장음표시 사용
501쪽
in rebus praesertim magnis . propter diuturnuin sum in natu ram quodammodo versis solet esse periculosa, videtur id potiti, optandum,quam tentandum. Qu' tamen una quaelibet Ecclesia ad Ecclesiae Romanae ritus accesserit propius, eo erit grauiorri ab omni reprehensione,quod ad eam rem attinet, remotior. Qui priuatim horas Canonicas recitant, faciliori negotio, a sua: Ecclesie consuetudines more ad Romanae Ecclesie morem consuetudinem transire possent; sed neque hoc quoque νεmbrum suo absque ratione, suique ordinari permissilone satis consultum vi
detur Est enina membrum omne suo corpori non conformatum
Atititi deforme Cui malo hoc quoq; accedit, quod illi, qui priuatim recitant unum&alterum , publice facili me confusionis cuiuspiam occasionem offerant me vigiliis mortuorum,de officio virginis matris,de litaniis, de psalmis gradualibus nusquilibet, qui errare
vel peccare non vult, id hic seruet, quod Pius V. Pontifex MaximuSeadere statuit.
A temporis conformationem quod pectat, qui precum horariarum pensum publice per in ut tempori ab Ecclesia dice-cesana vel metropolitana praefinito, quoad eius fieri potest, leaccommodent. QuPd si ob certam aliquam causam dio valent,
saltem certum orandi tempus obseruare uideant. Nam alioqui plebem, quam edificare debent,grauiter offenderent, S in lege na vi multi nihil OulinuScommitterent. Qui autem priuatim horas Canoni-hoia Canoni cas recitant, illi quacunque tandem hora recitauerint, neminem p h; tum, quidem Offendunt,at culpa tamen non prorsus vacant,si citra vlticipet neq; ni iam causam vel nimium prorogant, vel nimium quo lite antici-nim rurium P Satius est tamen aliticipare,quam nimium diffcrre. Unde
qui grauioribus negotia distinentur coluite Iaciunt, si maneantequam opus aliud adoriantur, id totam absoluant, quod vespe- De Misrcete ras vel Completorium antecedit. yyς hὶμ Μ Α autem horae ante priuatam Missam recitari debeant. disiputant nonnulli. Quidam prius sacris operari, quam dicta sit prima, illicitum iudicant Alii preces matutinas una cum laudi Mis is bus absoluta esse, sat esse exuiminant. Nonnulli denique neu fauem causam trum horum necessarium putant; sed dubito an satis senes, Nam ante dictas m etsi priuatae illa cum horis Canonicis nec estariam connexio
502쪽
reliquod, ne quis ante dictas matutinas celebrct, iubeat attamen pei petua Ecclesia consuetudo contrarium docces obseruat. Nihilominus si qua necessitas incumberet, aut euidens utilitas id postularet, non esset cum noxa coniunctum,ante dici a matutinas sacris operari. PC quoque si quis ea tenetur infirmitate ut matutinas vel alias horas sine magna difficultate dicere non valeat, Missam autem citra magnam molestiam celebrare queat, poterit is, horis Canonicis praetermissis, Missam celebrare. Porro Missae solennes non solent dici ante tertiam vel sextam imo vero quadragesimalium ieiuniorum tempore usq; ad nonam, hoc est, usq; ad tertiam clunior tem. horam post meridiem olim prorogabantur. De loco, eiusdemq myςΜii 360lim discrimine nulla est difflauitas. Qui enim priuatim di unt, quo umeri , libet loco dicere possunt, qui autem publice, loca peculiariter ad clebrab Hvuν. id deputata obseruare debent. Ammam cum quaedam publicis precibus admisceri cauit lantur, quae secularem leuitatem sapiant verius, quam Ecclesiasticam grauitatem, quorsum tendant non assequor. Nam instrumenta musica, varius ministrorum ornatus,thymiasis, multaque id genus alia,praeter usum vetustissimum,valida quoq; ex Scripturi in scripturis firmamenta habent. Fatemur tamen, in iis o Lia limul th, mnibus abusum aliquem nonnunquam contingere posse. e pro e busum
rum propter non nullum abusum bonarum rerum usius e medio Ἀγi tollondo tolli non debet. At de horis Canonicis, caeterisque, quae ad orationis rationem secundum se spectant,dicta sunt multa satis Restat,ut explicemus, cuius sit orare tum cuius rursum gratia vel
opera imploranda veniat, siue ad quem oratio dirigi debeat: postremo pro quibus personis vel rebus orare conueniat vel etiam
De iis, quibus oraret conuenit, vel non conuenis.
