장음표시 사용
61쪽
trum oportet, & esse secreta : habeamuS ergo inter nos notas Si Vis tales: ut cum aliquid notis scribendum erit, pro unaquaque littera scribamuS sequentem , hoc modo , pro a, b ; prob, c, deinceps eadem ratione caeteraS ; pro Z autem , littera redeundum erit ad duplex aa. Quidam etiam versis verbis scribebant.
CAPUT XXVI. Db Notis digitorum.
o notae : sunt , & Oculorum, quibus secum taciti proculque distantes colloquuntur: Sicut mOS eSt militaris , ut quotieS consentit eXercitus, quia oce non poteSi , manu promittat, alii quia I oce non pOSunt, gladiorum i*ὶ nutu salutant. Ennius de qua
dam impudica. Quasi in choro pila
ludens datatim dat SeSe, & communem facit. Alium tenet, alii adnudat, alibi manus est occupata, alii pervellit pedem , alii dat anulum Spectandum a labris , alium inVocat , cum alio cantat, attamen aliiS dat digito litteras. Et Salomon : Annuit oculo , texit pede, digito loquitur.
ne recta Scriptura interpre' latur : ορθη enim Graece recta : γfς πη
Scriptura dicitur : haec disciplina do' Cet quemadmodum scribere debea'mUS. Nam Sicut ars tractat de partium declinatione , ita orthographia de scri bendi peritia: ut puta ad , Cum e tPi epositio, d litteram , cum eSt con junctio i litteram accipit. 2 Haud : quando adverbium est negandi, d littera terminatur, & aspim I tur in Capite: quando autem Conmjunctio est, per i litteram Sine aSpira tione scribitur.
3 . Apud praepositio per d scribi
tui , sicut ad patrem , quoniam VeterreS Saepe ad pro apud usi sunt, duabui ex iis mediis litteris subtractis. Interdum autem aliae litterae inloclam aliarum rite ponuntur, B, P litteris quaedam cognatio est. Naim pro Birro dicimus Pirrum. C & Gquandam cognationem habent.' Nam cum dicimus centum , & trecentOSi postea dicimus quadringentos , 2 pQ nentes pro c. C, & Q similiter cogi Milo est: nam hujusce per c : cujubqμφ
62쪽
per q scribimus. N Cum autem praepositio per c escribenda eSt, Si autem adverbium fuerit , per q. Dicimus enim quum lego. Deus per e Solam: daemon per ae diphthongum eSi no
5 Equus quod est animal, per escribendus. AEquus quod est justus, Per ae diphthongon est scribendus. Exul addita s debet scribi: quia eXUldicitur , qui extra solum est. i EXUl-rδt , melius sine s littera scribitur. Nam cum ipsa X eX c, & S ConStat, quomodo cum in ea Sit S , rurSUS ei ad
ditur alia 36 2Equor per diphthongon Scribendum , quia non ab aqua , Sed ab
7 Forsitan per ia in fine scribendum , quia integrum ejus est, si sorte
8 Fedus, quod est deformis, pere solam scribendum: foeduῖ , quod est Paculm , cum Oe diphthongo Scriben
9 '' Formosus sine n scribitur:
quia a formo 1. calido : calor , n. San
guinis essicit pulchritudinem. I o in Gnatus quod est filius , per g scribendum: quia facit generatUS. II Η , quae aspirationiS nota eSt, in Latino tantum vocalibus jungitur: ut honor, homo , humus. μ' Aspiratur autem, & consonantibus, sed in Gra, cis , & Hebraeis nominibuS. Heus au tem , & heu interjectiones per li Scribendae.12 I litteram inter duas vocales constitutam bis scribi quidam eXistimabant : φῖ ut Trojia, Majia , sed hoc
ratio non permittit. Nunquam enim tres vocales in una syllaba Scribuntur. Sed I littera inter duas vocales conSt,
tuta , pro duplici habetur. 13 Id , pronomen neutri gendiris per d scribitur, ab eo quod est is, ea , id : quia facit idem. 1 'Quod si Verbum est tertiae perSonae per i notabitur, ab eo quodeSt eo, is , it: quia facit itur. 15 Κ litteram antiqui praepone
bant quoties a sequebatur , Ut Naput, Nanna , KalamuS. Nunc autem Kartago, & Kalendae per eamdem tam tum scribuntur. Omnia autem Graeca nomina qualicumque Sequente VO-
cali per K sunt scribenda. 16 Laetus'per ae diphthongum scribitur: quia laetitia a latitudine Vo
cata eSt, cui contraria eSt triStitia , quae angustiam facit. L , autem littera in terdum pro ii, littera utimur: ut latum pro datum , & calamitatem pro cadamitate: a cadendo enim nomen Sumpsit calamita S. 1 Maxumus : an maXim US,
l Cap. XXVII. Cum autem praep. Ex Velii Longi libello de Orthograph.
