장음표시 사용
421쪽
persuadere debet, Deum nulla bonorum aut malorum operuinhabita ratione istud absolute non velle, sed finali tantum posita obstinatione. Secus res haberet, si certo constaret id, quod dixi mus, absolute illum velle. Nam etsi non obligemur id velle, quod vult Deus consequenter vel conditionaliter, quia non tenemur velle conditionem, quam voluntas illa ponit; puta obstinatione in peccato, vel aliquid aliud eiusmodi, tenemur tamen id velle,
quod certo nobis constat illum absolute, deternia nate, vel ante
cedenter velle, quale est, quod hic ponebamus. At de hoc praeparationis gradu satis. ALI v D praeparationis membrum vel medium assignari so Mi Κ, . tot fides,de ac Christus in Evangelio ita concio natur: mendico otio . si h vobis,si habueritis fidem, tar non haesitaveritis, non sollim defetillae facietis;
ficax postulat fi seres si monti bule dixeritis, Tolirier iacta te in mare et Et omnia quactis ses petie /t 1 ηο iove credeηtes,accipretis. Et alio rursum loco: Sipotes credere,omniasunt possibilia credent.Pertinet huc quoq; illud Augustini: Si fides deficit, oratio periit. Et illud Bernardi Coelelli benedictione indignus conuincitur, qui Dolim dubio quaerit affectu. Et illud itidem Iintii: Nisi dubio est ea n no in Oratione; catus est, qui non dubitauerit. Et illii itandem Apostoli Iacobi csqtiis morum indiget sapientia,postulet a Deo in dabitur ei. Postulet autem infidemi, haesitans cui enim haestat ilia est luictui muris, quia vento mouetur, es circumfertur. Non ergo existimet homo sie quod acci re aliquid a Deo. Haec illi. Qui ergo orando petita vult impetrare, ne Apostoli Petri vestigiis insistat. Hi eninicum precibus impetrasset, ut pedes
super aqua ad Iesum veniret, ventiq; procellam inter ambulanduanimaduertisset, stati mani irra cocidit, mergiq; coepit. Quare etiam erito illud Christi audiuit Modicelidesq)ιare dubitasti 'Sed Abrahamum,qui tesse Apos o Io, Coutra stem in spem credidis, nes infirmatus
est in fide corpus suum emortuum consideresns, i, ittitur. Ux fide aute in , qua su in mam Dei Opt. Max potentiam, summamque eiusdem clemcntiam, misericordiam nobis ob ocu los ponit, naturali quadam ruit et rare consequitur fiducia. Qui enim serio animo pertractat, eunt, que inuocat, summe esse potentem, summeque clementem, fieri vix potest, ut non omini abona de ipso sibi pro inittat, cunctaque,quae iuste petiuerit, sese Obtenturum non sperct Ast vero, praeter fiduciam illam, qua Drt
422쪽
xii ad ex fide procreatur, Labici es oratione abesse non debet, sunt alia complur', eQuζRQ Missper faciunt. Est inprimis ipsa propensa nos Dei voluntas.
Est summa eiusdem in omnibus dictis&promissi Sueracitas uti mosiduci
Humerus eorum, qlli Deum, exorarunt peneri: finitus Etllummus ille mediator deprecator, qui nobis semper praelio aceti, Christus Do ininus, de quo ita scribit discipulus dilectus μιημ i. Ioan. i. pe cauerit,aduocatum babemis apud Patrem, Iesum Christulit insum: Et ijeost propitiatio propeccat: nostris. Eoi si spectant haec Apostoli Pauli Christus Iesus,qui mortuis Rom. L. 3, imo qua e resurrexit, qui ea ad dexteram Dei, qui etiam interpelta prombi, Et infra Vnus enim est D Eus. Unus e mediator DEIe homi i Tim x.
