장음표시 사용
521쪽
s16 DE ORATION Teius est disputant hac de re quidam Prolixe, sed non ita maesta
cum re Paucis responsio est, utrumque citra errorem fieri posset alterum interim, nempe prius, non modo familiarius, sed millibquoque rectius Meruditius fieri. Neque enim alia de causa res vi inuocamus,eiusdemque opem imploramus, quam vi de siderium nostrum impleat, eaq; quae petimus, clementer concedat:atq; ea impletio vel concesito non pertinet ad paternitatem secundum se; aut filiationem secundiim se, aut processionem secundum se,sed ad DE sapientiam,potetiam,&clementiam. E enim ut summe sapiens est, nouit quid nobis desit penetrat enim omnes etia intimos cordis nostri recessus intelligit nihilominus, qua via,quaue ratione, quod deest,explere debeat. Ut autem summe poten& est, totum quod petimus, summa facilitate praestare potest. Vt deniq; summe benignusvi clemes est, haud grauatim, quod iuste petimus,impertiri solitus est. Atqui tria haec non personarum propria, sed essentiae sunt attributa. Ai H A C omnes nostrae petitiones, si tamen petitionis nomine indigne non sunt,proxime vel propinqui ad coelestem beatitudinem referuntur, hoc est, omnes eo tendunt, ut tandem aliquando beati efficiamur; DE v autem ut personalibus proprietatibus proprie non est beatus, sed seipso suave essentia; it taliam' 'ipse Mo dem quoque proprie non beat, sed seipso. Dcmum Inuocamus h - hii , ut aliquam ad nos, caeterasque res procreatas habi adimnem sortitur, putavi conditor, vel liberator, vel iustificator, vel glorii ator est; haec autem omnia ad ostentiam pertinent. Cnenim creat, aut gubernat, aut conseruat, aut liberat, aut glorificat, ut Pater, aut Filius, aut Spiritus sanctus, sed vi Dcvs Personae enim ut tales, non referuntur ad creaturas, sed ad seipsas. Clarum est namque Patrem per suam paternitatem non esse Patrem creaturae, sed Filij Neque Filium rursum creatur Filium,
sed Patris: Neque Spiritum sanctum denique creatur Spiritum, sed Patris iiiij. Qui itaq; res ita habeat, oratio ordinaria lege non magi dici, rigenda est ad unam personam, quam ad aliam: Si quidem nihil,s im I potest una praestar quod non alia; imo ero nihil potest una prae-m m stare abs' alia clim opera Trinitatis ad extra sint prorsus in dim-
iahi dei. i. 'd ii voce tenus ad unam quandoq; referatur petition no
522쪽
ad aliam, mens tamen nullam omnino ab orationis consortio secludere debet. Etenim si quis inuocaret Patrem solum, vel Filium solum, vel Spiritum sanctum solum, quasi impensius affectus vel incensius raptus erga unam diuinam hypostasim, quam erga alia, is aut aperte erraret,aut certe aperti erroris speciem prae se ferret: Quandoquidem intestor vel incensior dilectio ad unam quam ad
aliam personam subindicaret, nam altera vel elementiorem, vel Potentiorem,vel sapientiore,&c. quod blasphemum est cogitare; Omnes enim eandem ad numerum habent clementiam, Potentiam, sapientiam, sicut eandem quoque naturam. IEQ grauiter hic erraret, qui tres diuinas hypostases animo pertractans, ideo ad unam potius prece suas dirigeret quam irant, qtiis i. ad aliam, quod existimaret, se facilius ab una impetraturum, quod ius aliqui, at petit, quam ab alia, vel aliquid ab una obtinere posse, uod non ' ' - ' 'I
ab alia; Exempli caula sapientiam a Filio non a Patre vel Spi trare se poli epo.
