장음표시 사용
341쪽
De Libro Concordia Lasserammm. 3M Ephesis. Hebr. is. ino modo igitur unus est tantum intercesso cum&Iob, &Moyses,&Samuel, & tot Roma vi in tot Corinthij, tot Colossenses, tot Ephesij, tot Hebcaei adhibeantur intercessores λ At, inquiunt,de mortuis agimus, non de viventibus. Sed si ideo mortui i nuocandi non sunt, necesse possunt inter cellares, ne Chrissio gloria singularis intercessionis detrahatur, eadem de caussa nec viventes inuocandi erunt, necesse pol runt intercessores. Deinde, si viventes in terris inuocari possunt,cur non magis viventes in caelis p Anfortassis: ideo, quia non valeant, aut non velint illi pro nobis orare, aut certe nesciant quid petamus 3 Sed nec eorum Delicitas patitur,ut non valeant; nec caritas sinit, ut non Velint, nec possunt ignorare preces ad se porrectas, climnon ignorent poenitentiam peccatorum. Gaudium enim est in caelo super uno peccatore poenitentiam agente, Lucae is. Iam vero Concilium Chalcedonense, Concilium Ecclesiae Catholicae fuisse,& Concilium Orthodoxum,generale, plenissimum, aduersari j non negant. Concilium autem istud Actor. ii. ita clamat ; Fiasianus post mortem vicit, Maror pro nubu oret. Eusebius Caesariensis Catholicae Ecclesiae communem do citrinam tradens, libro
33. Praeparat. Evangelicae, cap. 7.Haec nos, inquit, enotidies M.tamus, qui vera pietatis milite ut D E I amicos boverames, ad monimensa quoque illorum accedimus, votaque ipsis fatimvs , tanquam viris factis, quorum intercessione ad D si v Μ , non parum iuuari pr flemur. Sanctus Basilius ad Catholicam Ecclesiam verba faciebat, cum diceret oratione iit o. Matayres; stui liqua premitur a M'a,ad hos confugis,qui rus in laetasu ,hos oreasty ut a marμ liberetura, ille ut duret in reuem laetis. Sanctus Ambrosius, in libro de Viduis, Catholicas viduas instituebat,
cum ita scriberet: obsecrandibuni Angeli, qui nobH ad praesidium dati sunt,Mart 'res Obsecrandi, quorum 'videmur nobis quoddam cor- 'toris pignare patrocinium vindicare ; possunt pro peccatis rogare nostris, 3κi proprio sanguine , etiamsi quae habuerunt peccata, laverunt. Isti enim sunt D E I Ma ιγres, stri praesules, heculatores vitae, actumnqare nostrorum. Non erabescamm eos i terres res nostrae im
342쪽
3 r Roberti sessarium iudicium
nutatis adbilare, quia ipst infirmitatem eam oris, etiam cilm Wine rem,o voverunt.S. Augustinus,tractatu 8 in Ioannem, tribus pene verbis tria aduersariorum dogmata conuellit de sacrificio altaris, de oratione pro defunctis, de inuocatione Sanctorum : Ideo quine, inquit,ta Vf n me Iam,n η. Ac eos Marty res ) commemoramus, quem modum alios,qia in pace requies uni, ut etiam pro eis oremmoed magis, ut i pro nobH orent. Denique Theodosius Imperator, O thodoxus& pius erat, ut etiam aduersari j confitentur ; & tamen de eo sic scribit Rusfinus, lib. 2. Historiar. cap. 33.