T si oratio non solum hominibus rangelis, sed i ' xyψp0 quodam diuinis quoque personis tributa in RQ at tu ςxdum comperiatur dicitur namque Spiritus san
s et bo ctus inenarrabilibus gemitibus pro nobis interpelia
503쪽
Iare in nullam tam cia secundum se absolute acceptam orare coala eiula' rs uenit Si quidem proprie rationis oratio ponit indigentiam, a b b' -- - turaequeo potestatis disparitatem, &certam nihilominus virium dimensionem. In diuinis autem nulla est substantiae, aut potestatis, aut maiestatis diuersitas, nulla cuiuscunq; rei egestas, nulla virium dimesio: Vt enim tres diuinae personae unius sunt sentim ita unius quoq; sunt potentiae, opulentiae,&Omnipotentie. inare imaginaria quadam ratione posito, uni ex tribus aliquid deesse, hoc indigens frustra ab altera quacunq; peteret Qtuppe cum totum id desit uni, quod deest alteri, id totum rursum adsit uni, quod adest alteri. Cim ergo nemo id ab altero petere aut quaerere soleat, quopli, ut, u ipsi bHi dat, i aquaeque autem hypostasi id totum integre ha in ciuitia, perso beat,quod simul omnes Rursum cum omnis omnino oratio ali-- oratio non quam inopiam iotentiae disparitatem necessari,ponat pe- μψς tit namq inferior aut miserior a superiori vel opulentiori, quod sibi deest singulae autem diuinae personae sint opulentissimae inter se aequalis simae: Tandem cum trium diuinarum hyposta-
sicin una sit voluntas, una potentia, una scientia, adeoque quicquid vult, scit, vel potest una, hoc ipsum quoque velit, sciat, pota sit alia, opera enim Trinitatis ad extra sunt in diuisis fit ut oratio,
quae est actus latriae, quae ipsa etiam inter pares omnipotentes locum non habet, in diuinas personas nullo modo conueniat. P o mi num sane a quibusdam in Patre auictoritas;astilla nul- 'o si risu au iam dicit prae eminentiam, aut disparitatem, sed solum originis
ctoritas pona ordine; quicquid enim habet Pater, hoc totu habet Filius Spi- vhi P-x ritus sanctus Nihilominus hoc ipsum quod habet Filius, hoc j seno habet, accepit autem a Patre et quidquid habet Spiritus sanctus, hoc totu accepit Maccipit a Patred Filio. Quapropter cum Spiritus sanctus gemitibus inenarrabilibus pro nobis interpella-re,aduocare, vel preces offerre, Vel aliquid aliud eiusmodi nostriri Γε tu, causa praestare asseritur, hoc totum accipiendum est causaliter,
anctus pron nullo modo formaliter. Ipse enim suo aduentvessicit, ut homo hi)QN νς' i' de peccatis&miseriis suis emat,&diuinam opem ardenterim-
tuti ploret,ut ad coelestia intime adspiret. Paucis eo sensu Spiritus lai
cstus dicitur gemere vel interpellare, quo frigus pigrum vel ignauum, ager vel dies tatus, cibus vel locra alubris Tribuuntur autem
504쪽
tem Spiritui sancto familiarius deprccatio, gemitus, interpella Cur sipiritu inn
tio, aduocatio, aliaque similia, quam Patri aut Filio, quia ipsi ap-
propriatur bonitas vel benignitas; eius autem proprium est, sup vel intercessio,plicum preces suscipere,&promouere Constat hinc ergo,ora Σ - μὴ ρο tionem neq; in Spiritum sanctum, neque in ullam aliam personam diuinam absolute conuenire. si dicis CARis rus est persona diuina, ut qui verus naturalisque aeterni Patris Filius existat Hic autem inter homines Lucae s. adhuc agens integras noctes in oratione transigebat, & hoc ipse .Ioana. quoque tempore ab oratione non cessat, ut qui fidum semper patronum aduocatum apud D Evipro nobis agat. Non est ergo uniuerse verum, orandi officium in diuinam hypostasin no conuenire Totum quod de incarnati verbi oratione hic dicitur,ve rum est; At totum illi, quod capitis huius initio assertum est, nihil omnino aduersum est. Diximus enim, orationem diuinae perso Christo onumnae secundum se absolute non conuenire, quod recte dictum est ' -
At vero ut CHRIs Tu Dominus non solum D sus, sed simul umptam.
