtiid 3 Possetne Dei Filius sibi propugnantia digere , simulque praecipere duo , quae ninnisellam hibere viZeritur oppositionem a Non ita, Λ datores. Duo ista praecepta optime sibi cohaerent, fleeonciliantur, de utrumque petuliare aliquid iubet. - , quomodo oportet isna odiet a nostri clam fieri. Videlicet, ea nequaquam faciendo per ostentationem , fit ad captandas hominum laudes, alioquiri omnes labores nostri non aliam meteedem haberent, nisi plausus inanes: sed profiteri tenemur virtutem , 8e bene operari etiam ante oculos hominum, ut illos ad nostri sequelam , flemitationem pertrahamus. Quod non in negativo solum Praecepto consistit, quod nos nihil sieete cogit , quodeedit inseandalum proximi, sed etiam inpositivo, praebendi bonum exemplum , quamobrem fert animus duameuliariter vobis ostendere . Primum quorum est ri
eessitas, quae omnes homines urget praebendi bona ex minpla , Ae lese iri vita ab omni reprehensone alienum
olfendendi 1 alterum vero est emetendi magnum illud bonum, quod bonum exemplum p rere potest in mundo ad maiorem Dei honorem. 8e cultum; si Christiani e munus ad unguem implerent . Memet intra boni exempli eancellos contineo, quin de pravo loquae . di me effundam de seandalo verba faeiens , de quo satis in Bibliotheca morali nostra dictum est. I. PAM. Quod attinet ad necessitatem hine, illam in ipsa elit sessiana Charitate constituo, quae a nol is habenda est e ga proximum, & quam ipse Dei Filius tanquam inevitabale praeceptum proposuit ι quae si desit, reipuit nos habere in loco amicorum, & discipulorum, atque in vere Christifidelium numero . Haec autem charitas duos re littiter habet effectus omnino essentialas. Prior est nos simul eoniungendi ; tanquam membra, quae non sunt nisi idem eo us mylueum Filii Dei. Alter vero quod eum sit essectus et .sdem amoris. quo Deum ipsum diligimus, Ee qui in Datres etiam nolitos se extendit, debet etiam ibi moponere pro fine Deum; videlieet debet sibi pisponete , si possit omnes homines impellere ad amaniadum . de serviendum, quod tesus voeatur; unde arguo hune sine bonis exemplis vigere non polle.
Si quilibet Christi inus est membrum Salvatoris illi pereharitatem coniunctum, sequitur etiam Christianos qu que simul eoniunctas esse debere, tanquam eiusdem DP, aris membra; de consequenter, dicit S. Paulus Apost lux . Christianus habere debet eandem pro proximo suo acetionem, quam habent membra eiusdem eos potis erissa se . ita ut pars qu libet non solum procuret suum proprium, εe partitulare donum , sed aliquid e ferat universili bono totius. ut oeuli videant, manus perentite, pedes ambulent pro toto corpore , ita Christi inus non est fibi soli, sed pro virili alioraim etiam salutem Eecus. ι . debeat pro rare r-ulis , da ρνaximo D. . Hinc uterque defectus simper aeque vituperandus citet; vel extrinsectus nitescere, de intus sordete, vel si fieνε posset, reipsa nitelaete, de omnino sordidum videri; charitas enim duo hae postulat offita, primum ut Deopi eme satagas solida virtute, sine tistu, sine hypoerifia
alterim ut proximum ad virtutis praxim Mois agas ex molis ι ita ut extima tantum virtutis species nihil m. sed eum interiori virtute coniuncta , si tamquam compis , quoi eam sensibilem emeit , de homines ad eam sequemiam adigit; iuxta egregium illud veteris euiusdam viri initum , si illa eorporeis oculis videri posset . nominem fore, qui omnes illi affectus suos non consecta ret; itaque hoe intercedit diserimen, D. Thomas ait, imter Angeli, hominisque virtutem; quod Angeli virtus, qui pudias est spiritus, omnitra per ista est. de intrins tus absoli1 1; Sed homini x virtus, qui exanima e stat, - 1, 1WA. Aiu Tom. v.
