장음표시 사용
51쪽
tem adflua dicuntur, qUia agunt : Ut Verbero. Et paSSiVa quia patiuntur: ut verberor. Neutralia, Uia nec agUnt, nec patiuntur: ut jaceo , sedeo. His si r litteram adjicis , '' non sonant latine. Communia alitem dicuntur, quia , & agunt, & patiuntur: ut amplector. Haec similiter deposita r littera Latina non Sunt. Deponentia Vero dicuntur , quia deponunt futuri temporis participium a significa tione passiVa, quod exit in dus, ut gloriandus.
CAPUT X. De Arierbis.1 Λ Dverbium 'in' dictum est,
eo quod Verbis accidat: ut puta, bene legi. Bene, adVerbium est, legi, Verbum. Inde ergo dictum adverbium , quod Semper Verbo jun tum adimpleatur. Verbum enim solum sensum implet: ut Scribo. Adverbium autem Sine Verbo non habet plenam significationem : ut hodie,
adjicis illi verbum , hodie scribo , &juncto verbo impleSti Sensum.
CAPUT XI. Db Participis.1 ID Articipium dictum, quod nox 'inis , & verbi capiat par
tes , qua i particapium. A nomine enim vendicat sibi genera, & casus; a Verbo tempora , & significationesa ab utroque numerum , & figuram.
1 f Onjunctio dicta , quod sen
gat. Haec enim per se nihil valet, Sed in copulatione Sermonum, qua iquoddam exhibet glutinum. Aut enim nomina sociat: ut Augustinus, dc Hieronymus , aut verba: ut Scri bit , & legit. Una autem vis omnium, SiVe copulent , sive disjungant. CO-pulati Vae autem conjunctiones dictae, eo quod senSum, vel personaS Conjun'gant : Ut ego, & tu eamus ad forum, ipsum, & Sensum conjunxit. Disjunc'tivae dictae, quia disjungunt res, alit
perSOnaS : Ut ego, aut tu faciamus.
Subjunctivae dicuntur , quia Sub
junguntur : ut que : Dicimus enim, legique, hominique , Deoque: non dicimus , que regi , que homini. Expletivae dictae, quia explent pro positam rem : ut puta , si hoc non Vis, saltem illud sec. Communes nomi nantur: quia ubiViS ponuntur, & Sub junguntur : ut , igitur hoc seciam, Oc igitur laciam. iii Causales di-CuntUr a CauSa , eo quod aliquid co Sunt acere, Ut puta: Occido illum, quia habet aurum causa est. Ratio
I utendus, recipiunt futurun uinianus apud eund a: Vadans, vadat, lucturus. 'i υς β us , Diomedes..4l. .
52쪽
Males dicuntur a ratione, qua quisque utitur in faciendo: ut, quomodo eum Occidam , ne agnoscar , Veneno Z an serr03
CAPUT XIII. De Praepositionibus.
1 CYllaba Graece , Latine com ceptio , sive complexio dici
nibus praeponatur, & Ver- conceptione litterarum , bis. ' Accusativae autem ,& Ablati- enim dicitur concipere. Unde V Vae praepoSitiones a casibus , quibus re illa est syllaba , quae ex pluribus SerViunt, dictae. φὶ Loquelares Ve- nascitur litteris. yy Nam unam VO- O , quia loquelis, id est, Verbis Seim calem pro Syllaba abUSiVe, non pro- Per cohaerent, nec aliquid Valent SO- prie dicimus: quae non tam syllabais positae : ut di, dis. Conjunctae Ve- dicenda est, quam ratio temporum TO Verbis fiuiiram faciunt, ut diduco, distraho.
z TNterjectio ii vocata, quia sermo--α nibus interjecta , id est, inter-POSita, affectum commoti animi exprimit : sicut cum dicitur ab eXUltante, Vah: a dolente, heu: ab irascente, hem: a timente, hei. Quae voces qVarum Cumque linguarum propriae Sunt, nec in aliam linguam facile transferuntur.
