장음표시 사용
451쪽
Tractatus statu naturae lapsae gratiam efficacem, sed instaque exclusione gratiae suffcientis ; quid indae
obiicies 4. Cum Jansenio, M. de gratia , cap. gratia cui humana voluntas resistat , osi inutilis. ; ergo. ' Re θ. . . antee. Est inutilis, vitio volunt iis libertate sua abutentis , cone. defectu viri tis intrinsecae & relativae in gratia, nego Ante Matia enim dat potentiam relativam & expe-duam ad bonum , ad quod natura sita tendit; non igitur ratione sui est inutilis , sed volun-sas creata , dissensu libero , eam reddit inutilem. Inst. T. Gratia sufficiens est pernita AE , qua nemo unquam , fatentibu etiam scholnsticis , nisi majorem damnationem, assecutus est , ait Ianseruiuidem cap. 3. ergo, &c. Resp. n go anter. Quia non ipsa gratia , sed resistentia libera , per quam voluntas abiicidgratiam, homini perniciosae est; ipsa enim, &non gratia multiplicat peccata, unde Alex. VIII. damnavit hanc Synnichii propos Gratia su glans , non ram utilis , quam ρε niciosa ostiar proin/e merito posirmus peiere : A, tralia δε ciensi libera nos, Domine. Et Vero quis perniciosa dicat sacramenta , eo quod muli, lic in sui perniciem abutantur Inst. Iansenius lib. 3.-Cap. q. Illud a re-eentioribus prolatum glatia. D cientis genus ,stuo adjuvante nullum unquam opus factum es , aut sor unquam .... videtur n Urum quoi
.Am singulare; atqui gratia nostra sufficiens est talis; ergo. Resp. di . mo. Monstrum est singulare , si gratia illa defectu virtutis intrinsecae & relatia vae non sortiatur essectum , eone. si unico Vo-iuutatis liberae i de idoneis viribus instri ustae ,
452쪽
vitio , nego maj. Quod enim gratia sussciens
prout gratiae essicaci opposita, nequiquam soriatur effedium , nihil est mirandum dii gratia enim illa non appellatur, mere fussiciens , Nisi consequenter ad liberam voluntatis resilientiam a Deo praevisam . . Quod si talis gratia' mo struosa dicatur, monstrubsior certe gratia Ian senii parva , quae ab initio lapsus hominis iiDque ad diem judicii, est iniussiciens ad oppc ruam sibi concupiscentiam debellandam , &cum qua voluntaς necessario harobis in se ae in cacibus desideriis; an magis indecorum est gratiae Christi quod ipsi voluntas libere resi stat, quam quod necessario superetur a praed
. minante concupiscentia λ valet ergo argumen tum Iansenti contra parvam, quam Propugnat,
gratiam; at sponte ruit in systemate Augustini& Catholicorum. In rab. 3. Si daretur gratia mere susciens, posset peti a Deo; absurdum conseq. Ergo. R. . dist. mai Posset peti a Deo, qua v relassiciens, cone. qua sussiciens, nego maj. Quod gratia sit vere lassiciens , habet ab intrinseco, mimirum a propria Virtutes quod vero sit mero sussiciens, habet ab extrinseco, ni , mirum a libero voluntatis dissensu praeviso Scsic involvit resistentiam voluntatis a sane cum postulamus gratiam , non petimus dissensum Z resistentiam gratiae, sed gratiam generatim,
4. Gratia mere suffciens , iustitiae s veritatem potius arguit, quam misericordiae in fulgentiam commendat is ergo est Deo dante indigna. Respond. nego ant. Quia gratia per se & exprimaria Dei intentione ad divinae miserico diae ostensionem tendit, licet per accidens
ex sectindaria Dei intentione ad iustitiae divi- ε T 3 nae
453쪽
2 . . Tractatus nae ostensionem 3c gloriam pertineat , Nemmex hypothesi quod Deum sanare Volentem con- temnamus : Ensdeles, inquit Augustin. lib. de
spiritu & littera c. 23. contra volunt rem Dei faciunt , cum ejus Evangelio non credunt 3 --
ρerturi in suppliciti potestatem Uus , cujus Didonis misericordiam contem erunt.
