장음표시 사용
401쪽
affectu preces sui causa offerre, aliaque pietatis munia obire sed excitantur hac ratione quoque, ne sint ingrati ad , ωρα pra
T vero preces illorum causa depromptae, qui detinentur in purgatorio, prosunt illis, ut vel citius inde liberentur, vel certe viso Enchir remissius ibi torqueantur notum est enim illud Augustini Q u bus prosunt, ad hoc prosunt, ut plena fiat remissio, aut tolerabi lior damnatio, hoc est, poena,que in purgatorio irrogatur. Et illud De vetb Apost eiusdem: Orationibus sancte Ecclesis,& sacrificio salutari, elee Mo b dii issu, molyni', quae pro eorum spiritibus erogantur, non est dubitana
quae detinentu dum mortu OS adiuuari, ut cum eis misericordius agatur a Domi in purgatorio, o quam eorum peccata meruerunt; hoc enim a patribus, hoe' ' μ est, Apostolis, traditum uniuersa seruat Ecclesia Verum de hac controuersia alibi actum est diffuse. A moram qui studio pro iis orant, quos apud serosio queri probabiliter existimant, vel quod in Caluiniana,vel Lutheia
rana,vel alia quacunque haeresi,vel alio lethaliri publico crimine impce nitentes vitae finem fecerint, vel quod sibi ipsi morte sponte attulerint,illi neque Ecclesia legi eiusdem ue consuetudini, neque diuinae quoque voluntati satis consentanee Orant vult enim
rotis,qum in Di, scin mortifero peccato extinctos,absolute que damnatos in
extinetis esse eo aeternum citra Vllam poenarum relaxationem punire. Sed&Ec- stat. non est ora clesia quoque pro talibus orare non intermitteret, si alicuius prae--μ si di capaces essent. Verum qui imprudeles pro damnatis orant, quales sunt, qui eos in purgatorio detineri credunt, qui apud inferOS poenas luunt non peccant, sed Christiani hominis ossicium praestant, tametsi nullum prorsus sua oratione inferni mancipiis auxilium aut solatium adferant. SuN qui piorum preces aliaq; pia opera hactenus damnatis prodesse opinatur,quatenus per illa a poenis temporariis,quasi; z h. hi pro OXi Venialibus, aut peccatis icthalibus semel condonatis omnium tonsi debebant,liberari valeant Vcrum haec opinatio non modo cumtudini aduersia communi illo axiomate pugnat, quo asseritur creditur,nullamini, Ibisti apud interos redemptionem esse; sed cum communi quoque ora venialium .e thodoxorum omnium cosiletuditae. Nemo enim ex profest pro ς3torum dςbit iis orare solet, quos certa damnationi obstrictos putat Augusti-Du quoque non magis se pro patre oraturum profitetur, si illum
402쪽
damnatum certo sciret,quam pro diabolo. Denique nec enim in hisce irra morandum est diues ille epulo ne guttam quidem refrigerij,cum studiose illam quaesiuillet,inuenire potuit; iam edubium nullum est, qui inter peccata mortalia, propter quae dana tionem incutierat, multa quoq; venialia cortasset, qui in vita Per P enitentiam non expiauerat, a quibus tamen, si illorum sententia vera esset, in in serno constitutus absolui potuisset. Taceo hic, damnatos prorsus indignos esse, quibus vlla omnino suffragia applicentur. Nam cum tales sint capitales res 1 hostes, diu noctiiq; conuiciis blasphemis i vocibus ipsum impetetes, qui pro iis rogare instituat3Certo itaq; da natis, sicuri certo quoq; beatis mortali uireces nihil prosunt, adeoq; pro talibus nunqua orare licet. ORATIONE autem,quas vivi Pro viventibus hi offerunt, tam iis, qui offerunt,quam ii etiam,pro quibus offeruntur,utiles ac salutares este,demonstrant quam Plurima scripturarum exempla, confirmantq; innumera sanctorum Patrum dicta, praxisq; consiletudo Ecclesiae perpetua: Quandoquidem iam inde a religionis exortu semper receptum fuit, ut alteri pro alteris orarent: atqui incassiim plane alter pro altero interpellaret,si unius interpellatio alteri nihil conferre posset Verum ut hoc certum: apud omnes recte sentientes indubitatum est; ita a niuitis saepe quaesitu ui ibu, plodessexdubitatum est, ecquidnam unius oratio alteri praestare queat possc emi Sunt enim, qui orationi pro altero depromptae nimium tribuunt; rata hisistit. alij rursum,qui nimis parum;ali demum, qui non id, quod debe eomperti esse, bant sed aliud, quodno debebant, prout de rebus dubiis,vel non qu modo, qua
satis exploratis varia iudicia emergeret olent ne illis prosint.