λὶ EXul additos. Quia salsum esse dictionibus suum initium debet, ait Terent us Scaurus. 3ὶ Multat. E margine hkc adscita putabat Chacon, continent enim sevientium praecedeuti contrariam, e Placidi glossis r umpium. Nos Isidoro id nihil obesse putamus: illius, n. non tam his de rebus judicare , quam pluribus e locis diυεrsa q/ ro Hre studium fuit. Eadem fuit Helii Long. opinio in lib. de orthographia. Porro in antiquissimis legum tabulis in as 'cinii , mox sumus, proaesumus , dixserint, faxsit, de dux sit, exsigatur hujusmodique alia multa visuntur. ψὶ ὶ ornosus sine n Scaurus. Non mediocritor peccant qui formoso n. litteram adsumunt, non magis nrccSsariam, 'V In glorioso. Suidam ex apicibus Gocalibus longis impositis n contraxisse plurimas voces contendunt: ut formosus, the μ' r m, mesam, quoties, vicesimum. A. Augustinus antiquiorem censebat hanc scripturam, quam usum apicum , eaeis σφ' u Genuἀ aeream tabulam ante Ciceronis atatem incisam , in qtia sit VICENS DA M. Idemque de thensauro , thensam Πέμ, reliquis existimabat. Apices aduere vocalibus longis non ita antiquum fuisse, licit sit metus fuintiliano tes- NIV- unt quiores longas υocales duplicare solitos: ut Helix, pro Felix, Caala , pro Vala, qua in nummis legi uiu . Quod RVpem formosus a formo ducit: idem repetit lib. X. M XiX. c. T. & XX. c. I 3. Jὶ sinat is quia facit gen ratus. Eodem modo loquitur paullopost. Sat. per t. quia integrum facit satis. sit A piratur, A consonantibus. Cicer. in Orator. Quin ego ipse cum scirem majores ita locutos; ut nusquam nisi in 'ς libus aspiratione uterentur, loquebar ita: ut pulcros, cetegos, Cartaginum dicurem. 7j ut Troiia, Maiia. Ita Ciceronὸm solitum scribere trauit melius. Qua respexisse videtur Terenti nus. Atqae i. gem uum scribere nos iubent magistri. Qxiς. a setquebatur a breυe: ut diximus ex Diomed. ad cap. 4. ' M Sumus an maximus. Vel. Longus. Ut jam in ambiguitatem cadat, utrum per i quaedam debeant dici an per u: '-x optamus, maxumus. In quibus aduolandum antiquum sermonem Plcni Oris bonus falsic. α ut ait Cicero , rus ti-
63쪽
& si qua similia sunt , qualiter Scribi
debeant quaesitum eSt. Varro tradidit Caesarem per i hujuSmodi Verba enun tiare , & scribere Solitum esse: inde propter auctoritatem tanti Viri consuetudinem factam : ut maXimus, Opt, muS , pessimuS scribatur. 18 Malo per unum i scribendum : quia est magis volo : Μalle per duo ii, quia est magiS Velle: nolo quoque per Unum i , nolle per duo. N N lo enim, ne Volo eSt: nolle, ne Velle. 19 μ' ossi vultum, aut OSSum significat per o solam Scribendun est: si personam, ii praeponenda eSt.2o Ora finium pero : hora diei, per li scribendum. 2 1 Onus si de onere Venit per o solam scribendum: Si de honore, cumli aSpiratione.
