장음표시 사용
441쪽
animae maris lacens Deo offerent se iusti qui e Spiantur inpureatorio pro quibus tanto frequentius Matientius supplicandum est quanto seuerius plectuntur, minusq; seipsos iuuare possunt otinui mi se ferent se principes, Ecclesiae proceres, quorum causa & salus i.
veta tiore fisi studiosius D Eo comendanda est, quo illorum ruinam aluum iri,
ioue eo piuden icandalum,eorumq; probitas lanctitas cedit in maius Ecclesi, tim attentius vel reipublica emolumentum offerent se tandem mali& scele
ta Is isu, rati Piaboli laqueis misere irretiti, eiusdemque iugo grauissimὸ
pressi. Pro quibus eo enixius frequetiusq; orandum est, quo illo rum status est,criculosior, damnationiq; vicinior. quinto postremo,quibusnam verbis causam suam apud Di vi agere clit; neque enim omnia eque sunt ido iaca Si oratione Dominica, vel alia a Prophetis vel Apostolis vel ab ipsa etiam Ecclesia tradita uti placuerit, minus ipsi laboran
dum erit,ut nece Litate qua premitur,apte proponat Sunt enim eiusmodi preces aptissimis sententiis verbis contextae. In te rim magnopere hic ipsi enitendum erit, ut summa cum reuerentia attentione proponat Sunt enim verba illa non hominis commenta, sed certa Spiritus sancti oracula. Quod si verbis pro priis&quasi extempore natis rem suam agere malit, summa o- Rerum 'de 4 pus erit attetione, ne insulsis vel ineptis utatur. Quod incommotist faciunt, si cum quia rerum Imperiti Saacillime euenire potest, consultius se compoti iit, ciunt, si precibus ex sacris Bibliis petitis, vel ab Ecclesia coscriptis
potariaoratione . . in xςrpolient, Ciuidem l Opem implorent, quam si proprii inter orandum capiti Scommenticea in re tantur.
t, ni se dicis, quae ex Bibliis petita familiariter in Ecclesia usu pantur, ea maiorem partem nihil cum iis commune habere via dentur,qua nobis desunt, communiter a peti solita sunt. Quid enim facit Genesis, aut Exodus, aut Esaias, aut PsalmuS: Quare fremuerunt gentes aut Euangelium I ucae, aut Epistola ad Romanos, aut quiuis alius acrorum Bibliorum codex nullus est enim, ex quo non aliquid sumatur, publicisque Ecclesiae officiis ire cibus adhibeatur ad peccatorum remissionem laut diuinae gratiae communicationem aut coelestiS gloria consecutionem aut ad aliquid aliud eiusmodi, quae usitatius expetere consuevimus Ad hoc dici potest, vera rationi orationem praeter petitionem complecti pium di humilem in Di vi affectum, inter
442쪽
inter animi autem affectus , qui orantis instituto deseruiunt, principarum obtinere amorem, animi submissionem,&indignationem. Primum progignit diuina laudis commemoratio primo proximum nostrae miseria explicatio tostremum hostilis nequitiae&improbitatis expositio, eiusdemque nequitiae velin- solentiae Naggeratio. Divi N amoris studio admirationis .congratulationis affectio adiungi plerunque solet. Nam ut ex diuinae clementiae&benignitatis consideratione exoritur dilectio; ita ex maiestatis Liaelicitatis eiusdem commemoratione exurgit admiratio&congratulatio Amamu enim benignos, admiramur potentes, congratulamur Delicibus. At vero humiliationis sensui do loris timoris sensus plurimum adesse cosueuit. Vt enim ex propriae vilitatis, infirmitatis contemplatione nascitur aninius submissus & humilis; ita ex malorum, quae pertulimus,vel etiamnum perferimus recordatione, doloris sensus oboritur Lex consideratione autem malorum vel miseriarum impendentium ti-nior consurgit. Affectioni tandem indignationis contra iniquos& sceleratos adiungitur fere ardens vindictae Zelus,& certa quaeiadam de misericordia&iustitia Ea fiducia. Cum ergo Scripturae modos isti