장음표시 사용
541쪽
Sicut enim Angelis ita sanctis quoque, qui Dii assinii titiones nostrae innotescunt in Verbo DE I, quod conte inpluihἡ 'ba lita ir. Haec patre illi de beatarum animarum cognitione, quibu
astipulatur uniuersiaTheologorum Schola Nam etsi de cognitio commune axio nis huius modo nonnulla inter Schole Theologos est controue
zzz LI sa,dere ipsa tamen nulla penitus.
ius modus, non , o ipsum quoq; Euangelium eorundem sententia a stipii est viq; 4ς0ςςx latur; scriptum extat hic enim Gaudium est Angelu in coelouper Ondi Lue., s. peccatore poenitentiam agente. Iam si Angelos reliquos a coelites idemnamq; de omnibus est iudicium Iafficit peccatoriani poenitet iij. , Nortalin lapsius afficiet eosdem quoq; iustorti ruina: Siquidem eiusdem charitatis p vitexi tς est gaudere de laeto proximi succelsu, dolere de tristi eiusde ca-
compeiis. H At peccatorum resipiscentia eosde afficit,ut CHRis Tu disertis
verbis testatur ergo eosdem quoq; afliciet iustorii ruina. Vtraq; autem affectio ponit cognitione Nam ut nemo tristatur de malo prorsus ignoto;ita nemo quoq; letatur de bono prorsus incognito Patet ergo Angelos, caeterosq; beatos hominu in omnium &singuloru lapsus & poenitentias vel simpliciter, velit tenus certe compertas habere,quatenus id ad illorum muniis vel statum pertinet. Sive eiusmodi cognitionem hauriant ex verbo,in quo certa quadam ratione relucent omnia, siue expeculiari reuelatione, quod magis videtur probabile, siue alio quocunque modo. CAETER vri una Angelos vel alios quoscunq; coelesti gloria iam donatos fratrum suorum miseriis aflici dicimus, aliud nihil significare volumus, quam aliquem elusi nodi effectum edere,cuiusmodi illi solent, qui vere lugent. Idem accipiatur de ceteris eo rundem pathematis Massectionibus; siquide verus luctus nullum Li. q. e. .dec ut in iis locum habet. Sancti, scribit Augustinus,&sine ira puniunt, Q900 im accipiunt aeterna lene puniendos,& miseris sine miseIiae co-
dicatur fistitia passtione subueniunt,4 HS periclitalatibus, quos diligunt, linearia vel dolore aifici more opitulantur. Nihilominus tamen istorum nomina passionum consuetudine locutionis humane in eis usurpantur,propter quandam operum similitudinem, non propter affectionum infirmitatem;' sicut DEvs quoque secundum scripturam irascitur, nec ulla tamen passione turbatur. Haec Augustinus. PORRO autem quod diui ultro vel precibus nostris prouocati
542쪽
aduocatos frequenter apud eundem agunt, hoc supremi illius Mediatoris officio adimit nihil prorsus. Nam etsi hunc&illos
quoq; invocemus, non uno tamen modo, nec simili mentis ais ctione id facimus: Si quidem CARIs Tu M inuocamu ut patrem , ut seruatorem, ut unicum salutis nostrae auctorem quippe qui solus sua sacratissima morte cruce ad patrem iter nobis aperuit. Cui proinde soli una cum Patre Spiritu sancto hostias Monendἴ modo
sacrificia offerimus, decimas irimitias exoluimus,4 caeter
omnia, quae soli DEo iure debentur, humiliter impendimuS. San eoei'ui. ctos autem imploramus, Ut causae nostrae patronos promoto
res,vici Raana domesticos & amicos,ut secundarios quosdam ad unicum illum inter D Ε, Μ hominem 1 ιεσ μὴ interces rem mediatores interces res opus est mediatore ad mediatorem CR R1s Tubi scribit BernarduS, nec alter nobiS Vtilior, se mori .li. d. quam MΑR1A. Et in alio sermone de eadem matre Virgine ita assumpti