2 a Praepositio, di praeterea , per diphthongum scribendum. 2 3 '' Pene vero quod eSt conjunctio , per e. 2 Poena, quod est supplicium,
per CC.. 25 Q littera tunc recte ponitur: cum illam statim u littera Sequitur , dc alia quaelibet una plureSVe Vocales junguntur , ita ut una Syllaba fiat. Ctetera per C Scribuntur. 2 6 Quae, pronomen cum a Scribendum : que, conjunctio , Sine a.
7 Quid , per d litteram scribi
tur CUm pronomen eSt: per l, cum Verbum, cujus pOSillo prima est, queo, quis, quit : & in compositione n queo, nequis, nequit.
est, per d Scribendum: quando nume rus , per t: quia totidem per i scribitur.
dum : non per c, ut sit quot diebus 30 R littera , communionem ha bet cum S littera. Itaque apud anti quos honos , labos , arbos dicebatur: nunc honor , labor , arbor. 31 Sat per i scribi oportet, quia integrum ejus facit satis.
3 a Sed per droportet scribi. Apud antiquos enim sedum dicebatur e nos finales duas litteras abscidi'
in medio m habebunt. De quam enim,& tam Veniunt, unde , dc quamlis , quamlus, & tamiUS.
3 δ' Vae interjectio cum a Scri benda , Ve conjuctio , Sine a. 35 Xristus , quia Graecum egper X scribendum. Ita , & Xrismu
nomina Scribuntur. Nam cum justiti Z litterae sonum exprimat : tam si
pane coactum. Cum osso Aoellitim CC. nec mirum , . .
64쪽
quia Latinum est , per i scribendum est. Sic militia , malitia , nequitia, &caetera similia.
3 7 In dubiis quoque Verbis con
dem littera alium intellectum correpra , alium producta haberet , longae Syllabae apicem apponebant: Ut puta Populus arborem significaret an hominum multitudinem e apice distinguebatur. Sic , & ubi litterae conSonantes geminabantur. 'in Sicilicum superponebant e ut Sela, Sera, aS ereS. Veteres enim non duplicabant litteraS, ded Supra sicilicos apponebant. Qua nota admonebatur lector geminandam esse litteram.
P .similium comparatio , SiVe Proportio nominatur. Cujus haec vis CSt: ut quod dubium est, ad aliquod Simile , quod non est dubium referatur ἰ ut incerta certis probentur. Octoautem modis comparatio analogiae Col ligitur , id est, qualitate , comparatio ne , genere, numero, figura , CaSU,eXtremitatibus similium syllabarum, S similitudine temporum. Si quid de iis unum defuerit, jam non eSt analogia , id est, similitudo : sed eSt anomalia , id est, eXtra regulam : Ut lupus, lepus, totum convenit: Sed di8Sentiunt casu: facit enim lupi, leporis.
Nam regulariter est dum qu Tris utrum trames masculinum sit an foemininum:& erit masculinum. Item funis si in Certi generis esse credis, similis est illi panis in declinatione , & erit maSculinum. q) Item ex comparatione pOSitivorum : ut Si dicas , dochuS , ma nus : positi Vi sunt, & sui similes. Fit, dc per diminutionem : ut puta funem
masculinum esse funiculus ostendit: Sicut marmor neutri generiS eSSe , ma
musculum indicat. Nam quod genus in principalitate est , id esse solet in diminutione. Sed hoc non semper 2 Ut pristinum pistrilla. Sed quia scire de bemus 'δὶ ex positione declinationem,& ex diminutione genu S colligere.
