장음표시 사용
181쪽
18a Tractatussianier assi mant. sibi ita commissum esse Evangelium, ut non imi ab ipsis quaerendum sit: Probati stimus a Deo, inquit Apostol. I. Thessaloii. a. ut nobis crederetur Eoangelium. Et Div. Petrus , Acu i 4. Viri fratres, inquit, Wos scitis quoniam ab antiqυιs diebus Deus tu pobis elegit per Os meum andire entes Perbum Eoangelii. Prob. I. Ille solus est supremus ei iti salii biIis iudex controversia. rum sului, qui mandalum accepit a Christo docendi omnes gentes, cuique Christus promisit speciali in assistetitiam ad recte docendum iniqui sola Ecclesia accepit a Ciuisio mandalum doce udi Omnes seni Matthaei ultiin. Docete omnes gentes, eique soli Christus promisit spccialem assistentiam ad recte docendum . duraturam usque adflnem saeculi, ergo, etc. Hinc D. Ire ii sa) ait: Non oportet adhuc apud alias quaerere peritatem , quam facile est ab Eeclesia stimere; cum Astostoli quasi in depositorium dιμι tes, plenissime contulerint omnia quae sunt peritatis. Confrυι. Ex perpciua traditione et constanti Ecclesiae usu, quo constat omnes religionis controversias a solis sutura, ut' ontificibus et
Episcopis, iudicio finali et ii reformabili suisse turmiuatas, ut legenti uistoriam Ecclesiasticam manifestum siet. Crgo. Objicies i. Si Melesia sit iudex controversiarum s dei. iudicabit
de Seli plura, ct sic crit supra Scripturam; salsum colisCq. ergo. Res . dist. sequel. maj. Judicabit de Scriptura . utrum talis sensum sit germanus illius scusus a Spiritu sancto ita lentus iconix. iudicabit de Scriptura , utrum sit vera vel salsa ; nego sequel. mu . Ut sic Ecclesia tion est supra Scripturam, sed est lantum tulerpres insultibilis sensus Scripturae.
Objicies a. Si a iudicio Ecelesiae penderet sides nostra, Chiislus
ab hontine iustimonium accli,erct ; atqui falsum coum l. ait eisivi Christus: Ego non ab homine testim Orium accistio. Rev. nego seq. mes Nam desit,itio Ecclesiae Don est verbum hominum, sed est applicatio verbi divitii pcr specialem Spiritus sancti assistentiam. Alias sibi contradicci ui Christus, qui i5. APO- stolos alloquetis . ait: Vos testi miιιm perhibebi/is de me. Obiteles 3. Pruis debet cognosci Scriptura sacra quan Ecclesia iergo verus Scripturae selisus non ab Ecclesia debet repeii. R. 3ρ. nego ant. Imo prius Ecclesia debet cognosci. quam Scri Ptii Ia sacra iliata deScripturae sacrae auctoritale non potest sinu Ec-CIesiae iustitit Oisio coiis lare, iuxta illud Div. Aug. lib conira Epi- si VIain sun lamenti, cap. 5. Eoa lyelii Non cr. derem, nisi me Ecclesiae Catholicae commoperet a iactoritas. Inst. I. Epclesiae auctoritas probatur per Scripturam, ergo priu debet cognosci Scriptura, quam Ecclesia. Resse. ιlist. aut . Dcclcsiae auctoritas per Scripturam probatur , i L. 3. udκersua Haeret. σαρ. i.
