장음표시 사용
451쪽
Allii sunt lem E quia alia est ratio fori coelestis, alia terrestris, fir vi reuiterrestri seri, aliter caulam suam agere soleat, agere quoque ubeat apud se Di, inter apud hominem .Enimuero criminis confessio apud ciuilem iudicem plerunque obesse consueuit, apud coelestem au tem tantum abest ut obsit,ut saepe etiam multum prosit ΕΛ nam que meliorem causam nostram apud DEVΜ reddimus, minori que negotio veniam impetramus, quo sincerius peccata nostra prodimus, seueriusque nos ipsos condemnamus, nullam obten dentes excusationem, nulla vientes delicti extenuatione Curiae pioveib. 13. coelestis lex haec est Qui abconditscelerasua, non dirigetur, qui autem non absque cordis gemitu confessus fuerit, eaque reliquerit, nil , C., i sericordiam consequetur. Item Si nosmetipsos diiudicaremus, non meis
scit Domino Micamnur. Per hanc legem rex David in E consisto rio veniam & misericordiam impetrauit aiebat enim: confiten
aduersum me iniustitium meam Domino; in tu rem isti impietate peccati mei. At vero in curia seculari longe aliter res habet ibi enim sibi acculatio, admissique criminis confessio, si non mortem,certam sane poenam aut multam confitenti reo adducit. Si ergo peccatorum venia vis potiri,teipsum ex animo accusato,teipsum iudicato,teipsum condemnato, voti compos eu des; non per mutationem D HI,sed per mutationem tui. Cu enim Clim homo pee peccator peccatum incipit detestari, mutatur, quia habet peccauc/t dςxςρ- V i detestationem, qua ante destituebatur. Paci modo si eorundem hi petit condonationem, vel , R I saa gratiam, vel aliud quod
ux/x, ripila,n cunq; eiusmodi, iterum mutatur, quia formauit petitione, quam
i ψς μ' non formauerat. γε se autem, siue peccatum deleat,su gratiam praestet, siue quodcunq; aliud faciat nullam sub1t mutationem, quia nihil recipit,quod ante ab habebat: tua quod facit
hoc temporis articulo,id ab aeterno facere voluit. Quemadmoduenim homo offensus no mutatur, dum inimico noxa condonat, si certo ante decreuerat,veniam se concesturu, quocunq; tandem tempore inimicus illam peteret; ita Daus quoque nullo modo mutatur, dum ad hominis petitionem veniam, aut quamcunque
aliam gratiam largitur; siquidem ab omni aeternitate ad talem propter talem petitionem tale beneficium impertiri statuerat. Nulla itaque orationis vi Eus, ab eo quod semel decreuerat, ducitur,aut a prouidenuas Ordine dunouctur.
452쪽
Qvo si qui ex orthodoxis Patribus sunt, cui DavΜnri inporecibus siecti dicunt, illi aliud nihil suo illo loque no
huiui vel illius orationem facere vel concedere, quod a q: incidi oratione effecturus vel concessii rus non urat. EXL Pu au dati . D, , , abiterno Paulum ad sese convcrtere statuerat, i ta non audite medio. Quia ergo Stepliani oratio,vt placet Auguli; no&-lii fuit occasio ut Saulus conuerteretur, dici aliqua ration PO-test B Stephanum sua orationem Evistexisse Siquidem soropter Stephani intercessionem aliquid fecit, quod absque uia sturus non erat; hoc ipsum tamen citra ullam sui mutationem: Ouandoquidem non iam tum primum, cum Stephanus preces undebat, sed ab omni aeternitate talem enectum per talem causam producere constituerat. Idem statuatur de caeteris similibus; par enim omnium est ratio. Et quamuis de eiusmodi Dia dispositione certo nobis non constet neque citra reuelationem certo constare queat, attamen multis scripturarum exemplis documentis adducti probabiliter credere possumus, Di vi nobis vel aliis per orationem hoc vel illud bonum conferre decreuisse. Quod si is non per hoc, sed per aliud medium nos ad salutis portum adducere decreuerit,adhuc feruenter orantes operam non perdimus. Nam Oratio,Vt iu ha n ii, apra ostensum est, non solum impetrandi vim habet,verum etiam mi r emerendiri satisfaciendi. Porro autem quod Plurimi οἰδος VJ .c. u.uiu i
usu Pillis comminatus fuerat,precibus euasisse leguntur,id non flandit, comi arguit Di 1 ordinationem esse mutabilem;arguit autem elusino n- ω di omminationes vel denunciatione non ruisse absolutas, leo uiam, iecie .certae conditioni astrictas. Nam si absolutae fuissent, nullis preci ditionatam. bus redimi potuissent. Quamuis ergo orationi vire sunt magne, non sunt tamen tantae,ut diuina prouidentiae ordinem mutare, aut hominem per se, caeteris virtutum actibus seclusis, seruare, aut impatibilem reddere, aut ab omni obedientiae iugo eximere valeant. Rursum licet oratio loco & tepore sit obligatoria, adeoque ad salutem necessaria; attamen vi saluus fias, non est necessarium,ut cotinuo orationi insistas. Verum de iis, qui orationis vim nimium extollunt,satis.
