장음표시 사용
141쪽
Ubi agitur de Communi Sanctorum Generatim, videlicet Al istolorum,
Martyrum, Consetarum, Virginum &c.
I et Tomus hie satis copia ampleet .vur ad pertractationem cujuslibet characteris
Sanctitas is , t en non satis argumentorum ad pertra fandum inventam est , ut volnmenbse ad eam excresceret πυlem , qua caterii, qua exaequare, quantum in nobis fuit , s mus eouati. Hec res nos impudit , ut Iequem es Adititiones subnecteremus , m modum
ad viuum vel potius Sermonum , qui a proposita scribendi ratione non abhorrerent retenim profutura sunt tum ad populos erudiendos , eisque ostendendum, ipso1 posse semet sanit cara ct in satu , in quo illos Providentia constitiait , cum ad eo excitandos, ct inflammandos, ut ambulent fecuae vias , quas eiusdem professionis Socti Iecuti sunt : cr ut ad eundem finem pertieriaut , videlicet ut sese sanctificent .sanuificati sunt.
Salvati possinitus in quolibet statu, & conditione in qua nos Providentia
Cce quid eonsiridere debeat eos, qui h dii mi diu putant, duci non posse e hristia
nam vitam una cum iis curis, quae suae ii
ha rent prosessorii; vel qui e reclunt, se astitu suo, munere, Ofi elisque dispensati , ne tuae v xeent sincti Mationi. Mira illusio,
auditores, quae non minus periculosa est, quam usitata in Mundo, ubi nihil aliud auditur quam exeusatione . Praetextus, dissicultates, di obices, qui afferuntur, vel quos potius se invenire comminiscuntur in praxi viri
eum, de in ossetis suis obeundis; sed illusio quam ii
dierni die dissipare eontendam. Fallax praetextii , tium exsuffare conabor, vobis ostendens, nullam esse eondiistionem, nullum statum, vel munus, in quo nosmet sanis eti fieare non valeamus. Argumentum hoc magno esse
debet solatio omnibus fidelibus; palam quippe videbunt non solum se posse fieri Sanctos in conditione sua, vexum etiam debere essicere, ut sui ipsa eonditio sit m dium ad salutem, ae sanctitatem suam. Quemadmodum nunquam deliberatur de postremo fine, ad quem mortales omnes suopte ingenio, de necessitate quadam seruntur; ita non percontor, utrum velitis sanctifieati, & aeternum esse beati; sed dieam omnium vestratum deliberationum argumentum esse oportere electionem mediorum magis idoneorum, quibus hune finem assequamini, cui rei illud tantummodo adiiciam, nihil esse ubi maiores nanciscamur dissi euitates, di nobismet plures obiees comminiseamur. Alii eo uetuntur, se nonro se simill de Deo, deque suis rebus esse sollicitos; alii provinciam susceptam simul este non posse cum pietate, de virtute; alii denique negotiis suis omnes curas, E cogitationes suis absorberi; & quod prae caneris magis metuendum est, hominum improbitatem cilectile , tit
nulla perieulis ea reat e ditio, S: vitium, morumque corruptionem ubique scopulos posuisse. Fert igitur animus Ofti ridere vobis, haec omnia inanes cile prs texitis,
quos plerique sibi finxime ita suis flagitiis, de quibus
probate adnituntur liecmi m suam reiicientes institaim, vel munus suum di se ultates, quae ex prava mcntis, decordis sui affectione procedunt. Μeum igitur cit hodierna die omnes has fallaces causis evertere, ostendendo rimum, nullam esse conditio. rem, ubi non liceat no- is inservire Deo, ac nosmet sanetificare; Secundo autori, nunquam melius a nobis impleti muner illius .& eanditionis molliae, quam cum in hac salutem nostram operari. de Deo deservire eontendimus. I. PAR t. Pollis nos famul iri Deo, de salutem nostram in omnibus Conditionibus operari , tum veritis sit, quae hine
quidum It attes omnes adimit mraetextus, quos affert ignavarum menti .:m ne 'igentia; inde vero sedat omnes tu.
multus ii dis timor, ae dissidentia in infirmis eient ani
ma , ,; ad artetndum est, ut solidius, quam fieri possit, comprobetur. Mihi autem videor duas, vel tres rati
mes inventile aptas ad persuadendum, si quis attentius illas ad examen revocare voluerit , quartim princeps
est, quod quilibet vitae status, atque conditio proprias habet pratias, de particularia sta id subsidia. Semper autem de iis vitae conditionibus loquor, quae perinlisa sunt, de legibus probam, atque inititutae ad servandum ordinem Reipublicae, quae constat ex hae statuum, &eonditionum varietate, quarum aliae aliis periculo pro. piores sunt propter oecasiones laedendi Deum, qui um frequentiores; iterum dico nihilominus nullum esse statum. vel vitae conditionem, quae careat gratiis suis,& subsidiis ad operandam salutem suam, & ad sanctitatem aequirendam. Huic intaixus veritati, quae in dubium revoeari non potest; Deum vorare omnes homines, de optare , ut singuli utiliter operentur salutem suam: Omne, homines vult salvas seνi cx ad acquisit onem .. M Ndierit aris venire. At potestne quipiam semet sanctifieare n-Α.
sine subsidiis, & gratiis ad id nee satiis p Hie fidei est
atticulus, de quo dubitate tuari licet. Ergo in omnibus liatibus, atque conditionibus gratiae lunt, & meiadix ad titutem suam operandam. de per illationem manifestim, nullus status est, in quo Deo servire neque mus, de omnia obire Christiani hominis offeta. Gratia. S. Ambrosius inquit, agens est universale , quia si se accommodat omnibus evectibus, prater μωptet veluti A litorum influxus, qui cum Omnibus partiacularibus causis concurrime , vel si mavis, veluti ros de Caeb, dilapsus, qua comparatione utitur hic Pater, qui eum in se non sit , nisi Ens smplex , tamen tot vitios hibet enectus , quot sunt in terris diversae speetes puritatum : ita gratia, quam Sacra Biblia r rem eaelestem api,ellant, generalis eli causa, quae euilii e prosessioni, cuilibet muneri, cuilibet statui vitae sitisillatim se aerommodit, ut omnia cngulorum impleamus ossicia, ta obligitiones. Grati , exempli loco, cadit in nobilem virum, inde essicit eor generosum, strenui in , Eelo succensum gloriae Dei, & honoris Primcipis sui: Ecee quo pacto huius conditioni se accommodat; deseendit in animam iudieis, in eaque vignit cor
dis tectitudinem, iustitiae amorem, vini. ac robur ut m
que laneem librandi, quiri modo vel in savoris, vel cupiditatis lancem propendeat, immoratur modo in viro negotiis impedito , eique probatissimam fidelitatem inspirat; in Ecclesiastico . eumque reddit divinum hominem exemplo vitae suae si illinentem characteris sui sanctitatem; in Religioso, S: Sinctum Leit. Haee eadem esse potest gratia; s,d unae se aptat variis mortalium it geniis, de eo aditi nibus, in quibus illos D rus colloeavit; idque, seu gratia semper sit eadem, & varia dum
taxat ratione variorum m etinim, quos parit, seu, quoa
dieete videtur Princeps Apostolorum, sit vere diversa, pro
142쪽
pro personatum diversitate; & Deus, cpii Omnes novit illius speetes, Omnes proprietates, & usus omnes illas accommodat st.tur, studiisque . singulorum; Multiso mu
Quomodocunque sit, e nnat, quemadmodum genera lix quaedam est provid ratia, quae rebus Omnil vis magni illius mundi invigilat, ubi omnia rectissime constituta sunt, ita aliam cile peculiarem, quae respicit distributionem gratiarum, easque aptat statui, & comtitioni mortalium ;ex quo argumelltor, si quilibet status, & quodlibet vitae genus suas habet ad salutem sibi proeutandam , & ad
serviendum Deo gratias; afirmare, se virum bonum eia se non posse, neque salutem suam operari in hac, vesilla conditione. hoe esiet idem ae Deum iniustitiae r dargtiere, quod eum a nobis exigat euictim, quem illi adhibete non possumus, velle, ut ordo Sapientiae suae causa sit scelerum nostrorum; illum criminum nostrorum
Consortim. nostraeque ea limitatis auctorem esseere, eo
quod nos in eo statu eollocaverit, ubi salutem nostram perari non possemus; hoe tandem esse divitiam illius I 'rovidentiam destruere, quae eum hoc inter homines diseserimen constituerat . sntulis suum in mundo locum Praebuerit , & varias patetitus fuerit eo ditiones ; illis minime eontulisse neeessaria subsidia, ad ossicia sua versequenda. Quod si negare non possumus, has nobis adesse gratias . atque subsidia; hi ne igitur sequitur hanc, neptissimam esse excusationem, ac praetextum nulli innisexum fundamento, rejirere in statum , de conditionem suam causam negligeritiae suae in Dei cultu, de modicae lallieitudinis in salutis suae proeuratione: Ouinis ad λυ
7 brosius exelamat: μι- uitών piaricis Verum est, Auditores, quemadmodum in regno M narcha, non eatidem ab omnibus subditis operam petit,
neque Omnes idem munus exerterat , nee omnes eadem: erunt arma contra hostes illius, neque omnes inter tu sodes, alia consiliatios eius numerantur, Ar nihilom, mus, tremo est, qui quatenus subditi s illius, qui non teneatur pro modulo suo illi deservite; ita si minus exigit a vobis Deus tantam persectionem, quantam petit ab Melesiasti . & Regulari, si minus evocavit vos ad statum adeo sanctum atque sublimem, vos tamen pitis ex numero servortim ejus, & si minus a vobis requirit eundem virtutis gradum, neque easdem obst)rvantias , nihil vos di sirensabit quominus tegulares sitis in prosesistorie vestra, vel etiam p. t et i litis secundum statum
tirum. Initur, di eam iterum, vel murius v strum Praetexere, ut vos a iure communi dispensetis; hoc est pro extu sitione asterte causam ipsam, quae Vos Obliga Deus enim vult, ut hoc ipso munere vestro illum glori-fectis; viili, ut in hae conditione illi serviatis, quias se illi i commodat gratia; in hae vobis laborandum est pro incia, & hoe, quem teneris, loeo; ad id enim
in eo Deus vos transtituit, ut verbo me expediam , debetis ruatare profestioni vestir, eandemque in vestrae salutis subsidium eonvertere, qui 1 in eadem praee pua Collocavit subsidit, qua toici vitae vestrae spa: in estis nabituri . Hinc videtis statum, ae munus nolitum conjunctiim esse eum nrdine praedestinationis nolitae: videlicet Deum qui praedestinat homines ad gloriam, nequaquam id iacere inordinate ae inde terminate a sed singulis locum suum, ordinemque obtinendum destinare, eisque conra tare cimnia adtravit Ia, quibus uti possunt, & finem , quo illis incedet dum est, ut illuc perveniant. Oportetigitur, ut haec vix, & haec media aliquam habeant relatioriem, ideoque nonnisi este inis nequitiae nostrae essep thst, cibi rem ha tuere saluti, & sanctitati nolitae ex iis subi diis, quae nobis suppeditae Deus, ut eo perveniamus; itaque extremo iudieii die hoe unum erit cxpr dimis capitibus, propter quae eondemnabimur, eo quod perperam irer suini sierimus eo munere, quod nobis Deus demandavit, & qnum erit ex iis, de quibus exiget ille a nobis rationem tanquam uritus ex praecipuis adminiculis, quibus donati suimus, ut salutem mittam
hisae 16. Neque satis est, quod eonditio quaelibet suas habeat gratiis, atque subsidia; quaelibet enim seeundo loeo habet propria, de fingillaria prae taeteris ad hune finem
Commoda, prQpto quem e reali sumus, quamobrem dico etiam, nullam esse inviditionem, in qua insignes Sanctitate viri heri nequeamus, quod ex ipsis Dei mandatis argumentot et u os velun ira Dei ves . Hinc
enim hoe posito, Deum videlicet a nobis petere, ut ad altum Sanctitatis gradum perveniamus, eumque imcupli tillimas proposuisse coronas, & prima regni sui subsellia lix, qui meritis suis ea sibi rem parave tint; lnde vero . dubitari rem posse quominus peculiari sapientiae suae dispositione sicium fuerit, ut tot varias eonditiones instituerit, quod sim per praesuppono e quis statim non arguet, quemadmodum bapientia eiusdem haec stat itum varietas Ordinata fuit, bonitatem quoque illius eandem ad xternam salutem retulisse , tanquam media ad finem suum, & ira singulis adesse quaedam auxilia , quibus adjut1 illuc perveniamus: alioquin in hae dutria butione, in qua tantam conspicirruis inaequalitatem, licet Deus nihil debeat cuipi m, hominea tamen se laesos isse putantes aliquam haberent causam invidendi alienae
selieitati: quaerendi sibi cnus impositumsupra vites suis. se; vel saltem existimaridi, se quodammodo a Deo neglegios fuisse in aliorum cumpar tione. Quam ob rem dici potest, hoc praeter propter tan quam in ine naturalis providentiae suae contigisse, ubi Deus aequissime compensavit bona, & mala, quae in qualibet conditione inveniuiuue ut quaelibet sui habeat propria, & peculiaria, ut quivis voti sui compos in terris viv t, quae in conditionitas aliis numme rem
Hoe ipsum dierae possumus, Auditores, desuper I rati Providentia, quae adeo sapienter disposuit univer- .sa, singulis conditionibus inesse prae aliis hona sua, ad salutem suam operandam, & plurima apud Deum in merenda. Et prosccio in saeuitate, ac potestate omnias eiendi, sibique permittendi omnia, qui scopulus est , in quem viri principes allidi consueverum, quamnam hibist bene agendi facilitatem p Quippe per amori intem suam plurima prohibete possunt crimi , flagitia
evitare, quam sexcenti Contionatores poterunt Lot vitae
suae Otio; & solum eorum exemplum plures potust ad
virtutem, & pietatim illi tere, quam ingens Sanctorum,ac aelorum Regularium numerus 3 quippe qui similes
sunt, absit invidi x verbo , primis syderibus , quae sua
pernicitate reliqua secum trahunt. Divitum eonditiis in Evangelio improbatur, quia divitiae ratissimam sternutat omnibus criminibus viam, quia nobis si pinditant, ui Me nostris cupiditati ,us sacere satis valeamus, ideoque obiecta sunt maled elionum , atque anathematum Filii Dei: νυ -όδε Hiisibus. Attamen hae ipse divitiae, si Luci Luti velimus illis, uti opus est, quodnam auxilium ad salutem acquirendam noti afferrent λ Peccata eleemosynis
redimi possenta omnia Charitatis opera, quibus adiaeet Cali promissio, quonam pacto, di a quibus nisi per opes,& a ssidentibus illas melius possent exerceri ρ Nonne dici potest, si opulenti bene uti vellent bonis suis, illos sine dissieultate, ae labore habituros id, quod aliissiae summa vi, validisque eonatibus ἰδHinc sequitur, Auditores, cirrorem esse, se illusi nem a nostrae selieitatis inimio prosectam existimare, si nos alio essemus in satu ab eo, in quo nos esse vulζDeus, & in quo nos ipsa tonstituit, nos eidem melius es, deservituros; eum interim relinquimus media, &prasentia subsidia, qua nobis prae manibus sunt, alia
Commentitia optaturi, & nunquam Q. tasse sutura sunt, malitis instat animo foventis ea . quae si tutus esset, si vel ellat dux exercitus, vel imperator, de qui nihilominus remanet miles ignavus, B: vecors. Exempli gratia alti sex putat sibi plus otii futurum . quo de Deo, d que salute sua e learet. nis neeessitas ab eo laborem exposceret; interim vero Diutem suam neglisit, ac rei pus amittit: qui bipalmaris est error.
