장음표시 사용
201쪽
UXx De indulgentis. Id. II. tu Iutheranos odiosa impudentiae mentiendiomninb seq-na Lxasse. Rursus pag. ad scribit narrationem de indulgen-ria d minitus concessa ad preces S.Francisci, adeuntibus Ecclasiam S. Mariae de Angelis, quam ipse voeat impudenti illimam fabulam. Et vere ex pa rte fabula est,quoad ea videlicet quae ipse Κemnitius admiscuit: nam praeter alia sci abit,S. Franciscum, Honorio, summo Pontifici dixisse , Cinga Para indulgentia illim,esesigmaras . A t nul-Jus auctor hoc refert praeterllemnitium, &non solii mnon est verumsed nec verisimile r tum quia nondum s. Hanciscus stigmata habuerat, m illa indulgentia concesia est : tum quia etiamsi habui siet, non ea vir summae humilitatis vlla ratione iactasset. Pori b, ad eam narrationem infirmandam nihil omninb Κemnitius adfert,nas iudicium suum. Ad confirmandam autem, adsunt testes illius temporis,qui historiam conscripserunt, Vexognosci potest ex initio 1 libri Cronicorum, ordinis S. Francisci. Adest praeterea testimonium S. Bernardini,tomo t. serita. 9 qui est in Evangeliu Dominicae r Qua
diagesimi qui vir sanctitate,doctrina & miraculis clari sui mus fuit. Adest testimonium S. Antonini3 par. Dumae hist tit et .cap.r .s 3.qui etiam vir doctus, sanctis 'sinus fuit.Adest concursus populorum frequentissimus adeamEcclessam, Kalendis Augusti,quo solo die, indulgentia diuinitus concessa,obtineri potest. Adsunt denique signa & prodigia non pauca, quae , t illius indulgentiae ver itatem astruendam, edita fuisse, Chronica iam citata testantur. Sed non sine caussa Semniti ut hanc historiam falsam,&fabulosam haberi cupit; quoniam per eam historiam tria Catholica dogmata confirmantur,unum de indulgent ijs, alterum de Politifice Maximo ; Tertium de confessione. Si quidem ad preces S.
Francisci, Christus ipse plenariam indulgeotiam dedit, sed non nisi per ministerium Vidi j sui Pontificis maximi,dedir,nec nisi per contritionem, &consessio-ὶ civia expiatis , &eam Ecclesiam vistantibus
202쪽
Idem xemnitius, pag. 36 . incipie narrare varias i dulgentias,quae habentur in accielijs urbis Romae, quas apse ex incertis auctoribus,& obseuris libellis eoi ligit.
ascendere ad multa centena annorum millia. Et quoniam satis constat, non tamdin purgatorium,neque ip
sum mundum esse duraturum, dieit se pro Germanica implicitate assequineri posse rationem calculi Pontiancij; rogatque Romanenses, ut hoc mysterium explic re non grauentur.sed primhm admonendus est,ut si nosi se cupit veras historias de indulgentijs Romanis, non eas petat vel ab hostibus Eeelesiae, qualis fuit Vesellus alte,quem saepe citat; neque ab obscuris quibusdam libbellis, qualem unum se vidisse dieit editum Norimbe gae Germanice scriptum,&ami Iificatum,de stationum Romanarum indulgenti js, cum antea Latine &breuius editus Romae fuisset :.sed a Pontificum diplomatibus, vel ab authenticis Ecelesiarum tabulis, aut certe ab auctoribus certis,etrauibus,doctis,probatis. Neque Onim dubitari potest, quin multa vel deprauata,vel conficta an eiusmodi libellis incertis, & anonymis leganturo quale illud est, qubd Gregorius Papa, clim Lateranenium Ecclesiam iterum dedicaret, tot dierum indulge tira dederi liquot guttae cadunt, si per tres dies & noctes continue pluat. Hanc enim fabulam Κemnitius, sicut ea retulit pag 3o . ita per se facilὸ potuisset dijudicare, v re fabulam esse,cum neque adscribatur , quis ille Gregorius fuerit;quando Ecclesiam illam dedicauerit; quis earum rerum testis sit:neque in certis & probatis historijs vllum eius dedicationis, vel induleentiae vestigium