scribit:Tenentes, charissimi, hanc viam, studeamus ad ipsum peream ascendere,qui per ipsam ad nos descendit; per eam venire ingratiam ipsius, qui peream in nostram miseriam venit. Et addit Per te accessum habeamus ad filium, O benedicta inuentrix gratiae, genitrix vitae, mater salutis, ut per te nos suscipiat,qui perte datus est nobis. Ρ, Ag si Diuorum preces summio certa quadam ratione unici illius mediato is muneri quicquam omnino derogarent, multo magis eorum patrocinia Mintercessiones eidem derogarent, qui in vitae huius stadio constituti cum carne, mundo,&Diabolo adhuc confligunt sunt hi enim multo minus CHRI-sro nitid quasi unum quiddam cum ipso effecti,ut nemo ignorat, quam lumine gloriae perfusi siquidem multo arctior sublimiorque est unitio illa, quae fit per gloriam, quam quae pergratiam vel solam fidem. Ast illorum preces, ut obiter iam ante indi Intercesisto san-catum est,&exscripturis planistimum est, nihil quicquam illide rogant, sed quiddam potius externi splendoriSeidem conciliant ibi ui quadem Constat namque Apostolos perstudiose id si inper quaesiuisse, at, sicut ne te quod ad CH RisTI gloriam illustrandam ampliticandam quam
maxime facere intelligebant illi autem non Odd pro aliorum torviatoremii salute indefesse Di vi interpellabant, sed aliorum preces xin x iς υτ tercesilonem anxie quoque expetebant. UT
543쪽
vi igitur mediatoris iunctione per omnia salus ineolum; vivi pro viventibus apud D EVM intercedunt,4 iuxta Custi, i Apostolorum doctrinam salubriter intercedunt; ita illi quoque de quibus est liqc sermo; id quidem multo feruetius si eque ii tius, quam dum inmortali corpore adhuc degebant. Si Paulus Adri non cum hi esset, scribit Chrysostomus, usque adeo dilexit homines.
ωαVu ut cum distatui cuperet Messe cum C HAE III o, ex animi propositato elegerit hic esse imo vero anathema fieri pro fratribus sui S se cundum carnem, multo sane magis illic feruentiorem amorem ostendit. Hieneontivigil miae etiam facit illud Hieronymi Si Apostoli martyres adhuc in corpore constituti possitnt orare pro caeteris, quando pro se debent esse solliciti, quanto magis post coronas triumphos λEt infra:Vnus homoMoyses sexcentis millibus armatorum impetrata D o venia, Stephanus imitator Domini& primus martyr in CHRIs To pro suis persecutoribus veniam deprecatur, postquam cum CHRIs To esse coeperint,minus valebunt &illud rursum Ambrosij Petrus& Andreas tunc cuni viverent, potuerunt rogare providuis , nunc omnia possitnt pro nobis de Lib.d .lgu. Pro omnibus impetrare. Et illud tandem Augustini:Exauditus est So. i.deSandi. Stephanus,ut eius oratione deleretur peccatum,quod commiserat Saulus Commendemus igitur nos orationibus eius, multo enim magis nunc exauditur pro oratoribus suis a regnantem mino nostro DE s, Custis To. Similia apud eundem leguntur super Exod. cap.IO8. Serm. et q. de tempore, de spiritu anima cap.9 I lib. medit cap.29 de cura pro mortuis agenda cap. 7. 6. De ciuitate lib. 22. cap. 8. coni. Faust.lib. 2 o. cap. 2I de spirituac litera lib.I. cap. 39. de cognit. lib. I. cap. 39.& alibi frequenter. Licet Diui, re ini vero cum Ecclesia per Sanctorum preces viam nobis ad termissis recta CPstis Tubi ostendit, non est id ita accipiendum,quasi recte ci- d Chyi qm d tra cuuisquar Sancti intercessionem ad ipsum, aut per ipsum ad rem conten patrem accedere non liceat;licet id enim,&frequentissime usu ς, sed D. ist patur,indicat aut m quid recte, Catholiceque fieri queat, quidue
F P g dissicilioribus temporibus fieri magnopere expediat Poterat sane Centurio Euangelicus nulla legatione interposita, recta ad CH Ris tu M ire, moribundique serui exustitationem efflagit
te; sed quia iudignuaa se censebat, qui proxime per se CHRIsTuri
544쪽
conueniret, mirifice sua illa animi submissione&fide Seruatori nostro placuit, expetitum nihilominus sanitatis beneficium ci m xxii .