Alii ex parte audio IIultirreri hane, quae inutili pomnitentia conficitur eo quod ingressa non sit Religionem. ad quam se vocari credebat, quae inter oeconomicae rei 1mfedimenta cogitat, quam beatuis viveret si procul a limiliaribus euris. de moroso viri sui inseni I, nonnisi de Peis, ac salute sui esse deberet sollieita. Uni huic
magno, magnique momenti negotio operam darem, ait illa; si Deo me devovillam uiter elaistra, modo vero non vaeat mihi de eo togitare. Ηxe erant cogitanda , donee tibi erat integrum delectrum status hallere: Si ai tea de hae te Deum consuluilles, se ad stateram revincasses partis utriusque momenta, si prudentis d.rect risconsilium euia sutiles, iataste melius elesillas; hodie
vero eum electio a te fuerit habita, ac iam ceperis cor filium, haee mera tentatio est, quae prohil et, uetitias, quod tibi faetendum est, donee mentem distineas tuam ad ea cogitanda, quae faceres, si alio in statu permaneres. Pariter vir ille eositat, si minus sese implaeuisset ei magistraui, quem abdisare non potest . plura sibi ad s lutem operandam non defututa subsidia; led modo negligentiae suae causam praetexere, mera illusio est, Audit res, quae vos detinet in ehimaeraeis meditationibus, d nee vobis elabi finitis media pro Deo laborandi. Se r tum igitur a quo nostra ex parte pendet praedestinatio, est bene eligere, bene consulere Deum, frequentibus precibus ab eo lumen petere, de conditi unem ad quam nos ev at rite ad examen vocare; sed postquam semes alleui vosmet implieuistis negotio, ex quo nullo pacto emergere fas est, non ultra deliberandum est, sedarendum, utendumoue omnibus conditionis vestra subsidiis, quod, ut Ephem facerent, auctor erat s. Paulu, et Obso.
Sed . Christiana foetetas, quod hae in te solatium asiferre debet mortalibus omnibus, Se quod tertiam huius propositioiiis partem constituit, illud est, quod praete quam cuilibet conditioni sua sunt media, di propria, Brparticularia subsidia, meliorem etiam esse, & commodi rem ad salutem operandam, de sanctitatem adipiscendam. Hoe ex iisdem prinei piis arguo; si enim Deus haec omnia vitae genera instituit, de posuit hanc varietatem eonditi num urties, ae Regna eonstituentium, de si in hoe em cae Dei Providentia, & Sipientia, quae diversa hae stu dia, ac talenta, secretosque instinctus impertiit hominibus, qui alii quidem hiate, alii alteri negotio vacant , ut hoe picto eivilem secietatem sustinerent et minis et
143쪽
.am . . ut Ai, Ii lias inquit; Deus igitur illis cliveti. s personas applieuit, quas speciali vocatione
appellavit; nam quieunqtie vult nnem, vult etiam meoia necessaria illatione. Alimitin si haee Dei Pio, dentia mori tendit solum adeommunem ac liniversalem mundi huius utilitatem, verum etiam ad botriam euiuscumque linia
pinatim. in quo differt ab Hominum providrntiis, quae pro publieoliam si trifieant peculiare , hine sequitur, ubi
Di us nos ad alHiram evocat conditionem, aut aliquod
vitae genus, eitra me lim diei nosse. ipsum hoc nobis omtimum, at utilissimum iudicaue, di in quo per arte ram' praescientiam praenovit nos lacilius, ae felleius salutemno: tam operaturos , si illius mentem secuti Letimus. Igitur in praesentiarum quin conqueramini de haedi uiua Sapientia, quae vos in hoc loco eonstituit, quin inutilii foveatis /esideria eius rei, quam vobis nequaquam duxit utiliorem , cur non omnes eotiatus exeritis,
ut impleatis ea eonsilia, quae ille habuit de vobis p Videlicet eur non cotumini servire illi, & vosmet simul incilii eate eo in statu, in quo vosi esse voluit nequa-.qitam hie non aliud est, quam fictus color, quem mortales suae allinunt negligeritiae , cum in medium pro runt Hegotia sui. honores, conditiones, ut sese ab ossetis hiaminis Christiani dispensent, S: ut curam suae salutis abjiciant: σών. is si frenni, S. Ambrosius inquit, us i. GD adscribo. . Rejieiune in statum suum vitia sua. Haud quidem vestra eonditis prohibet, ne serviatis Deo, sed unie e mala voluntas hoc vetat vestra. Omnes hi prae textus sill res sunt 3e inutiles; quia nos non solum nosmet salvare pinumus, sed etiam in quovis conditi num genere sanctos evadere possumus, E perfectos. Hae de eauti pro certo habeo iuxta curiosam sapientum virorum animadversonem nullum inveniri polla m nus, nullum in Republiea magilitatum, in quo non adsit aliquis ab eadem Ecclesia pro Sancto habitus , ad probandum . quemadmodum conditiones, & status varii illi non sum, qui sanctos essitiant, sed vitam quae ibi ducitur. Ae fidelitas, qua eorundem ossitia adimplentur; quod Tertullisnus de Ruri' ianis aevi sui dictita at: N iacit refot, nsa siιis; exi-Iιevrum sit. Quid interest , cuius tandem professionis ditis, dummodo vos Deus ad
illam vocaverit t. Ita ego non illud quaero, utrum s
culares sitis, an Regulares, Sacris Ordinibus initiiti , an coniugio implieiti; sed illud, quod omnibus esse debet commune, cuiuscunque tat dem conditionis status illi sint, ut prorui scis alaeuli sordibris, Be corrupti me . quod in omni conditionum geriere fieri ootest . Et prosecto inter Prinei pes viros, qui ex fidelibus illi
esse videntur. quibus plures adluit ad salutem obiees . sexceriti di ultra leguntur in Sanctorum album relati pol quam vixerunt in Aula prosaria, quin vitiorum eos t. glorie infieerentur, quae eorum incolatum adeo peri tulis plenum e seiunt. Qit aenam est conditio, in qua sit plus ileemiae & minus religionis, quam militum tamen Ilures fierent exercitus milutim e tum, qui ea in pr eis o M sanctifieati sunt, nec defuere legiones integrae, quae vitae iacturam pati mi uerum , qtum abdicare fidem. Inter viros negotiis implicitos, quaenam sunt salutis p xicula λ Quae impedimenta P Attamen non defuerunt silura hujusmodi mortalium millia, quae ibi numeris omnibus absolutissimam virtutem tulerunt prae se, de adsum.
mum etiam sanctitatis apicem evaserunt.
Haee autem Sanc arum cuiuslibet generis, & condiationis multitudo ex Apostoli sententia nubes est tes ium, ut tandem aliquando contra nos teltimonium dici utiunt, & ignaviam nostram improbaturi: Tant- μιμνειν ' -- tum numerus perspicuum, fit manifestum erit argumentum, nos quoque Sanctos vile potui Dis; di nos noniusi esse in eulpa, si minus fuerimus Sametitatem adepti. T sitim nutam. Nubes es super nostrum caput posita, Se medio in aeris spatio pendens, innuens, illos interris suisse, quin aisectu illis inhaererent, de imter euras, ac negocta vixiise, quibus obruti videbantur, ae inde sese eet p.eritem extulisse, E de Cato tantum
A N tr. I. modo cogitarie. n iam. Nubes est, quae fere imbres gratiarum, quas obtinui a Deo pro illis, qui ii dera muneribus Impii titi easdem experiuntur dissicultate . Sed civeamu tie ι.6 nubes aliquando super caput nostrum
distumpitur, & ctumpat in fulmina pro rens Gamnaticamisncilliae sententiam, si ita miseri suerimus, ut pereamus. Eheul quam tristis nos eonficiet dolor, Auditores . eum Deus nobis ostendet subsellii, quae nobis delimave- . sit inter eos, qui eiusdem erant ordinis, di conditionis, ae nos. Quid reddet ille, qui periit ea in conditione,
in qu tot aliorum millia, quibus plura non erant me
dii , vel subsidia, salvi facti sunt λ tune insurgerit illi in ipsum, ac teli ibuntur, hune unice eulpa sua perillis , eonduionem hine illi ingenti esse potuisse adiumento, ut Calum aequireret. Quia respondere poterit hic Ma sistratus, vel Iudex, qui in mulaetis sui exercitationem damnatus suerit. illi , qui in eodem obeundo salutem suerit consueuius, licet non plura nactus fuerit auxilia& iIli sottaile in idem Tribunal suetellitit. Hoc onus, quod jultitiam vendens polluisti; cst ne causi damnatiotiis tuae 3 die et ut illi; Non ita, quandoquidem me salis. vum stlit . tu vero non reprobatus suilli, nisi quod abi sus eo p I aaze, & auctoritate, quam tibi permittebat.