a lorum, cum Vis Verbi, Vel nominis per interpretationem colligitur. Hanc AristoteleS ο υ3ι λον, Cicero notationem nomina 'it: quia nomina , & Verba rerum nota facite ut puta flumen , quia fluendo creVit, assuendo dictum. Cujus cognitio Saepe usum necesSarium habet in interpretatione sua. Nam cum VideriS unde o tum eSt nomen , citius Vim ejus intelligis. Omnis enim rei inspectio, etymologia cognita , planior eSt. Non
autem omnia nomina a VeteribuS Secundum naturam impOSita sunt, sed
utem nota huiusmodi SER On antiquis marmoribus, aut sicilici nota visantur.
CRp- XVIII. Omnia ex Luintil. lib. 1. cf. s. se Sergii arte secunda, e. de Casibus, sed ita concinnata : ur negar in y r um cohἀreant, neque auctoribus, e quibus sumpta sunt sutis re porideant. in Ad logia - Latine similium comparatio. Ferri pol rat, nssi apud Luintilianum similium com aratio alio tentu accit r. Est n. apud silum Analo ia purs , hic genus sum. Sergius melius similium rationem dixit. i3J Cujus haec vis : ut Dod diab. doc. Verba sunt mint l. Di, Qntiunt casu facit n. lupi, leporis. Non casu, sed genere disserre voluit Sergius, quia non: ut lupus lupa, ita Iι- pus lepa faceret. VJ Ixum LX comparatione positivor. Donat. in art. secund. In his regulis analogia , Vel ex coli tiQue PO.itivor. nominum , vel ex diminutione cognoscitur. IJ to itione ducticationem,& ex dim. g. Cons nitant CC. CC. in hAno scripturam. tenelar nus in libro de Orthog. qui extare sn signum sitate sua multis in libris testatur. Fuis , SEL 'A. Sicilicum dictum ait Festust quod semunciam secet. Id nunc nullum apparere libris miramur , cum in Duillii titulo GLASES, NUMEI, in nummis PILIPUS : sine ulla
65쪽
Cut, & nos servis, & possessionibus
interdum secundum quod placet nos irae Voluntati nomina damus. Hinc est quod omnium nominum etymologiae non reperiuntur e quia quaedam Ilon Secundum qualitatem qua genita Sunt, Sed juxta arbitrium humanae VO-Iuntatis Vocabula acceperunt. Sunt autem etymologiae nominum , aut eXCaUSa datae it reges a regendo, id CSt, a recte agendo , aut eX origine: ut homo quia sit ex humo , aut eXContrariis: ut a lavando lutum, dum lutum non sit mundum, & lucus, quia umbra. OpacuS , parum luceat. Uzec 'm etiam facta sunt nominum de-TIVatione : ut a prudentia prudenS. Quaedam etiam eX VocibuS ut a garrulitate graculus. Quaedam eX Graeca . . ci Ort , α declinata sunt in Latinum ut SylVa, domus. Alia quoque eX nominibuS locorum , urbium,HUminum PraXerunt Vocabula. Multa etiam ex diversarum gentium Sermone VOCantur. Unde , & origo eorum ViX Cernitur. Sunt enim pleraque bar-Mira nomina , & incognita Latinis oc
cunt quia Vocem illam de qua requia itur, uno , & Singulari verbo designat. Q Id enim illud sit in uno verbo positum declarat: ut conticescere eSt tacere. Item , latuS haurit apertum:
haurit, percutit. Item cum terminUm dicimus finem : aut populatas inter
1 Ifferentia in est species des'. nitionis, quam Scriptores
artium de eodem , & de altero nomi nant. Haec enim duo quadam inter SocommUnione confusa , conjecha differrentia , Secernuntur, per quam qui Sit Utrumque cognoscitur ut cum
quaeritur , quid inter regem intersit, di tyrannum , adjecta differentia quid utei que sit desnitur: ut Rex mode 'tu ., S temperans, tyrannus Vero cru
deliS. Inter haec enim duo differenti/Cum posita fuerit, quid sit utrumqWς
Aibar: Sinus est verbum c0r . . LVP littera, vel sono enun tiatum : littera , ut floriet, dum foro bis d cere Oporteat: Sono , Si pro mς ia Syllaba prima producatur : ut, l/ t D , tenebrae. Apellatus autem b/'bariSmUS a barbaris gentibus , d. 'atinde Orationis integritatem ne Vi ' unaquaeque enim hens fact/omanorum, cum suis opibus Vi 'δqVDque , & verborum , & morum Hsem in transmisit. N Inter barbarii