extet. Quod si fortὰ probari possit sidenim, ut dixi,inprobatis auctoribus non legi concessa suisse aliquando multa millia dierum, vel annorum indulgentiae; legat, qua supra scripsimus,libro superiore, cap.9. ω intelluget mysterium calculi illius,quod sibi explicari petit. Idem Temnitius,pag. 3 α pollicetur se demonstrat rum,omnabus temporibus suisse aliquos, qui impost xis indulgentiarum conir dixerint. i prim)m quidem
profert Concilia generalia, Lateranense & Viennense,
203쪽
quibus damnantur abusus & fraudes quaestuartarum. sed quia intelligebat,in his eoncilijs ita damnari fra des di abusus, ut verus Sr legitimus usus indulgentiaraeonfirmaretur,&probaretur:transit ad eos, qui omni-nb indulgentias contempserunt, vel reprehenderunt. Adducit autem Vvaldenses haereticos, Ioannem Uvi-clegum hi esiarcham, Ruthenos schismaticos Ioannem Hus,& Hieronyinum de Praga,VViclem discipulos, sellum z: Vesalium similiter haereticos, atque Ecclesia hostes, quibus salsd adiungit Hieronymum SMonar Iam,cum nihil tale de eo reterant auctores histor iarum illius temporis , qualis inprimis est Iacobus Nardus. Denique Lutherum nostri temporis haereticorum, omnium patrem, & principem. id autem mi n. gaiostes Ecclesiae,qui tam multa alia fidei dogmata reprehendunt,idem in indulgenti js faciant Id enim per . tuum haereticis sute, ab ipso initio Ecclesiae , ut doctri. nam Catholicam reprehenderent. Certe si mnitiu aliquid efficere volebat, debebat tales profrer te repro. . hensores induIgentiarum,qui ob sapientiam, & probi. tatem,&cum Eccles catholica communionem, fidem indubitatam mererentur.Sed ille id nec secit, nec fac Te potuit.Nos autem contra, multos proferre possumus indultentiaru Pontificiarum laudato res,& praedicat res,qui z: libris editis,sapientia,& miraculis marimis sanctitate suam probauerint,quales sunt s Bernardinus1.Antoninus, S.Vincentius,s Bonaventura,s.Thomas, 1. Petrus Martyr,S. Antonius Paduanus, s.Franciscura.
Dominicus,& ipse etiam saIernardus,quem etiam , Lutherani admirari,& sanctum ap- , spellare cogum i
204쪽
Cribit ad Τimotheum B. Apostolus, Iaῆpistola 'osteriore, cap. . futurum essa 'mpus aliquando, cum homines a verbare quidem auditum auertent. ad sabu las autem conuertentur. Id tempus aduehat 3 nunc Aritimus : nam cum ex dimnis litteris, &veteru scriptorum monimentis, per annos plus septuaginta inter Catholicos, & ha reticos, de fidei contro uersijssit acerrimὰ disputatum;nunc tandem Caluinia. tri, verbi Dei, de sanctissimorum Patrum auctoritate eontempta ad P arum bulas onuertuntur , di exeanti eis,vel narrationibus partim fabulosis, partim im- Imris,de dogmatibus fidei, grauissimisq; religionis c pitibus decernere non verentur. Ita nimirum parest viqiii sontem aquae viva cerera querunt, diant sbi ciste nas iij ssipatas, Se pro diuinis prophetarum oraculis poetarum somnia, de fabulas meditentur,ut in reprobum sensu momnin co a . toti orbi terrarum ostendant.
