장음표시 사용
471쪽
6o ' e potest humana voluntas dissentire, non hab ex natura sua infallibilem & essentialem eum consensit voluntatis connexionem I atqui gratiae essicaci , qualis secundum fidei doctrinam admittenda est, humana voluntas potest distentire a ut constat tum ex Scriptura, ProV. I. vο- cavi renusis. Tum ex Conc. Trid. fem. 6.ean. q. definiente : Si quis dixerit liberum a bitrium hominis a Deo morum excitatum n hii cooperapi assentiendo Deo excitanti atque u canti .... neque posse dissentire si velis .... ana-rhema ssit. Ergo, &c. minor. est de fide ; ita
Prob. maj. Posse gratiae dissentire, est posse cum gratia conjungere negationem actus ad quem datur; atqui cum gratia, quae eX natura sua infallibilem & essentialem habet cum consensu voluntatis connexionem, non potest comjungi negatio actus ad quem datur; ergo. Thomistae voluntatem illi gratiar dissem tire posse, non quidem in sensu composito ,
sed in sensu diviso. Quod ut intelligas:
Nota : Cum Alvarea , lib. a. resposionum capit. I. num. 34. sensum compositum non sic intelligi debere, Guod videlicet quando gratia
incax est in voluntate, non poYsit voluntas non agere actum illum aἀ quem determinatur , a lata vero motione post non agere. Hic enim
fensus consctus fuit a Cnivino, &Iansenio) . . fonsus igitur legitimus illius propositionis r ii mo praemotus, non potest disssentire : In femsu composiro accepta, est: hac duo simul esso imes os illa , quod nimirum auxilium incax adeonsentiendum , sit in homine , is homo dime piae. Rem fic explicat Gonet: Ucaei Dej m rione posita in voluntato, inquit, liberum arbitrium potest dissentiro in sensu diviso, quia e/- - , prouν flat sub tali motione , semper νομ
472쪽
nat potentiam proximam expeditam ad GF . sentiendum. Non potest tamen dissentire in se
sis composito , quia cum talis motio inferat i
fallibiliter consensum , ille sit in eodem in minii temporis eum illa , nunquam potest componi cum actuali dissensu. Sed Contra est j. Quia haec implicata & obscura explicatio sensus compositi & divisi , non vi- 'detur cohaerere cum Canone Τrident. hic enim clare innuit hominem , etiam in sensu composito gratiae Dei moventis & excitantis, id est eo ipso momento , quo Deus voluntatem in- , cipit movere, posse dissentire si velit; ergo. Contra est a. ia distinetio illa, qualem eam explicant Thomistae, involvit contradictorianam, juxta ipsos, r. Impossibile est componi' dissensium actualem Cum gratia praedeterminante, ideoque non potest voluntas distentire iufensu composito. a. Potentia dissentiendi proxi- .ma & expedita cohaeret cum gratia praedeterstinante voluntatis consensum, adeoque voluntas potest dissentire in sensu diviso. Atqui duae propositiones sibi invicem contradicunt , dum secunda asserit dari potentiam proXimZm .di expeditam ad dissensum, qui in prima assi ritur impossibilis; ergo.
Prob. 2. Gratia physice praedetermInans Videtur tollere libertatem; ergo, &C. Prob. ane.