X est aer raris sensibilis au-V ditu, quantum in ipSo est.
Omnis VOX , aut est articulata , aut Confusa. Articulata eSi hominum, Con'
fusa animalium. Articulata eSt , quae cribi potest. Confusa, quae scribi non
tT , quia numquam produci posSUnt. Longae, quia numquam corripi pos-Sunt. Communes autem, quia proscribentis arbitrio cum neceSSitaS CΟ-git , & producuntur , & corripiuntur: lege Donatum. Ideo autem syllabae longae, breveSque dicuntur , quia per
simpla Spatia temporis habere videntur. Diphthongae Syllabae Graeco nomine dictae, quod in eis binae Vocales
jungantur. 2 Ex his apud nos Veras eSSCScimuS quamor: ae, Oe, au, eu. Ei Vero apud majores tantum celebrata fuit. Syllaba autem apud metricos ideo SemipeS nominatur , quod sit dimidius pes. Nam pes duabus constat syllabis. Cum ergo Syllaba Una est, quasi dimidius pes est. Dionysius Lintius syllabarum omnium Singulas formas B aP-
Cap. XIII. Accusativae autem, & Ablativae. Ita appellantur a Serv. se Ser .ul LQ laetares. Ita appellantur a Probo, Ser . Donat. Diomed. Charis. Festo in Am. c, Bed. de Arte Metr. I p. XIV. Interjectiones. Omnia fere serba Aug. lib. I. de Serm. Domini in mont. c. 2. Ab exultante, vali , Diomedes. Exultantem significat euax: Item Donatus , & Bed. Laetantis evax. Augustinua men. Cum delectamur , vah linquiti dicimus. Ut Cap. XV. Omnia, e Dona P. Cap. XVI. απρ τασυλλαμ . Ita Serg. Diomed. Charis. Nλm unam vocalem pro s)llaba abusive. Donatum videtur notasse , qui vocalem Iongam , yllabam dici prori. t. Ejus enim verba sunt. Syllaba est comprehensio litterarum , vel unius vocalis enunciario i mporum capax. in abusi Vc, etiam vocalem brevem syllabam vocamus ... My. Linxi . U.ι Lin/iui 3otius, .ujus . trabo , O uidas mεmimre. Is Pompui ε βιε Grammaticam Roma
53쪽
7- D. ISID. aptissimas secit, & ob id statua hin0
1 Edes '' sunt, qui certis ULlabarum temporibus insistunt : nec a legitimo Spatio unquam recedunt. Pedes dicti, eo quod per ipsos metra ambulent. Nam sicut nos pedibus incedimus, ita metra , quasi pedibus , gradiuntur. Pedes autem omnes centum, Viginti quatuor sunt: dissyllabi quatuor , trissyllabi octo, tetrassyllabi seXdecim , pentassyllabicitio , dc triginta, heXasyllabi quatuor, & sexaginta. Usque ad qUatuor autem syllabas pedes dicuntur : reliquae Vocantur. IpSi autem pedes habent speciales cauSas nominum , quare ita VocentUr. Pyrrichius dictus est, quia hic assidue, vel incertamine, Vel in ludo puerili saepius frequentabatur. Spondeus dicitui, quia tractim Sonat. Nam spondeus tractus quidam dicitur , id est
sonus, qui fundebatur circa aures sa
crificantium. Unde, & ii , qui tibiis
canebant in sacris gentilium, spondia' les nominabantur. 2 Trochaeus vero ab eo dictisseSt, quod celerem conversionem fasciat cantilenae, & quasi rota velociter Urrat in metris, τορχος enim Graeco rota dicitur.
