장음표시 사용
241쪽
α haec abunde sufficiunt, ut iuuenem illum, qui Dautem iudicem appellauit, si frontem habet, erubescere
Restonso ad ea, quae adferuntar ex
TRanseo nunc ad ea, . quae ex Francisco Petrarcha in medium aduersarius protulit; ea sunt partim cantica quaedam, partim fragmenta Epistolarum,
sed omnia in unam atque eandem sententiam conueniunt, ut videlicet Romanam Curiam multorum vitio . . rum accusent,ac propterea etiam Babylonem quandam
nominari posse affirment. Fateor illa in libris Petrarchar exstare,sed quae vitia hominum damnent, non Pontificum, aut sedis Apostolicae dignitatem imminuant, id quod ipse testatur lib. ii. senilium Epistolarum ad Franciscum Brimum , Pontificis Maximi secretarium scribens;nam cum admoneretur, ne tam multa scrib. retra Cardinales, aliosque Romanae Curiae praelatos, respondit,se non homines, sed vitia hominum an sectari, neque id facere, quod sibi nocuerint, sed quia iniuriam male vivendo faciunt Romanae urbi, Ecclesiae Dei, Christo ipsi, atque Apostolis eius, Petro,&Paullo. Nam alioqui inhidem libris innumerabilia extant loca, ex quibus fides, & cultus Petrarchae erga summam illam, ac Deo proximam Romani Pontificis potestatem agnoscas, lib. .senilium Epistolarum, ad Talanandum Cardinalem .di, inquit,quaelis non veat, simulque neu gaudeat iamictu Vicario Pstichristi lib. . senilium ad Urbanum V.
Pontificem, quem, ut Romam redeat,adhortatur : Mihi, Inquit, apud tes-um culmen Eces de mea aetat edona humoit e socia nascitur, audis enim,te labenter audire, quaverasunt,etsi acriasia1Cfalsa autem,quamuis dulci Hibernari, neque id mira verisitis visae Vicarim es bi terris. & in fra: Ubic- risὸ colitae christi nomes , i sedem tuam esse Me nias, nec dialis.
242쪽
ao Inend. ad lib. do mo Pontis Cap. XX.
uia mihi Nn nrgetur , quod inter omnes alias fetulare terea alia' qui imo,quam plinimam habeat urbs Roma. aeterae enim omnes suos
Ga vero nutrum bile nisite. Itaque summin in reliquis, in Romana
aesisericorspater,temerariae deuotioni meae veniam, quo,iuiuam,cnti motu ad ripam Rudari sub ram tectorum laquearibus soninam c ris,m Lateranum buta iacet 3 Ecclesiarum mater omnium tectae eus m ventis patet, acplurimi Petri,Paurifunctissimae domuurremunt ἱ-Apostolorum,quae tu ac aedes fuerant, iam mina est,infe
missae lapidum aceruus, lapideis quoque pectorom sustiria exto queastSe infra.Romam sacrosanctam nem, reginam
urbium,arcem christianae Het,locum Deo gratum, hominibus dira rantam,sacram tellurem,rerum equi, non semel appellat. α bidem , nassam esse toto orbe terrarum riuitatem, ubi magis rei so,ae deuotio erga res diuinaι constitiatur,affirmat. Ibidem de
Bonifacio Papa VIII. Ananiae a Colum nensibus comprehenso loques: lla, i n qu it,homiui in ricariκ De ui causas friens est offersionis. Idem lib. q. senilium ad eundem Vrbanum : Verri inqui isummus ac Romanu. est Pontifex, Ῥοὸ V Mn- eri Petrisuccestivere ricarius Iesu Christi. Item in eodem Iibro,ad Franciscum Brunum scribens: Issia, inquit,=requernum, neque cuiusquam animum maeat, quod Papam Romanum qua nihil maim,imὸ cui par nihil orbis baset,aroquor ; qx ictius reu rentialium cohibere debuerit,mihi enim, ut vides, magna hinc pars Haciae orta est, quod Vicario veritatis nussa Hriparticula occultanda videre . Idem lib. ri. Senilium, epistola ultima : Roma, inqui toroculdubia Sacrofanas in mutat lacus est. ubi christicum erus vivere optet, or mori. Idem in Apologia contra Galli calumnias. Non quidem, inquit e insanussum, ut Romanaristifci legem ponam, cum ipse fit legifer Omnium christianorum. Idem lib. .Inuectivarum contra med icum: Romano Pontia fri, inqui t,omnes,qui christiano nomine gloriamur, non modo confliani sed obsequium sesiverim Obedientiam debemus. Neque verbsolum de summi Pontificis dignitate multo aliter sentit Petrarcha,quam aduersarius crederet ; sed etiam de caeteris omnibus fidei nostrae capitibus. Nam libr. M. senilium ad Bonaventuram scribens, Iaudat monachum
243쪽
chum quendam, quod& monasticam vitam religiosa duxerit ,&Missas deuotissime celebrauerit. lib. 13. in E- pist. ad Franciscum Brunum , orat pro anima Pontificis defuncti. libr. 1 in Epist. ad Philippum Cardinalem multa scribit de sacra illa spelunca , in qua sancta Maria Magdalena habitasse dicitur, eamque illo carmina
inuocat. Dulcis amica De citramis inflectere nostrμ; Atque iamiles attende preces,nubaeque saluti confuse, namque potes.
