R.P. Roberti Bellarmini ... De indulgentiis, et Iubileo libri duo. Accedunt & alia eiusdem authoris aliquot opuscula ..

발행: 1600년

분량: 415페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

IUDICIUM

LARMINI POLI

SOCIETATIS IESU

THEOLOGI

cum Apologia breui pro eo . , dem iudicio.

Iber Concordia, nuper edita; a Lutheran tria mihi continere videtur,prater comm nes o notos Lutheranorum errores, iUi nem videlicet vanitatemarausemas har

' ρι contra θmbolum Apostolicum, is me iacia innumerabilia, aperti ima, atque intersepiana mi Douulu ordira dicemM. Peranitate concordia. Dnsignis igitur vanitas in subscriptione perspicitur.

Quorsum enim attinebat, ut omnes ministri, con

cionatores, ludimagistri, hypodidascali, subscriberent Cerid non potest exemplum ullum, eiusmodi subscriptionum, in negotio fide ab antiquitate peti. suquidem ab Apostolicis temporibus per annos nMne quingentos, in omnibus Concilijs, tam generalibus,

312쪽

ata Robertii Bollamini iudicium

quam nationalibus aut prouinciat ibus, soli Praelati,qui iurisd ictionem aliquam habent, subscribere consueu runt. Sunt etiam interdum addita nomina Imphrat Tum,aut gum,aut Principum aliquorum; Sed ludi magistrorum&' hypodidascalarum, nulla usquam inueniutur mentio Deinde, ista subscriptio ad librum Conco diae ingentis discordiae signum est. Qualem enim viri nem inter LutheranoMsse existimabimus, quando non solum Principes ad concordiam redigi, sed etiam pruuati homines ad subscribendum cogi debuerunt 3 Et quamuis numerosa subscriptio esse videatur ,est tamen ipsa quoque argumentum paucitatis. Nam si Catholica Ecclesia eiusmodi subscriptionem requireret, inpuncto temporis haberet non octo millia, sed plus quam octingenta millia subscribentium ι neque ex sola Italia libentissime subscriberent innumerabiles Presbyteri& Diaconi, atque scholarum & gymnasior*m praes i sed etiam ex Hispania, Germania, GaIIia, America,

Brasilia, india Iaponia ; nec deessent etiam ex Britannia& Palaestina . Denique tam numerosa subscriptio, inexcusabilia reddit tam multa,& tam crassa mendacia,quae nos infra annotabimus. Si enim unus tantum aut alter librum istum,antequam ederetur,vidisset, ignosci posset fortasse humanae imbecillitati,si aliquid erroris o repsisset: at quod sedecim millia oculorum crastissima illa mendacia, deprehendere non potuerint, quis sorat Alterum profecto necessarium est, aut caecos o nes fui sse,aut etiam cum mendaciis Concordiam facere voluisse.

in i a Concordia receptu.

I ERROR.

PRimus error est, quod Christus non sollim ut homo,

sed etiam ut DE v s Patri fuerit obediens. Qui er

ror destruit penitur veram dignitatem christi,

quam

313쪽

De Libra Concordia Iutheranorum. 233

quam symbolum Nicaenum contra Arianos asseruit. Nam si Christus, ut DEus, Patriobe diuit, certe ut D A v s a Patre distinguitur;alius igitur DE vs est pater,alius DE v s est filius. sed unus tantu est verus DE vs,& constat, Patrem e si e verum D E v M, non igitur filius est verus Deus,nec υ Patri, ut in Nicaeno lymb loconfitemur.Rursum,qui obedit, minor est illo cui obedit nam imperare, superioris;obedire, inferioris est: Ergb,si Christus,ut D E v s,Patui obedit,D E v S minor est Patre,& mentitur symbolum Athanasi;,cum ait: μα