ille. sacrae&praecipue Psalmi ea plerunq; exponant, quaepcrtinent ad quarum is Ecclediuinae bonitatis, potentiae maiestatis, beatitatis c. laudem 'commendationem,aut ad nostram miseriam di calamitatem, aut quam orationis certe ad hostium nostrorum crudelitatem iniustitiam, semper speciem re luciosserunt aliquam mentis in D svierigendae materiam Men 'μ -'tem autem vel affectum in D a vi subleuare, tacite est orare, etiamsi nihil omnino determinate petatur. Addo his, qui priuatim orant, non quibusiibet Scripturae locis uti solere sed iis tantum, quae instituto suo magis conueniunt. De quinta assertione haec dicta sint. Εα WAδε postrema assertio; ut proprium orationis effectum
consequare, hoc est, ut certo id impetres, quod petis, non sat 2
est, si attente&studiose ores, sed opuSest praeterea, ut pie&per deposcit condi- seueranter id facias, eaque petas, quae sint salutaria,&id qui 'n dem pro te ipso. Haec est Glossae, ubi edisserit illud Lucae Quis Cap. 13. ex vobis habens amicum, c. omnium pene veterum 4ccentiorum Theologorum; imo ipsius quoq; CHRIsTI: Neque
443쪽
enim is omnes promiscue sese exauditurum promisit, sed eos vel solum vel potissimum,qui aliquid patrem in nomine illius peti
ibati is turi essent; ait enim: Ameuamen dico vobis, siquid petieritis Patre Huomine meo,dabit vobis. Haec aliis verbis eandem fere animo senten 'ec n. . tiam offerunt,quam Glossa Indubitatum est enim,illos pie non is Auti petere, qui in CHRIsTI nomine non petunt: Constat namque, totum,quod habemus&postumus, Patre per Hiis Tu M in nos descendere. PAR modo qui perituras opes, honores, hostium clades, Quinam sint ii aliaque eiusmodi petunt,non petunt quid, hoc est, aliquid stabi Ji,qui in ς ς , te salutare; sed quiddam fluxum casui obnoxium : Siqui
quid petete demea sola recte aliquid dicuntur, quae ad alutem, quae a ter na est, faciunt: Nam temporalia una cum tempore fluunt, nec
unquam in eodem statu consistunt. Sic quoque, qui,ubi semel repulsam acceperunt, statim ab orando desistunt, non agunt cum D co,tanquam cum pio parente, nam etsi benigni parentes interdum differunt prorogant, nunquam tamen in finem abiiciunt sed tanquam cum hospiteri peregrino. Quod tandem certo impetraturus pro se ipso orare debeat, id aeque atque caetera ex ipsius literae contextu patet; non enim dicit: Si quid petis
Ioan. νζ. Patrem in nomine meo, dabit aliis,sed dabit vobis. Idem sonant re Mattiai liqua illius promissioneS, ut: si eung petieritia in oratisne credentes, accipietis. Item: Θ'dcunque volueritis petetis,eUset vobis, cire. Qui ergo certo vult obtinere, pie petat, costanter petat,salutaria petat, pro se ipso petat. PIE autem petit, qui ex fide, spe,&charitate petit, vel non absque illis petit. Non absque fide orat, qui dema potentia propensaque in nos voluntate nihil dubitat. Non absque spe supplicat, qui dem benignitate misericordia per fidem
doctus, certam de impetrando fiduciam concipit, eaque armatus ingenue, haud secus ac filius cum patre solet,cum D Eo agit. Non absque charitate orat, qui omnia,quae desiderat,in D E M summe dilectum ordinat. Exempli causa, petit vitam aeternam, quo indissociabili charitatis vinculo Dio unitus,illum in secula seculorum laudet; petit animi robur aut de tetatione victoriam, ne forte a daemone vel mundo vel carne superatus, ab illius amicitia excidat; petit sanitatem,necessariamq; vite sustentationem,
444쪽
aliaque iusmodi externa, quo facilius ad scopum sibi praefixum Veniat. Charitas ergo omnia in D EvM ordinat Spes consequendi fiduciam praestat Fides de donatoris potentiain liberalitate informat.