Tu igitur exitii tui eausa es, non munus tmm, quod tibi modum praebebat temet salvum hetendi. Η umdieo de reliquis vitae generibus . in quibus qui sanctimeati sunt, primi erunt, qui aliorum damnationem urge. bunt , postquam exemplo sito probaverim non solum nos salutem nostram Operari, & Deo servire posse in quovis
enere conditionum; verum etiam nos nequaquam me
ius persundiutos esse ossietis conditionis nostrae, quam cum fidelius servierimus Deo, &nosmet lanctificare a nisi fuerimus. Ita sane Auditores, altera Me propostis non est mM PARI ILnus manifesti, quam prior: nunquam melius satisfielmus ossietis muneris nostri. &nostrae eonditionis, quam tum melius fimulamur Deo, de fidelius salutem nostram operamur; tantum abest, ut duo haec simul esse non pos- snt, ut mutuo sibi dent manum, εe alternis sese fuleiam auxiliis . Ut hoe nobis persita sum sit, asserenda non sunt
acutae argumentationes; afferam solum duo. vel tria exprobatissimis argumenta, di quae omnes sacile intelligere possunt; videlicet Christianismum, Ze cultum Dei tussiam habere eum statu nostro oppositionem; sed eeontra seseaeeommodare eum omnibus conditionibus, ac statibus, εe nobis opem ferre, ut earum ossieta repleamus; ad haec ricistram conditionem notas suppeditare positive m dia praestandi Deci quamcunque operam ille ex nobis valeat emtere; ae tandem omnem sanctitatem nostram in eo pomam este, ut aequiramus perseeu nem propriam status, & conditionis, in qua nos Dei Providentia coimstituit. Singulas pereueramus, s vobis lubet. Primum autem quodiram hia esse posset absurdum inter Dei servitium, ae statum nostrum ρ Nonne verum est, omnes homines, quocunque in salus m. &quatris euinque professionem fuerim amplexi, vivere debere, ut
rillianos decet. Quandoquidem Deus ipse, qui e vocavit, vocavit quoque ad Religionem Christratiam, &Muti Deus sibi nequit advertari, eti m permittere nequit, ut alterum ullo modo alteri cinciat. mamobrem Christiani qualitas titulus est transeeridentalis , qui a Omnes pertinet qualitates, qui omnibus se muneribus immiscet, ae in omnibus statibus reperitur. videlicet, Auditcires, vos, qui Iudices inis. & M
pistratus . vos, qui mercaturam exere et is, vos qui estis
Domini, Nobiles, Milites, Se quidquid vultis, scire debetis, vobis simul duplex esse ossimum. Vos non solum Iudiem esse, sed Christia nox Iudices, Se utrumque hoc munus sua hibere iur1, 8e omela; θ: ea vobis s
iungenda nora esse sine interitu vestro, si flexeritis of-fieta utrique muneri adhaerentia. Aleni , inquies, implieitor negotiis , commercio, iugibus impedimentis zquomodo ergo vis, me Deo inservνre, me pietati vacate , ut Religiosum decet ρ Hominem hune audientes diacetis, hoe esse ordinem Mandi subvertere velle, ab illo virtutem, di bonorum operum praxim exibere. Sed diaeito mihi, num solum mereator est ρ An simul &Christi inusi in cit ergo tempus omne illi in temporalibus negotiis transigendum est AEquumne est ut salutis eum
minima se omnium curarum Cur conscientiae tuae st tus perturbatior esse debet statu domus tuae Undenam tantum sedulitatis in rationariis vestris servandis, aetantum negligentiae in reddenda ratione Deo, quod Nnione celerius contingere potest sttam alter ille se nobilem mihi iactitat, sibique λeundum nobilualcm suam sibi vivendum; Heus tui quis id negat vel quis vetitia Sed nonne simul Christianus est Heul si praeclarum hunc titulum abnegasses, m -- lium omnium ignavissimus, At nequissimus esies. etiam igitur simulis adesse oppositionem inter nobilitatem , aesalutem tuam λ Inter e la amplitudinis, & Religionis tuae ρ Inter Evangelium, & fulsorem natalium tuorum nulla sane, nisi recentos aliqua, remini laetis, & tantum est, quod hae smul esse non possint . ut ea separare. i lcin si ae temet utraqile indignum praebete; nam unum
ex primis Christiani hominis ossietis eis fideliter replere fide summi sui flatus omeli; ideoque tantum abest , quod si ii esse non possint, ut alterum nobis suggerat
rationes pro Er quas alterius munerit,us debeamus per- ι
fungi, di nou im adileiat actionibus i.,ltis pellacti item, eas Christianas cssiciens, .quae morales, vel me re naturales erant. Quinam est e reo, amabo vos, hic praetextus, quem affers modicae curae, qua Deo simularis, desumptus a necessitate status tui, vel tuae conditionis ' Nim quo fidelius servies Deo tuo, eo diligemitus impliabis munus tuum, ficiens, quod tibi faciem dum eli maiori cum attentione, co:iseientia, affectu, ε
Poil hac, primus non es, qui hanc provineiam obietis, qui ita hac conditi ne vixeris, qui similia nurui attactavetis, S munus hoe exercueris. Sexecrati. qui tibi praee sic riint, sese gestetunt, ut decet simul nonestos viros, probosque Christifideles. Si ergo aliquid diffeultatis, impedimentorum, vel impotentiae est , ut asseris, a te proficiscitur, non autem a munere tuo ; nam de
exteris dici p γtest, quod S. Hieroremus dieit de militat Istatu, verba lacietis de Centurione, cuius elogium e elebrit Spiritus Sanctus in Actis Apostolorum: Non nora it Hierari
militare sagum, non armorum licentia, non quidquid apis
144쪽
Salvati possumus in quot 1et statu. x s
adversime vi bellaea re pie: 4ti pioni. uerum , ne gi, Conforrn m dilectetis , magis divine in vobis sustus e l. t. ne Dei timorem foveret. vester isitur su- eonsilio eongruam, Ze magis mortalium omnium appe eus, fle munus vestrum non minus vos prohibet, qu m batione dignam . quam eum voceundiam, modestiam . illum suus, sed avaritia vel ta, quae tanquam perditum retatem sequemini. At iam probe nosiis, quid vobis respicit, quidquid inpensum non est ad augendos reddi- raciendum ut, quin me doctore egeatur illud in um a tus vestros; mollities vestra, quae sua tantum mmmoda liciam quod eum salu em vestram op rara facilius vata au patur, & quae nollet vel minimam sibi aulerri um tis in ratu vestro, quam in aliis pluri s. id ni fee Iuptatem. ut puerat Deo in maeulum steterum v rit s. vos nequiores, magisque inexetisibiles tuturas. tum, ambitio vestra, quae vos titigat, ut in Me mum Illud vero mortalibus omnibus notandum est, o utitido magis niteat; qui si post vitim hane nihil ultra eget quid est de essentia euiu libet muneris, vel eonditu sperandum, vel metuendum: haec ea sunt, quae assertam nis nequaquam offrete poete nostrae saluti. ae sanctit hanc gunum impotentiam. In statum hune asinis vi- ti. Ruie nihil obesse potest, nisi ea, quae ipsi auiistia, & cupiditates, neque his unquam superare eontem mus: nam quaerere ibx victum, vel occupatimum, Mditis ι mirumne esse debet, si in pereundi dicerimen in- se se reipublieae utilem praebere; hae de cuiuslibet m raditis p Hae id ipsum in alio quolibet effeerunt , de si neris . vel o i essentia est, di donee intra hos eanteia
nequaquam easdem ecinditiones inveniretis, aliae vobis tos substiteris, dicere audeo, virtutam perficturam op Deeurrerent fortasse periuulosiores, Se eas vobisinetipsis ra tua, non inus e vicissim opera tua conterent aliquia inquireretis. Mereaturam aggredimini hoe callido inse- in virtutis exercitationem. Sed Satanas, quem Tet uia
Dio, illud ipsum in aliud suodcuniue munus inseretis, lianus appellat corruptorem operum in , his immiscens quoniam ipsum in v is eit, di nunquam fidelioees et . fila, Satanas, inquam; detorquet illa. iic sue abutiturtis in tute dieendo, quam in exercenda mereatura. Ita in usus prorsus ispositos rutulae, de institutis eorum ιgum nullus sit status, ubi silutem vestram operari non eum sequimur plaeita quae suggerit nobis, de haee est vale iis, nullus est, in quo veste in operari possitis , ea a milotum omnium, quae in civili, de morali Mun donee Christiano more non vivitis, fle non utimini iis do contingunt, subsidiis, quae status vester suppeditat vobis. Uu hoe in munere, ae stuu opes e truere ι hoe Sed iterum dico; Mee uniee eulpa vestra est; nim se. unum sestinas ; ideoque haee eausa est tot iniuste fict eundo loco, quaelibet conditio suppeditat media pr. rum, tot fraudum, tot labiaum, qui mimme ad loc standi Deo cultum, quem exsectat a nobis, Ee reeenti pletaridum sunt liciti. Hae arte emeere vis, di supra laborum, dolorumque accellione, agentes eadem, quae meteros eiusdem status eminere; hi oritur luxus, hi asimus, detractantes eadem negotia quae tractamus, nos- pretiosa supellex, hine servorum eaterva, hine su primmet possumus sanctifieare; quia nulla est actio adeo viis insani. otium sallere quaeris . him alea, hine ludi, s iis de abiecta in quovis munere, quae bonis animarin latia, convivia. Omnium lue laetetarum siequentia, quκ queat intentionibus, x caelestem mercedem aequirere . totidem sunt obiees muneri tuo, simulque tuae saluti sItaque ad hoc ut silutem vestram Operemini, ae servia- sed attende, ea omnia, quae te ad peccandum i mutis Deo non ideo iubemini mundo extremum vale diem lunt, este aliena a munere tuo, de ea omnia, quae Ell-re, negotiorum vestrorum curam abdicate , bonis, praesi- quid conserunt, ut conditionis tuae ossiciis iungat, , diisque vestris abrenuntiare; quae nihilominus vobis in simul sanctiorem, de virtuti propiorem efflete. 8c ua sent faeienda, nisi alitet saluti vestra possetis eonsuletes duo haee non solum mutuis sublidiis firmari, sed etiam sed Deus, ut ita dieam, vobiscum paciscitur, non iubet haec unum illud esse, quod a mhis expetit Deus. Os vitae rationem, ac munus immutare, sed iubet vos Ut igitur semora hute finem heiamus per ea, am recte vivere, de omnibus ossiciis vestris perfungi. bus exorsi sumus; si in omnibus eo dicionibus salvari Nobilis ille vir a me iistatur, quo pacto eonciliare possumus, qua de re dubitare non licet, quinam erit alis
possit gladium eum Evangelio, strenuum, sortemque vi- quando mineor, quae poenitentia videre, tot inter vias deri, simulque virtute praeditum. Hoc non ita sertasse ae media salutis operandi aliquem in nullam redditus arduinti est, ut cogitatis; immo si volueritis, haec ratio spem interiisset Ciuid non exprobribit huic reprobo erit, qua Deo utilem operam praestire valeam. Fateor Deus λ Ego te ibi e stituet mn, ubi licite eaelum merinequidum, si Nobilis viri ossicium in eo eonstituitis, ut reris, ego te eo in lom posueram, ubi plures tibi pse fit ius insultet omnibus, ut Regum more imperitet , terent in caelum viae: memet tuo aptaveram Ingenio, ut tanquam exiguum Tνrannum in alienis agris se ge- studiisque tuis, appellans te in statum hune, & αhilorat, nequaqu-m ingredimini viam salutis vestrae procu- seelus auxilium meum neglexilii, de penitui Pinditia ι.a o tarandae; verum addo hae in te vosmet a nobilitate vestra ex re, sari. Te igitur perdidit voluntas tua, tu iuxta degeneres esse, de in hae ipsa conditione vos mmm voluntatem tuam aeternum eris miser,
ribus sumptibus salutem assequi posse, quam iis, quibus Quam in hoc misero desperationem non elebit erud vobismet eompiratis interitum. Ensis iste, quo praeei iis haec exprobratio δ Tunc iure dicere poterit haee ver-α esti, nonnisi in Religionis. Be Principis vestri e-- ba: - ρη μγ AEM D. M in Dam , sed is aer. Ῥ-- δε-.-.κ. modum e vagina edueatur; non autem ad sustinendas ομεν. N urium me in hoe statu posuerit Deus, privatas lites, easque etiam contra divina, hum aque que ad munus hoc appellaverat ut in perirem, de iura evaeuandas. Hoe a vobis requirit Deus; hae so herem obiectum indignationis suae, sed ut meae saluti titudo se re vestici digra in respublinae salutem, non consulerem. Non accusabit ille statum hunc, ne uehine in oppressionem eorum, qui vobis subditi sunt, exercea- conditionem, vel munus, sed huius hominis infidelit tura Tune quin pietas, ae virtus vos dedeeOre assiciat, tem, qui abusus est eum iis eommodis, quae illi e di- praecipuum erit ornamentum vestrum. Illa hune domui tio sua suppeditabat, ut se redderet in felleum; tum I livestrae nitorem, de hane maioribus vestris floriam com- beneficiis, ut in paput suum ea detr heret mala , quae paravit; haec ipsa eamdem vobis propriam timet, ac patItur, Ze munere suo, ut sua seelera tereret. Deus tuebitur, eamque ad vestram tradueet posteritatem. Omnia ad illius salutem disposuerat, de ilia esseeit, ut Nequaquam, Iudiees, de Magistratus, ut salvi filis , omnia in suam damnationem converterentur. Haee erit 'necesse non est, ut hane dignitatem abiiciatis, in qua causa rabiei, Ze erudelis, inutili6ue poenitentiae, aed
vos omnes metuunt, de colunt; utimini hae auctorita- lorum, quibus ecie illius in aeternum torquebitur. te, quam Deus in manibus vestris eoiloeavit, ut aliis Nostrum igitur est, Auditores, haec mila praevertere; ius dieetetis, ut in improbos animadverteretis, ac im nobis Dei e itis obtemperandum est, ae indulci lab noeentiam tueremini: uno eodemque tempore duo illa randum, ut in statu, ω c itione, in qua nos illemifieistis, quae Deus praestolatur, Eximii Iudices eri. eoli avit, si ficemur, quoniam omnes excusationes, ris, eximiique Christiani: Providentia omnia ira ia sp - Omnesque praetextus, qui a nobis afferuntur, omni casuit, ut quo melius munere vestro pers incit sueratis, rem fundamento. Si nondum cirram aliquam vitae rati eo melius, ae ficilius salutem vestram operabimini. nem sumus amplexi, deliberandum est. neque emotum Naquaquam, Nobiles Μatronae, nequaquam metuite ι more, Deoque ineonsulto nosmet e litere debemus in non quam, ut ad salutem vestram procurandam, e-- statum aliquem, ius delectu salus nostra pendet in
Dgiatis in elaustra; id unum quaero, ut pietas, quRω- aeremum. Sed si delectus iam habitus est, si stilum ali xus vestri pars est, sit paulo in vobis tir ventior. plu- quem sumus ingressi, ibi omnino Deo serviendum est, rima essieere potestis bona, sine magno labore , vestro de status ipse e venandus est in medium nostra sit
dammat exemplo; & nunqMm viram statui vestro ma- de lincti a.