Graeci detrahere diXerun Huiusmodi enim carmine omnes in' Vectiones , vel detractotones implercpoetae sunt soliti. Diectum autem no men ab eo , quod Velut venenum quodammodo maledicta , aut liboris
RUS appellatur, dictus , quia fit estribus brevibus. 5 Μolossus dichus, a saltationQ
An pa Strus, quia remissio nibus,&ludis hic pes dicatus est. 7 Dactylus a digito diectus, quod OnSt Oie nodo inchoans, in duoe
54쪽
desinat breves. Sic, & iste pes ''l junc-tUram unam habet longam , & duas breVes. Unde , & manUS oppansa
palma dicitur , & pendentes digiti dactyli. 8 Amphibrachus , quod in Utra
que parte brevem habeat, longa in medio interjacente , enim bre vis dicitur. 9 Amphimacrus dicitur , quod duae hinc inde longae habent in medio inclusam brevem , enim Graece longus dicitur. IO Bacchius appellatUS eSi , eo
qHod eo pede Bacchica, id est, Libe
ri sacra , celebrabantur. II Antibacchius , vel Palimbacchius dictus , quia contrariuS, Veliteratus a Bacchio eSt. 12 ProceleumaticUS , eo quod sit ad celeuma canentium aptuS.I3 Dispondeus autem, & ditrochaeus , & dijambus dictus , quod ge' minis conuent jambis , spondeis, Vel
Iψ Antispastus, quod Sit eX Comtrariis syllabis, ex brevi, & longa, ex longa, & brevi. 15 Choriambus Vero , quia eX hoc pede compositum carmen choriSaptissimum Sit. 16 Ionici sane propter nume rorum inaequalem sonum dicti: habent enim binas longas syllabas, bi
17 Paeones dicti ab inventore. ConStant ipsi ex una longa, & tribus brevibus : quae longa juxta nomina
eorum Variatim est conStituta.
18 Epitriti vocati, quod Semper tres longas habeant Syllabas, & unam
19 Syzygiae autem SUnt penta syllabi, & hexasyllabi pedes. Et dic
dam declinationes. 'in Sed hi non sunt pedes , Sed appellantur pentaSyllabi, & hexasyllabi : quia ultra quin que , & SeX Syllabas non proce
dunt: unde non oportet in carmine has syllabas quodlibet eXcedere nomen , ut Carthaginiensium, Hierosolymitanorum , & ConStantinopolita
sto Accidunt unicuique pedi arsis, & thesis, id est, elevatio, &positio Vocis. Neque enim iter pedes dirigere poterunt, nisi alterna Vice te Ventur , & ponantur: Ut arma, ar ele Vatio eSt, ana positio. In his duobus per divisionem pedes legitimi colliguntur. AEqua diVisio eSt, quoties a Sis, & thesis aequali temporum divisio ne caeduntur. Dupla , quoties ex his Unus alterum duplo Vincit. Sescupla
cupio Superat. In Simpla enim ejus parte unum plus invenitur: in dupla unum minus habetur. Sescum enim dimidium dicitur. Triptum est, quando major parS ter continet to tum minuS, id eSt , tria, & unum. Epitritum est , quando minUS continetur a majore, & ejuS tertia pars. Caeduntur Vero pedum membra,
vel per aequalitatem , Vel per du-B a plum,
IJ J Juncturam unam. Articulum iuncturam dixit. λὶ A ti bacchius, vel Palimbacchius, quia iteratus. Romanus eodex eum Donato Quia contrarius: hi antibacchium, nostri palimbacchium interpretati sunt. Ad ccleuma canentium. Calcantium υolebat Chacon. ex Jerem. 11. Celeuma, quasi calcantium. Et Hieronum. B. I s. h ςM Pam in vindemia laetus vindemiator celeuma cantabit. Et Jerem. 48. 1 I. Canendum alii edi ere, haud
Sςd hi non sunt pedes. Cite, o in Oratore. Jam paean, quod plures habeat Syllabas, quam tres, numerus a quibus-q-m RQR pes habetur. Sed quod I9γtae deelinationes dixit: conjugationes forte legerauum. Fl Accidunt unicuique pedi arsis, e Sereio. Vide Terentiani m. βὶ ἷς cum enim dimid. sie Longoba d. libesi. Cicero in Oratore : Ut necesse sit partem pedis, aut aequalem esse alte D pδxxi a Rut altero tanto , aut sesqui esse majorem ue ita fit, ut aequalis da triR., 4 Pἰς i iubas sesquiplex paean. d. Serg. art. I. c. s. ct Luintil. lib. '. c. 4.