V vin autem quaestionis huius decisio ex duplici capite
praecipue pendere: nenipe ex illoru discrimine, qui pro aliis orant; Sex eorum rursus,' pro quibus alii orant. Hoc autem discrimen est quadripartitum Aut enim iustus orat pro iusto;aut iustus pro
iniusto aut iniustus pro iniusto; aut iniustus pro iusto. Huic quadripartitae distinctioni adde alteram illam de triplici orationis
valore. Ostensum est enim, iustorum preces aeternae vitae meritorias, promeritarum rursum poenarum expiatorias vel satisfactorias. eius tande, quod petebatur, impetratorias esse; aut, quod in idem redit, valere per modum meriti, per modum solutionis,
per modum impetrationis. Hac distinctione posita,duo statim
ut certum est, vivorum preces vi
403쪽
discutiendat, Ic sese offerunt. Alterum est, quid iusti oratio in ra tione meriti, satiSfactionis, vel impetrationis conferat iniusto et alteri iusto Alterum est, quid per viam meriti, solutionis, vel im petrationis iniusti oratio conserre valeat iusto vel alteri in tu
sto. De utroque capite disputari posset prolixe , verum qui
alio festinamus, perstringemus capitum horum membra compendio. Si itaque primum in hac controuersia quaesitum, iusti ne oratio alteri iusto valeat ad vita meritum, siue ad gratiae incre- naentum iniusto vero ad obtinendam primam iustificationis gratiam. Ad utrumque valere defendunt nonnulli Allegant in sententiam suam Gregorium, qui edisserens illud Euangelistae: 8 7 Videns Ita a fidem illorum, duxitpariantico: conside sili, remittiιutur tibi pectata tua, ita scribit: Quantum valet apud Di vi fides propria, apud quem tantum valuit fides aliena Hic inlinuatur, aiunt illi, onerentium fidem contulisse paralytico ad peccatorum reminsionem, adeoque ad impetrandam primam gratiam si quidem nullius peccati remissio contingit sine gratia. Allegant illud
OA ue Lucae quoque: Facite vobis amicos de mammona iniquitatis, ut liud feceritis, hoc est, ex charitate excideritis per pauperum preces Gripia min aeterna tabernacula haec autem receptio ponit gratiam .Ioan. s. charitatem. Et illud rursum Apostoli Ioannis Uui scit fratrem
suum peccarepectatum non ad mortem petat,es dabitti est . hic rursum per
aliorum preces vita promittitur peccantibus peccatum nou ad mortem. Atqui peccatum no ad mortem, est quod uis peccatum mortiferum, excepto finalis impoenitenti jeccato, quod peccatum in Spiritum sanctum appellari confiicuit. Et t. lud tandem
C P acobi: nfirmatur quis in Obta, iuducat resisteros Ecclesia, oreut super eum in Oratio fidei alviabu in lam ι Q ero peccatis fuerat, remattentur ei. Iam si iustorum preces valent adini petiandam primam gratiam, multo magis valebunt ac acceptae gratiae augmcntationum ,
quidem longe dilucilius est, vitam amisiani recuperare, quam in accepta vita progressum facere. Haec illi, nec male, si de congrui impropriaeue rationis merito, quod donanti gratiari liberalitate, nyctiam operis dignitate nititur,id attruunt At si ad meritum iustitia vel condigni, quod dicunt,reserunt,u forte resciunt, nulla ratione aditiitti possunt. ΑΤ
404쪽
A multo vero minus admitti debent, si omnem illius, pro α'
quo oratiar, lynergiam, modo diuinae gratie obici ni non ponant,
hinc excludant. Nam ut quis ex iniusto eu . dat iustiis,aliquemo tariis demi rue
mnino doloris sensum cordisque poenitentiam, tum in formum ta