453쪽
AL 11 oppositam quasi viam ingresti omnem omnino orati nem superuacaneam pronunciant. Hoc errore tenetur ij omnes, O ipiquot diui qui aut diuinam prouidentiam negant,aut humane Voluntatis li-i m,hgat aut bertate e medio sublata, omnia quada fatali Mineuitabili neces humanae volun sitate euenire blasphemant Etenim si Di v s res humanas,si cu h. .,h . . rat,stustra ad illum funduntur preces: Rursum si omnia necessa tioni,neeesiita rio eueniunt, nequicquam laborant, qui, ne hoc vel illud fiat vellem e medio tot ut hoc vel illud fiat,oratione efficere ccintendunt omnino eni in fiet vel non fiet, in quamcunq; tandem partem se verterint,neiaque enim magis Da scientia potest falli, aut eius prouidentia a suo cursu praepediri, quam ipse mutari. Non est sane huius loci, de D sa prouidentia, aut arbitii libertate, aut utriusque inter se
cocordia disputare Attamen quo de orationis necessiitate,quam illi negant,constet clarius, praetermittere no potuimus,quin obiter aliquid saltem de his attingeremuS.C o Arabes igitur di Epicuraeos caeterosq; omne S, qui diuinam prouidentiam in totum vel in partem negant, breuiter eiusmodi ratio institui queat. Si Di v s res, quas condidit, con-1bin , didit autem omneS,etiam minimas: murice imper ipsum sal Iasuut,
σfine se factum est nihil non curat, vel singula secundum cuius
Aliquot graues que rationemri proprietatem non administrat, ob id utique non .,' his curat, vel quia curare vel administrare non nouit, vel quia non prouidentiam vult, vel quia non potest. Si nescire dixeris, ignorantia:&rerum
inscium; si nolle, negligentem inuidum; si non posse,debilem ac infirmum facisci At nihil horum citra manifestam impietatem de Dii dici aut cogitari potest. Adhaec cum ad exactam
prouidentia rationem perfecta singulorum solum deposcatur cognitio, cfficax s; cum absoluta potestate voluntas numquodque secundum natura sua conditionem & proprietatem dirigendi & promouendi in suum finem, tria haec summe in Deum conueniant, nemo nisi vel mentis inops vel malitia occaecatus diuinam prouidentiam in dubium vocare valet. Denique sim Cosap. c. cura est de omnibus, ut Scriptura testantur, si passe non cadit in Micio terra absq; eiusdem voluntate, si omnia,ut quartodecimo Sapientiet capite legitur,gubernat prouidentia,quo modo apud Christi, nos de illius prouidentia ulla adhuc quaestio an erepotest λIAM si res vita sensitq; destituta: Abruta antulantia, si caetera
454쪽
omnia sublunaria diuinae prouidentiae gubernationi subsimi, ut subesse breuiter iam ostensum est,&indubitata inde tenendum est,quanto magis eidem suberit homo,omniaque eiusdem studia&opera ξSiquidem quo numquodque est nobilius, primoque pio est,icinis, principio propinquius, eo diuinae prouidentiae rationem partici et 'a
pat plenius. Inter Omnia autem, quae sub aspectum cadunt,hQm pacticiliat pleia propius ad Da vi acceditivi qui secundum illius imaginem es nita. iiiilitudinem procreatus, sempiternae fcelicitatis capax sit. Homo proinde singulari quadam ratione diutias prouidentie subditur; quod CHRIs Tvs Dominus hoc ipso etiam clare indicat, quod Matth. i. 'omnes illius capillos numeratos alibi affirmat. CAETERvM cum D Evspeculiarem hominis curam prouidentiam habere dicitur, non est id ita accipiendum,quasi is alio actu curet hominem vel Angelum pacem utriusq; est ratio alio caetera omnia. Unicoeth simplicissimo acetu administrat omnia, cum superiora tum inferiora. Neq; ita rursum quasi maior aut in teiasior cura sit illi de una re quam de alia; cognoscit enim,diligit,&dirigit omnia infinita quadam scientia, amore, teneuoletia. Dicitur aut ob id peculiarem rationis compoti creaturae prouidentiam & curam habere, quia quod ad se attinet,ordinauit illam Quo sensu neu, ad peculiarem finem, puta adeternam elicitate, idq; per media ς fraxo )-