Et quamuis eiusmodi imminesJnd igni sint, quom ratio a viris grauibus ' ac prauertim Catholicis habetur;nee tam disputationibus refellendi, quam Hipps vinculis alligandi, di tanquam male sani, helle boroeurandi esse videraturi tamen ob scandalum parauulorum,qui veruinatas e succisi is vaceto non si
205쪽
re labore disces alant,operae pretium esse duxi, breui lim bratiuncula,anonymo libello respondere. Et quoniam libelli auctor ita suum opus contexuit, is rimum in RomanumPontificem, quem Antichristuhaberi cupit,canina eloquentia inuehatur: deinde quar. dam ex Dante,Peti archa, & Bocacio adducat in med:s, quae aduersus eunde' Pontificem facere iudicauit: postrem b unam,ia quinquaginta satyras, non furore poetico, sed rabie,ut dixi canina in ipsum Christi Vicarium Sixtum V. evomat: Ego eodem ordine declamationem eius aduersus Pontifitem summum primo loco refella: deinde,Dantis,atque Bocacij, ad quos te dices aduersarius prouocauit, apertissima testimonia contra ipsum proferam: ad extremum, sententiam satyrarum ipsus, imperitiae,&temeritatis coaiguam, & lembus satyris, unius obscuri hominis, grauissima testimonia, atque ex empla scripturarum opponam. t
Sεdiam ad rem aggredientes, inscriptionem famosi libelli paullisper inspiciamus. Muso piaceuola dato ara
beta Italia deis bileriouane Francest. Huc tandem haereti
corum impietas delapsa est,ut res maxime serias, atque tristit simas, di omni lacrymarum fonte plangendas, iucundae narrationis, & tamquam ainicae confabulatio. nis materiam faciant. Quid enim miserius quid luctuo sus quid atrocius Christiana pietas audire poterat,qu Ea perditis quibusdam hominibus gladio linguae ita proscindi Christi Vicarium, ut ea verborum contumeliae in ipsum sine ullo pudore iaciantur,quet vix in villissima
quaeque mancipia conuenirent λ
Et tamen hae contumeliae,vel blasphemiae potias, atq; impia maledicis,ita nonnullis iucunda visa sunt, ut eo titulo ornandas putauerit, inrisopi cratale. Ita nimirum Caluiniani paullatim athrifui side re idone iocum,&Mcotrouersjs fidei. ludicr declamatiunculas factui; laetantur cum malefecerint, exultant in roua pesc
206쪽
Data .ra,eda Italia Inuidebas videt ieet Italiaesham pulehritudinem; quae in eo potissimum sita est, venul Itur haeress maeulis.nulla schismaticorum colluuione detur. 8rea eaussi fuit cur Italica lingua no Latina scriberes;nisi sorte, quod facile suspicari possumus, latinas litteras ignorabas,ut eorum Italorum,qui latinae lingua expertes sunt,piam fidem corrumperes. Videbat nimirum Satanas, innumerabiles in Italia homines esse de numero eorum, quos vis.Augustinuo loquitur in i ibro contra Epist. fundamenti,cap. . cr
dendi simplicitas tutissimos facit. Intelligebat,singulari Dei prouidentia fieri,ut Romana fides ApostoIico re laudata, in Italiae populis incorrupta, & inuiolata
permaneat. Non ignorabat, eam adhuc esse per Italiam uniuersam, sedis Apostolicae reuerentiam, quae in toto
orbe Cht istiano esse deberet,& aliquando fuit. Vere nim sanctus Prosper in libro de ingratis scripsit:
Et s. Leo, sermone r. de natali Apostolorum. Per s eram B petritidem ,eaput orbis effecta,latius prasides religione diuioa, qtiὶm dominatione terrena. Angeba- .eur hostis humani generis, quod impia desectio a matruvcclesiarum, atque ab ipso communi patre omnium Christianorum,tanquam a Babylone,& Antichristo, jpud multos septentrionales populos tam facilὸ propa- sta in Italiae prouinciis locum nullum haberet. Itaque nactus tandem aptum ad suas fraudes instrumeatum perditu,nescio quem iuuene excitavie, qui vulgari idiomate, dulci oratione, & suauibus eanticis litate v nenum vulgi auribus instillaret.sed,Deo bene iuuante, mentietur iniquitas sibi,nee solupastorum vigilatia dia .
Iistentissimὸ providebit,ne eiusmodi libelli ad Italora manus aliquando perueniant:sed neq; ullus nostr at liet x verbis istiusmodi libros resutabit, ne 'el ex ipsa . nostra responsione eognoscant populi, horribiles illas blasphemias,quas ne uado quidem inquam audiveruti
207쪽
ri quemadmodum aduersarius Rapsacem illum AD syrium imitarur,de quo in libro Regum, cap.is. dum lineus populari blasphemias in Christi Virarium eum mit: ita nos Eliachim prudentiam imitabimur,dum respondendo cauebimus, ne populorum aures inauditis illis blasphemijs polluantur ; ne quo modo corrum pansur sensus eorum,& excidant a simplicitate, quae ea in Christo.