quoque fidem xspem Malia quedam eiusni odii medium adferat necesium est; nihil autem ex his omnibus per se proxnne alteriuSoratio progignit, nedum iustitiam ipsam. Dixerim,alterius Orationem nihil eiusmodi per se proxime progignere. Nam mediate, hoc est, remota quadam dispositione, liaec omnia per Or tionem confici possimi, etsi non semper conficia imii: Si quidem Iriorum preces frequcnter mouent in vi ut gratia praeti cratenis te peccatorem ad fidem, spem, charitatem, interiorumq; poenitentiam excitet, excitatumq; plena iustitia donet. Vii autem unius oratio Vel intercestio atrori primam gra ubilis. - ,st tiam, vel gratia augmentum ex condigno non Prom creatur, id mali ε Dii ima operosa probatione non indiget. Nam cum cuilibet gratie, etiam 3 mm Hsn minimae,ex aequo sua respondeat gloria, sicut cui a merito suu in ι'' respondet premium, si unus ex alterius opere proxime conscque rem potest. retur gratiam vel gloriam, omnino unus pro alterius opere coronaretur,quod Di I per Prophetam Ezechielem prolixe ne-gat: Docet enim filium patris iustitiam vel iniquitatem non portaturum; neque patrem rursum flij; sed unum quemlibet onus suum deportaturum, rationemque pro se ipso redditurum. D cet idem quoque Apostolus non uno loco scribitent Ii Quae sem G,lit . nauerit homo,baee Ur metet. Ite Imetriusqu3 somu suum portatit, yro Nan i. Cor 3. secundum laborem suum, ercede accipiet. Ilcm: Omnes nos munifestari opor .Coi.3. retante tribunal Christi, ut reserat υnsqui , propria corporis proiit geSit, sue bonum liue malum, aliaque multa eiusmodi. Denique recepti l imum in scholis axioma est,solum CH RIsa m alteri ex codigno gratiam S gloriam creti potuisse. ΕκvN TAMEN quod unius meritum in alterum de ege M. ἰλῶ, inon transfertur, hoc non impedit, quo minus in v s libcraliter nus a teli gra- citra legem ni propter alterius intercessionem, vel primam sim, mi P
gratiamisci gratiae,incrementum impertiri queat Quando qui
di in aliud est,alique praemio promerito dcfraudare, quod in us αnunquam tacit; aliud bonum aliquod indebitum ad alterius prcccbi . . cILiri. Nam quod patui finiuia tantum illis dedit, qui adcc 3 horam
405쪽
horam undecimam in vineam Venerant, quantum illis, questotius diei pondus Maestus tulerant, hoc est, a prima diei hora ad no ctem usque laborauerant, id mera liberalitatis gratiae fuit Aelia cinterim liberalitas nihil de pacta promeritaq; mercede ade..init primis. Neque auctoritates paulo ante allatae, sit recte expen dantur, aliud probant.
p. , i is Mis M dirim in quod spectat, certum est,paralyticum non
thesi M. citrapho obtinuisse gratiam, aut peccatorum remissionem sine propria fi
'' Τμ siliremittuntur tibipeccata tua, si nullam ille U CH na sua clementia Maulae, spem concepisset. Itaq; propria fide&poenitentia interueniente, peccatorum remisitone gratiam obtinuit. Contulit nihilominus aliorum fides S pietas ad utrumq; non parum Effecit enim, ut C, MI fortius illum ad se traheret. Neque enim pari omnesvi, EIsipiritu tanguntur,qui ab illo tanguntur, sed alij maiori, alij minori. minus ad rem facit neque enim desectio illa lapsum a gratia dicit; sed casum a praesenti vita Pie autem defuncti hactenus per pauperes ad aeterna illa tabernacula admittuntur, quatenus illorum precibus maturius a poenis purgatoriis libe- Quomodo gi rantur. Neque enim ullus iis ad coelum patet aditus, qui quocun-uites per paupe que poenarum debito etiamnum irretiti tenentur. Vel hactenus
τώ π ne divites pauperum' genorum praesidio euehuntur ad ae-
tabernacula. terna tabernacula, quatenus illorum intercessione, veluti merito quodam congrui ad primam iustificationem disponuntur,vel omnino etiam perducuntur. Qui porro sit peccatum ad mortem, pro quo orandum Intrare depur non sit; quid rursum peccatum non ad mortem,expositum est alis' ' bimulac solum monuerim peccatum ad morte haud inscite illud appellari,in quo quis aperte citra ullam prorsus poenitentie sigH-Quid sit pecea scationem intermoritur ut cum quis sciens volensque seipsum . ih. LIV. 4ζrimit, Vol post conflatam haerescos, simoniae, usurae, vel alterius cuiuscunq; flagitii labem, Sacramentum poenitentiae comenanit, in eoque contemptu, vitae finem facit. Illud e diuerso peccatum non ad mortem, quod ante mortem per poenitentiam deletum
est, etsi non prors inpiatum, oratio autem in talismodi peccatis