xilia tibi'a It tinum intercessiompascebat. Et de eodem Chrysostomus , Homilia 66. ad populum Antiochenum: Ninn in i 'qai parpuram induitas est, accedit,illa complexurus f pulchra, e fastu di positio, 'ut Sanctis sopplicaturus, vi prose apud
D m intrecedetnt sicenarumfabrum, o pilleatores, ut proiectores or- , qui diademate redimiim incedebat. Viderint ergo qui nega ni Samsi os esse orandos, an ab Ecclesia Catholica non dissentiant. inod autem ab Ecclesia Romana, quatenus ex anti- quia, Scriptoribus nota est, pariter dissentiant, ex Leone& Prudentio. ut ceteros omittamus,notissimum est. Leo si quidem, qui Episcopus Romanae Ecclesiae ante mille di centum annos fuit, & propter sanctitatis, & sapien-xiae, atque etiam eloquentiae excel lentiam, Magnus dici meruit, Romanam Ecclesiam ita instituebat, Sermone
Et serio. 1 de natali SS. Petri & Paulli Sicut, inquit, e nos
experti s u , nalyriprobauere maiores,credimus arqke eun Himus inter omnes labores illim vitae, ad obtinendam misericordiam D E I, semper nos 'ecialium patronorum orationibus adlua dos. Prudentius in hymno de S. Laurentio, de Romana Ecclesia loquens, ita cecinite surg
343쪽
Quale igitur, & quam impudens mendacium est hiruius Confessionis, quae in eo ipso articulo affirmat, in nulla parte doctrinae dissentire se a Scripturis, vel EG clesia Catholica,vel Ecclesia Romana, in q'o articulo, Sanctorum inuocationem oppugnat, quam α Scripturae&Ecclesia Catholica, &Ecclesia Romana apertissime docuerunt. Neque verb hoc unum est . in quo discrepat Confessio Augustana, a Confessione Catholicae&R manae Ecclesiae. Nam nec de ipsa Ecclesia, nec de peccato Originis, nec de Iustificatione, nec de Sacri ficio, nec de Sacramento Eucharistiae , nec de at ijs Sacramentirconsensio est. Sed unum sufficiebat,ad mendacium det tendum.
a- nim calumnia est , quod omes caerimonia, omnia vetera is
ci i stituta, in Ecclessu nostris aboleastur. Quale sit hoc menda-ae cium, nullo negotio tutelliget, qui conferre voluerie s. cum praesenti statu Ecclesiarum Protestantium, ea quae is de ritibus Ecclesiae scripta reliquerunt Tertullianus, is Basilius, Epiphanius, Augustinus, alijque veteres Scrip- , si tores.Certe Tertullianiis in libro decorona militis,imos ter Ecclesiasticas caeremonias numerat,ante Bapti sinuml, renunciare diabolo,& pompis eius', ter mergi in sacro a. fonte, oblationes anniuersarias pro defunctis facere, di ad omnem progressum fronte crucis signaculo terere.
Basilius lib.de spiritu sancto ad Amphilochium,cap. z inter Ecclesiae ritus ponit,orare ad Orientem, cruce - V signare
344쪽
signare, inuocationis verba dum ostenditur Euc haristia, benedictionem aquae baptismatis, benedictionem oleiunctionis, benedictionem eius qui baptizatur, trinam immersionem,&c. Epiphanius incompendiaria doctri na Ecclesiae, primo loco potest virginitatis professione, inde etiam viduitatis, tum solitudinem Anachoretarum, ieiunia quartae & sextae feriae, ieiunium quadragis inae,arctiorem abstinentiam in sacra hebdomada passonis Dominicae , memoriam defunctoruin in precibus, nocturnas & matutinas Plalmorum, & Hymno rum celebrationes, varia Monachorum instituta, qtisruali j axarnibus abstineant, alij et iam ab ovis, alij et iam apiscibus,&c. Denique, August. meminit confecrationis aquae per signum cri cis, lib. 6. contra Iulianum, cap. 8 Exorcismi &exiuiuationis lib. de gratia Christi, cap.
4o. Vnctionis, qua utimur in Baptismo, lib. 2. quaest. Eu ang. cap. o Item Chrismatis, quo inungimur post Bapti sinum, lib. is. de Trinit. c.ip.r 6. Signo crucis, quo benedicitur Chr isma,& quo signamur in fronte, dum Sacramentum Confirmationis accipimus. In Psal. I t.& tract. Iis .in Ioan . A quae miscendae vino in sacro caliςe, lib. . doctrin. Christ cap.rr. Ieiunij .&6. feriae, Epist. 86. ad Casulanum. Ieiuni j quadrages malis .in Psal. No Delectus ciborum in diebus ieiuniorum, lib. s. contra Faustu, cap. s. Voti continentiae etiam post coniugium , Epist. s. ad Armentarium. Voti virginitatis, lib. de sancta virgi nitate, cap. 29. Voci paupertatis, lib. I . de Civit. DEI, cap. q. Monachorum,&Anachoretarum, lib. de moribus Ecclesiae, cap. 3 i. voti Μonachorum, in Psal. 7s & 99 Peregrinationum ad loca sancta, Epist. is . ad clerum & populum suum. Porrb haec & similia; quae in veteri Ecclesia in usu erant,& nunc etiam in Ecclesia Catholica locustum retinent, a Lutheranis non modo non servantur,
sed etiam irridentur,& tamen in Consessione dicere audent, veteres ritus a se diligenter seruarii& falsam esse calumniam, quod omnium veterum instituta atque omnes serm e carimonias aboleverint. XII. MEN.