182쪽
μ'obaiioite colafirmativarci latii alii indo cognitoe, nc. rei lanii aliun, de costitiae , Nego Liniec . ita lue ex motivis credibilitatis dignoscitur luau sit societas titiae vel alii .hristi religionem profitetur; deinde concitiditur illud pro certo leticii dum esse 'i clod ipsci auctori late sua divi ira cretiundi, ni pro potiti. Tatidem cum Scripturae libris, quos ut sacros et divitios Di, bis Ecclesia proponi t, legatur ipsnm a Deo accepisse auctoritatem insallibiliter nos docendi res siclei et inorum, vi esse a Deo revelatum cruditur ; ex filio novo argumento , iidelis Ecclesiae auctoritatem veneratur: Haereticus vero . qui Scripturas admittit, eam dena onstrative cognoscere polos , nisi ila obdurato sit cor , D Dolit intelligeru ut bt De aeat .... Hau r Polisione Occurritur lolii objectioni circuli vitiosi quam nobis toties tinpropera utPr testantes; el quam diluemus articulo se luenti. Inst. a. Div. Augusti lib. de unitate Ecclesiae, c. 3. sic loquitur: Nolo iamianιs documentis , sed dioinis oraculis sanctam Eecles ram dem strari. Ergo, iuxta unam, Ecclesia non polosi Gisper Scripturam sacram cognosci. Resρ nego conseq. 3Ioliva enim credibilitatu sunt oracula divi. Da, serti m et authentica approbatio omnipotentis. Inst. 3. Addit. D. Aug. Utrum ipsi Donatis inc Ecclesiam ha Iant, uou ntsi dicinarum ScriPlurariam Canonicis libris ostendant. Ergo Ecclesiae auctoritas non potest. nisi pur Scripturas, Probari. Res'. dist. conseq. Ecclesiuu auctoritas non potest, nisi per Scripturas canovicas, probari, adversus uos qui Scrq turas aditii liciales, circa Ecclesiam errant, couc. adversus Diiii ιCS,ως D conseq. Itaque cum Donalis lac ad millercnt Soli pluras cataonios, Ecclesiae vero
dissus icincin lier omnes gentes uegnrciat. D. Augustiniis sprocedendo Coiitra eos argu mutilo ad hominem)vult lil illa veritas ex saerisScri- pluris dirimetur: Sunt certi libri dιoini, ait ibidem, quorum auct-ritali uir que credimus: ibi qtiaeramus Ecclesiam ibi disciatiamus causam nostram. Scit ilou negat absolui Ecclesiae cognitionem aliun-ue liaberi posse curii et ipse doceat, lib. contra Eρist fundamen-ι, c b. Ecclesiae auctoritatem pracre sitiri adlint, rudam libro simbacrorum cano iii citatem: Eeo pero Gangelio non creder , in quit, nisi me Ecclesiae Catholicae commoveret intctoritas.
De insultibilitate Ecclesiae. No a x. I iis allibilitas duplex est; passiva iaciti 'ς seu incredendo et activa, seu in delitii elido. I iis allit,i suas passisa, est ea, qua tota Melium societas lauri quam potest dulicere in assctili eiulo veritatibus sidui et illorum deci is Eo clesiam collective sumptam hac iiii allibilitate gaudere non disti leti
Lilallibilitas actiMa, csi ea, qua summus t 'oliti sex, aliique Epi-
183쪽
Traelatus κοpi, citra erroris periculum, possunt caussas fidei ct morum definire. Hanc Novatores denegant Ecclusiae . sive specletur prout per varias orbis regiones, est dispers , sive prout per Episcopos, tu Coyeiliis gensralibus, repraςsemat r. Nosa. a. Hic quaeritur Utru in Ecclesia per totum orbem dispersa de Ecclesia enim per Episcopos in Conciliis generalibus repraesentata agemus infra sIt insallibilis in desiniendis eo ulroversiis, quae pectant ad fidem et m0rcs. Utrum sit insallibilis in ecti sura librorum , sqR i' lacus doctrinalibus et dogmaticis , quae claritatis causa duobus rosolvemus Paragraphis. S. I. Utrum Eeelesia sit infallibilis in definiendis controMersus ,
quae adsidem et mores spectenty
Ecclesia per totum orbem diversa,est infallibilis in dolaiendis
ydei et mortim contrOperati . Prob. Ex Script . cujus tres prae caeleris Proserim qs textus,quibus Novatores mire cruciantur.
