장음표시 사용
151쪽
op. XI. De Indulgemt'. Lib. II.
Restandetur ad tertium caput dissutationis K nitν,9
defenditur primum Argumentum Catholicorum. IN tertio eapite disputationis suae,Κemnitius profert in medium argumenta ex scripturis, quae a nonnullis Cathol icorum, pro indulgentjs fieri solent, atque ad
ea respondere conatur, quamuis more suo, multa dicendo nihil dicat, eas responsiones ordine refutabimus. Primum Catholicorum argumentum sumi dicit ab illis verbis Domini, Matth. 16. I ibi dabo claues regni caelarum, 'Odeum aefraeeris super terram, erit falatum cinis caelis, o c. Aduersus hoc argumentum O BIICIT PRIMO gemnitius: solueree,c ' ligare nihil est aliad, risi remittere, ,es re-tisere peccata, ut babetar, Ioan. 2 o. Illa autem remissio, vel retentio exercetur inforo parsitentiae, in assolutionis , vo baiastici docent.
Igitur,nihil hoc ιοὶ moniκ facit pro is a genti A suas fusebolastici a foro paenitentia ewayiolationis, , ὸ, are M disinuat. R E SPON-s Io. Soluere & ligare, quod habetur Matth. 1s muli blatius patet, quam remittere, dc retinere peccata, quod habetur Ioan .ro. Nam, in hoc posteriore loco, restringuntur verba ad peccata; in priore, non restringuntur , sed generatim dicitur: uno cuuqu fa ueris super terram, in ligaueris. Et notum est, non solum solui,cui remittuntur percata, sed etiam eum, qui liberatur a quocumq; debito, vel lege,vel pacto,&e. Quemadi nodum etia non solutigatur, cui retinentur peccata, sed etiam qui praecepto, vel iuramento, vel promissione, vel alia quacunque obligatione constringitur. Itaque, etiam si probasset Xemnitius, verba Domini Ioan . to. pertinere ad sol una pomnitentiae forum, non tamen probasset hoc idem de verbis Domini, Mati. 16. verum neq; illud probauit. Nam scholastici dic ut quide, verba Domini Ioan .ro. pertinere ad sorum poenitentiae, sed non restringunt ad illud
152쪽
sorum: Multi enim etiam ad remi ssionem,quae fit in baptismo, ea verba referunt: alij generatim ad omnem remissionem, quae fit ministerio clauium,siue in sacramentis, siue extra sacramentum, pertinere volunt. Mihi quidem valde probabile videtur, hunc locum pertinere sol sim ad potestatem ordinis,& ea de causta, non protuli eum in priore libro, pro indulgent ijs.s E C v N DA obiectio Kemniti j: οἰ-e, Ieare sp ponanthrot quo tutum est,-sit amplito lealtim : Pontifex ,era contra Agii ,quod is a liniones Mium est suer terem ilia infora Poctiycla,moere ex parte ligatum fluendum se, non claue inrisia serjθά pontifrijs iadulges iterum nundinationi .. R. E S P Ο Ν-S I o. Ingens prosem patientia necessaria est ei, qui Kemnitio respondere velit; quis enim ferat hominis importunitatem , qui tertio quoque verbo nundinationes ijsobi jcit, a quibus seuerissime prohibitas non ignorat λ Deinde, quem non pigeat in eiusmodi nugis tempus terere 3 Quis enim unquam dixit, in foro Pontificio ligatum manere, quod in absolutione solutum est super terram Sed, cum in foro poenitentiae absolutio fiat a culpa,& a reatu poenae sempiternae, non aute Ma reatu totius poenae temporalis, quod in eo foro ligatum mansit, id, non nundinatione, sed claue minister ij Pontifici j per indulgentias relaxari dicimus. Hoc ro