quoq; homo est; ita illius hypostas no solum diuitas, sed humane quoq; naturae hypostasis est; ut v ae humanam naturam sque vere&proprie sustentet xterminet, atq; hypostasis Petri vel Pauli, Petri vel Pauli naturam sustentas terminat. Qv m a s ergo orare vered proprie in CHRIs Tura quadret, vereq; proprie orauerit frequenter, hoc tamen in illu non conueniebat secundum naturam diuinam, hoc est,ut diuinae tan-ttim naturς hypostasis erat, sed secundium naturam asi una pia, siue ut hypostasis illius humanam naturam sustentans erat, secundum
quam utiq; Patre seipso quoq; minor erat, indigens erat,&omnipotens no erat; adeoq; qui oraret, modis omnibus idoneus Multae erant erat Sedri multas quoq; cur oraret, irebro oraret, iustas cauta Ch isto RusM, fas habebat Invitabat enim huc orationis meritii inuitabat vir Sardenterora. tutis exemplum inuitabat veritatis assumpta naturae argumen I . tum; inuitabat tandem suscepti muneris officium. INVITABAT meritum, quia CHRIs Tvs Dominus sua orationi obsecratione ea nobis promeritus est,quq nostris nos vi ribus promereri nullo modo valebamus. Nisi enim is partes suas 'r interposuisset, indigni plane eramus, qui in Dei conspectum pro h adiiciad ea
505쪽
non sui, sed nostri causa patiebatur is oriebatur; ita quoq; non sui, sed nostri causa precabatur. Hactenus tamen ac se quoq: hae pertinebant, quatenus resurrectionis gloriam nominisq; clarata tem per ea consequi debebat. IN v ITABAT rursum virtutis exemplum: Quandoquidem 'LEHEM CARIs Tvs Dominus non solum datus est nobis in Redempto ptorem, Ducem rem 1egissatorem, verum etiam in morum, hoc est,uitae disci-α Ῥ-ρς ς' pli , aequie magistrum4 ducem Exemplim,ait,dedi vobis, vi quemad-xtitisi se modum ego feci vobis, ita. Osfaciatis. Et alio loco Discite a me, quia mitissum cir humilis cord G. Et comuniter dici solet,totam Clasti A lisa ii . scia vitam, nostram esse instructionem. Quo Ambros. alludens de CHRIsTI oratione ita scribiti Pernoctabat Dominus Igmvs in
oratione, non indigens petitionis auxilio, sed statuens nobis imitationis exemplum. Nam si ille orabat, qui nullius rei egebat; tqui de sua beatitudine cellus iam esset, imo vero secundum potiorem sui partem re ipsa beatus iam erat quanto magis iis orandum est, qui multis indigent, quotidieque cum carne, mundo, diabolo incerto Marte dimicant pIN vir AB A nihilosecius assumptae nature veritas, quandoquidem si nihil orasset,si nihil a go petiuisset, non leuem male affectis suspicionem obtulisset,se neq; hominem esse, neq; vereaeap. ii iii missum esse. Quare apud Ioannem ita orat Pater gratias ago tibi,quoniam audisti me: Ego autem sciebam,quiasemper me audissed propter populum, qui circumstat, dixi ut credant. Aia tu misisti me . Inuitabat
tandem suscepti muneris ratio: Si quidem Sacerdoti Ponit
eis in unus cis munere fungebatur; Potificum autem sacerdotum est, me-nebMας ς ςς diatores Linterces res esse inter D Cum 'onrinem. Quapro pter ut ad illu pertinebat, pro peccatis populi sacrificare;ita quoq;
preces offerre. Atque huc spectat illud Apostoli: Oi, essio tifex ex hominibus sumptu pro hominibiis constituatur mri iis,quae sunt ad DE v , ut erat doua. sacrificia pro peccans. eg qui μcus fumitsibi honorem, sed qui vocatur a Di, tanquam Aaron. Sic mcARIs Tvs non clarificauit semetipsi ,ut Pontifex fieret sed qui locutus ora essedet : Filiu meus es tu, ere. Et subdit: Za in diebus amis sua preces, supplicat ibines ud eum,qt ipsi illum alut jacere a morte,cum clamore malido in laebomisos serens,exauditus si prosua reuerentia. Haec Paulus
506쪽
C, quod asserit hoc loco Apostolus, Pontifice nostrum pro sua reuerentia auditum esse,&CHRisius ipse. 'mi ora ii.