HINC conficitur, eos absolute pie non orare, qui mortifero peccato obstricti orant; siquidem charitate, quae ad Orationem absolute piam est necessaria, carent. Neq; hi tamen, si Dia misericordiam, aut peccatoruin veniam, aut aliquid aliud istiusmodi humilitera rex o efflagitant, cum pietate pugnant aut peccant; quin potius in o gratum sibique utile opus praestant; peccarent autem siqua illicita peterent, Vel quaecunq; licita malo fine, modo, vel animo peterent. Sic minus quoque pie orant,qui de DEI
in nos studio haesitant; notum est enim illud Iacobi Si quis indiget aeob. i. sapientia,postulet a Domino:postulet autem infide, nihil haesitam Pie autem humiliterque orant, qui suam ingratitudinem, tepiditatem, vilitatem, infirmitatemque animo pertractanteS, qui petita a D si impetrent, indignos se plane iuὸicant. RI4 rursum orat, qui ordinate orat: ordinate autem orat, qui per media ordinaria ad finem praefixum contendit. Exempli causa, ad peccatorum remissionem per poenitentiam; ad vitam a ternam per gratiam, diuinorumque praeceptorum obseruationem; ad scientiam sapientiam per studium vigilias; ad opes vitae vel statui necessarias per laborem industriam; siquidem si quis haec aliaque similia per solam orationem, absque ullo prorsus labore,obtinere vellet,cum labore alioq4 industria obtinere ponset,ille utique non tam oraret, quam DEVM tentaret. Quare itire Matth. ro.
quoque reprehensi sunt filij Zebedaei, quod prius cogitarent de regno triumpho, quam de cruces pugna Sunt itaque haec omnia frequenter petenda, sed interim media ordinaria, quibus orationi pietas ad illa peruenitur, neutiquam sunt negligenda Pie tandem orat linx νοῦς qui ea omnia, quatum vires ferunt, adhibet, quae ex parte orantis adhiberi debent, quae utique sunt minime pauca pertinent huc enim ea omnia, quae de attentione, deuotione, Praeparatione, aliisque consimilibus supra explicata sunt. ALTER A impetratoria orationis conditio est assiduitas vel perseuerantia. Haec ex eo potissimili spectatur, ad quem oratio dirigitur Dominus namque quod petimus ipse dare instituit,hli 3 On-
445쪽
consulto nonnunquam dissert, quo ardentius petamus se , tiusque in illum nos conuertamus. Elcnim ut pusillum actu in ignem coniectae ignis ardorem excitat, ita res dilata desiderium inflammat. Facit id quoq; ut donum ambitum tandem aliquando impetratum maiori loco habeamus Minoris en in plerunq; fius Deueri Domini qui facili labore obueniunt. Vnde Augustinus: Ipse Dominus dii vult dare, differt dare, ut amplius desideres ipsium dilatum,&Vt percontedat,sed desiderando capax inueniaris, ut cum venerit, amplius implearis,. . .r ' Rursum QEino. hortatur ut petamus, tacui displicet si non pei
mus, si aliquando tardius dat, commedat dona sua, non negat ea; quoniam diu desiderata dulcius obtinentur, data vero cito vile scunt. infra: Quaedam non negantur, sed ut commodo temporidentur differuntur. Fit hoc tandem propter perseuerantiae meri tum Na quo diutius urgemus,pertinaciusq; instamus,eo auctius
apud DavΜ meritu nobis coparamus, ipsiq; charioreS euadimus. i. . ., PkR L .RANTI A vim egregie nobis declarat CHRisivi improbi cuiusdiiudicis exemplo.Nam cisi is D hvmnon timeret,
neq; hominem ullum reuereretur, attamen assiduitate magnaq;
viduae ab aduersario iniuste oppressae importunitate victus, cessit Marib. i , tandem illius postulationi. Sic Chananaea quoq; dum oradope μ 1 seuerat, non id solum, quod voluit,impetrauit; sed a CHRIsro etialaudari promeruit. Est itaq; crebris precibus insistendum, neque
statim,vbi semel aut iterum frustra orauimus,desistendit, ne Ope- Leopardorum ram perdamus,ac leopardis, qui si primo aut secundo assultu pre- ingςnium rena dam,quam insequuntur, no assequuntur,persequi mox desinunt,