sellat, si potest , re non sibi fingat argumenta, quae se L
TERTIA obiectio: Misisteriam reconciliatiouisitas ut
licta, colossa. peccata von a lius imputari. Rom. . GV S. Micrcbri M redemptos esse a maledicto legis ; Gal. 3. quod maledictum, aetemum,cin temporale est, Dem. 28. Pontificiae vero indu Italia mgunt peccata etiam post remis onem imputari, oin Christum Mu a tota legis maledictione credentes reAmisi eἐροι- eitu ex PerusHo ibesaino redimendam esse. RESPONSIO. Vetus cauti lena haec est, &millies refutata, omitto errorem illum gemniiij,& aliorum Lutheranorum, quod remittere peccata, sit an nunciare remissa et quia ad hunc l eum non pertinent. Condonata nobis omnia delict per
153쪽
per Christum Apostolus dicit; neque indulgentiae comtra dicunt: nam, condonata omnia, intelligi debent,
quoad sufficientiam preti j a Christo persoluti: sed protium illud applicari postea necesse est , ut etiam Luth rani fatentur, si emcaciter huic, vel illi delicta condinanda sint. Nos autem existimamus, non sola fide applicari, sed etiam alijs instrumentis, quorum unum, indulgentiae sunt. Pari ratione, peccata non imputari iustificatis, idem Apostolus dicit; & indulgentiae non contradicunt : neque enim fingimus peccata imputari post remissionem,si quoad culpam, & poenam remissa sint, ut fit in baptismo, sed si remissa sint quoad culpam, & poe nam aeternam, & adhuc maneat reatus aliquis poenae temporalis, ut ordinarie fit in secunda reconciliatione: quid mirum si adhuc imputentur ex parte λ Quod additur te maledicto legis, non est liberatio a culpa, vel poena peccati, sed est liberatio ab obligatione legis c remonialis Hebraeorum, de qua potissimum disputatur in eo loco. Est etiam liberatio a terrore legis cuiuscunque, qui Iudsos,ut seruos premebat. Filios enim testamenti noui lex diuina moralis, & Euangelica, obligat quidem ad obseruantiam, sed non terret: quia caritas diffusa in cordibus nostris, non timore poenae, sed amore iustitiae, implet legem. Qv ARTA obiectio: stuod christin promisit Petro, Matth.
36.eam ait,tibi dabo elaries regni, c. Et exhibuit,ae praebuit, Ioan. 2 oeum ait,quorum remiseritis peccata, Orc. At ista dicuntur orntiam in
solis,or omnibus ministris, quibus datur potesas absoluendi; non igitur ex eo Leo, Matth. i6. costigitur auctoritas Pontificia indulgemias ι ferendi. RE S P Ο N S Io. Falsum est, id totum fuisse exhibitum, Ioan. to quod fuerat promissum, sati. I s. Nam, ut supra diximus, multo latius patet, quodcunque solueris, quam, quorum remiseritis peccata. Itaque, sicut soli Petro di-itum fuerat,Matth. i5.Tibi dabo claues, c. Ita, soli Petro dicitur, Ioan . Meas oves meas. Atque in hoc loco datur,
quod in alio fuerat promissum. Quam rem nos copi se exposuimus in primo libro, de summo Pontifice.