55쪽
16 D. ISID. HISPAL.plum, vel per seS plum , Uri per Restant , quos V epitrita partitione
triplum vel epitritum. dividimus. 21 Partimur ergo in aequa hos. Spondeum
AnapaeStUm Dispondeum Proceleumaticum
Ditrochaeum AntispaStum Choriambum
Item in dupla partimur hos pedes, Trochaeum
Jambum MolossUm Tribrachyn Jonicum majorem Jonicum minorem UnUS Vero tantum est, qui tripla partitione dividitur , quae eX maXima, atque ideo minime metris adeSt. Tripta.
avicula propinquitas cantilena Saloninus ArmipotenS
Eneas macula Junonius DiomedeSAmphimacrUS Bacchius Antibacchius Paeon primus
Paeon SeCUndus Paeon tertius Paeon quartuSutnsula es.
natura legitimUS. colonia. Menedemus.
dividimUS. Epitritus primus sacerdotes
Epitritus secunduS Epitritus tertiuS Epitritus quartUS
Sunt igitur aequi decem , dupli
VeIO SeX, triplus unus, sescupli sep'tem, epitriti quatuor.
I Umerus syllabarum in I pedibus a duabus , USquo
ad sex protenditur , ulterius enim non Procedit: quia usque ad sex syllabas tenduntur pedes. Tempora in pedi'tlS Sunt, Utquanta unusquisque PQsaabeat. Resolutio est pedum , quan O pro una longa duae breves ponUn'tur . aut pro duabus longis quatuΩrreVes, Ut Sectaque intexunt abiete CoStas. Abiete nunc resolutio est Spon dei in proceleumaticum: in qua reSO lutione semper ii in synaloepham Se quitur Virgilius. 'in Ex una autem longa duae breves fiunt : ex duabus autem brevibus longa nunquam fit .i enim Solida possunt , solidariSClSSa non posSunt. Figura est, cujus nota Syllabae agnoscuntur. Ubi enim Circuli partem inferiorem bis positam a picis , pyrrichius est, UO: ubi i gQ nainum jacenS, Spondeus. -- Nam nota reVis . inferior semicirculuS U nota longa j jacenS eSt. - .. 3 J Μetra pedibus accidunt, a trochaeo trochaicum , a dactylQ
56쪽
ETYMOL. LIB. I. IId chilicum , a jambo lambicum , de ba pars orationis, si mediana breVem
habet: ut tibia, tunc primam acidimuS. Si vero naturaliter longam habet se- quibus paullopost dicendum eSt.