similes habeamur Neq; enim satis est ad obtinendum,quod iusti sumus, quod amici sumus, quod semel aut iterti maiestatis thronum adiuimus; sed opus est perscuerantia 'uadam importu- ς' nitate Virtutis pondus, scribit alicubi Gregorius, oratio non habet; quam nequaquampcrleuerantia continui amoris tenet. Perseueranter autem is proprie petit, qui obtinendi desiderium per oppositam voluntatem non inter rumpit; neq; per peccatum, quominus impetret, obicem ponit, di illud nihilominus, quod semel aut lapius quoque vrsit, suo tempore urgere non desinit. TERTIA conditio ad id impetrandum,quod petitur, necessaria semitur ex parte obiecti, hoc est, ex earum rerum natura&qualitate, quae petuntur. Nam qui certo a D Lo vult audiri,. ea
446쪽
netere debet, quae ad D EI gloriam Rad animae vel corporis salii QIicquid rem
iem sunt utilia vel necessaria cuiusmodi sunt ea omnia, quae con zzaus -'ti inelitur in septem Dominicae orationis Petitionibus. Petimus eorum heit pe hie enim non tantum Di i gloriam ii tam aeternam caetersque i V omnia, quae ad haec obtinenda sunt necessaria vel opportuna, ut iis obseruationem, quotidianam corporis sestentationem,&c. sed eorum quoque amotionem, quae internam externamque ho minis salutem impedire nata sunt: Cuius generis sunt carniS,Da monis, S mundi tentatione S, animi vel corporis aegritudines, tyrannorum, haereticorum,Vel infidelium vis,aliaeque eiusmodi petastes complures Qu'd sit homo is, quae oportuit, adhibitis, quod petit non semper impetrat, cogitare debet, faluti suae non expedivisse, ut id impetraret quod petebat Saepe enim quod e salute nostra est, non satis intelligimus; interdum quoque id, quod
petebat, non accipit, sed aliud salubrius. Pos TREMA efficacis orationis conditio est,ut precator pro se ipso petat. Id ut certo impetres, deposci exscripturis paulo an te in eam rem allegatis colligunt eruditi, potestque illorum colia lectio eiusmodi ratione confirmari. Vt oratio sit efficax,ab omni impedimento immunis sit oporici a nullum est impedimen tum, quod per D EI gratiam a nobis ipsis amoliri non queamus, ab aliis autem, nisi ipsi quoque velint, non possumus, cum aliorum voluntas in nostra voluntatis potestate non sit posita. Cum ergo in aliis sepel aereant impedimenta, quae ipsi tollere non volunt,nos autem propter causam iam allatam tollere nequeamus, non est mirum, si pro aliis orantes no semper audiamur. Noli orare pro popido isto, dicebat Dominus, nee assumas pro eis latιdem,m rationem, Hier nequeo ista mihi, quia non exaudiam te. Et infra Sisteterit Moyses indu C D Dmuel coram me, non est anima mea ad popidi istum Causa huius erat, quia populus ille erat omnino indignus, pro quo Sancti orantes exaudirentur. Erat enim grauissimis sceleribus obstrictus, neque ullam de poenitentia, aut vitae emendatione cogitationem suscipiebat. D I xa mirum non esse, si pro aliis orantes no semper audiantur Saneti, vel alii quicunque idonei;siquidem iusti imo etiam iniusti peccatores multa saepe pro aliis impetrant Verum id non semper nec certo,quia no ex lege, sed ex mera gratia: Saepe namq; DE s
447쪽
Dsus nonnullos audite quadam benignitate,&interdum quadam indignatione, quos ex lege audire non oblidatus nimirum non praestant, quod secundum legem ab ipso of - 'ptam praestitum oportuit. Neque enim omnes pronui d:turum sipopondit, sed eo qui patrem quid peteret in nomine illius Qui ergo certo vult audiri, pro se oret, constanter of nu; ohailion Oret, salutaria petat. Quod si ex his quatuor aliquod desue
pe fit, audiatur,cogitet, sumo audiri, legi:
riecta a i , hori tutia, scdς ζgillatoris gratia. Verum de bonae & fructuosis o , adhibiti, audita iovis codicionibus peristasibus satis;proximuin est ut deos,
neces ' nonnulla quoque proponamus. Nam quae ha-
Iiberalitate au. tenus proposivimus ' posuimus, ea omnia adorationis vim diuntur utilitatem pertinent.