ritu sancto; potentiam a Patre mota Filio vel Spiritu sancto; /n Benignitatem vel manlii eludinem a Spiritu sancto mon a Patre vel Filio. Est enim eadem ad numerum facultas, eadem largiendi facilitas omnium. Sic tandem non parum foede & perniciose impingeret, qui ea de causa inuocaret unam mon aliam, quod, ni latriae cultum defer re vellet & non alteri: Si quidem tribus una debetur latria, idem honor, eadem adoratio, eadem&
I va ergo ita unam adorat vel inuocat, ut alia inde excludat, quacunq; tande de causa excludat, grauissime errat, in manifestam haeresin minime obscure inclinat. Nam etsi forsan animo nullos gradus in Trinitate ponit, suo tamen facto ponendos ostedit Vel ergo oratio dirigeda est ad omnes simul, hoc est, ad D A vi absolute; verita ad unam,ut alie tamen ab orationis co- sortio nequaquam excludatur. Et hoc religioSe obseruat Catho Ecclesia omn&lica Ecclesia nam etsi modo ad Patrem, modo ad Filium, modo p*xidi' Di una
as Spiritum sanctu orationem dirigit, plerunq; tamen ine,Vc ne hieme: Ἀ in alia orationis parte omnes personas simul coniungit, prout o tunsitim ne quoq; sunt in singulis, singulae rursum in omnibus. autem orthodoxa Ecclesia inter orandunt intercium hanc, interdum illam personam exprimit; ut modo ad hanc, modo ad illam orationem dirigit, hoc non ideo facit, qubdaliquid
523쪽
ab una expectet, quod non ab alia, Vel quod nam aliquid sh, stare credat, quod non alia in Sed quia aliquid petit, quodi'
rem cognationem habet cum idiomate unius personae, qui ricum appropiato alterius personae. Quamuis enim trium hypo ia. i. a h. stalacin una ad numerum sit potentia, una sapientia, una botitan o ad illam ras,attamen Patri, qui omnis principii expeta est, peculiario ita personam ratione adscribitur potentia: Filio, qui ex foecunda Patrix '' memoria, eiusdemue intellectu ab omni sempiternitate natus est.& nascitur, sapientia Spiritui sancto, qui a Patre lilio per mo dum amoris inde mutabiliter procedit,benignitas vel clementia. Secundum hos itaque idiotismos Ecclesia quandoque ad unam,qstandoque ad aliam personam dirigit preces suas,caeteris tamen
FAc 1 hoc ipsum quoque qub filios suos in secratissimae
Trinitatis mysterio validius confirmet. Nam hoc ipso,quod modo Patrem, modo Filium, modo Spiritum sanctum inuocat, in una diuina natura tres distinctas hypostases existere aperte declarat, quod Iudaeus uota Paganorum cohors negat. Adde his quam plurimas orationes, quae ad Patrem, vel ad Dis vi sub Pater in diuinis nomine Patris diriguntur, non dirigi ad illum, ut Pater est no- est nom*nςsς ersonale . sed ut est nomen essentiale tribus commune.
nate. Tandem solo Patre nominato omnes nominatae intelliguntur; nam omnes sunt in Patre, omnes originem a Patre trahunt.
Quare etiam quidam ex veteribus Scriptoribus Patrem totius Deitatis principium vel fontem vocant: Non quod essentia generet vel generetur, sed quia personae, in quibus est essentia; imo quae idem sunt cum sua essentia, a Patre fluunt, originemve ab eo
ANTIQUI non ita frequenter ad Spiritum sanctum orationem destinabant, etsi ad illum quoque destinarent, ut manife- Cur veteres si stum est ex litaniis, Maliis quibusdam publicis Ecclesia precibus: ii .ri nu ' non quod non aequὰ inuocandus sit, fueritq; semper Spiritus san-
να az ius, atque Pater vel Filius sed quod usitatius sit donatorem in-h in 'tor Spi uocate,quam donum ipsum;Spiritus sanctus autem Patris: iiij R 00'μm donum appellatur. Interimaeque seipsum&iu se iam suis otiam donis impertitur ac Pater: Filius.