Primus locus petitur ex Matth. 16. Tra es Petrus, et super hanc petram aedificalm Ecclesiam meam, et Portae inferi non Praevale-.bunt adstersus eam. Atqui si l cclesia in definiendis fidei ei morum' controversiis' posset salsi et fallere, portae inseri praevalerent adver-
Remondem μναιον es . Ex hoc lextu recte probari insallibilitatem passivam osse tu tota populi Christiani societate ; sed non inde probari in sal sibili talem activam ii iesse Ecclesiae Pastori hus , qui possunt omnes a fide descere; sed: ' Contra est: Quia si in Ecclesia non sit insallibilitas activa, nec erit etiam insallibilitas passiva , nam oves tenentur a inplecti doctrinam primorum Pastorum, juxta illud Christi a qui pos audit me audit,
etc. Ergo error primorum risiorum, rasci error totius Ecclosiae, et Oonsequenter si corpus Pastorum per orbem sparsorum possci falsum docere, latium quoque admittere et credere leneretur sparsus ubique populus Christianus .et sie poriae inseri adversus Ecclesialii praeva-larent, nec esset illa Ecclesia Dei piμi, quae iuxta A post b) est,
Columna ec firmamensum peritntis. Secundus textus habetur Matth. tillim. ubichristus Sicin Docete
Omnes gentes . . . . docentes eos serMare omnia quaecurrrque mandiret Molis; et ecce ego ν obsecum sum usque od consummationem saeculi.
Ex quq sic argumentor: Christus hic alloquitui Apostolos et ira eorum persona Episcopos, qui eis in Ecclesia visibili usque ad finem mutaui iuccessuri sunt, tiani. Apostoli non erant usque ad sitiei undi permansuri; atqui ipsis promittit specialem, contitiualia, ac perpetuam assistentiam. ne quid salsunt doceant; ergo, eiC. f Luc. io D i. ad T . I..
184쪽
Tertius textus habetur . Ioann. x 4. ex quo sic argumentor : illi noti possunt errare in desii uendis fidei et morum controversiis, ciuibus perpetua promissa estSpiritus sancti assis leuita De erru ut in proponendis quae Christus ro velavit; atqui talem assis letilia iii Christus promisit Apostolis et eorum successoribns , Ego rogabo Patrem , ait, et Hiram Paraclitum' dabit vobis , ut maneat Mobiscum in aeternum, sρiritum seruatis .... ille Mos docebit omnia , et suggeretoobis omnia quaecumquo dixero Mobissurgo primi Pastores nou possutit errare tu desiui dis, etc.
Hinc est, quod SS. Patros in dogmatibus fidei et morum appel- Iarct soleant ad Ecclesiam, tanquam ad tribunal iri e fragabile ui insallibile, sic Aug. α Scripturam, ait, a nobis tenetur peritas, cumidiae invis quod uniWersae placuit Ecclesiae. Qitis quis falli metuit
hujus obscuritate quaestionis. Ecclesiam de illa consulat. Confrm. Ex doctriua sacrae suculiatis Parisiensis, quae , anno 154 a. in famosa censura contra Lutherum art. 18, sic declarat: Tenetur quι libet Christianus semiter credere unam esse in terris ianiversalem Ecclesiam pisibilem, quae in fide eι moribus errare non
potest, cui omnes fideles, in his quae sunt dei et morum, obed ire
adstringuntur. ruuntur obiectiones.
Objietes '. Singuli Episcopi, seorsim sumpti sunt saltibiles ergoot orni simul sumpti. Respond. nego conreg. iProb. eonseq. Valet illaiio a sensu distributivo ad collectivum ;ergo si qui libet Episcopu seorsim sumptus possit orare claua si dum et mo 3, PDiuerunt quoque errare omnes simul sumpti. Resρ. d-t. ant. Illatio a distributivo a4 collectiv m valet im -ςe3sariis, cons. ant. in contingentibus, subdistin. quindo collectio Non phas habet . quam distributio, eo ed.. quanilo collectici aliquid habet, saltem ab extrinseco, quod non habet distributio, nego ora c. et conseq. Porro Christus insani bilita Iem promisit eo uectioni Spi- acoporum . non singniti Epi opis seorsim sumptis: Chrissus, auri. Cypria ii. Epist. ad Papinian. ad Mostolos , ac por hoc ad omne praemsitos, qui Apostolis olearia ord nati e succeduns , au, g i dit Mos, me audita Objietes a. Probando infallibilitatem Ecclesiae per auctonitatem Scripturae, confinimus circulum vitiosum ; ergo sic non potest Proe
. Prob. aut. Tune est cisculus. eitiosus, veraque priusipii petitio , quando duae propositiones sese mutuo probant Atqui probamusEcclesiae insallibilitatem per seripturam, et probamus ScripIurae veritalem per Εecle sine auctoritatem; ergo est circulus V osus. Resp. dist. maj. Tunc est circulus vitiosus, quando duae proporica L. I. contra Crescon. ωρ. 33.