406쪽
eatis vita desu noli hactenus dat vitam, quatenus sua vi a cenis,&debiris,quibus obstricti a re no arcebantur,illos liberat. T, quod ex Apostolo Iacobo adfertur,id ad extreme
unctionis Sacramentum, quod perinde ac caetera nouae legis S cramenta, ex se,siue ex vi operis,obice semoto, gratiam peccatorum remissionem confert, pertinet. Quod si huc referre non lubet,quo tamen referri omnino debet, idem hic sit responsum, quod iam ante responsium est Lepe, nimirum presbyterorum orationem saluare infirmum non proxime sed mediante poenitentia veraque animi conuersione, quami aegro, sua oratione gratiose a reco impetrant Patet ergo, orationem iusti tanti ro . boris non este, ut alteri citra propriam illius synergiam per iusti meriti viam primam gratiam, aut gratiae incrementum obtia
MAroas aliquanto difficultatem habet,iustorum ne preisees aliorum causa ius ex condigno sint satisfactoriae. Nam etsi multi de absoluta iustitia fatisfactorias esse defendant, certamq; Dubium habet
rationem a se stantem habere videantur, nam si Petrus id inte ' 'Ite egre dependitio ne Ioannis quod Ioannes Paulo debebat, altero exeondiis Paulus iure nihil amplius a Ioanne exigere valet attamen sen gno iniiaceretentialiscnon omni prorsus nodo caret. Quandoquidem si eius 'μ μ modi satisfactio esset iusta ab litte, oporteret extare aliquam legem,qua D gus se obligassset ad acceptandam unius precationem vel aliam quamcunq; satisfactionem in poenarum, quas alius debet,compensationem; sed talis forsan nulla extat; vel siqua extat, eam, qui eiusmodi satisfactionem absolute iustam esse conten dunt,in medium proferre deberent. Ex Elii, M. quod pro ratione adserunt, tametsi sit,sita tum, non est tamen setis euidens Siquidem aliud statuendum videtur de debito reali vel pecuniario, aliud de personali vel poenali. Nam si quis propter scelus patratum, vel flagitium designatum promeritus est mortem, vel fustigationem, vel aliam poeis nam,&adsit quispiam, qui sponte, vel rogatus, vel precio con Non idem vidε.
ductus eiusmodi poenam vel ignominiam pro altero subire ve n et M
lit, non obligatur iudex talem commutationem admittere Pariis pecuniario,
ni Odo si quis propter delictum quodcuq ad metalla vel triremes Vi V 'ς
damnatus alium, qui locum suum expleat, comparet, eundemq; e Icili,
407쪽
magistratui, a quoad eiusnodi poenam condemnatus fuerat taferat, satis manifestum est, magistratum eiusmodi compensa i nem rccipere lege non teneri esto in rei locum suffectus reo ipso multo sit fortior, multoque ad impellendum remos aptior. Qu ob rem nisi communis sententia, fundamentum Praeterea, quo indulgentiae nituntur,ex parte obstaret, defiendi fortassis posset. clusimodi preces ex Iiberali ordinarii vi acceptratione magis satisfactorias esse, quam ex absolutae iustitiae lege Etenim cum is henignus sit, nolitque cum infirmo plasmate, summo iure agere ordinarie, semper tamen libere, unius satisfactionem pro altero admittere consueuit. Qui autem iusti oratio impetrare queat iniusto, id pec Iiarem explicationem non postulat:Siquidem ex iis, quae de or tionis vi ex Scripturis allata sunt, satis aperte id constat. Solum Gen. hic repetiueri , qui quinque ciuitatibus propter decem iustos,si tot forte in iis comperti fuissent, parcere voluit qui D. Pauli intercessione ducentas septuaginta animas a naufragio liberauiti Exod. 31 qui toti Israeli propter unius Moysis orationem pepercit:quitano dem uniuersiam Abimelechi familiam a sterilitatis vincula pro .pter Abrahae intercessionem absoluit,aliaque musta & mira procliud iusti p, pter amicorum suorum preces praestitit, eum uni iniusto minime: ό. .. ' π ςfuturum si iustus quispiam humiliter id efflagitauerit,ipseque