524쪽
o Est Ru AND v est hic quoque, licet oratio familiaritas in D a vi tendat, sub ratione essentiae quam pers nae, multo tamen receptius esse DE v, inuocari quam Deitatem, vel aliud quodcunque illius attributum in abstracto. Nam etsi Davs Deitas in diuinis sint idem,non eundem tamen significandi modum habent. Quare multa de DEo asserta sunt vera, quae de Deitate aia firmata aperte sunt falsa. Recte dicitur, rex vi gignere&gigni, Producere produci; non recte autem Deitatem vel diuinam essentiam gignere vel producere, gigni vel produci. Denique Curilli quo quod plerisque precibus in Ecclesiam et usitatis addi consueuit omnς cile iπillud: Per Dominum nostruma Esubi Custis et vi,vel per eun hi Mindem Dominum nostru c. nulla alia est causa, quam quod omnia mina nostri le- dona spiritalia per CARIs TvΜ,eiusque merituma Dii in no tum uisiodi derivantur. Et haec de Dia inuocatione,inuocationis i eiusdem modori ratione hactenus. A vero ut certi im apud omnes mente tentes indubita tum est, D E , inuocandu esserita a quibusdam iam olim in questionem vocatum est, an praeter D EvM, vel iuxta DEvΜ, vel secundum Di vi, quosdam quoque alios inuocare, eorundem ueopem vel intercessionem implorare liceat. Verum no video causam, cur hac de re prolixe disputari debeat quippe cum maior controuersiae huius portio una sola distinctione e medio submoueri queat. Adverte ergo,orationem bifariam ad aliquem dirigi, inici bigi ἔ,m
Vno modo ut petita concedat altero modo, ut eadem perviam ad aliquem diri-
meriti, vel intercessionis ab eo,penes que concedendi auctoritas ' μ vel facultas est, impetret. Priori modo omnes nostrae titiones ad DK v M transmitti debent; hic enim solus vitam aeternam, ad quam unam proxime vel mediate spectant omnes omnino vera rationis preces,impertiri potest. Atque huc tendit illud Augusti Euch. e. it.
ni Non nisi a Domino petere debemus, quod speramus. Et illud Epist ad Prob. eiusdem Quid igitur oportet te orare, nisi id, quod cupiunt boni&mali sed ad quod perueniunt non nisi bonii quasi dicat nihil
quicquam. Et illud rursum Anselmi: Liquidissimum est hunc so in monotoplum esse, quem omnis alia creatura secundum totum suum ponse oportet diligendo venerari,is venerando diligere, de quo solo prospera sunt speranda, ad quem solum in aduersis confugiendum, cui soli pro qualibet re supplicandum. Mitto aliorum s 3 Patrum
525쪽
Patrum dicta, quae de solius D EI adorationi inuocatione 6 ia
PosTERIORI modo ad eos omnes Oratione inculpate di rigere licet, qui in quacunque re per modum meriti, intercessio
nis,vel suffragi iuuare nos possunt. Qu'd etiam discrime Eccle sita in suis precibus accurate teligiose ubique obseruat Etenim
Divi vel quamcunque diuinam hypostasininuocans, perinde cum eo agit ac cum absoluto rerum Omnium Domino, in initata limillies virtutes maiestate praedito: At vero Sanctorum patrocinia im Deum ali tardi plorans, nihil magni illis tribuit, sed nudam tantium intercedendi VMημ - facultatem Multum enim,ut quiuis facile intelligit,inter haec intercedit Petre vel Paule ora pro nobis, haec pater de coelis D sis , vel Fili Redemptor mundi Dpus, ves Spiritus sancte Us smiserere nobis; inter haec rursum: omnes Sancti tercedite pro nobis,&haec: Ab omni malo libera nos Domine, vel propitius esto nobis Domine. Denique omnes orationis formulae, quibus Ecclesia utitur, clarissime indicant, ingens discrimen esse inter
creatorisvi creaturae inuocationem. AT quae, inquis, aut quale sunt res illae Procreatae, ad quas