185쪽
quando illae propositiones, riec suiit ae lue igito tau , nec eodem gQ Dere Causae Sese mutuo Probant, i O maj. et sic distincla, ut tuo u ,
Itaque,duae uiae propositiones: Melesia esι in Iliatis .etscri- sp tiara. tuae probat Ecclesiae insallibilitatem. Est serbiam Dei: Don,
sunt aeque ignotae, noc sese mutuo Probotit eo tu genem cara in C.
I. Non sunt aeque ignotae: Si tui de iii Ecclesiae insallibilitas no- his prius innotescit, quatu auctoritas Scripturae ; sic enim pro ditur in isto negotio ; Primo , per motiva credibilitatis suadutiar rcliasionis christianae divinitas, quae directe, principaliter . in immediale super illa. ni oliva landatur. .Secundo, Ecclesiae docentis di vi nitate semel posita , sequitur Smipturam , quam Eeclesia poponi dxit Verbum Dei, esse divinae auctoritatus. Tertio. tandem, admissa. auctoritale librorum canonicorum ex eis probatur insallibilitatem a Christo promissam esse Ecclesiae. Quare , Ecclesiae insallibilitas , per moti va credibi litatis prius nota, duducit nos in Scripturae sacrae cogi itionunt et Scripturae nucioritas semel admissa cursum Eccl sicie doeentis iii saltibi Eualem demonstrat; in quo progressu. evidui s.
est Dullum esse cuculum vitiosum. ' , a. Illae datae propositio s non seis nati tuo Probam eodem ge- .nere causae: nain auctoritas Ecclesiae Pr hal veritat an Scripturaea μosteriori duritaxat , tanquam TCgula animal a proponet I auctoritas veroScripturae probat insallibilita leni Ecclesiae velut a priori, tanquam ratio formalis in Oliva credendi. Porro qui sic procedit, non magis conficit circulum viliosum, quam is qui per risibilitatem probat a posteriori rationale , et ex rationali semel admissa, rursum a priori demonstra i risibilitatem. Inst. i. Ιnsallibilitas Ecclesiae pendet ab auctoritate divinarum. . Scripturarum. Ergo quaecumque supponantur motiva crudibilita- ltis, ea insallibilitas non est prius nota, quam Scripturae auctoritas Resp. nego ant. Evidens est enim insallibilitatem Ecclesiae non
pendere a Scripturis ipsa Ecclesiae iii saltibilitate posterioribus; sed ehristianorum Toligio diu viguit absqlic novi Testamen ii libris. qui non nisi pluribus annis post Ecclesiam landalam scripti .utu ; ergo Ecclesia ista gaudebat insanIbilitate virtute Oralis Christi concessio-xiis ; ergo ista insallibilitas non auctoritate Scripturarum catio iii carum primo standatur, sed in Verbo Dei noti scripto. in stupendo si vati gelii progressu , ct in miraculis a Christo, Apostolis . et primis 'Martyribus patratis , per quae authentice a Deo decla lata est Ecclesiae auctoritas. et coillirinala.
Inst. a. Ideo miracula stupeoda Christus et Apostoli patrarunt; ut per ea larobareiit divinatu librorum novi Testamuliti aucturi latum; ergo Ecclesiae uuctoritas uou suit prius uina, ii ualu uuciuit laddcripturae vovi Testamenti.