Dava silegislloesta re est. Gallus ne fuerit,an Gallum simulauerit, qui haec scripsit, non magni refert,iuuenemeerte sui sie, facilὸ eredi potest: satis enim procaeitas,
petulantia,leuitas, imperitia,quae in toto libro cernuntur , auctoris sui iuuenile ingenium produnt. At nobilem eundem fuisse, vel esse , ego quidem aegre addaei possum,ut credam,nisi forte nobilem scurram, non virum nobilem,libri titulus indicet. Certὶ,obscoena v cabula, conuicia,&contumeliae, quibus undique liber scate agasonem potius,aurigam,vel nautam, quam viarum,nobili loco natum decebant. Et cur quaeso, nobilis iste iuuenis nomen suum non prodidi i cur latet in tenebris,qui tam serociter summo Chr ist ianorum Praesuli minas intentat Cur nouus iste Gol iath,qui tam confidenter exercitui Dei viventis e probrat,ti tamquam alter Semei, Christo Domini ma- Ied icit, ita obscurus latitat,ut ne de nomine quidem v Iit agnosci sed veram esse oportet sententiam veritatis, Ioan.3.2--ὸ ω, illacem.
Vnio nunc ad eam declamationem, qua libelli
auctor in Christi Vicarium impie debacchatur. Primis quatuor pagellis verbosissima oratione Pontificem Romanum, Amichristium esse affirmat, aerepetit millies. Idque iam perspectum, ac notum esse omnibus contendit, exceptis paucis quibusdam exca
Catia Italia, rique Hispaaia. Quare,si quia totidem ver-
208쪽
bis,multa in ' sententia tu a com gerie, & varietate,OI- uinum,aut Lutherum aut verius utrunque,vel Antichristum ipsum, vel eius praecursorςm ose dicat, repetat, inculcet par pari sine dubio referet , & stulto, secun dum eius stultitiam respoud bit. sed non est hominum do,oruni potissimum Catholicorum, verbis contendere; i mnis ista garrulitas haereticorum propria est,
qui cum rebus non possint, verborum certe profusione, coram imperitis in alami caussam suam,utcunque sustentant. Multa dς Antichristo scribit Daniel, multa post
eum,Paul lus, multῆ Ioannes. sed illa. praeter caeteras, in- senis est Antuli isti nota, Deos omnes contemnere,ut ipse usus hibe tur Dpiis,mel ualitur, inquit Daniel cap.
ne patris mei. non recepistis me alitu venerit in nomine H
acti istis. Antichristus enim in nomine suo veniet: quia nullum supra se Deum agnoscet. Iam veri, Poutifex maximus, praedecessorum suorum imitatus exempla, nonne Sc in litteris,seruum seruorum Des se palam a p. pes lai λα ad sanctum altare viai vero Deo, populo inspectante. iaprificium offert, & summum honoris titulum esse censet,si Claristi Vicarius nominetur. & deni. que Christum publice,& priuatim colli, & ut ab omni . bus agnoscatur,&adoretur, satagit 3 Qui veri, seruum, sacerdotem, Vicarium cultorem Christi,& verris §is se profitetur, certe non eleuatur supra omnem Deum, iuxta vaticinium Danielis, neque iuxta Paullii, se ipseextollit supra omne quod dicitur Deus, nequeas pso venit iuxta verbum Domini apud Ioannem. sed illo qui Petrum, cuius se successis rem isontifex R manus ore nominat, ad gregem suum cum potestate misit,cdm ait Ioam,rr.Pasie aues --. Q iae cum i lassat,nihil certus,nihil apertius, nihil certius dici potest,quam nihil esse Romano Pontifici cum Antichristo commi
209쪽
ne nisi forte, quae sint Antichristi notae, ex si erit ta: unimendacijs,non ex diuinis oraculis discere libeat. id quod tanta est haereticorum huius temporis incocti an