cundam , & ultimam breVem : ut ' Romanus, tunc mediam circunflectimus. Tetrasyllaba autem , & penta- A Ccentus , qui Graece pro- syllaba ratione trisyllaborum retinen- sodia dicitur , ex Graeco tur. - GraVis accentus cum Uno ac nomen accepit. Nam Graece et 'ia Latine ad , Graece, Latine cantuS eSt. HOC enim nomen de Verbo ad Verbum eXpressum est. Latini enim ha-b nt, & alia nomina. Nam accentUS,
tonos , de tenores dicunt, quia ibi onuS Crescit, & desinit: AccentuS autem dictius, quod juxta cantum Sit, Siclit adverbium quia juXta VerbUm eSt. Acutus accentus dictuS, quod acuat, S erigat syllabam. GraVis , qUod deprimat , dc deponat, eSi enim Contrarius acuto. CircunsteXus, quia de acuto , & gravi constat: incipiens enim ab acuto in graVem desinit : atque ita, dum ascendit, & descendit, circuncte-XuS eficitur. Acutus autem, dc circula
neXUS similes sunt , nam uterque leVat.yllabam: Gravis contrarius VidetUr ambobus, nam semper deprimit Sylladiis, cum illi levent: ut unde V2nit Titan, & nox ubi sidera condit: Unde hic gravis est , minus enim Sonat
'iam acutus, & circunseXUS. ΜΟΠΟ-βyllaba autem pars orationiS,Si naturaliter brevis est: ut vir, aut positione longa: ut ars, acutum accentum habebit. Si vero naturaliter longa: Ut res, circunflexum. Dissyllaba pars oratio- centu poni potest in dictione una: cum UtriSque nunquam , ut Catullus. In composita dictione unus accentuS QSt: Ut armipotenS, Omnipotens. ii AccentUS autem reperti Sunt, vel propter distinctionem: ut viridique in littore conSpicitur SuS , ne dicaS UrsuS, Vel propter pronuntiationem ne dicas meta breviter , & non producta meta , Vel discernendae ambiguitatiS caUSa, ut Cr-go. Nam cUm producitur go, caUSam significat, cum corripitur , conjunc
di sunt , quae a Grammaticis pro verborum distinctionibus appo
linea a sinistra parte in deXteram partem sursum ducta fit ita. a B id est, gravis linea a summo Sinistrae in deXteram deposita, fit ita. 3 Πεpi του ν i, id eSt, circunseXus, linea de acuto , & gra 'i facta eXprimitur ita.
HlS, Si priorem naturaliter longam ha bet , dc ultimam brevem, circunfledhi- cenS eSt ita.
xur, ut ΜuSa , aliter acuitur. Trisylla- 5 , id est, brevis pars est
IH C p. XVIII. Ut Romanus. Ita legendum ex Tarraconensibus libris, vel Cethegus ex Donati ut congruat exemplum, ρ' Mitellus, ut est in reliquis libri . Nam distinxit paullo ante naturaliter longam a positione long . x Vi accentus c. v. a. p. p. i. d. v. cum utrisque nunquam. Nunquam enim plus una acuta in eadem voce, us' mintilianus: sed graυis poni in una diotione non solum cum acuto, sed etiam cum circura flexo potest. λὶ Aςcςntus autem reperti sunt. Atqui Donatus, se Sergius, unde hἀc sumpta sunt ; conturbari , se dissi'ari ιοὶ ' ςςΗt m legendi, υel distinguendi, oel pronuntiandi ratione, vel discernenda ambiguitatis ncc 44itate dicunt: utrum
57쪽
circuli inferior , jacenS ita. υ6 Tipis, id est, conjunctio, quia
duo Verba connectit, subjecta Virgula versui circunfleXa fit ita. ODiastole, id est, distinctio, quae e contrario Separat, deXtera parS circuli supposita versui sit ita. , 8 Apostrophos, pars item circuli dextera , & ad summam litteram apposita , fit ita', qua nota deeSSe OStenditur in sermone ultima Vocatis: ut tribunal ', pro tribunali. 9 Δασειοι, quod interpretatur a
piratio , id est, ubi H littera poni debet , tali figura notatur. PIO , quod interpretatur SiccitaS, SiVe purum, id est, ubi h littera esse non debet, tali nota ostenditur. H11 ' Quorum duorum accentUUm figuram Latini ex ipsa littera aspirationis fecerunt. Unde , Si conjungas has, facis eamdem aspirationis notam H.