a Patre audiri hoc non de omnibus promiscue accipiendusit, lea de iis praecipue, quae absoluta voluntate petebat Constatem,pro Christit,
calicis translatione Patrem te rogasse, neq, tamen, quo 1 tUrxi rogauerat; impetrasse. Sic quoq; dc uotas preces pro illis rudit, qWi u absolu Emillum crucifigcbat, quiq: per Apostolorum praedicatione in illum hac redituri erant, tamen non omnes sunt conuersi,aut pol conuersionem salute potiti. Sic tandem seruenti oratione PQtebat ' ibi ij. discipuli illius seruarentur a malo, tamen non omne seruati sunt, neq; a malo poenae, neq; a malo quoq; culpae quia in his omnibus expressa vel tacita conditio latebat. 13od si absolute rogastet, certo utiq; pro omnibus exauditus fuisset. Folio autem quomodo, quibusve gestibus vel sermonibusCARIs Tvs Dominus iam nunc oret in coelo, id certo nobis noeonstat. Quidam tam non ipsum, quam ipsius ςrix Vt R in bab iimerpetua, recentiq; semper D E memoria&acceptation ς sint ritu Cli istu, in orantis munus obire dicut. Alii sola humanitatis, eorumq; que in xu illa pertuli hostensiione orare assertit. Nam ut pauperum inpublIcis viis expositorum plagae, nuditas, miseriae&c ipsis tacentibus interpretatiue orant; ita, ut illis placet, CHRI si humanitas propter nos atrociter vulnerata, dirisq; modis tractata excarnificata continuo causam nostram apud DE v M agit. Nonnulli vera postulatione, etsi non seruili,vel tali, quali utebatur dum agebat
in carne in ortali, Patrem adire contendunt.
H, H postrema sententia, quod spectat ad diuersium precadimodum, cum Apostoli doctrina omnino co grum Si quidem dum e ri non in diebus carnis suae preces Iupplicatione obtunde asilerit, satis
ostendit nunc cum dextera PatriasSidet, omnem l in coelo&1n in striis adhue terra potestate obtinet, vel simpliciter ii orare, vel certe eo modo no orar quo orabat olim,dum adhuc versabatur in corruptibili carne Attam e quia secudum natura assumptam De ς, seipso quoq; infinitis partibus minorist, eritq; semper, non pu at cum illius statu, etia suppliciter pro nobis orare, pro se en m non orat; quippe cum nihil illi desit ampliuS, quodpcro rati ne impctrare debeat. Quamuis ergo diuine hypostasi orare peis non co- uenit, coi uenit hoc illi tamenivi humanam naturam systentat. q. AT
507쪽
A, vero ut orare in D Tum non conuenit,propter summam illius perfectionem;ita in bruta animantia non conuenit propter, . naturalem eorundem imperfectionem: Siquidem oratio, ut supra Σή n .isi explicatum est, est actus rationis, utpote mentis ad Di vi ascen inuocant neque sus; bruta aute ratione destituuntur, neq; DEvM cognoscere pos ςVndem ex na sunt vi qui suo sensum, quo illa solo utuntur,no cadat, neu bea
nem inuocare titudinIS,ad quam Omma, quε rite petuntur,proxime vel mediate
v l nti referuntur,sunt capacia, neq; vlla tandem libertate, quae ad orationem est necessaria, potiuntur. Dicuntur sane coruorum pulli Di vi inuocare, no quod quicquam omnino illis cum vera oratione sit commune, sed quod suavi diuinae prouidelia dispositio-Pubiq6. ne id consequantur, in quod naturali desiderio feruntur Davs enim liberaliter pro sua clementia pascit omnia. Ε quemadmodum brutis, caeterisque ratione destitutis propter causas iam assignatas orare non conuenit, ita pro ipsis, ut bruta animantia sunt,orare temerarium si ierit oratur sane nonnunquam etiam probrutis, ne videlicet peste laedantur, aut alia ui , clade vel miseria opprimantur,vel extinguatur; sicut oratur quo Rnimalibus vel que pro terra frugibus, caeterisque in hominum usum venienti xςyx stugibus bus. At istud non propter ipsa bruta, sed propter hominem, qui in illis laeditur,vel damnum patitur. Cum ergo