145쪽
Vult Deus omnes homines Sanctos fieri qmcunque sint in conditione.
Sancti qm a Sanctus sum. Levit. Σ.
I pracemim , laturis irrogavit hominibus Delis, ut essent, vobis uilitit adia
miratronem , quia ejus exeeut O aeque
climellis est, ae urgens, At inevitatulis est obligatio; audeo dicere nihil melius ostendere posse arderis, sincerum lite dea siderium Dei ipsius illos aeternum sitiees effetendi. Tinsem etiam hine inferendum est, eidem nistis non est 1 eos et easse in finem hunc, iis alie suppea
r ile ne es alii adminicula, ut eo pervenitent; verum etiam illos urgere, & eogere, ut viam ingrediantur ,
que ad supremiim hoe bonum addueit; quia sicut nihilii quinatum introire potest in rennum Dei , & meritis tantum via patet ad illud; Sanctitas, quae conditio ei ,
qua polita Caeli gloria nobis promissa eii, hia est tum
ii sug peeeati, quo 1 nobis aditum poteli interet id re, cum in ptari virtutLm, quibus hanc mercedem promeremur. Sed quemadmodum Sanctitas i facta eit vi lenta niturae corruptae, de exigit, ut assiduos exuramus in no . ismetipsis conatus ad itram indipiscendam: Deus ut praereptum iactas reddit facilius, Sanctorum gloriam Pr ponit, tanquim potissmum obiectum, quod in nobis animi in vale it excitare. Rationes per se pilent. 8e illas exhibere satis est, ut de illis omnibus persuadeatur. His autem depromo ex ipsis quilithtibus gloriae hujus,
lirae simul est novissimus finis nollet , & merees labiarum nostrorum, Ze quae rite stiria illatione nolitam beatitudinem, nostrumque supremum bonum constituit. Latius paulo ratioties lias amplifigernus, & animum, quaeso. advertite, ut illas intelligatis. Primum Deus, qui tecit li 3minem ad imaginem suam, illum quoqui , ut nostis, umce tecit propter se; ita ut ille sit printi pium nostrum, simulque nouer ultimus finis, & ex elira visione divinae laujus ellantiae, ejusdemisque possessione fiet, ut haec imago, quae Opus ect manuum illius, reeipiit no issima lineamentis similitudinis
suae, quemul modi in dilata is eiuslem Oiseipulus profi
iniim nohilis hic finis est, Chri liani, & quam spectabilis eo ram Deo, quandoquidem factus tit, ut ipso Deo perfruituti sed quod recte intelligere, & nunis quam oblivisci oportet, id est, nobilem hunc , subli
memqtie finem aequiri non posse, nisi per media congrua de idonea, videlicet per virtutes, de actiones sanctas , quae homo divina ope sustultus necessario debet exercera, ut sinistificetur; respondeat eonsiliis , 'quae de illo Deiis fovet. Dieo autem cogitationem, de intuitum finis huius praestantissimi excitare debere Fidelem ad sinit 1 opera agendi, quod dieitur laborare ad aequirendam Sanctitatem, quae unica de inevitavitis viaeli, per quin perveniamus ad glomam, ad quam anhe Iamus. Quare δ quia hoc discriminis intercedit ii uerhominem, S eotia. anima & ratione carentia, quod illa ad finem suum feruntur per naturalem in linetum, in ipso essentiae sitae sando imprellum, quiri tinet m aber rent, v l ne latum quidem unguem deflectant. Norunt vi m stram; eat ni media, quibus utendum est ad hune finem, Ze nunquam filiuntur in eorum usu. Cum igitur illis neque deliberandum lit, ireque eligendum, quibus rebus idonea murime sunt; non est, cur impellantur ; to procedunt, vel potius naturae ipsius propensione
Hoc autem de homine dicendum non eli: eum finis, ad quem Dcus illum destinavit, hi pra naturam iit, natura at illum dedurere non poteti. Saepe ignorat quaenam sibi ingredienta sit via, ut illue pervenire, de aliena emi subsidio . cum ex se non habeat satis virium. ut illue tendat. Illud autem magis miri m est , quod mitores dissicultates ad id superandae ab ipso pro.
Dciscunt ut; qirra hae sunt vitta, animi aegritud ne I, per versae cupiditιtes, totidem videlicet obices huie fini . scio equidem Deum nequaquam ereasse hominem hae inperturbatione mentis; sed pol quam ille semet in illam coniecit per peceatum, Deus Ibi eum reliquit, Se satis esse eensuit opem illi praebere suarum startarum, quibus dissicultates has superaret , aperire illi Calum , quod sibi me rebellionem obstruxerat, de ut Omnia versebo complectar, praeceptis. & exemplis suis viam indirugitare, quam sequeretur. Ueruntamen via haec aspera est adhue, ilissicilisque, naturae corrupta studiis opposita ;A: opus eli, ut hie homo impellatur, re excitetur ad ambulandum secus scmitam illi in igitatam a Deo, quae Sanctitas vit, sine quλ nemo ad beatum hunc finem p teli pervenire. Sed iterum dieam, quidnam validius excitare ilium potest, nisi aspectus, 'e cogitatio huius finis, cuius erieax, servensque desiderium essieit, ut animose suscipiantur ea media, quae dissicillima videntur,& quae natura ipsa perhorrescit i
Proiecto Sanctitas , quta aliud est , nisi conteries
virtutum omnium, exercitatio omnium operum bonorum . acervus meritorum, & actionum piarum, per quas ac quirimus gloriam, quam nobis Deus destinavit 3 Cum qu r finis prima sit omnium nostrorum operum ea uti Ae omnes dimeultates nostras cieat; nisi hune nobis finem proposuerimus, tusi saepe hune terminum respexerimus, de ad gloriam hane, qua Sancti fruunt ut, & qu eum illis aliquando fruituti sumus, contenderimus, deserio fiet imiis meditati , nequaquam video, quomodo satis sortitudinis, animique haberi possit ad amplectend ea media, quae ad illam aequirendim sum necessaria . Tand m enim sinclitis plurimo labore stat naturae, cim tam in scit , vigil imiam, vim quoque fib et inferendam . Magrium igitur quiddam requiritur ad exeitanad' languentia desideria nolira, ad mendum spiritum se misopitiim, ad vellicandam ambitionem naturalem pro ponendo illi pro obiecto tantum hoe boni: alioquin nonnisi tenues coriatus exeremus, ae parum proficiemus in hoc adeo molesto stadio Sanctitatis. Itaque sublimem nobismet adliniamus ideam summi huius boni, attollamus identidem oeulos nostros In C lum, anim lustremus beatim sedem illam, de cotitem. plemur gloriam, qtia, Sancti perfruuntiir, de twbismetipsis dicamus: en ad quid creatus sum: hoc Fides mea, ae Religio me docent. Sancti, qui illius possessionem adierunt, me expediant socium suae felicitaris, ut Regius inquit Propheta: AD O .ctane Iussi. Eheul obiectum illud adeo suxve par non eli inflammando qui quid ignis de ardoris eli iti nostris desideriis Non eo.
gnoscimus quidem vetitatem, εe magnitudinem hujus boni, neque aspicimus fulgorem huius floriae; sed Apostolus, qui ad tertium usque Caelum raptus fuerit, ubinqnnihil eiusdem fuerat intuitus, satis ea tellitur , quae nos excitate possunt, ut omnia audeamus illam aliqua do p Micilliti, cum inquit, ea, quae beata in sede no bis praeparavit Deus, maiora este sensibus nostris, te exeedere quidquid eos humanum eapere, Ae cuperem
Qtiin inutilibus ecimatibus nosmet torqueamus, ut aequam nubii fingamus imaginem huiui loca, metiamur solum huius boni m gluttiditiem ex captu cordis
nostri, qui quidem infinitus est, dicimusque, bonum illud, ouo cor meum replendum est, finis est meus . ad illud factus sum, de prupter hoc tantum in terra sum. Hoe satis est. Vagum hoe, atque indeterminatum desi. denum selicitatis, quae emcit, ut propter hoc unum
agamus, tune ccrium habebit ae determinatum obiectum, idelicet gloriam Sanctorum, di nos coget viam delige ee. per quam ill ut perveni 1m is, de vi lentes non aliam adeste praeter Sanctitatem, nosmet exei talumus eam se. euti per illa principis Apostolorum verba: --
Deiriis. Hoe unum illud ne ei sarium est, de quo I quitur Evangelium, sed ne putetis, vos ii Ius alia via. quam sanctitate alta uturos elle, quae in eo sita est ut malum quidem fugiamus, bomim vero operemur: S- si/ε ρεν ἶma Fera. Eeee autem, Auditores, finiem omnium malorum , ae vitiorum omnium, m quae pleri ille homines inei dunt; sere nunquam animum a seerrunt ad finem pro pter quem c eati sunt, a que tantum abest, ut illum coxitem, ut pro fine habeant ea media, quu illis eo cessit Deus, ut eo pervenirent. Neqtie enim aliam habent cogitationem, vel desiderium, quam locupletandi in hoc mundo, ni inique tuis ariti ius est, quam suam I lovehere fortunam. Sextenta nuttiuae ambitiosa consi-ia, nonnisi munda iram , fluxamque glariam aueupantur. unde evenit, u sicut finis hic noxius est, media, qui bus utuntur illuc perienturi, minime xl sinctitatem needint. Heu l Fitii heminum M .H3ἀν moi eis mquid da sit a mni ratem, di qua iris eis. - Exel mat Propheta, vobismet pro fine salileia tantum Mundi huius bona proponentes. Sectamini umbram fugientem, de nihil solidi habentem: sed quia illim de per
iis, nihi, inausum, atque interitatum relinquitis, ut votorum vestrorum silmmam conse luamini. Utique homines vani, de amat res mendacii, vitae rationem i verteretis, si verum finem vestrum inlucremini; illius nidendi cupiditas efferet, ut media vobis su 1via, a Deilia videamur. Horrentes hasce imagines, quas vinbismet fingitis poenitentiae, morti fieationis, austerillimarumque virtutum statim evanest ni, ubi cucurreritis invia mindatorum Dei, ut loquitur Propheta, ubi cor
vestrum dilat verit ardentibus, ignitisque desideriis , quae erga hune finem lavebitis, qui nonnisi per sanctistatem obtineri potest, quia haec umes est merces labo
146쪽
Omnes Sancti in quacunque conditione. I T
Haec qualitas est, quam connotare delimus in hae gloria, & quae nobis posuadere debet, sue noe. bis a Deo destinata fuerit ante, sive post praevisa merita nostra, qtiam quaeitionem pertractite non huius es loci; nequaquam nobis esse concedendam, nisi tanquam pretium nostrae sanctitatis, & tanquam aequissimam nostrorum meritorum remunerationem . Quam autem impressionem, amabo vos, non effieiet in trigidissimis, Zeignivissimis cordibus huiiismodi confideratio λ Cum vere istis petiuisum erit , gloriam, qia Satini perfruuntur, non esse remunerationem bonorum Drtunae, vel naturae, moti esse bona mentis, vel eorporis, honores, dignitates, magistratus; quia res huiusmodi non pendent a no- his, neque semper est in potestate nostra illas possidere. Sed haec gloria est remuneratio virtutum, & actuum , qui Sanctos estiunt: videlitet, sibimet emori per poenitentiae exerritia, abditam in I. C. vitam ducere, divulsam ab iis omnibus, quae mortalia sunt, ut Deo uni adhaereat; se se eonformite ad Evangelii Hatita, & ut omnia verbo complectat , omnia iustitiae ostien adimplere. Haee ea sunt, quae secerunt Sanctos; haee illos conliituerunt in possessione gloriae, qua perfruuntur in
caelo; & hoe significare voluisse videtur Apostolus per
Beati Sancti illi, quos veneramur, eo quod didicerint
Sanctitatem unicum esse bonum, quod nostras in hae vita curas, operamque meretur l Sed beatiores, quod his laboribus , crueibus, aerumnis gloriam hane promereede meriti sunt i Mercede opima. amueriti, eonferta, & eoagitata, ut loquitur Evangelium, cuius alia in oceasione adumbrationem quamdam vobis praebere adnisus sum. Eam hie supeonamus spe nostra maiorem.& ampliorem Omnibus desideriis nostris, quantumvis te fini ampli isima, Se dicamus, si liaeetneomprehensibilis remuneratio, quae omne possibile bonum eo plectitur, nam ipse Deus illius objectum est, non potest nobis sanctitatis morem immittere, quae unita via est altromerendam illam , Opus est, ut Mundi huius ille eerae nos omnino seduxerint , ae ita fascinaverint, ut nunquam animum advenerimus ad magnitudinem eius
boni, quod esse debet pretium sanctitatis, virtutis, S laborum, quos subituri sumus ad illud adipiscendum. Si enim nihil ita perieulosum, & diiselle est, quod riori aggrediamur levissima etiam illecti spe, si totona
eminua nobis proposita, non essicit, ut nosmet gravissimis Dbileiamus periculis, 3e omnes infrinsamus obiee .