Rursum Si medium elUS apicem Selm
De Positura. 1 IJ Ositura est figura ad distin-
L guendos sensuS per cola, &commata, & periodOS , quae dum ordine suo apponitUr, SenSum nobis letationis ostendit. Dictae autem positurae
vel quia punctis positis annotantur' vel quia ibi vox pro intervallo distincitionis deponitur. HaS Grares εμ v ciant Latini posituras. Prima pOSitura subdistinctio dicitur, eadem, &Media distinctio sequenS eSt, ipSa , &Ultima distinctio, quae totam sententiam claudit ipSa eSi cu
jus: ut diximus, partes sunt, x: quarum diversitas punctis diverso loco positis demonstratur. Ubi enim in initio pronuntiationis nec dum plena pars Sensus est, & tamen reSpirare oportet ; fit comma, id est, particula sensus, punctuSque adimam litteram ponitur , dc Vocatur subdistinctio ab eo, quod punctum subtus, id est, ad imam litteram acci pit. Ubi autem in sequentibus jam Sententia Sensum praestat, sed adhuc aliquid superest de sententiae pleni tuaine fit colon, mediamque litteram puncto notamus , & mediam distinctionem Vocamus, quia punctum ad . ponimus. Ubi vero jam per gradus pronuntiando plenam Sententiae clausulam facimus, fit per TlodUS : punctumque ad caput littera ponimus, & vocatur distinctio , id est, isjunctio : quia integram separaVit sententiam. Hoc quidem apud orato 1eS. Caeterum apud poetas ubi in Ver Su post duos pedes syllaba remanet, Comma eSt, quia ibi post scansionem praeclSio Verbi facta est. Ubi vero po xcUOS pedes de parte orationis nihil Sti
De Notis sententiarum. quaedam scriptur
58쪽
quam Ue Verbi, Sententiarumque, ac logo loca a locis, & regiones a regioni-
VerSuum rationem. Notae autem VerS,
bUS apponuntur numero Viginti seX, qtlae Sunt nominibus infrascriptis.
'UM Omissa Sunt, ut illucescant perbus : in agone praemia a praemiiS, ce tamina a diversis certaminibuS Sepi
9 Positura est figura paragrapho ri
Contraria , ideo Sic formata , quia Sicut eam notam, quae deesse videntur. Stel- ille principia notat: ita ista fines a prin-la enim Graeco sermone dicitur, cipiis Separat. a quo Asteriscus est derivatuS.
' belus, id est, virgula jacens
Uponitur in verbis , Vel sententiiS Superflue iteratis, sive in iis locis, ubi lectio aliqua falsitate notata eSt; Ut quasi h gitta jugulet supervacua , atque falSaconfodiat. Sagitta enim Graece Ocελ οὐ dicitur. belus superne adpun S p
I o Cryphia : circuli pars infe- Orior cum puncto ponitur in iis locis: ubi quaestio dura , & obscura aperiri, vel solvi non poteSt. 11 7 Antisigma ponitur ad eos I
sic , & in antiquis auctoribus positum invenitur.
nitur in iis, de quibus dubitatur, utrum ponitur in iis locis, ubi in eodem senSuduplices Versus sunt, dc dubitatur, qui potius eligendus sit. tolli debeant necne.s Limniscus, id est, Virgula inter geminos punctos jacenS , apponitur in iis locis quae Sacrae Scripturae
interpretes eodem sensu, Sed diversis sermonibus transtulerunt.