tia , ut quem Antichristurici de volunt, ijdem ipsi An tichristum non esse, doceam 3 nihil enim sirpius, ne tu maiori contentione Romanis Pontificibus, quim idololatriam ob ijcium: siquidem, & sanctorum inuocatio. nem,&reliquiarum,atque imaginum cultum, &ipsum Misi e secris ciuin , idololatriam csse clamitant. Aes totDeos a Romanis Pontificibus coli existimatis, quot sunt beati spiritus in caelo: unde tandem vobis in mentem venit,ut eosdem Pontifices, Antichristos ficeretis 3 An verti Daniel, di paullus, illum Antichi istum soropraedixerimi, qui Deorum multitudine sese prosternuaret.&non eum potius qui se supra omne numen eleua retpAn non sentitis, quam partim coirerentia cum diutinis i iines dequam ipsa secum aperte pugnantia sint,quae dicitis 3 tale autem mendacium cst, in sola Italia ataque Hispania, Romanum Pontificem, non t Antichristum repudiare, sed pro veso Christi vicario agnosci, de coli 3quid in ipsa Germania, nonne Imperator,eiusque fratres,&Episcopi,Electore,, Dux Batiariae poten- fissimus,alijque plurimi, tum Ecclesiastici, tum Politici Principes vivunt, qui una cum populis, quibus imp rant,Romano Pontifici,ut elimili Vicario, parent λ Ia Polonia nonne Reges semper Catholici, cum Episcopis item Catholicis, & magna nobilium, ac plebeiorutri multitudine, Romanam fidem profers sit ni,& adhuc hodie profitentui suetia, Hungaria, Scotia nonne suos habest Catholicos In Anglia vero nonne Catholicorum pro Romana fide pugnantium pleni sunt carcereip Nonne quotidie gloriosa martyria exhibentur 3 Nonne ii
bris ini ipsa Angl ia editis, Catholici Luthera nos,& Caluinianos exagitat Q id de Gallia dicam Rex ipse Chri. stianissimus to ius regni caput, Romanum Pontificem splendidissima legatione non honbrauit Non eum
Christi loco in terris eae aenouit 8 Non obedii latia,
210쪽
ι1a aret . in aesummouit. Cap. II Lilli suo nomine praestari iussit Episcopi totius Gallia nonne Catholici sunt Bisunimum Pontificem debito cum honore suscipiuntλQuis vero Principes, quis pomaos numerαλῆ pro Romana fide vita ipsam, & sangu ine prosunder tota Gallia parati sunt Quid igitur sibi v
iebat ille mendaciorum architectus, cum paucos dumtaxat caecos,eosque in sola Italia, & Hispania esse prinunciabat,qui Romanum Pontificem, Antichristum esse non crederent λ Et tamen Europam nondum sumus meressi,nam si lustrare Mam, & Africam, & noui orbis astissimas regiones animo velimus, inueniemus profecto in America , in Brasilia; in exteriore Africa,ta Α- rabia in sinu Persico,ia india,in Insulis Moluccis, in amrea Chersoneso,apud Sinas,apud Iapones, ubi nondum Lutheri,&Caluini nomen penetrauit, plurimos optumosque esse Christianos, qui sub Romani Pontificis bedientia Christum colant. Ante nonnullos annos, ex itima Iaponia nobilissima legatio,irium annorum ilianere consecto,ad Romanum Pontificem,ut verum Christi vicarium agnoscendum,ac venerandum, veniuneque inulti menses praeterierunt,cum ad hunc ipsum,qui nucP.Petri sedem tenet, Clementem VIII. Pontificem litaterae a Patri arcta Alexandrino ex AEgypto missae sun auibus eu is Patriarch/,caput Ecclesiae uniuersae, Chri iq; Vicariu confitetur,ut nihil hic de Armenis, & Maaronitis dicam λ qui inter tot sectas haereticorum, & Paganorum,quae Orientem premunt, Romanae Ecclesiae fi dem & obedientiam retinent. Quae cum ita sint, quanta vanitas,temeritasque eiur hominis suit, qui in sola Italia, atq; Hispania pauco quosdam inuenire potuit, qui sedem Apostolicam,ut aequum erat, venςraxentur ted
ltis verbis inaniter, ut dixi, profusis, inepta
philosophatur, adesse iam annum a Lutheri praedicatione septuagesimum,proinde initium libe