qui consiliis nolitis adversintur, si omnibus etiam vitae huius delieiis nuntium mittimus pro tenui honoris iam bra, si quotidie videntur, qui erueem figunt ii nati suae, de iraturae suae vim iiderunt, & ab aequissimis a stinent solitiis, ut mortalix alicuius Principis aratiam aueupemur; si denique omnia nobis videntur Deilia , cum sper xinus nos id consecuturos, quod deperimus , & tanquam gravissimum bonum intuemur : V--
loquitur de Iacob, qui cupiebat obtinere Rae helem intretium laborum suorum, S: cui tot anni assiduorum aborum, nonnisi pauci dies videbantur: Sinuitas liret
inolesta, ac dissicilis, videbitur ne ardua, S: inhospitalis, eum remunerationis magnitu linem intuebimur. γ L vix laboris momentum nobis negotium saeesset Tum ima cum Apostolo considerabimus, illud exceptum iri immenso pondere gloriae. Conqueremur de vi, quae nobis paulisper erit inferenda libertati nostrae, ubi eogitaverimus id raos pat, ut mox longe gloriosius per omnem attemitatem eadem perhuamur δ Gravissimi quilibet 1 bores, contumeliae acerbissimae, ac teterrimae mortificationes, quae nobis maximum cient hortorem, deliniis affluere nobis videbuntur, ubi alte nobis pei suasum fuerit , nos post has pinnitentiae austeritates, aeternum gaudiis, & voluptatibus cumulatum iri. Foliae ρω-Dontia i dixit olim Sanctus quidam vir, qui et obitum suum gloria circumundique amictus Sanctae apparuit Theresiae: I is renitentia, sua talem mihi pro nisνῶν sumiami Felix poenitentia, quae me introduxit
in possessionem gloriae, qua fruori lices labores, qui
tam celeriter effluxerunt, de quos bearitudinis aeternitas remunerabituri Austeritates di mortificationes, quarum exercitationes durae adeo videntur, & quarum vel tam meri ipsum ignorare volunt homines delicati, quand nam temperatae non eritis iis eo solationibus, quibus eu-mulat Deus cor, quod fidele permanete vult in eului illius p Q nam suavitate persunditis illum, qui immDrtalem sperat gloriae coron1m y Sanctitas, uno me exste diam Verbo, quam amabilis videris illi, qui cogitat de mercede sua i Utique; qui serio hane meditaretur , quam primum omnicius mundi vanitatibus abrenuntiaret;
respiueret quidquid nos allieit, de nosmet in iisdem moratur, tanquam nugas N ineptias; ia uti Moyses, teste Apostolo Paulo, mallet cum Dei populo amisi, quam AEgypti regnum possidere. Heul quid magno hese Le- si latori sensus adeo nobiles inspirabat Θ Sanctus idem
Apostolus rationem reddit: Ἐρ elebao enim in ramaeis rarionem. Spectavat mercedem sibi paratam. Quam eo
quod hominum plerique non spectant, toti motibus , Oribus iue torquent ut as aucupandam L mim docto- Πι. Bibl. Totu. v. rum . eruditorum in arte is valentium, S potiis gerendis summa dexteritate posteritium a cumini rim N vissima illoeum eura sit , semet sanctos, peri et ostiue Christianos essieete. Tamen Apostolus noster exelamuparum rationabile eorum factum admiratus: O li , inee myribuem eisinam mi aint. Hi mortales, qui tot ex.
hauriunt labores, qui tot subeunt perieula, tam aliam 14bent mercedem, nisi coronam me ruptibilem, & bt
vi duraturam . eum fideles ineorruptam, atque aeternam remuneraticutem videlicet Sanctorum expectent: N AEa
sideratio haee iet nobis effrere debet impressionem
eo validiorem, ae vividiorem in metuibus, & cordibus nostris, ut nos ad Sanctitatem allimant; quia haee rertia qualitas est, vel potius tertius gloriae huiu, eis eius, ut nos necessario , de set secte seliees essiciat squia proprium est finis extremi, simul esse supremum illorum bonum, qui ad eum pervenerunt; videlicet om ma eorum explere desideria, Se nihil ret,quum faee te, quod cupiant. Hue Sancti pervenerum, adepti sunt cumulum telisitatis suae, & Beatorum nomine, non secusae Sanctorum 1ppellantur, ad ostendendum ipsos me vitae suae sanistitatem summum hoe bonum consecutos
hi isse. Hoc est paueis verbis multa eomplecti; εe nihil
scio neque validius, neque aptius ad vos ad Sanctitatem hortandos, quam saepius itetare, hoe unicum esse medium ad aeternam , persectamque beatitudinem pr
Iam dixi vobis, nauitam nobis integrum ne quacuam reliquisse, ut selicitatem minime optaremus. Necessario beatos esse volumus, tune etiam cum longius a vera beatitudine nostra per vitia, di crimina nostra recediamus: neque neeesse est prolixos habere sermones, ut habuit S. Augustinus, ut nobismet persuadeamus. Sed eum Christiana tantum Religio doeuerit homines , qua in re eonsistat haee summa Llicitas ; videlicet in pone sone supremi boni, quod ipse Deus est, una haec ea dem Religio docet nos viam, per quam illuc perveni mus, quae Santitas est; ita ut si veram obtinere via mus Diicitatem, quae sola cumulate potest desideria ni sta, Be nos persecte beatos reddere, nos votorum n strorum compotes effetens ; laborandum nobis si, ut acquiramus Sanctitatem. Frustra impii, & mundi huius
mancipia conamur satisfacere eupiditatibus suis, ut in hac vita suam inveniant beatitudinem Harie enim eo sequi nequeunt, & in horum bonorum per stultione nommii amaritudinem, de spiritus afflictumem inveniunt. Frustra e gerunt opes, atque thesauros tanguam me dium ad obtinenda ea, quae possunt optares cognia ut tue sollieitudines de moeroteu, quibus exagitantur, Ecqui prohibent ne quaesita requies inveniatur . Frustra quaeruntur ardore tanto Voluptates, proptur quas Hurimi libenter alterius vitae voluptatibus abremmtiam
ipse enim Deus non sinit, ut illis libidinosi tranquille pet fluantur. Eos perturbat, sex e entis eonscientiae aculeis ollieitat, eos timore iudiciorum suorum , iustitiaeque suae terribilibus exemplis exagitat: sed praeterquamquod Sanctitas essicit, ut in hae ipia vita perfruamur paee , de tranquillitate conseientiae, quod inexplieabile bonum est, de omnes sensus nostros superat, ut loquitur Ap stolus , haec una nobis ius praebet ad supremam alterius vitae felicitatem; quandoquidem haec illa est eo ditio , quam ipse Deus ad illam promerendam constituit, quemadmodum patet ex Evangelio de Oecto Beat tudinibus, qui suit primus sermo, quem palam habuit Salvator, in populo; in quo continetur, quidquid L
caendum est, ut Calum mereamur, de qui ex ipsis titudinibus t nen accepit; quia nobis certam facit aeternam beatitudinem, constituens nostram Sanctitatem.
Itaque ad intuitum gloriae Si storum, quam Eeelesa ob oculos nobis eonstituit, abiicere debemus duos eris rores insignes, qui plerosque mortalium D Ilerunt, S: sui in causa sunt, ut tam pauci ad Sanctitatem adipi-stendam contendant; alterum illorum est, qui summum quidem bonum inquirunt, pro quo omnes creati suismus, vel qui putant se illud in mundo invenire posse per insignem excitatem, quam omnia Christianismi lumina dissipate non valuerunt; licet Ethnicorum Sapientifim, sua docti expetientia cognoverint nihil hic nosessitere beatos posse, neque ullam nobis solidam afferre voluptatem, quia hae non est nisi nitor mendax, Se . figura, quae praeterit. S. Paulus ait: μιι , is fit. si Ρι m M. Fallax beatitudo, quae inflat supertara in elevatione sua, pauperes iacit in copia miseros etiam in prosperis rebus eorum; ficti honores, qui in bis molestissimas pariunt poenitentias, qui nos palpant, Se seducunt, qui habiatur tanquam praeminentiae, qui conciliant reverentiam; sed qui in rerum veritate non aliud sunt, quam speciosae servitutes . Fallacia bona, quae nomnisi multo cum labore acquiruntur, cum sollicituditie affervantur, 3e quae nonnisi summis cum morioribus amittuntur. Fallax tandem potentia, quae ut plurinuimmiseros e scit, Ee sontes. Sed error alter, quem gloriae Sanctorum meditatio homini Christiano iis e auserte, est eredere alteram esse viam perveniendi ad vetam beatitudinem, praeter Sanctitatem, quoniam labor, tantum merces debetur , x x de me-
147쪽
Le meritis glori , 8r utrumque sanctitas dimetitur: liae
enim metis est Eectas , tunc cum nobis ostentat generatim gloriam Sane torum; tum simul nobis in niuiuem revueat memoriam earum rerum, quas illi secerunt, utinaetiimi bilem hane beatitudi rem assequeremur: mari
fuderunt ; ibi Con cli tes sexcentos tabores p.isIi sunt , ibi virgines sese a mundi tabe prael uerunt immittu's . Hie ex parde videtis Anaehoretas, liui sese in spectis , ae deserta receperunt; ex alia CC nobitas serventes, qui ex eorporibus tuis fecerunt liniliam viventem , ut loquitur S.IPaulus. Videtis demum Beatos ex omitii us ordinibus, aetatibiis, sexibus, conditi nituis , regionibusque , quemadmodum olle tulit Deus dilacio discipitio sim; sed omnes sunt Sancti, omnes gestarat palmas iri ni,nibus suis in victoriae suae monumentum. Omne, meruerunt hane beatitudinem diversis quidem rationibus; sed sane iit 1s medium fuit generale, quo adcri sunt Gli riam tauquam justitiae emoriam, quemadmodum illam Sanctus Pinluxappellit : est mari coma rusti/is, νε- hi Ius x. Corona Iustitiε, quia noti iti Iuliis de Salietis debetur, de quia merces est bonorum operum, atque virtutum: Crerna jus Ha, quia nolinisi pto b.,nis actiotubus tribuitur; vutuum hoc a lumendo in Serapturae sensu pri, Sarictitate, quae Cilicit homines iustus e tam Deo. Ceyrna Iubilata tandem, quam juiuis Iudex non la igitur nati in praemium Oiaertim iustitiae: Rosui a
tem, eui haec di betur corona, floria, di summi ianipod illo 3 Ita sane, hoc enirn inviae nobis persuadet
i ARe. Si hine qui lem Salictitas unica via est, tuta ae eerta, uae da u in caelum. N ad Sanctorum gloriam petitu dii P .am, hor.3 nde conat dum est etiam, viam has re asperam cile, im iam, arduim, salebrosam, de inutile futu
irrat si vult, ae superandi obitus, ut tandem ad beatumhυnc Lerminum pervenia ur. Ad id autem illud primum eli animadvertendum: quemadmodum haec via arcta eli,d :stilis, ae parum frequens, qualum Dei Filius nobis
r ordie et . at, nobis hiria lintriendam tulit di, nobis iue in. agitand .m n ra ambulandum sit, ali luci duce n Ooas praecede ri dic ei indo loco, quemaam dum in lina hac viation de .int laquei & insidiae DoL 3, ubique politae: Ista .r ιι. d- ιοι , νn maligno posit , ut loqui ur Scriptura, id cotulas ducibus opus tutiae, a quibus illas estu ere docerem, ut, & demum sicuti adstitit terribiles, de sermida-bi inimici, ζιii DCitris acvclsamur consiliiς, ω msi istilos fere stadus nos morantur, nos indigered imtibias rerum experientia ductis imis, qui nobis c ieii dant quo nolo dimit nisum sit; ali Mium quemadmodam nimp , crimas in hae ambulare via, quae ducit ad Caelum: ira taui.quam perveniemu, ad Lloriam, quam possident Sancti. t itur paticis oltcndam ub, Nanctorum exempla nos in tei .is omnibus deducere, ideoque Ollanaere nos pollegior ram eam Um acquirere, quam illi promeriti sunt. Pilicium, si tui superius dictum est, trustra ad arteris nam anhelamus fulicnatem, quae it e terminus eli ad quem contendimus, nisi veram ingressi fuerimuς viam, quae illue ducit; idem peccatum, quod a mundi origine, nobis
aditum intercluserat, tot tenebra S, latitamque igri rariisti alii mentibus noliris Offuderat, ut nos lateat quanam via illuc sit redeundum; utque ita de re doceremur opus fuit ut Delix de exto desecti irret, praecederret nobis , viamque nobis praeceptis, atque cxemius, s iis iterin rct.