186쪽
Pro lego menix. 187Res'. nego a ι. Neque enim miracula Christi et discipulorum et iis os sci potuerunt ad auctoritate in conciliandam libris nox unisci iptis praecipue orgo directe, et tin mediate patrata sunt ad demora. strandalii divinitatem missionis Christi et Discipi lorum ejus, et ad Asirmandas auctoritate divina veritates quas populis viva voce annuntiabant, sive postea scripto mandatae illae tuerint, sive non. Inst. S. Nullus hucusque Theologus, potuit, absque circulo vita o , rationem suae fidei reddere coutra impuguatores tu lallibili iatis Ecclesiae; ergo, etc. Resρ. nego aut . Cuius salsilas demonstrata est in responsione ad objectionem ; verum ut clarius adhuc pateat, et ut insallibilis auctoritas Ecclesiae ab inanibus et frivolis Novatorum argutiolis tu Deat tuta, sto sidens potest fidei suae rationem analyticam reddere ea. Per motiva credibilitatis cerius sum Ecclesiam christiatiam esse divinae auctoritatis, et consequenter cuin docere tufallibiliter
a. Certus sum, per eadem motiva, quod etiam esset divinae a ctoritatis, quamvis nullum verbum Dei esset scriptum.
3. Certus sum libros . quos Ecclesia in lallibilis uobis exhibet ut sacros et divinos, esse divinae auctoritatis, et ab omnibus Pro sacris et divinis esse recipiendos; et consequenter ἐ4. Certus xum et ivsallibilitatis Ecclesiae, et divinitatis librorum sacrorum, cum hac essentiali et maxime notanda disserentia, quod per motiva cxcdibilitatis prius, immediatius, ac directius demonstretur insallibilis et divina auctoritas Ecclesiae docentis . quam divinitas sacrorum librorum qaos ipsa nobis proponit ut Verbum Dei, ct in quibus praecipuos sidei christianae articulos esse coiitcutos declarat ac definit. Hac fidei nostrae expositione, obiectio circuli vitiosi, nolitis mundaciter a Novatoribus improperata, plene ac funditus profligatur. Objieit 3. Eccle ia tu controversiis morum, Polest errare, ergo in Isis non est iu saltibilis.
Resp. nego aut . Nam Deus tu necessariis numquam Ecclesiae suae deest; deesset lamen , si uoti dedisset Ecclesiae Pastoribus auctoritatem sana pascua a pravis et vetienatis discernendi; lituo fieri Don polust, ut Eccle,ia desiuiat vitiosum esse quod est Lonestum , ac approbet i luod Evaligino et rectae rationi contrari uiu est. Prob. ant. De sola fide dictum est Petro, rogari pro te, Petro, ια
nou desciat siles tua. Ergo, ResP. uego conseq. Nam ii ontiue fidei intelligi debet tu in fides
credendorum, corum scilicet quae ad contemplati Oileiu pertinent , V g. Deus est trinus ; tum etiam fides faciendorum et ouiliteiid rum, quae in morunt praeceptis generalibus posita sunt, v.-m
Discidium esse uitandum; talem contractum esse usurarium , etc. iratu
Christus diait Petro, Pasce opes meas, ut Paulus asserit Deum de 'Diuili
187쪽
disso Pastores et Doetoias ad consummationem Sanctoriam, ut non cirotin eramDr omni pento doctrinae , ut si errarcut iii moxibias Eius- .namti, Doli pascerent salubriter oves e non et sim moralis doctrina minus exigitur ad pastum ovili tu Christi salutarem, quam ii dei veritales: in his igitur Ecclesiae Pastores Don Possunt errare.