Ac eorpore, de qui visibilis est atque sociabilis, fle eum
aliis eonversatur hominibus , in interiori quidem parte suum habet prinei pium , sed in exteriori tuam invenit rhctionem: ideoque bonum exemplum est vettulistos, nitor vittaeis, illius est oretium atque persectior Externa quidem speetes, fi lubet, Mendit, quid intus lateat, non solum ut homines illud perspieiant, nos laudent, ricini ite plaudant, quae quidem esset vanitas prava, sed ut mirantur illud, de imitentur, quod bonum
Uid me Deus omnes homines meietatis vineaeo cori- iungens, voluilla. ut ibi omnia. virtutes etiam . essent mmmunes I qu tum licet proprietatem , ac meritum
sngulis relinquit , vult nitem illas esse posse aliis uti les. de preceptum Charitatis, quod nos Deo, hominibu ite simul oblisit, petit, ut ita Deo tribuamus, quod sumus, ut proximus noster mitium percipere valeat ex iis, quae saeimus. Dico autem obligationem hane oriri ex ptate ero eliaritatis 3 quis enim dubitat, fibi quate- nux Chrimino, videlitet membro eiusdem eorporis non habendam esse eandem lollicitudinem, quam habent sibi invicem membra , iuxta illud s. Pauli r γνο se iovem au tari
filiaira μω m.mbμa. Hic amor in eo situs est, ut pro. 'ximo nostro velimus maximum honorum omnium, salutem aeternam. Debet enim esse ehristiana Charitas, quae finem hibet summaturalium , de debui hunc illi prom- rare summa vi, atque labore; quoniam debet eodem pavicto pro virili parte adititi , quemadmodum unius co poris membra invi edim sibi ultio, citroque favere conantur, omnibus videlicet lius iis , omnique arietis .rio vitem hae essi nendi potentissima , eaque ficillima est bonum exemplum ; unde sequitur , hoe vulgatissimum esse omnium ossietorum , intibus erga proximum
teneamur, cetera quippe suos habent eaneellos, Be circumstantias , quibus determinantur sed bonum exemplum ossietum est, quod omnes homines possum adimplere: ad id apta sunt tempora omnia. loci omnes sint commodi, Measiones rimnes acceptae. Haec igitur obl
gitis est etiam irae luctabilis, humilem aeque ae nobilem inopem, ae divitem servum ae dominum respicit , fingulos in eonditione , statu , munere super hoe innixa argumento , quod quomodo eludi , infirmatique pomi enori video. Chiritas Christiam, fle proximi dilectio nos sunt , ut cum piat Iumus, 3e ille indiget . spiritualelionum ei pro vitibus prociuemus ι id extra Omnem di hitationis aleam po fittim est , estque unum ex primis
Christi inae Reaigionis prineipiis . Sed hoe Beere possi
mus bono exemplo, & proximus semper eget: nam inera de illo bene audite debeamus tamen semper praes mete illum infirmum esse, exeum in vitia, nobis sim l-lem: tenemur ergo & semper. Se in omnibus occisi nibus, quae nobis Oeeurriitu, bonum hoc Illi exemplum praebere , videliinet , primum nihil Datribus inspectintibus facere, quod ei tra crimen nequeam imitati t deinde veto illos aedificare, cum muneris, loci ve nostridi gnitas nos hona ficere iubet. Αεcta oblisino, Audit res, a qua nosmet dispensare non possumus, quin vi lemus primum Me , de magnum . magnique momenti charitatis praeceptum, in quo Dei nilius totum eomplexus est Evangelium.
Adde his in hoe mystim Salvatoris eorpore , cuius
membra sunt Christiani. non deesse M.mεν - νδε ε μ πυ-a , quo nomine illa s. Paulus appellat : cumque magnus hie Apostolus an am inde arti in amplifieandi eriminis illorum, qui eos seandalis perdunt, mihi videor operam nequaquam lusurus, si vobis αν oculos posuero aequiIsimam nectilitatem, quae vos urset , ut illis bono exemplo feratis opem . Dico autem , sicuti plantae quaedam semet regere nequeunt , Ac sustentamur priori arbusto, quod obvium repetiunt, eidem adhaerestentes, ita quosdam esse spiritus ita factos , ae ingenia ita dinposita, ut sequantur quod viderit; 8e adhaereant iis, quae
prima ipsis occurrunt eorumque oculos assi iunt , non aliam habentes vitae regulam , quam ali rum exempla .
Hi virtute praediti erunt . si alii ita ruerim , & in viistium proni, fi cognoverint improborum partes freque tiores esse, Ac validiores. Hinc oritur eos, qui in civi tate prine ipes, de spestatissimi sunt, ateriori vineulo te. neri aliis praelucendi; quia eum eorum facta maxime in . tuentium Oeulis pateant, sutat legis loeo illis, qui ab iis dem pendent, de qui eorum sitbjecti sunt nutibus , 8e inperiis: ita quamvis omnibus cor a munis non sit oblis itio. quatenus membris corporis eiusdem, praecipue spectat ad eos. qui, ut ita dicam, sunt corporis octili fle caput τvidelicet , qui dedurunt , de rerunt ali2s , qui eos