Objicies s. Gratia suffcieni, Cui Foluntas r sistat, est gratia possibilitatis Pelagiana , quam confutavit August. di damnavit Ecclesia; erga
admittenda non est . lRάρ. nego ant.. Nam adJutorium possibilita' iis, quos impugnabat Augo contra Pelagram erat adiutorium non conferens, sed supponens
possibilitatem qualis esset lex, atque doctrina Ldocebat enim liberum arbitrium per se sciturin valere ad quodlibet opus salutare, adeoque non indigere gratia ad posse simpliciter , sed tam tum ad facilius poste, & hanc gratiam dicebat esse legem, doctrinam & exempla Chriiii, unde adjutorium possibilitatis reponebat in natu ra. Econtra gratia lassiciens, quam admittimus consistit, non solum in supernaturali illustratione intellectus , sed etiam in pia motione V luntatis indeliberatai, quae dat posse simpliciter velle , Se agere bonum salutare voluntate
immediate excitando & adjuvando ad illud v jendum & agendum. IV a Pelagius admittebat possin Bene agere esse a Deo; erg*Resp. dis. a re. Pelagius admittebat , po bene agere , esse a Deo, ut auctare naturae , cone. uz interiorem arandi virtutem subminis strante per gratiam Cnristi actitatem , naturae .superadditam nefa snteced. Pelagius naturam& liberum, arbItrium vocabat gratiam possibilitatis, legem vero & docti inam voca,t adita
torium Possibilitatis naturalis .. Audiatur D. Audita
454쪽
lib. de gratia Christi cap. 3. Gratiam Dei, inquit , adjutorium quo uouvamur ad non pe candum , aut in natura or libero ponte arbitrio, aue in lege atque doctrina .... possibilitatem datam confitetur a Creatore natura , nec esse in nostro potestate, sed eam nos habere etiamsi nο-
IV. 2. Pelagius deinceps possibilitati naturali subjungit adjutorium Dei actuale : Ad U- ωae nos , inquit apud Augustinum Cap. 7. Deus per doctrinam is revelationem suam , dum coγ- dis nostri oculos aperit: dum diaboli pandie insidias , dec. Ergo in eo tantum arguebatur ab Augustino quod nollet ubique eam esse con- iuuetam cum effecitu. R p. dist. antec. Possibilitati naturali subjunxit adjutorium Dei actuale , quod esset lex , vel doctrina , vel revelatio , vel exemplum ,
. eanc. quod esset subministratio virtutis interiori S , nego ant. Unde D. August. verbis Pelagii immediate subjungit: In his omnibus non rece se a commendatione legis atque doctrina ... - qua demonstrat revelat Deus quid agere debeamus et non qua donat atque adjuvat ut aga mus , eum ad hoc potius valeat legis agnitio , si gratia dessit opitulario, ut s- mandari praυuricatio . Gratia autem sufficiens, quam admittit
Eeclesia Catholica , est gratia interior naturae superaddita, vires pares & relative proportiODatas subministrans. Obicias 6. Semipelagiani necessitatem admiseruiat gratiae sussicientis , cui posset humana voluntas resistere , vel obtemperare; atqui ita hoc fuerunt haeretici; ergo non est admittenda. Resp. nego maj. 9 min. In quibus Continetur 4. propositio Iansenii, quae ab Innocent. X. MAlex. VII. damnata est, ut falsa, is heretica. Prob. maj. Ex D. August. lib. de prads. sct
455쪽
o. I. de Semipelagianis scribente: Perven-ι- , ine praveniri voluntates seminum Deρ gratia fa-rstantur , arque ut ad nullum opus bonum vetineipiendum , - ' perficiandum, i qωemquam susscere pusa consentiant. Ergo gratiae sussicientis necessuatem ad omne opus salutare incipiendum vel perficiendum admittebant. , R p. nego confess. Necessitatem . enim gratiae non admiserunt ad initium fidei., dicentes , uir lait August. cap. Ex noHi quidem. noli habero liuam fidem , sed incrementuM uris Ne Deo et tanquam Mes non ab use donet- nobis , sed ab iu
tantum augeartiae in nobis , eo merito , ' o coepit
a nobis . Et insea, post citatae Apostoli ve iaba, Non fumus su cientes. cogitare aliquid quasi ex nobismetipsis, ait: Verba sa perpxu ut , qui aut ni ex nobia esse fidei coeptum , ex Deo esse Mei supplem emtum . 1 infla . D. Hilariuso 'i'. ad August. declaraet Semipelagianos docuisse et Adb nullum opus Uiam inc0ieadum , nedum perficiendum, Quemquam insincere, possin . Atqui in tium fidei haud dubia
est bonum opuS I ergo. . Respond- di . min.. Est bonum o as.. in reaveritate , cone. in doctrina Semipelagianorum , uego minor. Nam boni operis. Domine, Deque: 'melia fanari, neque ipsum credaere intelligebant L id leuat S. Hilarius dicens : Nequae enim. aliis cuA Urai curationia eorum annumeraMum putant exterrita is supplici voluntatae unumquemque Agrotum vello senari ili quod enum dicisti crede de silvus eris ; Unum ho-m exigi asse- n , aliud offerri , ut propter id quod in 'ur,. deinceps reddarur Ergo voluerunt initium sin