Objicies 4. Ecclesia dispersa nou habet itisallibilitatena iudicii .
qua possit ortas de novo quaestiones extra Concilium definire. Ergo. Resp. nego αM. Cuius falsitas constat ex perpetua Ecclesiae Pra-M, quae mulio plures errores recens natos proscripsit extra Concilia generasin,quo ni in Conciliis Generalibus. Sic innumerae ita erEges, V.
g Sabullii, Pauli Samoetatent, MonIani, Novati auorurn, Marii lineo Tum, etc. quae a tempore Apostolorum ad annum Cluisti 3a, α Coucilium generale l. celebratum est, fuerunt susscieruet datuitatae ab Ecclesia dispersa, sine Conciliis generalibus ..Hanc praxim agnovit Clerus Gallicanus in Epistola, quam anno 1653. scripsit hinocentio X. post acceptam cius, contra V. Ianse- Nil propositiones, constitutioiarm : Pe spectum habebat , inquit , Detustae utius aetatis Ecclesia nimirum tempore Pelagi0 non so-ltim eae Christi Domini nostri pollicitatione Petrosiacta, sedeciam eae actis priorum Poruscuni, et ex Anathematismis Moersus Apollinarium et Macedonium , nondum M vita nodo Osum enicadanmatos, a Damaso paulo antea factis, judicia pro sancienda si- dei regula a SS. Pontiscibus lata stiper Esescoportim constillatione siue suam in Actis relasionis sententiam ponant, sipe omitant, prout illis eoibbuerit diMina aeque ac summa Per unipersam Ez-clesiam auctoritate niti'. cui Christiani omnes ex osse io ipsius. quoque mensis Obsequimu Praestare teneantur.
Probatur iterum responsio ex perpetua traditione Patrum, inter quos, duos vel tres referre sufficiat. I. Tertuli lim. de praescript. caρ. 28'. ut refellat eos qui Ecclesiam toto orbe dispersam errasse dicebant, ait: Age nung omnes em
Verint , Ecclesiae Inullam respexerit viritus sanctus Ecclesiam, ut eam in peritate deduceret, ad hoc missus a Christo , ad hoc postulatus a Patre, ut esset Doctor peritatis. Neglexerit oss-cium Dei osilietis christi picarius , sinens Ecclesias aliter interim intelligera , aliter credere quod ipse per Apostolos Praedicabat.
Ecquid perosimile est, ut tot ac tantae in unam sdem errauerintla. Div. Basilius, Epist. 75. ait: Iustum est res iudicari non eae tino. pel altero, qui non recte ambulant ad peritate/u , sed ex multitudine Episcoporum per orbem terrarum nobis conjunctorum per
gratiam christi. S. D. August. lib. c. ad Bonifacium; caρ. ult. ut contumaciam reprimeret Pelagianorurn, qui idcirco ad Concilium geucratu pro vocabant, quod ab Episcopis dispersis absque Synodi generalis congregatioue suerlut damnati, ait: Quid est ergo quod dicuiιt, Pela
188쪽
de Protegδmenis. ID Diani , ae simplieibus Episcopis , sine congregatione Synodi, in
locis stiis sedenribus, exorta stibscriptio est y quasi oero congre-gntione Synodi opus erat, ut aperta pernicies damnaretur et quasintilla haeresis , nisi Synodi congregatione damnata sit. Cum Potius rarissimae moeniantur , propter quas damnandas necessιtas talis extiterit, nititioque sint atque incomparabiliter plures, quae , tibi extiterunt illic improbari stamnarique meruertint, atqtie inde Per caeteras terras depitandae innotescere potuerunt. Et post plura
addit: Cum potitis pigilantia et diligentia Pastoroli, post nc timillis comρetens suis iciensque iudicium; tibicumque isti ii i apparuerint, conterendι Sint. Ergo ex D. August. competetis atque sunsciens est iudicium , quod fertur ab Ecclesia Por Oiliam dispersa ,