tanquam ad quasdam patronas, vel aduocatas preces dirigere liceat Θ nullae omnino ex iis omnibus, quae mente vel ratione desti-Res inani a , tuta sunt Quandoquidem oratio est actus rationis, quo Eo qn ςq; Viii V vel alteri desideria nostra pandimus ccxplicamus rationi Sau- η' μ' 'μ' -- pertia huius explicationis nullo modo sunt capaci . Ad haec omnis omnino oratio huc tendit, ut rogatu verin uocatuSper se id, quod petitur, praester aut si id nequeat, ab altero, penes quem praestandi facultas est, petat, intercede lutoque impetret; neutrum autem horum est natura bruta menteue detritu
tae. Denique rebus rationis luce exortibus nullus per se debetur cultuS, neq; latriae, nequeduliae, ut quae natura ordine in hominis seruitium sint deputatae; omnis auten inuocatio aliquem omni, veraera secum cultum adfert. Quicnim alterius opem implorat, alterotionis inuo ii iii feriorem se iudicat, ino simpliciter, saltem secundum id, quoaduli. ς' '' ab altero petit. Vtimur sane iumentorum obsequio, Veram hoc
μ' 'φ' ohpe modum rogationis vel supplicationis, sed per modum
imperij,vel absoluti verius Dominij, si quidem bruti proprie non imperamus, si o
526쪽
sim neque ad omnem quoque rein intelligentem, ratione-uevientem oratio dirigi debet. In dubitatum ostiam RV Pς itionis filios inferorum suppliciis iam olim mancipatos inuocare . 'nullo modo fas esse:tum quia capitales D Ea hostes existunt tum eatidi, multous rursum quia nullum nobis salutis praesidium adferre possunt;tum ominus daemo denique quia propter inuidiam, incensumque in eos omnes, qui 'DEo quouis modo cohaerent, odium, nullum adferre cupiunt. etiamsi per impossibile aliquod adferre possent. At multo vero
minii Spro quacunquere daemones inuocare licet, esto more modo idololatrico illud non fiat. Nam cum ad unum omnes infestissimi Dia Opt. Max totiusque humani generis sint inimici, acri, indefestaque studio perpetuo ad hoc incumbentes, ut quam plurimos secum rapiant ad perditionem , nullo modo commercium cum illis haberes, aut illorum opem implorare licio
tum est. IMo vero tantum abest vi illos liceat inuocare, ut perino Non licet dat modii indeprecationis eosdem quoque adiurare non liceat mi an modum depre-doquidem eiusmodi adiuratio quandam beneuolentiae velami rationis. citiae speciem prae se ferret; talismodi autem cum daemonibus habere nullo modo fas cst. At diuino nomine inuocato, licet illos adiurare ne nobis noceant, vel ne aliis quibuscunque detrimentum aliquod adferant; huc enim praecipue spectant Ecclesie exo cismi. Peccant tamen hic non parum, qui illos adiurant,ut secretum aliquod revelent, velit rem aliquam occultam patefaciant, velit obsequium aliquod praestent Siquidem daemonum magi Non licet Historio, vel eorundem famulatuiti, pertinet ad genus quoddam di ' domesticae familiaritatis, quam, ut modo aiebam, cum illis inire se uiri 'm, ste nefas est; constat enim, inter discipulum & magistrum, inter seria ris,mit obsinouum rursum & Dominum quandam familiaritatem Intercedere. Quod si qui Sancti aliquid illis imperasse comperiuntur, hocpeculiario Ea iiistinctu secere verius, quam ordinaria lege aut potestate. Sed neq; maleficium quoque daemonis improbitate con- fatum, per aliud maleficium soluere liceimam hoc ipsium quoque sapit quandam familiaritatem, domesticumque sum, quem cum capitaliis hoste habere nequaquam fas est Patet hinc ergo, non omncm creatulam mente vel ratione praeditam inu care licere. SED
527쪽
sgo nullam quoq; ne apud eos quidem, qui Curciti. se unicum apud Dgvwμves si nostrum esse magna vi contendunc quaestionem habet,vitio pro viventibus salubriter Orare, ade6q. vivos vivorum opem intercessionem licite, inculpateque in plorare.Nam praeterquam quis d communis mortalium omniuriconsuetudo palam id probet, diuina quoque scriptura innumeci exemplis Largumentis diserte illud ipsum confirmat imo vero