Quod inducit necessitatem antecedentem &ineluctabilem, tollit libertatem; atqui talis Videtur esse gratia physice praedeterminans; ergo ,
&c. I. Videtur inducere necesstatem anteceden-
'rem, nam quod est inde pendens ab exercitio libertatis, & ex virtute sibi intrinseca in falli- . biliter est connexum cum voluntatis operatione, inducit necessitatem , quae non provesiit ex libertatis exercitio ; atqui praedeterminatio
physica, est independens ab exercitio liberta- v 3 tis,
473쪽
sa Tractatus . ills , N ex virtute sibi intrinseca infallibilites sest: connexa cum Voluntatis operatione ; ergo inducit necessitatem antecedentem. 2. Videtur
inducere uscestatem ineluctabilem , ineluctabilis enim est necessitas , quae tollit indis rentiatriad. actum oppositum , atqui praedetem inatio physica tollit indifferentiam ad actum opposi- iaeum: nam physica praedeterminatio & indisse Tentia sunt duo contraria , quae non possunt simul; ergo. Probur. 3. Gratia essicax talΙs esse debet, Ut cum ea salvetur dogma gratiae vere silmcietistis; atqui in systomate gratiae physide praedeterminantis, nota videtur salvari dogm1 gratia vere sufficientis 3 ergo. Prob. min. Gratia vere lassiciens, seeundum
omnes Catholicos, potentiam confert ad age, inim proximam, relativam, atque omnino e
seditam ; atqui in systemate Thomistico , non
videtur dari talis gratia; ergo. ι Prob. min. Gratia quae praerequirit aliud si- Perveniens auxilium, sine quo impossibile est in actum exerat, proximam atque expeditam non confert potentiam ad agendum; atqui in 'l systemate Thomistico, gratia sufficiens praerequirit aliud superveniens auxilium, nempe praemotionem physicam, sine qua impossibile est
Respondent Thomsa ad major. Gratiam sus cientem nihil praerequirere ex parte potentiae, seu ex parte principii , cum conferat homini quidquid necessarium est ut possit agere, licet . indigeat gratia praedeterminante ut actu agat . Praemotio enim, iuxta illos, non asscit pote tiam seu actum primum, sed actum secundum: Sieti hnim, inquit AlvareZ disp. 79. n. s. Pinsontia οἰ a est ossiciens principium ad videndum, etiamsi actualia visio nunquam Me nisi
474쪽
aeeedente lumine catissa uniυersali eam m vente; ita similiter auxilium si icians ad eH-dendum v. g. est vere fussiciens in suo geuere in quambis ultra illud , sitsimplicitor necessseium aliud auxilium Gicax, quo Deus sicit ut homo credat. Sed: Contra est I. Qitia gratia , ut sit vere suffciens, non debet tantum dare potentiam CXpeditam ad posse agere, sed etiam ad agere ; nam datur ut homo id faciat quod Deus praecipit; atqui D. us non praecipit homini ut passi o servare mandata, sed ut illa de ficto observet; Ergo, &c. nec valet adducta oculi & luminis comparatio, alias sicut oculus, etiam perfecte sanus, non potest videre sine lumine, ita parseter homo non potest agere sine gratia essicaci aergo, illa absente, nulla est in homine ad bonum salutare expedita facultas 3 ergo impossibilia ipsi sunt Dei mandata 3 ergo non est reus violati praecepti; ἐrgo nec iuste ob eorum transgressionem reprehendi, multo minus damnari potest j quae omnia sicut falsa ; ita & absurda Contra est 1. Qtiomodo gratiχ illa potest dici vere lassiciens , quae , destituta auxilioeficaci , nunquam effectum assequitur , ac in tanta hominum , qui hactenus vixerunt , ac deinceps victuri sunt, multitudine, nunquam est a secuta , defeetu auxilii praedeterminantis , quod homo non habet in sua potestate, neque immediate , cum a solo Deo imprimatur in nobis sine nobis libere cooperantibus , neque mediate , impetrando nempe auxilium uberius , nam illa impetratio esset pietatis achis; atqui, iuxta doctrinam Thomistarum ad omnem pietatis actum requiritur gratia physice praedeterminans, qua privatur qui gratiam tantum lassicientem habet; ergo non potest illud auxilium impetrare; ergo. '
475쪽
Solvuntur Objectiones. Nora: Argumenta, quae praedeterminantes ex
auctoritate Scripturae & Sancti Augustini desi munt, hic referre inutile duxi, tum quod facile solvi possint dictis; tum quod ex illis i nihil concludi pomi in favorem gratiae physice Praedeterminantis 3 Scriptura enim, & Div.' Augustin. contra Pelagianos , astruentes abso Iutam gratiae necessitatem , ut voluntas possit. Operari bonum, & operetur , de modo illius Essicaciae altum servant silentium . Hic ergo Testant solvenda quae nobis ex. Div. Τhoma &xationibus theologicis, objiciuntur. Itaque. Obicies I. D . Thom. adtriisit praedetermi- nationem physicam, qualem Thomistae propugnant; ergo. Rei p. nera ant Immo praedeterminatio physica repugnat doctrinae Div. Thomae , qui, I. ι
Iuntatem hominis , sicut universalis moror ad universale objectum voluntatis , quod est bonum sed homo per rationem determinars ad volendum hoc vel illud , quod os vere b
num , vel apparens bonum . Et lib. I. contra genteS, capit. 68. Dominium quod habet volun-ra s supra suos Actus, per quod in ejus est pote- sate velle, uri non velle , excludit deterisna-νionem ad unum . Immo , in 1. dis in R. 23 quaest. I. artic. I. dicit: Liberum arbitrix n non invenitur in illis quorum actiones - non determinantur ab ipsae agentibus , Jed a quibusdam aliis causis prioribus. Atqui doctrina asserens voluntatem seipsam determinare ad volendum hoc ivel illud ; ex dominio , quod habet in suos actus, excsudere determinationem ad unum' , nec determinari ab aliqua causa priori, man,
476쪽
feste repugnat gratiae physice praedeterminam ii 3 ergo. Inst. I. Div. Thorn. quaest. 3. de potentia ,
artis. 7. ait: Sic ergo Deus est causi actionis cujuslibet in quantum dat virtutem agendi is inquantum confervat eam , in quantum appliacae acZioni. Ergo Deus applicat voluntates nostras ad actionem ; atqui hoc est praedeterminare physice; ergo.