huis bovi christus Iesus. Et ad Hebraeo rursum Debuit per omniafra Hebr.F. tribus imitari, ut misericorsferet,Erfidelis pontifex ad Deum. Quam uis ergo nos, qui petita impetremus, indigni simus , attamen Chritto Iesu patrono optimo intercedente, Deum nobis omnia, quaerite per illum petiuerimus, concessurum sperare debemus. Denique nostrae deprecationis auctor est Spiritu sanctus accepi nom. i. vius enim Spiritum adoptionis filiorum Dei, in quictimamus Abba pater. Hic autem nostram infirmitatem, nostramque in hoc precandi 0 3. munere inscitiam non modo adiuuat, sed ipse quoque gemitibus inenarrabilibus pro nobis postulat. Quod si qua interdum titubatio obrepserit,voce Apostolorum si, dicamus Domine, ad Mue i . auge nobissidem. At vero haud magna cum re, fides spe instructi ad oran. dum nos accingemus, si in Dei vel proximi odio obstinate per stiterimus, hoc est, si utriusque dilectionem vel ea, quta viam ad
illam muniunt,ut sunt poenitentia, melioris vite propolitum, d Alii vitam seruandae legis studium, aliaque eiusmodi huc non attulerimus emendetopora Nam etsi sacrae literα non ita perspicue&clare de charitate agat atque de fide&spe; ea tamen ponunt, ex quibus, ut orationis fructu certo potiare opus esse charitatis semine, non omnino obscure colligitur.Tradunt enim,eorum preces audiri,qui Dei ma- data seruant, qui Deum timent qui conscientiam mundam obtinent aliaque eiusmodi, quae omnia ad charitatem pertinent:Π, inquit Chri ilus,mauseritis in me, eae verba meam vobis mansem quod Iom. 3.eu vis volueritis petetis,e fiet vobis. Hu C
423쪽
prehenderit ras,' cum babemus ad Deum, e quicquid petier in re tam οὐ ere, quia mindata ritu custodimus, erra, quaesumpticita O in bcimus. Et illud item Prophetae Regii: Vo ratem timent um se dei in de erationem eorim exaudiet cir salvos faciet pr. Est hic seres,dhcasto&filiali timore. Qui igitur DE v Measte non timet, qui ei uamandata non seruat, neque ut ea servet,quinquam pensi habet qui conscientiam suam non mundat, neque ad eius mi militiam anhelat, quomodo oratione sua rem magnam faciet Denique supra ostensum est, efficaciter precatur necessariam esse poeni tentiam; at haec si vera consummata est, sine gratia&chai itate non est: Fruimiosam proinde orationem factirrus enixe contendat necessiim est,ut secundum fidem S sipem, DEI & proximi ch uritatem huc quoque adserat. autem praetcr scelerum detestationem & fidem, caeteraque, quae ad efficacem orationem necessaria hactenus ostendimus, adesse quoque debet magna quaedam animi submissio, otii εpulsam suique ipsius abiectio. Qui enim ita comparati sunt, ut se propter
d.ας egregia virtutς dignos qua audiantur censeant, illi orando late-Gnom ad O a rem lauant. Contra Veroqui ita affecti adorationem accedunt
scutit,crebrasque offensiones Minsignem ingratitudinem omni fauore, gratia, beneuolentia indignos prorsus iudicent, illi diiunis donis ac beneficiis capessendis maxime idoneos capa- Palm. Ol. cesque sese reddunt scriptum est enim: Ressexis in orationem humi
, P L 1. postoli Petri: Di I verbis re illis, bumiliburautem duigratiam. Et G. Mora illud tandem Gregori): Ille veram Dgo orationem exhibet, qui semetipsum, quia puluis est, humiliter videnqui sibi nihil virtutis tribuit; qui bona, qua agit, este de conditoris misericordia recognoscit. LvcvLEN TvM humilis deprecationis exemplum suppeditat nobis publicanus ille Euangelicus, qui longe consistens ne oculo. quid m ad coelum tollere audebat, sed terram spectans, di DLVs, Mi adpropis esto bipereatori Et mulier illa pecca- X, Qua dolore commota stans retro,Domini pedes lachrymis. persun-
424쪽
tersundebar. Vterque quantum orationi pondus adserat humilitas Christiana satis declarat. Sed &CRRisTus Dominus quoque insigne humilitatis exemplum in oratione praebuit, dum&penibus nixus, in faciem prolapsus coelestoni patrem ita orauit: pistor; sipo ubet est, transtutia me calix ille, veruntamen non mea,1ed tua ue, .molautas fat. De beata Virgine quoque legitur, os vi illius humilitatem prae caeteris omnibus virtutibus,quibus cumulata erat, Luci . praecipue spectasse Ah hac autem humilitate procus aberat Pharisaeus ille, qui