154쪽
scriptura probari potest. R. ESPONSIO. Imo testimonia omnia allegata clamant , Christum dedisse indulgentias,quales ipsum, qui Princeps absolutus erat, dare decebat. Christus enim illis omnibus remum culpam,& poenam extra sacramentum, applicans merita sua: Pontifex autem, qui Vicarius est, remittit etiam culpam,& poenam; applicans merita Christi: sed culpam,& poenam aeternam per sacramenta; quia ita Christus instituit; poenam temporariam, extra sacramenta a quia ita Christus fecit, & ex natura sua re in i stio solius Poenae, sacramento non eget. Quod autem Christus non iniunxerit ieiunia, aut eleemosynas, aut aliud pium opus, ijs , quibus indulgentiam largitus est ; quod tamen Pontifex facere soletieadem est ratis: quia videlicet Christus , ut Princeps absolutus, potuit pro arbitrio indulgentias dare Pontifex,ut Vica=us, non potest
pro arbitrio, sed pro caussa iusta, & rationabili idem
facere. SExTA obiectio : Petrus,cui dataesunt claves regni eat rum, ei sine dubio Uus est, G- tamen induereriis. Pontifcias non δε- dii Simo Simoni Mara dixit, Act. 8 . ecania tua tecum sit in perdit senem, quoniam donum Dei existimasti ree ijs comparari. Q. E S P ON-s I o. Quod Apostolus Petrus indulgetias. 2pntificiar ias dederit,uti non dederit, exscriptura robari non potest: quoniam acta eius, exceptis paucissimis, in saccis litteris nὼ xtant. Simon vero Magus non indulgent ipsPetebat, cum pecunias offerret, sed potestatem dandi
spiritum sanctum,per manu. impositionem : sed Kem. nitio
155쪽
mne illationem, ause paenitemiae actio . Atque haec est poenitertia, quam Pontifices per indulgentias,vel totam, vel ex parte condonant. Habemus igitur primum & pret. cipuum testimonium pro indulgent ijs, ex cap. Ps. Matin. non potuisse a gemnitio labefactari, quamuis octo ari tibus illud impetere conatus sit.
est sensio secundi argumenti Catholicorum S Ecundum argumentum tolicorum peti dicit
gemniti iis a verbis illis Apostriticis, 2. Corinth. a. Num est ero quod donM i, si quid donauit, propter Ῥοι in persona h. Ex quo loco demonstratur usus indulgentiarum antiquissimus, cui Apostolus condonauerit poenitenti Corinthio partem poenitentiae, quae illi supererat peragenda. Refellere conatur gemnitius hoc argumentum; ει quia deerant solidae rationes, digreditur ad explic tionem historiae & Graecarum dictionum,ut multa hinc inde infarciendo, sex tandem paginas impleuerit. Percurramus eius obiectiones.
ahereatis abfulciusfuisset. R. E P P O N SI O. Non dicunt Pon- ti tificij,post remissione culpae, id est, post absolutione sa- cerdotale, imponendas pinas satisfactorias: sed dicunt, imponendas ante absolutionem, quamuis post absolu- a tionem adimplendae sine, ni si fuerint antea adimpletae. t Non enim multum refert, utrum impleantur ante abs
i , lutionem sacerdotii,vςl postea, modo impleantur ia ' - S statu
156쪽
statu gratiar: qui status gratiae obtineri potest per veram contritionem δε propositum confessionis suo tempore faciendar. Imo in poenitentia publica ordinarie implenda,erat satisfactio ante absolutionem, ut notum est ex Concilijs supra citatis. PORR o, Corinthius ille. quamuis initio impoenitens videretur, tamen post increpationem publicam, & excommunicationem, resipuit, &grauissimam poenitentiam agere coepit, atque eo tempore, sine dubio , per veram contritionem, gratiam Dei recepit,& per actionem poenitentiar, Deo satisfaciebat. Huius autem satisfactionis, quae adhuc Iongius tempus requirebat, partem reliquam Paullus. condonauit, ac publice ab sui & reconciliari iussit. Quia enim peccatum publicum fuerat, & poenitentia publica, ita etiam publica debuit esse reconciliatio & abso