qualis Patrisecun m diuisitatem, minor Patre secundum humanit tem. Ad haec, secundum illam naturam Christus obedi-uit,secundum quam mortuus est e nam ipsa mors, obedientia fuit summa,& absolutis sima: at non est mortuus Christus secundum diuinitatem, sed solam secundum carnem, i .Petri christo igitur in came passo, erc. Denique, cur Apostolus Paullus,ad Philippenses et . dicturus, humilisaii semetipsi actus obediens usque ad moriem, praemisit, exinanivitJemetipsum formam serui accipiens ; nisi ut nos ad in neret, non secundum formam DEI, qua aequalis est Patri, sed secundum formam serui, qua minor est Patre, Christum obedientiam usque ad mortem DEo Patri praestitisse γs BD fortasse non habet Concordia hunc errorem. inspiciamus igitur an ita sit, In Epito me articulorum icontrouersorum, art.3. pag. Fs6. Credimus, inquiunt,doce mas , or confimur magno insensu ,quod christus quidem νοὸμ ra i ilia ; sed tamen nequesecundum solam diuream natisram, neque fecundumsolam humauam naturam ; Credises autem , christum totum, secundum iramque naturam, esse stram i liiiam, in sola videlices obedientia sua , qsam Hre Patri ad mortem usque ,

ais. ειissimam astitit. haec illi. Si igitur iustitia nostra, id est,nobis imputata, totus Christus est, secundum utramque naturam, de iustitia illa in obedientia consistit, qua Christus Patri usque ad mortem exhibuit, certe sequitur,Christi: m totum secundum utramq; naturam,D E OPatri obedientiam praestitisse. Et infra,pag. 66 Aese ii inquiunt, emi suun si neque rudiuina, neq e

314쪽

figilla hii iudicium

tabum. nox odis totai, per se ara' 'at: quippe, qui ut DR Vs,reMm'insolasi tota, re perfecti a abedientis,est. Ibala litis.Q id est, uiri DE v s em msius obedientiae In stra iustiti. nisi, Christus ut D E v s,& homo,Patri ob diuit, &ea obedientia, nostra obedientia reputatur Nee est idem. DE vs &homo, Patri obediuit , &Christus,ut DE vs & homo Patri obediuit. Illud enim personae diuinae obedientiam tribuit, sed in natura humana,& Catholicum est hoc verh utrique naturet tribuit obedientiam. Se Arianum est. Et pag 663. Tota toιisu ρεγμὰ re isti Obedientis,quam ille patri usque ad ignominiosam c*eμ mretem, stri eaq*praestitisinobis imputatam. Et infra: tam amiem obedieatia cla isti,non fit xuim dotaxat nata ,sia tot perβο-na,me. Et in his locis quare dicunt, totius personae ob

dientiam illam suisse Non satis erat dicere, fuisse persenae sed utrique naturae obedientiam non tribuissent, nisii,totivi persione, dixissent. Per totam enim personam duas naturas pag et . significare se dicunt. Nec mirum, Prose res Augustanae Confessionis ci Apologiae ita sentite,quandoquidem ipse primarius, tam Confeς sonis quam Apologiae architectus, Philippus Melanchthon in locis communibus anni iss8. loco de Filio, pag.

o. ita scet psit; vacara disina,non est quidem lacerata, t mortua, fedfuit obedires Patri,quierit, resili Dae aeterni Patris. Et Martinus Lutherus in libro de Conciliis, &Ecclesia, non solumi obed ientiam, sed etiam passionem diuinitati triabui posse,contendit. υ

II ERROR.

AI ter error est , qu bd Christus fuerit perfunctus

munere mediatoris , & Pontificis, non solunt per humanam naturam, sed etiam per diuinam, si e enim habent sterba Concordiae pag. 35. in articalo de persona Christi: Dasse christus noster mediator, redem-

ptor, Rex,Tu m Pontifex.. e. Non secundum visam tantum nat

eo sua diuiuam, far hamanam, se emadam utramlae natur . At

315쪽

De Libro Concordia Luthranorum. a. rAt quod Christus sit mediator, & Pontifex secundum

utramque naturam , &eatenus non solum ut homo,

sed etiam ut D E v s , error est , qui aperte pugnat cum Christi vera diuinitate, &proinde cum symbolo fidei,ubi dicitur Christus, DE V s verutide DEO vero. Nam mediator per id, quo munus mediatoris exercet, necessarib distinguitur ab eo,cuius est mediator. Est autem Christus mediator DEI & hominum. Ergo. si ut DE vs mediator est,ut DEUS aD Eo distinguituri runt igitur duo dit,unus maior,alius minor, ut Ariani