345쪽
PA G. . in praefatione de abusibus mutatis: citi eis fae,in liriunt sui nos de nullo miculo fidei dissentiani ab M-
clesia Cai halica, tantam paucos quosdam abusus omittant, me..
Haec verba mendacij arguuntur ab ultima parte huius Concordiae,ubi ea de Christo docent, quae cum Symbolo Aposto co Nicaeno & Athanasij, apertς pugnant, ut supra iam ostendimus. Illud autem non est praetercundum,quod cum dicunt, se ab Ecclesia Catholica non dissentire,nisi propter paucos eosque nouos abusus; si per Ecclesiam Catholicam intelligunt ea in , quae nunc paret Romano Pontifici,ntentur 1 e extra Catholicam eiD. Et sane viderint ipsi, an propior paucos abusus ab Ecclesia Catholica separari licuerit.Si ver b per Catholicam intelligunt antiquam aliquam Ecclesiam, mentiuntur, cum dicunt hos abusus es. novos ; fuerunt enim in antiqua Ecclesia si illa est ea Catholica,a qua non dissentiunt,nias latione ab usuum.
P A G i3 in articulo de coniugio sacerdotum: diceri
m uir, inquiunt, primam ante annos ηoO. sacerdotes vico
actis ade Ioatum. Quod idem repetit Philippus in Apologia. At exstat Concilium Moguntinum, celebratum in Germania tempore Arnulphi Imperatoris, ante annos 6oo.cuius deς imus canon statuit, ut nulla penitus mulierine soror quidem aut mater, cum Ecclesiasticis habitare permittatur. Exstat Concilium mormatiense,in Germania ante annos 7oo. celebratum, cuius nonus canon ita habet;PIMust,ut Epib pGPresbteri, Diaconi, Subdiaconi abstineantse as uxoribu , ω non generent Pios; quod si Me decretum violauerint, ab honore elericatus pellantur. Exstat
Concilium Aquisgranense,tempore Ludovici Pij celo bratum,anno Domini sis. id ςst, annis ri . ante Con
346쪽
fessionem Augustanam, in cuius Concilij Can. 6. Indictitur subdiaconis perpetua continentia ; Se quod de subdiaconis dicitur, sine dubio de altioribus gradibus intelligitur. Exstat denique Epistola Zachariae Romani
Pontificis, ad Bonifatium Episcopum & Apostolum
Germanorum , scripta ante annos 8eo. ubi sic legimus. die fuso pu Scerdotij , etiam ab ses pruria coningio prkhibe ἐμη. Cuius legis meminerunt etiam Magdeburgenses, Cent. s cap io .col 7 . Mendacium igitur Conseisonis tot testibus refutatur,quot Episcopi in tribus supra citatis Conci l iis consederunt, addito etiam Romani Pomtificis testimonio.
ΡA G et . in eodem articulo de coniugio sacerdotuimssit res, i n qu i unt,gesta est tam inciuit iter i non se κm inpost
rum contagia prohibereuiur, sed etiam praesentia , costra omnia istra diutus,m humana, contra ipsus etiam canones factes non solitis a Ponit ibiu,sed a lauiali limis Synodis distraherentur. Et hoc num
rari potest inter illus, iam endacia Consessionis. Duae sint entin quaestiones de coniugio Sacerdotum; Vna, an liceat post sacros ordines susceptos, uxorem ducere Altera,an liceat ci, qui duxit uxorem ante sacram ordinationem, simul&sacerdotio&coniugio operam dare. Ac de prima quide qu sitione L. utherani oes,& verbis& factis respondent, licere. sed hoc, ex sententia veterum canonum,quos vel Concilia, vel Pontifices ediderunt velle defenderem imis aperta impudentia est Nam etiam Graeca Ecclesia , quae tamen in hac parte semper liberalior fuit, & damnat, & omni tempore damnauit coniugia post ordinationem. Exstat Concilium Neocaesariense, ante annos Izoo. celebratum. In cuius primo Canone sic legimus:Pra sister i uxorem duxerit, ordine suam ueatur. Et Synodu, Tralliana,Canone 6 prohibet, ne Episcopi,Presbyteri,Diaconi, subdiaconi, post ordines susceptos, uxorem ducere praesumant. Quam eandem
347쪽
De Libro Guordia Iuthera norum. 3l prohibitionem legimus in Synodo Romana sub sylum