66쪽
mum autem , & barbarolexim hoc interest , quod barbarismus in verbo Latino fit, dum corrumpitur : quan do autem barbara verba Latinis eloquiis inseruntur, barbaroleXis dicitur. Jiem quando in prosa vitium sit Sermonis , barbarismus vocatur : quando in metro , metaplasmus dicitUr. Ba barismus autem fit scripto, & pronun'tiatione. Scripto quatuor modis , Si quis in verbo litteram, Vel syllabam Zdjiciat mutet , trasmutet , Vel minuat. Pronuntiatione autem fit in tem-PQribus , tonis aspirationibus, & reliqui , quae sequuntur. Per tempora
quippe fit barbarismus, Si pro longa yllaba brevis ponatur , aut pro breVih nga. Per tonos , si accentus in aliam Syllabam commutetur. Per aSpirationem , si adjiciatur ii littera ubi non debet , aut detrahatur ubi eSSe Oportet. Per hiatum, quoties in pronuntiatione
Scinditur versus antequam Compleatur : Sive quoties vocalis Vocalem Sequitur : ut Musae Aonides. Fit barbari mus, & per Metacismos, JOtacis' Inos, & Labdacismos. 3 Μetacismus est quoties m litteram Vocalis sequitur : Ut , bonum Rurum , justum amicum. Sed , & hoc
Villum, aut suspensione in litterae , aut detrachrone VitamUS.
3 Jota cismus est quoties in jota littera duplicatur sonus : Ut, Trojia, Majia : ubi earum litterarum adeo eSilis erit pronuntiatio : ut unum jota
'l Labdacismus eSt, Si pro uno 27l duo pronuntientur: Ut Asri faciunt: sicut Colloquium pro conloquium: Vel quoties unum t exilius , duo largius proferimus. Quod contra est: Τnam unum largiuS, duo exilius proferre debemuS.s fit Collisio est quoties noViSSimae syllabae finis in alterius principio
verborum inter Se inconveniens compositio, sicut barbarismus unius Verbi corruptio. Verba enim non recta lege conjuncta soloecismus est: ut si quis dicat, inter nobis pro
inter nos: aut dare Veniam Scelerato rum , pro Sceleratis. DictuS autem Soloecismus a Cilicibus: qui ex urbe Sol e , quae nunc Pompejopolis appellatur , profecti, cum apud alios commorantes , suam , & illorum, linguam
VitioSe inconsequenterque confunderent , Soloecismo nomen dederunt. Unde, dc similiter loquenteS , Soloecismos facere dicuntur. Soloecismus autem apud Poetas Schema dicitur, quoties in Versu neceSS tate metri factus inveniture cum autem non in 'enitur necesSitas , permanet soloecismi
culpa. Soloecismus fit duobus modis, aut per partes orationis, aut per accidentia. Per partes orationis fit, Si alteram partem Pro altera ponamus ut
1 ἡ , ἡ ' ' duo exilius. Contra videbatur, unum ex lius, duo Iavius proferenda. Sed metant libri omytbἡ n 'str j hujusmodi Isidori sententia : ut quemadmodum socales dua cum in dipthongum conveniunt , ita p Uς μηt-r i se i itis coeunt: ut confuso sono aliquid unicuique depereat , neutraque illarum plene eπaudia 1 ti ''- ictione exilius profertur, quam simplex. Neque id si argutari liceti prater rationem accidit. I..h, ir cum tu sequens illiditur : quam plagam accipiens, alteram υicissim sequenti insigit, nIm c m o coap s. . q/έρα Femivocales erat proprium: ut a socali inciperet. Ita utrumque languescit, prius posteriore sui pai. . ρ' 'με- L bdacismos quoque nostri qui mollius loqui student saepe admittunt. Neque Hebrἀi bH, dclicia; nou a sit c j μ ' , duhes decorum appingunt.. Qui. O est. Collisionis supra non meminerat, at meminit Donatus. Et Vςrba non roct. coniuncta. En Aug. a. ιιι Doarin. Christ. . II. i E Cilicib. Ex Diom d .