Res p. dist. I. conseq. Deus applicat Volunt tes nostras ad actionem, per suum concursum Cum voluntate nostra , conced. per motionem virtuosam nobis impressam , quam repugnat non esse con)unctam cum effectu, nego conseq. Deus itaque applicat voluntates nostras ad actum per concursum, cujus sint duo velut ossicia. I. Movere virtutem causae secundae I a. Cum causa
secunda concurrere ad effectum, ad quod necesse non est ut recipiatur in causa secunda entitas aliqua ab ipso concursu distincta , ut constat de anima, quae potest applicare aliquum suarum facultatum adactionem, absque alia entitate distincta ab aetii , ad quem eliciendum
cum facultate concurrit. Ins. a. Idem, quast. 24. de veritate, are. 8- alte Gratia ad rationem fua immutebilitaris liberum arbitrium pertrahit , ipsum conjungens
Deo. Atqui gratia quae ad rationem suae immutabilitatis liberum arbitrium pertrahit , est ex natura sua essicax ; ergo est praedeterminatio physica. Resp. ἐῖν. major. Gratia patriae ad rationem suae immutabilitatis, &c. conci gratia Vriae, nevmaj. Ibi enim Div. Thomas non loquitur de gratia viae, sed de gratia patriae, vi cuius beati confirmantur in bono, ac immutabiliter &necessario adhaerent Deo.
In b. 3. Idem, I. 2. IO. ara c. q. ad
477쪽
3. ait et V ιod si Deus movet voluntarem ad aliquid , impusibile est poni , quod voluntas ac illud non moveatur . Ergo gratia ex natura sua est motio infallibiliter coniuncta cum eia sectu αR p. dist antec. Impossibile est , impossibi litate consequente praescientiam divinam, conciantecedente, & quae oriatur ex natura motionis, nego snt. Ibi itaque Div. Dostor probare intendit voluntatem non necessitui a Deo drion necessitatur autem, quit , inquit in corpis
Omnia mover, Deus , fecundum eorum condisionem , ita quod ex causis necessariis , per moti nem divinam consequuntur effectus ex neces a-- sep ex causis autem contingentibus sequuntur e fectus contingentes et quia ergo voluntas est principium activum non determinatum ad unum , f ἀ indi orenter δε habens id multa; sic Deuripsam movet, quod non ex necessit te ad unum determinae , sed remanet motus ejus eontingens ,
ct non nec artus , nisi in his ad qua natural rer movetur. Ergo D. Τhom. nihil aliud vult Probare quam quod voluntas a Deo non ri cessitetur in L. q. D. Τhorn. passim asserit causas secundas , etiam liberas , esse instrumenta Dei iergo necesse est ut a Deo physice praedeterminentur & applicentur ad actus suos , sicut instrumenta determinantur & applicantur ab artifice. νR p. dist. anteced. Asserit esse instrumenta Dei, activa, conc. mere passiv3 , nego Antecedis Sunt, quidem Creaturae instrumenta Dei , qu tenus η is uti potest ad exequenda 'sua consilia; at no a sunt instrumenta mere passius, quae egeant determinari S applicari ad singiuares aettis suos , sicut p.nicillus determinatur de ap-Plicatur a pictore. Comparatio itaque D. Th
478쪽
mae analoga est, non univoca. Et vero si Div. - Tharnas censuisset voluntates humnas ad actus suos liberos per Deum physice praedeterminari, simul Datim censuisset futura libera infali biliter cognoscere in causis liberis sic praede- terminandis; atqui hoc negat I. para. quas. I . artis. II. dicens : Potest considerari contingens ut est in causa , is sic consideratur , ut fu
rurum , ut contingens nondum determinatum
ad unum , quia cauo contingens se habet ad o posita, is sic contingens non subditur per certitudinem alicui cognitioni . Vnde quicunque cognoscit ectum contingentem in sua causa taurum , non habet de eo nisi conjecturalem cun tionem. Unde concludit futura contingentia a
Deo infallibiliter cognosci non flum in fuisenusis , sed etiam prout unumquodque eorum es actu in seipse . . . . . unde infallibiliter a Deo cognosciιntur , in quantum subduutur disino eo