stro,Can. 8. In Concilio 2. Toletano cap. r. in Canonibus Apostolorum, Can. 27. in Decreto Calixti I. apud Gratianum dist. et 7. Caia Presbyteris. In Epist. 82. Leonis primi ad Anastasium, Thessalonicae Episcopum, cap. 4. Et in Epistolis Gregorij I. lib i. Epist. i. Nec ulla fuit unquam de hac re in Ecclesia Catholica dissensio. Adde, qu bd hoc ipsum affirmat Paphnutius & Udatricus, quos aduersari j pro sua caussa oportune&im pommeadducere solent. Scr ibunt enim Socrates lib. I. cap. 8. ΩSozomenus lib. a. cap. zz. Paphnutium in Concilio Nicaeno , dum sententiam suam de coniugio clericorum explicaret, inter alia dixisse, oportere iuxta veteres canones,Eeclesiasticis prohibere, ut post sacram ordinationem uxores ducant. V datricus quoque in Epistola ad Nicolaum,qua n reserunt Mardeburgenses, & saepius
inculcant, Cent .6. cap. 7. col.ῖ88. Et cap. Io .col. 676. Et Cent. 9 cap Io .col. o. aperte docet, non licere Presbyteris & Mouachis uxores ducere,& si duxerint, debere separari. Et quanquam nec historiam Paphia ut ij, nec Epistolam Udatrici omnino non probamus: tamen ostendere volui, in quaestione de nouis nuptijs sacerdotum non solum a nostris, sed etiam a suis patronis aduersarios refutari. Iam vero de a Itera quaestione; An videlicet liceat sacerdotibus liberis operam dareὸPhilippus affirmat, &quidem ita,ut subtrahere sacerdotibus coniugium, esse contendat contra veteres Canones, quos tam Pontifices quam laudat iis mae Synodi condiderunt. Mirum autem est, cur nec in Confelsione, nec in Apologia, ullum tale protulerit canonem. Nos enim e contrario, Omnes Ecclesiarum canones proferre possumus, qui omne v sim uxorum sacratis hominibus interdicunt. Ex quibus Philippi mendacium c uidentissime consulatur. Ac primum ex Orientali Ecclesa, proferimus Nica num Concilium I. in cuius Coci l i j 3. canone prohibetur Episcopis, Presbyteris,Diaconis, ine ullam domi mulierem habeant,praetor mali em, aut sororem, aut amitam.
348쪽
Vbi nulla uxoris fit mentio, quae tamen primo loco nominari debuit, si eius cohabitatio sacerdotibus licita esset. Ac eam mentem Nicaeni Concilij fuisse,' tribus te ilibus fide dignissimis comprobabimus. Basilius enim in Epistola ad Georgium, ex huriis canonis sententia, praedictum Georgium ab uxore sep rari praecipit. Est phanius in haeresis, . quae est Catharorum, ita scribit : Sed γ' adhuc viaentem, liὴeros granem tem, nim uxoris virum, 'on suscipira,sed eam qui se ab una contiauit, aut iri vidi itate vixi Diaconam, in Presbyterum, Q Episcopum, em Hvο Dcοι:um, maximὸ Ybi θnceri sunt canones Ecclesiastici. At aloes mihi, in quibusdam locis a huc liberos et vere Presbrteros, Diaconos, γ φλ'diasio uas,ar boc non os iuxta canones; sed iurita bouiiuum mentem , quae per tempus elogμit . Hieronymus in libr. contra Vigilantium ; Puiι facient, inquit, orientis Ecciti fiae 3 quid , fgypti, α' sedis Aposts uae, quae aut virgines clericos accipiunt, ι si res habuerint, marisi ese EN
Ex Ecclesia Africana testem habemus Concilium II. Carthaginense, Caia a. ubi sic legit mas: omnibus placet, toriscopi, Presbyteri , Diaconi, et qui Caci amota ostrea Meudicitiaeustodes otium se ab γxorib- as stineant, ut quia Apso i docaerunt, istinauit inti nitas, nu quoque eastasiamin. Idem habet Concit. Carthaginense V.Can 3. & Concit Africanum, Canone His subscribit Augustinus qui in lib. x. de adulterinis coniugijs, cap. zo. So min, inquit,etsprvonere eontinentiam clericorum, qui plerumq-e ad eam sarcinam siubeundans eviuutur inulti, eamq/es ceptam que ad debiturinem, Domiis