peculiaria, nimirum per meriti dona trani naturalia. Cetera aut iam habes di. Omnia per media communia naturalia promouentur in suos catur, repetulia
fines. Sic idem quoq; peculiarem iustorum curam prouiden. tiam habere perhibetur. Nam quaecunq; illis accidunt; siue illa, terna sint siue temporalia;siue prospera siue aduersia; siue laude, siue vituperatione digna, omnia tandem vertuntur in illorum se lutem. Hinc Apostolus: Diligentibus Deum omnia cooperuntur in bo Rom. I. num. Et ut electis diuina dispositione omnia vertuntur in bonum: ita reprobis sua culpa omnia cedunt in laqueum creaturae, scribit Sapiens, in odium Iactae sunt, . in muscipulam pedibus insipi tuam hoc sap. 6
Quo autem haec prouidentia humana libertatem, aut re Diuina prout rum contingentiam e medio non tollat, id prolitia probatione iaci denti neq;
magnopere indiget Etenim sim si prouidentia absolutam re h qu. ζ
bus, que sub illam cadunt cadunt autem sub eam uniuerso neces nianae volunt statem imponeret, causa secundaria ad unam omnes necessaria mi
455쪽
forent: Si quidem nusquilibet effectus non a prima aut rem
causa contingens,liber,aut necessariuS dicitur, sed a proxu
moenim libere generari dicitur, quia proxima production lius causa libere agit: tamen sol, reliqua astra, quae ad enera
tionem eius coeunt, necessario agunt. Atqui permultae in rerum uniuersitate extant causae, quae non necessarib,sed libere vel contingenter agunt Quandoquidem ad sensum patet, innumeras propemodum esse, quae deficere&impediri pomant, subinde uedenciunt& impediuntur. 'o' as diuinae prouidentiae est, uniuersitatis ordinem, totamq; eiusdem perfectionem constituere conseruare, ncinitia hanc vel illam uertere aut quavis ratione labefactare: at si omnia absoluta necessitate euenirent totus hic uniuersitatis ordo.
solum necessa uersi S rerum gradibus, maxime vero ex necessariis contini h. ia i AH 0 8UMMVNjςrsectio funditus euerteretur. Constat namq:, miti uehi hori niuertitati periectionem, ordinem. pulchritudinem ex di
heia que rerum causarumq; contingenter agentium sit moles,vniue
sum valde mutilum imperfectum foret, si omnia contingentia medio facesserent Facesserent autem omnino,sim C prouidentia rebus omnibus necessitatem imponeret Denique ea opinatione, luae vanissima est, semel admissa, non inodo contingentia omnia e medio submouerentur, sed omnis quoque ortus& ueritus, OmniSque mutatio motus, quibus ad illa peruenitur: Qualido quidem omne necessarium est semper nullum occasuitate existulit. es obnoxium est semper. Si ergo omnia essent nccessaria, nihil cor' rumpcretur, SpC consequens nihil generarethrar semper enim Mimicitiei niu interitu vel corruptio, herius est generatio:Atqui omnia haec admodum sunt absurda, non modo a ratione, sed a sensu quoque prorsus aliena.
vi o si diuitia prouidentia ordo suavisq; eiusdem dispositio rerum anima inici itaque carentium natura non tollit, neqς vllain in partem labet it sed in sua natura proprietate singulas conseruat nutro minus rerum anima, sensu, menteque Pra Liberiim ait ditarum naturas proprietates tollet, aut destruet,ut quae cari a. s. ri, Orni mus sint multo nobiliores, Deo que multo chariores. A tione at mea CPsubcrun arbitrium non minus est de intrinseca hominis r uone .