stans ita orabat: DE 4 gratia ago tibi,quia nonsumsicut exteri homines Lucit. Tum illi, quos CHRIs Tvs Dominus in vicis & platearum angulis quo ab hominibus viderentur, orare covsueuisse commemo Matth. 6.rat oportet autem eum, qui salubriter precariri exaudiri vult, non solum humilem affectum adorationem adferre; sed humi lemquσq; submissumq; intellectum. Qualem illi non adserunt, oratio quae em-
qui quada fatali necessitate omnia euenire cotendunt; aut Deum Pnta s. I inferiora haeca sublunaria,quasi aliena, ad se nihil pertinentia, Emis uiri ponihil quicqua curare sacrilege statuunt. Nam etsi eiusmodi homi l elix, et uim nes quandoq; orent, humilisq; precatoris speciem prae se ferant; ta' i'
attamen quia orationis necessitatem excludunt, fatoque vel c
sui omnia adscribunt, nunquam istuc ex animo faciunt,sed ficte
D humilitatem, de qua hic disserimus,pertinet etia suppliacum benignitas, S in rebus aduersis patientia: facile namq; Deus illos precantes audit, qui propter Christum vel iustitia male habiti,vel alias iniuste vexati,vel morbo quoq; vel alia quacunq; mis ria vel calamitate pressi, a quo patientiq; animo ferunt. Et inter hos eos familiarissime audire solet, qui graui iniuria a quocunq; assecti adeo vindictam nullam expetunt, ut serio quoq; S seruid pike, i, i, si i
pro persequentibus vel iniuriam inferentibus orent, magISque Eorantes audiis doleant de illorum peccato, quam de suo incommodo. Est enim unxur . iu-
res haec plane heroica, neque prodire Poteir, nisi ex magna qua rex pro persequedam chau itate animique perfectione. Quo autem quisque preca tibus calan,
xor est perfectior, eo qui audiatur est dignior. Uxibu QNn EAD Em quoq; de causa selitariam vereq; religiosam vitam agentium preces efficaciores plerunq; fructuosiores solet esse, quam hominum opibus caeterisq; seculi huius comodis affluen- fi liam.
425쪽
tium. Nam quo mesa rebus curisq; terrenisui agiscit, iunci edintensius fertur in D EvM: Quo autem feruentius in D cv ast i git,co etiam ardetiores prece fundit. Quo autem preces fuerint ardentiores eo ad quiduis impetrandum habentur efficaciores. H oratio est Atque huc spectant, qui de orationis viribus disputantes, eam cae
2. ό eris potentiorem statuunt, quae caeteris est spiritalior Spiritalio
eati rem autem eam dicunt, quae a carnalium desideriorum terreno
rumq; negotiorum sordibus est defaecatior, ab inaniumphan lasmatum tricis expeditio .R1rs tandem ad oratione preparatus accedit, qui ne absq; alia
oratio aliarum rum virtutum comitatu huc accedat, quantum in se est, cotendit. i. 'id iacit. Nam qui Orat, male agere non cessat, vel caeterarum virtuturnactus non curat,puluerem in aerem quodammodo iactat. INTER externa autem praesidia, quae Orationem non modo
ornant, sed vir es illius vehementer quoq; augent, praecipue cen-ieliiiiij x ita seri solent ieiunium Meleemosyna. Nam qui cibo vel potu sunt emo Vna multa onusti, horum mens ita plerunque est oppressa, ut neque EvM. . ' intueri, neque quid sibi velit oratio satis cogitare valeant. Sed cleemosyna quoque magnam cum oratione societatem habet Quis enim cui facultas sit benigne faciendi, neque opitulatur tamen proximo Tratri, qui aliena ope indiget, charitate se praeditum dicere audeat Qu autem ore is DEI auxilium implorabit, qui Datre odit, aut miseriam illius quasi nihil ad se pertinentem despicit QEIDὸ quod non aliarum virtutum piorumq;4 studiosoru
Meleti torre operum Comitatu tantum orationis robur augeat, eiusdemque cantium oratio vim intendat, sed hontinum quoque comprecantium societas D R Fieri enim vix potest, ut multorum preces pacis &charitatis vinculo inter se coniunctorum non audiantur; neque enim frustra ab atth. ie Cim Isai dictum esse putandum est Siduoves tres ex vobis consenserint super terram, de omni re, quamcunquel etierint siet illis a Patre meo, qui est in caelis. Sed neque citra causam quoque Ecclesia Catholica cum calamitas aliqua impendit,aut grauis aliqua necessi ras premit, communes publicasque preces&litanias indicit Sl-
quidem per Spiritumsanctum edocta intelligit, fideles plus posse, dum simul ad publicas communesq; preces in Domino conue-iaiunt,quam dum singuli domi seorsum precantur.