In lib. a.de vita solitaria,cap. 1 r. sacra stigmata sancti Patris Francisci, & ordinem ab illo institutum debitis
laudibus celebrataib.x. M ocio religiosoru, monachos sic alloquitur : Ofelices Hismae,o ex bitores Uidni, truemique a Oricita deuota christi maen ia, proque breuiseruitio non libemtarem mod)perpetu- inritatem , fiationemque promerita, ε mercimonium optabile a aque rerum alternatio, struire modicAm, non ut dia regnes, si vijemper. Denique, ut at i a praeterm itatam,extat etiam ipsiusPetrarchae testamentum, in quo
multa sunt Catholici animi signa; sed illud in primis, quod B. Uirginem,ac sinctos caeteros magna deuotione implorat.Nec solum Latinis,ser ijsque operibus, sta etiam in Italicis illis versibus, quos tantopere aduersarius admiratur, &in libello, quos de vitis Pontificum& Imperatorum conscripsit, & Summum Pontificem, Christi Vicarium vocat,& alia non pauca scribit aduersus ea,quae nostri temporis haeretici docent. De Summo Pontifice ita loquitur: I ricario di ebrim eis Iaso
Item alibi Ludovicum IIII. Imperatorem non alia de caussa solum idolum appellat, & nomen habere dieit sine re; hi si quia Summi Pontificis auctoritate,& ab Imperio deiectus,& extra communionem fidelium ei
244쪽
Alio loco Romanam urbem, domicilium Dei nominat,quia videlicet sedes est Vicarij eius. .
Alio loco pie describit petregrinationem ad urbem Romam,& cultum fidelium erga sacras reliquias,atque imagines,quas vos Caluiniani irridere soletis.
Alio loco Virginem Dei param magno affectu implorat &simul damnat amores,& amatoria cantica,quae iuueni sibi exciderant: Per te seu se ma visa esseratu da
245쪽
His adiungam duo issa cantica, ubi deplorat preti l .:tςmpyii,in nugi*, id Vst, iii amatoriis versibus amis.
246쪽
pend. ad lib. desum, Pontis cap. xx.
Per dar forsi di me nim basii essenipi.