VERvM ENIMvΕRo haud magna cum re is diuorum sut- fragia intercessionem efflagitat qui in peccatorum sordibus iacens, de vitae emendatione nihil cogitat Debent enim Sancti aliquid in nobis recognoscere desiuis virtutibus, ut scribit Augu αμ .d stilius,ut dignetur pro nobisDomino suppilaare: Quare si segnes, desidesq; fuerimus, nec iustus, nec Propheta, nec Apostolus nobis patrocinabitur. Non quasi desides Motiantes de aliorum me ritis pendeamus, scribit Chrysostomus, habent enim quidem Ade. ii .i.Cor. maximam vim orationes Sanctorum, sed tunc profecto cum nos ψ idipsum quoque per poenitentiam postulamus, ad meliora studia confugimus. Et haec de Sanctorum inuocatione breuiter, quae maiorem partem desumpta sunt ex capite tertio disputationis, quam inter alias de Diuorum cultu inuocatione, eorundemq;
reliquiis imaginib'superioribus annis Ingolstadijbpposuimus. De iis pro quibus orandum, visnon oramdum in.
VAEsTIo, qua hic tractanda proponitur, paucis, si qua necessitas urgeret, absolui posset Interrogatus namque pro quibus Orare conueniat, licear, aut ex pediat, breuissime pro iis omnibus solis respondere is queat, quibus precibus nostris, ut vitam aeternam conse quantur, vel faciluas consequantur,prodesse valemus. Cuiusmodi Duo anilim ho
sunt illi soli, qui ctiamnu in hac mortali vita peregrinantur a Do ira
mino, vel propter peccatorum reliquiaS exercentur in igne pur dum est. patorio. Nam quicquid fra hominem positum est, hoc totum aeternae fcelicitatis capax non est, sancti autem Angeli, caeteriquec celasti gloria iam potiti, re nulla,quae nostris precibus impetrari valeat,indigent. Dς mones tande4 caeteri da nati pluribus egent, sed quia peccatis suis obstinato animo adhaerent, per nullas preces ad vitam aeterna promoueri valent.Uerum quod in his omnibus occurrant quaedam, quae nonnullam explicationem postulat, de membris obiter lila iam praelibatis aliquanto articulatius disia serere placet.