brutis, caeterisque inferioribus propter naturales illorum defectus imperfectiones, ex quibus nonnullas iam retulimus, orare non conueniat; D Ei autem hoc ipsum propter entinentissimam eiusdem persectionem repugnet, consequens fit, ut orare in solos homines Angelos, qui inter duo illa extrema medium quodammodo ob tinent, proprie congruat. Etsi daemone, a. neq; omnibus quoq; Angeli, hominibus orare proprie liquid a Deo in conuenit. Certum est enim, Angelis apostatis vel non conuenire, nari ii iuri vel certe non satis proprie conuenire: Si quidem propriae rationisi I. vocat oratio deposcit pium metis ad Deum affectum;in is monibus aut Rx dor/nti inlla est sanctitas, nulla pia in Deum affectio. Estem illorum volutas i Dei odio obfirmatissima. Adhec si de mones vere .pprie orarent, aut, se orarent, aut pro aliis:Non orant aut pro se;com pertum e habent,bonum, quod ainiserunt, se nulla orationis virecuperarchinatu vero,in quod incurrui, se nullo nil tempore e
pugnare Posse.Intelligunt ruhilosecius, tanta esse animi sui malitia
508쪽
&obstinationem, ut voluntatem ad bonum aliquod salutare consilium insectere non valeant. Neque ignorant tandem, verae rationi orationem earum rerum petitione praecipue constare, quae saluti deseruiunt, se autem ad salutis portum nunquam peruenturos. Cum ergo haec omnia explorate sciant, nolunt orando operam perdere. Ni is a pro aliis rursum orant, quia cum summe sint inuidi, Demones nequa
neminem salute potiri desiderant quin potius unicia hoc studium z' li'
habent, ut omne a DA auertant, unaque secum ad aeternum
exilium pertrahant. Denique vere orantis est, humiliter sese Diosubdere, votorumque expletionem stibmisse patienter ab eo demtexpectare: Daemones autem, quod sint superbissimi, nullo modo Dii se subdere in animum inducunt. Petiuerunt sane potestatem in Iob, in omnes liberos facultates illius tum in bbi. Gerasenorum quoque porcos,votique compote euaserunt veta Matth. s. rum petitio illa non fuit vera oratio,vi qua ad proximi exitium detrimentum ex instituto referretur Velle autem proximum sine ulla iusta causa laedere, res adeo decens aut aequa non est, ut sua quoque natura sit turpissimavi ab omni equitate alienissima.In dulsit nihilominus Cris prauae illorum voluntati, non quod caindulgentia Diabolo vellet gratificari, sed quo suam potestatem, Cur Dominiis Diaboli vero imbecillitatem ostederet; tum etiam quo beati Iob labolo indulse
virtutem patientiam ea flagellatione Orbi patefaceret,Vel certe Miti quoiaqub occultum aliquem illius naeuum puniret. Nam etsi Iob iustus dam alios. simplex esset, non erat tamen absque ullo prorsus peccato, itille modis omnibus insons fuerit,non erant tamen omnes in sentes, quorum porci magno numero in mari perierunt Patet cr-go,orationem in Dimones non conuenire,vel non proprie conuenire. Iuci TANT illi ad orandum quosdam nonnunquana, non Cilrdem 5 quoccub exoratione, aut ullo alio bono opere oblectationem ali nς ς' 'd
quam capiant, sed quod oratione intempestrua,Vel nimi at Sidua tionem. vel contra superioris mandatum deprompta oranti perniciem moliantur. Et quod hic dedaemonibus,eorundemque oratione
dictum est,hoc ipsum de caeteris omnibus damnatis dictum accipiatur Est enim par utrobique ratio, par malitia, par obstinatio. Qu9d ad virorumque autem studia spectat, differunt hoc solum
509쪽
quod daemonibus permissum est extra infernum circumuolitare. etsi forsan non omnibus,hominesque ad peccati coenum allecta. re, hoc autem humanis spiritibus aeterno supplicio mancipatis
Parser ratio in ordinarie non conceditur Verum quod attinet ad mentis obsti omni bH Νηm nationem,animi a regi auersionem, superbiana, desperationem.