456쪽
tione, atque mens ipsa Dei itaque prouidentia homini innatam libertatem nullo modo adimit. Runsv M sapientis est,rebus secundum uniuscuiusq; modum
eonditionem uti nam alias frustra ad usum sumeret. Quis enim, nisi mente captus, assumat ignem ad humectandum, vel aquam ad desiccandum Z actionis autem cuiusq; modus consequitur rei formam; siquidem forma est actionis principi uin Forma autemper quam homo. Omne omnino agens voluntarium agit,non est certa&determinata. Volunta namq; agit per formam, hoc Forma, qua ho- est, per speciem ab intelleci apprehensam intellectus autem io agit, non est
non apprehendit, nam aliquam certam' determinatam for et V ' mam, sed quam libet indiscriminatim: Quandoquidem obiectu illius estens in summa sua latitudine acceptum. Sed neq; singula solum apprehendit, verum de singulis quoq; per speciem apprehensis lintne videlicet ad hunc vel illum finem obtinenduido
nea,vel quae voluntas consectetur satis digna,iudicium facit. Iu dicium porro,quod fecit,offert voluntati, quae pro sua ingenita libertate oblatum respuit vel admittit. Nam ut intellectus liberest ad iudicandum; ita voluntas ad consectandum vel auersandum Deus autem est summe sapiens; ergo utitur humana voluntate secundum ipsius voluntatis modum, naturalemque eiusdem proprietatem. Ergo prouidentia sua humanam voluntatem sua libertate non orbat, sed eandem in sua naturali libertate cons
CN IMI diuina prouidentia est, bona quae rebus indudit, augere, eaque, quae eiusmodi bona diminuere nata sunt,su mouere: At si Daus per prouidentiam suam homini liberi tem adimeret sicut utique adimeret, si rebus prouisis necessitatem imponeret plurima non vulgaris momenti bonae medio
tolleret; puta omnem virtutem omnemque humanae vitaractio Ab que libest
ne in; siquidem humana actio absque libertate constare nonpo '2 2. .
test, homo autem sine ulla hominis actione, quam edat vel ede ita ad O. aderire queat, belua est verius quam homo. Quare diuina prout nulla ratio ni dentia non eripit homini libertatem. Atque hoc ostendunt in mi R P γῆ numerae Patrum Scripturarum auctoritates, quibus illustrio.
res tractatu ultimo de originis peccato adduximus, inde petat, qui volat. I DICIB
457쪽
D1 Cis, assequi non fatis valeo, quomodo unum Midem id numerum simul queat esse necessarium, contingens vel Ebe
tum Atqui res omnes, rerumque omnium effectus motus. Gad Da scientiam aut prouidentiam reseras, sunt certae&neces
sariae Impossibile est enim, ut vel haec frustretur, vel illa fallatus Quo ergo sense quippiam in tota rerum uniuersitate poterit ense liberu vel contingens' Sane si Cardinalis . SVxti opinatio a
tione nixa est, horum inter se conciliatio facilius creditur, quam commode explicatur. used si vero hoc unum ex iis non cit, quae tantum creduntur, statuendum secundum eundem est, ex diuinae prouidentia ad alteram contradictionis partem, determina tione non sequi, rem esse necessariam aut contingentem fallibilem aut infallibilem Levitabilem aut ineuitabilem sed ter tium quoddam, quod neque necessarium est, neque liberum aut contingens neque fallibile rursum aut in fallibile; neque euitabile tandem aut ineuitabile; verum medium vel tertium quoddam eminenti quadam ratione utrumque complectens, puta necessarium 'iberum vel contingens, fallibile Minfallibile,euitabile Mineuitabile. Ciij Hi fh a R haec responsio multo ipsa quaestione obscurior, intelia contingentiam lectuq; difficiliorest. Quis enim capiat etiamsi magno ingentiam L.ό p cumine praestet, effectum aliquem certo a D Ei prouisiuria, ut ab
piniri obnui eodem prouisus est, neq; necessarium csse, ne a contingente, sed ςoii iii. utrumq; eminentervi tertium quodda formaliter: Quandoqui dem contingens est, quod potest non es e necessarium est, quod non potest non es e possica ut non eme, Mnon posse non esse, fiunt