545쪽
Ei quidem num quemlibet mortalium Pro se orare pon.&orare quoque pro se debere, id extra Omnem controuersiciles Hremo aequdia, est.Nam praeterquam quod charitatis ordo postulat, ut homo se limulisti ' cundum D sv M seipsum diligat, omnis quoque recte instim ,
bium dilige e. Oratio huc tendit, Vt bonum, quod non habetur, per orationem impetretur, velut habitum conseruetur augeatur; vel certe ut malum,quod cruciat,auferatur,aut quod impendet, coerceatur, vel alio transferatur. At quilibet se suamque salutem vere &ex animo diligens, haec omnia iure meritoque desiderare&c Oii se
clari potest, imo vero desiderare &consectari debet. Quicquid autem licite desideratur, hoc licite' uoque petitur. Ad haec fructus, quos pia oratio de se fundit, sunt plane admirabiles; sed quilibet non modo in culpate eiusmodi fructus optare efflagitare
valet,verum etiam si seipsum non odit,exoptare Mefflagitare necesse habet. Denique num quemlibet ea quaereres procurare oportet, quae ad obtinendam vitam sunt necessaria liaec autem citra orationis praesidium ordinari non impetrantur nec impetrari possitiat, licite ergo istiusmodi expetuntur. Quoi autem quilibet pro aliis orare queat, Minterdum etiaorare debeat, id iisde illis argumentis lationibus demo stratur, quibus modo demonstratur pro se ipso orare posse debere Naoxia lege proxi qua legein ratione proximu obligamur diligere, eade etiam obli-I; . . '. Em amur pro eodem orare eiusdemq; salutem promouere, D,
tenemur pro eo commendare:atqui sub aeterne salutis discrimine tenemur ipsum SV0qVς0x-x diligere, cum haec dilectio inter praecipua legis naturae Euangelicae praecepta contineatur Siquide in CHRIs Tu Dominu Sinterrogatus, quod esset magnum, hoc est,primarium in lege man- Uxo datum,ita respondet: D lires Dominum Euri tuum ex toto co de tuo, ea in tota anima tua, in in tota mente tua recen maximum eta primum mandatum. Secundum autem est viile huic: Diliges proximum tuum sicut teipseum: iubis duobm mandatis Duiuersa expendet et Prophetae. At vero alterum
'id I diligere, aliud nihil est quam alteri bene velle,vel bonum aliquod
eidem optare; ille autem alteri bonum non desiderat,vel non ad modum intense desiderat, qui oblata opportunitate tonnulla etiam urgente necessitate desideratum bonum eidem procurare non studet. Bona autem spiritalia, quod in nostra potestate non sint posita,alia commodiori ratione quam oratione alteri procu
546쪽
P, Ac vii Altinius corporis capitisque membra sibi mutuo serviant seseque mutuo iuuen defcndantque id non modo charitatis lex suadet, sed ipsa etiam rei natura postulat: Atqui Omnes uniuScorporis Scapitis membra sumus aequum proinde rationi quoque consentaneum est,ut pro inuicem oremuS pro inuicem solliciti simus, mutuaque onera portemust, praesertim cum CHRIs T lex non modo disertis verbis id iubeat, sed propria quoque utilitas potenter suadeat si quidem pro aliis orante Utili salutarect meritum colligimus,li recte id facimus,4 ad id impetrandum, u PM μ' - quod petimus, facilem viam nobis munimus. Deniq; extant quam plurimae scripturarum exhortationes, quae partim in genere pro
omnibus, partim in specie pro hoc vel illo hominum genere preces a nobis efflagitant. C E T civi quod proximorum nomine varii mortalium ordines comprehendantur Nam beati sunt proximi, aliquo
ctiam modo damnati sunt proximii communicant enim nobis : re : I
cum natura etsi non gratia)&poenis purgatorii mancipati sunt pileti
proximi,& non modo iusti, sed cuiuscunque etiam generis iniusti
peccatores, ut sunt haeretici, pagani, excommunicati,&c sunt proximi, quoslionem nonnullam habet,pro iis ne omnibus orare liceat,expediat,vel Oporteat.b Assi sane hoc quaestionem nonnullam, sed non admo Pio certo bolidum difficilem, ccrtum est enim, pro iis orare non licere, quos i ῆς coelesti beatitudine donatos esse certo constat: iudica certitudo Proueniat ex communi orthodoxorum sententia, siue ex publica Ecclesiae doctrina, siue undecunque aliunde. Siquidem idem est iudicium de martyribus & caeteris beatis, pro martyre autem orans adeo sua oratione illum non honorat,vi manifesta quoque