spectui fecundum suam prasentialitatem . Infallibilitas ergo illius cognitionis desumitur ex divina prascentia , quod D. Thomae ratiocinium manifeste contradicit praedeterminantium systemati. objicies r. Gratia essicax, est motio praevia, ex sese essentialem habens cum effectu suo co nexionem; ergo physice praedeterminat volu tatem ad adium . Respond. nego anteced. Quia talis gratia foret necessitans, ut probatum est . InstaA. I. Et elus formalis gratiae efficacis , est determinare voluntatem ad actum ; ergo habet ex. natura sus infallibilem connexionem cum actu, ad quem datur. Resp. dist. unt. Est: determinare moraliter
inclinando scilicet & excitando ad actum permotionem , physicam quidem, sed repudiabis Iem, & cum actuali dissensu conitingibilem ,
479쪽
con . determinare Voluntatem ad actum, pn sice applicando per motionem irrepudiabilem , di cum actuali dissensu incompossibilem , negoont. Itaque gratia est motio praevia & phys ca, Physiice excitans & inclinans voluntatem
ad sidium , dando illi vires physicas & pa
tes adtui salutari, non tamen eam determinuad actum; ipsa. enim, ultra naturalem sui Conditionem erecta per gratiam , actum suum i herum physice determinat. Iu . a. Si gratia efficax non praedeterminat physice voluntatem, voluntas libertate sua naturali determinat physice gratiam: falsum Con-
Resp. nego seq. maj. Quae supponit Voluntarem & gratiam in actum influere tanquam duas Causas, quarum alteram altera determinare debeat ad actualem influxum, quod est falsum ;nam voluntas ut affecta & mota a gratia est causa totalis actus salutaris, ad quem non prae- determinatur physice per gratiam, neque ipsa gratiam determinat; sed ad quem se ipsa d - terminat per Vires supernaturales a gratia a 2 ceptas , Si consequenter non per libertatem naturalem tantum , sed per libertatem supe naturalem & divinitus factant per gratiam, cujus motionem & impulsum sequitur. Inst. 3. Nisi Deus voluntatem physice pra determinet per gratiam , sequitur Deum e pectare consensum hominis , non ficere ; at
consequens est haereticum ex Coraci Aratisic no II. Cania A. Si quis dixerit Deum expectaDe' voluntatem nostram , ut purgemur a peccato , non autem o ere ut velimus converti , resistit' s pitui sancto dicenti et ργ aratur voluntas a. Domino, er operatur in nobis v lle ct posceres ergo.
480쪽
ctare consensum hominis per Vires a gratia Praeveniente acceptas, eliciendum, ita ut praecipuae partes in toto hoc negotio gratiae divinar semper adscribantur, conced. per solaS Naturae Vires , ut volebant Semipelagiani, quos damnat Coracii. Arausicanum; nego antec. Gratia ergo semper praeit voluntati quam excitat,
at vero posita illa prima gratia Deus aliquomodo expectat consensum hominis per vires a gratia acceptas dandum, ut homo simul cor Currat cum gratia adjuvante, iuxta illud: sto pulso , si quis aperiet, intrabo. Ita respondet Gamachaeus Doctor Sorbonicus, in I.
Obicior 3. Qtuod est indifferens ad agendum, debet determinari ab alio; atqui voluntaS ho- . minis est indifferens ad agendum; ergo debet determinari a Deo. Re pond. d . maii. Si non habeat in se vim seipsum determinandi , cone. si vim illam ha beat , nego major. Porro voluntas hominis a Deo per gratiam completa & corroborata, habet vim seipsam ad agendum determinandi , nam habet liberum arbitrium a gratia Dei elevatum ad opus salutare perficiendum. Obicies 4. Causa prima & primum movens praemovet physice; atqui Deus est causa prima & primum movens S ergo Deus praemovet physipe. Respond. d . mas. Causa prima & primum movens praemovet physice , hoc sensu quod
det, conservet, & compleat virtutem agendi causae sicundae , conr. hoc sensu quod praedeterminet physice causam secundam liberam ad agendum, nego m/0. D: us ergo in actibus f
lutaribus est C usa orima ac primum mOUUns , quatenus Vol Intatem, Prius filii m natura quam