. volebant. Quocirca p. Paullus, i. Timoth.2.cum dixisset, Vnus est mediator DEI Q i ininum. mox adiunxit, homo chrisIM IE s v S. Et B. August. lib. 2. de peccato Originali, cap. 8. Nenper hoc, i nqu i t,mediator est, ad aequalΜ Pviri, per hoc enim quantiam Pater intum m ipse a nobis distM: quomodo erit medi

, O s,Gr iis IE s Vs. Deinde, si Christus,ut DE v S, mediator est, sequitur unum E duobus, aut totam Trinitatem esse mediatricem, aut Christum non esse unum D g vM cum Patro spiritu sancto , sed alium quendam DEUM. Nam quod uni personae conuenit, ratione Deitatis, id etiam alijs omnibus personis conuenit, quae habent eandem Deitatem. Igitur esse medi torςm, quod fi lio conuenit ratione Deitatis, quandoquidem ut DE vet mediator est,conuenit etiam Patri re

Spiritui sancto,si unam & eandςm cum Filio Deitatem habent;vel si non conuenit,cert pon habent. Denique, esse Pontificem & s cerdotem, intrinsece, & essenti

liter includit esse creaturam,& longe minorem eo, cui sacrificium offerri debet. Omnis enim Pontifex & S, cerdos minister DEI est,& cultu i tria Davri summa

ςolit, dum ei sacrificium offert ' Ergo si Christus, ut

316쪽

m Roberti Pellar mini iudici M

D E v s est, Ponti sex etiam est &Patri suo sacrificium defert,profectb ut Deus Patre suo longὸ minor, atque adebuere&proprie creatura est. Hinc videlicEt A riani inter propos iones suas,quq leguntur apud Autustimam, tomos. in sermone Arianorum,etiam istam nume rabant,quod filius D E I minister&Sacerdos sit Patris sui. Ipse vero B. A ugust. libr. i. de consensu Euaneelista

rum,cap. 3 SemndRm hueminem, inquit, christin Rex. S cergos effectiu est , ut es et ad interpetros pro nobis mediatον Dei h mm,heu christus Iesin. Et tib io. de Civit. DE I cap. zo Unde, inqu i t, et u ire mediator, in qnantum formam serui acci-ρ is,media r effinin est Dei or hominum , cam informa Dei sacri ci; cum Patre Amat, eum quo est unus Dem. Et S. Curillus in

Apologia pro capitulis suis aduersus Orientales, in d . fenuone decimi capituli: Euando,inquitDam est homo, erim est Pomis x ηεn Pad maiori Des o feret sacrificii , sed itai Patri. Et infra:Dιαμ est, inquit, Sacerdos propter mani-

Et Lb. r. in Ioan. ap. 7. In quantum, inquit, im G Deus est na tam Patre Mna nobis largitur, in quantum ver mediatis est.

UI ERROR.

ni sit ubique vere, &realiter. Sic enim loquitur liber Concordiar, in articulo de Cinna Domi-nhpag 7a. Dextera D E I ubique si ad sem autem Chrisim,r time tamaritatis tuae,isia in re ipsa costo ius est : Hrebue praesem gubernat,se manu e M pedibuεμμ, ut Scriptura loquitur

bet omnia, quae in caelosum GP in terra. Et i n Da,pag 73i Reu ra omnia implet, ubique non tantum H DE vs, veram cti ut

hamo,praesens dominarar a mari ad mare. Et similia linuntur. pag.7 s. EP o R R O , hic error repugnat primb Scripturis, quae passim asserunt,Christum ratione humanitatis, alicubi non fuisse. Ioan. 6. tam vidiset turbus,quia I E sv Susu esset ibi. Ioan. st. Laiaruι mortuar est, . a deo propter mu, uter

317쪽

De Libro Concordia Iutheranarum at

rexit.