iniuria afficiat.Nam hoc ipso quod pro illo orat, quippiam illi de-esie, Quod perorationem, quam pro co fundit, impetrare possit, iniuriam uot
facto ipso dcclarat hoc autem aliud nihil est, quam reipia osten pio miti, e de re beatum non esse implicat enim aliquem vere perfecteque quare. beatum esse, di nostra adhuc opis egentem esse. AD haec ubi nulla urget miseria, aut premit inopia, ibi nulla opus est releuante misericordia, aut adiuuante gratia;sed beati ad unum omnes immunes sunt ab omni miseria, mullius penitus rei
547쪽
Cuiusmodi ora rei inopia laborant: Quamobrem cum Omnis omnino oratio uen scis 6juia ' tentat, Vt aliquam subleuet penuriam, aut aliquam subn uitia, dimiseriam,cosequitur, pro spiritibus beatis nullo modo oranti iam esse. Sed S posito quoque aliquid deesse Sanctis ad obtinendasti perfectam beatitudinem adlauc nostrae orationis praes dio non indigerent:Na cum Da sint coniunctissimi, eideniq; charissi ini in pleris' omnibus de eiusdem voluntate certi, longe faciluis per se impetrarent, quicquid deest et, quam per quemcunq; alium in hac mortali vita adhuc constitutum. CuM itaque coeli ciues nullius rei, quae pro praesenti rerum statu illis debeatur, egere certo sciamus, neque dubitemus quoq;
quin ad quiduis impetradum sint efiicacissimi siquidem nulla in illis est impetrandi indignitas, aut repulsae dignitas,&nulla ruria sum de eorum euentu, quae adhuc expectant, ambiguitas non modo superuacaneum est de industria pro illis orare, sed stultum
Salui Plς 0ru quoque planeque temerarium.' erum si resincerta est,ut de Die
tui nobis est in risque hinc decedentibus Incerta esse solet, nihil obstat quo nil certa, deoq; pro niis pro iis oretur Cedunt enim eiusmodi preces ingratiarum
zi'; dii iis actionem, in qualemcunque etiam accidentariam eorundem ratur gloriam Gaudent enim de bonorum operum fructu, deque peculiari sui in terris memoria, sed utrumque in Domino. Nullo modo AT mulio vero minus pro iis orandum est, quos communi, ii ο x iis , Ecclesis iudicio certo danatos esse constat. Quales sunt ij omnes, Eed id iudita qui mortifero peccato obstricti, vitae finem fecerunt: Si quidem
constat esse a studio pro talibus orare aliud nihil est et, quam certa quada ratio 'δ ne contra certum D si decretum pugnare Certa enim fide nouimus, quotquot in lethali crimine citra plenitentia extinguuntur, cos ad unum omnes in ignem aeternum amandari, indeque nullo unqua tempore emergere,vel certe nunqtiam ita inde emergere,
ut eo redire necesse non habeant: Si quidem in inferno nulla est redemptio Ad haec ut paulo ante indicatu est, pro iis tantum orandum est, qui precibus nostri adiuuari possunt Damnati autem, quod poenitentiae capaces omnino non sint, nullis precibus a da-Ho homini nationis vinculis liberari queunt.Deniq; communis theologo-2. . . ,'' rum sentcntia est, hoc homini mortem esse, quod Diabolo calus; 4kii Diabolus autem semel lapsus nunquam amplius resurgit, neque resurgere potest. Quamobrem quod de principe Traiano fertur,
548쪽
aut extra communem legem factum est, aut certe iudicium illius usq; ad illud tempus suspensum fuisse putandum est; potet enim
D Eus propter causam aliquam, quam ille suturam cognoscit, tu
dicium ad tempus suspendere quemadmodum extraordinaria quadam lege aliquando suspendisse legitur, jorum omnium suspendisse creditur quosApostoli vel alij sancti viri ut inlidelitate vel alio grauiori peccato exstinctos in vitam reuocarunt. SED obiicis: Ecclesia nonnunquam etiam pro damnati Sorare videtur. Siquidem in sacris, precibusque sun ebribus multa usurpat, quae magis in damnatos quadrant, quam in eos, qui de tinentur in purgatorio Cuiusmodi inter caetera sunt illa liberaeas, Domine, de ore leoniS,de poenis inferni, de morte aeterha, de