426쪽
E, hoc autem principio, quod verum in diuinis literis fundatu on est, sequitur, eam orationem efficaciorem esse, quae pro viii uersali Ecclesia bono,&excommuni eiusdem praecepto funditur,quam quae promitur pro quocunq; priuato filibere. Sequituri que, potantiore Deoq; acceptiores illas esse preces, quae o feruntur pro rcgibus, principibus, aliisq; in potestate constitutis, salubri oratur quam quae pro quibuscunq; inferioribus si quidem quo bonum P is' b test communius, eo est diuinius Reges autem viri principeS, late constitutis caeterique in magistratu collocati communem iublicam per ul N ax pri sonam sustinent. D svo TIONEM feruensq; incensum ad Deum resq; diuinas studiu orationis vires augere nemo dubitat. Vnde quotquot de orationis comitibus aut eiusdem circumstantiis scribunt, ad
unum oes ardentem animi contentionem inter c teras fructuose orationis conditiones referunt. At dubium interim non nullula Devotio' ser bet, internane animi deuotlo pirituSq reruOrorationis pondus, vegetant, ehi Ieiusdemq; meritum ita augeat intendatq; , ut eius oppositu, hoc ,su Mucii est,tepiditas,deuotioni siue vacuitas noxam aliquam adducat. ΚΑ, Ε diuinae liters aliquid eiusmodi insinuant; notum est et Aillud Apocalypsis Vtinam calidus aut frigidus esses,sed quia tepidus es,in Apocal. I.
etiam te euomere ex ore meo. Hic neutiqua obscure in Θicatur,tepidos Deo inuisses esse,Deus aut solum peccatum,& hominem propter peccatum inuisum habet. Cognatu huic est illud Hieremiae: C p. 43. dictus,quifacit pus Dei negligenter. At idem sonare videtur tepide facere Mnegligenter facere: Sicut ediuerso ardenter vel calide facere diligenter facere. Ad hae Lias per Michaeam requirit, ut Mich.6. sollicite coram illo ambulemus Eandem quoq; sollicitudine exigit a nobis Apostolus;ait enim Honore inutiapraueiatentes ollicitudine Rom. o. non pigri stirituseruentes, Domino seruientes Sollicitudo autem inci dit studium, curam,&diligentiam. Deniq; qui orationem Omnis seruoris & dc uotionis exortem D si offert, haud ablimilis illi videtur, qui cum possit sanum Mintegrum,claudum & morbidum pecus Eo offert: inveteri autem lege nefas erat,claudum, aut caecum, aut debile animalico offerre. PROFECTO sunt isthaec talia, quae tepidos omnes iure me ritoq; terrere excitare debeant. Nihilominus si ad legis praeua-ocationem no deposcitur certa animi colentio; sed, ut legis prae si a uatica,
427쪽
uaricator sis vereq; dicaris, sat est,si quovis modo contra praece pium vel legem agas, videri queat tali simodi animi colentionem Vel intentionem ad legis obseruationem necessario non lapo
T 'in ' sed ut peccatum vites, esse,si id integre praestes,quod lege
eaium nisi aliis cautum erat; esto tepide vel frigide istiauc facias Quemadmo sit, ut necessis ria dum etiam,vt peccatorum condonationem consequare, sat est siri; si es peccatum propter DE videtesteris, etiamsi admodum remissio cludat id fiat Iubemur senem Eumex toto corde, ex tota mente,&ex totis viribus diligere verum id expletur, si nihil in corde belanimo, quod diuinae dilectioni aduersum sit, foueatur, aut sint hil supra DΕvMametur; sed omnia in ipso&propter ipsum De nique nullum omnino diuinum aut humanum praeceptum ad sui obseruationem gradualem aliquam intentione animiue contentionem exigere videtur, alioqui enim praecept6ne factum enset satis semper dubitaretur Sat putatur ergo, si tanta adsit contentio, quae ad opus praeceptum suscipiendum integreq; explendum sussiciens sit: Neque qua ex Scripturis allata sunt, si recte intelligantur,oppositum euincunt. AD primum responderi soletigernina circa orationem tepiditate accidere. Vnam, quae opponitur feruori vel intenso conatui illumq; excludit;&hanc Scripturas peccatino condemnare, etsi eandem quoq; non laudant. Alteram,quae aduersatur debitae diligentiae: eamq; quod negligentiam ponat de aliqua etiam omitasionem includat, cum noxa plerunq; coniuncta esse. Ea ergo sola tepiditas culpae obnoxia est, quae opus praeceptum, vel aliquam eius partem omittit. Ad locum ex Apocalypsi allegatum responderi potest,Angelum eum calidum appellare, qui quod debet, ex Qui di t u se amore facit Fristidum, quem non virtutis studium, sed gehen-