De orationis nece itate errori , qui de hac nece ιtatet quandos extiteres alicubi etiamnum extant
RATIONEM recte institutam, suisque partibus de circumstantiis rite ornatam magni roboris esse, il--lustresq; fructus de se fundere, ostensum est hacte- vhh6-h;. u verum quia non omnia utilia,ad salutem sunt Iia ad caluinaihi necessaria, ut de consiliis Euangelicis aliis quam plurimis in necessaria nifesto constat, ne quis orationem ita utilem esse admittat,ut eius tamen necessitatem prorsus neget,vel in questionem vocet, paucis hoc capite demonstrandum existimavi, cum publicam tu in priuatam quoque orationem ita salutare me ne semper, ut in te dum quoque ad spiritali vitae salutem &conseruationem sit ne
cessaria. De orationis ne EXTITERUNT autem hac de re duo oppositi errores. Alter
b Orum, UM Or tioni necessitatem absolui negabant, contratillati quem praecipue hoc segmento certamen nobis erit; est enim aliatero multo perniciosior. Alter illorum,qui eiusdem usum&ene giam nimium extollebant. Putabant hi,spiritalis vita sensum abs que continua oratione consistere non posse; Tum quia scriptum est; oportetsemper orare, in non desceri , tum maxime, quia homo ne cadat
448쪽
adat, vel ut lapsus resurgat, semper eget D Ea gratia eiusdemques dioin ope haec autem citra orationem ordinaria via non
H, crronea opinatione contaminati suerunt Messaliarii, os alio nomine Pallianos& Euchetas appellant. Tantum au- te in illos orasse asserit Augustinus, ut iis, qui audiunt, incredibile se ila haeres videatur. Iidem suae illi continuae orationi tantum virium tribuebant, ut eam solam, caeteris omnibus seclusis, ad salutem sat esse praedicarcnt. Certe Adelphius qui,ut historia Tripari refert,se et Mespharao
illius Coriphaeus & quasi dux habebatur, non Bapti unum sed stu 2 ta . . odiosam orationem Daemone fugare palam asserebat. Addebat, ionis virtute. Daemone orationis vitam profligato, Spiritum sanctum aduenire suoque aduentu corpus animam ab omni miseriad infirmi . iste liberare eumque in iodum utrunque in omni sanctimonia&bono confirmare, ut homo de caeter neque ieiunio neq; ullo alio, quod carnem refraenet,adminiculo opus habeat. Praeter hos extiterutri alii, qui orationem usque adeo efferebant, ut diuinam quoque prouidentiam eiusdemque ordinem disipositionem vi illius rustrari, mutari posse defendere non dubitarent. VER ubi sunt harc omnia absurda, neque quibus refutandis multum opera insumatur fatis digna Et quidem ad primam assignati errori Spartem quod attinet, satis compertum est, D Euri nihil unquam homini praecepisse aut iniunxiste, quod in hac mor Nemo mortal fitali vita expleri nulla ratione posset:at nemo mortalium omnium aperpetuo citra ullam intermissionem orationi incumbere potest oratione Pprie
Nam&dormiendum est, quo tempore nullus rationis usus est, id nec esse potest; hic autem ad orationem omnino est necessarius; siquidem oratio iuxta August.&alios est mentis ad D Euri ascensus. Sic quoquc manducandum hibendum, , ne desit quod manducetur vel bibatur, laborandum est; ast qui his ex instituto vacat, orationi ex instituto vacare non valet; nisi id totum forte Orationem appellent, quod propter Da v vel aliam honestam causam suscipitur, iuxta illud Apostoli: Sive mandueatis, siue bibitis. . ,r. io. fue aliud quialfacitis omnia ad laudem Dia scito Verum de hoc or tionis genere illi non agebant, alioqui inter haereticos censi non fuissent, neque illorum oratio fidem, ut Augustinus resert,excessisset. Quandoquidem piorum hominum proprium est, omnia
449쪽
dicta, facta, cogitata sua ad D si laudem gloriam eius fieri potest, referre. Quod ergo de continua oratione a