S Ec VN DO. repugnat articulis symboli,de Christi conceptione,natiuitate, passione, morte, descensu ad inferos, resurrectione a mortuis, ascensione ad caelos,& descensu ad iudicandum. Nam articulus de conceptione, docet, in solius M A R I ΑΕ utero coi pus Christi fuisse; At si ubique fuit statim ab incarnatione, ut aduersar ij docent, fuit in uteris omnium Remi narum, in beta iam omnium virorum. Articulus de Natiuitate, docet, Christi corpus post nonum mensem, ex utero prodijsse,&scvere esse natum . At, secundum Vbi quitas, anto nonum mensem, imo primo die conceptionis fuit e

tra uterum, &post nonum mensem adhuc erat in utero,nec inde unquam exijt .Nec valet responsio quam adferunt,cum dicunt,Christum vere esse natum qu ia cum

sui siet in utero localiter spatio nouem mensium , de non alibi, postea esse carpit localiter extra uterum, cinon in utero. Haec, inquam, solutio nihil valet: nam quod vere est ubique,sue localiter, siue alio modo sit, non potest vere & proprie moueri de loco ad locum, sed solum potest metaphorice moueri,id est, apparere ubi no apparebat,licet ibi esset. Qitem admouum DE v Squi ubique vere est , tametsi non localiter moueri non potest, sed solam apparere, &ostendere se, bi antea non videbatur esse,qua mu is ibi esset. Eodem igi t u r in do, si corpus Christi ab ipsa conceptione ubique fuit. licet non localiter fuerit ubique, tamen nunquam vera moueri potuit de loco ad locum s & proinde Natiuitas

ex utero, non verus ex utero egressus, nec vera natiuutas, sed tantum apparens, & metaphor .ca fuit. Pari ratione destruuntur caeteri articuli. Qui enim sempcrv-bique fuit, non vere potuit in passone transire de loco coenae ad hortum, nec de horto ad domum Caiph at, nec inde ad praetorium Pilati, nec inde ad montem Caluariae:nec potuit in morte separari anima a corpine, ita ut corpus sine anima in sepulchro iaceret, & anima stae corpore ad inferos descenderet: nec pocuit HIς . Di-

318쪽

nia in resurrectione ad corpus redire uenec corpus illud rediuiuum de clauso sepulchro egredi; nec intrare ad ἐdiscipulos latruis clausis,nec denique vere potuit in car- ilum conscendere, nec poterit vere in nouissimo die de x caelo descendere ι Sed haec omnia metaphorice exponi id. bent quemadmodum cum de DEo legimus eiusmo- di mutationes. T ERTIO, repugnat hic error veritati corporis Dd- mini in Coena,&quod admirabile est confirmat Zuviii. pl ij sentetiam,ad quam destruenda excogitatus est. Nanis corpus Christi,ab ipsa conceptione est ubique, non egemus Sacramento Coenae, ut pr sentiam habeamus cor poris Dominici. Quid igitur sacramentum Ccens facit non exhibet certe praesentiam corporis Domini: nam haec antea quoq; aderat,quid igitur facit λ nisi hoc quod significat Christi corp' adessep At hoc volunt Zuvingli ni,ex vi Sacramenti Coenae nihil nos habere,nisi signum. Et hoc idem videtur liber Concordiae agnoscere, pag.

7 s. cu m a i tru re eum praesentem habemus, non tantat ecandum diuina . cram etiam sec dum humo naturam , sexta quam ipse frater noster e st,m nos caro summ de caruerim,'os de Osibus e .

tuit : t in iura ια ,' etiam secundum eam naturam, qua carnem O

sanruinem babet, sebiscum esse, in nobis habitare , ω Vpkariter .perari vege. Praeterea,si Christi corpus ubique est, non potest verὸ cum pane, quantumlibet consecrato, sumunec sanguis eius cum vino, quantumlibet etiann conle-Grato,bibi. Nam panis & vinum ideis sumi vere possunt, quia non sunt ubique , & proinde vere trant eunt demensa ad manum,de manu ad os,de ore ad stomachum equar de Christi corpore &sanguine dici non possunt, si ubique sunt: quemadmodum, licet D si v s ubique

. sit, nemo tamen cum pane D si v Μ comedit, nec cum

vino DE v bi bibit. Quorsum igitur Eucharistia ut habeatur Christi corpus fructuose, dicet aliquis Brentia- nus;Ergo solus fructus, sola efficacia, sola virtus corpstis Domini sumitur in Coena; at hoc ipsum docent Caluin istae.