iis esse, tum in desiderio salutis, tum in. fide, per quam obii retur gratia ad opus. b num , sivet idcipiendum , sive perficiendum
456쪽
de Gratia Chri R. δ' dist. 2. Germa litis Semipelagiantis , lib. de
Eccl. dogmatibus , cap. a I. docet : Initium uti, nostra, Deo miser te, nos habere, us vero acqω catrius filutifera inspirationi , nosti a oppotestatis . Ergo Semipelagiana dcustrinae eadem est ae nostra. Respond. nego con sq. Quia Gennaditis in libro Citato , quem scripsit postquam ex error Semipelagiano revocatus fui e , non tradit a jctrinam Semipelagianam, sed Catholicam . IV. y. Vitalis Caritaginensis, qui errori Se mi pelagian. nomen dedit, admisit gratiae interioris praevenientis necessitatem, teste Augusti
Epist. Io7. Ergo. - Resp. dist. auere. Admisit necesstatem gratia praevenientis imellectum, ut est lex , doctrina concia Praevedientis Voluntatem, neto ane. Unde D. Augustin. ibidem , redarguens e us sententiam, aut Hac est illa Pelagiano m mala, m rixoque reprobata , is ab QUO Giam Pelagio, rimante damna i in Orientagium Episcoporum Con- ollis , sententia, qua dicunt gratiam Dol, nomad singui, assirus dari , fed in iisero arbitrio Ο- se , - in lege sique doctrina . .
Uta r. v Ide divina certum est , diri gra- , Γ tiam est cacem , qua DeuS Voluntates nostras certo Ze infallibiliter flectero potest quocumque voluerit , Ilaov. 21. Cor Regis iis manu. Dei , is quocumque volu eris, inclinam ωρ. illud . Et Philip2ns x. Deus est , qui opinmatur in vobis velle prefico, pro bonα tantate. illa, ergo una , eaque gravissima rurestat difficultas. solvescia qua rat one, nem - -
457쪽
gratia efiicax voluntatem moveat ad consensum, effectumqtie, ad quem datur, obtineat , Proindeque quo pacto a gratia mere sufficienti distinguatur; porro ne in verborum aequivoco
Nota 2. Gratia efficax spectatur, vel in actis primo, & antecedenter ad Consensum volunta tis j vel in actu fecundo , & consequenter ad illum consensum . Item gratia efficax in actio primo, est talis late, vel stricte , quae omnia a curate distingui debent, ut multis difficultatibus via praecludatur. Under Esticacia gratiae in actu primo late , est vi tus gratiae praevenientis, par, & proportionata effectui bono, ad quem datur. Efficacia sic intellecta est essentialis, & intrinseca gratiae , sive sortiatur, sive nan sortiatur effectum , quem
apta est sortiri. Efficacia gratiae in actu primo stricte, est virtus gratiae praevenientis , ut certo & infallibis liter illatura effectum, seu , consensum volu
Efficacia gratiae in actu secundo , est eadem virtus gratiae ut corijuncta cum effectu, qui illius vi elicitus est. Haec includit gratiam adjuvantem & cooperationem voluntatiS.
Nota 3. Hinc non est quaestio de gratia e caci in amι fe undo, quae consensum involvit, quia est ipsamet formaliter operatio, cui Consequenter voluntas non potest diisentire, cum sit impossibile ipsam, dum operatur, non operari . Nec de .gratia eficaci in actu primo late
dicta; nam sic gratia ipsa mere sufficiens, efficax dici potest, ut constat ex dictis quaest. praecedenti, ex eius definitione mox data. S ium ergo qti aerio dest de gratia efficaci in actu primo striste sumpta, de quae simpliciter dicitura talia essicax , de qua quaeritur , quo pacira in
458쪽
gratia' mere sufficienti distinguatur , seu unde repetenda sit eius efficacia. Nota . Ut iano intricatissimam quaestionem solverent, & hoc aenigma theologicum exponerent , is varias abiere sentantias. , non uim novatores, verum etiam Theologi Cath lici ; unde , r. Praemittemus systemata Novatorum, eaque confutabimus. a. Reseremus varia Scholaiticorum systemata , iisque confit iis, quae nobis improbabilia visa fuerint , illita
quod probabilius videbitur stabiliemus. duplict
n tiam efiicacem esse Vere ac physice necessitantem , ita ut non possis ipsi v 'rimas humasa refragari; additque : Medium quem Sophista, sici Catholicos appellat 7 imaginantur motum, cui obsequi, vel quem repellers liberum sit aperto exeludi videmus , ubi asseri, rur sicax ad perseverandum constantia. Contra hoc impium systema, Concit. Trici
Se . 6. n. q. hoc anathema pronunciat L Si dixeris liberum hominis arbitrium a Deo morum ct excitarum , mbit eooperari assentiendo Deo ex cstanti atque vocanti , quo ad obtinendam curtionis grariam, disponat ac prvaret , nrquinptam di enitis si velis . . anathema fit. Nontergo in hoc errore confutando immorabimur, qui commodius pro gatur, Tomo A. ma, in Iabsenti, docentis emaciam. .