Digidis, est.. tiae metus ad officium adigit: Tepidum qui nec amore, nec tI-picu . more ad id praestandum mouetur, quod praestare obligatur. Athaliter hunc locum edisserunt, sed haec expositio prae caeteris magis probatur Michaeas autem de ea sollicitudine agit, quae omistionem excludit; de eadem quoque loquitur Apostolus. Quod de spiritus feruore ibidem addit, ut admonitor vel concio nator non ut legi sator addit. ΙLLv porto Hieremiae; Maledictus,qui facit opus D EIne .gligenter, suam siccum solutionem adfert Agit enim de ea negligentia,
428쪽
nest ligentia, quae eius rei omistionem adiunctam habet, quam fieri omnino oportebat. Quare emendatoria exemplaria, quibus Etiam Hebraicari Chaldaica editio suffragantur,non legunt ne usuis . reueligenter, sed fraudulenter Execratur eos enim, qui dolo malo negligentea. eontra Moabitas rem administraturi erant;de iis enim ibi est sermo non de precatoribus. Postremum autem nihil probat, aut siquid probat, probat, Omnem omnino eleemosynam tenuem, duando pinguior extuberi poterat, deprauatam esse. Omnem item Dia proximi dilectionem remulsam, si intensior in mediunt ad serri quibat,vitio affinem esse, quod falsium est. Illud ita-nue opus metaphorica quadam locutione appellatur claudum, vel nuitilum, quod vitio aliquo laborat, vel quod debita aliqua circumstantia caret. Quamuis ergo tepiditas orationis fructum diminuat; peccatum tamen ex se non generat, nisi forsan sit tanta,ut rei alicuius debitae vel necessaris circumstantiae omisitonem includat. D a primariis interna deuotionis fontibus supra, quq ad rem opportuna videbantur, allata sunt. Hic solum monuerim, multa esse,quae principales sontes multum iuuares promouere solent. Iuuat, exempli gratia, ardens obtinenda deuotionis desiderium.
Iuuat animi fortitudo in perferendis laboribus constantia. r
opus est enim magno diuturno quodam exercitio fudio, Vt mariti deuotio. quis spiritus feruorem, veramque animi deuotionem obtineat pluri-Iuuat diligens cordis custodia: Facilime enim animus ad vanas v ineptasque cogitationes dilabitur,nisi studiose inter recti limites assiduo coerceatur. Iuuat continua D EI praesentis memoria, Christique pro peccatis nostris passi frequens recordatio. Iuuant breues Liaculatoriae preces, quas omni fere temporeo loco adhibere licet Ubique enim possiimus a D Eo aliquid petere, aut culpam agnoscere, aut gratias eidem agere,aut aliquid aliud eiusmodi animo cogitare.Iuuat crebra piorum4 ad deuotionem e citandam coscriptorum librorum lectio Iuuat accurata sensuum externorum cura Iuvat vita solitaria, & quatum per externa Occupationes licet,ab hominum strepitu secessio. Iuuat Iocorum temporum, quae excitandae deuotioni magis conueniunt, obseruatio Iuuat piarum meditationum&exercitationum assidui
429쪽
usurpatio. Iuuant tandem ea omnia, quae ad impetrandam vel animi submissionem seriamque carnis mortiti cationem uti lia Verum de animi praeparatione internaque deuotione ni quaedam fructuosi orationis conditiones sunt, satis proximi, est,ut de attentione, quiad efficacem orationem appria nee scisaria est, nonnulla quoque in medium proponamus.