co tradicentia haec aut medium nullum admittunt, neq; Pcr Participationem, neq; per abnegatione Impossibile est ergo,aliquid aD o esse prouisum, quod tamen neq; necessarium sit, neq; contingens Pari ratione fallibile est, quod ,otest fallere vel delicere: in fallibile, quod non potest fallere aut descere; haec autem aperte sunt pugnantia, adeoq; medio dcstituta. Idem statuas de euitabili cineuitabili, caeterisq; similibus. Hi igitur paucis ab hac dis lauitate expedire se volet, respondeatis, diuinam prouidentiam omnem omnino cffectum, ut in ipsa aeternitate praesens est, efficere necessarium. Quod emest, non potest eo modo, quo est, non esse it autem futurus est,
458쪽
aliquem quidem efficere necessarium, eum videlicet, cui praepa Omi: diuirauit causas necessarias Aliquem rursum mere contingentCm,
eum nimirum, cui praeparauit causas me rec6tingentes Aliquem nec a ius est; demum liberum, eum videlicet, cui praeparauit caulas vere libe am 'r' ias. Idem statuatur de fallibiliri infallibili, euitabili Mineuitabi piti,imasum rati. Omnes namque effectus, ut in aeternitate sunt praesentes, sunt QR , hyta, infallibiles ineuitabiles; ut vero olim expectantur futuri, ali 'i ii, ξ uiuentqui ex illis sunt fallibiles euitabiles, aliqui in fallibiles&ineui est. tabiles, prout nimirum proximae illorum causa sunt necessariae
vel contingentes. . UT haec do strina, quam veram planam existimo,habeatur clarior,aduerte quamlibet rem contingentem bifariam conside abnu, rari posse. Vno modo,ut adhuc in sua causaeliistit, siue causa illius Mingens ira-
sit humana voluntas, siue alia quaecunq; naturalis, Ali modo,Vt : h l
iam actu producta est. Quamdiu adhuc haeret in sua causa, omni θ' i liis Auno contingens vel indifferens est;potest em esse mon esse. Nam Moductu , antequam ego, vel scribo, vel oro, integram est mihi scribere zni,' Inon scribere, orared non orare,legere mon legere. At Vero PO- littet Hoc mo
steaqua reipsa iam lego,scribo, vel oro, quod ante indifferens in απ
determinatumq; erat,indifferenSad utrumq; in determinatumq; 4 astu, verum esse de imit, R incipit iam esse non solum determinatum, verum id adhuc ex hy- etiam necessarium Sed isthaec interim determinatio vel necessi P*Φ' tas non Obstat, quo minus haec omnia libere vel cotingenter euenerint. Potuissem enim non legere, non scribere, non orare, sed quiescere vel aliud facere. Et quod de re hie dicitur, hoc ipsum de rei cognitione, deque propositione, quare signiricatur, dictum quoque accipiatur. Cognitio enim rei futurae, nisi in caula suasit certa sua natura est incerta At vero cognitio rei praesentis Miam ob oculos obuersiantis, est certa. Dum enim legentem, vel scribentena,vel orantem te video,vera est haec cognitio, vera rursum haec propositio tu legis, tu scribis, tu oras; tamen haec cognitionis tropositionis veritas, vel ex hypothesi nec ensitas non impediunt, quo minus haec omnia secundam naturam suam sint contingentia,c6tingenterq; euenerint: Poterant enim non euenisse HL adde,DEvM Opt. Max. sua infulata scientia omnia contingentia,antequam eueniant, vel extra causam suam emergant, L et ut in
459쪽
vt in se ipsa sitiit, siue ut iam ad alteram contradictiori edeteris natis stant, lare cognoscere, dilucideque in tu '
ἡ- . uri A quo Lithp0tςst,ipui sens est. Haec tamen aeteriis Visio oeskjint,ia quae Ol ii fati irae sunt,in diuina aeternitate prusentiare fi
non mutat.&d omni modo in deni uta Loitati
nautitionem quod specta perinde se habet D inotitia ui ad res cotingentes necessarias, atq; mea vel alterius oui usi Vter dum Titium actu an currentem vel scribentem. mea visione linis urina via scriptionem nece stariam no fit.