torum caeteraque incommoda, quaedamnatos urgent, nullum Inter hos&illos discrimen intercedit; Solum miseriarum gradibus inter se discrepant. Vt ergo damaone neque pro se , neque pro aliis orant; ita neque caeteri quoque perpetuis inferorum cruciatibus addicti. Da illis autem, qui in purgatorio detinentur, non idem O mnium est iudicium. Quidam quod certam praelinitam quesce nam taxatam habeant, nihilque amplius mereri valeant, neque pro se neque pro aliis precari contendunt. Alii contra pro se pro aliis interpellare asserunt. Multi pro se tantum, ironii iam pro aliis orare defendunt, quorum sententia e t rcceptior. Pro se ora re extra controuersiam est Nam cum diuina misericordiae capaces existant alias cnim Ecclesia Catholica flustra pro illis ora- Anime in purga et Deumque ardenter super omnia diliganti sunt enim in gra- ψyiψd ς' - confirmati hac propter salutis beneficium iugem gratiarum
'' actionem omni iures si Conditori debeant, nullum est dubium, quin magno desiderio ad fontem illum vivum anticlent, debitamq gratiarum actionem eidem persoluant, nec non causam suam toto animo illi commendent;hec autem onania adorationem pertinent. Aii cc quicunque graui aliqua poena exercentur, Uam aliorum ope euadere queant, statim natura ipsa impellente ad illorum benignitatem & fidem conuertere se solent, a quibus cer-ttim praesidiumspciant; at quotquot Purgatoriis poeniSexercentur, Dia misericordia, piorumque opera id consequi possunt, ut Anime inpm g ad illis vel omnino absoluantur, vel initius certe torqueantur er-Dhi πῆ ti: go D Ei clementiam benignitatem feruenter implorant ne- sed aliorsi quoq' que ad alios quoque interna suspiriaciaculari cessant notum est interςςsi i Πςm enim Iob Miseremini meisahem vos amica mei quia manu Domiπii pl9 -' ' si vi ,quod uniuersalis Eccletia per Spita tum sanctum,dOct illorum personae accommodat, qui expiantur detinentur in purgatorio Denique dcc stillis bonum, ad quo toto pectore ad
510쪽
spirant, cert6que intelligunt, per D si misericordiam 'aliorum intercessionem pertingere ad illud poste ergo tam hac quam uia potiri exanimo desiderant, hoc autem aliud nihil est, quam preces ad alios transmittere, aut aliorum OPem t Vir implQζῆ ς' o , ἡ, . a Vr Ru ME MIMvΕRo licet purgatorii cruciatibus m*Πςi 4. hii,
pati mentales preces fundant; illorum tamen Oratio non est me gatori neq- meritoria,ncque proprie quoque tiS factoria, Sunt enim extra viam mori Persi id citra terminum. Sed neque plene quoque S propricipiri ii, orix sinu talis suauitatis sensum generat; siquidem propter ingentem poenarum acerbitatem gustus ille' spiritalis suauitas non ita hauritur in purgatorio, ut solet in elo , vel in huius etiam vitae stadio. Est autem proprie impetratoria, hoc est, quae impetret idonea; nam gratia est informata, ab amico pectore profecta, ad eum directa, cuius clementia modum omnem transcendit. Atq; hoc sat est,ut pro se saltem Orent. ΙΑΜ si illi orant,quos purgatoriae poenae etiamnum exercent.
multo magis orabunt, qui iam olim cum C, R I in coelesti gloria triumphant; quippe quibus ea omnia suppetant, quae illis, qui detinentur in purgatorio, Maliquid eo etiam amplius. Nam remente ratione praediti sunt perinde atque illi; iusti ru
sum,charitateque ornati aeque ac illi; neque id totum adhuc consecuti sunt, cuius capaces sunt,&quo olim certo potituri sunt;&virtute tandem infinita praediti non sunt, ita ut id totum statim, quod cupiunt, ex se habere valeant. Haec autem Omnia pia se coelestigisne demonstrant&pro seri pro aliis quoque orare. Atq; hoc Spi
ritus sancti oracula, pluraq; Catholica Ecclesiae decreta non Via quoque oranti loco affirmant.
Α et obiiciet illa sorte quispiam Sancti in patria CHRIs To,
quatenus per naturam vel gratia licet,sese conformant alis neq; pro se orat, cum bonis omnibus affluat, neq; quicquam omnino amplius desideret; neque pro aliis rursum;alioqui, Cliniri silinc vivi ora pro nobis, dicere fas esset, at id usus non habet. Ad haec Diui omnes probe compertum habent, qui his vel illis impertiri velit, vel non velit; cum ergo frustraneam operam sumere non velint, prosis, quos D EvΜ abiecisse vident, non olant; neque pro illiS rursum, quorum illum misereri certato decreuisse intelligunt. Denique aliquid orauone impetrare ad