nec licet ab co ad Concilium generale provocare. Prob. ant. Ut iudicium dogmaticum sal legitimo, examen requiritur atqui extra Concilium examen sussciens scri noli potest , quando agitur de rebus inter Catholicos agitatis; ergo, etc. Resρ. nego min. Quia summus Pontifex cum sosito consiliario rum coelu , Episcopi singuli in suis sedibus , vel in Conciliis Provincialibus congregati, possunt. extra Concilium generale . illud cxam eii sacci c; ad hoc enim susscit ut uti usquisque Scripturam sacram perspiciat ac traditionem Ecclesiae consulat s atqui ubique
Inst. I. Ut valeat aliqua desinitio dogmati ea , debent Episcopi
de sensu illius desinitionis convenire; atqui non possutit de eo Seusu convenire, nisi sint in Concilium congregali; ergo et c. Lem. nego min. Ad hoc enim, ut Episeopi de sensu desinitionis convelliant, susscit quod definitionem pure et sImpliciter, in sensana lurali et obvio recipiant; atqui extra Concilium gcnerale, aeque ac in Concilio id fieri potest, ct revera lacium cst in causa ratiwnii, Molinosi, Quesnelli, et C. ergo, et C. Inst. a. D Aug. in loco mox laudato, ait: Rarissἰmne in penitiv-
cures, Iaaereses, propter quas damnandas necessitas talis , . Dum pecongregationis Synodi, extiterit. Ergo aliquando talis reperitur De- erasilas, et consequenter noti possunt semper haerescs per Ecclesiae dispersae auctoritatem exitia gui. Resρ. conc. totiam: Neque enim negamus Concilia generalia aliquando esse necessaria ad extinguendas haereses, quando scilicet ,
haeresis quae a pluribus iisque insignibus Ecclesiis propugnnia. suo
Veneno potest magnos insecro populos ; tune enim ut dissidii inaconi potiatur , vel ad unitalem revocentur errantes . et contumaces Puniantur. tieeessarium est Concilium , in quo tam grave negoti uni tractetur ac discutiatur. Sed negamus cum D. Aug. necessarium csso
Concilium generale, quoties aliqui Episcopi decretis dispersae Ecclcsiae resistunt, et ab co ad Concilium provocant. Nam quando D.
Aug. vidit id. Episcopos, qui pro Pelagia uis stantes, provocabant
189쪽
congregationem Synodi non esse necesSariam, sussiciens compet s-que suisse iudieium quo ab Ecclesia per orbem dispersa clamnati erant. ita ut post illud a sua contumacia per Poenas essent coercendi. Inst. 3. Div. August. lib. 2. de Βαρι. c . 4. loquens de rebaptizationis quaestione. ait: Nec nos ipsi tote quid auderemias asse rere, nisi mi persae Ecclesiae concordissima auctoritate irmati teus et ipse Cyprianus sine dubio cederet,si Iam illo empore qtiae stionis hi tis peritas eliquata et declarata , per plenarium Concilium solidaretur. Ergo huiusmdi quaestiones non possunt per E eIesiae dispersae auctoritatem, absque concilio generali, definiri. Resp. nego conseq. Utrumque enim vertim est, et EceIesiam dispersam supremo iudicio posse religionis controversias definire , et amon quosdam casus esse in quibus necesse silconcilium generale congregare, V. gr. quando per Regna e provincias multas. Est ma ιgna divisio quando mulii nobillorum Ecclesiarum Episcopi n eam dem fidei cousessionem nolunt consentire; tunc enim, ut dissiditim componati ir,opus est concilio in quo tam grave negotium tractetue ac discutiatur. Talis erat controversia de rebaptizandis haeretinis , Iro qua, cum S. cypriano, militabant omnes Africae, Numidiae . lauritaniae 'Potiti, et Orientis Ecclesiae. oppositam vero muten tiam pugnabant cum sancto Stephano Occidentis Melesiae. In his certe circumstantiis concedimus ne AESsarium esse Concilium gen rate, non quidem desectu auctoritatis in Ecclesia dispers aedιtam quam medium aptius ad pacem conciliandam inter partes litigantes. Quaeius. I. An Ecclesia sit infallibilis in doctrinae diseiplinae