67쪽
H r . . . RVIR 1 AEtherea , neque adhuc crudeli e VIIIIS. bus occubat umbris. Totum enim
hominibus pro intes h6ilii. ' p ' Vx , Versaque juvencum Ter Acyrologia non propria di, ' u
xi Vx, ii vat Sperare timenti . ri 6 . 'mphibolia, ambigua dic pyi m Q t autem timenti Ahi; - . 'V sit, ut per casum accusati
68쪽
utrum ipsi alios, an alii ipsos deprecati Sunt, aut calumniati. Fit, & per
homonymiam , quando Uno nomine multa significantur: ut acies, & non addas , aut ferri, aut Oculorum , aut militum.
CAPUT XXXV. De MetaplaΙmis. Etaplasmus Graeca lingua,
ανα Latine transformatio di- Litur , qui sit in uno Verbo propter metri necessitatem, & licentiam Poet rum , cujus species iStae Sunt. a Prothesis , appositio in principio Verbi: ut gnato , pro nato, & te'
adjuncharum vocalibuS : Ut, atque ea diverSa penitus,dum parte geruntur. 12 Ecthlipsis , colliSio conSΟ-nantium cum VocalibuS : ut , multum ille , & terriS. 13 Antithesis , contrapoSitio litterae pro alia littera : ut olli, pro illi. I Μetathesis, transpositio litterae : ut , EVandre, pro Evander,
Timbre, pro Timber. 15 Inter barbarismum , & lexin
hoc est Latinam , & per cham elocutionem ii in metaplasmus est, qui in uno Sermone , ratione sit vitioSus. Item inter soloeciSmum , phraSin , i, perfec
tulit pro tulit. Epenthesis appositio in ma , id est, figura eSt, quae fit conteX- medio : Ut relliquias, pro reliquias, im tu sermonum ratione VitiOSa. Ergo duperator pro imperator. metaplasmi, & Schemata media sunt: 3 '' Paragoge, appositio in fine: ut & discernuntur peritia , & imperitia. magis,pro mage,& poteStur,pro potest. Fiunt autem ad Ornatum. Aphaeresis : abscissio de prin
6 Apocope , abscisio de fine: Ut
bat, pro SatiS. 7 Echasis, productio Contra naturam ut, Italiam suo, cum Italiam correpte dici debeat. 8 Systole, correptio Contra naturam : aquosus Orion: cum Orion
producte dici debeat. 9 Diaeresis discisio unius syllabae in duas: ut, albat, longat, pro almbae , longae. I o Episynaloephe , conglutinam
tio duarum in unam : ut, Phaeton, pro Phaeton , Nerei, pro Nerei, aeripe dem, pro aeripedem.