apponitur, ubi in translationibus db
7 Asteriscus cum obelo: hac proprie Aristarchus utebatur in iis VersibuS, qui non suo loco pOSiti erant.' 8 Paragraphus ponitur ad SeparandaS res a rebus, quae in ConneXu Concurrunt: quemadmodum in cata
is Diple: hanc scriptoreS DOS-tri apponunt in libris Ecclesiasticorum Virorum ad Separanda , Vel demonStranda testimonia Sanctarum Scriptu
1 '' Diple περὶ σιχον, hanc primuS Leogoras Syracusanus apposuit Homericis versibus ad Separationem Olympi a Coelo. 13 δδὶ Diple περιετιγμενη id eSt, cum geminis punctis: hanc antiqui in iis apponebant , ,' '' quae Zenodotus Ephesius non recte adjecerat, aut de
li Cap. XXI. Astericus. DeAsterisco, ct obelo August. 18. de Civit. cap. 62. εω Hieronym. in Prafat. Paralipom. , in 'b , o, epist. Is s. ad Sumam, O Fretet. Reperiunturque adhuc in libris , , Asterisci, is obeli diυersa aliquantulum fgura Asterisci. obeli. . 3 iλ Obelus superne appunctus. Placet A. Augustino sse pingi, ut est in Pandectis Florent. . ' --γl l Limni Scus. De vocis notione υid. Veget. de Re veterinaria. Mirum sero opolimniscum ab Isidoro pratermissum snam 'termissum non dubito, cum omnes xx . notas , quas proposuit, explicariti cum constet quatuor omnino notis in hexa plii, aut octaplis usum fuisse Origenem , asterisco, obelo, limnisco , polimnisco. Est vero h polimniscus ex Epiphani Vi γ' ι iacens punctum subtus habens, quo indicatur ab altero tantum lxx. pari, sensum Oisdem verbis redditum : AIMr si Ancigraphus. Duplici figura pingitur in Gotthicis haec tantum. IrsyJ Asteriscus cum obeso. Hunc A. August. ita pingi vult. f.ὶ Positura. Cum reliqua omnia Graca sint; suspectum positura nomen videri possit. Tl Antisigma. Vid. Laert. in Platone. I J Anti sigma cum puncto. In La rtio A. Augustini hac erat Aura. 'l Diple. Cicero lib. VIII. Ep. ad Ati. v. 1. Vibulli res gestae sund adhuc maximae , id ex Pompeii litteris cognos-ςς , in quibus animadvertito illum locum, ubi erit διπMi. De Mura consentiunt omnia, praeter codicem La rtii A. Au-αμ t. tu quo ha cernuntur ZYAT , mendose, ut ipse etiam putabat. y0ὶ Diple π se qLeogora meminit Suidas , sed nihil de eo praeter nomen. kil Dipte aras σιγμεν h. Sic Anton. August. ex Casaraug.C. Gotthic. CC. yδὶ Quae Zeno lotus. Primus his sui ais Suidast Homeri soraeolor fuit, Bibliothecis Al xandrivii prasAus, ct mi.rum Ptolomai Magistor.
59쪽
traXerat, alit permutaVerat: in iis, & 25 Anchora insertor , ubi aliquid
d Separandas in comoediis, Vel tragae- 2 6 Coronis nota tantum in d
I fine libri apponitur. Vel Sa quoties Strophe, 2 7 δὶ Alogus nota ad menda I
N antistrophus infertur. . 18 Aversa cum obelo ad ea ponitur, quae ad aliquid respiciunt ut adhibetur. 28 Fiunt, & aliae librorum n0tulae pro agnoscendis iis , quae per e , ' . .i . V V agnoscenalS HS , quae per eX-
Troas Achisis Objecit 319 Diple superne obelata poni
ejusdem sermonis, Vel versiculi SciateSSe eXpositionem, cujus similem Sinrtim , personarUm e mutatas et o Diple recta , & aVerSa Supe ne obelata ponitur, finita loco suo monade significante Similem Sequentem quoque CSSe.
l Cζx unium ponitur quoties CAPUT XXII. De Notis vulgaribus.
a X J Ulgares notas Ennius pri'
multi venuS improbantur , nec per mi. Notarum usus erat uicini uid SinguloS Obelantur, ceraunus enim fui. oro eon triri h '
haec trisinissi' R0mpe priimus Tull. Tiro. Corba H . ., - h et . ' O 'li bis duos iii Nondum hac concinnarat Isidoris,. '' quonam modis, Jψὶ P0 x ς' in Vipsanius. Confirmatis ebus. h. . . se , ' , ii Ennius ae ρή vero Agrina, qui eae Vist an a b I k ivi ς'dex Oυetensii I si rq libertρ patronum id numbis d ita a j: b c fuisse idbi ,is , T planius diserte 4crip iii Et Aquila libos . Q p ς respueret. Via Q, . r : non assentior. Neque ei quoque pri
60쪽
tractii omnium, digestoque, & aucto numero , opus effecit in quinque millia. Notae autem dichae, eo quod Vese a, Vel Syllabas praefixis characheribus notent, SO ad notitiam legentium re-VDCent, quas qui didicerunt proprie jam notarii appellantur.