grauitas verbis non uno loco mandat. An non haec CH Risit Nati s. vox est Zoriae propersequentibus . calumniantibus vos. An non haec a
Luς 4 cobi Oraterra in ιicem, visalvemini An non haec Pauli ob cromii: r; l . obsecrationes, postulationes,gratiarum a ctiones pro omnibus hominibus, An Genes. o. non Abraham orat pro Abimelech,&tota illius familia Annon ς' Isaac prosterili Rebeca Analon Iob pro amicis Annon Moyses Exod pro populo idololatra sorore Maria λAn non pro Petro uniue Numς- . se Ecclesia Annon Apostoli pro Cananaea An non Apostolus viliti. i, . pro Colloffensibus, Corinthiis, Philippensibus, Hebrans&aliis Denique scriptura tam multa rei huius exempla documenta suppeditat, ut vix ullus futurus sit finis, siquis ea omnia in hunc Iocum conferre instituat. Porro autem an illi, qui verbo,vel striapto vel alio modo viventium opem, apud Deum intcrcelsi nem implorant, vered proprie dicantur orare vel inuocare , hoc
nos in medio relinquimus. at nobis sit eiusmodi actum orationis nomine vulgo designari. I At si illorum preces, qui in hac mortali vita etiamnum degunt, de sua salute leatitudine adhuc incerti sunt, salubriter imploratur, ut sectarij magnis vocibus testatum faciunt, omnesq; tam docti quam indocti lubenter concedunt, quanto magis illorum patrocinia nobis expetenda Simploranda sunt, qui iam foe-lices cum Quin i s Wo regnaut nihilque quod pro sua salute sint anxij, reliquum amplius habentλV civi licet una hac ratio ad firmandam Sanctorum inuocatione na per se iam ab ude sat est queat; nam cum prima orationis radix sit charita, ob id enim pro hoc vel illo oro, quia hoc vel illud bonum illi opto qua in beatis est ardentissima consummatissima,amentiae est dubitare,coelo ne donati pro viatoribus preces fundant nihilominus quod nouatores sancti Isimum
antiquis Minum hunc inuocandi ritum,veluti profanum heri
528쪽
natum petulantissime insectentur; lubet hoc loco pauca quaedam Sectari Diuori adferre, quae orthodoxam veritatem dilucide confirment secta ας-x uni in-riorumque vanitatem palam ostendant. Nam exacte de laac controuersia disputare, non est huius Ioci deposceret haec res enim integram tractationem. Sed Malibi quoque de Sanctorum cultu in uocatione,tum de venerandis eorundem reliquiis, sacrisque iconibus,ea publice proposuimus, quae ad veritatem statuendam falsitatem refutandam sat esse videbantur. PORRO hic autem unum tanquam certum, apud eos etiam, qui hic nobiscum non faciunt,indubitatum puta quod ad intercedendi vel patrocinandi munus attinet, idem esse iudicium de Angelis caeteris beatis. Nam etsi specie inter se non consen Peatorum si m-tiant, in donorum tamen charismatum transnaturalium susceta V K δ '. y ψ
ptione,&communicatione inter se conspirant . . que enunio communicant,
in eiusdem ue spiritus gratiae, glori capax est, ac Angelus natura λυ ς Reque rursum hominum salutem desiderat, eandemque, quod in se,procurat & promouet,atqueAngelus.&que tandem ea omnia in verbo cognoscisique ad foelicitatem suam faciunt,ac Angelus: Imo vero multi in his multos Angelos multis partibus excellunt; sicuti multi vicissim a multis Angelis hic excelluntur. Atqui Angelos pro hominibus orare, eorundemque salutem avide sitireri
procurare, nemo, modo Catholicam Ecclesiam audiat, aut scrupturarum auctoritatem recipiat, dubitat.Etenim Tobi Ia.inter c tera ita legimus: sty Ammi orabas cum lachvmis, in sepeliebas mortuos, e .laemo I Tob. ix. nas dabas, ego orationem tuam obtuli Domino. Ast aliud nihil est, preces Dis o offerre, quam suppliciter eundem rogare, uti pro sua clementia eas admitteres explere dignetur. Neque enim Angelus Quo sensiu&mc
DEo preceS nostras offert, quo illi nostra desideria, nostramue 'T
necessitatem patefaciatmouit enim, culis Domina nudari aper offerant.