De attentione, quatenus ad obtinendupraeci ros orationis effectis, vel explendum orationi raeceptum in necesseris.
TTENTIONEM porro, ut alique orationis effectum certo consequare, imo vero ne orando noxam in curras, necessariam esse, extra controuersiam es .
ndoquide vera rationis oratio secundum ii
attentionem gustinum, Damascenum, alio veteres Theologos praeteria citam vel expressam petitionem deposcit mentis in Daviascei sum; atqui non attendit, quid dicat; neq; quid petat; neque viattendat quicquam curat, sed sciens volensque cogitationibus ad rem nihil facientibus animia occupat, quiduis potius quam menteminis ubi defariam habet. Adhaae vocalis oratio, te qua hic praecipue agitur, interna orationis signum est. Ne ergo falsum signum existat,consentaneum est, ut is, qui voce orat, oret simul&mente Mente autem absque attentione nemo orare potest. Omni proinde attentione sublata, necessario aufertur mentalis oratio, adeoque vocalis oratio in signum fessum degenerat. PRAEΤERE orare,ut multi non inscite definiunt, est animi desiderium symbolo aliquo uri pandere, vel id, quod animus desiderat, a D, o expetere, desiderium autem ponit intellectus considerationem, eiusdemq; ad id,in quod animus desiderio fertur, applicationem Siquidem nihil expetitur,quod ante non cognoscitur. Atq; ita nulla potest esse verae rationis oratio, quae mi nimum in exordio aliqua saltem attentione non fulciatur. Denique si oratio est opus humanum, ut reuera est, ex electione procedat oportet Electio autem nascitur ex intentione, utrumque autem ponit attentionem : Quandoquidem omnem omnino
430쪽
oti inlatis actum antecedit cognitio, cum voluntas in rem proi se incognitam non feratur. Nulla est itaq; oratio illa,quae onini uenitus attentione destituitur. Atque hoc neutiquam obscurὁ iudieat illud Apostoli Siorem livgua,mens meas refructu est. Et illud i.Cor. 4.
rursum Augustini: Quid prodest strepitus labiorum, si mutum est
eor3 illud tandem CHRIsTI Spiritus est Disa, eos,qui adorant Iovi. ravi ut ritu Em Dexitate adorare oportet. At quo modo in spiritu adorat, qui absque ulla attentione adoratλIxi cari esto,obligatoria oratio attentionem deposcat,attamen ut preces libere citra peccatum possim omitti alioqui enim liberae non essent ita earundem quoque partes, conditiones, Secircumstantie in culpate praetermitti posse videntur,adeoque qui libere 'oc est, nulla lege, voto, aut praecepto adacti orant, non peccant, si mentem ab orationis scopo ad quaecunque aliena, de ad rem non facientia studio auertant. HAEC ratio mouit quosdam,ut dicerent,orationem,que sub nullum praeceptum cadit, eo rigore attentionem non deposcere, ut peccet, qui inter orandum animo peregrinatur, quamuis data opera id faciat, hactenus tamen deposcere, quatenus precatori fructum aliquem est allatura,verum id citra iustam causam. Nam ut is, qui tempore, quo alioqui lege non tenetur, vult confiteri, aut corpori CHRIs T communicare, aut sacris operari, nisi manifestum cacrilegii crimen incurrere voluerit, ea omnia, quae ad sacramentalem confessionem, aut ad dignam communionem, vel celebrationem sunt necessaria, studiose diligenter adhibere debet; ita qui vult aliquid a Dii petere, ne irreue rentiae noxam incurrat, reuerenter, pie religiose, & quantum humana fragilitas patitur, attente iudiose istud faciat oportet. Sive ergo oratio sit libera, siue necessaria, semper de Non modo pre-
poscit aliquam attentionem , non bolum ad impetrandum id oti fati. quod petitur, verum etiam ad irreuerentiae peccatum deuitan deposti atten
CONQFERisu R de hac negligentia Dominus per Prophetam&ipse etiamCHRIs Tvs me, inquit,populus labiis me honorat, Matili cy.eor autem eorum longe est a me. Expostulat ea ipsa de re grauiter quoq; Lib. eoia.
beatus martyr Cyprianus Quae, scribit ille, segnitia est alienari,&capi ineptiis,4 profanis cogitationibus, dum Dominum deprecariu