sithiti ἡ iniustus sibi non defuerit, hoc est, saluti suae obicem nullum po- praua iniustorii fuerit. Quod si qui iusti pro iniustis deprecantes non audiuntur, rith, fibu h: pr pyς iniustorum indignitatem, aut aliquod occultum impedimentum non audiunturia Sr ita, inquis; at hinc tamen nonduin satisi uidum euast. iustitie orati alteri per modum debitae impetrationis valeat; ita ut Dissa de iustitia obstrictus sit concedere quod iustus pro iniusto vel altero iusto petit, modo ex parte illlarum nihil obsit, an
tantum gratia Z Sane causam grauem nullam video, cur pec liariShaz de re quaestio institui debuerit. Satis enim comper-hu ai eo impe tum Lit, quicquid PrCcibu a Deo Impetratur,id illius benignit iratur id totum te& misericordia verius niti quam ulla nostra iustitia. Sed&in-
ilia ab ter alia quoci essicacis orationis conditiones una est, ut qui cer- hostia iustitia 'o impetrare velit quod petii pro seipso mon pro alio oret. ivna Quamuis ergo iusti pro aliis iuste orantes frequenter impetrent
408쪽
non modo temporalia, ut sunt opes, honores,liberi, sanitates, eiusmodi complura;verum etiam spiritalia,ut sunt boni o dis motus, piae ni pirationes, praesidia contra tentatione daemonisque insidias, dona quaedam interdum rara&peculiaria nec omnia tamen impetrant non ex iustitia, sed ex mera DEI gratia, Promptaque eiusdem munificentia. Et hoc nobis sat esse debet, ut impigre pro aliis oremus,aliorum5ue preces vicusim avide X-
DE vi tandem, attonis, quam iniustus fundit pro 1ulto vel pro alio iniusto distinguendum est. Nam si iniustu Orδxlx ,h ba; 4 i ;,
alio iusto vel iniusto, in persona Ecclesiae,vel Vim i istcr Eccleii, phridest ali est, si vel alterius cuiuslibet non iniusti loco, oratio illius efficax esse orat ut minister potest, ut qui suo nomine, ut persona principalis non agat, sed Σ 'ςs tantum ut minister alterius loco. Quod si vero orat uti persona priuata, sua oratione parum plerunque efficit,ut quae sit mortua,
spiritalique vita omnino destituta: mortuum autem, ut eiusmodi, vitalem operationem edere nequit. Interim DΕvs Opt. Max.
cuius benignitati nullus modus aut terminus praefigi potest, etiam talem orationem nonnunquam admittit:Nulla est itaq; verae rationis oratio oratio enim mortifera, orationis nomen vix meretur quae alteri prodesse non queat, etsi causa aliqua impedita
VER v Menimuero licet apud omnes orthodoxe sentientes certu sit, orationis robur ad alios quoq; sese diffundere, quaestionem tamen nonullam habet, an vis illa eo minor semper euadat, quoad plures sese effundit. De hoc dubio non idem omnium est iudicium, nec idem respondendi modus. Sunt,qui orationem pro multis sulam aeque singulis prodeste iudicent, ac si pro uno tantum promeretur. Probant oratio inter bona spiritalia habetur; Spiritus autem, cum partis expers sit, cuicuq communicatur,tOtus communicatur. Adhec oratio eo fere modo ad illos se habet, quibus applicatur,quo lux tedae ad illos, quibus presertur,aut vox Praeconis ad eos,quibus regium aliquod edictum promulgatur: Atqui vox & lux integra singulis citra ullum omnino alterius preiudicium communicantur. Denique Hieronymus alicubi asserit, . . nihil minus accipi,dum Psalmus pro cunctis animabus recitatur, ei de eotis
409쪽
U, Mum ut haec sententia est parum recepta, ita rationes A firmamenti, quibus nititur, sunt parum quoque firma Non priamum constat namque latum discrimen intercedere inter spiri tum bonum spiritale spiritus enim sua natura sectionem fit git, bonum aut spiritale tam secundum se, quam secundum esse Non id est sipi ctum diuisionem admittit Planum est enim, omnem omninoah orationem suis constare partibus, sed&malum quoq; quod ii