Ante resp. nota: Inter res iaciendas, aliae sunt omnino noeessa riae et immutabiles, v. m. Quod talis contraetus sit usurarius, et vostantus, tres morum. Alia sunt liberae, et mutationi obnoxiae, v. g. CommunΨo sub una, pel duriici syecie; et vocantur, res disciri
riae ; quae vel est universalis pro tota Ecclesia invecta et probata ι vel pacticularis pro aliqua particulari Ecclesia. Resp. Ecclesia non potesι errare in disciHina generiai, quae ad
Omnes perlineat, praecipienda. Prob. Ex ConciL Apostolorum Aet. I s. in quo praeci mentes di- seiplinam generalem, et quidem non diu duraturam , nempe abstinentiam a sanguine et suffocalo , asserunt se habere praesidem , et sibi assistentem, Spiritum sanctum. Visum est . iuquiunt; Spiritus sancto et nobis, etc. atqui certum est de side Ecclesiam non posse
errare in his, pro quibus desiniendis, praesidem habet, et sibi assistentem, Spiritum sanctum; ergo est de fide. ac revelatum in Seriαpturis, certum esse ac insallibile Ecclesiae de disciplina unis arsali Iudicium. Hinc sacra lacestas Parisiensis anno 1644. censura notando haud Diuili ed by Corale
190쪽
dendi ante satisfactionem expletam,obustus est atque intolerabilis; declarat, temeraritim esse, atque erroneiam, et haereticum damnare disciplinam et consti tudinem Ecclesiasticam ab omnibus Catholicae comm tinionis Ecclesiis receptam, tamquram abusioam, et institutioni Christi atqne Eoangelicae doctrinae contrariam.
Quaeres similiter Ecclesia sit infallibilιs in praeceptis
morum et disciplinae, quae non toti Ecclesiae communia sunt f dquae ad ρrioatos homines, stes adpareticularem Ecclesiam referiantur. Resp. Nemrt. Quia circo hos mores et disciplinam particularem, iudicium Eechmiae iiiiiiur testim Ouiis la omitan in qui possunt selli et salicre: unde quando alii tuis, uxore una occulte iliacia , Blimn Pii-hlire ducit, et Ecclesia iubet, ut, illa priore relicta, huic secundae adhaereat. ea in re sine dubio fallitur, et id praecipit homini quod
rationi et Eoangelio m oersum est, ait Catius sci), errat ergo errore facii , quamvis non erret errore juris , unde Innocent. lII. cap. a nobis. cle scia cnt. excom. nit: Iudicium Dei peritati quae non faliis, nec fallitur, semper innititiar: Iussicium autem Ecclesiae nonnunquam DPinionem sequItur , quam et fallere saepe contingit et falli, etc. 1i
Quaeres 3. An melesia sit infallibilis in canonitatione SanctisrvmpNole: Canoni talio sanctorum , est sentcntia canonica ac desinitiva sanctitatis et gloriae alicuius dolaticli,a summo Pontifice lata, et universali Ecclesiae proposita ac intimata , qua Cariouitatus cx- uitur cultu publico vcnerandus. Nota a. Dcisse Ecclesiam errare in cnnoni ratione Sanctorum doeuli Joann. Micos, ut refert Thomas Waldcnsis Tom. 3. de Sacramentati Hu cap. 32 a. idem sentire Lillheranos et Calvinistas curtum est, eum in aliis similibus rebus nullam sere Ecclesiae tribuant auctoritatem; contra quos. Respond. Una est omnium Calliolicorum sententia , Ecclesiam non posse errare in canonizalione Sanctorum ita ut aliquem cano-niret, qui Don sit Sanctus. .
Prob.Quia si Ecclesia possci errare definiendo aliquem esse sanetum, posset Eliam errare praecipiendo omni hus fidelibus, ut catio- Mirato cultum exhibeant, in citis honorem scati im celebroni; atqui salsum consequens ; tum quia Ecclesia non potest erraru in legibus universalibus serendis, quae conccrnutit mures fidelium: alqui maxime refert ad mores fidelium , quod Ecclesia non erret in Sanctis e Donirandis et colendis ς multum cnim , ait Canus b) , refert odoeommunes Eeelesiae mores scire , quos debeas religioue colere ς.
a) L. S. de locis cap. S. concitus. 3. Lib. s. de locis ereP. S. Conclus. 1.