t esse omnia,verum quo clientuli sui causam sua intercessioneri commendatione fauorabiliorem reddat Atque hoc satis manifestu est ex orationis filo, qua Raphael loco citato utitur Spectat ad idem quoque illud Ioannis:
ST E TIT Augelus ante altare habens thuribulam aureum; G sunt ei meat L data incensa multa, ut daret de orationibus Sanctorum mitiumsuper altare aureum, quod est ante thronum. Et ascendissumus incensortim orationibusti de
529쪽
de manu Angeli eorum in o. Haec sane minime obscure indi cant, Sanctorum desideria, eorundemque preces Vota Ange lorum ministerio DEO Optimo Maximo praesentari commen dari. Ατ enim quia non deerunt sorte, qui causabuntur,alhid esse orare pro altero, aliud alterius preces Eo offerre, vel com mendare, adsero alium Scripturae locum, qui de Angelorum in-rach. i. tercessione planis verbis concio natur etenim Zachariae prinio Angelus Domini eiusmodi orationem instituit Domine exercisti, hi quo tu non misereberis Hierusalem,er rbium Iudae,quibus tu iratus es' Hic Prophetae locus nulla exceptione potest infirmari, nulla iusta cauillatione eludi, nisi qui tarta ita despiat, ut Angelos maiorem hominum curam ante Verbum incarnatum habuisse em stimet, quam post illud hominem factum. At nemo, opmor, ea
vesania tenetur. Mus .it FACIT huc quoque illud Custis ri: Videte ne contemnetrimm ex his pusillis. Dico emini ri quia Auget eorum in caelisJempermident faciem patris mei, qui est in caelis. Hic Hilarius PericuloSc contemnitur, cuius desideria ac postulationes ad aeternum minuasibilem os ut ambitioso Angelorum amulatu ac ministeriori 113patii Drouehuntur. Et clarius ad Psalmum iro Intercessione Angelo-
η' ih oh natus, D hi eget, sed nostra infirmitas Masii enim sunt
Hebri propter eos,qui hae reditabunt salutem,Dso nihil exmus, i norati te, sed infirmitate nostra adrogandum prome
ta hisis a ministerio indigente. Haec HLariuS ad
locum Matthaeivi Psalmum centesimum via detrigesimum. Et Iud tandem Danieli vi. .:-ἡ-e 'in
sensus enim est Nemo est, qui causam vestram pe illari 'udio apud DE v pro iisnet, quiue pro vobis peculiari Goret, nisi Michael 4 ego. Vnde Hieronymus cum hunc se disserens ita scribit Ego sum Angelus ille, qui offero DEO
orationes tuas, &nullus est alius, qui adiutor meuS sit, rogando vobis Dii, , nisi Michael Archangelus, cui creditu est populus Iudaeorum. Similia de Angelorum Trccstione comperies apud Augustinum , Ambrosium , Chrysostomuna,
orium Nasiaticum tegorium Nysienum
530쪽
Magnum, alios veteres, a quorum citatione breuitatis causa ibstineo. IAMAEAngeli ante Verbum incarnatum tantam non homi num solum, sed locorum quoque prouinciarum curam habebant, cur post Verbum hominis causa hominem factum omnem de homine curam conitationem abiiciant Rursum si Angeli, Angesilaumme
qui humanae natura miserias nunquam eXperta sunt, neq; Π xur hino ire, iti. cum homine communicant sunt enim carnis,caeterorumq;,quae carnem consequutur, vel cum carne coniundia sunt, omnino ex
pertes pro hominibuSorant, eorundemque salutem tam anxiὁ procurant, cur diuorum spirituS, qui certo experimento didi cerunt, quanta, quamque assidua periculosa nobis cum carne, daemone, mundo sit lucta, non eundem vel multo quoque a dentiorem dilectionis effectum erga nos gerant, ostendantque Atqui ex ardenti dileetione ardens nascitur iuuandi, promouendique studium. Cum ergo mortalium spiritus coelesti gloria iam donati, alia via fratres suos iuuare non queant, quam pro illorum salute apud Da v intercedendo interpellando, siquidem non est illis permissum Angelorum more versiari in terris, hominumque custodiam iuram habere quis dubitet,quin ardentissimas pro illis preces fundant illorumque causam, quanta
vi possint, apud DE v promoueant TANDaM existimandum non est, neq; citra apertam ame tiam existimari potest, minus illos velle, aut posse, aut noste, qui iam cum C ARis T in coelesti gloria triumphant,quam norant, aut poterant, aut volebant patres, qui ante orbem redemptum detinebantur in limbo. Constat enim,hos multis partibus minus his lime
nouisse voluisse, potuisse, ut qui necdum ab omni poena Dde 80st'Π uebito absoluti, neque clara D EI Visione, e qua Vna VPomm per quam olim p fectu beatitudo, ita omnis quoque perfecta cognitio dilectio tres in limbo.
hauritur, potiti essent. Cum hi ergo feruidas pro populo suo preces funderent, scriptum est enim: Vidit Iudas Mactabaeus Oniam z.Machab v c
pratendentem manus, in pro omni Iudasrum populo orantem . Post Lee autem Didit alium viruis aetate e gloria mirabilem , de , quo dixit Onias:
me est frutrtim amator in populi Israel hie est, qui mustum orat propopulo . uniuersa ciuitate Hierusalem Hieremias Prophetam si me.)cur Sancti, qui multo , ut modo aiebam, maioris charitatis, it a seculia