7 CChemata , ex Graeco in Lati
o num eloquium figurae interpretantur , quae fiunt in Verbis , Vel sententiis per varias distinchionum formaS propter eloquii ornatum. Haec dum multa sint, ut apud Grammaticos ista inVeniuntur. 2 Prolepsis est presumptio, ubi ea, quae Sequi debent anteponuntur: ut, interea reges ingenti mole; latinus. Debuit enim sic dicere: Interea reges ingenti mole, & statim adjicere quod sequitur. Procedunt castris: deinde dicere: Latinus, &c , sed facta pro
H C p- XXXV. Paxagoge: ut magis pro mage. Iisdem exemplis utitur Donatus ; at Charisio Apocopes exemplum esν Mnase , pro magis. φὶ Adjunctarum vocalibus. Sat erat collisionem Gotalium dicere. Sed siquid addendum fuit, tolerabilior Romam codicis plura visa est in quo, adjunctar , quam nostrorum ubi juncta , vel adjuncta legitur. ivtaplasmus est, qui in uno sermone. Tottis Iocus e Serυ. AEn. s. ad illud. Urbis opus, triplici pubes , quem Dar--φλδ Versu. Utrobique tamen mendosus, quem restituit ex veteri editione Chacon. in Cap. XXXVI. Per varias distinctionum sormas. Ita plerique ex Longob. male in aliis dictionum. Nam distinctionum, nomen schematis , is ad fem ipsam de qua agitur multo esse optiu . iij hpR4 Gxammaticos ista iuventuatur. N.cessaria Ox Donaso , ocharisio addebat Cho ρ'
69쪽
ornamento praesumptio rei, & qui sequi debuere reges interpositi sunt in Septem Versibus, & postea additum est. Procedunt caStriS. Inde praeSumptio , quia anteposita Sunt quae Sequi de
3 Zeugma est clausula, Cum plures senSuS uno Verbo clauduntur, quae sit tribus modis. Nam aut in primo, aut in pOStremo , aut in medio id verbum ponitur , quod sententias junoit In primo: ut, Vertitur oenophoris fundus sententia nobis. In medio : ut
Gra ia Sulpitio sorti data, Gallia Couetae. In pOStremo : ut , namque hoc tempore obsequium amicOS. VeritaSodium parit.. - Ηyp Zeuxis est figura superiori contraria , ubi in singulis sensibus propria unicuique clausula est : ut Regem adit, & regi memorat nomenque , genusque.
5 'l Syllepsis est in dissimilibus
Clausulis, aut pluralis dictio singulari verbo finita: ut, SociiS, & rege rece to , aut Singularis dictio plurali verbo
CXpleta : ut, Sunt nobiS mitia poma aStaneae molleS, & presbi copia lata tIS. Supra enim , Sunt, dixit: hic debuit dicere. Est pressi copia lactis Fit autem Syllepsis non Solum per partes orationis , Sed & per accidentia partibus. Nam ubi, & pro multis unus,& pro uno multi ponuntur, sulleDsi est: pro multiS unus : ut est illud uterumque armato milite complent 'cum non uno, ed multis militibus. lieni
pro uno multi: ut in Evangeli6 Ctrones qui CruCifi i erant curia eo in properabant ei: ubi pro uno
inducitur blasphemasse. i6 Anadiplinis est, quando ab
eodem Verbo quo prior versus snivit, SequenS Versus incipit : ut est illud, cerrent, & cygnis ululae, sit Tityrui Orpheus , Orpheus in sylvis , intcrdelphinas Arion. Anaphora est repetitio ejus dem Verbi per principia versuum pliniimorum : ut, nos te Dardania incem Sa tuaque arma secuti, nos tumidum
sub te permensi classibus aequor. 8 Epanaphora est in uno Versuper principia sensuum ejusdem Verbi repetitio : ut, tenemus Angitiae, Vi trea te Fucinus unda te liquidi flevero
. 9 . Epizeu is in uno sensu conge minatio Verbi: ut, sic sic juvat ire . bumbras. Φ.ὲ ψ . Epanalepsis est sermonis in principio Veisus positi ejusdem in si ς