319쪽

co ARTO , repugnat haec ubi quitas decreto D res densi, quod in eadem Saxonia, ab ijsdem Confessionis

Augustinae Theologis, ante annos circiter decem pro- mulgatum est,id est anno i 7i. ubi praeter alia haec verba legunt ur: ommenti: ista coinruuicatio posica,qua myro tria is tempore c- γ,iquitate corpor . Gristi irirsoci lavia est, via. M ae oro Eccusiae,ein ιοιο crbi Gripiatia, inde V ae ab initio a cogni fait,asque etiam- a Poni frijs ipsis rejcitur,cr taxat--mone. Et infra: --Mitia illa ibiis itin, horrendum in moda I eorrvit omnes penὸ arιiculos fidei de christo, ac discrimen diais hinnanae naturae in christo in primu delet, atque eueriti. Haec ibi tunc. Nunc autem βλcrosanciae fidei dormata esse debent, quae ante annos decem, pestilentissimae haereses erant;Ista videlicet est constantia I heologorum Saxonia

. corum.

i N τ o, repugnat sententiae primarii auctoris' Confessionis,& Apologiae, qui duo libri primum loca in Concordia obtinent. Philippus siquidem Melanchthon , in Epist. ad Frideri cum Comitem Palatinum, quam scripsit anno risi. ita loquitur; ri Gie statem exc ritarunt.Et additumosint portentosa omnia, eun/reudita et flaii.Denique repugnat S.Augustino, & omnibus Patriabus. Ac,ut cetera Omittamus, Aug. in Epist. 17. ad Dardanum, non solum docet, Christi humanitatem non e sis ubique, sed etiam soluit primarium argumentum aduertarioru in. Illi enim existimant,necessario sequi, o Christi humanitas sit ubique, si coniuncta est persona-luer Verbo, quod sine dubio est ubique. At S. Augustinus; Nams, in q uit, chri Guro die secundum carnem in sepiachra, suorum auima in inferiis futurm, DE v s verὸ idem ipse cis m. Hi arsimper est. Et infra : Non est Miem tausiqnem, vi quod ius D Eo est diasti ubique,γι D a v s. Nam einde usu verissima Scriartara dicit,quod tu isso Huimus,movemur,stfumin, pec raraeto με iae, ubiquesumus; ed iatio boma ire in D E o, quoniam aliter ωDE v s tile in homine,proprio quodam cysingulari modo. Unae sona DE V S or homo est, in virumque est υ- chilin Ia-s vi, que per id quod D E V s est, is caela astim per id quia b

. Haec ille . Neque hic locum ii benet distinctio-

320쪽

nes de varijs modis essendi in loco. Nam s. Augustinua tnegat in forma id ipsum,quod aduersarij docent. Ibi e - .lς nim volunt, propter unionem hypostaticam, Christi l humanitatem neces arib esse debere, ubicunque est ver- lbum,modo quodam supernaturali,&diuino : at hoc idem Augustinus negat.Et praeter exhinplum ab eo adduis fetum, habemus etiam insigne exemplum, in animarati inali. Nam caput unitum est animae,& tamen non ubicum tque est anima, ibi cotinuo est caput; cum anima sit etiam 3 sin ped ibus,ubi certe non est caput. a t

Quartus error est, qudd Christi humanitati sint

collata vere&realiter, multa attributa diuina, ut omnipotentia, omniscientia,omni praesentia,

atque adeo ipsa diuina maiestas. Qui error destruit veritatem humanitatis Christi,renouat haeresim Eutychetis, & pugnat cum Symbolo fidei. Nam si Christi humanitas vere & realiter non solum est ubique, quia est in toto mundo, sed quia habet omni praesentiam de immensitatem,quam habet Verbum, &proinde est in infinitis spatijs imaginarijs extra mundum, vel certe esse potest : profecto est forinaliter infinita &immensa; de cum non sit infinita magnitudine molis, ut aduersarii concedunt: nam dicunt, eam non esse diffusam ubique localiter, infinita erit magnitudine virtutis. Infinita autem virtus infinitam essentiam requirit. Est igitur Christi humanitas essentia infinita ; & proinde vel est conuersa in Deitatem,vel duo sunt entia infinita. Idem largumentum de omni potentia,&alijs DEI attributis fieri potest. Sed verba Concordiae audiamus, pag. 7s r.

Adeptin autem es Chri hu , secundum humatiam naturam, plenam

possessionem, diuinae maiestatis Uvirpatiori . haee ibi. Iam si Christus secundum humanam naturam adeptus est diauinam maiestatem, ergb secundum humanam naturam est D v v s : Ergo secundum humanam naturam non est

homo.

SEARCH

MENU NAVIGATION