CLaudam hunc locum cum illis eiusdem Petrarch
testimonijs, quae in eo libro Italico continentur, quem scripsit,de vita & moribus Pontificum Romanorum. Omittam autem, quae ille dicit de Pontificibus,qui ante ipsius tempora sederant, quos tamen ut plurimum laudat, ea solum testimonia, quae ad eos pertinent,quos ipse optime nouerat,Ioan. videlicet XXII. Benedictum XII. Clementem VI. Innocentium VI. &Vrbanum V. de Ioanne sic loquitur : cistri ' Ottimo ematorioso Pastore ; fece malii bem ; heretici per Fla desi e
247쪽
in amote vis . Haec sunt Petrarchae testimonia de Pontificibus Romanis , quorum temporibus ipse vixit;quae quidem non ab asientatio uis sic aio, sed a veritatis amore profecta non dubitabit, qui cogitabit, ea
1 cripta post obitum omnium illorum fu i me, &abeo
qui & liberrimo vitia Romanae curiae laxare solebat, &qui nihil unquam a Romano Pontisce ambierat, & Oblatum etiam Episcopatum constantissime recusauit, ut ex varijs eius Epistolis cognosci potest. Lx tot locis a nobis adductis,tria quaedam colligi possunt: Primum: non potuisse Petrarcham, cum Romam, siue Auenionem,ob Curiam summi Pontificis, Babylonem appellauit,de fide,de religione,de potestate Ecclasiastica; sed
de vitiis tantum,quae tunc vigebant,ea dicere: neque illi unquam venisse in mentem , quod aduersarii mentiuntur, t scriberet, Romanum Pontificem, Antichristum sectum , aut Ecclesiam ipsana Romanam ab antiqua fide degenerasse. Quomodo enim A tichristit messe crederet, quem tot in locis Vicarium Dei nominare non dubitat Aut quando Romanam vi bem. Antichristi sedem esse diceret, qui eam almam, sacrosanctam, do-rnicilium Dei, loci in Deo gratum, arcem Christianae fidei, sacram tellurem, sacrosanctissimam sedem appellat, ubi omnis verus Christianus & viuere optet, &mori λ An vero placere illi unquam potuisset nefarium istud bellum in summum Ecclesiae Catholicae pastorem& Patrem, ad quos Reges inflammare, Aduersarius nostra pro viribus nititur, cum disertis vel bis scriptum reliquerit, nullam esse posse homini Christiano in Vicarium Dei tui sufficientem causi m offensioni 1ὸ Deinde,exi)sdem locis intelligemus , Pium v. Pontificem, nullam fecisse Petrarcha iniuriam, quod tria eius can-
ca abradi iusserit uvam si Petrarcha suspicari potui iaet,iuturos fuisse aliquando homines, qui eius versibus abuterentur ad fidem Catholicam labefactandam, atq; ad eos conarmando. errorea, quos ipse toto pectore
248쪽
execrabatur i sine dubio manibus ipse suis versus illos in ignem coniecisset. Quin etiam, si summus Ponti sex, quem ille tam frequenter Vicarium Dei sui nominare
solebat, totum illud opus amatoriar u cantiuncularum flammis ad iudicaret; Equidem arbitror, spiritum eius in coelesti Hierusalem, ut ex eius poenitentia pie confido, cum Deo coniunctum, ingenti laetitia perfundendum, &Deo , atque eius Vicario de ea re gratias acturum. Cur enim non gauderet,si cerneret, opus illud exuri, cuius ipsum iam antea poenituerat : quod multis
caussa sempiterni exiiij esse posset; ob quod denique vix
ipse gehennae ignem effugisset Cognoscimus ad extremum ex ijsdem illis locis , Aduersarium nostrum, vel ipso Petrarcha teste, seu potius Iudice, Iudice mentiri Aduersarius secit haereticum esse, atque ad eb extra veram Christi Ecclesiam cum apostatis & fugitivis comtra veritatem arma gerere. Si quidem Petrarcha, . vi s
pra demonstrauimus, in ea fide, & religione vivebat, quae Romanam Ecclesiam, ut omnium Ecclesiarum p rentem veneramr; quae summum Pontificem, Christi Vicarium, totiusque orbis Christiani patrem &Pastorem agnoscit, quae reliquias, atque imagines Christi, resanctorum colit, quae B. Virginem, & Sanctos caeteros inuocat,quae pro defunctis orat, quae monast icam vitam laudat: atque hanc solam via icam & veram esse religionem, idem Petrarcha in lib. I. de remedijs utriusque fomtunae apertissime docet. Aduersarius autem, eorum se socium esse fatetur, qui pro Romana Ecclesia Genuensem Synagogam, Pro Summo Pontifice, Christi Vicario,Lutherum, aut Caluinum,Vicarium Satanae, colunt: orare pro defunctis ociosum , Sanctos inuocare impium credunt;Sanctorum reliquias,atque imagines,tantur I abest, ut venerentur, ut etiam illas, in flumina istas
in ignem ab ij ciant: Monasticam ve in tanto prosequuntur odio,vt potius lupanaria, quam monasteria toler re posse videantur. Q are, nulla dubitatio remanet, quin Petrarcha iudice, inter hostes verat fidei numerandus sit nobilis ille iuuenis, qui ad Petrarchaeiquasi egre-
249쪽
Anni lib. de morontis C p. II. ast j euiusdam prophetae, in grauissima causia religionis
Resso a ad ea qua ex Ioanne Bocacio adferunt . VNus restat Bocacius ex ternario illo testium numero,omni exceptione maiorum, ex quibus vulgo Italorum,Summum Pontificem, Antichristum esse,persuadere voluit aduersarius. Sed quam ingeniose &argutὰ Bocacius fabulas texit; tam imperite atque inepte iuuenis noster argumenta concinnat s Producit
enim in medium ex Bocacij fabulis pauca quaedam loca, in quibus vitia clericorum , & monachorum attimguntur. sed ex ijs non sequi, ut propterea falsa religi nis, fideique doctrina habenda sit ut Aduersarius vellet)ipse idem Bocacius docet. Nam in secunda fabula,
quam imprudenter aduersarius praeter caeteras elegit, ut eam nobis obiiceret:scribit quidem Bocacius multa, digrauia esse vitia Romanae Curiae; sed addit, hoc ipsum manifestum argumentum esse veritatis fidei, ac religi nis, quae Romae colitur. Cum enim non sollim Pagani,& haeretici illam oppugnent ; sed etiam ipsi, qui eam
profitentur,ac docent,moribus peruersis destruere, veapse quidem loquitur, atque ad nihilum redigere molianturm ea tamen semper vigeat, ac floreat, quis am 'bigere possi,quin ea sit opus Dei, & non humano consilio, prudenta, viribus, Romanam religionem consistere sed eius, qui dixit; ef han petram aedificaιο Ecclistam meam : ροπω inferi non praeualebimi aduersu e In prima quoque fabula,iure Bocacius a Catholicis reprehenditur , quod sacramentum Consessionis , atque extremae unctionis,fabulae fundamentum secerit: ceterum, in illa ipsa fabula satis ostedit, nil sibi commune fuisse cum nouatoribus istis, qui praeter baptismum &Eucharistia nulla alia sacramenta recipiunt. Siquidem ipse cum P honore
250쪽
honore de Sacramento Consessionis, &vnctionis ex tremae necnon de religioso illo sacerdote, quem ut mitinistrum Sacramentorum illorum introducit, semper loquitur & in extrema fabula perditum illum execratur ac damnat,qui sancto viro, sacerdoti suo imposuit.&ad sacrosancta illa mysteria plane indignus accessit. Neque ver b in caeteris fabulis sui dissimilis suit. Etsi enim passm monachorum ac sanctimonialium vitia sub occ sione fabularum carpat ; non tamen inde colligit. quod aduersarius facit, Monasticen ipsam uniuerse ense damnandam; sed contra potius eos reprehendit, qui sanctimoniam ac decorem Religiosorum, male vivendo obscurant. Quorsum igitur, inquies, Pontificum ius su hae fabulae ita corriguntur; ut ubique nomina sacerdotum, monachorum, sanctimonialium, aut deleantur, aut in alia commutentur γ Caussa est in promptu: nescit enim vulgus , cuius manibus vulgares eiusmodi libriteruntur assidue, vitium a persona,& mores a dignitate secernere. Si sacerdotes ac monachos flagitiorum, ac scelerum argui videat, facile sacerdotium ipsum ac monachatum contemnit : neque cogitat, quod paucorum est, non esse omnibus tribuendum ; neque ordinis sanctitate personarum viiijs inquinari nec pauci sunt, qui
sacerdotum vitia libentius multo, quam virtutes imitari velint. quin etiam licere sbi credunt, quod sacerdotes siue recte, sile perperam agunt. Quanti autem facienda sit sacerdotum bona existimatio, vel ex uno illo
Imperatoris Constantini facto, ab omnibus scriptoribus mirifice laudaro, colligi potest. quod ego, quia ad
rem nostram non parum facere videtur,Thedoreti verbis referam Lib. i. histor. cap. u. Erant, i n qu it,quidam o lumniandi studio flagrantes ; qui quosdam Episcopos accusabant, tr
eri inationis tibia20s Imperatori offerebant. Ille istis ante concomdiam constitutam acceptis, primum eam eos vinculo constrinxisset, a
nudoque suo obsigna et eruari iussit. Deinde, cum contordiam inter eos conciliasset, libellos in medium adductos, iris i spraesentibus, igne ab inm-os curauit ureiuraemia adiecto, sie ne verbum qntiam is