Ex Ecclesia Hispanica testem habemus Concilium talibertinum antiquissimum, Can 33. Toletan II. Can. 1. Toletan. IIII. Can. 26 Toletan. VII I. Can 6. quae etiam subdiaconis usum uxorum prohibent. Ex Ecclesia Gallicana testem habemus Concit. Ar latense IL ante ann oo. celebratum, in cuius II. canone cauetur, Nevilus coniugatus ad sacerdotium ac strinatur,nisi continentiam ab uxore promiserit. Item
349쪽
De Libro Concordia Iutheranorum. 3 'Aurelianense III. Canone 2. VιnMPm, inquit, clericorum a Sub diacono . svra, propriae, sifortὸ iani babeas ficatur Vxori. Quod idem praecipiunt Agathense Concilium . Can.92. Turonense I. Can. i. & a. Et I uronense II. Can. i O. Ex Ecclesia Germanica, iam sit pracitati imus tria an. liqua Concilia Aquis granense, or maciense, Mogun
Ex Ecclesia Anglicana testem habemus Bedam, qui
s Arrit. Ex Ecclesia denique Italica, testem habemus D. Ambrosum, qui libro i. de offici js,cap. vlt. In ensam inquit,exmbertam, cur immaculatsem mini steriηm, Me γζο coniugali coicuvitiandsm cet filiis.Item Siricium Papam in Epist ad Hi-rviericum,cap. 7. Innocentium I. in Epist. ad Victricium, capit. 9.& ad Exuperium. cap. r. Leonem I. in Epist. 9o. ad Rustic. capi. Et Gregorium I. lib. 3. Epist. 3 . Sed verba Leonis audiamus in Epistola ad A nastasium Thessaloni
His accedunt exempla totius antiquitatis ; quotquot enim ab Apostolicis temporibus Episcopi &Presbyteri celebres & laudati fuerunt,omnes omnino aut vΣ rem nunquam duxerunt, ut Athana sua, Basilius,uterque Gregorius, Chrysostomus, Ambrosius, Hieronymus,Augustinus Leo,&ali1 innumerabiles ; aut uxores quidem habuerunt, sed illis post susceptum sacerdotium , operam non dederunt, ut Gregorius pater Gr
eorij rheologi, Hilarius,Paulinur, α alij non pauci.
350쪽
32o Roberti Bella mini iudicium
Cert .vnum aliquem laudatum Episcopum, Presbyterum,Diaconum,Subdiaconum aut Monachum, qui duxerit uxorem,aut ex uxore antea dirista, filios procrea- uerit, adhuc aduersarij inuenire in tota antiquitate minime potuerunt. Videt igitur Consessio, contra quos canones.Pontificij agant,cuin sacerdotes non patiuntur nuptijs de procreationi operam dare.
ΡΑ G.is. in eodem articulo : Hiae, inquiunt,critassis,
parsis excruciantur sacerdotes,eontra canonum voluntatem, nAL
lam aliam ob caUIam, iappropter eouiugium. Si hoc non est mendacium proferant aduersarij, vel unum canonem ubi prohibitum sit, ne sacerdotes excrucientur, si Vxorem ducere tentaverint. Nos enim iam canones multos produximus, in quibus indicitur continentia sacerdotibus & sane contra canones e se non potest, si poena statuatur in canonum violatores. μι, inquit Philippus in Apologia, Maes tantum sustenduut ab officio, γει autems stenditis ab arboribus. Ergo fatetur inprimis Philippus,Lutherum praeceptorem suum, & omnes alios noui Euangelij ministros,qui uxoribus carere noluerunt,eX canonum sententia, suspensos ab officio fuisse , & cum nihilominus o cio fungi voluerint, contumaces,& rebelles,contra leges omnium Ecclesiarum exstitisse,propter quod crimen, iure sane ab arboribus suspendi potuissent.Deinde,neque est verum,antiquos canones soluab officio suspendisse;Exstat enim Canon.r. II. Concialij Toletani, ubi statuitur, ut qui post sacros ordines Uxorem ducunt, aut ad eam redeant ; a cuius contube nio iam recesserant,aut sacrilegi j rei ab Ecclesia habeantur extrauei. Et in Concilio Toletano VIII. Can. 6. qui post sacros oldines uxoribus copulantur, iubentur sub poenitentiae oneribus usque ad extremum vitae ad M 'nasteria relegari In Concilio veris Turonens, Ib ante Goo. ann os celebrato, Can. d. habentur haec verba de