lutio a peccatis,& ab excommunicatione. S E C V NDA obiectio:Pvi sim non imposuit corinthio m Acm publicam, γι sinissupaeuis, γ afflictionibus, Deo, pro peccata inces msatisfaceret e mιssabllaba hoc ex Pau probari potest; im. tota Possi doctrina clamitat, christum sua obedientia, passione, morte,pro peccatu nostrusati fecise , factum esse, stram redens ptionem. visam Yerὸ, finem illim contristationu Corinthi, Pata Im ipse scribit, hancfuisse, ut ea operaretur paenitentiam , ω esset λη μη,an seria, vera esset paeniιentia.RE SPONS IO. Quamuis fortasse B. Paullus non indixerit Corinthio certum tempus,vel speciem poenitentiae ; tamen, hoc ipso imposuit illi multam publicam, quod iussit eum separaria caetu fidelium, & admoneri, ut poenitentiam ageret. Notum enim erat Ecclesiae, quomodo gerere se deberent , qui poenitentiam agebant. Nam in antiquis Con ci I ijs solum dicitur, tot annis poenitentiam agant, qui hoc aut illud peccatum commiserint, & relinquitur, ut notum, a quibus rebus se abstinere debeant poenia tentes. Quod autem illa actione poenitentiae, Corii rhius Deo latis facere debuerit, & non solum ostendere Coclesiae serio se respuisse, perspicuum est ex illo ver
i ima christi. Ideo enim Apostolus dicit, se don
157쪽
Cap. XII. De Indulgent . Lib. II. 1 ρ iis in persona Chr isti,quia Christo satisfaciendum erat, e &Apostolus, ut Christi vicarius, interpretatur Christi
iiii voluntatem,& eius auctoritate, condonat reliquam sa. s tisfactionem. P R A E T E R E A, idem colligitur ex ve iii bo, Mininai si actio poenitentiae non alium finem ha lj bebat,quam ostendere veram resipiscentiam, iam fi nitat , ei at illa poenitentiae actio: quoniam satis superque conalis stabat omnibus,illum vere resipuisse. Quid igitur dona, ν uit Apostolus citat ego qμρά donaui,inpersona Christir ter vos donaM3 Certe haec Verba manifeste docent,al iquidie, ei donatum, & remissum,cuius debitor erat, & quod is, ab eo tu ste exigi potu i siet. Quemadmodum autem non . pugnet propria satisfactio cum satisfactione Christi,il supra non semel explicatum est. Fatemur enim, Christum nostram esse redemptionem, & satisfecisse pro culpis &poenis omnium hominum, sed eius satisfactio . nem applicari per varia instrumenta, ut per fidem, per baptismum,per absolutionem, per opera bona, per in- dulgentias.., TERTIA obiectio : Codoxatis, qua P Emisquitur,
frit ipsa absolutio, sea remispo peccatorum a culpa parna : dicit stimse loqui de iis condonatione, strae conscieruise adfert firmam con- sollisae ut tum absorbeantur tristitia, sed pacem baseot erga Desi, - quod si,quando fide is scamur accepta remissione peccaroram. Rom.: .N eta loquimr de Pontifici indulgent,s, quae dotis post absolutionem a culpa.R A SPONS I o. Fateor, Corinthium
λ iussu Paulli simul accepi sse reconciliationem, &abso-
lutionem a culpa & poena, & a vinculo etiam excom- municationis: sed amrmo, in ea reconciliatione admira
., x in fuistis indulgentiam, id est, condonationem reli- quae satisfactionis. Nam, ut supra dixi, non est necesie,
. . Vt indulgentia detur alio tempore, quam reconciliatio.
Illud tamen falsum est, quod Kemnitius dicit, Apost luna loqui de illa iustificatione, qua homo per fidem ex 2 impio fi liustus, & pacem ad Deum habere incipit, de qua agitur ad Rom. & s. Nam Corinthius ille iam resipuerat, & dolorem maximum de peccato suo conc
M perat,& poenitentiam ex amore Dei, & odio peccati
158쪽