Sed eum hae via sit ad me a sua di da ilicilis, di sinetitas , quae unica via est pluribus t et laboribus acquirenda; hic
hominum Salvator satis esse thon putavit, si s ipsum nobis in exemplum proponeret, & nos illum laetiti cogeret ;rioverat ille futurum ut difficulcas alios deterretet, bruta virtutis nimis angusta di introspiravideretur, eiusque prolixitas alios averteret; alios mi quam ardenter ita dium erant initelli, medio in eursu cessaturos, ac pol t. terga respicientes iterum in mundi vias abituros, ubi excidium eorum e let inevitabile. Noverat hominis ingenium, & studium cordis eius, unde suturum erit, ut praesens voluptas suturi spem superaret; novErat quam perdite hiiliis terrae bona mansectetur; & quam modico in viserinlitie habiturus cilat promistiones Diri , litet certae . atque in fallibiles essent; praevidebat 'lutariam impetu
humanae e suetudmis torrens illum rM , feet in omnia flagiti ; verbo, noverat hinc qilicium Decellitatem in patriam
stoliram redeundi per vias Crucis S mortilitationis , atrae parium Sanctitatem, inde vero quot obices, aedisne ultates in hae via invenitentur; ita ut quoniadmo lumflagitiosorum hominum exemplum nos detrahit in seelus de esticit , ut iti latam perciti nis viam demam-mus: e contra Sanctorum exemplum t bis Culi vi mollendit, nos docet, quid in bis sariendum sit, ut eo perveniamus videntes, quid secerunt alii, quomodo vitiatus, & Evangelii placita exerrendi sint, &eonsiderantes, quomodo illi haec in praxim redeserint. Itaque de Nandiorum exemplo id di i potest' quod Mitillianus ait de exemplo Filii Dei; hane videlicet soli
itionem estu Omnium difficultatum, quae alterri postent de necessitate caelum per sanctitatem aequirenui: Salviis e alui in culta is Cirsu/ est. Hoc onmes resolvit difficultates. omnes enodat dubi dati nes, omnesque praetexistus aufert. Cliti ilianus enim spectam tantummodo de eomnes oesines, qui constituunt triumphantem hane Bea istorum societatem, ut videat quoculique in ita tu ille esse
possit, semper libi ob oculos versara plurimos, qui sibi illud iter stravere. M tus dilace quomodo tibi terrenis bonis incndum iit, ut mereatur esse tua; ab Mus diserephupertatis miserias pati. Hi d count illum petistir inutias, persecuticia es, oentumclias, ut augeant coronam
uim se xecritis actilbus patientiae, illi vero praeoebunt a solutis ima poenitetitiae exemplaria per hujus vitae ausi maleni. Aliqui offendent illi quomodo in elatione servarimit i numilitas; alii quomodo humilitas servati possit in honoribus, di in amplissimo loco, quem tu mundo obtinuerunt; alii fidelem elle in Ubeundis vitae Chriui
nae olliciis in magna negotiorum turba, a qua hin- , re masistratiis sui illos uispensare uota valuit 3 ver , cum aliae, atque aliae viae ad beatam iacem illam aperiane aditum, , non omnes bancti camem fuerint lectita , nosmet componi re possumus ad eorum exempla, qu, iasdem ordini, luctum, aetam, pri scitionis, vel quisi iliacia muricrious, negotiis iuu vorsati sunt. Hoc pacto, in quo Satic orum exempla dindum escere nequeant imprestio: ium, quam essem olim in animo lana tia, qui adhuc mundi gloriam a Ppetebat , quam se per arma sperabat ali uturum, uit nemo. Cum erum sorte
lusis: et, quomodo dialicti mundi liuius Lloriam uespexis. Riit; qu1m ille deperibat; α quia alli tantis cum peti-ctilo aula sui elat, tantum eorum sortitudiarem admiratus. eli, de tanto exallit illottim imitandorum dediderio, ut ex eo temporis arti eulo scin rosum illud inierit tonsilium mundo abrenuntiandi, de impolieriim comenuendi ad in mortalem hanc gloriam. Hoc baii lorum exemplum saepe in hominum mentiam, Peperit; dc hae merite nobis ob oculos ponit illud, nam tiae in re plerique n delium sim te, suiu ignavis Israelitis ad terram monuitam exploranti immissis, qui non aliua nuritia rutrit nisi gravis unas dini cul- Latias potiundi res Oni, uiu, liam ver .a iacerent de stim nus commodis, qua lclix Illa uxim dicio peperistet. Terra, quam vidimu , , mquiebant, devorat hasitato res suos, lex centa mons ira deterrerit cos , qui illuc pedem interunt. Holuiis eli regio, ubi procedere non ιicet, nili quatenus mucronis acie via patet; de ubi tot fere irae unda curtamina, quot proici radi sunt gradus .
Ecce, Auditotes, quaenain sint ethi linuriae licenuae verbine viam sequantur cluiacm lludiis oppositam. Terror primum ignavos essicit, ubi sermo est de Sanctitate aequiten la; nam ad id nuntius mittendus eIt voluptatibus tali suum, caro elt mortificanda, infringenda sunt vineuiala, quibus arcte adeo mundo adhaerescunt; sed Sancti. qui in hanc terram proinitiam ingresti sunt, qui illius intuentur mirabilia, qui illius deliciis perfruuntur, Bebeata illa in sede laetantur, aliua longe nobis nuntiatri.& aliam longe viversam illius imaginum exhibunt. F.-tentur illi quidem summis sibi iter ille laboribus illve pervenire, sed Lu:iatam ibi voliartarem, toto caelo superate laborem; viam hane, licet angvlia de areta alea
tue, non elle timeri inviam ac inl.Ospuam; quandoquidem multi ante nos illami traverunt. Illorum exemplum evincit homines aequo licentiores, virtutem, di Sanctitatem non cite ita desertas, uς putant, Duque uviam ita inaccestim tale, ec ita inirequentem, & agna viam rimii tam cila in causa, propter quam nobis tam argua, ac aspera videtur.
Secundo loto, Auditores, quemadmodum prudentia neces atra eli ad evitandos laqueos, qui nobis in liac via
Caeli tendun tir, nota secus ac virtu , dc anirni roburaa omne, critii cultatus superandas: ad id nobis prodest plurimum diatretorum exemplum, qui prorsus divina s 1 tenua illuurati, de peculiari de suisti m auxilio adiuti, detexerunt nobis lumine suo staudes de iii idias, qui sdaemon ulus eii, ut illos falleret, de in in uuias a se illis positas traheret. Et satie quibus arctous usus non est, ut eorum fidem quidem tentaret. Et patientiam lacesteret Quas quidem telitationes aliqui misi non sunt, alii vero quCt subiere pericula λ Quibus speciosis praetextiis biis usas ust sanctitatis, de beatitudinis illotum holiis , ut illo, averteret ab ossieto ρ Nonne milliins eorum fallere vigilantiam adnisu, citi No:uie lapias illos in delicatis iaec Iionibus i nplicare conatus ull/ Nonne millies secreras artes, re machinamenta expertus eii, ut illos ab itinci consilio dimoveret, ut eos a iustitiae tramite deterreret Ergo banctorum exempla nos docent omnes id sinus laqueos evitare, de quomoda nosmet gerere debeamus in huiusmodi Oeeurtibus, & circum-1riritiis Nonne dotem, quomodo nos vigilare deceat ad versus ealliditatem, ac dolos anioris propri1 , qui nc quissimus eth linctili is inimicus λ iam pacto resiliared beamus cupiditatibus nolitis. quae non minus subdolae sun r, qu m violentae, di qua ratione nosmet a voluptati.m ill cebris cavere ricis deceat i Tandem enim in eadem via sumus, in qua illi sui runt; iisdem periculis sumus obnoxii . quibus
148쪽
Omnes Sancti in quacunque conditione. I '
ouibiis illi pituerunt, eaedem nobis evitarulae sunt in-ndiae, eaedem animi affectiones subisendae, eaedemque metuendae tentationes. Heu i Undenam melius edoceri possumus de his rebus, quam eorum exemplo, qui easdem tentationes experti fune, qui primi ante nos viam hane deambulaverunt, qui hos nobis seopulos in digitarunt, has insidias detexerunt, de hix periculis admonue runt, & qui haee omnia adeo selieiter e vitiverunt λ E rum Isitur exemplum eximius est magister, qui non minus docet quid sit fugiendum, quam quid faciendum
est, ut tuto ambulemus in via laticlitatis, .& ad caelum felieiter perveniamus Ut autem haee in praxim redigamus, Ruditores, ee-ee, exempli gratia hominem, qui se Deo deservire, ac semet sanctificate eonstituit, quandoquidem hoc tu persuasum eis; unicum esse medium, per quod in aeternum es e possit beatus sed per summam infelicitatem aber- 3Vit a via, quae ad extum perdueit ab ipsa adole se eritia sese coniiciens in mundi eommereium, cuius spiritum ae placita didicit. Quid hi te dicetis aptius ad illum in eonsilio suo eonfirmandum, & a priuino errore eVOeandum, quam sub oculis eius eollocare precatoreme Uersum, qui senerose poenitentiam amplexus est. SI
quin eiusdem rigores eum deterrerent, credit se nihil unquam fatere posse , ut iustitiae laesi Dei satisfietat Hic alius terrenis implieitus est negotiis propter status,& muneris sui impedimentar quid melius potes erudite illum, opus esse, ut se Deo praebeat fidelem. quam exemplum eorum, qui eo in statu innocentiam suam conserin artant, ae ab aeris eontagione, quae tot alios insecit,st incolumes praestiterunt per iugem in semet vigilantiam; Ze ut mundi illegebras, & insidiis evitet Iugλ , quemadmodum illi laqueos eiusdem, ae haudes evit runt; secuti lumina, de placita Evangelii. Quod si quis se in Caelo putat loeum inventurum ,& adepturum sanctitatem sine tanto l1bore, ac tot praecautionibus; quoniam nimium stequentes hodierni die sunt, qui putant se conelli ire posse placita saeculi eum sensibus Christianae religionis, vitam ducentes mollem, inertem, semotam quidem a gravissimis eliminibus, seduae nullam sibi vim inseri, de nulla merita aequirit .i haee vita illi tuta videtur & eommoda, quia nori de prehendit in illa erimina enormia, &flagitia . quae scam datum pariant, ad illum a perieuloso hoc stadio rev
eandum , illi repraesentare debemus, Satictos nequaquam secutos Disse viam hane, ut ad Caelum pervenirent, Aealia insistere via ab ea, quam sit Deuti sunt, idem es
D ae sequi viam perditionis: nam quamvis plurimi r cta videatur, qui illius perieulum videre detrectant, tamen deducit ad interitum', ut loquitur Sapiens: Es wat . qua victu homini rma illius iaetiri ad
oecurrunt alii, qui prosecto viam ingrediuntur tutic rem, amplectentes statum sanistiorem, vel Melesiae inservientes, vel sese charitatis operibus manciparites. Hae, fateor equidem, viae sunt, quae rectius, quam priores ducunt in Caelum, sed quae tamen satis frequenter incidunt in laqueos, quos Sancti summa cura evitarunt , eo quod se se non conformant eorum exemplo, quo docemur, statum aliquem non esse eligendum per avaritiam, vel per humanos respectus, & satis non dila pietatis opera tacere, nisi fiant propter Deum, & propter causas, di ehristiam , de supernaturalia consilia . Itaque in omnibus actionibus nostris imitari debemus Pti ,-pem illum, qui in omnibus actibus consulebat imagiis mem Patris sui, secundum quam semet formare eupiebat ad examen vocabat, quid ille simili in occasione secis
set, si adfuisset. Hoe nobis faetendum est, Auditores,
in vitae nostrae variis citiumstantiis; consiliendum est ,
in id laeetini simili in Measione Sancti, quomodo ex id
genus periculosis Oeeasionibus evaserint, ubi de eorum conseientia, & salute agebatur. Tertio denique loco aecedat, praeter insidias, quaen bis struuntur in via Sanctitatis, adesse quoque magnos obiees, qui superandi sunt, de plures inimicos, eum quibus est dimicandum; quos tamen vincere, nostrum est; qui 1 ad id suppetunt nobis necessaria subsidia, ideoqueri attra tantum ignavia prohibere potest, ne Sancti s mus& nobis caeli aditum obstritamus , quia Sancti, qui illum sibi aperuetulit, homines erant , uti nos, iisdem obnoxii infirmitatibus, de eupiditatibus, ae nos; & illi
saepe etiam violentius laeessiti fuerunt, quam nos . Et sane vita eorum, praelia, victoriasque pereurrite; nonne illis aeque ae nobis vincendum fuit, quidquid in mu eo est maxime sinestum, a vitan entiae perniciosum λQuidquid timendum est in opibus, de in mundi huius honoribus t Quidquid hominum potentia potuit esseere ut eos ab ossicio detorqueret λ Et demum quidquid in morte 'it terribilius, ut eos ad fidem, ae Religionem
suam eiulandam impelleret Maluerunt omnia perdere, omnia vicerunt, de de rebux omnibus triumpharunt .