replicatio: ut est illud, crescit an sex nummi, quantum ipsa pecunia crescir'. II P ronomasia est in significa tione IVersa dictio paene ipsa: ut it ud : abire an obire te convenit , se exulem fieri, an mori 3Ia Schesis Onomaton, multitud' nominum conjunctorum i in quodJm u Copulata : ut nubila , nisi S ancto , pi ocellae , fulmina , Venti X3 Ru omoeon est multitud'loorum eX una littera inchoantium=quale est apud Ennium: O Tite tuissati tibi tanta tyranne tulisti. Sed h0ς
lo Vertitur oenophoris funct. Citatur a v
70쪽
rima nomina per unum caSUm denum santur e ut est illud , sed neque currentem Se, nec cognoscit euntem ioblentemque manuS , SaXumque imma'
J5 Homoteleuton eSt, CUm Uno modo verba plurima finiuntur : Ut abiit, abscessit, eVaSit, erupit. 76 Polyptoton est, cum di VerSis
hilo nihilum . ad nihilum nil posse
re 'erti. in Marcus Dama , Pap. , Marco spondente recusa S , credere tu
nummos 3 Marco sub judice pallest Marcus dixit ita est, aSSignata Marce tabellaS.I7 Hirmos est sententia Conti
nuatae orationis tenorem SUUm, USque ad ultimum Servans: Ut, eSt in SeceS-
su longo locus, insula portum , & reliqua. Hinc enim in longum Vadit Sensus usque ad illud : horrentique atrum nemus imminet umbra. a 8 Polysyntheton est dictio mUlti S concatenata conjunctionibuS : Ut, tectumque, laremque, armaque, ain
gVra est, quae e contrario Sine con junctionibus solute, ac simpliciter eser tur: ut, Venimus, vidimus, placuit. 20 Antitheton est ubi contra-xia Contrariis opponuntur, & Senten'tiae pulchritudinem reddunt: ut illud, frigida pugnabant calidis ,- humentia bl ccis: mollia cum duris; Sine ponde' re , habentia ponduS.
contrarium verba intelliguntur : ut, dare classibus austros, Cum ventiS ni. Ves demuS, non naVibUS VentOS.
1 Ropos Graeco nomine L Grammatici Vocant, qui Latine modi locutionum interpretantur. Fiunt autem a propria significatione ad non propriam similitudinem. Quorum omnium nomina di ficillimum est annotare , Sed eX Om nibus Donatus tredecim usui tradenda conscripSit. et Metaphora est Verbi alicujus USUrpata tranStatio , Sicut cum dici mus, fluctu are SegeteS, gemmare Vites: dum in iis rebus fluctus, & gemmas non invenimus, in quibus haec Verba aliunde transferuntur, Sed hae atque aliae tropicae locutiones ad ea quae intelligenda sunt propterea figuratiS ambctibus obteguntur : ut SenSUm legentiS CXerceant, & ne nuda, atque in promptu posita ViteScant. Fiunt autem metaphorae modis quamor , ab animali ad animale: ut, Aligeros conscendit equos : metaphorice loquens miscuit quadrupedi alas aVis, & quo curSu deserta peti Verit, miscuit volatili cursum quadrupedis. Ab inanimali ad inanimale: ut Pontum pinus arat; Sulcum premit alta carina. Miscuit
Usum terrae aquiS , dum arare , & Sulcum premere ad terram pertineat, non
ad mare. Ab inanimali ad animale: ut florida inventus; miscuit flores inanimales , juVentuti quae animam habet. Ab animali ad inanimale: ut,
lit Marcus Dama. e Pers. Satyr. V. Antitheton. Haec usque ad finem enitis neque Donati sunt, neque Charis;i, , in Rom. Codici plures alia figura legun--r . tit ha quoque aliena υideri possint. V 44 non propriam similitudinem. Rrri potest vulgata scriptura similitudinem : ut sit quod Charisius dixit propter fia' 'tudinem. Nam ex eo Gidentum hae. Sed cum idem Charisius metonymiam definiat. Dictioncm tradflatam a propria 'g''ficatione ad aliam proximitatem : utroυis modo legas licebit. Et Donatus. Ad impropriam similitudincm. i' XIII. Usui trad. Ita Beda XII. Donatus, ct Charis. Neptune uas. Citatur .ae clauήian. 4 D. Aug. lib. δε Do t. chr. Varroni quidam, Al ivovano tribuιbat. HunitinΗἔ,