utrumqAnim cotingens est, cotingenter i effectum cst itane summi quoq; inius monarchae visio vel pravisio, illi qu, dum se sunt contingentia, simplic iter facit necessiaria. Contingeti v CONTINGENTI ergo,vr futura sunt, incertassint vereo tam si imbes 4m Otrddycti Uni Partem determiniata sent quo modo omnia hisaqu6q. hia q/m sunt QR dςnim est, protem p re, quo si, vini, i sit. Ollatia tua: plane impos ibile est. Haec tamen hypothit a neccisi s uon
adimit illis veram contingentia rationem: Hae enim non pendet ex huius vel illius visione, prouisione, vel notione,sed ex causis, unde proxime una natat tales enim sunt vereque hiubentur et fectus, quales propria illorum causae Patet ergo, quomodo diuina scietitia via prouidentia rerum contingentiam non tollat, humanaeque voluntatis libertatem non infirmet; deosiue quam putido friuolo tire fundan ento nitantur,qui propter cr- tam Dei scientiam, indemii tibi lenique eiusdem prouidentiam, orationis necessitatem imo cro n. num omitino huaianani actionem e medio tollunt ' lati,nosado SED neque Pelagiani quoque,&qui horum dogma sectan-
i . i. 'μ Mosolis naturae viribus salutem, Omniaque ad silurem necessaria potest conseqiii, ut illi impudenter statuunt, profecto dullo opus erit orationis psidio, quo isthaei a Deo impetremus. Quorsum enim aliunde ea, edi c., bo, quod citra incommodum cx meipso petere valeo Verum horum sundamentum est aeque infirmum,vanum,cχ putidum,ac illoru,quo haotcnus oppugnam ias.
460쪽
Certum est enim ex Scripturis manifestum, hominem diuina gratia, aliisq; non paucis, quae ex se petere nequit, indigere,adcoque precibus ta obsecrationibus, quibus illa ama obtineat, opus habere. E in Nam si nihil boni cogitare, aut vclle ex nobis possumus, quomodo opera vitae aeternae meritoria pernoscitemus iatio disthaec autem ex nobis non queamus, dis riis verbis indicat illud Apostoli: Mufumus susticientes cogitare aliqua lex uobis,quasi ex nobis,sed i Cor .sus iraeu ia nostra ex D Eo est. Et illud rursum eiusdem: Gratia si hω- ,
kati estis perfidem, tar bocvo ex chis; DEI mmdonum est. Et illud: D svs i. est, φιi operatur in uobis velle tarpe licere roboua sit mire . Et illud: i. Coci. Amri potes dicere Dominis'Esus, nisi in Spiriti favicto hi illud CD Ri iciatis. Hi: Nemo potest venire ad me,nisi Pater traxerit istum. Et infra Sine mei liis te. inbupotestisfacere . Et illud tandem Hiercmiae: Scro Domine quaavo Cap. ... est iamrnis via eius,ne viri est,it ambulet,cta dirigatgressis suos nempe ad salutem xvitam aeternam non simpliciter ambulare solo generali Dis auxilio positimus Liusmodi in utroque I cstamcnto occurrunt alia quam plui ima. Ss obiicis si homo Dat praecepta seruare, peccata S da moni tentationes, aliaq eiusmodi incommoda ex se vitare non potest; ergo non peccat, si mandata non seruat, aut peccata, nvitat, quia nemo obligatur ad impossibile Nihil horum est impossibile cum in I gratia,eiusdemque fauore de adiutorio, quod semper paratum est perentibus, vel gratis quoque oblatum n nrepudiantibus stat enim ille ad ostium pulsat, manu Sque ultro Apo I t. extendit Spora igit, si quis forte aspiciat S appretui lat: Fcditu Prouerit.
rimi iunt, qui pulsantem non audiunt, inultantem non sic qui in . tur, manum porrigentem non aspiciunt. Quare a peccato non No ex Candii a excusiantur,qui praecepta illiu non seruant aut daemonis. et ca nis, vel mundi tentamenti Si Ocumdant; quia non faciunt,' tri id i , ibus se eum
debent, ut salvi fiant. Neque hinc tamen sequitur, nutum nobis una meritum apud D EuM repositum esse Nam etsi diuina gratia quo qui, eri Principatum in merito obtineat, ipsa tamen per se absque nostra Chri illis trasyn rgia,neque meritum est, neque meritum ullum ocii rat. Ve rum non et thuius loci demerito, aut gratis praesidio disputare non iusti sere. Solium ostendere voluimus fundamentum, quo Pelagiani rationis neccsbitatem excludere contendunt, esse plane in Lirmum, de