agebat,quae sine fide, spe, & charitate fieri non possunt. Itaque iam coram Deo iustificatus erat per veram pC nitentiam,&desiderium absolutionis suo tempore recipiendae : & solum restabat reconciliatio per ministerium facerdotum, quam Paullus dari iussit. ILL vo autem, tristitia afriaretur, non significat, illum non fuisse coram Deo iustificatum per veram contritionem: sed significat periculum fuisse, ne nimia tristitia conficeretur, si nimis diu reconciliatio differretur. Itaque iussit ut eum consolarentur,& recrearent, relaxata omninb reliqua poenitentia,ut bono animo esset, & maiori alacritate deinceps curreret viam mandatorum Dei. Qv ARTA obiectio:Falsum est,quod dicunt quidam, P Liam pro sobrendo debito corinthij incestus accepisse.ex operiabm s pererogationis Ecclesiae Corinthiacae .elamitat enim P Em, san clam christipa lienem esse μνyiavrsu pro peccatis nostris. magna vehementia inquit: Nunquid P usius pro vobis passim , e croco inest 3 REsPoNs Io. Nulli sunt ex Catholicis,qui dicant, Paullum accepisse pretium pro debito inoestuos, ex operibus supererogationis Ecclesiae Corinthiacae . Sed cum Catholici dicant , Paullum ad intercessionem, id est, ad preces Ecclesiae Corinthiacae,condonasse aliquam poenitentiae partem Corinthio poenitenti , Temnitius ita interpretatur, ut dicere voluerint, oblatum fuisse pretium operum supererogationis. Sed haec imposturae ct figmenta ipsius sunt, qui facilius sibi estis ducit, argi
menta a se conficta, quam Vera, refellere. v I N T A obiectio: Non est vermn,certum numerum , Aditerum Ῥel annorum publi e paenisenii e fuisse a Pocto praefiniartum c. RESPONSIO. Neque nos hoc dicimus, neque
de hac re contendimus. Satis nobis est, quod ex Epistola Paulli perspicue colligitur,adactum Corinthium ad a. sendam acerrimam poenitentiam,ac deinde, parte alia qua adimpleta, reliquam auctoritate Apostoli condo.
159쪽
op. XII. De Indulgenti s. rra. II. 1ns' Dini igitur ol,lacum illum Paulli 2. cor. r. nuro moti est e mare Pontificias indulgentia .RE S P o N SI o. Si diceremus, necessarium esse,pecunia redimere indulgentias, &non possemus ostendere id a Corinthio factum, tunc sanὸ Mliquid efficeret argumentum Xemniiij. sed cum doceamus,non so lum, non esse necessarium, sed neque licitum pecunia redimere indulgenti as,cam decretis Concili rum,& Pontificum,nundinationes indulgetiarum prohibitae sint: qua impudentia xemnitius colligit, locum illum Paulli non confirmare Pontificias indulgentias, quia non fingimus, a Corinthio pecunias numeratas pro indulgentia redimenda
tur, non plus posse Paul lum, vel Papam, quam reliqua membra Ecclesiae in concessione indulgentiarum: Nam Ecclesia Corinthiaca id quod fecit exauctoritate Paulli fecit: sicut etiam hoc tempore, non solum Pontifex indulgentias concedit, sed etiam alij, qui ab ipso auctoritate habent. Neque obstant illa verba a Xemnitio citata, cri tandenatis aliquirim ego condono. Sequitur enim e Nam ego quod donarii quid donari, propter vos, in persona christi. Ex q uo apparet, primum fuisse Paullum, qui donauit, deinde Cor in thios donasse iussu Pauli i; postrem b,Paullum confirmasse donationem suo iussit factam. Neque hoc negare potest Kemnitius, licet nunc abutatur illis verbis adiuum propositum. Nam pagina a 3. aperte scribit, Corinthios non fuisse ausos reconciliare incestuosum pomnitentem, sedeatissam ad Apostolum retulisse. Atq; lide de secundo loco.
Defenditrer tertium almentum Catholicorum T Ertium argum tum Catholicorum pro indulgeat iis, colligi dicit Temnitius ex duplici ordine testimoniorum scripturae diuinae. Primum enim ad-
160쪽
- .i, stim00iRiquibus probatur,postremissam
h ς Πζre pomana temporalem adhuc luendam
du1-ἡ 'Τs-'. 0rum hoc est, per thesaurum in ius h i L. η'ς η hyium Ontum ego quidem nona adiri hqῖς ψ' ς i. 0ςque ab alijs Catholicis, nisi sexti vidi: quoniam ista pertinent e disputationes de satisfactione, &hoc Ioco q-p0tiui,quam disputantur. Quia tamen
Kemnitius argumenti huius mentionem facere voluit,
placuit sapientiae eius, pretium illud in bap-
pro reatu totius poenae temporalis, ut supta non explicatum est Non sequitur etiam alterum incosemel incomm dum: