장음표시 사용
291쪽
, sed ali- ὸ - irinia uactu- - ωγα- c. ρtMA O-fuis. Itaque legem illam merito irritam esse vo Iuit . ac penitus abrogauit.
Soluuntur argumenta contrair M. SEd operaepretium erit ad eas obiectiones breuitet respondere, quas Didacus Couarxuuias loco citato,& Ioannes Medina in Codice de Restit q.is qui liberius aliis auctoribus loquuti sunt, in medium protulerunt.Obijciunt ergo prim b, nullam extare lege diuinam,qua Clerici eximantur a iurisdictione PrincipaLaicorum. Sed iam ostendi mus extare non pauca testimonia scripturae veteris,ex quibus per probabilem consequentiam ducatur argumentum, ad probandum, iurudiuino Clericos liberos es e a iurisdictio ue Principum secu larium. Neque obstat, qu bd testamentum vetus abrogatum iam sit per testamentum nouum: nam tametsi abrogata sint ceremonialia , iudicialiaque praecepta non tamen sunt abrogata moralia, id est, quae continent vel declarant ius naturae. & praeterea cum caeremoniae Iudaeorum, figurae fuerint rerum non rarum ,ut A post , Ius docet i Cor.io. Galat. . & Heb.7. non male duci. mus argumeta per similitudinem a ritibus Iudaic D nique, non sola testimonia scripturae veteris, sed etiam rationes ex iure naturae depromptas adduximus; ius autem naturae no humanum,sed diuinum est cum ab ipsius naturae auctore manauerit. secundo obijciunt i gesmultas Iustiniani ex Codice,& Authenticis, ex qsibus cognosci potest olim Clericos Imperatoris iurisdicti ni fuisse subiectos. Sed facilis est rei ponsio : nam si hoc argumentum vim ulla haberet, probaret eciam in rebus Ecclesiasticis & spiritualibus non esse i iberos Clericos iure diuino a potestate Principum Laicorum : constat Cnim non solum ex Codice, de Auchenticis, sed munis
293쪽
sori potestate. Ium in leges scripta, in
294쪽
scripta,Leuitas,quibus nunc succedunt Clerici,non so- aluin Aaroni Pontifici subiectos fuisse, sed etiam Moysi, i
qui Princeps erat ciuilis totius populi Iudi rum, In lige quoque Euangelica Christi,ipium; qu i caput erat in similium Sacerdotum , Pilato subiectum fuisse, iuxta il- ὸlud, Non haberes potestatem in me ubi esse id si 1 per.Ioan. as. Denique ita ratiocinatur Medinae Lex Euan gel ica,Baptismus,ordo clericalis,non liberant iure ob tuino a debitis antea contractis, ut a debito seruitutis, a debito pecuniario,a debito coniugali, creti nec a debito subiectionis &obedientiae ciuilis: sed Clerici an te Clericatum subiecti erant potestati & iurisdictioni lPrincipum,&Magistratuum secularium, non ipitur li- iberi sunt tute diuino ab eadem potestate,& iu Didictione post Clericatum. Sed ad haec omnia facilis est re ex. pedita responsio. Nam de primogenitis in lege naturat non probauit Medina eos ciuilibus Magistratibus fuis- se subiectos : nos autem probare possumus non fuisse, quoniam ijdem primogeniti, sacerdotes & Principes esse so lebant,docet S. Hieronymus in quaestionibus Η hraicis ad cap. 9. Genes quae est etiam communis He- braeorum sententia, &exprimitur ab ipsa Paraphrasi Caldaica eodem loco in benedictione Ruben. Porro, Moy ses,cui subiecti erant Levitae, non solum Princeps ciu it is totius populi, sed etiam summus Sacerdos rat,
ct Aarone maior, quamuis extraordinaria potestate. Vnde dicitur in Psalm. s.Moy ses,& Aaron in Sacerdotibus eius;& nouimus Aaron a Moyse consecratum; αdenique testatur Philo in extremo libro de vita Μον-
sis fuisse Moyseni Pontificem, Regem, &legissatorem Hebraeorum,quid igitur mirum, si Levitat Moysi subie. leti erant non minus quam Aaroni, cum Moy ses non munus quam Aaron Sacerdotio fungeretur. Christum M.tem Pi lato subiectum D i illa de facto solum, non de iure, eertissimum est,&potestas desuper data, quam in Pilato Christus agnoscit ,non potestas iudiciaria, sed peri misso intelligenda est ut sancti Patres docent, Chi
295쪽
uis vestra, testas tenebra m. Et certe, ferendum non esset,si Medina cum Marsilio Paduano Christu in Dei fi lium naturalem, Principibus terrenis iure subiectum fuisse dicere vellet Ratiocinatio denique eiusdem Medinae aut nihi l probat, aut plus quam ipse velit, probat. Nam si paria sunt, eximere a debito seruitutis, vel pecuniario,vel uxorio ; & eximere 4 debito subiectionisci obedientiae ciuilis: sicut non potest Summus Pontifex eximere homines Christianos a debito seruitutis, vel pecuniario,vel uxorio sine consensu patris, quoniam a quin iniuriam facere videretur ι ita non potuisset L in Summus pontifex eximere Clericos a iurisdicti ne Principum secularium, sine ipsorum consensu. Atq; hoc est contra oniues Theologos, a quibus nec ipse Medina dissentit.Non igitur sunt illa paria, ac per hoc lis dinae argumentum non recta concludit. Ratio vero discriminis inter illa debita,haec est, quod maius omni-nd sit vinculum inter creditorem & debitorem, Domi- num & seruum,virum & uxorem quam anter Principem vel Magistratum,& ciuem. Itaque clericatus non eximie a debitis illis prioris generis, & ided non poterit fieri Clericus is qui seruus est, in si prius a Domino liberetur, neque is qui est alligatus uxori, nisi uxor consentianci ipsa quoque votum continentiae emittat,neque is qui tantum pecuniae debet ut restituere nequeat, si Clericus fiat,nifi a creditore debitum remittatur.Atidem Clericatus eximita subiectione ciuili, & transfert in subiectionem Ecclesiasticam etiam non consentiente, vel repugnante superiore ciuili, quoniam unusquisque circa statum propriae personae liber est, sicut potest relinquere patrem & matrem,& adhaerere uxori, iuxta verbum
Domini Matth. i'. ita potest relinquere principem sec ii,&in sortem Domini transire, atque ad Dei seru itutem accedere, seque totum Episcopo in Clericatu, vel Abbati in Monastica possessione committere. At, inquit Medina, lex Euangelica,& Baptismus, non eximunt a iurisdictione ciuili, igitur neque eximie Clericatus. Respondeo non esie eandem rationem legis Euangeli. si cae
296쪽
cae & Bapti sint, ac i psius Clericatus. Nam lex Euangeliaca,&Baptismus non excludunt, imo necessarium esse rvolunt Principatum ciuilem, ut aduersus Anabaptista nos alio loco probauimus. Clericatus, ut etiam M nachatus,non posset suo munere recte fungi, nisi liber
esset,&immunis a iurisdictione ciuili;& ordo ipse na- sturae peruertetur, si pastores ovibus, parentes filijs, de xspiritualia corporalibus subijcienda sint. At, inquies, xi muria fiet Principibus , si inuiti suo iure priuentur, 'quod in Clericos ante Cieci catum habebant. Respon- deo, null*m ipsis iniuriam fieri, quia qui iure suo itur,nullam facit iniuriam. utitur autem iure suo, qu ligit statum, quem sibi magis conuenientem esse censet, quamuis per accidens sequatur, ut Princeps subdiato suo priuetur. Nam etsi quis iusta de causia. domicialium suum in aliam ciuitatem, vel prouinciam transferat, desinet subditus esse superiori Principi, nec tamen
iniuriam illi fecisse videbitur.Vltima obiectio Mediiis lilia est, quod non repugnet rationi, ut homines addicti obsequio Dei &&spiritualibus functionibus, sub sint in rebus temporalibus,& ciuilibus Regi, vel Magistratui seculari. Ex quo sequitur,ut si exempti sint,id factumst , concessione Principum, non iure diuino. Addi potest confirmatio ad hoc argumentum, ut nihil difficul- talis subterfugere videamur: nam sicut Princeps secularis,ut Christianus & in rebus spiritualibus est ovis, cifilius Sacerdotum : ita e contrario sacerdotes ut ciues,& in rebus temporalibus videntur posse dici oues , ciquasi filij Principum secularium. Item quia una tantum est Ecclesia, continens Clericos & Laicos , & Ecclesiae caputest summus Pontifex, ideo subsunt omnes eidem Summo Pontifici tum Clerici,tum Laicit igitur eodem modo quoniam una est ciuitas continens Laicos, ct Ct ricos , &ciuitatis caput est Princeps secularis, ideti subiecti debent esse omnes tam Laici, quam Clerici, Principi seculari in ijs, quae pertinent ad bonum re- lgimen ciuitatis. Respondeo, hoc argumento probari, exemptionem Clericorum, non esse de iure naturae
297쪽
Clericorum. Op. III. argrrimario , quod nos supra in duos gradus distinximus, sed esse de iure naturae secundario, quod etiam ius gentium appellari diximus. Nam ut S. Thomas recte docet in I. z. qu. 7. ar. 3. ius naturae primarium respicit rem absolute consideratam, ius naturae secund vium,sive ius gentium , respicit rem in ordine ad cem tuna finem, &ideb pendet ex discussu rationis. Licet igitur non repugnet rationi absolute, ut Clericus subsit in rebus ciuilibus Principi seculari : tamen repugnat in ordine ad officium Clericorum rite administrandum mam ut alia omittam, turpissimum esset,ve etiam Solus annotauit, si Magistratus Episcopum corrigere, vel punire posset, a quo ipse corrigendus,& p niendus est, & quis serret, s hodie Sacerdos ad suum tribunal Magistratum vocaret,cras autem Magistratus vocaret sacerdotem ad suum 3 & nonne omnis reuerentila,quam necessario debent Laici sacerdotibus, periret, si eos pro imperio coercere possent. Hinc igitur ante omnes Principum leges , humanum genus ratione docente constituit, ut ubique sacerdote immunes essent a iurisdictione Principum Laicorum. Ad primam confirmationem respondeo , Principem quidemouem,ac filium spiritualem Sacerdotis esse: sed face dotem nullo modo filium vel ouem Principis dici ponse.Quoniam Sacerdotes,& omnes Clerici suum habent Principem spiritualem, a quo non in spiritualibus solum, sed etiam in temporalibus reguntur. Neque fieri potest, ut duos agnoscant Principes in rebus temporalibus, cum iuxta Euangelium, nemo possit duobus nominis seruire. Ad alteram confirmationem respondeo, Ecclesiam vere unam tantum esse, & nullo modo duas, ciuitatem autem unam esse materialiter . & duas se maliter. Nam Ecclesia continet omnes Christianos C
tholicos, siue sint Clerici, siue Laici;si quis aulcm con-sderet coetum Laicorum, non ut Christiani sunt, sed ut elues,vel quocunque alio modo, is coetus, Ecclesia dici non potest. Non igitur duae fingi possunt Ecclesiae, peruulto minus esse. At coetus Laicoru ,& coetus Clerico-
298쪽
m Dissutatia de Exempl. Clariis. C p. II Lrum formaliter duae civi tates dici possunt, quoniam in ipsis etiam temporalibus rebus diuersas leges habent, diuersum Principem,diuersa tribunalia, & tamen m totaliter unam quoque ciuitatem faciunt, quia unam urbem inhabitant, & sub eiusdem Principis protectiope vivunt, qui siciri pro labore, ac sollicitudine, quam pro communi bqno suscipit, a Laicis tributa recbtiGεta recipit a Clericis auxilia longe maiora publicarum precum,&sacrificiorum ad
299쪽
cum Apologia breui pro eo-. 'dem iudicio.
Iber Concordia , nuper editis a Iutheran tria mibi continere videtur, ater comm ms ct notos Lutheranorum errores, iUPnem videlicet vanitatem,grauisimas ho
so contra θmbolum Apostolicum, o me iacia innumerabilia, aperti ima, atque intersepia mi Douulis ordira dicemM.
TNnsignis igitur vanitas in subseriptione perseicitur.
XQuorsum enim attinebat, ut omnes ministri, concionatores, ludi magistri, hypodidascali, subscriberent Certonoo potest exemplum ullum, eiusmodi subscriptionum, in negotio fide ab antiquitate peti. suquidem ab Apostolicis temporibus per annos mine
quingentos, in omnibus Conciliis, tam generalibus, quam
300쪽
canonici,siue ciuilis sed reserenda esse ad tertium gradum praeceptorum iuris naturae, siue quod idem est,adius gentium. Haec mihi videtur esse sententia fere omnium Theologorum, &Canon istarum, &in re non ambitror dissimi ire Ioannem Dri edonem, qui inlib i. delibertate Christiana cap. q. cum Canon istis dicit, exemptionem Clericorum esse iuris diuini naturalis, avictoria in Relectione prima de potestate Fcclesiae, q. vltati solo in . sent. dist. ι . qu. a. qui dicunt, esse iuris hi mani, ac positivi. Nam Ioannes Driedo non dicit, esse iuris naturalis quia sit primum aliquod pri incipium iuris naturae, aut conclusio proxima, &quas naturaliter
dedit cri ex primis principijs, sed dicit esse iuris natur
iis, quia est omnino conformis, &consentanea rationi naturali. Victoria verb, &Sotus negant esse iuris diuini naturalis, quia per ius naturale intelligunt ius pure naturale, quo modo etiam negat idem solus, ius gentium esse naturale ; tamen ijdem auctores,& maxime solus, addunt hanc exemptionem esse omninb consentaneam rationi,&ipsi naturae, neque dicere volunt, s liim est e rationabilem, id est, non contrariam rationi, sic enim nihil d xissent cum omnis iusta lex etiam pure positiva non debeat esse contraria rationi. Sed dicere volunt, esse deductam ut conclusionem ex iure naturae,& vim habere ex iurae naturae, &ideo addunt, in hanc exemptionem consenso omnes gentes, ac propterea
non posse mutari, vel abrogari a Regibus & Principibus, etiamsi omnes simul coniuncti eam abrogare conentur. Neque dissentita.Thomas, licet in comment. ad cap.i3. ad Rom. scripserit, Clericos priuilegio Principum liberos esse a tributis: nam in eodem loco addit, id factum esse ob naturalem aequitatem. Hanc igitur sententiam probare possumus his argimentis. Primb ex consuetudine omnium gentium, quod enim ubique fit,ex natura i psa descendit, quae omnibus communis est. constat apud Hebraeos,Leuitanisse liberos a tributis ex cap. o. Exod.&cap. r. Num constat