profundo lacu , de iudicio ultionis, aliaque eiu simodi non paucaΘΑd hoc argumentum dilucide fuse a nobis responsum est intractatu de purgatorio inde solutionem petat, qui volet nunc obiter dixerim, non omne precandi formulas Vsu receptas ad Mohom Λε, pse scholasticam amussim confectas esse Maius enim priscorum siti ces Ecclesiasticaedium fuit fidelium deuotionem excitare, quam OmnC. Vbique musitis, uti e proprie loquendi formulas anxie obseruare;Ecclesia aute omne conieciae. Orationes illas toto animo,totaq; mentis intentione ad eos solos
refert, qui expiantur in purgatorio, quod propter loci regnis
poenarum cognationem,&, ut quibusdam placet,id cntitatem si dem passim nominibus designatur, quibuSinfernus. ORAT ergo misericordiarum Patrem ne fideles vita iam destinctos demergat, aut cadere sinat in obscurum vel infernum,uel . profundum lacum, hoc est, ne in purgatolium iam deiectos, diu multumque in eo detineat; verum pro sua misericordia cito inde eripiat. Neque ii quis Ecclesiae voces sensu plano, omni prorsus tropo secluso, accipiendas contendat, causam statim Obtineat o limuli niti,
Nam etsi Davs Opt. Max. nunquam illoSin damnatorum infer illos qui inpur. num demersurus sit, qui in illius gratia vita linem fecerunt; attaniensi absoluta potestate uti vellet,propter accepta iniuriam im elemnet,pore' avero citra ullam acceptam iniuriam, facere id posset, adeoq; non te tam sfrustra rogatur ne id taciat. Quod hic dicimuS, CH RIS TV sin id post tidum ita concio natur Ne terreamini ab his, quioccidum cori utimete a Luci ,. autem eum,qui posteaquam occidit corpuss,habetpotestatem mittere ingehenna,
neutiquam obscure conflamat. Quae enim dicit huc tendunt: Ea
549쪽
mea est potestas, ut omnes in quocunq; statu vitae munerei sunctos in gehennam mittere queam, si velim Hac tamen pote stat non semper utor; me proinde magis quam tyrannorum gladiuiti timete. Hanc sententia CHRIsTI verba de Plano Ofterunt,neo aliter veteres Theologi hunc Euangelista locu exponunt i gitu Ad eap. o. Luci scribit Theophylactus, non omnino posteaqua occidit, mutit in gehe, nam, sed potestatem habet mittedi: Ne igitur cessemus per eleemosyni intercessiones propitium reddere eum, si potesta tem habet mittendi, non semper aute potestate hac, tentem, sed&valentem remittere quiddam. Et eodem illo capite rursum: Vi D, s quod non dixerit, metuatis eum, qui posteaquam occiderit, mittit in gehennam, sed habentem mittendi potestatem: Non enim semper, qui moriuntur peccatores, mittuntur in ge-henuam, sed sunt in potestatem si, ut etiam dimitti possint. Hoc aut dico propter oblationes distributiones, quae fiunt prodefunctis, qua no parum conducunt etiam his, qui in grauibus pec-is .hs iis c xi. mortui sunt Haec Theophylaetus Bulgau Episcopus, quae
odiatio de poten purgatorij fidem, eaque, qua diximuS, ita confirmant, ut quaedam tia Dei&graui tamen ex iis commoda expositione indigeant. Neque enim, quae
istiui Ihζ- DEI: O tia Dicas crit, de ordinaria potentia accipienda sunt, mod expone sed latii in de absoluta Sic quoq; quod de grauibus peccatis sub-ς-- iungit, ad peccata mortifera in vitae huius statione per veram poenitentiam non condonata, referri non potest, sed ad lethalia per poenitentiam quo ad noxam quidem hic inducta, quo ad poenam autem debitam in partem adhuc reliqua. Quo autem haec Theopli lactica purgatorii fidem diserte constituant,patet: Dicit nam liquosda defunctos esse,pro quibus orandum sit, propterea quod Ius, s illos in gehennam mittere queat, etiamsi nomittat; Iam hic ex illis quaero , qui purgatorium negant, et Theophylactum pro se stare falso affirmant, ubinam I om,elagans et sint illi Θ Non in terra, quia iam in vitiis esse desierunt; Nec tur-hs, i, A 'pes sum inc tot qui pro talio ur, non est orandum, ut paulo anteo s, otio. stensum est perspicue Nec etiam in inferno Giserit enim in gehennam necdum missos esse, mitti tamen posse; Nec deniq; sunt in Patrum aut puerorum limbo quia nihil penitus cum illis pueris aut Patribus commune habent. Cum ergo nullus alius sit
locus, quana purgatorium, sequitur necessario, Theophylaetum
550쪽
de iis ex instituto agere, qui expiantur in emendatorio illo igne.