o Deus, quam stetit illis Sanctos esset Quot erueiatus, 3e suppliciorum genera passi sunt Marti res Quot praelia, & perseeutiones Consessoribus sustinendaeχerimi Pae ea lamitates, & eontradictiones Iustis hauriendae ruerunt, ut suam ostenderent fortituAnem, Gdem, fidelitatem, e stantiam JAibi. Tom. V. Nonne igitur modo in caelis dieere possunt, quod de illis, ae de seipso super terram dicebat S. Paulu,: De cfam Iumis Angesti l inis, A Illos esse spectaculum nostrae expostum admirationi non sinium, verum etiam imitationi: videtur quippe unusquisque eorum ostentans nobis actiones, quae illis promeruse e coronas, quas gestant, docens nos, ut dimicemus sa que vineamus: venaeuiam facti δε-M. Respicite hoc exemplum, Auditores. sed illud tumul imitamini. Pugnate ut illi, si gloriae ipsorum vultis esse participes . Spectaeulumi exemplum i Quam impressionem incere non debetis in mentibus nostris i Quam potente e nos edocetis luandoquidem adeo sensibilibus argumentis ostenditis, nos
eri posse, quod estis; quia suistis, quod sumus, At nulli
sunt obices, quos superare non valeamus, quiridoliuidem vos ex illis victoriam retulistis. Nune eum stis admirabiles per sanctitatem vestram, & quaeunque ex parte Commendabiles, itasgnes propter Uesia quae gessitis, &propter triumphos quos retuli uis exempla vestix totidem sunt ignaviae, negligentiae, &nequitiae nostrae exprobrationes . Utique ad tot exemplorum aspectum hominestiteri e sunt ut imbeeillitatem suam, &- modi eum laborem suum ad aequitendam sinetitatem, intuiti quid Sancti pro eaelesti gloria passi sunt. Nam eum tot viri praeclaro loco geniti ut sibi suadent sine honore indeeotam vitam clueerent, si se se seeundum Evangelii placita componerent IS. Ludoviei, Eleatarii, Amedaei, qui ex ampliori genere, quam illi duxerunt originem, Se qui adamussim O, servariant Legem Dei, 3e virtutes proprias status sui , tuu ne in illos insurgunt. & nonne illos lateri cogunt ἔse deeipi, si credunt. pietatem nequaquam esse partem Principum virorum in Cum vir negotiosus sanetum Regem
David eonsiderat, qui ingentis Regni euris distentus diebus singulis plures impendebat horas in meditatione imgum Dei sui; Cum matrona nobilis in deliciis innutrita,& in corporis sui cultu occupata, distet gravem esse fi-bi , & non serendum nos omit alicuius odorem, poteritne non suffundi rubore, ubi eogitaverit, Sancta, Elisabeth, ae tot alias Prinei pes mulieres in deliciis habui sese invisere pauperes, eorumque vulnera attrectare ρ Ve
bo me txpediam, eum tot ignavi fideles sibi proponent ob oculos heroici Sinctorum Dista. & ea virtutum
exempla quae nobis reliquerunt, nonne illis summa cum erecundia confitendum erit, modieam fidem suam , magnam vero infirmitatem prohibere, ne Sanctos 1 tentur futuri eorumdem gloriae parti ei ad
Itaque fideles quandoquidem vidistis hactenus S ncti couet inrum gloriam debere nos ad Sanctitatem excitare, quae uni- sto. ea via est ad suprenitim illud lvinum, quo illi perstuuntiir; Se aliunde eorum exemplis nobis ostendi, nos quoque eamdem Sinctilitem aequirere posse, quantumvis ardua
nobis exhibeatur, mihi toti hiae sermoni finem imposi- tuto nihil superest direndum, nisi quod omnino inutile ,
vaeuum est ad hane gloriam eontenarre per aliam viam. quam sanctitatem; omnes enim virtutes nue tandem collimant. Hoe est, pluribus modis sancti fieri possumus; sed sine sanctitate gloriam non pol sumus adipisci; idemque ut nosmet ad sanctitatem aequirendam exeitemus ;& ad eam, quantum in nobis est, eontendamus; cogit mus gloriam mereri, ut illam omnibus exeogitabilibus laboribus comparemus; licet iuxta eomplurium Sindi rum exemplum nobis abrenuntiandum citet effectu simulaeque ac affectu iis omnibus, quae possidentur in mundo; lilaei reeedendum esset in spreus & solitudines, quod nonnulli factitarunt; licet totum vitae nostrae spatium in poenitentiae lacrymis traduceremus, induti ciliciis, horrentique setis su eula, quae olim Anachoretarum erateonsuetudo; lieri denique omnia Martyrum tormenta subiremus, tunc enim diei eum Apostoici posset, nullam inveniri proportionem laborem inter, & praemium t Non finis contena AUM re Mis ad ratur u si pia . Uerum Deus qui infinite liberalis est. Ae magni ficus multo minora petit, de sancti esse possumus, ut
ita dicam, minori sumptu; ad id enim satis est ciuite hominis Christiani ossicia, fideliter Dei mandata serva
te, & status sui munera implere. Hoc nobis persuadet exemplum plurimorum Sancto rum, qui gloriam adepti sunt per eosdem actus, quox; uotidie exereemus. Heu l ad id lassiceret tantumdem acere propter Deum, quantum facimus, ut Mundo se viamus. Sed eum Beatorum exemplum nobis ostendat . quid faetendum si, objiciens oeulis nostris ea, quae fecerunt, evineti quoque sanctitatem non esse supra vires nostris; quandoquidem illi ad hime finem perveneruntia ex parte Dei gratias, de auxilia, quae sunt necessaria, nunquam nobis este defutura. Igitur aissi euitatem ea usiri, idem eth ae ignaviam suam profiteri. Heul ostendamus
inter honores, de magii ratus, inter familiae oeeupati nes, inter impedimenta negotiorum, quibus nostra nos implicarit ossicia , posterios lervire Deo, praedestit torum vitam degere, S: Sanctorum gloriam mereri r quoniam
tot illam meriti sunt permanentes in iisdem impedimen iis , nec alia habentes ad semet sanctificandos subsidia, quam quae nos habemus. Laboremus ergo adepturi sanctitatem, quae t1ntam hane felicitatem habet pro remuneratione Adnitamur. ut sancti evadimus, s aeternum beati elle voluismus: FiMSMY-wωώ-tis. Hi de stim extorum vertiee TA. t
149쪽
respiciunt nos tanqtiam testes nostrorem, n aras eompatiuntur aeriimnis , & infirmitatibus, tu bis erunt pati inium suum apud Deum; sua intereste putant 1iostram felieitatem. Ne qua ramus inanes causis, ut nosmet ab eorum exemplis sequendis dispense mus, ne quando insulsant in nos; di haec eadem exempla sint intidem exprobrationes, ' as nobis obiicient, de quae evincent nequaquam impossibile sirille nobis vitavere, ut illi vixerunt, quia id olim etant quod haesumus; sed si illos imitati stetimus, hoe et it medium obtinendi gloriam, qua perfruuntur, & eadem cum illis attemum per tuendi.
Ad acq ii irenda in Sanctitatem cura habenda est rerum etiam minimarum, quae ad Dei cultum pertinens.
Dacquirendam sinclitatem fidelitas, quam ino utibemus , seneralis cile debet, Besese extendere etiam ad minima quaeliabet : nam obedientia , quam praeliamus legibus, di mandatis illius, nullam admittit exceptionem; & non satis cogit scit, quid tua mereatur, qui magnum . a modi eo secernit, cum agitur de illius gloria, vel de nostra salute . Nam exilia quaecunque principia augescunt minimis incrementis, quae vix percipiuntur; A desinunt tandem in effectu, im xpectatos. Quapropter fert animus
apud vos hodierna die verba facere de neeessitate nihil negligendi in eultu Dei, eique fidem servandi in mini mis ut iam quibuslibet ossiciis , cum nulla tutior sit ea tio rion solum ad prohibendum in xtavissima criminal psum , sed etiam assequendum auissimum Dei sectionis pradum eo in flatu, ad quem Deus nos colloea it. Opportune animadvertit Tertullianus, Deum in Scriptum nomen Domini tunc solum usui tralle cum iam primum ereavit hominem, eique impressit similitudinis suae lineamenta, de magnitudinis suae elia raeteres; quasi an te id tempus nullos hibuisti e subditos , quibus pollet imperare . Profecto Caeli , terra , bdera , & e lumenta audire quidem potetant v em illius , ut ejus sate tenti erata; sed careb nt lilaertate, ita ut praeceptis illius non valarent oblittere; sed simulae effrixit ex unium ii manuum suarum opus, tune sibi vindicare coepit Domini nomen, & iure suo usus est, legem irrogans Adae ,
eique praeceptum proponens, quod frangere non potuit, quin in exitium laberetur. AAie ur, dieit hic Pater, υνο mus , v me MMem Dominio . Sed quod sit no
nulli Patres addunt, mihi aditum praebent, ut in argumentum ingrediar, eum inquiunt, Dominum hune magnum in re modi ea praeeptum irrogasse, interdicto e Ventem, ne vesceretur ex fluctu quodam, quem illii digitavit , ut illum fidei cm esse cogeret pro ut alitate totius generis sui de euius aeterea selicitate agebatur ι quoniam haee selicitas eum Adae obedientia ita erat cotis iuncta, ut per te terrimum supplicium, quod Deus d inceps sulae petit de alio quocunque stetere, crimen
unius mortales omries sontes effecerit, di in cauis 1 νit omnium nostratum aerunmatum; unde Sanctus Augustinus argumentatur, obedientiae magnitusinem non sem-zr desumi ab imperatae rei magnitudine, sed a Legistoris potestate, & dignitate. Ita Deus Lunc primam, di maxime necestariam ex legibus suis conlutuit in re, quae levissima videbatur, ut doceret omnes homines exemplo Capitis eorum , se ab illis generalem exigere obedientiam in rebus tum magnis, eum modicis; ia in omnibus fidem illi esse praestalidam. Ne putetis ideo, me noe in loco aliarete velle, non dati levia contra Dei leges peccata, quippe error est quorumdam veterum philosophorum, putantium peccata omnia esse aequalia; sed leviora nonnunquam mλgnos
exitus habent, di sensim, di sine sensu ad funestissima
quaeque deducunt, & e eontra minima quaeque, ubi agit ut de Sanctitare, sabiectum esse virtutum praeclarissimarum, Ze incere, ut veluti per gradus ascendamus ad eumulum persectionis; unde sequitur nihil esse negligendiim in cultu Dei; & nihil esse tam exiguum, quod non magnos habeat in uir mque partem sive in malum sive in bonum effectus. Hoc igitur re adhue integra nos cogere debet, ut n- deles smus Deo, & in omnibus ossietis ivilitis aeculati,
Ee diligentes sine ullo diserimine sive magna illa sint ,
sive modi ea; quia dissicile eli, ne dicam moraliter impossibile . de nee te in aliis, quin simul infideles evadimus in aliis, & quin ineidamus in damnationis periculum. Hoc Sapiens teliatiir dicens, qui contemnit m diea, sensim in maiora proupturum, de Salvator nostertios dc cet, eum qui fidelis est in iis, quae videnturi villima, fidelem quoque suturum in iis, quae maioris
erunt momenti. Lieet autem hoc oraculum ab eadem vetitate mcilatum suis tere debeat, ut nobis integerrimam siladeat diligentiam in Omnibus muneribus nostris, ut actius ea intelligamus, quae sunt eoi secutura , peria mittite, quaeso. ut inde deducam rationes, quibus Ota- eulum hoc inniti videtur. His autem ex tribus rebus desumo, quia primum reta*um in omni a reliquii. hominibus, ta quas quodammodo in ipso Lssentiae nostrae iundo impressi. Prima est
error mentis; altera voluntatis propensio; tertio eupiditas, quae in appetitu dominatur. Hi tres sunt funestinositorum malorum sontes, qui eficiunt, ut cum agitur de peccato, sicile sit magnum cum parvo e sendere squippe error mentis escit ut saepe alterum pro altero usurpemus; voluntatis proclivitas natura ipsa nos de uno in alterum agit, di eupiditas praestat, ut sensim, desine sensu de uno in alterum prolabamur. Ut lixe enucleemus, & latius expendamus; dico pirumum errorcm, qui mentem n stram praevenit, cepissime essicere, ut magnum malum pro levi aecipiamus, de nubit esse saeilius & vulgatius, quam nos tilii in iudieio ,
quod hae de reserimus. Et sane quamvis sit insie suentius
minima pro magnis aecipere, vi eritur tamen quilunt hoc
errore praeventi, saltem in praxi; & qui religioni sibi vel tunt res alioquin nullius momenti, sed qui nullo habent . in diserimine ea, quae maxime sunt necessaria. Hoe enim Dei Filius Pharitas e probrabat, qui totam Legis pers ctionem collocabant in levibus observantiis, quas inritnet praeseripserant, & qui pro nihilo habebant, maxima Letis proepta negligere; qui merito sibi ducebant humanis
traditiones tervare eo usque , ut in locum ossiciorum aequilsimorum, S maxime naturalium eas subrogarent sta eredidissent se magnum scelus admissile, saeeu illent mensae manibus illotis; sed qui se innocuos esse putabant,s ingentibus inquinati essent sceleribus, cuius generis sunt iniustitiae, impotentiae, foenora, aliaque id genus, quae
quotidie patrabant. Nonne hie error erat . qui ad stultitiam usque procederet ρ &qui vix crederetur cadere posise in mentem Pharisaeorum per illorum praefidentiam . nisi etiam inter fideles id genus mortales complures intuere
mur , qui omnem colloeant pretatem suam in levibus quibusdam eonsuetudinibus, sed qui nullo habent in diseriamine ultiones, detractiones, omissiones plurimas, easque maximi momenti, ut status sui Obeant ossiet. 9 Nonne haee manifesta est deceptae mentis illusio, quae tinaci sibi proponit principia pro regula vitae desumens Meel sorium pro ellemia rei, & modica pro magnis Numerus eorum satis magnus est, sed longe abest a
multitudine eorum, qui in alterum incidunt extremum. Quae nora minor est illusio; quamvis opponantur Phara sais, eoriimque error in eo situs sit, ut magna assumane
pro modicis. Error crassus profecto, sed pernielissus , atque senestus; tiam sibimet permittendo pereata quaedam, quae levia creduntur I. sine ulla religione, atque eonsideratione informatur conscientia secundiari ea praeiudicia, quae sillaci iudicio adti nobismet fingimus iis
in negotiis, in quibus amor proprius suam invenit ut iis litatem. Hine emaiunt fallacia praeiudicia, quae plurimi
non verentur assumere tanquam regulas tutas α certas.