Tuidua n, ille lius vi profligatur,&honu rursum,quod per eandem impetratur uolu qu m. non est individuum. Nam&virtutes&dona&gratia, Scaetera omnia eiusmodi minimum secundum intelionem diuidua sunt: admittunt namque haec omnia gradus Mincrementa. Sic poenae quoque malum non est partium exors Habet enim illud suos gradus, suaSque durationes Culpae lethales inter se quidem sunt sectiles; aliud enim malum est adulterium, aliud furtum &c. at tamen quod nulla ex illis gratiae praesentiam ferat, quando exanima regno abscedunt, omnes simul abscedunt, non succensione quadam una post alteram. Nihilominus quod ea ipsa abscessio non contingat sine poenitentia, quar,ut omnis alia dispositio, recipit gradus,fit ut oratio respectu culpe quoque diuiduum effectum sortiatur. Lui in non , secundum rursum,quia vox & lux non libere agunt, sed
liber agunt, sed naturalitervi necessario, adeoque in aeque propinqua aro ualite ne inario, ora quς utipolita ex aequo agunt. Neq; enim in illarum potestate titio alitem em L. tum est, uniuSaures acrius ferire,alterius remissius; aut unius ocu- ς J V 'dςpς los clarius perfundere,alterius obscurius; oratio autem eiusdem-beia que vi procedit ex rancis intentione , dependetque ex acceptantis voluntate. Potest hic enim acceptare, pro quibus volu
rit,in ille fundere, pro quibus visum fuerit. Qusd si similitudo,
quae ex lucis aut vocis ratione petitur, aliquid efficaciter proba ret, probaret utiq; plus quam oporteret, puta orationem tam iis prodesse, pro quibus non funditur, quam is,pro quibus funditur: iisque magis, qui melioris sunt animi. Siquidem fax, quae in Domini gratiam accenditur, aeque praebet lucem infimo atriensis mulo ac ipsi Domino. Sic lectio,quae in heri gratiam instituta est, aeque crudit seruos praesente, audientes acierum ipsum, Mil.
Io magis, qui melioris lunt indolis Idem statuatur de musi a cetterisque similibus. NEC
410쪽
Nnc tertium denique, siquidem Hieronymus loco citato nullam de orationis valore seri legem, aut promulgat sententiam Solum intem illorum notat inscitiam, quinum operae- precium ponebant in orationum numero multitudine, quam n earundem eruore tondere Scribit autem in hunc modum: Non mediocriter errant, qui bono magno praeterunt m diocre bonum. Nonne rationabiliter homo dignitatem amittit, qui vel ieiunium Charitati, aut vigilias praefert sensus integritatio, propter abstinentiam immoderatam, aut incit cretam Psalmorum aut officiorum decantationem , aut ament aut tristitiae notam incurrat Nunquid multitudine verborum secti Daus, ut homo,potestὶ Non enim verbis tantum sed cor H de orandus est Da s. Quapropter melior est quinque Pialmo olationi, Valoierum decantatio cum cordis puritate serenatate ac spiritali ni pro multis tuis. Iaritate, quam totius Psaltersi modulatio cum anxietate cordis ac tristitia. Haec Hieronymus, quae nihil plane statuunt de orationis valore.
Sto simpliciter quoque verum est, quod ex Hieronymo adsertur,si ad meriti vel impetrationis rationem reseratur Tan- V. MItum enim vel amplius quoque meretur, qui pro centum simul non minus quo orat, quantum qui pro uno tantum. Sic quoque aeque facile est, que impere donum vel bonum quodcunque impetrare pro mille ac pro uno solo;si non ex orationis pondere,certe ex DEI liberalitate. Deni pauet,.que totam hanc sententiam cum suis sundanaetis funditus euer
tit perpetua uniuersalis Ecclesiae consuetudo: Etenim si tantum Iaz
prodesset oratio singulis, dum pro multi Soffertur, quantum si 5strat oratio pro uno solo, semperorandum esset pro omnibus munquam 2 α apro singulis; iamen Ecclesia, quam pio Omnes imitari decoli pio uici, osse subinde orat, sicut Mistas quoque celebrat, pro peculiaribus tur quam dum
SVNT alij, qui orationi, de qua hic sermo est, triplicem valorem assignent, proprium nimirum vel principalem communem, medium. Nam ut quodvis pium opus primo omnium suo prodest auctori, mox vivis totius Ecclesiae membris , iuX- να, ixta illudis Particeps sum omnium timentilam te, postremo illi, in Tetricii euiu cuius gratiam suscipitur ita oratio duoque proprius primari pikoprii v/lox