459쪽
8 Tractatus gratiae repetendam elle ex ipsius indeliberata ldelectatione, quae sit superior opposita Conc piscentiae deleetatione , item in deliberata , &illius relative per gradus victrice. Iansenius itaque duplicem distinguit in v luntate delectationem, calestem nimirum, quae ad bonum , & terrenam, quae ad malum tramhit; alteritque delectationem hanc unicum esse Pontis , quo Voluntas nostra per peccatum infirma, necessario & indeliberate applicatur , sive ad bonum, sive ad malum, ita ut impos sibile sit majorem delectationem vinci a miΠΟ-ri : Major enim delectatio, inquit lib. q. de gra
tia, C. 6. nunquam sane delectatione minore j perabitur. Et lib. 8. c. 8. Perspicue apparer im-
. possibile esse , ut adjutorium illud cessis it
erationis non determonet , immo pNaeterminet
υρluntarem , quia facit ut velis , sine illa velle non possis: facit etiam ut ardenrius velis , o suo illa ardentitis melle non posse facit -d nique ut necesse sit animum sequi, is fecundum illud operari , quod amplius delectaverit . Tota igitur vis delectationis relativa est , ita ut, si major fuerit vis gratiae, quam vis concupiscen- 'tiae, necesse sit voluntatem bene operari : si econtra maior fuerit vis concupiscentiae, n2ceste sit voluntatem male operari, ingente enim delectatisne carnasi , impossibiae est ut virtutis honestatis consideratio praυaleat, inquit Ian-
senius , L . cap. 9. Ergo iuxta ipsum, efficacia gratiae repeti debet ex delectatione voluntatem ad unum determinante, quod est error Calv ni . Contra hoc systema haereticum, sit:
Ha elictam est e caciam gratia repetere ex din
460쪽
Iarive ad minorem oppositam concusseeur m ut strice , voluntatem ad consensum nece ante. .
Prob. I. Haereticum est asserere hominem non
posse dissentire motioni Dei, illum ad bonum, excitantis: non posse resistere gratiar divinae , tum cum ab ipsa movetur & excitatur. ad bonum Q ut definierunt Concilia Trident. supracit. & Senonense, decreto I s. ubi loquens de
necessitate gratiae , definit e Neque enim e ut gratis necessitas libreo praejudicae arbitris p nec enim trir est Dei trahentis auxilium, cui res
sti non possin; atqui illud asserit, qui gratiae es-ficaciam repetit ex desectatione superiori relative victrice, cum in eo systemate major de lectatio a minori opposita delectatione nunquam superari possit, ut asserit Iarisenius supra
Prob. 2. Illud systema est haereticum , ex qu , Per connexionem evidentem & necessario , profluunt conclusiones haereticae ; atqui ex systemate delectationis superioris relati Vae , victricis, necessario, & per connexionem eVidentem 'profluunt quinque famosae propositiones Iansenti haereticae, cujus sunt conci sones ; ergo , &C.
Probat. minor. Referendo quinque propo tiones Iansentanas , ab Innoc. X. & Alexandis VII. damnatas , & demonstrando earum cum systemate laudato connexionem. I. Prop. Aliqua Dei pra epta hominibus sis , volox ibus is conantib4s , ferundum prἀ- sentes quas habone vires , fame s inbilia, dee 2
quoque illis misi. qua possbilia . Damna
ra est, ut impia , remeraria, blaspbema, aras rhemate damnata, harpeica. Nunet quaero
quare illis sunt impossibilia, nisi quia sola par-Va gratia instructi , absente gratia efficac; non habent potentiam Ueram & relative ex 'ped