Sibi, exempli loeo, suadent veruitiam , malamque fi dem, quamdam elle industriam, atque dexteritatem, cq ius usum consuetudo strobavit, conversationes puriculinias, nimium liber1 colloquia, & liccntiam cum pravissio mo exemplo eo iunctam lepores esse, & iocos crimine vaeuos. Profecto distinguine possunt adhuc a parvis magna, cum imitamur lepidum hilaremque virum, qui fovere novit, ac tectore sestivam conversationem; eum
putamus, urisiones in iis, quae ad Relisionem, &siera reicient, nihil esse nisi festivi inserui iocos, istet metae sint impietates Cum ultiones, & odia manifesta desumimus pro primis iracundiae motibus, quos accepta cor tumelia parere solat re adhue integra J Quot sunt, qui legitimum lucrum putant, quod vera usura est, dummodo illam alia aliqua ex parte dissimulare sciant, ", qui oblectari videntur ullentes stimet hae in re, cum interest sua λ Deinde ex huiusmodi praeiudiciis perperam eonititutis rium mirum est, si in mente sua sibi fingunt fallax iudicium practieum, ut morum scientia loquitur, quod essicit, ut malum assumatur pro bono, & milum magnum pro modico Nam sicut peceata catervallini fluunt in talem e scientiam, ibi Iacile cocifunduntur , quin dei neeps valeant distingui. Hae in te uti mihi licet verbis Apostoli, -
gis ossicit, qwam eum de peccatis sermo est, nunquam vulgatior est; quippe amamus errorem, qui nostra palpae studia, de tantum abest ut illum abiieete quaeramus per calumina, quae sunt necessaria, ut nosinet in eo eonfirmante
150쪽
Cura minimarum rerum ad sanctitatem. Is r
ivi eonscientiam nostram e foranemus . Esto enim , minime pates sitis, ut iniustum aliquid, violentum , aeturpe admittatist quia Mee flagitia 1 liquid halsnt quod statim conscientiam exuleerat; nunquid non alia sunterimina, quae quia foeda non sunt in oculis hominum, non ideo eessant esse magna eoram Deo, qualis est an hitici . & superbia λ Nonne quaedam stat , quae nobis me Nd ettimus, ae laudi, veluti ultio , & id genus alia, quorum oblivionem ficile immittunt, ubi patrata cerunt. mundi huius impedimentar huiusmodi sunt m ximi momenti ossicia. Caeterum quis ignorat , cum s
pe lateant limites , qui secernunt ea quae Hem , ab us)uae Deus. quis ignorat , inquam . nihil tam uelle esie, quam silli λ Etsi minime eitra subsistimus vigili pia
Cautione , nonne periculum subimus, ut praetergrediamur terminos , quos non satis distin x videmus , vel quos per ignorantiam affectitam nolumus intueri Heu i N. m. ιιι se care ἐσπιαί a --is . Cavendum
vobis est igitur . ne Lilaeibus sermonibus vobis dari
verba patiamini; litis esse obedire Deo in iis , quae magnν momenti sunt: exilis ingenii characterem me m dicis tribus perturbari, meros esse scrupillos nimis coarctatae e stientiae in omnibus legem sequi velle, qua doquidem Spiritus Dei secum affert libertatem. Ita sine loquitur spiritus mendacii, qui eadem ealliditate auget in imaginatione nostra apparens illud bonum, quod in peecato invenitur, ut nos in illud pertrahat, de e comtra imminuit magnitudinem veri mali; nobis tuadens hoe tantum non esse. Ita est; per duplicem corruptae imagia nationis errorem nosmet tallimus magnum pio levi erimine desumentes ; quemadmodum saepe fallimur, assu mentes speciem exigui boni, pro magno solidoque. bono, quod nodismet deprehendere videmur in metato. Nonne igitur manifestum est perieulum a levibus noxis ad praviores gradum faetendi; quandoquidem falli adeo si elle est, & erme hae in re, quin nos iustificet, vel exe
set, effeete potest magnum erimen ex levi per affcctatam negligentiam quaerendi lumen citrea dubium, quod nobis est, iuxta receptum illud ab omnibus Doctoribus principium, graviter peccate, qui leve dumtaxat pe catum admittit dubitans , utrum peccatum hoe grave
Sed si hoc perieulum ita metuendum est propter memtis errorem, qui essieit . ut alterum pro altero desiim rivis i numquid minus est propter studium voluntatis , quae sensim, & sine sensu ab uno in alterum nox trania
tertλ Magna est in erimen propenso; arduum est sist re pedem in lubrieo, eum iam primum proculimux gradum a ita ut non alia sit ratio sese ab itisisnibus vitiis praeservandi . quam sibimet tum iri magnis, eum in minimis praeeavere: hoe ait Spiritus sancius, cum inquit, nos ex nobismetipsis in malum serri, omnes sensus nc illos patere ad illud quaerendum, vel recipiendum, nos habete corpus peccati , ut addit Apostolus; videlie et nos intra nosmetipsos habere principium , mate. Im omnium peecatorum; inmite ergo De eu sese o i ieete maximo cuique ex his peceatis sibi a mintinis
non eavete Cum enim ab uno ad alterum extremum
transitus non fiat sine medio, Se eum steterum abyssus suos hibeii gradus , per quos fit descensus: res miniis mae Leiliorem piabent hune transitum paulatim disponentes voluntatem , de veluti per gradus imminuentus metum, qui 1llo remorabatur , . Ee eam atae .cientes
ad aliquid remittendum de marru hae iaveritate, quam tibi praeseripiat at . ut deinceps se se ad maxima quaeque
Ita ut ubi semel aditus apertus est vitio, nos si adeo levis momenti labor sibi prinhibere ea ellos, quia per viam hane nonnisi per insensibiles progressus i Aimus,
di dominans naturae nostrae pondus vulgo longius nos trahit , quam cogitaverimus: nam si adhuc magni et minis horror nos retinet I levia peccata nonne sensim, di sine sensu metum hunc, di horrorem imminuum ais bitus, qui est tanquam pondus recens additus naturalil impensoni , noniae paulatim maleseit; & ubi eonvavit,. quid non potest Per hune imaginatio decepta , de ante emera viperata muleet honorem , sul primum quidem ms perterrebat . Se e Teie, ut Iapti temporis omnia evadant mitiora. Ita est, direre audeo, tot fiunt rigentium steterum specimina, quoties aliquis in modiis ea labitur erimis , de obliupescimus, postquam adeo exigua praeeautione a levibus noxis abstinuimus: Obst pescimus, inquam, videntes nosmet in horribiles eor-misse impietates , quia re adhuc integra non sentimus inestos progressus , quos in scelere cauimus. Impedimentum ex modieis vitaeulis initium ducit, quae in infinitum multiplicantur . Hoe impedimentum mox e n- valestu. ae tandem eo evadit, ut in illum desinat terminum, a quo, re adhue integra, animus abhorrebat.
Ideiteo primum illud effinam, quod in filiorum instit
time obtervatur, est statim exiguas noxas eorriger , qu hiis sunt obnoxii, prudenter enim arguitur fore ut ex
tua haec merata in maiores illos impellerent eulpas, si impunes illi abire permitterentur, proeli vitatem hane , quam habent in mendae tum, ludum, furtum, ae licet tiam nequaqliam semper intra fines eosdem esse peris mansuram , ubi aetas, illam veluti eos clulam tenet , rituor, Sunia Dol. Tom. U. nisi maturate illi obsistcretur, nisi mava Maenaturam rigeretur. 8e nis summa cura ad virtutεm inflee. et Iuris Quia autem, iure optimo prudenter xttinescimus in si Gs filiorum, hoe generatim metuendum est in mortua bus omnibus: quia, Tertullianus ait, vitium aeque ac homines diversis haberi aetates, de in intimia, cum is ei pit per ea, quae cum levissima mox adolescere ae silaro are, prout e senescit, ita quaerit obiem e grua aetati, Me cupiscentia quae primum quidem minie a quiescebit, nullum servat modum, ubi et evit eum te pore. Itaque ne putetis bulehemum hune primun δε- tim ineepisse hae hombilia iuramenta prosito, quae msinsula verba evomere auditur; pecietentam, ac scDlim ad hos oressus evine per crimina levi a . quae illi abstuleturit horrorem eorum, quae in singula . vomit mome ta. Impius, de Atheus i me non eortuit ii, icta cietili in in pietatis abyssum, ubi marcescit, neque dicio cui uxiugulavit omnes sensus Religionis, quos natura ac fides immiserant. Initium duxit non eam adhibens rLvcrentiam, quae praestanda est laetis rebus. pertexit in itκ utra traducens ea, quae perti erit ad devotioncm, Se ad aDetistissimos ritus Mesesiae: hine evasit usque ad coimi m-ptum nestrorum mUetiorum, ae tandem per apertissimum Athe tum abiecit timorem, ae fidcm Dei. Et undenam, amabo vos, prosecta est mundanae huius mulieris lieentia, quae adeo libidinosam vitam ducit. Ncque enim re adhue inteissa ex gravi aliquo scelcte duxu nitium; sed a eo versitionum hilaritate, que omnis illi pietatis timerem abstulerunt, a lectione librotur Τ- illi nimium teneros a flectus immisit; hine si dos ictus est ad nimis libera colloquia. & in pri at, huiusmia, alloeutionibus blanda excepit verba h minas Homnem licentiam essus , qui suum eidem ardorem s. fi cavit, qui ignem in corde illius inflammavit. dem iliquando se flecti passum est. Et ccce illam , t -psam in in iam, de universae civitati, contem P ι adeo verum est a levissimis initiis ad gravissilva ut perveniri flagitia, propter proclivitatem, a pro ri tu mus in malum, quod nos trahit , de αsensu de uno in alterum addi cit. Addamus tertio lom, quod miserae pr el l a c. e dens eupiditas nos rapit, vel praeci, , in
ne ulla consideratione ex levioralis I macrimina: neque enim scire tantum or illat, qu 2
lenta animi aegritudo, vel quid illa Uibi, uc adiuetur, Ee ut plus moderationis in tit ouem p s
expectetur. Vocatur motus animae. cuius miatu . tra
ae impressus est, ae receptus, non adco levis mora , ita, illum,.ubi velis. competiere ι veheme Plior erum
est omnibus eo sideritionibus , quae ad id asseruntur . Hoe autem, quaeso, ut diligenter attendatis, has cui I ditates in ortu suo infirmas esse, ut caetera; sed ri Oxienis instar Gardeseere, qui eum in ipsa Oilei ne par Vatantilla fit, in te tertimum eὐ adit ineendium , de Paria vastitatem, atque excidium, quod nullam patitur media cinam. Ita esto, vanitas. exilis invidia, levis ira, nuis avaritia, levis ob illatam iniuriam dolor, non finx luidem gravia peccata, neque mala adeo timenti, quaei statim in ipso ortu iugularentur, nullum habere molestum exitum ; tamen ad quae extrema non perta eunt illos. qui iisdem se falli sinunt . Ee qui eupido tes retrimere negligunt Fingite vobis qui ei uni det rius Eli in moribus, ae pemiciosius in novitatibus asi elisionem spectantibus, quidquid magis impium inhaeresibus, horribilius, di maxime funestum in bellis , quidquid erudelissimum, & ab omni humanitate rem tissimum in urbium depopulatione; ae dicite, undenamhaee omnia fierint pro via A Si altius horum n, et Iorum eausam repetierimus, videbimus omnia ex levi cupidi
Nolo equidem hoe in loeci, vobis ob oeulos pone re lanestas earum calamitatum imagines, quas superioriseeuto peperit haeresis, neque sermonem habere de ea errorum colluvie, quae tot populos in secit, & Eeel fiam, atque Religionem subve- . Ne repetamus res eos qui aeternae obliv-ii tradendi essent. Sed quod ad rem nostram pertinet, erederetisne si altius evo
veritis saecula omnia, tot malorum ea utim in insituri, inventur Os tandem levem vanitatis, invidiae, Eelinypiae, avaritiae, aut ultionis cupiditatem causam adeo traxi emtum esse tuum fuisse; di non a gravioribus initiis tanti hae mala prosecta Lisse Etenim ut de altis ineram, quis ignorat Lutheri vanitatem ignem iri GL ania universa excitisse; desiderium nominia celebritatem aequi .endi sese illustri adversario Ophoriendo, Mimum ii apulisse illum, ut ad eum resiliendum in nonnul 'trores
incideret, mox vero eum sustinere non pollet i alim diae recinendae verecundiam, atque deineeps nori valeret Romana monita, atque censuras, e I furoris e sesisse, ut ad sese ulciscendum eatrhma qua tentare ausus fuerit; B: ipsi nostis quamviri incen .um parvi
la ignis se intilla pepererit . Sed undenam taι1 n Meecepit incendium ρ Ex nonnullis invecti, ,1 dversus uuind1m assertos abusus Eeelesiae; hine gradus sietus est iarefellenda dogmati, & solidissi s veritates labeficiati. das; mox a moralibus veritatibus via facta est admν-