QVAΜvis ergo, ut ad argumenti solutionem reuertamur expurgatorio certo liberandi sint omnes, qui in eo detinentur, non frustra tamen rogatur Di v s, ut inde liberet, vel ne in in sernum demergat quia si vellet posset eo praecipites agere,vel inde nom-berare. Neque nouum aut inusitatum est pro iis orare,quae certo Earum quoq
euentura lunt, sua tamen natura erus modi unt, ut certo euenir lubiiter orisi, qno queant. Decreuerat, exempli causa, D suscerto carnem susci certo euenturae
pere, quidem eo modo,tcmpore, loco,& tamen grata fuit illi μ'- oratio Sanctorum, qui pro eius adtactu fervide orabant. Sic certo rursum statuit omnibus vere exanimo poenitentibus veniam dare,&tamen placet illi poenitenti Soratio, qua precatur,vidignam poenitentiam acceptare dignetur. Sic tandem sancte pro misit,se Ecclesiae cecumenicisq; Conciliis legitime congregatis nunquam defuturum,& tamen grata sunt illi vota preces, quibus illius praesentia Massistentia religiose expetitur. ORATIONEs porro, quas Ecclesia pro illis fundit, de quoru se
lute dubitat, no eo ptinent, quasi suis precibus eorum poena abo qui, WE
lere,aut diminuere studeat, si iam ardent apud inferoS,suaq; poeta clesia pro iis sim
nam certam csuras pondere taxata habent nouit ei ii tales salute Ita ozia
potiri non posse referuntur aut eiusmodi prece ad eos, qui usq; Videtur. adeo pdite vixerant, vel tam tepide conuersi mortem Obierant, ut dubium sit no paru dignine sint, quibus sustragioru praesidia, quae pro illis fiunt, applicetur,esto sub vitae finem poenitudine ducti, iii purgatorio detineantur. Nam etsi emcacium suffragior si basis sit gratia, comuniq; lege Does illorum capaces censeri sileant, qui non absq; gratia vite finem fecerunt, nihilominus,ut magni quibusda Theolossis non sine ratione placet, preter comunem legem Non omnibuasit ut ij, qui aliis cum potuissent kdebuissent, suffragari contem semper prosime pserunt,uel poenitentia usq; ad ultimum vitae hiatum studio distu heu a a iuulerunt, suffragioru fructu,quae illorum causa fiunt, D Eo praeterita non sititi illorum negligentiam puniente, no plene semper potiantur. Orat proinde Ecclesia, si tales promeriti non sint,ut per communia vel priuata suffragia a taxatis poenis liberentur, hactenus saltem illis prosint, quatenus aliquanto mitius remissiusue puniantur, quam alioqui puniendi erat. Constat ex his ergo pro iis orare no licere, quos Ecclesia certo iudicat danatos, inferniue cruciatibus mancipatos. E sa