bris juris verborum Suorum nota: Sunt, quo scriptio celeris breViorque fiat. Scribebatur enim Verbi graria : per B , & F , bonum factum : per S, & C, senatus consultum : per R, P , respublica : per P , & R , populus Romanus: per D , & T , dumtaxat
per Supinam 111 litteram mulier : per
Per PU verso capite, pupilla : per unum K Κaput: per duo KK juncta Kalumniae Nausa : per I , & E, judex esto: per D & Μ , dolum malum. Cujus generis plurimae consim,
te, notae in libris antiquis inveniuntur. Has juris notas i in novitii ImperatoreSa codicibus legum abolendaS SanXerunt : quia multos per has callidi ingenio ignorantes decipiebant, atqUe ita jusserunt scribendas in legibus litteras, ut nullos errores, nullaS ambages ask- Idnt, Sed Sequenda, & Vitanda aperte
CAPUT XXI U. De Notis militaribus.
IN 'l breviculis quoque quibuS
militum nomina continebantur, propria nota erat apud VetereS,
qua inspiceretur , quanti exi militibus SupereSsent , quantique in bello cecidissent. T nota in capite VerSiculi posita Superstitem designabat. ΘVero ad uniuscujusque defuncti nomen apponebatur. Unde , & habet per medium telum. Id eSt, mortiS Signum , de qua Persius ait:
Et solis est nigrum vitio prasi
gere theta. 2 si in Cum autem impuritiam Sistnificare vellent lambda littera usi sunt: sicut mortem Significabant cum pone bant theta ad caput. In stipendiorum quoque largitione propriae erant notae.
CAPUT XXV. Db Notis litterarum.
1 Totas etiam litterarum intera se veteres faciebant : Ut quidquid occulte invicem scriptura significare vellent mutuo ScribereNT. Testis est Brutus , qui iis litteris ea, quae acturuS erat, notabat, ignorantibus at is quid sibi Vellent eae litterae. Caesar quoque Augustus ad filium: Cum , inquit , innumerabilia incidunt aSSidue , quae scribi ad alteru
, ἡ 'm XXIII. Per supinam ira litteram. Cum plerique omnes libri m, litteram haberent, probissime coniecit. A. Augus ii. cribrudum , quo tertia littera significatur. Nam per C conυersam in hunc modi m D. Cujam significabant, eoqui ''mme mulieres omnes utebantur. Plutarch. in Problem. , Booeth. in Top. Quod autem per supinam in litteram dici, R'manetu Codex hanc notam habet-qua est etiam in Gotth. Ov. ςx ὶ ' Vςrso capite pupilla. Ita Valerius Prob. QVitii Impuratores. Justinianus in Prasset. qua Pandectis , Codici praefixa est. Obierat autem Justinianus AEnno Christo nato lDLXV. 'p IV. In breviculis Rus nus insect. 1. Siquis accepto breviculo, in quo militum nomina continentur, nita-ψ',Piές - , quanti ex militibus supersint, quanti in bello ceciderint; & requirens, qui inspicere missus e t propriam' i i Dia i. c. V. superstitem signi f. Ita apud P. Diaconum quamCis T. nota vivum solere significari sciamus. Nam 'μq-t T. ferale vocat Ausonii
iuS , alia ratio est, ut adnotaυit eruditissimus mir. i . Ix in impuritiam. Al. pueritiam, al. imperitiam. Ergo λορύiν , λαλεῖν , aut etiam ἰ llare, qua puerorum , ρ ' ni , per λ significari quidam suψicantur. Alii non λ , sed F litteram Pythagor- Mb tituunt puerorum atatituti ' rutam malunt MosιάIειν , aut aliud obscaenum verbum eX Ariίtoph De in Concionatricibus inieru