T A, quibus nituntur,iam ante euersa sunt Dictum est enim, ad comparandam vel conseruadam ulla ratiam Sathanaeque insidias propulsandas Millicitos carnis motus com primendos sat esse, si oretur suo tempore doco, quando nimi rum opportunitas id suadet, vel necessitas postulat, vel maiorum lex iubet. Pari modo ostensum est, illud CHRIsTI Oporteoempe M J 'raro; illud item Pauli mi intermissione Orato,non exigere continuam rationem, sed tantum frequentem Nam ut ex Augustino' aliis supra ostensum est, semper orat, vel sine intermissione orat, qui statis horis quotidie diuinam opem implorat siue id mane taciat, siue vesperi, siue alia quacunque diei parte Se- Ador.Lue cundum Bedam porro is semper orat, qui iuxta Ecclesiae ritum septies in die orat, iuxta quod Dauid quoque aiebat Benedicam Domino momm tempore , hoc est, certis horis quotidie. Denique tam CR RIs Tu quam Apostolus hyperbole quadam, quae inscripturis admodum sitata est, orationis studium assiduita
L di 'DJuxςm sola ratio,caeteris omnibus excitisis, ad saluta .a tem satis non sis, scriptura passim ostendit; notum enim est illud
Ioan. a. C, R II VI Nisi quis renatusfuerit ex aqua res'irattιsancto, non intra- Luis 3 latin regnum caelorum. Et illud eiusdem: Nisi paenitentiam egeritis, Omnes Naith. 6. mulperibitis. Et illud item Nisi iustitia vestra abundauerit plas iram Scribarum. Phari eorum, non intrabitis in regniιmeaelorum. Et illud Natth. c. tandem:Sivo dimiseritis hominibvspeccata eorum inrepater vester dimittet vobis peccata vestra. Mitto caetera utriusque Testamenti testimonia Perabsurdum est ergo dicere, homine per solam orationem, caeteris omnibus virtutum actibus seclusis, vitam aeternam consequi posse.
.: .n'2ό Vix absurdius assi itur, earum virium esse assiduam
titthibue e qua Orationem, Vt hominem secundum corpus animam impatibia Dibuebant illi lem, futurorum contingentium praescium, a ieiuniorum S omni alia lege liberum reddere queat. Si enim Apostolus Paulus cate- iq; qui spiritus primitias acceperant, carnis stimulis immunes
450쪽
non vivebant, neque citra miraculum vivere poterant, multo munus reliqui, qui tanta gratia cumulati non sunt, utcunque Orationis studio incumbant, ab eiusmodi insultibus hostibus ilium nes vive ut oratio enim, ut maxime ferueat, mitem in hac vita non extinguit,sed tantum ne nimiu insolescat,comprimit, quamuis ne hoc quidem per se solam. A omnem absurditatis modum excedit, quod de orationis 1 in frustrando vel euertendo diuinae prouidentiae ordine dispositione adfertur. Quandoquidem ut in cui nulla cadit nee cadere potest mutatio, ita nec in eiusdem quoque prouidentiam, ut quae non sit alia quam ipsemet illius ουθια. Vnde Ecclesiar D sus cuius prouidentia in sua dispositione non fallitur Ad haec si diuina prouidentia aeternaue eiusdem disipositio penderet ab minae, otii.
humana voluntate,vel a quocunque alio hominis opere; sicut uti dentiae ordo que pederet, si per humanas preces mutari posset, nihil in rerum se i ii 'l' R
uniuersitate certum toret, ne ipsi quidem divina praedestinatio, i aui impediti
quae praecipua diuinae prouidentie portio existit Denique ut aeter po ςst. num per temporale non potest effici ita nullo modo per idem quoque potest euerti, aut mutari, aut assivo cursu impediri. Error est proinde intolerandus docere, diuinam prouidentiam periustorum,aut quorumlibet aliorum preces mutari posse.
PArs hinc alios ne&animo rogari DEvM, alio hominem Allo sine&ant. Non enim rogamus D vi, quo nostra oratione illum lacta morosa Deo muS,aut ab aeterno voluntatis suae decreto abducamus comperta ' ψhV intum enim habemus, unum illum esse, qui de nolle flecti non potest in velle, aut de velle in nolle,aut de uno velle aut nolle in aliud velle aut nolle, neque nunc aliquid velle aut nolle, quod ab aeteriano non voluerit Rogamus autem illum, quo prouidentia illius ordinem exequamur, hoc est, ut id precum nostrarum praesidio assequamur, quod ab aeterno eiusmodi medio & instrumento assequi nos voluit. Tum rursum, ut nos ipsos ad pietatem deuotionem excitemus, nostrarumque miseriarum contemplatione
di propositione ad piam quandam nostri ipsorum sympathiarn
prouocemus. At vero hominem rogamus, ut nostra oratione illum permoveamus, hoc est, de nolente volentem, aut contra devolente nolcntem efficiamus. ET